دسته: شیرخوارگی تا …

 دکتر مهناز باقری، روانشناس گفت: کمرویی و پرخاشگری نتیجه و پیامد منفی کاهش اعتماد به نفس و کمبود‌های مهارت ارتباطی و اجتماعی کودک است.

والدین همیشه سعی دارند تا فرزندان خود را به نحو احسن تربیت کنند. از اینرو والدین تلاش خود را برای تربیت فرزندان خود از همان دوران نوزادی آغاز می کنند.

یکی از نگرانی های خانواده هاُ انحراف کودکان از رفتارهای صحیح و مورد پسند خانواده است. به طور معمول هیچ والدینی علاقه ای ندارد تا کودک او حتی در کوچکترین موارد نیز به او دروغ بگوید با موضوعی را از او مخفی کند.

به طور معمول کودکان گاهی دروغ می گویند، اما آن ها در ابتدا حتی معنی دروغ گفتن را هم نمی دانند و تنها چیزی را که به فکرشان می آید بیان می کنند، اما اگر کودکان دریابند که دروع گفتن آن ها باعث می شود تا از مشکل پیش رو رهایی یابند یا با دروغ گفتن توجه افراد را به خود جلب می کنند، این کار را ادامه می دهند و برای آن ها تبدیل به یک عادت می شود.

به همین دلیل واکنش والدین در هنگام شنیدن دروغ از کودکان خیلی اهمیت دارد، زیرا اگر واکنش صحیح باشد می تواند کودکان را به سمت صدافت داشتن سوق دهد، در غیر این صورت واکنش های نادرست سبب می شود تا کودکان به شمت دروغ گفتن تمایل پیدا کنند.

به کودک خود نشان دهید که از شنیدن واقعیت بیشتر شاد می شوید

اگر کودک شما به این دلیل دروغ می گوید که می خواهد دچار دردسر یا مشکل نشود یا حتی با گفتن دروغ می خواهد شما (پدر یا مادر خود) را شاد کند، سعی کنید طوری رفتار کنید که نشان دهید از دروغ وی غمگین شده اید و از او حمایت کنید که در صورت گفتن واقعیت دچار مشکل نمی شود. باید به کودک خود نشان دهید که دروغ او را دچار مشکل می کند و شما را غمگین می سازد و باید به او اطمینان دهید که راستگویی برای شما خیلی اهمیت دارد.

والدین باید بدانند که راستگویی را باید از همان زمان کودکی به فرزندان خود آموزش دهید، به کودک خود بگویید دروغگویی باعث می شود تا آن ها از دوستان خود فاصله بگیرند و مردم و اطرافیان به ادم دروغگو اعتماد نمی کنند.

به کودک خود هشدار دهید

زمانی که مطمئن هستید کودکتان چیزی را از شما مخفی می کند و به شما دروغ می گوید، او را دروغگو خطاب نکنید، بلکه به طور قاطع به او هشدار دهید. برای مثال بگویید حرف او را در این زمینه شنیدید اما یک شانس دیگر به او می دهید تا بیشتر فکر کند که جریان چگونه رخ داده است و اگر چیزی را که برای شما تعریف می کند مشابه واقعیت نباشد، عواقب و نتیجه خوبی برای او نخواهد داشت.

راستگویی کودک را مورد تشویق و تحسین قرار دهید

 همانطور که زمانی متوجه می شوید کودک شما دروغ گفته باید نارحتی خود را از این رویداد نشان دهید، زمانی نیز که متوجه می شوید فرزندتان راست گفته و واقعیت را از شما پنهان نکرده باید اون را مورد تحسین قرار دهید. باید دقیت داشته باشید که این تحسین به گونه ای نباشد که وی را به انجام کارهای خطا سوق دهد. برای مثال اگر کودک شما ظرفی را شکست و شما از او سوال کردید که کی این ظرف را شکسته است؟ و او پاسخ شما را با راستگویی داد، باید به او بگوییی که من می دانم چقدر گفتن اینکه این ظرف را من شکاندم برای تو سخت بوده، اما من خوشحالم که این موضوع را با من در میان گذاشتی و مسوولیت کاری که کردی را قبول کرده ای. در نهایت از او بخواهید تا چگونگی رخداد را برای شما توضیح دهد و سعی کنید بدون واکنش و عصبانیت به حرف های کودک خود گوش دهید .

دروغگویی مکرر کودکان را جدی بگیرید

اگر دروغگویی برای کودک شما خیلی عادی شده است و یکی از عادت های او به حساب می آید، نباید بدون توجه از کنار آن گذشت. اگر تمام راه های ممکن برای تشویق کودک به راستگویی را امتحان کرده اید ولی هیچ نشانی از تغییر در کودک خود نمی بینید، باید به مشاور یا روانشناس کودک مراجعه کنید. زیرا اگر دروغگویی در کودک را در این دوران درمان نکنید، این عادت در طول زندگی از فرزندتان دور نخواهد شد و می تواند مشکلات زیادی را برای شما یا برای خود وی ایجاد کند.

 یک دکترای روانشناسی با بیان اینکه بازیهای رایانه‌ای موجب بروز رفتار خشونت در کودکان می‌شود گفت: استاندارد مشخص و تعریف شده‌ای برای تعیین یک بازی سالم از جمله مواردی است که همچنان در ابهام باقی مانده است و ضرورت دارد این استانداردها مطابق با نیازهای فرهنگی باشد.

دکتر مهرانگیز شعاع کاظمی با اشاره به اینکه آسیب‌های روانی و تقویت حس پرخاشگری مهمترین مشخصه بازیهای رایانه‌ای است که حالت جنگی دارند گفت: فرد باید برای رسیدن به مرحله بعدی بازی با نیروهای به اصطلاح دشمن بجنگد، استمرار چنین بازی‌هایی کودک را پرخاشگر و ستیزه‌جو بار می‌آورد.

وی گفت: خشونت مهمترین محرکه‌ای است که در طراحی جدیدترین و جذابترین بازیهای کامپیوتری به حد افراط از آن استفاده می‌شود. چهره‌های معروف هالیوود که در فرهنگ ما انسانهای ضد ارزش و غیر اخلاقی هستند، در این بازی‌ها به صورت قهرمان‌های شگفت ناپذیر جلوه‌نمایی می‌کنند.

این دانشیار دانشگاه الزهرا(س) با تاکید بر اینکه کودکانی که به طور مداوم با این بازی‌ها درگیرند درون‌گرا می‌شوند گفت: بر اساس پژوهش‌های بین‌المللی انجام شده، آثار منفی این بازی‌ها از قبیل اعتیاد، فراگیری رفتار خشونت‌آمیز یا تشویق آن، اختلال در زندگی خانوادگی و عملکرد تحصیلی و معضلات بهداشتی است.

شعاع کاظمی افزود: تأثیرات مثبت بازیهای رایانه‌ای پیشرفت مهارتهای شناختی، ادراکی و حرکتی، ارتقای تعامل با هم سن و سالان، گسترش آشنایی کودکان با رایانه است.

این دکترای روانشناسی خاطر نشان کرد: خشونت بازیهای خشن ویدیوئی به دلیل مضامین رقابتی می‌توانند سبب شکل گیری رفتار خشونت آمیز در مخاطبان شوند.

وی یادآور شد: تحقیقات انجام شده نشانگر آن است که شرکت‌های تولیدکننده بازی‌های رایانه‌ای برای جذب کودکان و نوجوانان و بدنبال آن فروش بیشتر، از سه عامل اصلی خشونت، وحشت و شهوت استفاده می‌کنند.

شعاع کاظمی با تاکید بر اینکه افزایش تنهایی در میان نوجوانان، یکی از صدها مشکل ایجاد شده برای آنان است گفت: یکی دیگر از این مشکلات، اعتیاد این رده سنی به بازی است. اعتیاد به بازی رایانه‌ای در میان بسیاری از افرادی که وقت زیادی برای این بازی‌ها می‌گذارند دیده می‌شود، به طوری که نوجوان نمی‌تواند برای مدت طولانی بازی نکند و از لحاظ ذهنی خود را نیازمند بازی کردن می‌بینند.

وی افزود: بسیاری از این افراد، هنگام خواب هم راحت نیستند و دچار کابوس می‌شوند. گرایش نوجوانان و جوانان به بازی‌های رایانه‌ای این نگرانی را در بین خانواده‌ها بوجود آورده‌اند که ممکن است پرداختن بیش از حد به این مساله نوعی اعتیاد الکترونیک را بوجود آورد.

این دکترای روانشناسی با بیان اینکه محتوای بازی‌های تعاملی و آموزشی در بازی‌های رایانه‌ای مغفول مانده است گفت: نکته حائز اهمیت این است که بعضی افراد از توجه به عواقب بازی‌های جنگی غافل می‌مانند. تاثیرات رفتاری ایجاد شده ناشی از خو گرفتن بیش از حد به بازی‌های رایانه‌ای، ایجاد برخی مشکلات جسمانی، ناهنجاری‌های اجتماعی و اخلاقی متعدد است.

شعاع کاظمی در پایان گفت: باید توجه داشت کنترل ناهنجاری‌های ناشی از انجام بازی‌های رایانه‌ای تا حدی دشوار است اما این نکته که چگونه می‌توان به استاندارد مشخص و تعریف شده‌ای برای تعیین یک بازی سالم دست یافت، از جمله مواردی است که همچنان در ابهام باقی مانده است.

منبع : بیا نی نی

 دکتر مهدی دوایی، روانشناس و عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم شناختی گفت:‌والدینی که با کودک از همان ابتدا زیاد صحبت می کنند، برایش کتاب می خوانند و با شعر و ترانه های کودکانه او را سرگرم می کنند، کودک از گنجینه لغت بیشتری برخوردار می شود و زودتر صحبت می کند.