دسته: شیرخوارگی تا …

۱- وانمود کنید که در جنگل هستید و چادر بزنید

با پتو و صندلی در سالن نشیمن چادر بزنید. حتماً چراغ‌قوه، خوراکی و چند کتاب همراه خودتان داخل چادر ببرید یا وانمود کنید که یک خانه اسکیمویی یا ایگلو ساخته‌اید و با خرس‌های قطبی، سورتمه و پنگوئن‌ها سروکار دارید. قرار گرفتن در دنیای تخیلات بچه‌ها آن‌قدر شیرین هست که حداقل یک‌ساعتی سر هردوی شما را گرم کند.

2- سالن نشیمن را به سالن سینما تبدیل کنید

صندلی‌ها و متکا را طوری کنار هم ‌ردیف قرار دهید تا فضای خانه شبیه سینما شود. چراغ‌ها را خاموش‌کنید، کمی خوراکی و نوشیدنی آماده کنید و با هم یک کارتون خوب ببینید؛ درست مثل‌اینکه سینما رفته‌اید. بیشتر انیمیشن‌های امروزی برای بزرگ‌ترها هم سرگرم‌کننده هستند.

3-از چیزهای قدیمی اختراعات جدید به ثبت برسانید

مداد شمعی‌های نصفه‌نیمه و قدیمی را جمع کنید، همه را باهم داخل ظرف پخت کاپ کیک بریزید و برای مدت کمی داخل فر بگذارید تا آب بشوند. بعد آن‌ها را بیرون بیاورید و بگذارید خنک شوند. بعدازاین کار صاحب یکی از زیباترین مداد شمعی‌های دنیا هستید؛ مداد شمعی رنگین‌کمانی. با این مداد شمعی جدید می‌توانید برای مامان‌بزرگ و بابابزرگ عزیز نقاشی‌های رنگین‌کمانی خیلی زیبا خلق کنید و چندساعتی سرگرم شوید.

۴-آموزش و سرگرمی را باهم داشته باشید

مجلات و کاتالوگ‌های قدیمی را بیاورید و از کودکتان بخواهید عکس حیوانات، غذا، ماشین و بچه‌ها را از داخل آن‌ها پیدا کند. قیچی مخصوص و چسب به او بدهید تا عکس‌ها را به‌صورت کلاژ کنار هم قرار دهد. زیباترین کلاژها را قاب کنید و روی یکی از دیوارهای خانه قرار دهید. این دیوار می‌تواند به‌عنوان گالری خانوادگی شما مورداستفاده قرار گیرد.

۵- خاک‌بازی از نوع خانگی

یکی از بازی‌های موردعلاقه بیشتر بچه‌ها خاک‌بازی است؛ اما ازآنجایی‌که در هوای بارانی نمی‌شود این بازی را انجام داد، می‌توانید به بچه‌ها اجازه دهید در حمام با رنگ‌های مخصوصی که بر پایه آب هستند و راحت شسته می‌شوند، بازی کنند یا اگر می‌خواهند خارج از حمام از کیفیت بازی‌هایی از همان نوع لذت ببرند، نقاشی با انگشت‌های رنگی می‌تواند پیشنهاد خوبی باشد. برای اینکه تمیز کردن راحت‌تر باشد به بچه‌ها اجازه دهید که با شکلات نقاشی کنند که خوشمزه‌تر هم هست.

شپش سر

عجیب نیست اگر این روزها موجودات سفید ذره‌بینی را در لا‌به‌لای موهای فرزندتان مشاهده کنید. شپش‌های پوستی، چند سالی است که در مدارس و مهدکودک‌ها شایع شده‌اند و روی ریشه مو، گردن و پشت گوش، خود را نشان می‌دهند. این حشرات، به سرعت تکثیر شده و اطرافیان فرد مبتلا را هم گرفتار خود می‌کنند. پس اگر فرزندتان از خارش سر شکایت کردن و شما هم دانه‌های سفیدی شبیه شوره را لا‌به‌لای موهایش دیدید، تصور نکنید که به حساسیت پوستی دچار شده است.

زگیل

یکی دیگر از بیماری‌های پوستی رایج در کودکان، زگیل است. این زایده‌ها به شکل‌های مختلفی خود را روی پوست نشان می‌دهند و معمولا روی انگشتان دست و پا مشاهده می‌شوند. زگیل‌ها اغلب زایده‌هایی سخت و خشن هستند که با برجستگی اندکی روی پوست مشخص می‌شوند و در اغلب موارد، بدون نیاز به درمان تخصصی یا با تجویز پمادهای موضعی، بهبود پیدا می‌کنند.

مولوسکوم عفونی

مولوسکوم عفونی یک بیماری پوستی ویروسی است و دانه‌های گوشتی به رنگ قهوه‌ای مایل به سفید یا زرد، سفید یا صورتی نشانه ابتلا به آن هستند. قطر این دانه‌ها معمولا 2 تا 5 میلی‌متر است و معمولا کودک مبتلا به این مشکل، از درد و سوزش شکایت نمی‌کند. البته خارش پوست، یکی از مشکلاتی است که این کودکان را آزار می‌دهد. این زایده‌ها معمولا بعد از چند هفته خود به خود محو می‌شوند و گاهی هم تا چند سال روی پوست می‌مانند. اما حتی در صورت ماندگار شدنشان، معمولا درمانی برای آنها توصیه نمی‌شود. چراکه علت اصلی ابتلا به مولوسکوم، ویروس است.

اگزما

اگزما از بیماری‌های پوستی است که به دلایل متفاوت پوست را مورد تهاجم قرار می‌دهد و انواع مختلفی نیز دارد.
خارش مزمن پوست، نشانه ابتلا به درماتیت آتوپیک است و اغلب کودکان با سابقه ابتلا به آلرژی دچار آن می‌شوند. خشکی و خارش، قرمزی و تحریک شدن پوست، نشانه این نوع اگزماست و گاهی خراشیدن موجب ایجاد شکاف‌هایی در پوست شده و عوارض ثانویه‌ای مثل زخم و عفونت را ایجاد کند.
درماتیت سبورییک معمولا کودکان زیر دو سال را مبتلا می‌کند و در اغلب موارد، سراغ نوزادان زیر 3 ماه می‌رود. علت ابتلا به این مشکل ناشناخته است اما تصور می‌شود که مواد موجود در عرق پوست، زمینه‌ساز آن بوده و در نواحی مثل چین زیر گردن یا زیر بغل که بیشتر عرق روی آن می‌نشیند بروز می‌کنند. این بثورات خارش ندارند و خود را با خشکی، قرمزی و کمی پوسته پوسته شدن پوست نشان می‌دهند.
درماتیت تماسی زمانی رخ می دهد که مواد خاصی مانند نیکل، مواد آرایشی و شیمیایی، کرم‌ها و مواد شوینده در اثر تماس با پوست باعث ایجاد واکنش در آن شوند. این بثورات اغلب خارش دارند و با درمان‌های موضعی آرام می‌شوند.

جوش پوشک

این بثورات اغلب با اصطلاح سوختگی ناشی از پوشک معرفی می‌شوند و به دلیل هجوم باکتری‌‌ها و قارچ‌ها، برخی نواحی زیر پوشک را قرمز و دچار خارش و سوزش می‌کنند. واکنش نشان دادن به جنس مواد به کار رفته در پوشک یا ماندن ادرار و مدفوع برای ساعات طولانی از دلایل دچار شدن به آن است. گاهی نیز اسیدی شدن ادرار و مدفوع کودک زمینه را برای دچار شدن به آن فراهم می‌کند.

عفونت‌های عمومی با بثورات گسترده

سرخجه و سرخک، آبله مرغان و رزولا هم از جمله بیماری‌هایی هستند که بثورات به عنوان یکی از عوارض متعددشان روی پوست ایجاد می‌شود. در این موارد، طی شدن دوره بیماری و درمان‌های کلی برای بهبود وضعیت کودک، به از میان رفتن سریعتر بثورات پوستی هم کمک کرده و گاهی نیز داروهای موضعی برای کاهش خارش پوست و جلوگیری از ایجاد خراش و زخم تجویز می‌شود.

چرا حس‌های هم را نمی‌فهمیم؟

همه آدم‌ها، می‌دانند گرسنگی و تشنگی یعنی چه،‌ همه غمگین، خوشحال، عصبانی و … می‌شوند و حسش را می‌فهمند. پس چه‌طور می‌شود که حس‌های همدیگر را درک نمی‌کنند؟ بچه‌ها هر چه بزرگ‌تر می‌شوند، بیشتر احساس‌های خودشان را کشف می‌کنند و درک می‌کنند. آن‌ها کم‌کم می‌فهمند رنجیدن، آزرده شدن، طرد شدن، شرمگین شدن و …. چه حس‌هایی هستند و چه‌طور به وجود می‌آیند، بعد، وقتی توانستند حس‌های خود را درک کنند،‌کم‌کم حس‌های بقیه را هم می‌فهمند. اما، وقتی والدین، جلوی ابراز احساسات بچه‌ها را می‌گیرند، یا وقتی آن‌ها را گیج‌ترمی‌کنند، مثلا وقتی آزرده است با او طوری رفتار می‌کنند انگار عصبانی است یا همه ناراحتی‌هایش را با خوراکی برطرف می‌کنند، به جای این که با او در مورد حس‌هایش حرف بزنند و کمک کنند بهتر کشف کند، این مسیر اتفاق نمی‌‌افتد. نتیجه‌اش خیلی از آدم‌بزرگ‌هایی است که هنوز نمی‌دانند چه حسی دارند و با این حسی که دارند باید چه کار کنند! چنین افرادی، چه‌طور قرار است حس‌های دیگران را درک کنند و کاری برایش انجام بدهند؟

حقوق من با تو برابر است، اما حق من کمی بیشتر است!

این که انسان‌ها برابرند را لابد زیاد شنیده‌اید. اما اصلا این جمله چه معنایی دارد؟ آیا واقعا همه مثل هم هستند؟ البته که نه. ولی وقتی پای حق و حقوق به میان می‌آید، ما حقوق مشترکی داریم. همه ما حق‌هایی داریم، به عنوان یک انسان، که چیزی این حق را از ما نمی‌گیرد. ما همه حق داریم مورد احترام باشیم،‌ حق داریم حریم خصوصی داشته باشیم، حق داریم … همه این‌ها را همه بلدند. موضوع این است که وقتی در موقعیتی قرار می‌گیریم، چه‌قدر به این که حق دیگری را ضایع می‌کنیم اهمیت می‌دهیم. مثلا، حریم خصوصی، شما اگر کسی وارد حریم خصوصی‌تان بشود، خیلی آشفته می‌شوید و احتمالا سعی می کنید وارد حریم خصوصی دیگری هم نشوید. اما همه جا مسئله این‌قدر واضح نیست، وقتی مثلا فیلمی را برایتان بلوتوث می‌کنند که می‌دانید بدون اجازه گرفته شده، حریم خصوصی آن افراد را رعایت می‌کنید، آن فیلم را پاک می کنید،‌ بدون این که حتی ببینید؟ امیدوارم از آن افراد نباشید که فیلم را می‌بینند،‌ برای بقیه هم بلوتوث می‌کنند،‌استدلالشان هم این است که من نفرستم، یکی دیگه می‌فرسته! در این صورت،‌احترام به حریم خصوصی دیگران را رعایت نمی‌کنید، این کار خیلی فرقی با دزدکی وارد خانه کسی شدن ندارد،‌ فقط خاصیت دنیای مدرن و ابزارهایش،‌ موارد متفاوت است. همین نکته‌های ظریف هستند که اخلاقیات را در فرزندان ما شکل می‌دهند. آن‌ها همیشه نگاهشان به ما است و از رفتارهای ما ریز به ریز، قانون‌های کلی زندگی خودشان را می‌سازند.

راهکار:

• حس‌های فرزندتان را به رسمیت بشناسید. در مورد حس‌هایش مفصل با او حرف بزنید و در قدم‌های بعدی، او را تشویق کنید حس‌های دیگران را کشف و درک کند. خودتان هم تا می‌توانید در مورد احساس‌هایتان حرف بزنید. به این ترتیب، یک راهنمای خوب برای فرزندتان در این راه خواهید بود.

 

• حق و حقوق فرزندتان را به او یاد بدهید. یک شهروند، باید بداند در زندگی اجتماعی با دیگر آدم‌ها، چه حقوقی دارد. در عین حال، یادش بیاندازید که دیگران هم،‌ همه این حقوق را دارند و او باید در ارتباط با آن‌ها، حق و حقوقشان را رعایت کند.
• فرزندتان را تشویق کنید که به دیگران تا جایی که می‌تواند کمک کند. می‌توانید در یک انجمن خیریه عضو شوید، در بازارچه‌های خیریه فعالیت داشته باشید. می‌توانید مسئولیت تحصیل یک کودک دیگر را برعهده بگیرید و فرزندتان را تشویق کنید هر چه برای مدرسه خودش می‌خرد، ‌یکی هم برای کودکی که مسئولیتش را قبول کرده‌اید بخرد و بفرستد.
• مصداق‌های احترام به حق و حقوق دیگران را با کمک فرزندتان بنویسید و یک لیست تهیه کنید. از لیست ما می‌توانید کمک بگیرید.

لیست:

• یک شهروند خوب، وقتی در یک مکان عمومی، متوجه ناراحتی یا ناتوانی یک نفر می‌شود، سعی می‌کند اگر توانش را دارد،‌ به او کمک کند، مثلا یک نابینا یا فرد پیر را راهنمایی کند، وقتی می بیند کسی مسیر را گم کرده، کمک کند آن را پیدا کند، اگر حالش بد شده، او را به مرکز درمانی برساند، یا اگر قندش افتاده، یک خوراکی شیرین به او برساند و …
• یک شهروند خوب وقتی می‌داند کسی دچار احساس خجالت‌زدگی شده، کاری نمی‌کند که این احساس بدتر شود. مثلا اگر کسی زمین خورده، به او نمی‌خندد یا زل نمي‌زند، فقط اگر به کمک نیاز داشت،‌ به او کمک می‌کند.
• یک شهروند خوب،‌ سعی می‌کند تا جایی که از دستش برمی‌آید، در فعالیت‌های معتبری که به سایر انسان‌ها یاری می‌رساند شرکت کند.
• یک شهروند خوب، در صف، در ترافیک، در بانک، در فروشگاه، … همان حقی که برای خودش قائل است را برای دیگران هم قائل می‌شود.
• یک شهروند خوب….