آنچه به عنوان یک پزشک اورژانس از والدین در مورد سوءاستفاده جنسی از کودکان میخواهم بدانند
به عنوان یک پزشک اورژانس در بیمارستان کودکان، بارها و بارها کودکانی را درمان کردهام که در سکوت رنج بردهاند، بدون اینکه به والدین خود بگویند.
تهدید به انتقام و تلافی در گفتمان عمومی ما به وفور دیده میشود. این رویکرد ممکن است در برخی زمینهها مؤثر باشد، اما وقتی صحبت از محافظت از کودکان در برابر سوءاستفاده جنسی به میان میآید، میتواند نتایج بسیار بدی به دنبال داشته باشد.
به عنوان یک پزشک اورژانس که در بیمارستان کودکان کار میکنم، به بیمارانی که به دلیل تجربه سوءاستفاده جنسی به اورژانس آورده میشوند، مراقبتهای پزشکی ارائه میدهم. از نظر آماری، از هر ۴ دختر و از هر ۲۰ پسر، یک نفر در دوران کودکی مورد سوءاستفاده جنسی قرار میگیرد. محققان دلایل متعددی را برای عدم افشای سریع سوءاستفاده توسط کودکان مستند کردهاند، از جمله احساس گناه، شرم، احساس تقصیر، ترس برای امنیت خود، یا نگرانی از اینکه کسی آنها را باور نخواهد کرد.
مانع دیگری برای افشاگری وجود دارد که تا حد زیادی توسط والدین و متخصصان نادیده گرفته شده است، مانعی که من بارها در گفتگوهایم با کودکان و نوجوانان با آن روبرو شدهام: جوانان کمتر احتمال دارد سوءاستفاده جنسی را افشا کنند اگر به آنها آموزش داده شود که عزیزانشان با خشونت تلافی خواهند کرد.
سناریویی که من بارها و بارها شاهد آن بودهام این است: یک نوجوان، از نظر آماری دختر، پس از مورد تجاوز جنسی قرار گرفتن به اورژانس مراجعه میکند. وقتی از او میپرسم که آیا والدینش از آنچه اتفاق افتاده خبر دارند، او از من التماس میکند که به شخص خاصی، معمولاً پدرش، نگویم، زیرا «او به من گفت که اگر چنین اتفاقی بیفتد، کسی را که این کار را با من کرده است، خواهد کشت.»
آن نوجوان ممکن است تصمیم بگیرد که سوءاستفاده را افشا نکند تا پدرش را از عواقب احتمالی که ممکن است در صورت تلافی علیه متجاوز با آن روبرو شود، محافظت کند. او ممکن است در نظر بگیرد که آیا ترجیح میدهد در سکوت رنج ببرد و دوباره مورد تجاوز قرار گیرد یا اینکه خطر از دست دادن پدرش را بپذیرد اگر او در حین تعقیب فردی که به او تجاوز کرده است، آسیب ببیند، کشته شود یا دستگیر شود.
به جای قسم خوردن برای انتقام، باید به فرزندانمان اطمینان دهیم که همیشه آنها را دوست خواهیم داشت، هر اتفاقی که بیفتد، و آنها باید احساس امنیت کنند تا در مورد هر چیزی با ما صحبت کنند.
واضح است که این فقط در مورد پدران و دختران نیست؛ من افراد در هر سن و جنسیتی را دیدهام که با این محاسبات غیرممکن دست و پنجه نرم میکنند. موضوع را پیچیدهتر میکند این واقعیت که بیش از ۸۰٪ از مرتکبین سوءاستفاده جنسی از کودکان برای قربانی شناخته شدهاند و حتی ممکن است بخشی از خانواده آنها باشند. بیشمار کودک به من گفتهاند که میترسیدند چیزی بگویند زیرا نمیخواستند یکی از اعضای خانوادهشان، که آنها را دوست دارند و به آنها اعتماد دارند، در حین تعقیب عضو خانوادهای که به آنها تجاوز کرده بود، آسیب ببیند.
گاهی اوقات، کودکان آنقدر از واکنش بزرگسالان میترسند که از گزارش سوءاستفاده خودداری میکنند – و سالها بارها مورد تجاوز قرار میگیرند – قبل از اینکه سرانجام برای مراقبتهای اورژانسی آورده شوند. در این موارد، سوءاستفاده اغلب توسط فردی مانند معلم یا مشاور کشف میشود و والدین کودک هنوز از سوءاستفاده اطلاعی ندارند.
والدین و عزیزان ممکن است فکر کنند که با تهدید به انتقام، به فرزندان خود کمک میکنند تا احساس امنیت بیشتری کنند. برخی حتی ممکن است فکر کنند که قول دادن برای انجام کارها به دست خودشان مفید است. شاید آنها میدانند که کمتر از ۳٪ از متجاوزان هرگز به محکومیت جنایی میرسند.
در حالی که سیستم قضایی ما به وضوح نیاز به اصلاح دارد، نحوه صحبت ما با فرزندانمان در مورد خشونت جنسی نیز نیاز به توجه دارد. وقتی والدین و سایر عزیزان به فرزندان و نوجوانان خود میگویند که خودشان دست به کار خواهند شد، بار فرزندشان را سنگینتر میکنند، نه اینکه آن را کاهش دهند. حتی اگر این تهدیدها به معنای واقعی کلمه نباشند، کودکان اغلب آنها را به معنای واقعی کلمه میپذیرند.
پس از مشاهده آسیبی که این پیامرسانی میتواند به کودکانی که با سوءاستفاده روبرو هستند وارد کند، به این باور رسیدهام که این نوع اظهارات گمراهکننده هستند. تهدید به تلافی علیه کسی که به فرزندشان آسیب میرساند، به بزرگسال این توهم کنترل را میدهد بدون اینکه کار دشوار بررسی اینکه چه نوع کمکی واقعاً از آنها مورد نیاز است اگر کودک سوءاستفاده جنسی را تجربه کند، انجام دهد.
اگر شما والد یا عزیز هستید و میخواهید کودکی به شما بگوید که آیا کسی به او آسیب رسانده است، لطفاً به او آموزش ندهید که هرگز برای مجازات متجاوز به خشونت متوسل خواهید شد. به جای قسم خوردن برای انتقام، باید به فرزندانمان اطمینان دهیم که همیشه آنها را دوست خواهیم داشت، هر اتفاقی که بیفتد، و آنها باید احساس امنیت کنند تا در مورد هر چیزی با ما صحبت کنند. سازمانهایی مانند RAINN راهنماییهای اضافی در مورد نحوه برخورد با این گفتگوها ارائه میدهند.
اگر آنها ایمان داشته باشند که ما همیشه به نفع آنها عمل خواهیم کرد، هر اتفاقی که بیفتد، قربانیان جوان سوءاستفاده جنسی مجبور نخواهند شد که بسنجند آیا ترجیح میدهند از ما کمک بگیرند یا ما را از عواقب احتمالی واکنشهایمان محافظت کنند.
دکتر الکسیس کوردون یک پزشک اورژانس دارای بورد تخصصی است که در حال گذراندن آموزش فوق تخصصی در طب اورژانس کودکان در ییل نیوهیون هلث دانلود رایگان بازی و یکی از همکاران Public Voices در پروژه OpEd است. هر گونه دیدگاه بیان شده متعلق به نویسنده است.
اگر شما یا کسی که میشناسید مورد تجاوز جنسی قرار گرفتهاید، میتوانید با خط تلفن ملی تجاوز جنسی به شماره 1-800-656-HOPE (4673) تماس بگیرید یا به hotline.rainn.org مراجعه کنید.
