دسته: شیرخوارگی تا …

آهن یک ماده مغذی حیاتی برای همه انسان‌ها است اما برای بچه‌ها بسیار مهم است. بدن و مغز با رشد سریع آن‌ها از دوران نوزادی و تا تمام دوران نوجوانی خود برای انرژی قدرت و رشد طبیعی به این ماده معدنی متکی است. گفته می‌شود مکمل‌های آهن چیزی نیست که هر بچه‌ای باید مصرف کند. دریافت مقدار مناسب آهن مانند اکثر ویتأمین‌ها و مواد مغذی کمی پیچیده‌تر از مصرف یک قرص است. اول از همه آهن برای تولید هموگلوبین و مواد پروتئینی در گلبول‌های قرمز که اکسیژن را به اندام‌ها، ماهیچه‌ها، بافت‌ها و سلول‌ها می‌رساند ضروری است.

بدون دریافت آهن کافی در رژیم غذایی، بخش‌های مهم بدن و مغز اکسیژن کافی دریافت نمی‌کنند و به این معنی است که نمی‌توانند به خوبی عمل کنند یا آنطور که باید رشد کنند. به همین دلیل است که کودکانی که آهن کافی مصرف نمی‌کنند یا بدنشان به اندازه کافی این ماده مغذی را جذب نمی‌کند ممکن است احساس کندی، ضعف یا مه‌آلودگی کنند. کمبود مزمن آهن حتی می‌تواند رشد آن‌ها را متوقف کند یا منجر به مشکلات رفتاری، اجتماعی یا یادگیری شود.

در شش ماه اول زندگی بیشتر نوزادان تازه متولد شده آهن کافی از طریق شیر مادر یا شیر خشک غنی شده دریافت می‌کنند. سپس از هفت تا 12 ماهگی که به سمت غذا‌های جامد‌تر ‌می‌روند. از یک تا سه سالگی به 7 میلی گرم نیاز دارند. از چهار تا هشت سالگی 10 میلی گرم است و از 9 تا 13 سالگی به 8 میلی گرم کاهش یافته است. زمانی که کودکان به 14 سالگی رسیدند میزان مصرف روزانه توصیه شده دوباره افزایش می‌یابد.

پسران به 11 میلی گرم نیاز دارند در حالی که دختران به دلیل از دست دادن آهن از طریق قاعدگی باید 15 میلی گرم در روز دریافت کنند. به طور کلی پزشکان و متخصصان تغذیه می‌گویند که همیشه بهترین کار این است که مواد مغذی از جمله آهن را از غذا به جای مکمل‌ها دریافت کنید. حتی اگر مکمل‌های آهن به طور کلی برای کودکان بی‌خطر هستند. غذا‌های غنی از آهن برای انتخاب وجود دارد از جمله گوشت (همه انواع)، ماهی، تخم مرغ، نخود، نخود، عدس، کلم بروکلی، کلم بروکسل، کلم پیچ و لوبیا سبز و همچنین آهن غلات غنی شده، گرانولا، نان و پاستا. با این حال حتی در این شرایط والدین احتمالاً باید از دادن مکمل به آن‌ها خودداری کنند.

چرا کودکان بیشتر در معرض کمبود آهن هستند؟

برخی از بچه‌ها محدودیت‌های غذایی خاصی دارند که می‌تواند خطر کمبود آهن را در آن‌ها افزایش دهد و به طور بالقوه نیاز به مکمل‌های آهن داشته باشد. به عنوان مثال بچه‌های گیاه‌خوار تمام منابع گوشتی آهن و ماهی را از دست می‌دهند. بسیاری از کودکان آلرژی یا عدم تحمل غذایی دارند که ممکن است برخی از غذا‌های غنی از آهن یا کل گروه‌های غذایی را از منو پاک کند و دریافت آهن کافی برای آن‌ها دشوارتر شود. جالب اینجاست که بچه‌هایی که شیر گاو زیاد می‌نوشند ممکن است دچار کمبود آهن نیز باشند. این به این دلیل است که شیر گاو حاوی این ماده معدنی نیست اما سیرکننده است و ممکن آن‌ها را از خوردن سایر غذا‌های غنی از آهن باز دارد. مهم نیست که چه چیزی می‌خورند و بدن آن‌ها برای جذب مواد مغذی از جمله آهن مشکل دارد. این می‌تواند ناشی از هر شرایطی باشد مانند بیماری سلیاک، بیماری کرون، آسیب روده یا عفونت‌های مزمن. مصرف طولانی مدت آنتی بیوتیک نیز می‌تواند مانع جذب آهن شود.

نتیجه‌گیری:

برای هر یک از این موارد مکمل‌های آهن می‌توانند بهترین راه برای افزایش دریافت یا جذب آهن کودک باشند. اما باز هم همیشه قبل از خرید مکمل‌های کودک خود ابتدا با یک پزشک مشورت کنید.

منبع:

www.fatherly.com

متأسفانه اضطراب در میان کودکان رایج‌تر می‌شود اما ما می‌توانیم با آموزش این 7 تمرین به آن‌ها کمک کنیم تا با احساسات دشوار کنار بیایند. اضطراب برای کودکان بین 3 تا 17 سال به یک مشکل تبدیل شده است. در واقع از هر 10 کودک تقریباً 1 نفر به طور منظم اضطراب را تجربه می‌کند. با فعالیت‌های زیر به کاهش اضطراب کودک کمک کنید.

تنفس شکمی:

اگرچه تنفس عمیق به کاهش اضطراب کمک می‌کند اما درک کامل نفس‌های عمیق و آهسته برای کودکان اغلب دشوار است. با این حال از کودکتان بخواهید یک حیوان عروسکی را برای «سواری کردن» روی شکم خود بگیرد، سپس به او بگویید که روی زمین دراز بکشد و حیوان عروسکی خود را روی شکم خود قرار دهد. به فرزندتان بگویید که ببیند چقدر آهسته می‌تواند حیوان عروسکی خود را با نفس کشیدن بلند کند و ببیند چقدر می‌تواند آن را بالا ببرد. سپس به آن‌ها بگویید که ببینند چقدر آهسته می‌توانند با بازدم آرام حیوان خود را وادار کنند که به پایین برگردد. بچه‌ها این فعالیت را سرگرم‌کننده می‌دانند و به زودی احساس آرامش بیشتری خواهند کرد.

 5-4-3-2-1 تکنیک:

گاهی اوقات وقتی کودکان غرق در اضطراب می‌شوند احساس سردرگمی می‌کنند یا حتی چیز دیگری را به جز ترسی که احساس می‌کنند بر بدنشان حاکم شده است فراموش می‌کنند. در این نوع موقعیت‌ها تمرین 5-4-3-2-1 می‌تواند به آن‌ها کمک کند و آن‌ها را به محیط اطرافشان متصل کند. برای این تمرین به کودکان بگویید که 5 چیز را که می‌توانند ببینند، 4 چیز را که می‌توانند لمس کنند،3 چیزی که می‌توانند بشنوند، 5 چیزی که می‌توانند بو کنند و 1 چیزی که می‌توانند بچشند فهرست کنند. از طریق این تمرین سریع کودکان اغلب متوجه می‌شوند که از شدت اضطراب آن‌ها کاسته می‌شود و حتی گاهی اوقات وقتی موارد را برای شما فهرست می‌کنند کمی می‌خندند. این کاهش اندک در شدت عاطفی می‌تواند به شما کمک کند سپس در مورد احساسات کودک خود صحبت کنید و به ریشه وضعیت بپردازید.

 پرتاب توپ:

درست مانند حرکات حیوانات هر نوع فعالیت بدنی می‌تواند به دور کردن حواس کودکان از نگرانی‌هایشان کمک کند و سطح اضطراب آن‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. به عنوان مثال پرتاب توپ به جلو و عقب نوعی حرکت فیزیکی است که نه تنها تا حدودی شدید، بلکه تا حدودی تکراری و آرامش بخش است. این نوع فعالیت راهی عالی برای کودکان است تا برخی از استرس‌های خود را از بین ببرند زیرا به آن‌ها کمک می‌کند تا هورمون‌های استرس را دفع کنند و در عین حال ذهن را بر روی یک کار جدید متمرکز کنند.

 رنگ‌آمیزی آگاهانه:

نقاشی و رنگ‌آمیزی می‌تواند اثرات آرام بخشی بر روی کودکان داشته باشد. چیزی در مورد حرکت مکرر رنگ‌آمیزی و احساس اینکه چگونه مداد رنگی یا نشانگر‌ها کاغذ را برس می‌زنند بسیار آرام‌بخش است. در واقع حتی بزرگسالان نیز حرکات رنگ‌آمیزی را آرام‌بخش می‌دانند به همین دلیل است که کتاب‌های رنگ‌آمیزی بزرگسالان وجود دارد.

 تجسم کردن:

تمرینات تجسم یک راه عالی دیگر برای کاهش سطح اضطراب برای کودکان و بزرگسالان است. در حالی که برخی از افراد از مراقبه‌های هدایت شده از پیش ضبط شده لذت می‌برند بسیاری از کودکان برای مدت طولانی روی چیزی مانند آن تمرکز مشکل دارند.

 نوک انگشتان:

مانند تمرین 5-4-3-2-1 که در بالا ذکر شد”نکات انگشتی” یکی دیگر از تمرینات زمینی است که کودکان می‌توانند در هر مکان و هر زمان که دچار اضطراب شوند انجام دهند. برای این فعالیت کودکان به سادگی هر دو دست خود را می‌گیرند و نوک انگشتان هر دست را به هم فشار می‌دهند و تقریباً با دستان خود یک مثلث سه بعدی را تشکیل می‌دهند. آن‌ها می‌توانند میزان فشاری که وارد می‌کنند را تغییر دهند (افزایش یا کاهش)، انگشتان خود را خم کنند یا آن‌ها را از لمس کردن به جلو و عقب حرکت دهند. در حین انجام این کار باید سعی کنند فقط روی نوک انگشتان خود و احساساتی که احساس می‌کنند تمرکز کنند.

 پیاده روی در طبیعت:

مطالعات نشان می‌دهد که فضا‌های سبز از بسیاری جهات برای کودکان به خصوص در مورد سلامت روان آن‌ها مفید است. بنابراین پیاده روی در طبیعت می‌تواند راهی عالی برای کمک به کودک شما برای کاهش سطح اضطراب باشد. در طول پیاده روی با فرزندتان در مورد آنچه می‌بیند، می‌شنود و بو می‌کند صحبت کنید. آن‌ها حتی می‌توانند وسایلی مانند خاک، پوست درخت یا سنگ‌ها را در مسیر لمس کنند و بر احساس خود تمرکز کنند. پیاده روی در طبیعت برای بچه‌های حسی عالی است و به کاهش اضطراب کمک می‌کند.

منبع:

www.moms.com

شما می‌توانید نوزاد خود را از یک یا دو ماهگی به استخر ببرید اما باید مراقبش باشید تا اتفاقی نیوفتد. همچنین باید خیالتان راحت باشد که کودکتان در معرض عوامل و میکروب‌های موجود در محیط استخر قرارنگیرد. اگر ترجیح می‌دهید منتظر بمانید تا آن‌ها بتوانند در یک محیط کلاس با حضور متخصصان ایمنی آب در آب تمرین کنند می‌توانید چند ماه دیگر صبر کنید.

استخر بردن کودک چه مزایایی دارد؟

آوردن فرزند کوچکتان به استخر به شما فرصتی برای معاشرت می‌دهد به علاوه به کودک شما این فرصت را می‌دهد که چهره‌های دیگر را ببیند و به صدا‌های دیگر گوش دهد که کلید رشد گفتار و زبان او از سن دو ماهگی است.

چه نکات ایمنی را باید رعایت کنیم؟

 دمای آب را در نظر بگیرید:

اگر کودکتان را با خود به داخل استخر می‌برید ابتدا به دمای آب و هوا فکر کنید. در اوایل کودکی نوزادان به سرما و گرما بسیار حساس هستند بنابراین محدودیت‌های زیادی برای بردن آن‌ها در استخر به این موضوع بستگی دارد که آیا تنظیم دمای بدن برای آن‌ها دشوار است یا خیر. استخر می‌تواند معانی زیادی داشته باشد بنابراین چیزی که بیشتر شبیه یک حمام آب گرم با کودکتان بوده و تجربه متفاوتی نسبت به رفتن به یک استخر روباز بدون گرم کردن است. در واقع نوزادان نمی‌توانند دمای بدن خود را به خوبی بزرگسالان تنظیم کنند. در واقع آن‌ها می‌توانند چهار برابر سریعتر از یک بزرگسال گرما را از دست بدهند و تبخیر آب از پوست مرطوب می‌تواند باعث شود که گرما را با سرعت بیشتری از دست بدهند.

 از جلیقه و محافظ‌های مخصوص کودکان استفاده کنید:

لایه‌های حفاظتی شامل شیوه‌های ایمنی آب مانند استفاده از موانع و هشدار‌ها، نظارت، و دستیابی هر یک از اعضای خانواده به آب است که به معنای توانایی اجتناب، پیش‌بینی و زنده ماندن از موقعیت‌های غرق شدگی است. استخر محیطی برای کودکان و خردسالان بسیار جذاب است و غرق شدن به سرعت اتفاق می‌افتد. بسیار مهم است که تا حد امکان موانع و هشدار‌ها را در محل قرار دهید تا اطمینان حاصل شود که کودک به طور غیرمنتظره در شرایط اضطراری آبی قرار نمی‌گیرد.

نتیجه‌گیری:

آوردن کودک به داخل استخر می‌تواند به معنای اجتماعی شدن برای شما و کودک باشد و به طور بالقوه مانع از ایجاد ترس از آب در آن‌ها شود. اطمینان از گرم بودن دمای آب و هوا به اندازه کافی برای کودک و استفاده از نرده‌ها برای جلوگیری از حوادث خطرناک بسیار مهم است.

منبع:

www.verywellfamily.com

گوجه فرنگی منبع خوبی برای هیچ یک از این مواد مغذی نیست بنابراین مهم است که گوجه فرنگی یکی از بسیاری از غذا‌هایی باشد که در هنگام از شیر گرفتن معرفی می‌شود. نحوه سرو گوجه فرنگی به سن کودک و توانایی او در جویدن درست غذا‌ها بستگی دارد. پوره یا پوره گوجه فرنگی بدون پوست برای نوزادان جوانی که تازه شروع به خوردن مواد جامد می‌کنند خوب است. تکه‌های گوجه‌فرنگی رسیده و رنگارنگ روی یک سینی صندلی بلند ممکن است تنها چیزی باشد که کودک شما را به غذا خوردن با میل خود ترغیب کند.

گوجه فرنگی چه فوایدی برای کودکان دارد؟

مطمئناً گوجه فرنگی به عنوان پایه‌ای برای غذا‌های نه چندان سالم مانند پیتزا و سس گوجه فرنگی باشد اما خود میوه‌ها بسیار مغذی هستند. برای نوزادان گوجه فرنگی فواید زیادی برای سلامتی دارد. آن‌ها عبارتند از:

 سرشار از ویتأمین C:

گوجه فرنگی منبع عالی ویتأمین C است. با 9.16 میلی گرم منبع مورد اعتماد یک میوه متوسط ​​34 درصد از ویتأمین C مورد نیاز روزانه را برای نوزادان 7 تا 12 ماهه از بین می‌برد. ویتأمین C در صورت مصرف همراه با منبع آهن می‌تواند به جذب آهن کمک کند. به علاوه این ریزمغذی ایمنی را تقویت کرده و به بهبود زخم کمک می‌کند.

اقدامات احتیاطی در مورد خوردن گوجه فرنگی توسط کودکان:

خوشبختانه گوجه فرنگی به احتمال زیاد برای کودک شما مشکلات جدی ایجاد نمی‌کند. اولاً آن‌ها یکی از هشت آلرژن غذایی اصلی نیستند بنابراین واکنش آلرژیک به گوجه فرنگی نادر است (اگرچه کاملاً ناشناخته نیست). اگر بثورات پوستی، اسهال، خس خس سینه یا سایر علائم نامطلوب بعد از چند لقمه ریز خرد شده ظاهر شد وقت آن است که با پزشک اطفال خود در مورد احتمال آلرژی صحبت کنید. در مورد نگرانی در مورد خطر خفگی بودن گوجه فرنگی می‌توانید اقدامات لازم را انجام دهید تا مطمئن شوید که گوجه فرنگی به راحتی از بین می‌رود.

با گوجه فرنگی چه غذا‌هایی برای کودک درست کنیم؟

ماکارونی گوجه فرنگی تازه:

گوجه فرنگی‌های گیلاسی خرد شده را به ماکارونی اضافه کنید و پارمزان بپاشید. این یک وعده غذایی عالی برای نوزادان بزرگتر است که می‌توانند غذای خود را با خیال راحت بجوند.

 املت گوجه فرنگی:

1 قاشق چایخوری را گرم کنید. روغن زیتون روی حرارت متوسط در تابه‌ای نچسب.

یک مشت گوجه‌فرنگی گیلاسی خرد شده را اضافه کنید و حدود 2 تا 3 دقیقه تفت دهید تا نرم شوند.

2 تخم مرغ‌زده شده را اضافه کنید و بپزید و لبه‌های آن را مرتباً بلند کنید تا یکنواخت بپزد.

روی پنیر دلخواه خود بپاشید، سپس با دقت تا کنید.

بگذارید خنک شود و به قطعات کوچک یا قطعات کوچک برش دهید.

نتیجه‌گیری:

هنگامی که کودک شما در حدود 6 ماهگی برای غذا‌های جامد آماده شد می‌توانید به ارائه گوجه فرنگی و غذا‌های حاوی گوجه فرنگی ادامه دهید. (فقط هنگام شروع کار حتماً گوجه‌ها را بپزید یا پوست بگیرید. )

منبع:

www.healthline.com

 ماهی سالمون:

ماهی‌های چرب مانند سالمون منبع خوبی از اسید‌های چرب امگا 3 هستند که برای رشد و عملکرد مغز مورد نیاز هستند. دریافت کافی از این اسید‌های چرب می‌تواند به بهبود مهارت‌های ذهنی کودکان کمک کند.

 تخم مرغ:

تخم مرغ منبع خوبی از پروتئین است و زرده آن دارای کولین است که یک ماده مغذی مهم برای رشد حافظه است.

 کره بادام زمینی:

بچه‌ها کره بادام زمینی را دوست دارند و این چیز خوبی است زیرا این میان وعده سالم سرشار از ویتأمین E است، آنتی اکسیدانی که از غشای عصبی محافظت می‌کند. همچنین دارای تیامین بوده و برای مغز مفید است. کره بادام زمینی برای میوه‌هایی مانند موز و برای سبزیجاتی مانند کرفس مفید است.

 غلات:

غلات کامل مانند نان و غلات، گلوکز، منبع انرژی مورد نیاز مغز را تأمین می‌کنند. غلات کامل همچنین حاوی ویتأمین B هستند که برای سیستم عصبی مفید است. غلات کامل را با تغییر به نان‌های سبوس دار، بسته‌بندی‌ها و کراکر‌ها به اکثر وعده‌های غذایی اضافه کنید.

 بلغور و جو دوسر:

جو دوسر و بلغور منابع عالی انرژی و سوخت مغز هستند. جو دوسر سرشار از فیبر است که به بچه‌ها کمک می‌کند تا احساس سیری کنند تا از خوردن غذا‌های ناسالم خودداری کنند. آن‌ها همچنین منبع بسیار خوبی از ویتأمین‌های E، B کمپلکس و روی هستند تا به مغز کودکان کمک کنند تا بهترین عملکرد خود را داشته باشد.

 توت‌ها:

توت‌ها می‌توانند به بهبود حافظه کمک کنند و سرشار از ویتأمین C و سایر آنتی اکسیدان‌ها هستند. دانه‌های توت‌ها همچنین حاوی چربی‌های امگا 3 هستند که به عملکرد مغز کمک می‌کنند. به دنبال توت فرنگی، گیلاس، زغال اخته و شاه توت باشید.

 لوبیا‌ها:

لوبیا‌ها برای مغز بچه‌ها مفید هستند زیرا انرژی از پروتئین، کربوهیدرات‌های پیچیده، فیبر و ویتأمین‌ها و مواد معدنی دارند. آن‌ها می‌توانند سطح انرژی را بالا نگه دارند.

 سبزیجات:

سبزیجات منبع عالی آنتی اکسیدان برای حفظ سلامت سلول‌های مغز هستند. برخی از سبزیجاتی که باید در رژیم غذایی کودک خود بگنجانید عبارتند از: گوجه فرنگی، سیب زمینی شیرین، کدو تنبل، هویج و اسفناج. سیب زمینی یا چیپس ذرت را در ناهار فرزندتان با سیب زمینی شیرین پخته شده یا سبزیجاتی که به راحتی می‌توانید در میان وعده میل کنید مانند نخود فرنگی یا هویج بچه جایگزین کنید.

 شیر و ماست:

ویتأمین‌های B برای رشد بافت مغز، انتقال دهنده‌های عصبی و آنزیم‌ها ضروری هستند و محصولات لبنی منبع خوبی برای این مواد مغذی هستند. شیر یا ماست کم چرب منبع عالی پروتئین و کربوهیدرات برای مغز است. لبنیات همچنین منبع عالی ویتأمین D است که کودکان و نوجوانان به مقدار بیشتری نسبت به بزرگسالان به آن نیاز دارند.

 گوشت گاو:

گوشت گاو همچنین منبع خوبی از روی است که به حافظه کمک می‌کند. بچه‌های گیاهخوار می‌توانند آهن خود را از لوبیا سیاه و برگر سویا تهیه کنند. لوبیا دارای آهن است که برای جذب به ویتأمین C نیاز دارد بنابراین از آن‌ها بخواهید برگر‌های گیاهی یا حبوبات خود را با منابع خوب ویتأمین C مانند فلفل یا آب پرتقال بخورند.

منبع:

www.onhealth.com

ممکن است طعم سیر را در غذا دوست نداشته باشید اما ممکن است از فواید دارویی اثبات شده آن به ویژه برای کودکان، بی‌اطلاع باشید. فواید سیر برای کودکان بسیار زیاد است زیرا ممکن است به عنوان یک درمان خانگی برای تسکین مشکلات مختلف مانند ناراحتی معده، گوش درد، سرماخوردگی و سرفه استفاده شود. همچنین گنجاندن مقدار مناسب سیر در رژیم غذایی کودکتان سلامت کلی گوارش او را بهبود می‌بخشد. برای آشنایی بیشتر با فواید مختلف این گیاه دارویی برای سلامتی و نحوه دادن سیر به فرزندانتان برای جلوگیری از عوارض ناشی از مصرف زیاد این مطلب را بخوانید.

سیر چیست؟

سیر یک گیاه دارویی است که به دلیل بوی تند و طعم بی‌نظیرش بسیار محبوب است. سیر بیش از 3000 سال است که کشت می‌شود. این گیاه حاوی ترکیب طبیعی آلیسین محبوب است که خواص دارویی متعددی را به گیاه می‌بخشد. سیر سرشار از مواد مغذی ضروری است و فواید سلامتی و اثرات درمانی زیادی را برای کودکان شما به ارمغان می‌آورد.

مصرف سیر در کودکان چه فوایدی دارد؟

مشکلات روده‌ای را درمان می‌کند:

سیر به درمان چندین مشکل روده مانند کولیت، اسهال و اسهال خونی کمک می‌کند. این گیاه به طور مؤثر کرم‌های مضر موجود در روده را بدون تأثیر بر عملکرد و فعالیت میکروب‌های مفید در روده می‌کشد. بنابراین مقدار مناسبی از آب سیر را به رژیم غذایی کودک خود اضافه کنید تا باکتری‌های مضر روده‌ای که باعث مشکلات روده در کودکان می‌شوند را از بین ببرید.

درد گوش را برطرف می‌کند:

سیر دارای خواص ضد قارچی، آنتی بیوتیکی و ضد ویروسی است بنابراین نقش مهمی در درمان گوش درد در کودکان دارد. می‌توانید از روغن سیر استفاده کنید و آن را با روغن زیتون مخلوط کنید و از مخلوط روغن برای درمان گوش درد استفاده کنید.

فشار خون را تنظیم می‌کند:

سیر به عنوان یک درمان گیاهی مؤثر برای فشار خون بالا در کودکان عمل می‌کند. آلیسین موجود در این گیاه رگ‌های خونی را شل می‌کند و اثرات فشار خون را در کودکان کاهش می‌دهد. همچنین سیر به کاهش تجمع پلاکت‌ها کمک می‌کند و با ترومبوز در کودکان مقابله می‌کند.

عفونت چشم را درمان می‌کند:

سیر حاوی مقادیر خوبی از مواد مغذی مانند کورستین، ویتأمین C و سلنیوم است که در درمان عفونت چشم و کاهش تورم چشم در کودکان بسیار مؤثر است. در مورد مصرف مناسب سیر برای کودکان برای درمان عفونت چشم با پزشک خود مشورت کنید.

 سرماخوردگی و سرفه را برطرف می‌کند:

سیر خام دارای خواص دارویی بسیاری است که به درمان سرماخوردگی یا سرفه کمک می‌کند. هنگامی که علائم سرماخوردگی را مشاهده کردید به کودک خود دو حبه سیر تازه له شده بدهید تا علائم را کاهش دهید. فرزند شما به زودی تسکین خواهد یافت.

 به هضم غذا کمک می‌کند:

افزودن سیر به رژیم غذایی منظم کودک از خطر مشکلات گوارشی جلوگیری می‌کند. سیر از عملکرد روده‌های کوچک و بزرگ برای هضم بهتر محافظت و مراقبت می‌کند. سیر همچنین تحریک و التهاب مجرای معده در بچه‌ها را درمان می‌کند و هضم غذا را تقویت می‌کند.

جوش‌های پوستی را درمان می‌کند:

سیر به عنوان یک پاک‌کننده طبیعی برای پوست عمل می‌کند. این گیاه دارای خواص آنتی بیوتیکی است که به تسکین جوش‌های پوستی تحریک‌کننده در کودکان کمک می‌کند.

 آسم را بهبود می‌بخشد:

حبه‌های سیر پخته شده می‌تواند آسم کودک شما را تسکین دهد. هر شب قبل از خواب به کودکتان یک لیوان شیر حاوی سه حبه سیر پخته شده بدهید. سیر همچنین به تنظیم حملات آسم در کودکان کمک می‌کند.

آیا مصرف سیر برای کودکان خاصیتی دارد؟

بله، سیر برای بچه‌ها خاصیت دارد اما مقدار آن را در نظر بگیرید. دوز‌های بیش از حد ممکن است باعث تحریک و بثورات پوستی، ایجاد اسهال و حتی جلوگیری از لخته شدن خون شود. این ممکن است در صورت آسیب شدید منجر به خونریزی بیش از حد شود.

منبع:

www.momjunction.com

در برخی مواقع کودکان ممکن است به علت‌های مختلف شروع به جیغ زدن کنند و اعصاب دیگران را خورد کنند. این جیغ زدن کودک ممکن است به علت ترس، خشم و عصبانیت باشد. برخی از والدین هم برای اینکه جیغ زدن کودک را متوقف کنند هر کاری که کودک بگوید را انجام می‌دهند. در ادامه در رابطه با دلایل جیغ زدن کودکان گفته شده است.

 فرزند شما به دنبال توجه است:

کودک شما عصبانی که می‌شود می‌تواند به سادگی به دنبال جلب توجه باشد. وقتی بچه‌ها توجه شما را می‌خواهند هر کاری که از دستشان برمی‌آید انجام می‌دهند و یاد می‌گیرند که جیغ زدن یک راه بسیار مؤثر برای دستیابی به آن چیزی که می‌خواهند است. نادیده گرفتن برخی رفتار‌های کودک مفید است. یادگیری نادیده گرفتن توجه کردن بی دلیل گاهی اوقات باعث می‌شود که فرزند شما دوباره این کار را انجام دهد.

 فرزند شما قرار است چیز جدید یاد بگیرید:

فریاد زدن و جیغ زدن در سنین 18 ماهگی تا 2 سالگی به اوج خود می‌رسد. نوزادان تست می‌کنند که چقدر می‌توانند سر صدا کنند زیرا چیز جدیدی است که یاد می‌گیرند. از نظر آن‌ها این یک قدرت تازه کشف شده است و به عنوان یک سرگرمی برای آن‌ها تلقی می‌شود.

 کودک در حال برقراری ارتباط با دیگران است:

وقتی فرزند شما هنوز در حال یادگیری برقراری ارتباط با شما است و شما نمی‌توانید آن‌ها را درک کنید مجبور هستند شروع به جیغ زدن کنند. این تنها راهی است که به والدینشان بفهمانند چیزی اشتباه است.

 کودک خسته، گرسنه و عصبانی است:

یکی دیگر از دلایل جیغ زدن می‌تواند به علت گرسنگی، خستگی یا عصبانی شدن از چیزی باشد. به عنوان مثال وقتی فرزند شما نمی‌تواند چیزی را که می‌خواهد به دست آورد یک جنگ اعصاب و ناراحتی را شروع می‌کند. البته آن‌ها هنوز خیلی کوچک هستند و نمی‌دانند چگونه با ناامیدی کنار بیایند یا چگونه صبر و درک خود را نشان دهند این‌ها مهارت‌هایی هستند که بعداً در زندگی آن‌ها رشد می‌کنند.

 کودک ناراحت و مضطرب است:

یکی دیگر از دلایلی که ممکن است یک کودک رفتار نادرست و ناراحت کننده داشته باشد می‌تواند این باشد که در موقعیت‌های خاص ناراحت یا مضطرب است یا زمانی که خود را در یک محیط جدید و نا آشنا می‌بیند. برخی از این جیغ زدن‌ها به علت وجود غریبه‌ها باشد یا ممکن است به این دلیل باشد پدر و مادر در خانه نیستند و این آن‌ها را عصبانی می‌کند. به همین دلیل است که اغلب گریه‌های بچه‌ها را در مناطق شلوغ مانند رستوران‌ها، هواپیما‌ها و مکان‌های دیگر می‌شنویم.

نتیجه‌گیری:

اغلب اوقات زمانی که بچه‌ها فریاد می‌زنند به علت نتیجه بازی‌هایی است که به تنهایی یا با بچه‌های دیگر انجام می‌دهند و مقدار انرژی که دارند بسیار زیاد است. این نوع جیغ زدن کاملاً طبیعی است و آن‌ها یاد می‌گیرند که چگونه تمام احساسات شادی و ناراحت‌کننده‌ای را که در حین بازی با دوستان خود دارند ابراز کنند و فریاد آن‌ها بسته به لحن و زیر و بم می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد.

منبع:

brightside.me

مالش دادن:

پوست اطراف چشم احتمالاً ظریف‌ترین پوست بدن است. (بله این اولین جایی است که بعداً به همین دلیل متوجه چین و چروک‌های ظریف می‌شویم. ) اگر کودک شما چشم‌های خود را می‌مالد آن ناحیه به راحتی قرمز می‌شود.

 تحریک‌کننده‌ها:

محرک‌ها موادی هستند که به چشم، پوست یا مجاری تنفسی آسیب می‌رسانند. می‌توانید محرک‌ها را به دو قسمت داخلی و خارجی تقسیم کنید. محرک‌های داخلی عبارتند از:

• دود سیگار
• عطر‌ها
• ضد آفتاب
• صابون‌ها

محرک‌های فضای باز عبارتند از:

• دود
• بخارات شیمیایی
• کلر در آب استخر
• مه دود

محرک‌ها معمولاً باعث قرمزی موضعی می‌شوند که پس از برداشتن کودک از ناحیه‌ای که محرک وجود دارد یا محرک از خانه خارج می‌شود، برطرف می‌شود.

 آلرژی:

آلرژی زمانی اتفاق می‌افتد که چشمان ما (یا قسمت دیگری از بدن ما) به یک آلرژن واکنش نشان دهد. یک آلرژن معمولاً یک ماده بی‌ضرر است که باعث ایجاد پاسخ ایمنی در افرادی می‌شود که به آلرژن حساس هستند. آلرژن‌های رایج عبارتند از:

• غبار
• قالب
• عطر در لوازم آرایشی و لوسیون
• دارو‌ها
• خوراکی‌ها
• شوره از حیوانات خانگی
• گرده درختان، گیاهان، علف‌ها و علف‌های هرز
• زهر حشرات

اگر کودک شما حساسیت دارد و با یک آلرژن مواجه می‌شود چشمان او ممکن است هیستأمین تولید کنند تا با آلرژن مبارزه کند. در نتیجه پلک‌ها و ملتحمه آن‌ها (بافتی که قسمت سفید چشم و داخل پلک‌ها را می‌پوشاند) قرمز، متورم و خارش دار می‌شود. احتمالاً متوجه خواهید شد که چشمان فرزندتان به دلیل اشک زیاد اشک آلود است. یک چرخه معیوب می‌تواند ایجاد شود: آن‌ها چشمان خود را می‌مالند تا خارش و سوزش را از بین ببرند اما عمل مالش چشم آن‌ها را بیشتر تحریک می‌کند و قرمزی آن‌ها افزایش می‌یابد. در حالی که برخی از این آلرژن‌ها (مانند کنه‌های گرد و غبار و شوره حیوانات خانگی) در تمام طول سال وجود دارند و برخی دیگر فصلی هستند. اگر کودک شما به گرده آلرژی دارد زمانی که تعداد گرده‌ها زیاد باشد متوجه قرمزی چشمان او خواهید شد. کودکان مبتلا به آلرژی چشمی اغلب به آلرژی بینی نیز مبتلا هستند.

عفونت‌ها:

عفونت چشم زمانی اتفاق می‌افتد که ویروس‌ها یا باکتری‌ها وارد ناحیه چشم شوند. دانستن تفاوت مهم است زیرا ملتحمه باکتریایی نیاز به درمان آنتی بیوتیکی دارد.

 ورم ملتحمه ویروسی:

کودکان مبتلا به سرماخوردگی معمولاً دچار عفونت‌های ویروسی چشم می‌شوند. علائم عبارتند از:

• پلک قرمز و پف کرده
• قرمزی در قسمت سفید چشم
• چشمان خیس

ملتحمه باکتریایی:

این جدی‌تر از ورم ملتحمه ویروسی است. شما همان علائمی را که در عفونت ویروسی چشم مشاهده می‌کنید و متوجه خواهید شد. علائم همچنین عبارتند از:

ترشح چسبناک و زرد رنگ از چشم

مژه‌ها و پلک‌هایی که ممکن است از ترشحات به هم گیر کنند

 ورم ملتحمه نوزادان:

قرمزی در ناحیه چشم نوزاد می‌تواند ناشی از مسدود شدن مجرای اشک، تحریک یا عفونت باشد. ورم ملتحمه نوزادان می‌تواند جدی باشد بنابراین فوراً با پزشک اطفال خود صحبت کنید.

 سلولیت دور چشم:

اگر ناحیه اطراف چشم کودک شما آسیب دیده باشد یا اگر کودک شما عفونت سینوسی داشته باشد ممکن است به سلولیت اطراف چشم مبتلا شود. این یک عفونت باکتریایی پلک‌ها و پوست اطراف آن‌ها است. متوجه خواهید شد که پلک‌های فرزندتان بسیار قرمز و متورم است.

اگر نوزاد یا کودک نوپا اطراف چشمانش قرمزی دارد در خانه چه کنیم؟

اگر کودک شما قرمزی اطراف چشم دارد می‌توانید درمان را در خانه شروع کنید. با این حال اگر فرزند شما نوزاد است یا به سلولیت مشکوک هستید فوراً تحت درمان پزشکی قرار بگیرید.

 شست و شوی چشم:

با شستشوی مکرر چشم‌ها با آب گرم از ورم ملتحمه ویروسی مراقبت کنید. برای هر چشم از یک تکه پنبه تمیز استفاده کنید. دست‌های خود را قبل و بعد از هر تمیز کردن بشویید. اگر در حال شیردهی هستید می‌توانید سعی کنید مقداری از شیر خود را به گوشه چشم بچکانید. شیر انسان دارای خواص درمانی بسیاری است. آنتی بیوتیک‌ها به عفونت چشم ویروسی کمک نمی‌کنند. انتظار می‌رود قرمزی بین 4 تا 7 روز طول بکشد.

 استفاده از قطره چشمی:

ترشح چسبنده و زرد رنگ نشان دهنده عفونت باکتریایی است. می‌توانید از آب گرم و شیر خود برای تمیز نگه داشتن ناحیه و ایجاد مقداری تسکین استفاده کنید.

 استفاده از کمپرس:

از کمپرس گرم سه تا چهار بار در روز برای کاهش ناراحتی و کاهش قرمزی استفاده کنید. اگر در حال شیردهی هستید از چند قطره شیر خود نیز استفاده کنید.

چه زمانی با پزشک اطفال خود صحبت کنیم؟

اگر با وجود درمان‌های خانگی هیچ بهبودی مشاهده نکردید کودک خود را نزد پزشک اطفال ببرید.

پزشک برای چشم فرزندتان چه کار می‌کند؟

اگر نوزاد شما عفونت باکتریایی داشته باشد بسته به شدت پزشک اطفال شما را تجویز می‌کند:

•  درمان موضعی مانند قطره یا پماد چشم (اغلب)
•  آنتی بیوتیک‌های خوراکی (به طور معمول کمتر)
• آنتی بیوتیک‌های داخل وریدی (بسیار به ندرت)

اگر مجرای اشک کودک شما مسدود شده است پزشک اطفال می‌تواند به شما نشان دهد که چگونه ناحیه مجرا را ماساژ دهید تا به باز شدن آن کمک کند. مجاری اشک معمولاً خود به خود باز می‌شوند. با این حال اگر تا زمانی که فرزند شما به یک سالگی برسد مجرا باز نشود ممکن است به جراحی نیاز داشته باشد.

منبع:

www.healthline.com