دسته: شیرخوارگی تا …

چگونه هدفون به شنوایی شما آسیب می‌رساند؟

هدفون‌ها با هدایت صدا به داخل گوش کیفیت صدا را بهبود می‌بخشند و به ما امکان می‌دهند در یک محیط “خصوصی” گوش کنیم. بیشتر اوقات صدای دستگاه را می‌توان به سطوح زیادی افزایش داد تا از صدا‌های بیرونی حواس پرت‌کننده جلوگیری شود. برای آسیب رساندن به شنوایی لازم نیست هدفون را تا حد زیادی بالا ببرید. حتی استفاده از آن‌ها با صدای متوسط می‌تواند در طول زمان باعث آسیب شود زیرا گوش‌های ما نه تنها تحت تأثیر صدا قرار می‌گیرند بلکه مدت زمان قرار گرفتن در معرض نویز نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند (همانطور که به یک کنسرت یا استفاده از ابزار‌های برقی با صدای بلند می‌تواند به گوش‌های شما به اندازه یک شلیک گلوله یا انفجار شدیدتر آسیب برساند). مدت زمان نوردهی به اندازه میزان صدا اهمیت دارد.

چگونه می‌توانم از کاهش شنوایی به دلیل استفاده از هدفون جلوگیری کنم؟

ولوم را کم کنید:

دقت کنید که از هدفون را با صدای معقول استفاده کنید. قبل از اینکه کودکتان از هدفون استفاده کند صدای آن را بررسی کنید تا مطمئن شوید میزان صدا در حد قابل قبولی است.

 نویز خارجی را کاهش دهید:

استفاده از هدفون‌هایی با قابلیت حذف نویز خوب یک حرکت هوشمندانه است. با کاهش صدای بیرونی کودک شما می‌تواند صدا را در سطح ایمن‌تری گوش کند و همچنان آن را نسبتاً بلند و واضح بشنود.

از هدفون‌هایی که روی گوش قرار می‌گیرند استفاده کنید:

هدفون‌های روی گوش فاصله بین پرده گوش و بلندگو‌ها را افزایش می‌دهند و احتمال کاهش شنوایی را کاهش می‌دهند.

به گوش استراحت دهید:

درست مانند سایر عضلات گوش‌های ما خسته می‌شوند و نیاز به استراحت دارند، بنابراین از کودکتان بخواهید برای محافظت از گوش‌هایش استراحت کند. توصیه می‌شود هر 30 دقیقه یک استراحت پنج دقیقه‌ای یا هر ساعت یک استراحت 10 دقیقه‌ای داشته باشند.

آیا هدفون‌های محدود‌کننده صدا تأثیرگذار هستند؟

هدفون‌های محدود‌کننده صدا معمولاً تنها تا 85دسی بل می‌رسند که طبق گفته سازمان بهداشت جهانی برای هشت ساعت در روز سطح ایمن است. هر چه صدا بلندتر باشد زمان کمتری باید در معرض آن قرار بگیرید. استفاده از هدفون‌های محدود‌کننده صدا در کودکان در هر سنی توصیه می‌شود زیرا گوش دادن را با صدای قابل قبولی تشویق می‌کند و خطر افزایش صدا را به سطوح گوش دادن ناراحت‌کننده و خطرناک کاهش می‌دهد.

منبع:

babyyumyum.co.za

چشم‌های ضربدری که به آن استرابیسم نیز گفته می‌شود وضعیتی است که در آن چشم‌های شما در یک راستا قرار نمی‌گیرند. اگر این عارضه را دارید چشمان شما به جهات مختلف نگاه می‌کنند و هر چشم بر روی یک جسم متفاوت تمرکز خواهد کرد. این عارضه در کودکان شایع‌تر بوده و ممکن است در مراحل بعدی زندگی نیز رخ دهد. در کودکان بزرگتر و بزرگسالان چشم‌های ضربدری می‌تواند ناشی از انواع بیماری‌های زمینه‌ای مانند فلج مغزی یا سکته باشد. چشم‌های ضربدری معمولاً با لنز‌های اصلاحی، جراحی یا ترکیبی از هر دو قابل اصلاح است.

چشم‌های ضربدری دارای چه نشانه‌هایی هستند؟

اگر چشم‌های ضربدری دارید چشم‌هایتان ممکن است به سمت داخل یا خارج باشد یا در جهات مختلف تمرکز کنند. شما همچنین ممکن است داشته باشید:

• اختلال بینایی
• دوبینی
• کاهش درک عمق
• خستگی چشم یا سردرد

چه چیزی باعث چشم‌های ضربدری می‌شود؟

چشم‌های ضربدری یا به دلیل آسیب عصبی یا زمانی که ماهیچه‌های اطراف چشم شما با هم کار نمی‌کنند رخ می‌دهد زیرا برخی از آن‌ها ضعیف‌تر از سایرین هستند. وقتی مغز شما یک پیام بصری متفاوت از هر چشم دریافت می‌کند سیگنال‌هایی را که از چشم ضعیف‌تر شما می‌آید را نادیده می‌گیرد. اگر وضعیت شما اصلاح نشود ممکن است بینایی را در چشم ضعیف‌تر خود از دست بدهید. چشم‌های ضربدری در کودکان شایع است. اغلب علت اصلی ناشناخته است. ایزوتروپی نوزادی نوعی چشم‌های ضربدری است که در سال اول زندگی نوزادان ظاهر می‌شود.

چشم‌های ضربدری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

برای جلوگیری از کاهش بینایی، تشخیص زودهنگام و درمان چشم‌های ضربدری مهم است. در صورت بروز علائم ضربدری چشم با چشم پزشک وقت ملاقات بگیرید. آن‌ها یک سری آزمایش برای بررسی سلامت چشمان شما انجام خواهند داد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

•  آزمایش رفلکس نور قرنیه برای بررسی چشم‌های ضربدری
•  تست حدت بینایی برای تعیین میزان خواندن از راه دور
•  یک تست پوشش/آشکار برای اندازه‌گیری حرکت و انحراف چشم شما
•  یک معاینه شبکیه برای بررسی پشت چشم شما

اگر علائم فیزیکی دیگری همراه با چشم‌های ضربدری دارید پزشک ممکن است مغز و سیستم عصبی شما را برای سایر بیماری‌ها معاینه کند. به عنوان مثال آن‌ها ممکن است آزمایشاتی را برای بررسی فلج مغزی یا سندرم گیلن باره انجام دهند. برای نوزادان تازه متولد شده معمول است که چشم‌هایشان روی هم باشد. اگر کودک شما دارای چشم‌های ضربدری است که بیش از 3 ماهگی ادامه دارد با پزشک او قرار ملاقات بگذارید. کودکان خردسال باید قبل از 3 سالگی تحت معاینه چشم قرار گیرند.

چه کسانی در معرض خطر چشم‌های ضربدری هستند؟

•  اختلال مغزی یا تومور مغزی دارید
• سکته مغزی یا آسیب مغزی داشته‌اند
•  تنبلی چشم، بینایی یا کاهش بینایی دارند
•  شبکیه آسیب دیده دارند
• دیابت دارند

چشم‌های ضربدری چگونه درمان می‌شوند؟

برنامه درمانی توصیه شده شما برای چشم‌های ضربدری به شدت و علت زمینه‌ای بیماری شما بستگی دارد. اگر چشم‌های ضربدری شما ناشی از تنبلی چشم باشد ممکن است پزشک از شما بخواهد که یک چسب روی چشم قوی‌ترتان بمالید تا ماهیچه‌های چشم ضعیف‌ترتان را مجبور کند تا سخت‌تر کار کنند. پزشک شما همچنین ممکن است قطره‌های چشمی برای تاری دید در چشم قوی‌تر شما تجویز کند. آن‌ها همچنین می‌توانند از تزریق بوتاکس برای تضعیف عضله‌ای که بیش از حد کار می‌کند و باعث چرخش چشم می‌شود استفاده کنند. سایر درمان‌های بالقوه عبارتند از:

• تمرینات چشم
• لنز‌های اصلاحی مانند عینک یا لنز‌های تماسی
• جراحی بر روی برخی از عضلات چشم به ویژه اگر لنز‌های اصلاحی وضعیت را اصلاح نکرده باشند

اگر چشم‌های ضربدری شما ناشی از یک بیماری زمینه‌ای مانند تومور مغزی یا سکته مغزی باشد پزشک ممکن است دارو، جراحی یا سایر درمان‌ها را تجویز کند.

منبع:

www.healthline.com

همه ما دوست داریم در آخر هفته‌ها تنبلی کنیم و برخی حتی در یکی از روز‌ها از حمام صرف نظر می‌کنند. ما ترجیح می‌دهیم تمام روز را در رختخواب بمانیم و لپ‌تاپ‌هایمان را روی شکممان بگذاریم. اما این احساس طراوت یک دوش آب گرم و لباس‌های تازه و تمیز را از بین نمی‌برد. حمام کردن که یکی از راه‌های حفظ بهداشت است، حال ما را خوب می‌کند و ما را سالم و شاد نگه می‌دارد. رعایت بهداشت فردی یک ضرورت اساسی برای کودکان و بزرگسالان است. میکروب‌ها و ویروس‌هایی که روزانه با آن‌ها در تماس هستیم تا زمانی که آن‌ها را پاک نکنیم در بدن ما رشد می‌کنند. رعایت نکات بهداشتی اصولی به ما در پیشگیری از بیماری‌ها کمک می‌کند. یک امتیاز اضافی این است که رعایت تمام نکات بهداشتی باعث می‌شود که بوی بد بدن یا بوی بد دهان نداشته باشید این امر به طور خودکار اعتماد به نفس و خودآگاهی را افزایش می‌دهد. بسیار مهم است که اهمیت بهداشت خوب را به فرزندان خود بیاموزیم و راه‌هایی را فهرست کنیم که از طریق آن‌ها می‌توانیم یک سبک زندگی سالم را حفظ کنیم. هنگامی که به بلوغ می‌رسند، این موضوع برای آن‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بنابراین به این نکات بهداشت شخصی برای کودکان نگاهی بیندازید و مطمئن شوید که هر یک از آن‌ها را رعایت می‌کنند.

 دندان‌های کودک را دو بار در روز مسواک بزنید:

چند بار تا به حال فرزندتان به سمت شما آمده و قسم می‌خورد که دندان‌هایش را مسواک‌زده است. همیشه خوب است که در اوایل یک برنامه بهداشت دهان و دندان خوب تنظیم کنید. یک فشار کوچک امروز راه درازی خواهد داشت. مسواک زدن دو بار در روز یک امر ضروری است زیرا پوسیدگی دندان یک مسأله بسیار رایج در بین کودکان است. همچنین هر از گاهی برای معاینات منظم به دندانپزشک مراجعه کنید و از دهانشویه آنتی باکتریال بخواهید که کودکتان بتواند از آن استفاده کند.

 هر روز حمام کنند:

در حالی که باید برخی از بچه‌ها را برای دوش گرفتن غر می‌زنند برخی دیگر به سادگی حمام را ترک نمی‌کنند. اگر در یکی از روز‌ها از حمام صرف نظر کنید آن را به یک امر عادی تبدیل می‌کنند. وقتی بچه‌ها حدوداً 5 ساله شوند، عملاً می‌توانند خودشان با کمی نظارت اینجا و آنجا حمام کنند. سعی کنید دوش گرفتن را نیز بخشی از روال قبل از خواب قرار دهید. به این ترتیب به خصوص زمانی که به سن بلوغ می‌رسند و همه آن‌ها بدبو می‌شوند تمیز می‌مانند. یک صابون ضد باکتری یا شستشوی بدن پیدا کنید تا بتوانید به راحتی از شر باکتری‌های به دام افتاده توسط عرق خلاص شوید. همچنین یک مرطوب‌کننده و یک دئودورانت طبیعی خوب به حفظ بوی خوب بدن کمک می‌کند.

 دست‌هایشان را بشویید:

این احتمالاً مهمترین نکته بهداشتی خوب از 5 نکته است. بچه‌ها در تمام طول روز دائماً به اسباب‌بازی‌ها و کتاب‌ها دست می‌زنند در نتیجه باید به آن‌ها آموزش دهیم که قبل و بعد از خوردن غذا، بعد از استفاده از سرویس بهداشتی، پس از بیرون آوردن زباله‌ها، بعد از نوازش حیوان، هنگام بازگشت از مدرسه به خانه یا پس از حضور در اطراف یک دوست یا بیمارستان دست‌های خود را بشویند.

 ناخن‌هایشان را بگیرید:

در حالی که شما می‌توانید از کوتاه کردن ناخن‌های آن‌ها در سنین جوانی مراقبت کنید در حدود سن 7 سالگی آن‌ها باید خودشان بتوانند این کار را انجام دهند. کوتاه کردن ناخن‌ها بسیار مهم است زیرا محل رشد میکروب‌های بسیاری از بیماری‌ها است. بنابراین بهتر است از فرزندان خود بخواهید هر هفته ناخن‌های خود را کوتاه کنند. می‌توانید از آن‌ها بخواهید این کار را بعد از حمام انجام دهند زیرا ناخن‌ها بعد از حمام کمی نرم می‌شوند.

در مدرسه از ضد عفونی‌کننده دست استفاده کنند:

کودک شما ممکن است نتواند هر بار که به قفسه کتاب غبارآلود دست می‌زند یا با تکه‌ای گچ روی تخته سیاه می‌نویسد برود و دست‌هایش را بشوید. آن وقت است که ضدعفونی‌کننده‌های دست به کار می‌آیند. بنابراین مطمئن شوید که هر روز یک بطری ضد عفونی‌کننده دست را به همراه فرزندتان بفرستید.

عادت به حمل دستمال را در کودک بیاموزید:

چه کودک شما سرفه یا سرماخوردگی داشته باشد یا نه داشتن دستمال کاغذی بسیار مهم است زیرا زمانی که عطسه می‌کنید میلیون‌ها میکروب را بیرون می‌دهید که می‌توانند فرد دیگری را که در نزدیکی نشسته است آلوده کنند. با یک دستمال، بچه‌ها می‌توانند هنگام سرفه یا عطسه دهان خود را بپوشانند.

 والدین باید به شناسایی‌اشیاء مستعد میکروب کمک کنند:

به غیر از وسایل آشکار مانند زباله یا دستمال کاغذی استفاده شده، ‌اشیاء روزمره نیز حامل میکروب هستند. این‌ها بیشتر چیز‌هایی هستند که افراد مختلف از آن استفاده می‌کنند، مانند اسکناس و سکه، دستگیره در، تلفن همراه، صفحه کلید لپ تاپ، دکمه آسانسور و غیره. این‌ها بستر میکروب است آن‌ها باید از دست زدن به این‌اشیاء خودداری کنند یا از شستن دست‌های خود بلافاصله بعد از آن اطمینان حاصل کنند.

 محیط اطراف خود را تمیز نگه دارید:

شما می‌توانید تمام نکات بهداشتی را برای کودکان رعایت کنید، اما یک میز یا اتاق خواب کثیف به معنای فراوانی باکتری و میکروب است. بنابراین به کودکان خود بیاموزید که از میز مطالعه گرفته تا تخت و حمام و محیط اطراف خود را تمیز نگه دارند. اطمینان حاصل کنید که لباس‌های کثیف را در سبد لباسشویی قرار می‌دهند و همیشه از لباس‌ها و حوله‌های تازه استفاده می‌کنند.

منبع:

www.hopscotch.in

سندرم داون یک اختلال ژنتیکی است که شامل نقص‌های مادرزادی خاص، مشکلات یادگیری و ویژگی‌های صورت است. کودک مبتلا به سندرم داون نیز ممکن است دارای نقص‌های قلبی و مشکلات بینایی و شنوایی باشد. شدت یا خفیف بودن این مشکلات از کودکی به کودک دیگر متفاوت است. سندرم داون یکی از شایع‌ترین نقایص ژنتیکی مادرزادی است. از هر 700 نوزاد 1 نفر را مبتلا می‌کند. بزرگسالان مبتلا به سندرم داون ممکن است حدود 60 سال عمر کنند اما این می‌تواند متفاوت باشد.

چه چیزی باعث ایجاد سندرم داون در کودک می‌شود؟

هنگامی که یک مادر باردار می‌شود یک سلول تخمک طبیعی و یک سلول اسپرم طبیعی با 46 کروموزوم شروع می‌شود. سپس سلول‌های تخمک و اسپرم به نصف تقسیم می‌شوند. سپس سلول‌های تخمک و اسپرم هر کدام 23 کروموزوم دارند. هنگامی که یک اسپرم با 23 کروموزوم یک تخمک با 23 کروموزوم را بارور می‌کند نوزاد مجموعه کاملی از 46 کروموزوم خواهد داشت. نیمی از پدر و نیمی از مادر. اما گاهی اوقات زمانی که 46 کروموزوم به نصف تقسیم می‌شوند. یک تخمک یا سلول اسپرم ممکن است هر دو کپی از کروموزوم شماره 21 را به جای تنها یک کپی نگه دارد. اگر این تخمک یا اسپرم بارور شود نوزاد 3 نسخه از کروموزوم شماره 21 خواهد داشت که به آن تریزومی 21 می‌گویند. گاهی اوقات کروموزوم اضافی شماره 21 یا بخشی از آن به کروموزوم دیگری در تخمک یا اسپرم متصل می‌شود. این ممکن است باعث سندرم داون انتقال شود. این تنها شکل سندرم داون است که ممکن است از والدین به ارث برسد.

کدام کودکان در معرض ابتلا به سندرم داون هستند؟

سن مادر در هنگام تولد فرزندش عاملی است که با خطر تولد نوزاد مبتلا به سندرم داون مرتبط است. احتمال بچه دار شدن زنان جوان‌تر از زنان مسن‌تر است. بنابراین اکثر نوزادان مبتلا به سندرم داون از زنان کمتر از 35 سال متولد می‌شوند.

علائم سندرم داون در کودک چیست؟

•  چشم‌هایی که به سمت بالا خم می‌شوند
•  دهان کوچکی که باعث می‌شود زبان بزرگ به نظر برسد
•  بینی کوچک با پل صاف
•  گردن کوتاه
•  دست‌های کوچک با انگشتان کوتاه

سندرم داون همچنین می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

•  نقایص قلبی
•  مشکلات روده‌ای
• مشکلات بینایی
•  مشکلات شنوایی
•  مشکلات تیروئید
•  شرایط خونی
•  مشکلات یادگیری

چگونه سندرم داون در کودک تشخیص داده می‌شود؟

مشکلات کروموزومی مانند سندرم داون اغلب قبل از تولد قابل تشخیص است. آزمایش‌های غربالگری اغلب ابتدا انجام می‌شود. این‌ها اغلب آزمایش خون را با سونوگرافی ترکیب می‌کنند. یک آزمایش غربالگری به شما و ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی‌تان می‌گوید که آیا احتمال کمتر یا بیشتر ابتلا به سندرم داون دارید. تشخیص نمی‌دهند یک آزمایش تشخیصی تهاجمی‌تر و خطرناک‌تر است. اما به طور کلی می‌تواند این اختلال را پیدا کند. آزمایش‌های تشخیصی با مشاهده سلول‌های مایع آمنیوتیک یا جفت انجام می‌شود.

سندرم داون در کودک چگونه درمان می‌شود؟

نقایص قلبی:

حدود نیمی از نوزادان مبتلا به سندرم داون دارای نقص قلبی هستند. برخی از عیوب جزئی هستند. این‌ها را می‌توان با دارو درمان کرد یا خود به خود برطرف می‌شود. دیگران ممکن است نیاز به جراحی داشته باشند. همه نوزادان مبتلا به سندرم داون باید اکوکاردیوگرام (سونوگرافی قلب) داشته باشند و توسط متخصص قلب و عروق کودکان بررسی شوند. این معاینه و آزمایش باید در مدت کوتاهی پس از تولد انجام شود. این به این دلیل است که هر گونه نقص قلبی را بتوان به درستی پیدا کرد و درمان کرد.

 مشکلات روده‌ای:

برخی از نوزادان مبتلا به سندرم داون با مشکلات روده‌ای به دنیا می‌آیند که نیاز به جراحی دارند.

مشکلات بینایی:

مشکلات رایج شامل چشم‌های ضربدری، نزدیک بینی یا دوربینی و آب مروارید است. اکثر مشکلات بینایی را می‌توان با عینک، جراحی یا سایر درمان‌ها بهبود بخشید. کودک شما باید قبل از1سالگی به چشم پزشک (چشم پزشک اطفال) مراجعه کند.

 از دست دادن شنوایی:

این به دلیل وجود مایع در گوش میانی، نقص عصبی یا هر دو است. کودک شما باید به طور منظم آزمایش‌های شنوایی انجام دهد تا هر گونه مشکلی بتواند به موقع درمان شود. این به رشد زبان کمک می‌کند.

 مشکلات یادگیری:

این‌ها از کودکی به کودک دیگر بسیار متفاوت است. آن‌ها می‌توانند خفیف، متوسط یا شدید باشند. اما بیشتر مشکلات یادگیری خفیف تا متوسط هستند. بسیاری از کودکان مداخله زودهنگام و آموزش ویژه دریافت خواهند کرد.

عوارض احتمالی سندرم داون در کودک چیست؟

عوارض سندرم داون بسته به اندام بدن آسیب دیده و شدت مشکل متفاوت است. مشکلات شامل برخی از نقص‌های مادرزادی، مشکلات یادگیری و ویژگی‌های صورت است. کودک مبتلا به سندرم داون نیز ممکن است دارای نقص‌های قلبی و مشکلات بینایی و شنوایی باشد. شدت عوارض از کودکی به کودک دیگر متفاوت است. درمان نیز بسته به اندام بدن آسیب دیده و شدت مشکل متفاوت خواهد بود. ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی فرزند شما گزینه‌های درمانی را با شما در میان می‌گذارد.

چگونه می‌توانم به فرزندم کمک کنم با سندرم داون زندگی کند؟

کودکان مبتلا به سندرم داون اغلب می‌توانند کار‌هایی را انجام دهند که هر کودک خردسالی می‌تواند انجام دهد. آن‌ها می‌توانند راه بروند، صحبت کنند، خودشان لباس بپوشند و آموزش دستشویی ببینند. اما اغلب این کار‌ها را در سنین بالاتر نسبت به سایر کودکان انجام می‌دهند. سن دقیق این نقاط عطف رشد برای هر کودک متفاوت است. برنامه‌های مداخله زودهنگام که از نوزادی شروع می‌شوند می‌توانند به کودک کمک کنند تا به پتانسیل خود برسد. کودک شما ممکن است برای کمک به رشد خود به درمان فیزیکی، شغلی و گفتار درمانی نیاز داشته باشد. می‌توانید بیاموزید که چه چیزی ممکن است در تربیت کودک مبتلا به سندرم داون مفید باشد.

نتیجه‌گیری:

سندرم داون یک اختلال ژنتیکی است. این شامل برخی از نقص‌های مادرزادی، مشکلات یادگیری و ویژگی‌های صورت است. کودک مبتلا به سندرم داون نیز ممکن است دارای نقص‌های قلبی و مشکلات بینایی و شنوایی باشد. هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم والدین می‌توانند کاری برای ایجاد یا پیشگیری از سندرم داون در فرزندشان انجام دهند. محققان نمی‌دانند چگونه از خطا‌های کروموزومی که باعث این اختلال می‌شود جلوگیری کنند. سندرم داون اغلب قبل از تولد قابل تشخیص است. پس از تولد کودک شما ممکن است با معاینه فیزیکی تشخیص داده شود. ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی نیز ممکن است نمونه خون بگیرد. کودک شما ممکن است برای کمک به رشد خود به درمان فیزیکی، شغلی و گفتار درمانی نیاز داشته باشد.

منبع:

www.urmc.rochester.edu

هیچ قانون مشخصی برای اینکه فرزند شما قبل از شروع آموزش پیانو چند ساله باشد وجود ندارد. نکته کلیدی این است که تعیین کنید این فعالیت‌های یادگیری چقدر با رشد فیزیکی و مغزی کودک شما مطابقت دارد. کیبورد‌های پیانو برای کودکان خردسال بزرگ و سنگین هستند. آن‌ها می‌توانند فشار قابل توجهی بر روی انگشتان خود وارد کنند. علاوه بر این، نواختن پیانو تمام بدن شما را درگیر می‌کند نه فقط انگشتانتان را. برخی می‌گویند که ساختار استخوانی کودکان تنها در سن شش سالگی شروع به تثبیت می‌کند. گاهی کودکان در سنین پایین به سمت پیانو کشیده می‌شوند و می‌توانند آن را به خوبی بنوازند. برخی از کودکان ممکن است زمانی شروع کنند که از نظر بدنی آماده نیستند و به سختی می‌توانند پیانو بزنند. دانش‌آموز همچنین به تمرکز نیاز دارد تا هنگام مواجهه با صفحه کلید بی‌حرکت بنشیند. این جنبه دیگری است که از کودکی به کودک دیگر متفاوت خواهد بود.

چه نکات مهمی را باید در نظر داشته باشیم؟

بسیاری از کودکان از سنین مهدکودک شروع به نواختن پیانو می‌کنند و برخی حتی زودتر شروع می‌کنند. توانایی‌ها در زمانی که کودک هنوز خیلی جوان است رشد می‌کنند شامل شنوایی، حافظه، قضاوت، تشخیص و توانایی تفکر است. پیانو به تقویت حساسیت و حس زمان و همچنین توانایی آن‌ها در گوش دادن به صدا‌ها و آواز خواندن کمک می‌کند. در سال‌های اولیه بسیار خوب است که آواز خواندن، رقصیدن، قصه‌گویی و کشیدن نقاشی را با هم بخشی از زندگی روزمره کودک کنید. این دوره زمانی بسیار گرانبها در زندگی آنهاست و زمانی که آن‌ها می‌توانند احساسات خود را از طریق قرار گرفتن در معرض زیبایی و از طریق تجربیاتی که قلب آن‌ها را پرورش داده و زنده می‌کند تقویت کنند.

بهترین سن برای یادگیری پیانو برای کودک چه سنی است؟

به عنوان مثال اگر فرزند شما به موسیقی که از تلویزیون یا ماشین شما می‌آید با آواز خواندن و رقصیدن علاقه دارد می‌توان گفت که کودک شما آماده یادگیری پیانو است. برخی از کودکان ممکن است عاشق حرکت دادن بدن خود باشند اما ممکن است علاقه‌ای به موسیقی نداشته باشند. اگر از نواختن آن در خانه لذت می‌برند یا آهنگ‌هایی را که در مهدکودک یاد نگرفته‌اند بشنوند و بعد بروند و آن آهنگ‌ها را خودشان با گوش یاد بگیرند ممکن است نشانه علاقه‌مندی آن‌ها به موسیقی باشد. نشانه‌های دیگری نیز وجود دارد مانند اینکه خواهر یا برادر یا دوست فرزند شما در حال حاضر درس می‌خواند و کودک شما سعی می‌کند از کار‌هایی که انجام می‌دهند تقلید کند.

منبع:

rolandcorp.com.au

همانطور که کودکان جهش رشد را تجربه می‌کنند اشتهای آن‌ها نیز افزایش می‌یابد. میان وعده‌ها بخشی از برنامه غذایی کودک شما هستند و همه آن‌ها بد نیستند. میان وعده‌های سالم می‌تواند به کودکان کمک کند تا نیاز‌های تغذیه‌ای خود را بر آورده کند.

 کرفس با کره بادام زمینی و کشمش:

برای این میان وعده به یک ساقه کرفس، مقدار زیادی کره بادام زمینی مغذی (خانگی یا از پیش بسته‌بندی شده) و کشمش نیاز دارید. کره بادام زمینی باید بدون شکر و روغن گیاهی اضافه شده باشد. روی ساقه‌ها را کره و کشمش بپوشانید.

کراکر بادام زمینی:

به راحتی می‌توانید کراکر ساندویچی را در خانه درست کنید. مقداری کره آجیل (بادام زمینی یا بادام) را روی کراکر غلات کامل و دانه‌ها بمالید. تهیه این میان وعده بسیار آسان است و حاوی تعادل سالم پروتئین، کربوهیدرات و چربی است. از کراکر‌های ساخته شده از آرد تصفیه شده و روغن‌های هیدروژنه خودداری کنید.

 ساندویچ ژامبون و اسفناج:

این میان وعده که با اسفناج، ژامبون، پنیر بز، گوجه گیلاسی و البته تخم مرغ درست شده است سرشار از پروتئین و کلسیم است. تنها چیزی که نیاز دارید یک قالب مافین و مقداری مهارت پخت برای این میان وعده است.

 آووکادو گوجه فرنگی:

یک فنجان آووکادو گوجه فرنگی یک میان وعده عالی بعد از مدرسه یا بازی است.

لقمه‌های بروکلی پنیری:

بروکلی سرشار از فیبر و ویتأمین است. برای این دستور به کلم بروکلی بخارپز شده با نمک، فلفل و پنیر نیاز دارید. توپک‌های خمیر کوچک را در تابه سرخ کنید تا ترد شوند و برای بچه‌های خود به عنوان یک میان وعده سالم و خوشمزه سرو کنید.

 پیاز حلقه‌ای:

درست کردن آن ساده است. بچه‌های شما حتی می‌توانند به شما کمک کنند تا این غذای خوشمزه را درست کنید که نیاز به حلقه‌های پیاز، سفیده تخم مرغ و آرد سوخاری دارد و بعد از آماده شدن داخل روغن سرخ کنید.

 اسموتی میوه:

این یک راه عالی برای بسته‌بندی مواد مغذی در یک میان وعده است. برای این دستور از میوه‌های تازه، شیر یا ماست استفاده کنید. با شیرینی طبیعی میوه‌ها می‌توانید ترکیبات مختلفی را با موز، توت، سیب و حتی سبزیجات امتحان کنید.

 ماست و عسل و میوه:

میوه‌ها منبع عالی ویتأمین‌ها و منبع خوبی از فیبر هستند. این ترکیب از میوه‌های تازه و ماست با طعم پرتقال که به طور طبیعی شیرین است می‌تواند یک میان وعده سالم بعد از یک روز گرم تابستانی در مدرسه یا حتی سر میز صبحانه باشد.

 سالاد میوه همراه لیمو و عسل:

یک کاسه از میوه‌های فصلی با سس عسل و لیمو لذت بخش است. برای این میان وعده ساده و سریع میوه هارا برش دهید و لیمو و عسل به آن‌ها اضافه کنید.

 بستنی میوه‌های منجمد:

در یک روز تابستانی بستنی‌ها مورد علاقه کودکان هستند که مملو از خواص و مواد مغذی میوه‌های تازه هستند. بستنی‌های فروشگاهی سرشار از طعم‌های مصنوعی و شکر هستند. درست کردن آن‌ها در خانه می‌تواند یک جایگزین عالی باشد. تنها چیزی که نیاز دارید قالب بستنی، پوره میوه و مقداری عسل (اختیاری) است. همچنین می‌توانید از مقدار کمی آب میوه تازه برای طعم بیشتر استفاده کنید.

 قارچ طعم سیر:

قارچ منبع غنی ویتأمین است و جایگزین خوبی برای گوشت است. برای این میان وعده به آب لیمو، فلفل چیلی، قارچ، سیر و جعفری نیاز دارید. می‌توانید این میان وعده خوش طعم را تفت دهید یا بپزید. این یک راه خوب برای آشنا کردن کودکان با طعم‌های بیشتر و سبزیجات مختلف است.

 میگو سرخ شده:

، این میان وعده ترد مورد علاقه کودکان است. برای درست کردن این میان وعده به میگو، نمک، فلفل و آرد سوخاری برای ترد شدن نیاز دارید. می‌توانید آن را با دیپ پنیری یا سس سرو کنید.

 مافین تخم مرغ:

برای این مافین‌های خوشمزه و کوچک به ژامبون، پیاز، پنیر، فلفل قرمز، قارچ، فلفل و تخم مرغ نیاز دارید. پس از پخت می‌توانید مافین‌ها را در ظرف در بسته نگهداری کنید و در یخچال قرار دهید.

 کراکر آووکادو:

میان وعده سالم رضایت فوری و لبخند را به چهره کودک شما می‌آورد. برای این میان وعده خوشمزه و شور به آووکادو و نان ترد نیاز دارید. می‌توانید آن را با سالسا و گشنیز اضافه کنید تا طعم تازه‌ای به آن اضافه کنید.

 شربت توت فرنگی:

شربت توت فرنگی یک میان وعده و نوشیدنی فوق‌العاده سالم، کم کالری، آبرسان، کم کلسترول و کم کربوهیدرات است. با طعم‌های تازه توت فرنگی، آب لیمو، آب پرتقال و مقداری عسل می‌توانید این نوشیدنی با طراوت را برای روز‌های گرم تابستان درست کنید. فرزندان شما این میان وعده خنک و رنگارنگ را دوست خواهند داشت.

منبع:

www.momjunction.com