مقایسه کردن، ترور شخصیت کودک توسط والدین است

مقایسه کردن، ترور شخصیت کودک توسط والدین است

 مقایسه کردن، ترور شخصیت کودک توسط والدین است

 دکتر هاتف زمانی، روانشناس بالینی گفت: اگر والدین به صورت مکرر فرزندانشان را مورد مقایسه با دیگری قرار دهند، در طولانی مدت باعث می‌شوند تا آنها دچار خودکم‌بینی شده و لذا رابطه فرزند با والدین کاملا تخریب شود و همچنین باعث می‌شود تا فرد از کسی که مورد مقایسه با آن قرار گرفته شده خشمگین شود.

 
وی ادامه داد: به طور کلی این یک نوع رفتار تخریب کننده می‌باشد که اثر منفی روی اعتماد به نفس فرد می‌گذارد و انگیزه‌های کمال طلبانه را درپی خواهد داشت. در چنین شرایطی فرد تمام تلاشش را می‌کند تا به هر نحوی توانایی‌های خود را به اثبات برساند. 
 
زمانی در پایان خاطر نشان کرد: والدینی که چنین رفتاری را از خود نشان می‌دهند به لحاظ شخصیتی دچار کمبودهایی در زندگی خود بوده‌اند و ممکن است آرزوهایی که خود قبلا داشته‌اند را فرافکنی کرده و آن را از فرزند خود خواستار باشند. 
 
 
 
 
 
منبع : بیا نی نی

درمان نوزادان مبتلا به ایدز با تغییر نوعی پروتئین در شیر

درمان نوزادان مبتلا به ایدز با تغییر نوعی پروتئین در شیر

درمان نوزادان مبتلا به ایدز با تغییر نوعی پروتئین در شیر

 دستاورد دانشمندان کالج علوم کشاورزی دانشگاه پنسیلوانیا حائزاهمیت است چون سازمان بهداشت جهانی تخمین زده 3.4 میلیون کودک در جهان مبتلا به ایدز هستند. 9 نفر از هر 10 کودک بیمار در کشورهای زیر صحرای افریقا زندگی می‌کنند و با دسترسی محدود به منابع دست و پنجه نرم می‌کنند.

 

در این کشورها درمان‌های کارآمد هنوز به صورت عام در دسترس نیستند و متخصصان بین‌المللی علم پزشکی اعلام کرده‌اند کمتر از یک سوم کودکان مبتلا به ایدز در سراسر جهان داروی ضدویروسی دریافت می‌کنند.

 

یکی از داروهایی که بیش از همه برای درمان و پیشگیری از عفونت اچ‌آی‌وی تجویز می‌شود، Ritonavir نام دارد و دارای عوارض جانبی نامطلوب و مشکلات مهم مصرف از راه دهان است. این دارو دارای ویژگی آب‌گریزی و حل‌پذیری پایین در آب است و این امر منجر به حل‌پذیری پایین آن در مایع دستگاه گوارش بدن می‌شود. این دارو که برای درمان نوزادان با بیش از یک ماه سن به کار می‌رود، 43 درصد اتانول دارد و دارای مزه‌ای وحشتناک است. همچنین، Ritonavir هنگام تماس با معده، موجب تهوع، مسمومیت و اسهال می‌شود.

 

بنابراین، دانشمندان باید فرمولبندی جدیدی جهت استفاده آن برای کودکان و غلبه بر حل‌پذیری پایینش در آب ارائه دهند تا مصرف از راه دهان آن را برای نوزادان و کودکان ارتقا بخشند.

 

به منظور حل این مشکل، تیم علمی گروهی از پروتئین‌ها به نام celled caseins در شیر گاو را بررسی کرد. پروتئین‌های Casein، تجمع‌های کروی موسوم به casein micelles تولید می‌کنند که مسئول رنگ سفید شیر هستند. مولفه casein micelles در شیر پستانداران، سیستم‌های تحویل طبیعی آمینواسیدها و کلسیم از مادر به نوزاد هستند و دانشمندان حاضر در این تحقیق معتقد بودند این مولفه شاید بتواند مولکول‌های Ritonavir را نیز به بدن بیماران نوزاد تحویل دهد.

 

آنچه آن‌ها دریافتند این بود که پروتئین مزبور قادر به حمل مولکول‌هایی است که حل‌پذیری پایینی در آب دارند. چنین مولکول‌هایی همچنین وزن مولکولی پایینی دارند و مانند Ritonavir بسیار از آب گریزانند. محققان پی بردند قراردادن شیر در معرض هموژناسیون با فشار فوق بالا، ویژگی‌های اتصالی پروتئین‌های casein micelles را افزایش می‌دهد.

 

شیر معمولی با فشار بین 10 تا 15 مگاپاسکال هموژنیزه می‌شود اما در این تحقیق، شیر با فشار بین 400 و 500 مگاپاسکال هموژنیزه شد و این موضوع کیفیت‌های اتصالی پروتئین casein micelles برای متصل‌ شدن به مولکلول‌های دارویی را ارتقا داد در نتیجه این قابلیت اتصال افزایشی مولکول‌ها، می‌توان از نوعی پودر شیر حاوی Ritonavir به عنوان فرمولاسیون شیر نوزاد استفاده کرد که سیستم انتقالی را برای دارویی از این دست ارائه می‌دهد که زیاد در آب حل‌پذیر نیست.

 

در حال حاضر دانشمندان در حال آزمایش شیوه جدیدشان بر روی خوک‌های نوزاد هستند و تا به اینجا دریافته‌اند Ritonavir توسط این پروتئین در شیر به اندازه کافی به بدن تحویل داده می‌شود. محققان امیدوارند این شیوه، کارکردی بالقوه علیه ایدز ارائه دهد اما آن‌ها هنوز درمان‌های بالینی بر روی انسان را آغاز نکرده‌اند.

 

جزئیات این دستاورد علمی در Journal of Pharmaceutical Research قابل‌مشاهده است.

 

 

منبع : بیا نی نی

مشارکت را به کودکان آموزش دهیم

مشارکت را به کودکان آموزش دهیم

مشارکت را به کودکان آموزش دهیم

 با قوانین کوچک شروع کنید

کودک تا 5 سالگی به درستی معنی مشارکت و تقسیم کردن را نمی فهمد. اما به هر حال  کودک می تواند بعضی از قوانین پایه را درک کند. مثلا صبر کردن و رعایت برای نوبت ( زهرا می رود و بعد تو می روی ) یا اگر تو یک اسباب بازی را کنار بگذاری، هر کسی می تواند با آن بازی کند و اگر اسباب بازی ات را برای بازی به جایی می بری، پس همه کسانی که آنجا هستند می توانند با آن بازی کنند.

 

زمان مشخص کنید

دفعه بعدی که فرزندتان نمی خواهد چیزی را با دیگران تقسیم کند، از زمان سنج استفاده کنید. به کودک بگویید که برای مدتی محدود، مثلا 10 دقیقه می تواند با آن بازی کند و بعد با اتمام زمان، نوبت خواهرش است که 10 دقیقه با آن بازی کند. این شیوه به کودک نشان می دهد که چگونه نوبت را رعایت کند و او را متوجه این مسئله می کند که اسباب بازی اش را برای همیشه به کسی نمی دهد.

 

وسایل خاص را کنار بگذارید

حتما شما هم وسایلی دارید که برایتان بسیار با ارزش است و دوست ندارید که آنها را در اختیار دوستانتان قرار دهید، پس چرا از کودک توقع دارید اسباب بازی ها یا سایر وسایل مورد علاقه اش را با دیگران قسمت کند؟! اگر کودک به اسباب بازی یا کتاب خاصی علاقه زیادی دارد، او را مجبور نکنید که آن را به دیگران بدهد. اما در عین حال او را متوجه کنید که نباید وسایل مورد علاقه اش را در حضور دوستانش بیرون بیاورد. این وسایل تا زمان ترک مهمانانش داخل کمد باقی می مانند.

 

الگو باشید

کودکان به آنچه که والدین انجام می دهند، توجه ویژه ای دارند، پس اجازه بدهید کودک شما را در حال مشارکت ببیند. مثلا اگر در حال خوردن ساندویچ هستید، از کودک سوال کنید که آیا تکه ای از آن را می خواهد. شما و همسرتان حتی باید توجه کودک را به اینکه چگونه می توان با دیگران مشارکت کرد نیز جلب کنید. مثلا انتخاب نوبتی فیلمی که قرار است در سینما ببینید یا تقسیم فضا برای وسایل شخصی در حمام می تواند چگونگی مشارکت و تقسیم کردن را به کودک بیاموزد.

 

برای بازی ها یک موضوع انتخاب کنید

یک کودک نوپا، کودک دیگری را می بیند که در حال بازی با یک اسباب بازی است و ناگهان تصمیم می گیرد با همان وسیله بازی کند. با وجود اینکه این رفتار کاملا طبیعی است اما می تواند برای شما آزار دهنده باشد. برای آرام کردن این وضعیت می توانید یک موضوع خاص را برای بازی کودکان انتخاب کنید. ( ساحل، مزرعه، آشپزی و …) تا همه بچه ها با اسباب بازی های مشابه بازی کنند. حتی می توانید رنگ بعضی از اسباب بازی ها را هم یکسان انتخاب کنید تا سر رنگ آن باهم دعوا نکنند.

به خیریه ها کمک کنید

 مناسبت ها و تعطیلات فرصت مناسبی است تا با کودک در مورد قسمت کردن وسایل با کودکانی که ممکن است وضعیت مناسبی نداشته باشند، صحبت کنید. به همراه کودک در برنامه های خیریه که برای بچه های اسباب بازی جمع آوری می کنند، شرکت کنید تا کودک بتواند بعضی از اسباب بازی ها یا لباس هایی که دیگر از آنها استفاده نمی کند را به خیریه اهدا کند. یا می توانید کودک را به فروشگاه ببرید و از او بخواهید که چند اسباب بازی نو برای هدیه به خیریه انتخاب کند.

 

نقش بازی کنید

اگر پاسخ کودک شما به درخواست مشارکت و تقسیم کردن همیشه “نه” است، بد نیست کمی به تلافی فکر کنید! وقتی در حال بازی با کودک هستید و او از شما چیزی می خواهد – مثلا لگوی زرد رنگ –  به سادگی به او “نه” بگویید و زمانی که کودک ناراحت و عصبانی می شود، با او در مورد اینکه چه احساسی دارد صحبت کنید و به او بگویید که مطمئنا نمی خواهد باعث به وجود آمدن این حس در دوستانش شود. با این شیوه می توانید هر بار که کودک برای مشارکت و تقسیم دچار دودلی شد، احساسش را به او یادآوری کنید.

 

به رفتارهای مثبت پاداش دهید

ما زمان زیادی را برای آموزش رفتارهای مناسب به کودک صرف می کنیم و به آسانی فراموش می کنیم به رفتارهای مناسب و درست کودک پاداش دهیم. وقتی کودک وسایلش را با دیگران تقسیم می کند، او را مورد تشویق قرار دهید. اجازه بدهید کودک متوجه شود که شما چقدر از دیدن مهربانی او با دوستان یا خواهر و برادرش خوشحال می شوید و به او بگویید که با این رفتارش بچه های دیگر را هم چقدر خوشحال کرده است.

 

تمرین کلید موفقیت است

در کنار کودکان بودن و تعامل با آنها در خلال بازی می تواند درسی برای مشارکت و تقسیم کردن باشد. پس سعی کنید هرچه زودتر کودک را به بودن در کنار همسالانش عادت دهید. شرکت در برنامه های گروهی بازی طی سال های می تواند اعتماد و اطمینان میان دوستان را تقویت کند و هر چه قدر این حس اعتماد بیشتر گسترش پیدا کند، کودک بیشتر به مشارکت و تقسیم کردن با دیگران تمایل نشان خواهد داد.

 

چهار چرخ خطرناک و البته مضر برای کودکان

چهار چرخ خطرناک و البته مضر برای کودکان

چهار چرخ خطرناک و البته مضر برای کودکان

 احمد مدنی، متخصص اطفال گفت: راه رفتن یک امر فیزیولوژی و البته طبیعی است در واقع با راه رفتن سیستم عصبی و سیستم عضلانی بدن کارکرد خوبی از خود ارائه می دهند. گذشت زمان و تکامل کودک دست به دست هم می دهند و باعث رشد حرکتی کودک می شوند.

 
وی افزود: 4 ماهگی کودک باید گردن خود را ثابت نگه دارد و در 8 ماهگی بدون بالش و یا شی ای بنشیند در 11 ماهگی باید به راحتی بایستد و در سن 1 سالگی قدم اول خود را بردارد.
 
در واقع روروک‌ها عامل اصلی تنبل شدن کودکان است البته لازم بذکر است همین روروک‌های به ظاهر بی خطر یک وسیله‌ی خطرناک برای کودکان نیز محسوب می شود زیرا اتفاقات بسیار ناگواری را برای کودکان به بار می آورد.
 
 
منبع : بیا نی نی

چاقی؛ مانعی در پیشرفت تحصیلی کودکان

چاقی؛ مانعی در پیشرفت تحصیلی کودکان

چاقی؛ مانعی در پیشرفت تحصیلی کودکان

 به نقل از دیلی میل، دختران و پسرانی که اضافه‌وزن در آن‌ها به پدیده‌ای خطرناک بدل شده است عملکرد چندان خوبی در مدرسه از خود نشان نمی‌دهند. البته دختران در برابر این موضوع بسیار آسیب‌پذیرتر از پسران هستند. از طرف دیگر گزارش اغلب معلمان حاکی از آن است که، کودکان چاق برای انجام تکالیف درسی خود مشکلات بسیاری دارند.

گرچه دلیل اصلی اثرگذاری چاقی بر موفقیت تحصیلی کودکان هم چنان ناشناخته است، اما پزشکان احتمال می‌دهند که نادیده گرفته شدن کودکان توسط معلمان در کنار عملکرد کُند فعالیت مغز در کودکان چاق مانع از پیشرفت تحصیلی آن‌ها می‌شود. همین موضع باعث می‌شود کودکان چاق یا دارای اضافه‌وزن هیچ‌گاه در برخی دروس مانند ریاضی خوب عمل نکنند. البته چنین تأثیری در همه مقاطع تحصیلی دیده نمی‌شود، کودکانی ازاین‌دست در دوران ابتدایی و راهنمایی با مشکلات بیشتری مواجه هستند نسبت به دوران پس‌ازآن.

همان‌طور که گفته شد تأثیر این پدیده بیشتر بر روی دختران دیده می‌شود، زیرا آن‌ها ترس و خجالت بیشتری نسبت به خود و شرایط که رد آن به سر می‌برند دارند. از طرف دیگر معلمان این کودکان را با القابی هم چون تنبل یا سرکش و شیطان می‌خوانند، همین موضوع به صورتی ناخودآگاه ذهن و روح کودک را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هم‌چنین اثر چاقی بر توسعه مغز و افزایش احتمال ابتلا به دیابت و اختلال در خوابیدن ارتباط مستقیمی با میزان بازدهی آن‌ها در مدارس دارد

 

 

 

منبع : سلامانه

 

بهترین اسباب بازی برای کودکان تا 1 سال چیست؟

بهترین اسباب بازی برای کودکان تا 1 سال چیست؟

 بهترین اسباب بازی برای کودکان تا 1 سال چیست؟

 در دنیای اسباب‌بازی‌ها تنوع و گستردگی آن‌قدر زیاد است که بچه‌ها و والدین نمی‌دانند کدام اسباب‌بازی را تهیه کنند. به عنوان گروهی که با بچه‌های زیادی در ارتباط بوده توصیه می‌کنیم اسباب‌بازی را به‌طور هدفمند برای فرزندتان بخرید. اگر قرار باشد از همین حالا بیشتر پولتان را صرف اسباب‌بازی‌های خوشگلی که در مغازه‌های مختلف می‌بینید بکنید در دوران نوجوانی و جوانی فرزندتان مجبورید به تمام خواسته‌های فرزندتان جواب مثبت بدهید. 

 
اسباب‌بازی هوش‌ساز نداریم!
 بهتر است عبارت‌های تبلیغاتی و مشتری جلب‌کن روی بسته‌های اسباب‌بازی را جدی نگیرید. اسباب‌بازی می‌تواند به افزایش قدرت تفکر فرزند شما کمک کند اما قرار نیست با جادو بهره هوشی کودک را بالا ببرد.
 
صفر تا 3 ماهگی: بخور، بخواب، پیف‌پیف و باز از سر
بله! فرزند کوچولوی شما این‌طوری روز را شب می‌کند. با این‌حال شیر‌خوار قادر است با استفاه از حس لامسه، شنوایی و بویایی خود با محیط اطرافش آشنا شود. اسباب‌بازی‌های رنگارنگ و خیلی جدید به او کمکی نمی‌کنند. تنها کافی است چند اسباب‌بازی خیلی ساده و قابل شستشو را دورش بگذارید یا او را تاب دهید و برایش آواز بخوانید؛ همین وسایل و کارهای خیلی ساده سبب تکامل حواس فرزندتان می‌شود.
 
بهترین بهترین‌ها
آینه نشکن : 
بچه زیر ۳ ماه نمی‌تواند تحرک چندانی داشته‌باشد در عوض با چشم‌های بامزه‌اش تمام دنیا را کندوکاو می‌کند. او هنوز دنیا را تار می‌بیند به‌همین‌دلیل لازم نیست برای او اسباب‌بازی ویژه‌ای تهیه کنید. آینه‌ای که مقابل صورت او قرار می‌‌دهید به احساس او از شناخت خودش کمک می‌کند. می‌توانید خودتان هم جلوی او بایستید و برایش شکلک درآورید.
 
اسباب‌بازی با کنتراست‌های بالا : 
اسبا‌ب‌بازی‌هایی که تضاد رنگی قابل‌توجهی دارند بینایی فرزندتان را تحریک می‌کنند و همچنین سبب تکامل مهارت‌های حرکتی کودک می‌شوند زیرا کودک با دیدن این رنگ‌های متضاد ترغیب می‌شود که به آن‌ها لگد بزند یا دستش را به آن‌ها برساند. پس بهتر است اسباب‌بازی‌هایی را که در آن‌ها ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید به‌کار رفته انتخاب کنید یا عکس‌هایی از طرح‌های ساده که به ترتیب سیاه‌ و ‌سفید نقاشی شده‌اند را بالای تخت او بیاویزید.
 
اسباب‌بازی‌های نرم : 
عروسک‌های پارچه‌ای، مخملی، خزدار و فشاری که جغجغه‌دارند برای نوزاد و شیرخوار زیر ۳ ماه خیلی جذاب است زیرا دو حس لامسه و شنوایی او را تحریک می‌کند.
 
۳ تا ۶ ماهگی: دنیایی سرگرم‌کننده مثل اسباب‌بازی
در این دوره همه اشیا و محیط پیرامون شیرخوار برای او حکم اسباب‌بازی را دارند. او می‌تواند به همه چیزهای جدیدی که به چشمش می‌خورد زل بزند و با آن‌ها سرگرم شود. بچه نازنازی ۳تا۶ ماهه کم‌کم یاد می‌گیرد بنشیند و برای تجربه لمس سطوح مختلف دست خود را به اشیا مختلف برساند. شیرخوار ۳تا ۶ ماه هر چیزی را وارد دهانش می‌کند زیرا قوی‌ترین حس او در این سن چشایی است و به این‌طریق با همه آنچه نمی‌شناخته آشنا می‌شود. اگر فرزند شما در این سن آواهای بی‌معنا هم ساخت تعجب نکنید این صدا‌ها هم برای او نوعی بازی محسوب می‌شوند.
 
بهترین بهترین‌ها
آویز‌ها : 
مهارت‌های حرکتی زمانی به حد مطلوب می‌رسند که قوای عضلانی کودک تقویت شده باشد. بچه در این سن باید یاد بگیرد که گردن خود را محکم نگه دارد. توصیه می‌شود‌ آویزهایی را بالای سر او وصل کنید تا برای گرفتن آن‌ها تحریک شود و تلاش کند گردنش را بالا بیاورد. این تمرین به هماهنگی حرکات چشم و دست‌ او کمک می‌کند. آویزهای شما می‌توانند آینه نشکن، عروسک‌های فشاری و انواع اشیای نشکن و بی‌خطر باشند.
 
کتاب‌های پارچه‌ای و پلاستیکی : ‌ ‌
بچه ۳تا 6 ماه شیفته شگفتی‌های زبان است. پس وقت آن است که قصه گفتن را برایش شروع کنید و اولین کتاب‌های عمرش را دستش بدهید. سعی کنید هنگام قصه گفتن و خواندن کتاب ماجرا را هیجان انگیز کنید، آهنگ صدایتان را بالا و پایین ببرید، مانند قصه‌گوهای ماهر لحن کلامتان را متناسب با حال‌و‌هوای داستان عوض کنید، عکس‌های کتاب را به او نشان دهید و نام شخصیت‌های کتاب را برایش تکرار کنید: «نی‌نی»، «سگ»، «جوجه» و….. این سرگرمی‌ها مهارت‌های کلامی اولیه را در فرزندتان تقویت می‌کند.
 
۶ تا ۹ ماه: اکتشاف دنیا
خیال‌تان را راحت کنیم بچه شما در این سن به هرچیزی ببیند دست می‌زند چرا که مهارت‌های حرکتی او تکامل ویژه‌ای یافته است. این کوچولوی بامزه دوست دارد کف بزند، اشیای مختلف را به‌هم بکوبد و مبل و صندلی را بگیرد و بلند شود.
 
بهترین بهترین‌ها
اسباب‌بازی‌های حرکتی : 
بچه در این سن توانایی لازم برای مهار حرکات گردن و سرش را دارد. اسباب‌بازی‌هایی محرک و صدادار برای ۶ تا ۹ ماهه‌ها خیلی کارساز است زیرا هماهنگی حرکات چشم و اندام‌های او را تقویت می‌کنند و باعث می‌شوند بچه از اندام‌های حرکتی‌اش استفاده کند. البته زمان استفاده از این اسباب‌بازی‌ها باید محدود باشد و از ۲۰تا۳۰ دقیقه بیشتر نشود. نکته دیگر این‌که از جامپر‌ها استفاده نکنید زیرا عادت کودک به آن‌ها سبب برهم‌خوردن تعادل حرکتی آن‌ها شده و بچه هنگام راه‌رفتن وزن‌اش را به جای پاشنه بر انگشت‌هایش می‌اندازد.
 
اسباب‌بازی‌های ساختنی : 
انواع خانه‌سازی، حلقه‌ها و گوی‌هایی که باید به‌نوعی روی هم یا کنار هم چیده شوند برای این بچه‌ها مناسب هستند. فرزندتان کم‌کم از شما یاد می‌گیرد این اجزا را روی هم سوار کند یا اصلا آنچه شما برایش ساخته‌اید را خراب کند و برهم بریزد. این اسباب‌بازی‌های ساده مفاهیم حجم و رنگ و تناسب‌های فضایی را به فرزندتان آموزش می‌دهند.
 
ظروف پلاستیکی : 
هنگام آشپزی و کار در آشپزخانه ظروف پلاستیکی آشپرخانه را به فرزندتان بدهید تا با آن‌ها سرگرم شود. او ظروف را به هم می‌کوبد، آن‌ها را در هم می‌گذارد، پرتاب می‌کند اما این کار‌ها را برای حرص دادن شما انجام نمی‌دهد؛ همه این بازی‌هایی که از نظر شما بی‌معنی‌اند برای کودک آشنایی با مفاهیم و ارتباط اشیا با هم هستند.
 
۹ تا ۱۲ ماهگی: سرگرمی
 بچه با انرژی و کنجکاو شما تمام سعی‌اش را می‌کند که خودش را بالا بکشد تا کم‌کم راه بیافتد و از هر چیزی بالا برود. او همچنین اولین کلمه‌های زندگی‌اش را به زبان می‌آورد. بهترین اسباب‌بازی‌ها برای بچه‌های با این‌ سن‌وسال آنهایی هستند که کودک را به حرکت و جستجو وادار می‌کنند.
 
بهترین ‌بهترین‌ها
اسباب‌بازی‌های آوازه‌خوان: شیرخواران ۹ تا ۱۲ ماه عاشق موسیقی و شعر هستند و تا تولد یک سالگی‌شان با شنیدن آهنگ‌های مورد علاقه‌شان بدن‌شان را حرکت می‌دهند. برایش عروسک یا اسباب بازی‌های موزیکال، شعرهای کودکانه یا طبل و ارف و سازدهنی‌ بخرید. اجازه دهید او هم آهنگ‌های مخصوص خودش را بسازد و بخواند.
 
توپ : 
همین اسباب‌بازی ساده و ارزان ساعت‌ها کودکتان را سرگرم می‌کند. توپ قل می‌خورد و فرزندتان آن را دنبال می‌کند و با همین فعالیت ساده هماهنگی دست، چشم و پا‌هایش تقویت می‌شود. به فرزندتان یاد دهید که دوپایی بنشیند و بلند شود، توپی که برایش می‌اندازید را بگیرد و به طرف شما بیندازد.
 
چطور اسباب‌بازی‌ها را بشوییم؟
_ اسباب‌بازی‌های پلاستیکی را قبل از اولین استفاده بشویید و بعد از استفاده به طور منظم هرچند وقت یکبار در ماشین ظرف‌شویی یا با آب داغ بشویید تا میکروب‌های آن‌ها از بین بروند. می‌توانید از مواد ضدعفونی‌کننده هم کمک بگیرید.
_ اسباب‌بازی‌های پشمالو محل تجمع گرد‌و غباراند و می‌توانند سبب حساسیت فرزندتان شوند پس به طور منظم آن‌ها را خوب بشویید و در آفتاب خشک کنید.
 
 
 
 
منبع : بیا نی نی جوان
 

یک سوم وظیفه دفاعی بدن تا پنج‌سالگی به عهده لوزه‌هاست

یک سوم وظیفه دفاعی بدن تا پنج‌سالگی به عهده لوزه‌هاست

یک سوم وظیفه دفاعی بدن تا پنج‌سالگی به عهده لوزه‌هاست

 نظام‌الدین قهاری اظهار کرد: تا اوایل 5 سالگی یک سوم دفاع بدن در مقابل عوامل بیماری‌زا بر عهده لوزه‌هاست بنابراین نباید به این لوزه‌ها به عنوان اعضای زائد نگاه کرد.

وی تصریح کرد: لوزه‌ها حلقه دفاعی بدن هستند و حتی‌الامکان باید حفظشان کرد و این موضوع به خصوص در مورد 2 لوزه دهانی مصداق دارد. قهاری خاطر نشان کرد: لوزه سوم پشت زبان کوچک در راه بین بینی و حلق موسوم به حلق بینی قرار دارد بنابراین وقتی این لوزه بزرگ شود راه تنفسی بیمار را سد می‌کند و مشکل‌ساز است.

این متخصص گوش، حلق و بینی افزود: اگر لوزه سوم بزرگ شود فرد مجبور خواهد شد از دهان نفس بکشد بنابراین عوارضی همچون ایجاد عفونت در بینی، گرم نشدن هوای تنفس شده، خشک شدن دهان، ناراحتی حنجره، آلودگی ریه و در نهایت عفونت ریه وجود دارد.

وی تأکید کرد: با توجه به موارد ذکر شده ابتدا باید لوزه سوم را توسط دارو درمان کرد تا کوچک شود و اگر دارودرمانی پاسخ نداد باید آن را جراحی کرد. قهاری علت بزرگ شدن لوزه را حساسیت، عفونت‌های مکرر به علت سرماخوردگی، آلودگی هوا در محیط خارج از خانه و داخل خانه عنوان و تصریح کرد: اگر در داخل منزل بخاری‌ها اکسیژن هوا را مصرف کنند و CO2 تولید کنند این آلودگی نیز بزرگ شدن لوزه‌ها را در پی خواهد داشت.

این متخصص گوش، حلق و بینی تصریح کرد: لوزه سوم تقریباً در تمام افراد وجود دارد ولی به مرور زمان کوچک شده و دیده نمی‌شود اما در کسانی که سابقه ژنتیکی دارند این لوزه به صورت بزرگ بر جا می‌ماند که مسئله خاص و خطرناکی نیست.

وی گفت: اگر لوزه سوم راه تنفسی را سد کرد و اختلالاتی برای کودک همچون بیمار شدن پی در پی، بی‌حوصلگی کودک و غذا نخوردن وی را در پی داشت باید نسبت به درمان آن اقدام کرد. این متخصص گوش، حلق و بینی افزود: معمولاً لوزه‌ها برای دفاع از بدن در مقابل عوامل بیماری‌زا رشد کرده و بزرگ می‌شوند ولی گاهی چهره بیمار و تغذیه بیمار را مختل می‌کنند و در راه تنفس فرد اختلال ایجاد می‌کنند که در این صورت جراحی الزامی است.

 

 

 

منبع : فارس

موقع خواب مراقب خفگی بچه ها باشید!

موقع خواب مراقب خفگی بچه ها باشید!

 موقع خواب مراقب خفگی بچه ها باشید!

 بسیاری از نوزادان در ایالات متحده، بواسطه پتو، بالش، ملحفه و … دچار خفگی یا سندرم مرگ ناگهانی در خواب می شوند. به گفته ی محققان داده های 17 ساله، نشان می دهد که والدین در این باره، باید آگاهانه تر رفتار کنند.


محققان در مرکز ملی بهداشت ایالات متحده میگویند، در سال 1993 از هر 8 نفر، 7 نفر آنها از ملحفه های نرم برای نوزادان خود استفاده می کردند. در حالی که طبق داده های سال 2010، هنوز بیش از نیمی از والدین از چنین ابزار های گرمایشی استفاده می کنند.

حادثه ی خفگی در رختخواب، هر چند غیر معمول به نظر می رسد، اما علت اصلی مرگ بسیاری از نوزادان است. این در حالی است که در سال های اخیر به8 دلیل ارتقای سطح بهداشت و مراقبت مادران،میزان مرگ و میر جنین با کاهش خوبی همراه بوده است.

تحقیقات کارشناسان، طی بیش از ده سال، نشان می دهد استفاده از وسایلی چون پتو، لحاف، بالش و … به عنوان ضربه گیر در اطراف نوزادان باعث فوت بسیاری از نوزادان می شود.

آنها توصیه می کنند، نوزادان هنگام خواب از لباس های یک تکه و نرم و گرم استفاده کنند و برای کنترل دما، سعی شود به جای استفاده از پتو و غیره، دمای اتاق تنظیم شود.
 
 
 
منبع : بیا نی نی

علائم تشنج در کودکان

علائم تشنج در کودکان

علائم تشنج در کودکان

 فاطمه خمسه ،‌ تشنج را تخلیه الکتریکی غیرطبیعی در مغز عنوان کرد که این تخلیه به دو سمت مغز انتشار یافته و فرد را دچار اختلال هوشیاری می‌کند. وی اظهار داشت: گاهی پیش از تشنج فرد مبتلا علائمی مانند احساس ناخوشایند در شکم، استنشاق بوی خاص، دیدن یک تصویر یا سرگیجه را تجربه می‌کند و بعد از آن تشنج رخ می‌دهد.  

همچنین در تشنج گردن به سمت عقب رفته، دست‌ها سفت می‌شوند و فرد مبتلا سقوط کرده و حرکات باز و بسته شدن دست‌ها و پاها را تجربه می‌کند. همچنین خروج کف از دهان، بی‌اختیاری ادرار و گازگرفتگی زبان و بیهوشی پیامدهای تشنج هستند.

این نورولوژیست ادامه داد: گیجی و سردرد علائمی هستند که بعد از تشنج رخ می‌دهند و از چند دقیقه تا چند ساعت رخ می‌دهد. این در حالی است که خود حمله از چند ثانیه تا یک دقیقه اتفاق می‌افتد. مبتلایان پس از حمله چند ساعت می‌خوابند و پس از آن احساس بهبودی می‌کند. این متخصص مغز و اعصاب گفت: حالت غایب از محیط حالتی است که در کودکان و نوجوانان دیده می‌شود در این حالت کودک مات می‌شود و زمان را از دست می‌دهد. اگر معلمان نسبت به این حالت آگاه نباشند ممکن است فکر کنند کودک بازیگوش است. یکی از موقعیت‌هایی که کودک دچار حالت مات شدن می‌شود موقع نوشتن دیکته است که معمولاً این کودکان یک یا دو خط را جا می‌اندازند.

وی افزود: مبتلایان حملات بعد از تشنج را تجربه نمی‌کنند و مات شدن و هوشیاری آنها به صورت ناگهانی است. معمولاً 30 ثانیه تا یک دقیقه طول می‌کشد تا کودک هوشیار شود. این نورولوژیست ادامه داد: حالت تشنج در کودکان با تند تند نفس کشیدن اتفاق می‌افتد بنابراین این کودکان موقع دویدن و ورزش دچار حملات تشنجی می‌شوند.

وی افزود: آگاهی والدین و معلمان از این نوع تشنج می‌توانند نقش موثری در کنترل اختلال داشته باشد. همچنین وقوع این تشنج یادگیری کودکان را به ویژه در مدرسه با مشکل مواجه می‌کند.

خمسه اظهار داشت: چنانچه حملات تشنج در کودکان زیاد باشد آگاهی بین حملات از بین می‌رود و ممکن است ظرفیت هوشی کودک پایین تلقی شود در حالی که این گونه نیست. وی ادامه داد: نوعی تشنج نیز به خنده مربوط است و فرد مبتلا به طور ناگهانی می‌خندد و این رفتار را به یاد نمی‌آورد.   همچنین نوع دیگری از تشنج با علامتی مانند درد شکم، مات شدن و ملچ و ملوچ کردن همراه است که در این تشنج فرد رفتارهای خودکار مانند باز و بسته کردن دکمه‌های پیراهن را انجام می‌دهد. معمولاً این افراد بعد از این مرحله می‌خوابند و پس از بیدار شدن احساس بهبودی دارند در واقع مبتلایان رفتارهای خود را به یاد نمی‌آورند و اطرافیان آنها را از رفتارهایشان مطلع می‌کنند.

این نورولوژیست گفت: برخی موارد ابتلا به تشنج‌‌ها ممکن است علت زمینه‌‌ای مانند سکته‌ها و ضربه‌های مغزی داشته باشند. همچنین ممکن است تشنج بر اثر افت قند، کمبود کلسیم و مشکلات تیروئید رخ دهد بنابراین لزوم بررسی نوار مغزی و آزمایشهای خونی ضروری است. وی خاطرنشان کرد: درمان تشنج بر اساس شرح حال و نوع آن مشخص می‌شود و ضروری است افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به انواع تشنج‌ها را دارند به متخصصان مغز و اعصاب مراجعه کنند.

 

 

 

منبع : فارس

با مشکل بدغذایی کودکم چه کنم؟

با مشکل بدغذایی کودکم چه کنم؟

با مشکل بدغذایی کودکم چه کنم؟

یکی از مشکلاتی که بسیاری از والدین با آن رو به رو هستند، بدغذایی کودک است. این مسئله که کودکان به شکل، رنگ و بافت غذا بسیار توجه می کنند و یا ناگهان از غذایی که تا دیروز با اشتها می خوردند، متنفر شوند، کاملا طبیعی است. بعضی از کودکان حتی دوست ندارند یک غذای تکراری را در دو وعده مختلف بخورند.
متخصصین معتقدند که ترس از تجربه تازه می تواند یکی از علل بدغذایی کودک باشد. این ترس معمولا حدود 4 تا 5 سالگی از بین می رود اما در مورد بعضی بچه ها ممکن است تا بزرگسالی هم ادامه پیدا کند. یکی دیگر از علل بدغذایی کودک ممکن است تمایل او به نشان دادن استقلال و عدم وابستگی باشد و به عنوان آخرین احتمال ممکن است کودک قادر نباشد برای مدت طولانی آرام بنشیند و غذا بخورد.
علت بدغذایی کودک هرچه باشد، شما می توانید با استفاده از راهکارهای ساده ای که در ادامه به آنها اشاره شده است، کودک را به خوردن غذا تشویق کنید.

تحقیقات نشان داده است کودکان  دو بار بیشتر از بزرگسالان به طرح و رنگ ظروفی که در آن غذا می خورند، اهمیت می دهند. آنها به ظروفی که در آنها از اشکال گوناگون استفاده شده است، علاقه بیشتر ی نشان میدهند و والدین بهتر است با استفاده از ظروف غذاخوری مخصوص کودک که در طراحی آنها  نمادهای خلاق و  رنگی ، اشکال کودکانه که به ویژه برای کودکان یادآور داستان و مضمون های سرگرم کننده است، کودکان را به چشیدن طعم غذا تشویق کنند.

در هر وعده غذایی، چند نوع غذا آماده کنید و صبور باشید چون ممکن است مجبور باشید یک غذا را بارها به کودک پیشنهاد کنید تا بالاخره آن را بچشد. وقتی غذای جدیدی آماده می کنید، بهتر است آن را همراه سایر مواد غذایی روی میز قرار دهید اما اگر می خواهید توجه کودک را بیشتر جلب کنید، غذای جدید را در ظروف شاد و جالب و با طراحی کودکانه قرار دهید و خودتان از همان غذا بخورید.

در هر وعده بشقاب کودک را با مقدار مناسب غذا پر کنید. کودکان تقریبا نصف بزرگسالان غذا می خورند. بهتر است از ظروف مخصوص کودک که اندازه ی آن متناسب با میزان نیاز غذایی کودک در نظر گرفته شده است استفاده کنید.

کودک را با پیشنهادات غذایی گوناگون گیج نکنید. لازم نیست هر بار از کودک سوال کنید که چه غذایی می خواهد. غذا را آماده کنید و بعد از کودک بخواهید از بین همان غذاها انتخاب کند. دقت کنید همیشه یک نوع غذای مورد علاقه کودک را میان غذاهای جدید قرار دهید.

از کودک نخواهید مقدار زیادی از غذای جدید را بخورد بلکه سعی کنید او را راضی کنید تا کمی از غذای جدید را امتحان کند و صبر کنید تا خودش دوباره تقاضا کند.

به یاد داشته باشید که کودکان به مزه، رنگ، بافت و شکل کلی که غذا سرو می شود، بسیار اهمیت می دهند و هر یک از این موارد می تواند دلیلی برای بهتر غذا خوردن و یا بدغذایی کودک باشد. بنابراین با استفاده از رنگ های بیشتر چه درغذاهایی که به کودک می دهید و چه در ظروفی که کودک در آنها تغذیه می کند، او را به خوردن تشویق کنید. تحقیقات نشان می دهد که غذاها و ظروف رنگی برای کودکان جذابتر از بزرگسالان است، خصوصا بشقاب های غذا که در طراحی آنها از اشکال مناسب کودک و رنگ های متنوع استفاده شده است.

تا جایی که امکان دارد کودک را در فرآیند آماده کردن غذا مشارکت دهید. این مشارکت می تواند از خرید مواد غذایی و ظروف غذا تا پختن آن باشد. با این روش کودک احساس کنترل بیشتر و در نتیجه تمایل بیشتر به خوردن چیزهایی خواهد داشت که خودش انتخاب کرده و یا در آماده سازی آن نقش داشته است.

سعی کنید در وعده های غذایی کودک از موادی استفاده کنید که ارزش غذایی بالایی دارند. مطمئنا تزئین غذاها به اشکال مختلف می تواند باعث تشویق کودک به چشیدن آنها شود.

تغذیه مناسب را به کودک آموزش دهید. می توانید شکل مواد غذایی مورد نظرتان را نقاشی کنید و برای رنگ آمیزی در اختیار کودک قرار دهید و از او بخواهید آنها را با همان رنگی که در زندگی روزمره می بیند، رنگ آمیزی کند.

الگوی مناسبی برای کودک باشید و همان مواد غذایی را بخورید که دوست دارید فرزندتان هم آنها را بخورد. وعده های خانوادگی بهترین راه برای ارتباط با کودک و تشویق او به خوردن غذاهای خوشمزه و مفید است.

به بدغذایی کودک دامن نزنید! بلکه سعی کنید با راهکارهایی که گفته شد به کودک کمک با اشتها از مواد غذایی مورد نیازش تغذیه کند.

ترجمه و تدوین : شرکت چینی زرین