دسته: شیرخوارگی تا …

جنسیت دو اثر عمده بر روند رشد و تکامل کودک دارد:

اولین اثر، تاثیر مستقیم جنسیت بر رشد است و ناشی از هورمونهایی است که در بدن پسرها و دخترها در طول سالهای کودکی به مقدار بسیار کم ترشح می شود. هر دو جنس، هورمون جنسی مردانه (یعنی آندروژن) و هورمون جنسی زنانه (یعنی استروژن) را ترشح می کنند، ولی پسرها بیشتر آندروژن و دخترها بیشتر استروژن تولید می کنند. غلبه هورمون جنسی مربوطه منجر به اختلاف رشد در دو جنس می شود.

تاثیر غیر مستقیم جنسیت بر رشد ناشی از شرایط محیطی است. از لحظه ای که کودکان متولد می شوند، فشار های اجتماعی نیرومندی بر آنها اعمال می شود تا با الگوهای پذیرفته شده فرهنگی مربوط به جنسیت خود هماهنگ شوند. رضایت و پذیرش جنسیت فردی مساله مهمی است که سنگ بنای آن از دوران کودکی گذاشته می شود. شخصیت پسرها و دخترها در تمام دوران کودکی ابتدا توسط خانواده و سپس گروههای همسالان و مدرسه ای و بعدها توسط معلمان و اجتماع مطابق با الگویی که برای جنسیت کودک مناسب شناخته می شود، شکل داده می شود.

اختلاف جنسیت در فراگیری مهارتها

با اینکه اختلاف بین کودکانی که همجنس هستند بیشتر از اختلاف بین دخترها و پسرهاست، اکثر والدین تایید می کنند که اختلاف مربوط به جنسیت نه تنها بر سرعت کسب برخی مهارتها بلکه بر نوع آنها نیز اثر می گذارد. به عنوان نمونه، در زمینه رشد جسمانی به نظر می رسد دخترها در طول رشد و نمو خود حرکت سریعتری نسبت به پسرها دارند و در نوجوانی زودتر از پسرها بالغ می شوند. به علاوه رشد جسمانی دختران منظمتر و قابل پیش بینی تر از پسرهاست و جهشهای غیر یکنواخت کمتری دارد. تا آنجا که به قدرت و سرعت مربوط می شود، تا زمان بلوغ اختلاف کمی بین پسرها و دخترها وجود دارد، اما در آن زمان پسرها هم قویتر و سریعتر می شوند و هم حجم عضلانی و استخوانی آنها بیشتر و چربی بدنشان کمتر می شود. چنانکه انتظار می رود، پسرها در زمان بلوغ صاحب قلب و ریه بزرگتر و می شوند تا از عهده ظزفیت بالاتر حمل اکسیژن در خون که برای توده بزرگتر عضلات و استخوانهای آنها لازم است، برآیند.

در سالهای پیش از دبستان دخترها از نظر پریدن، لی لی کردن، حرکات هماهنگ و تعادلی برتری دارند. بعدا پسرها در فعالیتهایی که نیازمند دویدن، پریدن و پرتاب کردن است، برتری می یابند در حالی که برتری دخترها در لی لی کردن به قوت خود باقی می ماند.

از نظر رشد ذهنی، هنگام انجام آزمونهای بهره هوشی، فرقی بین پسرها و دخترها دیده نمی شود. اما آنجا که پای مهارتهای کلامی به میان می آید، دخترها در بعضی از جنبه های یادگیری اولیه زبان اندکی سریعترند. اکثرا دخترها زودتر از پسرها صحبت می کنند و تقریبا تمام دخترها کلمات را بهتر و زودتر از پسرها برای تشکیل جملات طولانیتر به رشته در می آورند، آن هم نه فقط هنگام شروع به صحبت کردن، بلکه در سنین بالا نیز همین طور است. دخترها معمولا زودتر از پسرها می خوانند و می نویسند و دستور زبان و املای آنها هم بهتر است. دخترها همچنین از نظر تسلط بیان و تلفظ کردن نیز برتری دارند و کمتر در دوران نوجوانی دچار مشکل در خواندن می شوند. دخترها در استدلال کلامی نیز از پسرها برترند. اختلالات زبانی در دختران کمتر است.

تا زمان نوجوانی دخترها در حساب و ریاضیات، کمی از پسرها بهترند ولی پس از نوجوانی پسرها از نظر کارهایی که نیازمند استدلال ریاضی است، اندکی بالاتر از دختران قرار می گیرند. پسرها تقریبا در تمام سنین از نظر تجسم فضایی برتری دارند؛ آنها می توانند اجسام سه بعدی را در ذهن خود بچرخانند و روابط موجود در دنیای فیزیکی را بهتر درک کنند. این اختلاف با دخترها هر چه به نوجوانی نزدیکتر می شوند چشمگیرتر و پایدار تر می شود.

از نظر اجتماعی پسرها در تمام زمینه ها بسیار برون گرا و سلطه جوتر از دخترها هستند؛ این خصیصه از هنگامی که کودک نوپایی هستند شروع می شود و تا دوران نوجوانی ادامه می یابد و اگر کنترل نشود تا سنین بالاتر نیز استمرار می یابد. پسرها رقابت جوتر نیز هستند ولی این اختلاف به اندازه پرخاشگری زود رس نیست. خوشبختانه غالبا هیچ گونه اختلافی از نظر میل به تربیت میان دو جنس وجود ندارد.

دخترها بدون تردید به محض دست یافتن به آگاهی اجتماعی، اجتماعی تر می شوندو دوستیهای صمیمانه تری ایجاد می کنند که در طول نوجوانی و بزرگسالی استمرار می یابد. همچنین به نظر می رسد دخترها در اوایل کودکی نسبت به درخواستهای بزرگترها مطیعترند.

احتمال اینکه فشار روانی در پسرها منجر به آسیب پذیریهای جسمانی، عاطفی و ذهنی و نیز مشکلات رفتاری فراوانتری شود، بیشتر است.

آگاهی از این اختلافات ناشی از جنسیت به والدین کمک می کند نقاط قوت طبیعی کودکان خود را به حداکثر برسانند و نقاط ضعف آنها را تقویت کنند. مثلا شما می توانید پسر خود را از سن پایین با کتاب آشنا کنید و به تدریج که بزرگتر می شود با او بازی با کلمات، با توجه خاص به تلفظ کلمات انجام دهید. در مورد دخترها، می توانید حس تجسم فضایی او را در خردسالی به وسیله تابلوی اشکال، پازل، مار و پله و در سنین بالاتر با تخته نرد و شطرنج بهبود بخشید. وقتی به اندازه کافی بزرگ شد می توانید از بازیهایی مانند مکعب روبیک استفاده کنید.

تاثیر تصورات قالبی

تصورات قالبی در مورد نقش مذکر و مونث اگر نسبت به آنها حساسیت نشان ندهیم و اقدام لازم برای اجتناب از آنها را به عمل نیاوریم، قطعا روی کودکان در حال رشد ما تاثیر می گذارد. کودکان ما خیلی زود تحت تاثیر مفاهیم کلیشه ای مربوط به ظاهر انسان از جمله ساختمان بدنی، مشخصه های صورت و لباسها و مفاهیم کلیشه ای رفتار و ایفای نقش، مثل گفتار قابل قبول، طریقه بیان احساسات و عواطف، نقش زناشویی، کسب معاش و غیره قرار می گیرند.

اگر می خواهیم کودکانمان از تصورات قالبی نجات یابند، باید والدین هشیاری باشیم. تصورات قالبی خطرناک اند؛ هنگامی که پذیرفته شوند به صورت معیارهایی برای قضاوت در مورد کودکان به کار می روند، خوب و بد، موفق و ناموفق، مناسب و نامناسب؛ در حالی که ما باید مشوق فردیت و اصالت کودکان خود باشیم.

بدتر از آن، ممکن است تصورات قالبی به صورت رهنمودهایی برای تربیت کودکان به کار روند به نحوی که کودکان از اوان طفولیت یاد می گیرند هم جهت با یک الگوی کلیشه ای فکر کنند، احساس کنند و عمل کنند؛ که در نتیجه رشد فردی آنها سرکوب می شود. یکی از بدترین جنبه های تصور قالبی معتقد بودن به نقشهای غالب و مغلوب است که اولی تقریبا همیشه مذکر و دومی مونث است.

تصورات قالبی سنتی مربوط به نقش جنسیت ارزشی ندارند که آنها را قابل توصیه سازد، در حالی که یکسان نگری جنسیتها افقهای وسیعی برای خود شکوفایی کودک فراهم می آورد. این اعتقاد موجب می شود که هر کودکی بدون توجه به جنس او، باید مورد تشویق قرار گیرد تا به تمام استعدادهای بالقوه خود در هر زمینه برسد. یک کودک باید بتواند با استفاده از تواناییهای خود و بدون احساس گناه از فعالیتها و رفتارهای خود رضایتمند باشد.

چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید؟

به عنوان یک پدر یا مادر اگر می خواهید دختر خود را تشویق کنید با شهامت و قوی باشد یا پسری مهربان و با محبت داشته باشید که نقش انسانی صلح دوست را ایفا کند، باید از روز نخست با دقت عمل کنید؛ زیرا ثابت شده است رفتار ما و حتی آهنگ صدای ما در برخورد با کودکان دختر و پسر تفاوت دارد.

مفاهیم کلیشه ای و تصورات قالبی را در زمینه اختلاف جنسیت کنار بگذارید. هیچ اشکالی ندارد اگر پسرتان با عروسک بازی کند، برای شکستن ماشین یا وقتی زمین می خورد گریه کند. دخترتان هم حق دارد برای بدست آوردن آنچه می خواهد زور بگوید یا بر سر اسباب بازی دعوا کند.

بخصوص اگر در زمینه پذیرش جنسیت خودتان مشکلی دارید بهتر است اول آنرا حل کنید. مطالعه کتابهای مختلف و مشاوره می تواند در این زمینه به شما و کودکتان کمک بسیاری بکند.

در اکثر خانه ها آشپزخانه قلبِ زندگیِ خانوادگی است. همچنین تامین امنیت این محل یکی از مهمترین مسائل در جهت حفظ سلامت کودک است. در هر آشپزخانه معمولی خطرات پنهانی وجود دارند که می توانند سلامت کودک را تهدید کنند، اما شما با طراحی مناسب و انجام تغییرات لازم می توانید سلامت کودک را تامین کنید. در اینجا برخی موارد که می توانند برای طراحی یک آشپزخانۀ امن و به درد بخور کاربرد داشته باشند ارائه شده اند.

– وسایل شیشه ای و چینی های گران قیمت را در کابینتهای دربسته یا قفسه های بالا و دور از دسترس کودک نگهداری کنید.

– شما باید از خطراتی که مواد تمیزکننده خانگی برای کودک دارند آگاه باشید. از موادی استفاده کنید که کمترین میزان سمیت را داشته باشند، آنها را در یک محل امن و قفل شده به نحوی که توجه کودک را جلب نکنند، نگهداری کنید.

– چاقوها و دیگر ابزارهای تیز مانند تیغه های میکسرهای برقی را در کشوهای قفل دار قرار دهید. البته برخی کودکان می توانند قفلهای ایمنی را باز کنند. اگر کودک شما یاد گرفت که چگونه قفلهای معمولی را باز کند، باید یک روش جایگزین برای نگهداری مواد و وسایل خطرناک پیدا کنید. شما می توانید از قفسه هایی با قفل و کلید برای نگهداری وسایل و مواد خطرناک استفاده کنید یا آنها را در جایی دور از دسترس کودک قرار دهید. همچنین می توانید با استفاده از یک در کوچکِ ایمنی نگذارید کودک به آشپزخانه وارد شود. در این صورت باید هنگام کار در آشپزخانه کودک را در محلی قرار دهید که کاملا در میدان دید شما باشد تا هم از او مراقبت کنید و هم او بتواند شما را ببیند.

– لیوانها، چاقوها، غذاها و نوشیدنی های داغ را دور از لبه میز قرار دهید. از رومیزی یا چیزهای دیگر مشابه هم استفاده نکنید، زیرا کودک می تواند آنها را بکشد و هرچه روی میز است روی خودش بریزد.

– شما می توانید یک قفسه را که ایمن بوده و چیز خطرناکی داخل آن نباشد و از اجاق گاز نیز دور باشد به کودک نشان دهید تا آن را باز کرده و محتویات درون آن را به هم بریزد. احتمالا خواهید دید که پس از این کودک به باز کردن و به هم ریختن محتویات قفسه های دیگر تمایلی نشان نخواهد داد، مگر اینکه شما دربِ آنها را باز بگذارید. در درونِ آن قفسه چیزهای جالب و ایمن را قرار دهید: ماهی تابۀ کوچک و سبک قاشق چوبی، بشقابهای پلاستیکی یا استیل و سطل ماست خالی. گاهی اوقات هم چیزهای داخل قفسه را عوض کنید تا برای کودکتان تنوع ایجاد کنید!

– از شعله های عقبی اجاق گاز استفاده کنید و اگر مجبور به استفاده از شعله های جلو هستید، هنگام استفاده از اجاق گاز دستۀ ماهی تابه  یا قابلمه را رو به بیرون قرار ندهید. استفاده از کلید یا دستگیرۀ ایمنی، مانع از روشن شدن اجاقِ گاز یا مایکروفر می شود. درِ سطل آشغال، سطل بازیافت، ماشین رختشویی و ماشین ظرفشویی را ببندید و هنگامی که از آنها استفاده نمی کنید کلید یا دستگیرۀ ایمنی را فعال کنید.

– یک کپسول آتش نشانی را در مکانی که احتمال آتش سوزی در آن بیشتر است، مثلاً در آشپزخانه یا در نزدیکی بخاری یا شومینه قرار دهید. اما تنها در صورتی برای خاموش کردن آتش سوزی اقدام کنید که آتش کم و محدود باشد. در غیر این صورت سریعا کودک را از منزل خارج کرده و سپس با آتش نشانی تماس بگیرید.

– هنگامی که کودک بر روی صندلی مخصوص کودک نشسته است هرگز او را تنها نگذارید. و همواره از کمربند یا نوار ایمنی استفاده کنید. در صورتی که صندلیِ کودکِ شما کمربند ایمنی ندارد یکی خریده و آن را به صندلی وصل کنید تا بتوانید مرتب از آن استفاده کنید.

– هنگامی که در یک دست نوشیدنی داغ دارید هرگز کودک خود را روی دست دیگر نگه ندارید. از رویِ سرِ کودک به دیگران نوشیدنی تعارف نکنید و هنگام شیر دادن به کودک، خودتان هم نوشیدنیِ داغ نخورید. نوشیدنیهای داغ را از دسترس کودک دور نگه دارید. از یک دستۀ عایق و سیمی برای کتری استفاده کرده و کتری را روی شعله عقب اجاق گاز قرار دهید.

–  یک پارک مخصوص کودک یا اتاقک اسباب بازی می تواند مکان مناسب و ایمنی باشد که کودک خود را برای مدتی کوتاه (مثلا هنگامی که می خواهید یک کار ضروری ولی احتمالا خطرناک را انجام دهید) به تنهایی در آن قرار دهید. اگر هنوز کودک شما آنقدر بزرگ نشده است که هنگامی که به او می گویید کمی دورتر بایستد، حرف شما را گوش کند، می توانید پارک بازی او را در گوشه اتاق یا محل کار خود قرار دهید تا ضمن انجام کار خود مراقب او هم باشید.

 کولیک دقیقا به چه معنی است؟

تقریبا 20 ٪ همه شیرخواران دچار کولیک می شوند. کولیک یک اصطلاح کلی است برای گریه های غیر قابل کنترل در کودکی که از سایر جهات سالم است. شیرخوار دچار کولیک بیش از سه ساعت در روز و برای بیش از سه روز در هفته گریه یا نق نق می کند. این مساله با شیوع یکسان بین کودک اول و سایر کودکان و نیز بین دخترها و پسرها دیده می شود.

مشکل است بگوییم کولیک برای کدام یک دردناکتر است، والدین یا کودک. یک شیرخوار مبتلا به کولیک بطور آشکار حالت پریشانی و ناراحتی دارد و نمی تواند آرام گیرد. والدین نیز ممکن است بعلت شنیدن صدای گریه های کودک برای ساعتها دچار پریشانی و آشفتگی شوند و این امر ممکن است بقدری باشد که نهایتا آنها را نیز وادار به گریه نماید!

چطور می توانم بگویم کودکم دچار کولیک است؟

در واقع همه شیرخواران گاهی گریه می کنند، بطور متوسط هر کودک حدود دو ساعت و نیم در روز گریه می کند. اما کودک مبتلا به کولیک، علاوه بر گریه های ممتد، کاملا نا آرام و ناراحت است. او ممکن است بطور متناوب پاهایش را جمع کرده و دراز کند و دفع گاز داشته باشد. کولیک اغلب بین ساعت 6 عصر و نیمه شب رخ می دهد. گرچه ممکن است هر زمانی ایجاد شود اما معمولا عصرها و شبها تشدید می شود.

معمولا سن شروع کولیک در شیرخواران حدود دو تا چهار هفته است و پایان آن حدود سه ماهگی یا در کودکان کم شانس تر تا شش یا نه ماهگی می باشد.

چرا برخی شیرخواران دچار کولیک می شوند؟

بیش از 50 سال است که دانشمندان سعی کرده اند به این پرسش پاسخ دهند. بیشتر تقصیرها متوجه سیستم گوارش نابالغ شیرخواران است. در حقیقت کلمه کولیک از واژه یونانی “کولیکوس” (kolikos) گرفته شده است که تقریبا به معنی “روده” است. همچنین بعضی فرضیات علمی هم وجود این ارتباط را تائید می کنند. برای مثال، دستگاه گوارش نوزادان دارای مقادیر بسیار کم آنزیمها و شیره های گوارشی است که مسئول هضم مواد غذایی هستند. یا بر اساس برخی مطالعات، سیستم عصبی در حال تکامل در کودکان به آسانی دچار هیجان می شود. بعضی از کارشناسان نیز این نظریه را مطرح می کنند که در کودکی که دچار خستگی یا تحریک بیش از حد می شود، کولیک م یتواند راهکار او برای قطع محرکهای اطراف باشد تا وی بتواند بخوابد. شیرخوارانی که در معرض تماس با دود سیگار هستند احتمال بیشتری برای ابتلا به کولیک دارند.

آیا کولیک خطرناک است؟

واقعا نه! البته صرفنظر از فشار هیجانی و استرسی که در خانه ایجاد می شود. با وجود این عاقلانه است به کمک پزشکتان یا کارشناس بهداشت در مرکز بهداشتی درمانی، مطمئن شوید که علت گریه های طولانی کودکتان یک فتق یا سایر مشکلات طبی نباشد.

من شنیده ام کولیک بعلت غذای مادر ایجاد می شود. آیا این امر صحت دارد؟

هم شیرخشک و هم شیر مادر ممکن است با کولیکهای شیرخوار ارتباط داشته باشند.

گاهی اوقات شیرخوارانی که شیر مادر مصرف می کنند، بعلت وجود یک ماده خاص در غذای مادرشان مبتلا به کولیک می شوند. برخی مادران دریافته اند که اگر نوشیدن شیرگاو و سایر مواد لبنی را متوقف کنند، این وضعیت بهبود می یابد. اگر از شیر خودتان به کودک می دهید، سعی کنید مواد لبنی را برای چند روز قطع کنید تا ببینید آیا تفاوتی ایجاد می شود یا نه. اگر کولیک کودکتان بهبود یافت که مقصر را شناخته اید. اگر نه، امید را از دست ندهید و حداقل دیگر نیازی به محروم کردن خود از شیر و سایر لبنیات ندارید. برخی از مادران تجربه کرده اند که حتی جایگزین کردن ماست به جای شیر در لبنیات روزانه، می تواند تا حدی کولیک شیرخوارشان را کاهش دهد.

به نظر می رسد برخی کودکانی که شیر مادر می خورند در صورتیکه مادرشان در مصرف غذاهای ، گندم، برخی میوه های تابستانی و مواد نفاخ مانند حبوبات یا انواع کلم زیاده روی کنند دچار ناراحتی می شوند. البته برای امتحان اینکه این غذاها باعث ناراحتی کودکتان می شود، از خوردن کلم، گل کلم، حبوبات، سیر، کافئین و سایر مواد تحریک کننده برای چند روز اجتناب کنید. اگر کودکتان بهتر شد هر دفعه یک غذا را وارد رژیم غذایی خود کنید و بین ورود غذاها چند روز فاصله بگذارید. تشخیص اینکه کدام ماده غذایی سبب مشکلات کودکتان می شود نباید خیلی سخت باشد: اگر گریه وی پس از ورود یک غذا مجددا شروع شود، خواهید دانست که این غذا مسؤول ناراحتی کودک است. شما باید تا زمانی که حساسیت کودکتان از بین برود از آن ماده پرهیز کنید، و این اتفاق اغلب حوالی 3 ماهگی رخ می دهد. گرچه این کار ممکن است کمی سخت باشد اما در عوض یک کودک خوشحال خواهید داشت. بعلاوه ممکن است انجام همه این آزمایشات چند ماه طول بکشد و تکامل دستگاه گوارش شیرخوار در این مدت باعث بهبود وضعیت وی خواهد شد؛ با این حال درگیر بودن با مساله به شما احساس بهتری می دهد از اینکه کاری برای کودکتان انجام داده اید. شما هر آنچه می توانستید، کردید!

اگر کودکتان از شیشه استفاده می کند، برای پی بردن به این نکته که آیا شیر خشک سبب تحریک کودک می شود، ممکن است لازم باشد شیرخشک را عوض کنید. نکته آخر اینکه هر زمان که از شیر خود یا شیر خشک به کودک می خورانید، مطمئن شوید که حین شیردهی و در پایان آن آروغ کودک را گرفته اید. این امر کمک می کند فشارتجمعی ناشی از بلع هوا کاهش یابد.

چه کارهای دیگری ممکن است به بهتر شدن اوضاع کمک کند؟

علاوه بر تغییراتی که در تغدیه خودتان و کودک ایجاد می کنید، روشهای دیگری نیز وجود دارد تا شما بتوانید به کاهش درد ناشی از کولیک کودکتان کمک کنید. اول از همه، اگر شما نیز گریه مفصلی کرده اید، خودتان را ببخشید! گوش دادن به گریه شیرخوار برای چند ساعت متوالی اکثر والدین را از پای در می آورد. سپس یک نفس عمیق بکشید و آرامش خود را بدست آورید. اگر شما هم مضطرب و کلافه باشید، کودک این حالت را از شما دریافت می کند و هرگز نخواهید توانست که وی را آرام کنید.

حالا می توانید از فهرست زیر استفاده کنید. به یاد داشته باشید که هر کدام از اینها ممکن است برای همه موثر نباشد، بنابراین آمادگی داشته باشید که بعدی را انجام دهید. ممکن است شما روش جدیدی غیر از آنچه در اینجا آورده ایم را تجربه کنید، در اینصورت می توانید آنرا به سایرین معرفی کنید.

به کودک خود پستانک بدهید. البته شاید این یک حقه باشد، اما گاهی اوقات مکیدن می تواند به کودک آرامش دهد. تاب دادن کودک در گهواره نیز می تواند کمک کننده باشد.

کودک خود را از روی شکم، روش زانوهایتان یا داخل وان آب گرم قرار دهید. در این حالت با نوازش یا مالیدن پشت کودک می توانید به کاهش فشار شکم وی کمک کنید.

کودک را در آغوش بگیرید و با او صحبت کنید، قدم بزنید، تاب دهید یا با سرعت راه بروید. مسلما بغل کردن شیرخواری که بطور مداوم گریه می کند کار آسانی نیست، اما با این کار هم گرما و حضورتان موجب آرامش در کودک می شود و هم ضربات ملایم ناشی از قدمهای سریع شما ممکن است به حرکت گاز در روده های کودک کمک کند. با همین ایده بعضی نیز گذاشتن کودک در گهواره و تکان دادن را پیشنهاد می کنند و در صورت امکان گردش دادن کودک در اتومبیل.

سعی کنید فضا را تغییر دهید. می توانید کودک را در کالسکه یا داخل “آغوش” به گردش بیرون از خانه یا پارک ببرید. هوای تازه و حرکات ریتمیک ممکن است او را به خواب برد.

به حمام بروید. می توانید کودک را در وان مخصوصش بگذارید یا به همراه او خودتان هم در وان بزرگ بروید. گرمای حمام و صدای آب اثر خوبی روی کودک ناآرام خواهد داشت.

کودک را ماساژ دهید. می توانید در دمای مناسب لباسهای کودک را درآورید، روی یک حوله تمام بدن یا فقط شکم وی را با استفاده از یک روغن طبیعی یا روغن بچه ماساژ دهید. برای ماساژ شکم، می توانید کمی روغن زیتون روی شکم شیرخوار بریزید و با انگشت شست از اطراف ناف شروع کنید. فرض کنید که می خواهید دوایری را با انگشت رسم کنید و به تدریج که از ناف دور می شوید دوایر بزرگتری را بکشید. دقت کنید که خیلی به شکم کودک فشار نیاورید. این کار را می توانید با خواندن یک لالایی یا شعر و یا گوش دادن به موسیقی آرام نیز انجام دهید.

در صورتی که شما همیشه در حال غذا دادن، تعویض پوشک، خواباندن و سرگرم کردن کودک خود هستید، گاهی نیز می توانید استراحت کوتاهی به خود بدهید. اگر این امکان را دارید او را برای چند ساعت به همسر یا یکی از بستگان بسپارید تا کمی استراحت کنید.

آیا دارویی برای کاهش کولیک وجود دارد؟

بله، داروهای ضد نفخ مخصوص کودکان وجود دارد. برخی داروهای بزرگسالان هم در مواردی با مقدار بسیار کم برای شیرخواران تجویز می شوند، اما دقت کنید که انتخاب و روش استفاده از دارو را به پزشک کودکتان واگذار کنید؛ هر دارویی را تنها با دستور پزشک و فقط از داروخانه تهیه کنید. مواد گیاهی و عصاره و عرقیات را نیز خودتان بخورید.

آیا گریه ها به کودکم آسیب می رساند؟

در واقع برای والدین ممکن است بسیار دردناک باشد که باید گریه های متناوب، دلگیر کننده و آزار دهنده کودک را تحمل کنند. کودکان مبتلا به کولیک کاملا خوب هستند. پزشک معروف کودکان دکتر اسپاک اینگونه می نویسد: “بدون توجه به ساعتها گریه کردن، این کودکان بزرگ می شوند و وزن می گیرند، نه فقط در حد طبیعی که بهتر از حد طبیعی رشد می کنند.” و نکته آخر اینکه در یک مطالعه مشخص شده که کودکان مبتلا به کولیک در آینده مسائل زندگی را حتی بهتر حل می کنند!