دسته: شیرخوارگی تا …

بیشتر مادران هر روز به این فکر می‌کنند که غذای کودک را چطور آماده کنند و کدام مواد غذایی را به کار ببرند؟ گذشته از اینکه بهتر است به تهیه غذای سالم برای سلامت کودکان فکر کنید، خوب است که به غذای مناسب برای رشد کودکان هم توجه داشته باشید. در اینجا چند ماده غذایی را به شما معرفی می‌کنیم که در رشد کودک تأثیر دارند و خوب است که در برنامه غذایی هفتگی به شیوه‌های مختلف قرار داشته باشند.

شیر و حریره بادام، غذای مناسب برای رشد کودک

یکی از غذاهای مناسب برای رشد کودکان شیر است، به همین دلیل به همه مادران توصیه می‌شود طبق برنامه غذایی شیر را به مقدار کافی در اختیار کودک دهند. شیر حاوی کلسیم و فسفر است و مصرف این مواد معدنی و به رشد استخوان‌های کودک، دندان‌ها و ناخن کمک می‌کند. ویتامین‌های گروه ب، ویتامین د و ویتامین آ هم در شیر وجود دارد که مصرف همه این مواد برای سلامت کودکان توصیه می‌شود. اگر کودک شما شیر ساده را دوست ندارد سعی کنید غذاهای تهیه‌شده با شیر را بیشتر برایش آماده کنید. یکی از این غذاها حریره بادام و فرنی است. بیشتر کودکان این غذا‌ها را دوست دارند و از خوردن‌شان استقبال می‌کنند. برای تهیه حریره بادام کافیست مقداری آرد، شیر و پودر بادام داشته باشید تا غذایی خوشمزه و مقوی برای کودکان تهیه کنید.

تخم‌مرغ، غذای مناسب برای سلامت کودکان

یکی از غذاهای مقوی و مناسب برای سلامت کودکان تخم‌مرغ است. درواقع تخم‌مرغ یکی از بهترین غذاها برای رشد کودکان است و به همین دلیل توصیه می‌شود که حتماً در رژیم غذایی کودک جای گیرد. تخم‌مرغ پروتئین بالایی دارد و مصرف پروتئین برای رشد کودکان مفید است. تخم‌مرغ سرشار از ویتامین ب است و این ویتامین به رشد مغز کودک کمک می‌کند. علاوه بر این اسیدهای چرب امگا 3، ویتامین د، فولات، روی، آهن و سلنیوم هم در تخم‌مرغ پیدا می‌شوند. تخم‌مرغ را می‌توانید به شیوه‌های مختلف با غذاهای روزانه ترکیب کرده و به‌صورت غذایی مانند تخم‌مرغ پخته، املت، نیمرو، کوکو و … برای کودک آماده کنید. تخم‌مرغ پخته برای صبحانه کودک ایده آل است اما ممکن است بعضی از مادران با بی‌رغبتی کودکان نسبت به این غذا مواجه شوند.

ایده‌هایی برای تزئین تخم‌مرغ پخته

اگر کودک شما از جمله کودکان فراری از تخم‌مرغ هست باید کاری کنید که با این غذای رشد کودک آشتی کند. از این رو توصیه می‌شود که بعد از پخت آن را به شکل‌های مختلف تزئین کرده و بعد به‌صورت فانتزی سر میز بیاورید. اگر از همان ابتدا تخم‌مرغ را با این شیوه به کودک معرفی کنید تصویر ذهنی خوبی از این غذای سالم پیدا می‌کند.

سیب زمینی، غذای سالم برای رشد کودک

یکی دیگر از غذاهای مناسب برای رشد کودکان سیب زمینی است. سیب زمینی حاوی ویتامین‌های آ، ب، پتاسیم، فولات، فیبر، فسفر، منیزیوم و… است. بیشتر کودکان از آن استقبال می‌کنند و به غذاهای پخته‌شده با سیب زمینی روی خوش نشان می‌دهند. یکی از غذاهای سالمی که می‌توانید با سیب زمینی برای کودکان آماده کنید، پوره سیب زمینی است. کودکان از سنین زیر یک سال می‌توانند پوره سیب زمینی مصرف کنند. ساده‌ترین شکل پوره سیب زمینی، همان سیب زمینی له شده معمولی است اما برای کودکان بزرگ‌تر مقداری کره به پوره اضافه کرده آن را روی حرارت گرم کنید و سپس مقداری شیر یا خامه هم به پوره اضافه کنید تا بافت نرم و لطیف‌تری داشته باشد و در کنار مقداری نمک و گلپر جلوی کودک بگذارید. اگر می‌خواهید کودک شما این غذای مناسب برای رشد را با اشتها و انگیزه بیشتری بخورد سیب زمینی پخته یا پوره سیب زمینی را به شکل‌های فانتزی و کودکانه تزئین کرده و در بشقاب کودکانه سرو کنید. غذای سالم دیگر چیپس کبابی داخل فر است . می‌توانید سیب زمینی را به‌صورت لایه‌های نازک برش بزنید، آن را در فر کبابی کرده و با سبزیجات تزئین کنید.

ماهی، غذای سالم برای رشد کودکان

ماهی هم در گروه غذاهای سالم برای رشد کودکان قرار دارد. توصیه می‌شود که حداقل یک یا دو وعده ماهی در برنامه غذایی کودک وجود داشته باشید. ماهی سرشار از پروتئین، ویتامین و مواد معدنی برای رشد کودک است. علاوه بر این اسیدهای چرب امگا 3 هم در ماهی پیدا می‌شوند. این اسیدهای چرب نه‌تنها چرب نیستند و ضرری ندارند، بلکه رشد مغز را افزایش می‌دهد و برای سلامت مغز و اعصاب کودک مفید هستند. می‌توانید این غذای کودک را به‌صورت ساندویچ، سالاد یا به‌صورت فینگر فودهای ماهی تهیه‌کرده و باکمی خلاقیت به‌صورت جالبی تزئین کنید.

کودک شاد، دنیای شادتری می‌سازد و این روزها تمام مردم دنیا به جهان شادتری نیاز دارند. به مناسبت روز جهانی کودک، سراغ 5 راهکار طلایی رفته‌ایم که باعث شادی در کودکی و بزرگ‌سالی فرزند شما می‌شود. این راهکارها بر اساس نتایج تحقیقات علمی به دست آمده‌اند و معتبر هستند.

1. کودک شاد به شادی شما وابسته است

تحقیقات وسیعی انجام شده است که نشان می‌دهد خروجی رفتار کودکانی که مادران افسرده دارند، منفی از آب درآمده است. همچنین مراقبت از کودکان برای این والدین، کار سختی می‌شود و نقش پدر و مادری‌شان را به خوبی انجام نخواهند داد. جالب است بدانید تأثیر ناراحتی والدین در ناراحتی فرزندان ربط اندکی به ژنتیک دارد؛ بنابراین نمی‌توان ژن‌ها را سرزنش کرد. از طرف دیگر سایر تحقیقات نشان داده‌اند والدین شاد، کودک شاد پرورش خواهند داد؛ این قضیه هم ربطی به ژنتیک ندارد! بنابراین مسئله مهم این است که بیشتر از ژنتیک، رفتار والدین است که روی خلق‌وخوی بچه‌ها تأثیر می‌گذارد.
ازآنجایی‌که خنده مسری است؛ سعی کنید خودتان را شاد نگه دارید. با اقوام و دوستان خنده‌رو و شاد رفت‌وآمد کنید. جالب است بدانید وقتی کسی صدای خنده دیگران را می‌شنود، ناخودآگاه خنده‌اش می‌گیرد؛ البته اگر افسردگی یا مشکل حاد دیگری نداشته باشد؛ بنابراین از راهکارهای شادی آفرین برای شاد کردن خودتان و پرورش کودک شاد استفاده کنید.

2. نگذارید کودک تنها بمانند

برای پرورش یک کودک شاد بهتر است روش درست برقرار کردن ارتباط را به او یاد دهید. اینکه به فرزندتان یادآوری کنید که برای خودش دوست پیدا کند، کافی نیست؛ بلکه باید برایش مصداق بیاورید و دقیقاً بگویید چه کار کند. تحقیقات نشان داده است بیمارانی که به مدت دو سال و روزی 15 دقیقه به صورت تلفنی با سایر بیماران صحبت کرده بودند، استرس و افسردگی بسیار کمتری از خودشان نشان دادند. به خاطر داشته باشید بیش‌ازحد تنها ماندن، راه را برای فکر و خیال باز می‌کند؛ اما وقتی به فرزندتان یاد دهید برای خودش دوست پیدا کند، میزان این تنهایی و فکر و خیال را به مراتب کاهش خواهید داد.

3. نتیجه محور نباشید

محققان می‌گویند فرزندان والدینی که مرتبط به نتیجه فعالیت‌های فرزندشان توجه می‌کنند و روی دستاوردهایشان تأکید دارند، میزان بالاتری از افسردگی و اضطراب را تجربه می‌کنند. برای پرورش کودک شاد به جای تأکید مداوم روی نتیجه کار، پشتکارش را تشویق کنید و تلاش او را بستایید.
در یک تحقیق جالب، محققان متوجه شدند اگر والدین کودکی به جای تقدیر از تلاش او، از ویژگی‌های ذاتی وی، مثل هوش تعریف کنند، احتمال ریسک‌پذیر شدن فرزندشان را پایین می‌آورند. بچه‌هایی که در این آزمایش شرکت کرده بودند، در صورتی سراغ انتخاب پازل‌های سخت‌تر می‌رفتند که والدینشان به آن‌ها لقب باهوش نداده بودند؛ کودکی که خودش را باهوش بداند نمی‌خواهد با انتخاب پازل سخت‌تر ریسک کند و خودش را در معرض شکست قرار دهد.

4. خوش‌بینی را به کودک آموزش دهید

سعی کنید از همین کودکی به فرزندتان یاد دهید روی نیمه پر لیوان تمرکز کند. تحقیقات نشان داده‌اند بچه‌هایی که تا 10 سالگی یاد گرفته‌اند زیبایی‌های زندگی را ببینند، در دوران بلوغ، نسبت به مصرف مواد مخدر، افسردگی و اضطراب مصونیت بیشتری خواهند داشت.
کودک شاد و خوش‌بین در ورزش و تحصیل موفق‌تر است. در آینده سالم‌تر خواهد بود و ازدواج موفق‌تری هم خواهد داشت.

5. عادت خوب پرورش دهید

می‌گویند روزی مردی سوار بر اسب به تاخت می‌رفت. مرد دیگری از کنار جاده فریاد زد به این سرعت کجا می‌روی؟ مرد سواره جواب داد نمی‌دانم! از اسب بپرس! قضیه عادت‌های ما هم همین است. اگر بتوانید از همین حالا کودک شاد و مثبتی پرورش دهید، در آینده هم عادت‌هایش او را به همین سمت خواهند برد؛ بنابراین سعی کنید عادت‌های خوب را در فرزندتان پرورش دهید. این عادت‌ها در آینده علیه افسردگی و ناراحتی اقدام می‌کنند و به موقع به کمکش خواهند آمد. یکی از راه‌های پرورش عادت‌های مثبت در کودکان تشویق آن‌ها موقع انجام دادن کارهایی است که باعث شادی‌شان می‌شود. خوب است بفهمید فرزندتان از انجام چه کارهایی لذت می‌برد و سپس انجام آن کارها را به بخشی از برنامه روزمره‌اش تبدیل کنید.
 

همه پدر و مادرها دلشان می‌خواهد به هوش فرزندشان افتخار کنند. اگر شما هم دلتان می‌خواهد کودک تان در آینده بتواند در موقعیت‌های مختلف زندگی به موفقیت برسد باید تمام جنبه‌های هوش او را کاملاً فعال کند. یکی از بهترین راه‌های فعال سازی هوش در دوران کودکی استفاده از اسباب‌بازی‌ها و به‌ویژه اسباب بازی های فکری است. در اینجا چند اسباب بازی رایج را به شما معرفی می‌کنیم که با کمک آنها تمام ظرفیت‌های هوشی فرزندتان پویاتر عمل می‌کند و در زندگی فردی و اجتماعی آینده‌اش موفق‌تر می‌شود. پس سعی کنید به کمک چند اسباب بازی فکری مناسب هوش فرزندتان را تقویت کنید.

1. پازل، اسباب بازی فکری برای هوش کودک

بطور کلی پازل های مقوایی یک نوع معمای تصویری هستند که «هوش تصویری» را به طور مؤثری تقویت می‌کنند. به آنها جورچین هم می‌گویند. این روزها پازل های مختلف در ابعاد و اشکال گوناگون و برای تمام گروه‌های سنی در اسباب بازی فروشی ها دیده می‌شود. پازل هایی با قطعات زیاد برای کودکان بزرگ‌تر مناسب‌تر هستند. بعضی از جورچین‌ها قطعاتی از جنس فوم دارند که به علت نرمی، بی‌صدا و مقاوم بودن برای کودکان کم سن و سال کاملاً مناسب هستند. ضمن اینکه داخل جعبه بعضی از این پازل ها تعدادی نخ رنگی هم وجود دارد تا کودکان بتوانند قطعات را با نخ به هم متصل کنند. این بازی ها برای هماهنگی چشم و دست، تشخیص جاگذاری، طبقه‌بندی و تقویت مهارت دستی هم سرگرمی خوبی به شمار می‌روند. برای گروه‌های سنی کودک پازل های گوناگونی در کتابفروشی ها وجود دارد. حتی برای کودکان 1 و 2 ساله هم پازل هایی متناسب با سن شان پیدا می‌شود.

2. خمیر رنگی، اسباب بازی مناسب برای همه کودکان

جعبه‌های پر از خمیر رنگی برای بسیاری از کودکان سرگرمی جذابی هستند. البته گروهی از این خمیرها ابزارهایی دارند که به فرزند شما کمک می‌کند با استفاده از آنها خمیر را صاف کند یا اشکالی را بسازد و از سلول‌های مغزش بیشتر استفاده کند. به‌هرحال این اسباب بازی کودک به پروش هوش جسمی- حرکتی و البته تقویت خلاقیت کودکان در سنین پیش از دبستان کمک می‌کند و او یاد می‌گیرد که از انگشتانش برای انجام کارهای ظریف‌تر هم کمک بگیرید.
  

3. حلقه هوش، اسباب بازی فکری برای تقویت هوش

این بازی شامل یک محور عمودی و تعدادی حلقه است که کودک باید حلقه‌ها را بر اساس اندازه‌شان از بزرگ به کوچک روی هم قرار دهد. چنین وسیله‌ای به کودک شما کمک می‌کند که خیلی زود با منطق و اصول اولیه ریاضی آشنا شود، مفهوم بزرگ و کوچک را یاد بگیرد و در کنار آنها با رنگ‌های مختلف هم آشنایی پیدا کند. بازی با حلقه‌ها برای کودکان 2 تا 3 سه ساله سرگرمی خوبی است.

4. تخته جادویی، اسباب بازی فکری همه فن حریف

یکی ازاسباب بازی های جالبی که می‌تواند کودکان را به‌راحتی سرگرم کند، تخته جادویی است. کودکان کوچک‌تر می‌توانند با قلم مخصوص هر چیزی را که دوست دارد روی آن نقاشی کند و بعد با کشیدن یک دکمه، همه محتویات روی تخته پاک می‌شود. علاوه بر این در مورد کودکان بالای 7 سال، اگر از کودک بخواهید که حروف یا کلماتی را روی تخته بنویسد، به تقویت هوش زبان شناختی او کمک می‌کنید. حتی می‌توانید برای آموزش حروف الفبا، یادگیری واژگان جدید، تمرین دیکته و … از این وسیله بهره‌مند شوید.

5. تقویت هوش کودک با عروسک‌های نمایشی انگشتی

چند نمونه از این عروسک‌ها را بخرید و بعد همراه با کودک نمایش عروسکی ترتیب دهید. بهتر است ضمن بازی داستانی را تعریف کنید و دفعه بعد به کودک فرصت بدهید تا این قصه را بازگو کند. هر بار با قصه‌های تازه، واژه‌های جدیدی را به کودک بیاموزید و از او بخواهید آنها را در بازی های بعدی آنها را تکرار کند. با این بازی مهارت‌های گفتاری و همین‌طور هوش زبان شناختی او تقویت می‌شود. کودکان بالای 2 سال می‌توانند با این اسباب بازی، بازی کنند.
حتی می‌توانید خودتان برای ساخت عروسک انگشتی دست به کار شوید و با نمد و وسایل تزئینی کوچک اسباب بازی جالبی برای کودکان تهیه کنید.

یک سالگی نوزاد به چشم برهم زدنی می‌گذرد و معمولا آنقدر سر پدر و مادر شلوغ است که یادشان می‌رود بعضی کارها را انجام دهند و از انجام دادنشان حظ کنند. برای اینکه حسرت بعضی چیزها به دلتان نماند، قبل از یک ساله شدن فرزندتان کارهایی را که در این مقاله می‌خوانید، انجام دهید و لذت ببرید.

1. بوی خوش تا یک سالگی نوزاد

خیلی از مادرها آرزو می‌کنند کاش روشی وجود داشت که می‌توانستند بوی خوب نوزادشان را برای همیشه نگه دارند. به خاطر داشته باشید وسط شلوغی کارها و صدای گریه کردنش، او را بغل کنید و از بوی خوبش لذت ببرید؛ وگرنه خیلی زود با یک سالگی نوزاد خود رو به رو می‌شوید و کم کم بوی نوزادی‌اش را از دست خواهد داد.

2. بازی کردن در آب با نوزاد تا یک سالگی

یکی از لذت‌های بزرگ مادرها این است که به خصوص تا یک سالگی نوزاد با فرزندشان آب بازی کنند. چند اسباب بازی حمام تهیه کنید و به همراه فرزندتان به حمام بروید. کمی به او آب بپاشید، با اسباب‌بازی‌ها سر به سرش بگذارید و از شنیدن صدای خنده‌هایش لذت ببرید. این تجربه کمک می‌کند صمیمیت بین شما و فرزندتان بیشتر و قوی‌تر شود.

3. اهمیت شکلک درآوردن برای نوزاد

از زیباترین تجربه‌های تا یک سالگی نوزاد، شکلک درآوردن برای او و دیدن واکنش‌هایش است. او را بغل بگیرید، جلوی آینه بایستید و شکلک‌های خنده‌دار دربیاورید. تصویر بعدی احتمالا تعجب دختر یا پسر کوچولوی شماست که احساس می‌کند با یکی از عجیب‌ترین پدیده‎‌های دنیا مواجه شده است.

4. لباس‌های کوچولو برای نوزاد کوچولو

در لیست لباس سیسمونی نوزاد گاهی انواع شلوار جین، کت و شلوارهای کوچک و پیراهن‌های دخترانه خاص دیده می‌شود. با وجود اینکه این لباس‌ها خیلی بامزه هستند؛ اما لذت پوشاندن لباس‌های کوچولوی نوزادی را تا یک سالگی نوزاد از دست ندهید. به او سرهمی‌های نخی بامزه بپوشانید، پاپوش‌های نرم پایش کنید و از دیدن کوچولو بودنش حظ کنید.

5. جایی امن برای خوابیدن نوزاد تا یک سالگی

درست است که ممکن است تخت اختصاصی برایش تهیه کرده باشید؛ اما او را از آغوش مادرانه و پدرانه خودتان محروم نکنید. به خصوص تا یک سالگی نوزاد او را بغل کنید و سعی کنید در آغوش خودتان بخوابانید. بعد از مدتی دلتنگ دیدن به خواب رفتن او در نوزادی خواهید شد.

6. کتابی اختصاصی برای نوزاد

یک دفتر یا آلبوم چسبی بخرید و اتفاقات مهمی را که تا یک سالگی نوزاد و حتی بعد از آن می‌افتد، ثبت کنید. برای مثال از اولین غلت زدنش عکس بگیرید و به همراه جزئیات و تاریخ داخل آلبوم قرار دهید. تاریخ این اتفاقات معمولا در شلوغی و شب بیداری‌های نگهداری از نوزاد فراموش می‌شود؛ به همین دلیل ثبت آن ایده خوبی است.

7. ثبت لحظه ها تا یک سالگی نوزاد 

عکس گرفتن از بچه‌ها کاری است که معمولا مادرها و پدرها زیاد انجام می‌دهند، به ویژه تا یک سالگی نوزاد که تغییرات خیلی سریع اتفاق می‌افتد؛ با وجود این عکس گرفتن به تنهایی کافی نیست. یادتان باشد از فرزندتان گاه و بی گاه فیلم بگیرید. فیلم‌ها را داخل پوشه‌های منظم شده روی حافظه لپ تاپ یا کامپیوترتان قرار دهید تا دسترسی به آن‌ها آسان شود.

8. بازی کردن روی زمین تا یک سالگی

اگر دوست دارید دنیا را از زاویه فرزندتان ببینید، کنار او روی زمین بنشینید و با او بازی کنید، بخندید، کنجکاوی کنید و عشق بورزید. کم کردن ارتفاعتان دنیای شما و فرزندتان را به هم نزدیکتر از همیشه می‌کند و امکان بامزه‌تر شدن بازی‌هایتان را فراهم می‌کند.

9. وقتی هوا خوب است

یکی از کارهایی که خوب است همیشه و به ویژه تا تا یک سالگی نوزاد انجام دهید، این است که وقتی هوا خوب است او را به دل طبیعت ببرید. فرزندتان را در آغوش بگیرید و گل‌ها، پرنده‌ها، درختان و سایر اجزای طبیعت را به او نشان دهید. بگذارید از کودکی با این تصاویر آشنا باشد و لذت بردن از طبیعت را یاد بگیرد.
 

آموزش و تربیت کودک همیشه از دغدغه‌های پدر و مادرهاست. برخلاف گذشته این روزها کمتر پدر و مادری را پیدا می‌کنید که در مقابل رفتار نادرست فرزندش بگوید:« بچه است خب ایرادی ندارد». بلکه والدین امروز از همان بد تولد به دنبال بالابردن اطلاعات خود در زمینه آموزش فرزندشان هستند. اما اینکه دقیقا از چه سنی این آموزش را شروع کنیم سوالی بیشتر والدین است که خانم زهرا رمضان نیا دانشجوی دکترای روانشناسی به آن پاسخ داده است.

• از چه زمانی باید آموزش و تربیت کودک را شروع کرد؟

تربیت کودک از بدو تولد شروع می‌شود اما این آموزش به صورت سازماندهی شده و مدون نیست. از بدو تولد مادر و پدر به عنوان یک الگوی محیطی برای کودک به حساب می‌آِیند. در واقع والدین نزدیک‌ترین الگویی است که کودک در بدو تولد به آن دسترسی دارد. والدین باید به این نکته توجه کنند که فرزند آنها در نهایت چیزی خواهند شد که شما هستید نه آن چیزی که شما انتظار دارید. زیرا همانطور که گفتیم فرزندان والدین را به عنوان یک الگوی رفتاری مشاهده می‌کنند بنابراین هر سبک و سیاقی که قصد دارید در فرزندتان نهادینه کنید ابتدا باید در خود شما نمود پیدا کند. به عبارتی از بدو تولد کودک باید با رعایت اصولی که قصد آموزش آن را به فرزندتان دارید خودتان نیز الگویی تمام و کمال برایش باشید.
البته این طبیعی است که گاهی این تغییرات کلی در مورد سبک زندگی و شخصیت مادر و پدر ممکن نیست اما هر ویژگی که در روند تربیت و آموزش کودک اختلالاتی را ایجاد کند باید توسط والدین اصلاح شود. برای مثال مادری که دچار اضطراب است به صورت ناخودآگاه تاثیرات منفی بر روی فرزندش گذاشته و این الگوی رفتاری را به او انعکاس می‌دهد. کودک در چنین محیطی همیشه دچار نوعی اضطراب و نگرانی است.
یا مادر افسرده‌ای را در نظر بگیرید که همیشه خلق پایینی دارد و به همین خاطر نمی‌تواند انرژی لازم برای فرزندش صرف کند و با او وقت بگذراند.

 

• آیا باید مستقیما کودک را در معرض قوانین آموزشی گذاشت؟

تربیت کودک مخصوصا از بدو تولد همیشه مستقیم نیست و مفهوم آموزش مستقیم در دوره‌های بعدی او معنا پیدا می‌کند. اما تا سن 2 سالگی والدین تنها یک الگوی مستقیم محیطی برای فرزندشان مهیا می‌کنند و از همین طریق به صورت غیرمستقیم کودک را در معرض آموزش قرار می‌دهند. کودک از زمانی که شروع به صحبت کردن می‌کند به صورت مستقیم با پدر و مادر ارتباط برقرار می‌کند و می‌تواند مفهوم قوانین را درک کند. البته باید قوانین را به صورتی که قابل فهم برای کودک و در سطح رشد شناختی‌اش باشد برایش تشریح کنیم. یعنی قوانین را با عبارتی قابل فهم و به زبان کودک برایش توضیح دهید. برای مثال ممکن است کودک قبل از نهار شروع به لجبازی کند که شکلات می‌خواهد. در این شرایط کاملا قاطعانه به چشم‌های فرزدتان نگاه کنید و بگویید که قبل از نهار نمی‌تواند شکلات بخورد. در واقع شما صراحتا و قاطعانه نظرتان را اعلام کنید و سپس حواس او را به چیز دیگری پرت کنید.
البته پدر و مادر باید حواسشان به رفتارهای کمالگرایانه در زمینه آموزش فرزندان باشد. مادری که مدام از کلمه «بکن» و «نکن» استفاده می‌کند و فرزندش را با الگوهای خشن محدود می‌کند آسیب جدی به روح و روان کودک وارد می‌کند.

• در راستای تربیت کودک تا چه اندازه می‌شود از تنبیه استفاده کرد؟

در تربیت کودکان بهترین روش برای برخورد با آنها در مقابل رفتارهای منفی و نابهنجار آگاهی دادن است که باید در چند مرحله انجام شود. بچه ها در سن 2 الی 3 سالگی از محیط اطرافشان الگوبرداری می‌کنند و در این بین اگر رفتار نابهنجاری انجام می‌دهند در خیلی اوقات اصلا نمی دانند که آن رفتار زشت و نادرست است. در اولین برخورد با رفتار نادرست کودک باید باز هم قاطعانه به او واکنش نشان داد. اسم کودک را صدا بزنید و سپس برایش با دلیل توضیح دهید که رفتاری که از او سر زده اشتباه است. برای مثال به او بگویید که اگر به این رفتار ادامه دهد دیگران را از خود دور خواهد کرد. در واقع در حد فهم و درک کودک این موارد را برایش توضیح دهید.
در این مرحله به دلیل اینکه کودک پی به اشتباه بودن رفتارش برده برای جلب توجه مجددا رفتارش را تکرار میکند. زیرا کودکان در سن پایین تفاوتی بین توجه مثبت و منفی را متوجه نمی‌شوند. بعد از مرحله آگاهی دادن اگر آن رفتار نادرست مجددا در فرزندمان تکرار شد باید به آن بی‌توجهی کرد و حتی احساس ناخوشانید نسبت به آن رفتار کودک را در چهره‌مان نیز نشان ندهیم. با اینکار او مطمئن می‌شود که با این رفتار حتی توجه منفی هم شامل حالش نمی‌شود. اما در مرحله بعدی اگر این تکنیک هم تاثیری نداشت تنبیه و محرومیت برای کودک در نظر می‌گیریم.

• اگر قرار باشد از سنین خیلی پایین تربیت کودک را شروع کنیم چگونه از تنبیه استفاده کنیم؟

والدین باید با توجه به شدت رفتار، دفعات تکرار و محدوده سنی کودک تنبیه یا محدودیت در نظر بگیرند. برای مثال برای یک کودک 2 ساله باید تنبیهی متناسب با سن او در نظر گرفت مانند منع استفاده از اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش. اسباب بازی را در جایی بگذارید که به آن دسترسی نداشته باشد اما برایش توضیح دهید که به دلیل رفتار نادرستی که از او سر زده او را تنبیه کرده‌اید. یا برای یک کودک 5 ساله محدودیت در رفتن به پارک می‌تواند تنبیه خوبی باشد. بنابراین در امر تربیت کودکان خصوصا تنبیه حتما باید متناسب با سن او رفتار کنیم.

• در تربیت کودک نقش پدر و مادر به چه اندازه‌ای است؟

پدر و مادر در مورد سبک‌های والدگری باید با یکدیگر توافق داشته باشند. من کلمه «تفاهم» را در این مورد به کار نمی‌برم زیرا تفاهم به معنای داشتن خط فکری یکسان است. دو نفر می‌توانند سالیان سال با یکدیگر زندگی کنند اما بر سر مسائل مختلفی به تفاهم نرسیده باشند. اما در مورد تربیت کودک پدر و مادر حتی اگر در مورد موضوعی تفاهم ندارند باید به توافق برسند که یک اصل را در پیش بگیرند. یکی از آسیب‌زننده ترین سبک رفتاری در ارتباط به کودک که موجب تثبیت رفتارهای نابهنجار در او می‌شود این است که فرزند شما در یک موردی خاص که مربوط به امورتربیت و آموزش اوست نظرات متفاوتی داشته باشند و به عبارتی به توافق نرسیده باشند. بچه‌ها این موقعیت‌ها را به عنوان فرصت تلقی می‌کنند و شما شاهد بیشتر شدن ناهنجاری در فرزندان می‌شوید. مادر و پدر می‌توانند با یکدیگر توافق کنند که برای مثال حوزه تغذیه کودک یا یکی از آنها و یا حوزه آموزش و تفریح با پدر یا مادر باشد. بعد از این توافق زن و شوهر باید با یکدیگر به توافق برسند که در این حوزه‌های مشخص شده دخالت نکنند و به نظر شخص مقابل احترام بگذارند.