1400/10/28

بیا نی نی

سایتی برای نی نی ها و مامانا

مرگ حیوان خانگی را چگونه به کودکان بگوییم؟

مرگ حیوان خانگی را چگونه به کودکان بگوییم؟

حیوان خانگی کودکان

توضیح مرگ حیوان خانگی به کودکان

کودکان معمولاً تا قبل از سن سه سالگی فکر می کنند همه اشیای متحرک زنده اند، ولی بعد از مدتی متوجه می شوند که برخی اشیا جاندار نیستند، از این رو تا وقتی که او درک نکرده ماشین کوکی اتاقش موجود زنده نیست فرقی بین جوجه و ماشین نمی گذارد اما وقتی این تفاوت را متوجه شد گرفتار ترس از جوجه می شود.

این ترس کودک نشانگر آغاز تشخیص او میان جانداران و اشیای بی جان است و این تجربه عینی در نهایت به کودک کمک می کند تا به تکامل رشد شناختی برسد. بنابراین کودک با داشتن حیوانات خانگی یک گام جلوتر خواهد افتاد.

حیوان خانگی کودکان

حیوان خانگی برای کودکان

اکثر خانواده هایی که حیوان خانگی دارند وقتی با مرگ حیوان مواجه می شوند دچار سردرگمی می شوند که حالا در این شرایط به فرزند خود چه بگویند و چگونه با ماجرا کنار بیایند.

این مساله بسیار مهمی است و طریقه مواجهه با این موضوع پیش آمده در خور توجه است. از دست دادن حیوان خانگی که گویی عضوی از خانواده شده است برای هرکس بسیار سخت و برای بچه ها سخت تر است.

دقیقا انگار یکی از اعضای خانواده از دست رفته است. برای کودکان، اغلب اولین از دست داده زندگی شان تلقی می شود و اولین رویارویی آنها با مساله مرگ است.

از سویی دیگر، والدین هم در چنین مواقعی معمولا سعی می کنند صحبتی از مرگ به میان نیاورند و درباره آن حرفی نزنند که این اصلا خوب نیست و بچه ها را در وضعیت ناآگاهی نگه می دارد و باعث اضطراب و افسردگی شان می شود.

به گفته کارشناسان توضیح واضح به بچه ها درمورد مرگ حیوان خانگی شان باعث ارتباط روحی نزدیک تر شما با کودک تان و احساس ناراحتی کمتری در او می شود.

بچه ها در این شرایط چه فکری می کنند؟

بچه های کوچک تر طبیعتا نمی توانند آن درکی که بزرگ ترها از مرگ دارند را داشته باشند. در سنین سه تا پنج سالگی به مساله مرگ بعنوان امری برگشت پذیر نگاه می کنند.

حیوان خانگی کودکان

مرگ حیوان خانگی کودکان

حتی ممکن است چنین فکر کنند بچه گربه بازیگوشی به جای گربه مرده اش باز خواهد گشت.

در سنین شش تا هشت سالگی بچه ها چنین فکر می کنند که مرگ برگشت پذیر نیست، اما فقط برای دیگران اتفاق می افتد و هرگز نمی پذیرند چنین اتفاقی در اطراف خودشان رخ دهد.

در سنین نه تا یازده سالگی بچه ها درک می کنند که مرگ اجتناب ناپذیر است، حتی برای آنها.

اگرچه این طور فکر می کنند که اگر این کار را برای حیوان خانگی شان می کردند یا آن کار را برایش انجام می دادند هنوز زنده بود.

نظر کارشناسان در این موارد

مطمئن شوید بچه ها از افراد نا آگاه در مورد مرگ اطلاعات نادرستی بدست نیاورند، چرا که ذهن آنها را به هم می ریزد و آشفته می کند.

با بچه ها کاملا صادق باشید و هرگز به آنها نگویید حیوان شما رفته و گم شده است.وقتی در مورد حیوان از دست رفته اش در خانواده صحبت می کنید مساله را از او پنهان نکنید، بلکه وی را هم در بحث شرکت دهید.

کودک را تشویق کنید در مورد حیوانش هر صحبتی در دل دارد به زبان بیاورد و احساساتش را بروز دهد.در موردش نقاشی بکشد یا داستانی بنویسد. خود را آماده کنید تا کودک احساساتش را بیرون بریزد.

ممکن است حسابی گریه کند پس آماده باشید. سعی نکنید گریه او را بند آورید. بگذارید راحت باشد و از نظر روحی آرام شود.سعی کنید اهمیت حضور و از دست دادن حیوان خانگی تان را برای کودک خوب درک کنید. این به همدردی با وی کمک فراوانی می کند.

اندوه و تاثر بچه ها را خیلی بزرگ نکنید یا برعکس کوچک نشمارید.سعی کنید مستقیما از واژه گربه ات «مرده» یا پرنده «مرده» برای بچه ها صحبت کنید، نه بعنوان مثال «رفته بخوابه» یا «فوت کرده» چون بچه ها را سردر گم و گیج می کند.

مطلبی در مورد اینکه چگونه و به چه علتی حیوانات می میرند آماده کنید تا برای بچه ها توضیح دهید، اما خیلی وارد جزئیات نشوید.حتما به معلم کودک در مدرسه اطلاع دهید که از این مساله ناراحت و غمگین است.از اینکه ناراحتی خودتان را هم از این مساله نشان دهید نگران نباشید.

کودک باید احساس شما را هم درک کند و یاد بگیرد بروز احساسات به وی کمک می کند نه فرو بردن آن.گاهی ممکن است کودک به علت ناراحتی زیاد نیاز به کمک داشته باشد. آگاه باشید.

آیا بچه ها باید زمانی که حیوان را به خاک می سپارید، حضور داشته باشند؟

  • اجازه دهید بچه ها مکانی را برای دفن حیوان خانگی خود انتخاب کنند
  • مراسم کوچکی به جا بیاورید و از اعضای خانواده یا دوستان را هم همراه ببرید
  • یک سنگ یادبود برای حیوان تهیه کنید و نامش را هم روی آن بنویسید
  • اجازه دهید کودک به انتخاب خودش گیاهی را در کنار محل دفن حیوانش بکارد

بهترین زمان برای آوردن یک حیوان خانگی دیگر چه موقع است؟

سعی کنید خیلی سریع اقدام نکنید و فوری حیوان دیگری را به خانه نیاورید. در واقع به حیوان قبلی احترام گذاشته اید.اگر چنین قصدی دارید قبل از انجام آن حتما یک جلسه خانوادگی ترتیب دهید و نظرخواهی کنید.مراقب باشید حیوان دیگری را که می آورید نباید به عنوان یک جایگزین برای حیوان قبلی تلقی گردد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *