دوست داری فرزندت تورو بهترین الگو بدونه؟

الگوی فرزند

برای آنکه تبدیل به الگوی فرزندت شوی و او تو را بهترین بداند

نسلِ امروز نسلی بسیار باهوش است. بچه هایی که این روز ها متولد می‌ شوند، بسیار دقت می‌ کنند و روی رفتار ما حساس هستند و به خاطر همین باید مراقب رفتار و حرف‌ هایمان باشیم. اما چگونه باید الگوی خوبی برای آن ها بود؟ در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی در این مورد بیشتر توضیح خواهیم داد.

شنونده خوبی باش

باید یاد بگیرید که قبل از هر چیزی قدرت شنوندگی خود را افزایش دهید؛ یعنی باید به گونه‌ای رفتار کنید که احساس کند چقدر ارزش دارد و با وجود این که سرتان شلوغ است، به حرف‌ های او گوش می دهید.

مادر فرزند

ابراز محبت کن

هرگز اجازه ندهید که فرزندتان کمبود محبت داشته باشد. قرار نیست که خیلی احساسی و عاطفی با او رفتار کنید اما باید به اندازه کافی به او توجه نشان دهید.

فرزندت رو تشویقِ کن

باید یاد بگیرید که مشکلات فرزندتان را شناسایی کنید. باید مراقب باشید که او را تشویق کرده و سرزنش نکنید‌. تشویق شما عاملی برای انگیزه بخشی به او خواهد بود.

در مورد زندگی خوش بین باش

کودک باید خوش بین بودن را از شما یاد بگیرد. باید چیز های منفی را از ذهنش پاک سازی کنید و یاد بگیرید که چگونه نسبت به او خوش بین باشید.

مراقب تن صدات باش

نباید سر فرزندتان داد بزنید. باید مراقب تن صدای خود باشید و هرگز رفتار خشن از خودتان نشان ندهید.

رفتار بد با کودک

سبک زندگی سالم داشته باش

فرزندتان باید از شما سبک زندگی سالم را یاد بگیرد. باید یک رژیم غذایی متعادل، ورزش و خواب کافی را از شما ببیند تا بتواند خودش هم سبک زندگی سالمی داشته باشد.

فعال باش

فرزندتان باید ببیند که شما برای زندگی تان تلاش می کنید و فعال هستید و درگیر انجام کار های روزانه می باشید؛ همین باعث می شود که حس بهتری پیدا کند.

تنظیم اهداف رو جدی بگیر

باید یاد بگیرید که برای خودتان هدف تعیین کنید. زمانی که فرزندتان ببیند شما در زندگی هدف دارید، هم از شما الگو برداری می کند و هم هرگز بدون برنامه و بدون هدف کاری را انجام نمی دهد.

استقامتت رو از دست نده

کودک باید ببیند که شما با چالش ها و سختی های زندگی کنار می‌ آیید، درآمد بالایی دارید و می توانید روی پای خودتان بایستید تا او نیز قدرت بالایی داشته باشد.

مادر شاغل

اخلاقیات رو رعایت کن

کودک باید ببیند که شما اخلاقیات را رعایت می کنید. به کسی توهین نکرده و صدمه وارد نمی‌ کنید.

دست بلند نکن

باید ببیند که شما هرگز روی او دست بلند نمی کنید که این تاثیر مثبت زیادی روی او دارد و باعث می‌ شود که خیلی راحت با شما ارتباط بگیرد و خودش هم هرگز رفتار خشونت آمیزی نداشته باشد.

لبخند بزن

فرزندتان باید یاد بگیرد که در هر شرایطی شاد باشد و لبخند بزند. انجام این کار ها باعث می‌ شود تا احساس غم و استرس به او غلبه نکند. باید شاهد این باشد و ببیند که شما از زندگی‌تان لذت می برید تا این الگوی مثبت را از شما بگیرد.

در لحظه زندگی کن

کودک باید از شما یاد بگیرد که در لحظه زندگی کند. باید از زمان خودش به بهترین شکل ممکن استفاده کند. نباید به چیز های منفی فکر کند.

غذا خوردن

مهربان باش

هیچ کس غیر از شما نمی‌ تواند مهربانی کردن را به فرزندتان بیاموزد. شما باید سعی کنید به افراد ضعیف تر از خودتان در مقابل فرزندتان کمک کنید تا بتواند مهربانی واقعی را بفهمد.

بی ریا باش

بعضی از پدر و مادر ها می خواهند که بیش از حد در چشم فرزندشان خوب باشند و ممکن است به انجام کار های ریاکارانه دست بزنند اما انجام این کار خیلی مصنوعی خواهد بود و ریاکارانه به نظر می رسد.

استقامت بالا را فراموش نکن

بسیار مهم است که در زندگی استقامت و پایداری بالایی داشته باشید و سعی کنید که در کنار فرزندتان زمان بیشتری را سپری کنید؛ زیرا اگر ساختار مشخصی نداشته باشید، خودتان و فرزندتان آسیب می بینید. او نیز باید این استقامت و پایداری را از شما بیاموزد.

رفتار خوبت را نشان بده

کودک باید یاد بگیرد که رفتار خوبی از خودش نشان دهد. شما نیز باید به او بیاموزید که چگونه رفتار خوبی داشته باشد. می توانید این را به او آموزش دهید که خودتان به عنوان یک انسان؛ رفتار خوبی با او داشته و با کسی سر جنگ ندارید.

ذهن آگاهی را تمرین کن

کودک می‌ تواند از شما یاد بگیرید که چگونه انسانیت داشته باشد. در کنار او در کار های انسان دوستانه شرکت کنید و با آن ها تعامل بالایی برقرار نمایید.

درخت کاری

صداقت داشته باش

بسیار مهم است که صداقت را به فرزندتان بیاموزید. باید با او صادق باشید و نباید به او دروغ بگویید. همیشه تحت هر شرایطی با او صادقانه رفتار کنید و صداقت را به بهترین شکل ممکن؛ یاد دهید.

سن مناسب برای آموزش شنا به کودک

آموزش شنا به کودک

سن آموزش شنا به کودک و نکاتی که باید بدانید

اغلب کودکان به حمام کردن و بازی کردن با آب و همچنین شنا کردن علاقه دارند. بهترین راه برای ایجاد این علاقه در کودکان، بردن آن‌ها به استخر و اجازه دادن به آن‌ها برای بازی کردن در آب است. با این کار، کودکان شانس آشنایی بیشتر با آب را پیدا کرده و لذت بیشتری را از بازی کردن در آب خواهند برد. در این راه، می توانید کم کم به کودکان خود شنا کردن را نیز آموزش دهید. با ما در این بخش از سبک زندگی بیا نی نی همراه شوید تا نکات مهمی درباره سن آموزش شنا به کودکان بیاموزید.

آموزش شنا

چگونه می‌توان فهمید که زمان مناسب آموزش شنا برای کودک فرا رسیده است؟

زمان مناسب برای آموختن شنا را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:

  • کودک باید بتواند دستورالعمل‌ها را درک کند و به آنها پیروی کند.
  • هماهنگی حرکتی مناسبی داشته باشد و بتواند همزمان دست و پا بزند.
  • از نظر هیجانی آمادگی کافی داشته باشد و از آب ترس نداشته باشد.

اگر کودک این شرایط را داراست، می‌توان او را در کلاس‌های آمادگی شنا ثبت نام کرد. در این کلاس‌ها، کودک مهارت‌های پایه شنا مانند غوطه‌ور شدن و استفاده از پا دوچرخه را یاد خواهد گرفت. بهتر است از کلاس‌هایی که تعداد کمی (کمتر از 6 کودک) در آن حضور دارند شروع کنید. همچنین، توصیه می‌شود کلاسی را انتخاب کنید که مورد تأیید و کنترل از نظر ایمنی و بهداشتی قرار دارد.

با توجه به توضیحاتی که گفته شد، بهترین سن آموزش شنا به کودک زمانی است که خود کودک آمادگی دریافت این آموزش را داشته باشد؛ ممکن است کودکی در سن قبل از 6 سالگی و کودکی دیگر بعد از 10 سالگی این آمادگی را پیدا کند برای همین نمیتوان عدد مشخصی به عنوان سن یادگیری شنا در کودک عنوان کرد.

 شنا کودکان

توصیه ای برای انتخاب کلاس و آموزش شنا به کودک

والدین پیش از ثبت نام و فرزندشان در کلاس شنا بایستی به این موارد توجه داشته باشند.

آموزش شنا به کودکان زیر 2 سال

برای کودکان در رده سنی 6 ماه تا 2 سال، بهتر است به دنبال کلاس‌هایی باشید که مادر یا پدر به همراه کودک در آن شرکت کنند و توسط مربیان متخصص اداره می‌شوند. در این کلاس‌ها، مربیان به مواردی مانند ورود و خروج از آب، ایجاد حباب، پا زدن به سمت جلو و غوطه ور شدن به پشت را به کودکان آموزش می‌دهند. علاوه بر این، مربیان مسئولیت آموزش اصول ایمنی در آب را به والدین نیز دارند.

کودک زیر دو سال

آموزش شنا به کودکان 2-3 سال

کودکان 2 تا 3 سال دارای فعالیت بیشتری در آب هستند و بهتر است شما یا یک فرد بزرگسال دیگر برای نگهداری از آنها حضور داشته باشد. درون استخر، می‌توانید بازی‌های جالبی که نیازمند حرکت دست و پا هستند را انجام دهید. به عنوان مثال، می‌توانید یک توپ را به سمت دیگری از استخر پرت کنید و از کودک بخواهید آن را بگیرد. همچنین، می‌توانید او را روی شکم یا با استفاده از یک تکیه گاه (مانند دست شما) در آب شناور کنید.

همچنین، به کودک آموزش دهید که حباب‌ها را در زیر آب ایجاد کند و یاد بگیرد که صورتش را بدون بلعیدن آب خیس کند. هنگامی که به سن 3 سالگی برسد، قادر خواهد بود که این تمام حرکات را با کمک کمتری انجام دهد.

 کودکان 2 3 سال

آموزش شنا به کودکان 3- 4 سال

برای کودکان 3 تا 4 سال، می‌توانید از کلاس‌هایی استفاده کنید که در آنها کودکان قادر به شرکت کردن با یکی از والدین یا بدون حضور والدین باشند. در جستجوی کلاس مناسب، بهتر است کلاس‌هایی را انتخاب کنید که علاوه بر آموزش حرکات شنا، به آموزش رفتارهای ایمن در استخر نیز تمرکز و تاکید دارند.

این کلاس‌ها باید مناسب سطح سنی کودکان باشند و در حین آموزش، نیازهای ایمنی در استخر را به آنها آموزش دهند. از اهمیت آموزش مباحث ایمنی مانند نگهداری از لباس شنا، عمق آب و استفاده از وسایل ایمنی در آب باید پرهیز کرد.

به عنوان والدین، می‌توانید از دستورالعمل‌ها و توصیه‌های ارائه شده در کلاس استفاده کنید و کودک را در حفظ ایمنی خود در استخر یاری کنید. همچنین، همراهی والدین در این کلاس‌ها می‌تواند حس اطمینان و امنیت برای کودک را افزایش دهد.

آموزش شنا به کودکان 4-5 سال

کودکان 4 تا 5 سال در صورتی که با آب آشنا شده و به آن عادت کرده باشند، می‌توانند در کلاس‌هایی با مدت زمان 30 دقیقه به مدت 8 تا 10 هفته شرکت کنند. این کلاس‌ها به کودکان کمک می‌کنند تا مهارت‌های پایه را بیاموزند و در نهایت قادر به انجام حرکات همزمان و هماهنگ دست و پا شوند.

شنای کودکان

نکته ای مهم درباره کلاس شنای کودکان

یکی از مسائل مهم مربوط به کلاس‌های آموزش شنا این است که هرگز فکر نکنید کودک بدون حضور شما در این کلاس‌ها از امنیت کافی برخوردار است و احتمال غرق شدن وجود ندارد. حضور والدین در کنار کودک در زمان نزدیکی به استخر یا داخل آن بسیار ضروری است.

همیشه باید در فاصله‌ای به اندازه یک بازو کنار کودک حضور داشته باشید. همچنین می‌توانید از وسایل کمکی شنا مانند تیوپ یا قمقمه‌های شناور استفاده کنید، اما باید به یاد داشته باشید حتی با استفاده از این ابزارها نیز همواره باید در آب و در کنار کودک حاضر باشید، زیرا برای جلوگیری از غرق شدن نمی‌توانید به این وسایل اعتماد کامل کنید.

سن مناسب برای آموزش شنا به کودک

آموزش شنا به کودک

سن آموزش شنا به کودک و نکاتی که باید بدانید

اغلب کودکان به حمام کردن و بازی کردن با آب و همچنین شنا کردن علاقه دارند. بهترین راه برای ایجاد این علاقه در کودکان، بردن آن‌ها به استخر و اجازه دادن به آن‌ها برای بازی کردن در آب است. با این کار، کودکان شانس آشنایی بیشتر با آب را پیدا کرده و لذت بیشتری را از بازی کردن در آب خواهند برد. در این راه، می توانید کم کم به کودکان خود شنا کردن را نیز آموزش دهید. با ما در این بخش از سبک زندگی بیا نی نی همراه شوید تا نکات مهمی درباره سن آموزش شنا به کودکان بیاموزید.

آموزش شنا

چگونه می‌توان فهمید که زمان مناسب آموزش شنا برای کودک فرا رسیده است؟

زمان مناسب برای آموختن شنا را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:

  • کودک باید بتواند دستورالعمل‌ها را درک کند و به آنها پیروی کند.
  • هماهنگی حرکتی مناسبی داشته باشد و بتواند همزمان دست و پا بزند.
  • از نظر هیجانی آمادگی کافی داشته باشد و از آب ترس نداشته باشد.

اگر کودک این شرایط را داراست، می‌توان او را در کلاس‌های آمادگی شنا ثبت نام کرد. در این کلاس‌ها، کودک مهارت‌های پایه شنا مانند غوطه‌ور شدن و استفاده از پا دوچرخه را یاد خواهد گرفت. بهتر است از کلاس‌هایی که تعداد کمی (کمتر از 6 کودک) در آن حضور دارند شروع کنید. همچنین، توصیه می‌شود کلاسی را انتخاب کنید که مورد تأیید و کنترل از نظر ایمنی و بهداشتی قرار دارد.

با توجه به توضیحاتی که گفته شد، بهترین سن آموزش شنا به کودک زمانی است که خود کودک آمادگی دریافت این آموزش را داشته باشد؛ ممکن است کودکی در سن قبل از 6 سالگی و کودکی دیگر بعد از 10 سالگی این آمادگی را پیدا کند برای همین نمیتوان عدد مشخصی به عنوان سن یادگیری شنا در کودک عنوان کرد.

 شنا کودکان

توصیه ای برای انتخاب کلاس و آموزش شنا به کودک

والدین پیش از ثبت نام و فرزندشان در کلاس شنا بایستی به این موارد توجه داشته باشند.

آموزش شنا به کودکان زیر 2 سال

برای کودکان در رده سنی 6 ماه تا 2 سال، بهتر است به دنبال کلاس‌هایی باشید که مادر یا پدر به همراه کودک در آن شرکت کنند و توسط مربیان متخصص اداره می‌شوند. در این کلاس‌ها، مربیان به مواردی مانند ورود و خروج از آب، ایجاد حباب، پا زدن به سمت جلو و غوطه ور شدن به پشت را به کودکان آموزش می‌دهند. علاوه بر این، مربیان مسئولیت آموزش اصول ایمنی در آب را به والدین نیز دارند.

کودک زیر دو سال

آموزش شنا به کودکان 2-3 سال

کودکان 2 تا 3 سال دارای فعالیت بیشتری در آب هستند و بهتر است شما یا یک فرد بزرگسال دیگر برای نگهداری از آنها حضور داشته باشد. درون استخر، می‌توانید بازی‌های جالبی که نیازمند حرکت دست و پا هستند را انجام دهید. به عنوان مثال، می‌توانید یک توپ را به سمت دیگری از استخر پرت کنید و از کودک بخواهید آن را بگیرد. همچنین، می‌توانید او را روی شکم یا با استفاده از یک تکیه گاه (مانند دست شما) در آب شناور کنید.

همچنین، به کودک آموزش دهید که حباب‌ها را در زیر آب ایجاد کند و یاد بگیرد که صورتش را بدون بلعیدن آب خیس کند. هنگامی که به سن 3 سالگی برسد، قادر خواهد بود که این تمام حرکات را با کمک کمتری انجام دهد.

 کودکان 2 3 سال

آموزش شنا به کودکان 3- 4 سال

برای کودکان 3 تا 4 سال، می‌توانید از کلاس‌هایی استفاده کنید که در آنها کودکان قادر به شرکت کردن با یکی از والدین یا بدون حضور والدین باشند. در جستجوی کلاس مناسب، بهتر است کلاس‌هایی را انتخاب کنید که علاوه بر آموزش حرکات شنا، به آموزش رفتارهای ایمن در استخر نیز تمرکز و تاکید دارند.

این کلاس‌ها باید مناسب سطح سنی کودکان باشند و در حین آموزش، نیازهای ایمنی در استخر را به آنها آموزش دهند. از اهمیت آموزش مباحث ایمنی مانند نگهداری از لباس شنا، عمق آب و استفاده از وسایل ایمنی در آب باید پرهیز کرد.

به عنوان والدین، می‌توانید از دستورالعمل‌ها و توصیه‌های ارائه شده در کلاس استفاده کنید و کودک را در حفظ ایمنی خود در استخر یاری کنید. همچنین، همراهی والدین در این کلاس‌ها می‌تواند حس اطمینان و امنیت برای کودک را افزایش دهد.

آموزش شنا به کودکان 4-5 سال

کودکان 4 تا 5 سال در صورتی که با آب آشنا شده و به آن عادت کرده باشند، می‌توانند در کلاس‌هایی با مدت زمان 30 دقیقه به مدت 8 تا 10 هفته شرکت کنند. این کلاس‌ها به کودکان کمک می‌کنند تا مهارت‌های پایه را بیاموزند و در نهایت قادر به انجام حرکات همزمان و هماهنگ دست و پا شوند.

شنای کودکان

نکته ای مهم درباره کلاس شنای کودکان

یکی از مسائل مهم مربوط به کلاس‌های آموزش شنا این است که هرگز فکر نکنید کودک بدون حضور شما در این کلاس‌ها از امنیت کافی برخوردار است و احتمال غرق شدن وجود ندارد. حضور والدین در کنار کودک در زمان نزدیکی به استخر یا داخل آن بسیار ضروری است.

همیشه باید در فاصله‌ای به اندازه یک بازو کنار کودک حضور داشته باشید. همچنین می‌توانید از وسایل کمکی شنا مانند تیوپ یا قمقمه‌های شناور استفاده کنید، اما باید به یاد داشته باشید حتی با استفاده از این ابزارها نیز همواره باید در آب و در کنار کودک حاضر باشید، زیرا برای جلوگیری از غرق شدن نمی‌توانید به این وسایل اعتماد کامل کنید.

تاثیر شگفت انگیز لمس کودکان در رشد مغز آنها

لمس کودکان

اثرات خارق العاده لمس کردن بچه ها

رشد مغزی در کودکان بسته به لمس شدن ها در جهت مثبت دارد که می تواند عشق را به آن ها هدیه دهد. این لمس کردن ها می تواند از سمت پدر و مادر و یا پرستار بچه باشد و به او احساس خوبی را منتقل کند. فعالیت های زیاد در بیرون از منزل، کار با لوازم الکترونیکی و یک برنامه شلوغ در طول روز باعث می شود که بسیاری از کودکان از این لمس کردن ها و در آغوش گرفتن ها محروم بمانند. آن ها مانند آب و غذا نیاز به محبت و تعامل فیزیکی با اطرافیان خود دارند و به آن وابسته هستند.

نوازش کودک

چرا لمس کردن به رشد ذهنی بهتر کودکان کمک می کند؟

تحقیقات نشان می دهد که لمس کودکان از یک راه مثبت می تواند به ارتقا و رشد ذهنی بهتر آن ها کمک کند زیرا مستقیما روی عملکرد ذهنی آن ها تاثیر می گذارد اما دلیل آن چیست. در این قسمت از بیا نی نی به این سوال پاسخ خواهیم داد :

1. رشد ذهنی کوتاه مدت

طبق مطالعات انجام شده، لمس کردن می تواند باعث رشد ذهنی کودک شود، ارتباط فیزیکی مثبت رشد نورونی و عصبی کودک را در کوتاه مدت افزایش می دهد. نوزادان و کودکان نیاز به ارتباط فیزیکی دارند تا بتوانند در مورد جهان اطراف خود اطلاعات خوبی کسب کنند. این لمس کردن ها به آن ها اجازه می دهد که مهارت های مثبت ارتباطی را یاد بگیرند و همچنین به آن ها کمک می کند که نیازهای خود را به دیگران بگویند و از لحاظ احساسی اجتماعی و ذهنی وضعیت بهتری پیدا کنند.

فواید لمس کردن کودک

2. اثرات مثبت بلند مدت

ارتباط و لمس مثبت کودکان تاثیر زیادی تا سن 8 سالگی و یا حتی بیشتر روی آن ها دارد و باعث می شود که اثرات مثبت را در طولانی مدت روی خود احساس کنند . آن ها می توانند عواطف خود را بهتر کنترل کنند و به اضطراب و استرس خود غلبه نمایند.

3. افزایش عملکرد ذهنی

ارتباط فیزیکی مثبت باعث بهبود عملکرد مغز کودک می شود. این ارتباط به کودکان کمک می کند که مهارت های جدید را یاد بگیرند. سیستم عصبی آن ها اولین جایی است که شروع به رشد می کند و پایه سازی آن کاملا عالی انجام می شود. به همین دلیل است که تحریک عملکرد مغز در کودکان از طریق ارتباط فیزیکی مثبت بسیار مهم است و باعث ارتقاء حس های مختلف، عملکرد ذهنی و مهارت های اجتماعی خواهد شد.

رشد ذهنی کودک

4. کمک به رشد مثبت ذهنی

ارتباط فیزیکی به رشد مثبت ذهنی کمک می کند. زمانی که کودکان توسط والدینشان لمس می شوند، کم تر می ترسند و دچار اضطراب و ناراحتی می شوند و در نتیجه این شانس به آن ها داده می شود که بتوانند احساسات خود را به طور موثر ابراز کنند و احساس منفی را در خودشان از بین ببرند. همچنین این گونه آن ها احساس راحتی بیشتری می کنند.

5. سالم نگه داشتن کودکان

سالم نگه داشتن کودکان از طریق رعایت موارد مختلف که یکی از آن ها بهبود شرایط عصبی است، حاصل خواهد شد. اگر کودک شما اغلب بیمار است یا از لحاظ جسمی مشکل خاصی دارد، احتمالاً پرورش ذهنی در این شرایط به او کمک نخواهد کرد اما با لمس کردن و در آغوش گرفتن یک کودک با شرایط نرمال و طبیعی می توانید این فرصت را به او بدهید که بتواند رشد سالم تری داشته باشد. زیرا لمس کردن کودک باعث آرامش قلب و تنفس، کاهش هورمون های استرس و افزایش قدرت سیستم ایمنی می شود که در سلامت او بسیار موثر است.

سلامت قلب

6. افزایش مهارت اجتماعی و احساسی

کودکان باید عادت های اجتماعی مثبت را در خودشان بسازند که شامل یادگیری سرنخ های احساسی اجتماعی است. آن ها همچنین باید ارتباط فیزیکی مثبت و مناسب را یاد بگیرند، احساس خوب را در خودشان ایجاد کنند و به محدودیت های زندگی خود غلبه نمایند.

فرق مادر کامل با مادر کافی + ویژگی و مادر بهتر

مادر کامل یا کافی

تفاوت مادر کافی و مادر کامل

پس از تولد کودک تحول عظیمی در زندگی مادران رخ می دهد و همه مادران دوست دارند مادر خوب و بی عیب و نقصی برای فرزندشان باشند. مادری که هنوز فرزندشان نیاز خود را عنوان نکرده، آنرا برآورده می کنند و نمی گذارند آب در دل کودک تکان بخورد اما واقعا مادر کامل بودن خوب است؟ 

از دیدگاه روانپزشکی، در علم فرزند پروری از دو اصطلاح «مادر کافی و مادر کامل» استفاده می شود. در این بخش از بیا نی نی ویژگی های مادر کافی و مادر کامل را بر شمرده ایم و به شما می گوییم کدام یک فرزندان کارآمدتری را تربیت خواهند کرد.

مادر

ویژگی های مادر کامل 

  1. از کودکش همیشه مراقبت می کند.
  2. از او هیچ وقت حتی لحظه ای غافل نمی شود.
  3. خود را وقف کودک می کند.
  4. همیشه در تمام زندگیش خواسته های کودک را در اولویت قرار می دهد.
  5. قبل از اینکه کودک نیازش را عنوان کند، آن را برآورده می کند.
  6. مشکلات کودک را خودش رفع کرده و اجازه نمی دهد کودک از خودش دفاع کند.
  7. این مادر همزمان چند نقش مانند نقش پلیس، معلم، آشپز، قاضی، راننده و ارائه دهنده خدمات را ایفا می کند.
  8. هیچ وقت احساس آرامش ندارد و برای مراقبت از کودک و ایده آل بودن فشار زیادی را تحمل می کند.

مادر کامل

ویژگی های مادر کافی 

  1. کودک خود را بی قید و شرط دوست دارد.
  2. کودک خود را تشویق می کند.
  3. در مواقع ضروری به او بی توجهی می کند و خواسته های فرزندش را نادیده می گیرد.
  4. نه تنها به فرزندش رسیدگی می کند بلکه به خود و همسرش توجه دارد.
  5. مادر کافی برنامع ریزی خوبی برای تفریح و شادی کل خانواده می کند.
  6. مادر کافی تنها فرزندش را در اولویت قرار نمی دهد و زمانی را به تفریح خود اختصاص می دهد.
  7. مادر کافی به کودک می آموزد مشکلاتش را بشناسد و خودش آنها را حل کند.
  8. مادر کافی به کودک خود فرصتی برای خلاق بودن می دهد.
  9. حضور مادر کافی در کنار کودک به قدری پررنگ و مداخله گر نیست که کودک احساس ناکامی کند.
  10. مادر کافی به کودک شجاعت می دهد تا بتواند با خطر روبرو شود.
  11. مادر کافی نقش ناظر را دارد و از امنیت محیط برای کودک اطمینان حاصل می کند.

مادر کافی

مادر کامل یا مادر کافی، کدام یک فرزندان کارآمدتری را تربیت خواهند کرد؟

مادر کامل ممکن است با تصور اینکه باید بی عیب و نقص باشد، خود را کامل وقف فرزند نماید و از او ثانیه ای غافل نشود، این مادر به مرور دچار اختلال وسواس فکری شده و به فرزندش این پیام را می رساند دنیا جای خطرناکی است و تو بدون من توانایی انجام کارها را نخواهی داشت. 

مادران کامل اغلب کودکانی وابسته تربیت می کنند، کودکانی به شدت وابسته به والدین که فرصتی برای شناخت و کشف به تنهایی ندارند و بدون مادر احساس تنهایی و خطر می کنند و احساس می کنند، نمی توانند با خطر روبه رو شوند.

مادر کافی به خود در کنار خانواده اهمیت می دهد و گاهی فرزندش را تشویق می کند و گاهی به درستی تنبیه می کند. او طریقه رویارویی با مشکلات و دفاع از خود را به فرزندش می آموزد و در تمامی تعاملات خود با کودک یک سبک فرزندپروری مناسب را در پی می گیرد بنابراین مادر کافی بهتر از مادر کامل است.

مادر کامل یا کافی

چطور می توان مادر کافی بود؟

  1. در ابتدای به دنیا آمدن کودک به طور کامل به نیازهای نوزاد خود توجه کنید تا به او القا کند که جهان جای امنی است و به تدریج از کودک فاصله بگیرید تا به او این امکان را بدهد که نیازهایش بلافاصله برآورده نشود. در ابتدا این فاصله برای برآورده کردن نیازها باید کم باشد و به تدریج افزایش یابد.
  2. تمام شادی و لذت زندگیتان را به فرزندتان محدود نکنید.
  3. خودتان را دوست داشته باشید و یک زندگی مستقل شامل دوستان، علایق و فعالیت های مورد علاقه داشته باشید.
  4. به خودتان استراحت بدهید. 
  5. به فرزندتان اجازه ابراز نظر بدهید. 
  6. به حرف های کودکتان اهمیت بدهید.
  7. مسیر پیشرفت و اعتماد به نفس را برای کودک خود هموار کنید.
  8. نگران حرف های دیگران درباره فرزند پروری نباشید و کاری را انجام دهید که برای خانواده خودتان خوب است. 
  9. اگر روزی ناراحت بودید، به فرزندتان بگویید که از چیزی ناراحت هستید و امروز کمی ساکت تر خواهید بود. 
  10. به بچه نیز استراحت بدهید و از او انتظارات زیادی نداشته باشید.
  11. بدرفتاری و آزارهای جزئی کودک را نادیده بگیرید اما اگر کودک کار ناشایستی انجام داد به موقع او را تنبیه کنید اما منظور ما از تنبیه، تنبیه روحی و جسمی نیست.

فرق مادر کامل با مادر کافی + ویژگی و مادر بهتر

مادر کامل یا کافی

تفاوت مادر کافی و مادر کامل

پس از تولد کودک تحول عظیمی در زندگی مادران رخ می دهد و همه مادران دوست دارند مادر خوب و بی عیب و نقصی برای فرزندشان باشند. مادری که هنوز فرزندشان نیاز خود را عنوان نکرده، آنرا برآورده می کنند و نمی گذارند آب در دل کودک تکان بخورد اما واقعا مادر کامل بودن خوب است؟ 

از دیدگاه روانپزشکی، در علم فرزند پروری از دو اصطلاح «مادر کافی و مادر کامل» استفاده می شود. در این بخش از بیا نی نی ویژگی های مادر کافی و مادر کامل را بر شمرده ایم و به شما می گوییم کدام یک فرزندان کارآمدتری را تربیت خواهند کرد.

مادر

ویژگی های مادر کامل 

  1. از کودکش همیشه مراقبت می کند.
  2. از او هیچ وقت حتی لحظه ای غافل نمی شود.
  3. خود را وقف کودک می کند.
  4. همیشه در تمام زندگیش خواسته های کودک را در اولویت قرار می دهد.
  5. قبل از اینکه کودک نیازش را عنوان کند، آن را برآورده می کند.
  6. مشکلات کودک را خودش رفع کرده و اجازه نمی دهد کودک از خودش دفاع کند.
  7. این مادر همزمان چند نقش مانند نقش پلیس، معلم، آشپز، قاضی، راننده و ارائه دهنده خدمات را ایفا می کند.
  8. هیچ وقت احساس آرامش ندارد و برای مراقبت از کودک و ایده آل بودن فشار زیادی را تحمل می کند.

مادر کامل

ویژگی های مادر کافی 

  1. کودک خود را بی قید و شرط دوست دارد.
  2. کودک خود را تشویق می کند.
  3. در مواقع ضروری به او بی توجهی می کند و خواسته های فرزندش را نادیده می گیرد.
  4. نه تنها به فرزندش رسیدگی می کند بلکه به خود و همسرش توجه دارد.
  5. مادر کافی برنامع ریزی خوبی برای تفریح و شادی کل خانواده می کند.
  6. مادر کافی تنها فرزندش را در اولویت قرار نمی دهد و زمانی را به تفریح خود اختصاص می دهد.
  7. مادر کافی به کودک می آموزد مشکلاتش را بشناسد و خودش آنها را حل کند.
  8. مادر کافی به کودک خود فرصتی برای خلاق بودن می دهد.
  9. حضور مادر کافی در کنار کودک به قدری پررنگ و مداخله گر نیست که کودک احساس ناکامی کند.
  10. مادر کافی به کودک شجاعت می دهد تا بتواند با خطر روبرو شود.
  11. مادر کافی نقش ناظر را دارد و از امنیت محیط برای کودک اطمینان حاصل می کند.

مادر کافی

مادر کامل یا مادر کافی، کدام یک فرزندان کارآمدتری را تربیت خواهند کرد؟

مادر کامل ممکن است با تصور اینکه باید بی عیب و نقص باشد، خود را کامل وقف فرزند نماید و از او ثانیه ای غافل نشود، این مادر به مرور دچار اختلال وسواس فکری شده و به فرزندش این پیام را می رساند دنیا جای خطرناکی است و تو بدون من توانایی انجام کارها را نخواهی داشت. 

مادران کامل اغلب کودکانی وابسته تربیت می کنند، کودکانی به شدت وابسته به والدین که فرصتی برای شناخت و کشف به تنهایی ندارند و بدون مادر احساس تنهایی و خطر می کنند و احساس می کنند، نمی توانند با خطر روبه رو شوند.

مادر کافی به خود در کنار خانواده اهمیت می دهد و گاهی فرزندش را تشویق می کند و گاهی به درستی تنبیه می کند. او طریقه رویارویی با مشکلات و دفاع از خود را به فرزندش می آموزد و در تمامی تعاملات خود با کودک یک سبک فرزندپروری مناسب را در پی می گیرد بنابراین مادر کافی بهتر از مادر کامل است.

مادر کامل یا کافی

چطور می توان مادر کافی بود؟

  1. در ابتدای به دنیا آمدن کودک به طور کامل به نیازهای نوزاد خود توجه کنید تا به او القا کند که جهان جای امنی است و به تدریج از کودک فاصله بگیرید تا به او این امکان را بدهد که نیازهایش بلافاصله برآورده نشود. در ابتدا این فاصله برای برآورده کردن نیازها باید کم باشد و به تدریج افزایش یابد.
  2. تمام شادی و لذت زندگیتان را به فرزندتان محدود نکنید.
  3. خودتان را دوست داشته باشید و یک زندگی مستقل شامل دوستان، علایق و فعالیت های مورد علاقه داشته باشید.
  4. به خودتان استراحت بدهید. 
  5. به فرزندتان اجازه ابراز نظر بدهید. 
  6. به حرف های کودکتان اهمیت بدهید.
  7. مسیر پیشرفت و اعتماد به نفس را برای کودک خود هموار کنید.
  8. نگران حرف های دیگران درباره فرزند پروری نباشید و کاری را انجام دهید که برای خانواده خودتان خوب است. 
  9. اگر روزی ناراحت بودید، به فرزندتان بگویید که از چیزی ناراحت هستید و امروز کمی ساکت تر خواهید بود. 
  10. به بچه نیز استراحت بدهید و از او انتظارات زیادی نداشته باشید.
  11. بدرفتاری و آزارهای جزئی کودک را نادیده بگیرید اما اگر کودک کار ناشایستی انجام داد به موقع او را تنبیه کنید اما منظور ما از تنبیه، تنبیه روحی و جسمی نیست.

آموزش مواجه شدن کودک با شکست به روش صحیح

شکست کودکان

راهکارهای درست مواجه شدن کودک با شکست

بدونِ شک؛ بعنوان والدین تماشای شکست خوردن فرزند، کار سختی است‌. در واقع در چنین حالتی تمام وجودتان می‌ خواهد که امنیت فرزندتان را تامین کنید تا آنها آسیب نبینند. متاسفانه نمی توان همیشه جلوی شکست بچه ها را گرفت. از طرفی هم خوب نیست که مدام مراقبشان باشید تا شکست نخورند، بلکه می توانید به آن ها آموزش دهید که چگونه با اشتباهات خود کنار بیایند و درس های ارزشمندی را بیاموزند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی هم راهکارهایی را به شما آموزش می دهیم تا به فرزندان تان کمک کنید که یاد بگیرند بدون ترس با شکست مواجه شوند.

پذیرش شکست را به آنها آموزش دهید

زندگی پر از اتفاقات غیر قابل پیش بینی است. به فرزند خود آموزش دهید که پذیرفتن ناکامی ها و مشکلات، راه حل کلیدی برای مواجه شدن با شکست بدون ترس می باشد. اگرچه این سختی ها و شکست ها راضی ‌کننده نیستند؛ اما به معنای پایان زندگی هم نخواهند بود.

شکست کودکان

در مورد شکست با آنها صادق باشید

اینکه به کودک خود بگویید شکست یک تجربه زیباست، یعنی به او دروغ گفته اید؛ پس بهتر است صادق باشید. شکست خوردن اصلا تجربه لذت بخشی نیست؛ اما به معنای این هم نیست که همه چیز به پایان رسیده است.

به تلاش‌ های آنها به جای توانایی ها توجه کنید

قرار نیست که فقط از توانایی و استعداد فرزندان تان تعریف و تمجید کنید. به جای آن نگاه کنید و ببینید که فرزندتان چقدر تلاش کرده است و این تلاش و پشتکار او را مورد تمجید قرار دهید.

با او همدردی کنید

شکست اتفاق سخت و تلخی است و هیچ کسی دوست ندارد آن را تجربه کند. اگر دیدید که فرزندتان پس از شکست خوردن اوقات سختی را سپری کرده، سعی کنید که با او همدردی کنید، او را بفهمید و احساساتش را درک کنید.

همدردی با کودک

الگوی خوبی باشید

وقتی که اشتباه می‌کنید، باید پایداری و ثبات قدم داشته باشید. در واقع این که شما چگونه با مشکلات برخورد می‌ کنید، می‌ تواند به کودک تان آموزش دهد که او هم با مشکلات، همانگونه صبورانه برخورد کند.

به او یاد بدهید که همه برنده نمی شوند

شاید در سال های قبل باید به کودکان آموزش میدادید که همه ما برنده هستیم و در نتیجه شکست را یک اتفاق غیر قابل پیش بینی برایشان توصیف می کردید؛ اما اکنون باید به آنها آموزش دهید؛ چیزی که لازم و ضروری است، تلاش بی‌وقفه ماست؛ که ممکن است این تلاش با برد یا باخت همراه باشد.

توضیح دهید که استعداد ها و توانایی هایتان متفاوت است

کودکانتان را به خاطر توانایی هایی که دارند تشویق کنید؛ اما به آنها امید واهی ندهید. فرصت دهید تا توانایی ها و استعدادهای خود را بشناسند و ببینند که چگونه باید خودشان را در آن زمینه پرورش دهند؛ اما یادآوری کنید که استعداد هیچکس با دیگری برابر نیست و انسان ها متفاوت هستند.

بگویید که شکست یک معلم است

وقتی که شکست می خورید، یاد می ‌گیرید دفعه بعدی چگونه از آن شکست جلوگیری کنید. شکست باعث می شود تا سرعت تان کم شود؛ اما از طرفی یک راه حل دیگر پیش پای شما می گذارد. به کودک تان ارزش شکست را برای یادگیری چیز های بهتر بیاموزید و کاری کنید که به آن شبیه به یک معلم دلسوز نگاه کند.

پدر و پسر

به او آموزش دهید که از شکست نترسد

فرزندان شما نمی توانند از شکست دوری کنند؛ پس به آنها آموزش دهید که از شکست نترسند و آن را راهی برای ارتقا و رشد خودشان ببینند و ترس را حذف کنند. ترس از شکست باعث می شود که نتوانند چیز های جدید را تجربه و کشف کنند.

به آنها یاد بدهید وقتی که شکست می خورند؛ بخندند

اشتباه کردن مقابل فرزند و خندیدن به آن ها؛ آموزش خوبی برای او خواهد بود؛ پس زمانی که شکست می‌ خورید، شبیه دیوانه ها رفتار نکنید، حرف‌ های منفی نزنید. به جای آن سرتان را تکان داده و بخندید‌. این کار باعث می‌ شود تا فرزندتان هم، چنین کاری را از شما یاد بگیرد.

با وقار شکست بخورید

اگر زندگی قهرمانان بزرگ را بخوانید، متوجه می شوید که آنها در مسیر شکست خوردن همواره وقار خود را حفظ می کنند‌. همین وقار و صبوری باعث می‌ شود که شما از آنها الگو بگیرید و به فرزندان خود آموزش دهید که شکست را به خوبی بپذیرند و شبیه به یک الگو برای دیگران باشند.

آموزش مواجه شدن کودک با شکست به روش صحیح

شکست کودکان

راهکارهای درست مواجه شدن کودک با شکست

بدونِ شک؛ بعنوان والدین تماشای شکست خوردن فرزند، کار سختی است‌. در واقع در چنین حالتی تمام وجودتان می‌ خواهد که امنیت فرزندتان را تامین کنید تا آنها آسیب نبینند. متاسفانه نمی توان همیشه جلوی شکست بچه ها را گرفت. از طرفی هم خوب نیست که مدام مراقبشان باشید تا شکست نخورند، بلکه می توانید به آن ها آموزش دهید که چگونه با اشتباهات خود کنار بیایند و درس های ارزشمندی را بیاموزند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی هم راهکارهایی را به شما آموزش می دهیم تا به فرزندان تان کمک کنید که یاد بگیرند بدون ترس با شکست مواجه شوند.

پذیرش شکست را به آنها آموزش دهید

زندگی پر از اتفاقات غیر قابل پیش بینی است. به فرزند خود آموزش دهید که پذیرفتن ناکامی ها و مشکلات، راه حل کلیدی برای مواجه شدن با شکست بدون ترس می باشد. اگرچه این سختی ها و شکست ها راضی ‌کننده نیستند؛ اما به معنای پایان زندگی هم نخواهند بود.

شکست کودکان

در مورد شکست با آنها صادق باشید

اینکه به کودک خود بگویید شکست یک تجربه زیباست، یعنی به او دروغ گفته اید؛ پس بهتر است صادق باشید. شکست خوردن اصلا تجربه لذت بخشی نیست؛ اما به معنای این هم نیست که همه چیز به پایان رسیده است.

به تلاش‌ های آنها به جای توانایی ها توجه کنید

قرار نیست که فقط از توانایی و استعداد فرزندان تان تعریف و تمجید کنید. به جای آن نگاه کنید و ببینید که فرزندتان چقدر تلاش کرده است و این تلاش و پشتکار او را مورد تمجید قرار دهید.

با او همدردی کنید

شکست اتفاق سخت و تلخی است و هیچ کسی دوست ندارد آن را تجربه کند. اگر دیدید که فرزندتان پس از شکست خوردن اوقات سختی را سپری کرده، سعی کنید که با او همدردی کنید، او را بفهمید و احساساتش را درک کنید.

همدردی با کودک

الگوی خوبی باشید

وقتی که اشتباه می‌کنید، باید پایداری و ثبات قدم داشته باشید. در واقع این که شما چگونه با مشکلات برخورد می‌ کنید، می‌ تواند به کودک تان آموزش دهد که او هم با مشکلات، همانگونه صبورانه برخورد کند.

به او یاد بدهید که همه برنده نمی شوند

شاید در سال های قبل باید به کودکان آموزش میدادید که همه ما برنده هستیم و در نتیجه شکست را یک اتفاق غیر قابل پیش بینی برایشان توصیف می کردید؛ اما اکنون باید به آنها آموزش دهید؛ چیزی که لازم و ضروری است، تلاش بی‌وقفه ماست؛ که ممکن است این تلاش با برد یا باخت همراه باشد.

توضیح دهید که استعداد ها و توانایی هایتان متفاوت است

کودکانتان را به خاطر توانایی هایی که دارند تشویق کنید؛ اما به آنها امید واهی ندهید. فرصت دهید تا توانایی ها و استعدادهای خود را بشناسند و ببینند که چگونه باید خودشان را در آن زمینه پرورش دهند؛ اما یادآوری کنید که استعداد هیچکس با دیگری برابر نیست و انسان ها متفاوت هستند.

بگویید که شکست یک معلم است

وقتی که شکست می خورید، یاد می ‌گیرید دفعه بعدی چگونه از آن شکست جلوگیری کنید. شکست باعث می شود تا سرعت تان کم شود؛ اما از طرفی یک راه حل دیگر پیش پای شما می گذارد. به کودک تان ارزش شکست را برای یادگیری چیز های بهتر بیاموزید و کاری کنید که به آن شبیه به یک معلم دلسوز نگاه کند.

پدر و پسر

به او آموزش دهید که از شکست نترسد

فرزندان شما نمی توانند از شکست دوری کنند؛ پس به آنها آموزش دهید که از شکست نترسند و آن را راهی برای ارتقا و رشد خودشان ببینند و ترس را حذف کنند. ترس از شکست باعث می شود که نتوانند چیز های جدید را تجربه و کشف کنند.

به آنها یاد بدهید وقتی که شکست می خورند؛ بخندند

اشتباه کردن مقابل فرزند و خندیدن به آن ها؛ آموزش خوبی برای او خواهد بود؛ پس زمانی که شکست می‌ خورید، شبیه دیوانه ها رفتار نکنید، حرف‌ های منفی نزنید. به جای آن سرتان را تکان داده و بخندید‌. این کار باعث می‌ شود تا فرزندتان هم، چنین کاری را از شما یاد بگیرد.

با وقار شکست بخورید

اگر زندگی قهرمانان بزرگ را بخوانید، متوجه می شوید که آنها در مسیر شکست خوردن همواره وقار خود را حفظ می کنند‌. همین وقار و صبوری باعث می‌ شود که شما از آنها الگو بگیرید و به فرزندان خود آموزش دهید که شکست را به خوبی بپذیرند و شبیه به یک الگو برای دیگران باشند.

چرا کودکم بچه ها را میزند؟ راه حلش چیست؟

دست بزن کودک

دلیل دست بزن کودک و درگیری فیزیکی او با دیگران

سوال کرده بودید که چرا کودکم بچه ها را میزند و دست بزن دارد؟ اگر کودک شما به بچه‌های دیگر ضربه می‌زند، مهم است که به این مسئله بپردازید و علت این رفتار را بررسی کنید. ضربه زدن در کودکان ممکن است به عوامل مختلفی برگردد که در ادامه این بخش از تربیت فرزند در بیا نی نی به آنها خواهیم پرداخت.

عدم توانایی کودک در مدیریت احساسات

کودکان می‌توانند به دلیل عدم توانایی در بیان احساسات و نگهداری کنترل بر روی آنها، به فراروی احساسات خود بپردازند و ضربه بزنند.

تقلید رفتار

کودکان در فرآیند رشد و توسعه خود از محیط اطراف خود الگوبرداری می‌کنند. اگر در محیط خانوادگی یا محیط دیگری که کودک در آن حضور دارد، شاهد ضربه زدن به بچه‌ها هستند، ممکن است این رفتار را تقلید کنند.

دعوا

ناراحتی یا نارضایتی کودک

کودکان ممکن است با ضربه زدن به دیگران تلاش کنند تا ناراحتی‌ها یا نیازهای خود را بیان کنند. ضربه زدن ممکن است یک راه برای کودک باشد تا توجه و واکنش دیگران را جلب کند.

لجبازی

یکی از دلایلی که کودکان می‌توانند دیگران را بزنند، لجبازی با دیگران است. این رفتار نشان می‌دهد که کودک با کتک زدن دیگران، اراده و قدرت خود را به نمایش می‌گذارد. همچنین، برخی کودکان به دلیل اضطراب و استرس بالا، به صورت ناخواسته و بدون اهداف خاص، به کتک زدن روی می‌آورند.

تماشای صحنه های خشونت آمیز

انیمیشن و فیلم‌های خشونت‌آمیز نیز ممکن است بر بعضی کودکان تأثیر بگذارد و آن‌ها را به کتک زدن ترغیب کند. آنها از رفتارهایی که در فیلم‌ها مشاهده می‌کنند، الگو برداری می‌کنند.

دعوای والدین

جلب توجه

در برخی موارد، کودکان با زدن به دیگران می‌خواهند توجه و تمامیت خود را جلب کنند. به عبارت دیگر، آنها امیدوارند با این رفتار، بتوانند والدین خود را مجاب کنند تا به خواسته‌هایشان پاسخ دهند و آنها را برآورده کنند.

راه حل والدین در مواجهه با دست بزن کودک و کتک کاری بچه ها

بچه‌ها و کودکان ممکن است به دلایل مختلف، از جمله ناراحتی، ناامنی، نفهمیده شدن یا ناراحتی‌های جسمی، رفتار خشونت‌آمیزی نشان دهند. به همین دلیل، بهتر است به صورت کامل شرایط خاص خانواده و رفتار کودک را بررسی کنید تا بتوانید بهترین راه حل را پیدا کنید.

او را با جملات درست آرام کنید

والدین باید به جای تقلید رفتار کودک و کتک زدن به او، باید با آرامش و توجه به وی، به او توضیح دهند که کتک زدن ممنوع است و نباید دیگران را اذیت کند. همچنین، جملاتی مانند “دردم می‌گیرد” یا “آیا رفتارت درست است؟” نباید به کودک گفته شود، زیرا رفتار اشتباه کودک قابل قبول نیست و او باید بداند که رفتارش نادرست است بدون اینکه این سؤال را به خود بپرسد.

همه یک مدل رفتار کنید

همچنین، والدین و سایر اعضای خانواده باید در برابر این رفتار یکپارچه عمل کنند. به عنوان مثال، اگر کودک به کسی کتک زد، همه باید با یک رفتار مشابه و قاطع در برابر او عمل کنند. به این ترتیب، کودک متوجه خواهد شد که رفتارش قابل قبول نیست و همه اعضای خانواده از او انتظار رفتار صحیح دارند.

فضای آرام و امن ایجاد کنید

برای حل این مشکل، باید توجه و آرامش را حفظ کنید و از کودک نتیجه بگیرید که رفتارش نادرست است و باید آن را تغییر دهد. ایجاد فضایی امن و پشتیبان کننده برای کودک نیز می‌تواند به اصلاح رفتارش کمک کند.

محیط خانه

علت را بررسی کنید

مهمترین مرحله برای مقابله با این نوع رفتار، بررسی علت آن است. ممکن است کودک به دلیل ناراحتی‌های جسمی، احساس خشم، ناخوشایندی یا عدم توانایی در بیان نیازهای خود، به روش خود به نمایش بگذارد. در اینصورت، مهم است که کودک را با محافظه‌کاری و شکیبایی پذیرفته و سعی کنید به نیازهای او پاسخ دهید.

با مشاور و روانشاس کودک صحبت کنید

بهتر است در این موقعیت، با متخصصان کودکان مانند روان‌شناسان کودک یا مشاوران خانواده مشورت کنید. آنها می‌توانند با بررسی موارد خاص و ارائه راهنمایی‌های متناسب، به شما کمک کنند.

به او بیان درست احساسات را بیاموزید

همچنین، آموزش و تقویت مهارت‌های اجتماعی و انضباطی نیز می‌تواند مفید باشد. به کودک آموزش دهید که احساسات خود را به درستی بیان کند و راه‌هایی را بیاموزد تا با خشم و ناراحتی خود بهتر کنترل کند.

به او توجه کافی داشته باشید

در نهایت، توجه و عنایت بیشتری نیز ممکن است نیاز کودک را برطرف کند. برای کودک مهم است که بداند که عزیز و قبول شده است و می‌تواند نیازها و احساسات خود را با اعتماد بیشتری بیان کند.

هنگام تشنج ناشی از تب در کودکان چه کنیم؟ + نکات مهم

تب و تشنج کودکان

علت تشنج بعد از تب کردن در کودکان چیست؟

تشنجی که بعد از تب کردن در کودکان رخ می دهد یکی از بارزترین اختلالاتی است که خانواده ها را دچار ترس میکند و با هر بار تب کردن کودک دلهره تشنج در دل والدین پدیدار میگردد از این رو می توان گفت تشنج ناشی از تب یکی از عمده ترین اختلالات این پدیده میباشد. در ادامه شما را با علل بروز تب در کودکان و جلوگیری از بروز تشنج ناشی از تب کردن در کودکان آشنا میکنیم تا بتوانید بهترین عملکرد را در بهبود شرایط فرزند خود انجام دهید.

علت پیدایش تب

قبل از اینکه به موضوع تشنج حاصل از تب در کودکان بپردازیم ابتدا علت پیدایش تب در کودکان و مواردی که موجب تب کردن کودک میشود را بررسی می کنیم. به یاد داشته باشید که تب به خودی خود یک بیماری نیست بلکه نشانه وجود یک بیماری و یا مشکل خاص در بدن میباشد. تب علل مختلفی دارد که در ادامه این بخش از بیا نی نی به آن میپردازیم.

 تب و تشنج کودکان

تشخیص تب در کودک:

یکی از راه های ساده برای تشخیص تب در کودکان بوسیدن پیشانی آنهاست. زمانی که احساس میکنید بدن کودکتان گرم است و تب کرده پیشانی او را ببوسید و اگر حس کردید گرم است یعنی فرزند دلبندتان تب دارد.

دلایل بروز تب در کودکان

تب در زمان دندان درآوردن:

کودکان زمانی که شروع به دندان درآوردن میکنند ممکن است تب داشته باشند و این جای نگرانی ندارد ولی زمانی که تب فرزندتان فراتر از 100 درجه فارنهایت و یا 37.8 درجه سلسیوس رفت حتما باید علت آن بررسی شود.

تب ناشی از لباس پوشیدن زیادی :

در برخی موارد پوشاندن بیش از اندازه لباس به نوزاد دمای بدن او را بالا میبرد و از آنجایی که بدن نوزاد قادر به تنظیم دما نیست این امر باعث بروز تب میشود. و یا حتی زمانی که کودک را در محل گرم قرار می دهید و روی او را با پتو میپوشانید بدن فرزندتان گرم شده و تب میکند. در هر صورت اگر نوزاد زیر سه ماه دارید و دچار تب شده حتما او را نزد پزشک ببرید چون امکان دارد تب ناشی از بیماری و یا عفونت باشد.

تب ناشی از عفونت:

عفونت یکی از دلایل مهم بروز تب در بدن میباشد. زمانی که بدن دچار بیماری و عفونت میشود تب با تحریک مکانیزم دفاعی به بدن کمک میکند تا از خود دفاع کند.

 تب و تشنج کودکان

شاید واکسن علت تب باشد:

در بیشتر موارد نوزادان و کودکان بعد از واکسن زدن تب میکنند از این رو بهتر است از پرستار و یا پزشک مربوطه درباره مراقبت های بعد از واکسن زدن و تب کردن کودک سوال بفرمایید.

چه وقت کودک تب دار را نزد پزشک ببریم؟

والدین کودک بهتر از هر شخص دیگری میتوانند تشخیص دهند که حال فرزندشان خوب است یا بد بنابراین هر زمان که حس کردید کودک بدحال است حتما او را نزد پزشک ببرید تا اقدامات لازم صورت بگیرد. لازم است بدانید حرارت بدن کودکی که در حالت عادی است و بیمار نیست بین 36 الی 38 درجه سانتی گراد میباشد . در صورتی که کودک زیر 3 ماه دارید و تب فرزندتان از مرز 38 درجه بالاتر رفت حتما به اورژانس مراجعه کرده و او را نزد پزشک ببرید.

زمانی که کودکتان تب دارد سن و رفتار او را هم زیر نظر بگیرید و تنها به درجه تب اکتفا نکنید. سن و رفتار کودک بعد از درجه حرارت مقعدی جزء فاکتورهای مهم است که باید مورد توجه قرار بگیرد. مثلا زمانی که درجه دمای بدن کودکتان بالاست ولی او دچار بی حالی نیست و به طبق روال عادی رفتار میکند این تب زیاد جای نگرانی ندارد. زمانی که تب با بی اشتهایی، بی حالی و کسل بودن در کودک رخ می دهد نگران کننده است همچنین سن کودک هم مهم است مثلا تب در نوزادان زیر 3 ماه بسیار جدی است و باید حتما آن ها را نزد پزشک ببرید.

نکته:

تبی که بعد از بیدار شدن کودک از خواب در بدن او ایجاد میشود و یا تبی که در اثر بازی و فعالیت بدنی بالا رخ می دهد جای نگرانی ندارد.

همچنین توجه داشته باشید که بالارفتن دمای بدن در ساعات پایانی روز و غروب آفتاب یک امر طبیعی در بدن است و نباید آن را جدی گرفت.

چه زمانی تب نگران کننده است و باید به پزشک مراجعه کنیم؟

  • زمانی که کودک زیر سه ماه دارید و بعد از کنترل تب مقعدی او متوجه میشوید که حرارت بدن او از مرز 38 درجه سلسیوس عبور کرده باید به پزشک مراجعه نمایید.
  • زمانی که درجه حرارت مقعدی کودک بالای سه ماه از 38.3 درجه سلسیوس عبور کند باید حتما به پزشک مراجعه کنید.

تب و تشنج کودکان

نشانه هایی که به همراه تب ظاهر میشوند و باید آنها را جدی گرفت!

همانطور که در بالا اشاره شد زمانی که کودکتان تب دارد باید رفتارهای او را زیر نظر بگیرید و اگر یکی از نشانه های زیر را در فرزند دلبندتان دیدید حتما او را به اورژانس ببرید تا زیر نظر پزشک اقدامات لازم صورت بگیرد:

  • کودکی که تب دارد و دچار بی حالی و کسلی است
  • تبی که در کودک موجب رنگ پریدگی و بی حالی او شود
  • بی میلی به غذا که همراه تب در کودکان ظاهر میشود
  • سرخ شدن صورت کودک زمانی که تب دارد
  • زمانی که تب در کودکتان موجب بد خلقی و تغییر رفتار در او میشود

بیماری هایی که با تب بروز میکنند:

عفونت باکتریال:

بروز دانه های قرمز پوستی روی بدن کودک همراه تب کردن را هم باید جدی گرفت زیرا ممکن است علائمی از عفونت باکتریال در بدن او باشد.

اپی گلوتیت:

زمانی که آب دهان کودک می ریزد و در قورت دادن غذا دچار مشکل شده میتواند نشانه ای از التهاب اپی گلوت باشد . اپی گلولیت موجب تورم ناحیه پشت گلو شده و کودک را در بلع غذا دچار مشکل میکند. این موضوع بسیار مهم است و در صورتی که مورد بررسی قرار نگیرد سلامت کودک را تهدید میکند.

ذات الریه:

زمانی که کودک به سختی نفس میکشد و در صورت پاک کردن بینی او باز هم در در نفس کشیدن مشکل دارد ممکن است نشانه ای از آسم و یا ذات الریه باشد.

عفونت ویروسی:

وقتی که کودکتان تب دارد و به همراه آن علائمی همچون گیجی ، هذیان گویی و بد اخلاقی را در او مشاهده میکنید ممکن است نشان از یک عفونت ویروسی یا باکتریالی جدی در بدن کودکتان باشد.

نکته مهم:

سرفه، اسهال و گوش دردی که همراه تب در کودکتان ظاهر میشود نگران کننده است و باید حتما او را نزد پزشک ببرید.

 تب و تشنج کودکان

 اقدامات لازم برای پایین آوردن تب در خانه

 قبل از اینکه به اقدامات لازم برای پایین آوردن تب اشاره کنیم اکیدا تاکید میشود که با مشاهده تب در کودکان زیر 3 ماه بدون انجام هیچ اقدامی در اولین فرصت فرزندتان را نزد پزشک ببرید.

تب در کودکان بالای 3 ماه

زمانی که تب در کودکان بالای 3 ماه با علائمی که در بالا ذکر شد همراه نبود میتوانید برای پایین آوردن تب از قطره استامینوفن استفاده کنید. برای پایین آوردن تب در کودکان 6 ماه به بالاتر میتوانید از شربت ایپوپروفن استفاده نمایید. همچنین در زمانی که علارغم استفاده از استامینوفن بعد از یک ساعت تب کودک قطع نشد از پزشک درباره دارویی دیگر برای پایین آوردن تب فرزندتان سوال کنید.

لازم به ذکر است استفاده از شربت ایبوپروفن در کودکان زیر 6 ماه توصیه نمیشود و باید از قطره استامینوفن برای پایین آوردن تب در آن ها استفاده نمود.

زمانی که کودک شما به همراه تب علامت دیگری مثل بی حالی، اسهال، بی اشتهایی و… ندارد لازم نیست او را نزد پزشک ببرید و برای پایین آوردن تب او بسته به سنش از استامینوفن و یا ایبوپروفن استفاده کنید و تا 24 ساعت روال درمان را ادامه دهید تا تب او قطع شود و اگر بعد از 24 ساعت تب کودک قطع نشد آن موقع میتوانید به پزشک مراجعه کنید تا دلیل تب را بررسی کرده و روال درمان را آغاز نماید.

اگر تب برای دفاع از بدن در مقابل باکتری است پس چرا باید آن را متوقف کرد؟

گرچه تب یک واکنش طبیعی از سوی سیستم دفاعی بدن برای مبارزه با باکتری ها میباشد اما بالا بودن حرارت بدن در کودک ایجاد بی حالی و بی اشتهایی کرده و روند درمان را کند میکند. تب در کودک علائمی همچون بی اشتهایی و بی حالی را به همراه می آورد و از اینرو پایین آوردن تب کمک میکند تا حال کودک بهبود یافته و با نوشیدن مایعات و خوردن غذا به درمان بیماری کمک کند. پایین آوردن تب کودک با استامینوفن یا ایبوپروفن نه تنها در روند مبارزه بدن با باکتری ها و ویروس ها خللی ایجاد نمیکند بلکه در تسریع عملکرد دفاعی بدن در برابر بیماری نیز تاثیرگذار است. لازم به ذکر است استفاده از استامینوفن و ایبوپروفن یا هر داروی ضد تب دیگری حتما زیر نظر پزشک باشد.

اقدامات اولیه برای پایین آوردن تب کودک

در اثر بالا رفتن حرارت بدن کودک شما دچار کمبود آب در بدنش خواهد شد از اینرو بهتر است دفعات شیر دهی را ازفایش دهید و یا اگر کودک شما شیرخوار نیست از شیر پاستوریزه و یا مایعات دیگر به او بنوشانید تا کمبود آب بدن او را جبران کند.

لباسهای کودکتان را کم کنید و لباس نخی و آزاد به او بپوشانید و تا حد ممکن دمای بدن او را پایین بیاورید. زمانی که دمای بدن کودک بالا میرود ولی فرزندتان دچار بی حالی نیست نیازی نیست به پزشک مراجعه کنید بلکه میتوانید با اقداماتی ساده تا حدودی تب را در کودک خود متوقف نمایید.

همچنین میتوانید کودک را تشویق به استراحت کرده و او را با آب ولرم پاشویه کنید تا تب او سریع تر قطع شود، این نکته بسیار مهم است که برای پاشویه از آب سرد به هیچ عنوان استفاده نکنید زیرا ممکن است کودک دچار لرز شود.

نکته مهم:

به هیچ عنوان برای پاشویه کردن از الکل در آب استفاده نکنید زیرا الکل از طریق پوست به بدن کودک راه یافته و سلامتی او را به خطر می اندازد و احتمال تشنج را تا حد زیادی بالا میبرد و مشکلات تنفسی برای وی بوجود می آورد.

 تب و تشنج کودکان

دستور استفاده از استامینوفن و ایبوپروفن در کودکان

معمولا پزشکان برای پایین آوردن تب کودکان زیر 6 ماه قطره استامینوفن را تجویز میکنند و میزان مصرف آن بسته به وزن کودک متغیر است. مصرف استامینوفن هر 4 ساعت باید تکرار شود و توصیه میشود از استفاد بیش از حد مجاز اجتناب نمایید. همچنین در کودکان بالای 6 ماه زمانی که با مصرف استامینوفن تب پایین نیامد پزشک مصرف ایبوپروفن را برای کودک تجویز میکند که هر 6 ساعت طبق دستور پزشک باید مصرف گردد. لازم به ذکر است از دادن ایبوپروفن به کودکان زیر 6 ماه جدا خودداری نمایید.

نکته:

از دادن آسپرین به کودک خود جدا پرهیز نمایید چرا که مصرف آسپرین در کودکان آن ها را دچار بیماری کشنده Reye خواهد کرد.

اگر همزمان با مصرف داروی تب بر از داروهای سرماخوردگی برای کودکتان استفاده میکنید بهتر است بروشور آن ها را بخوانید تا فاقد ترکیبات تب بر باشند و از دادن داروهای تب بر دیگر همراه با استامینوفن و ایبوپروفن جدا اجتناب نمایید.

اگر با دادن دارو تب کودک پایین نیامد چه کنیم؟

زمانی که تب کودک بعد از نیم ساعت تا 45 دقیقه بعد از مصرف تب بر پایین نیامد حتما میزان داروی کودک را چک کنید تا از کافی بودن آن مطمون شوید و در صورتی که باز هم با دادن دوز مناسب از دارو به کودک تب او متوقف نشد با پزشک مربوطه تماس بگیرید تا داروی تب بر دیگری را برای کودکتان تجویز کند.

با تشنج ناشی از تب چه کنیم؟

زمانی که تب بخوبی کنترل نشود میتواند منجر به تشنج در کودک شود پس بهتر است در این زمینه آگاهی لازم را داشته باشید تا با بروز تشنج اقدامات لازم را انجام دهید. زمانی که تب به بالای 38.9 تا 40.5 درجه سانتی گراد برسد موجب تشنج در کودک شده و مشکلاتی را برای کودک شما به همراه خواهد آورد. ابتدای امر بهتر است با انجام اقدامات اولیه تب کودک خود را پایین بیاورید تا منجر به تشنج نشود و در صورتی که تب او پایین نیامد طبق دستوراتی که بالا ذکر شد به پزشک مراجعه نمایید. در هر صورت زمانی که تب کودکتان از مرز رد شد و منجر به تشنج گردید بهتر است اقدامات زیر را انجام دهید:

گرچه بروز تشنج ناشی از تب بی خطر است ولی این موضوع از اهمیت آن چیزی کم نمیکند و باید در صورت بروز تشنج اقدامات لازم صورت بگیرد.

دستها و پاهای کودکی که تشنج میکند به شدت حرکت کرده و سیاهی چشم هایش به سمت بالا میرود. آب دهانش به شکل کف بیرون میریزد به همین دلیل باید کودک را به پهلو بخوابانید تا آب دهان و استفراغ او راه تنفسش را نگیرد. معمولا هر تشنج برای 30 ثانیه تا 3 الی 4 دقیقه طول میکشد در این مدت زمان از خوراندن هر چیزی به کودک جدا خود داری کنید و آرامش خود را حفظ کنید تا تشنج پایان یابد.

تب و تشنج کودکان

بعد از اینکه تشنج کودک تمام شد لباسهای او را کم کنید و اطرافش را خلوت کنید، اگر کودکتان هوشیاری لازم را دارد به او استامینوفن و اگر بالای 6 ماه است ایبوپروفن دهید و سعی کنید با اقدامات لازم حرارت بدنش را پایین بیاورید. اگر کودک شیرخوار است به او شیر دهید و با آب ولرم و اسفنج او را پاشویه کنید.

بعد از اتمام تشنج خفیف کودک خود را نزد پزشک ببرید و یا با وی تماس بگیرید تا شما را راهنمایی کند. اگر تشنج بیش از چند دقیقه طول کشید و شدت آن زیاد بود طوری که رنگ کودک هنگام تشنج آبی و کبود شد حتما بعد از تمام شدن تشنج کودک را به اورژانس بیمارستان ببرید تا اقدامات لازم صورت بگیرد.

تب در کودکان چقدر طول می کشد ؟

تب در کودکان معمولا بر اثر عفونت شکل میگیرد و تا زمانی که عامل آن از بین نرود تب در بدن کودک تداوم خواهد داشت و این موضوع معمولا دو تا سه روز ادامه می یابد. کودکانی که آنتی بیوتیک مصرف میکنند معمولا بعد از 48 ساعت تب آن ها متوقف خواهد شد. توجه داشته باشید تبی که بر اثر عفونت در بدن ایجاد شود با استامینوفن و ایبوپروفن موقتا قطع میشود و تا زمانی که عفونت موجود در بدن از بین نرود تب به طور کلی متوقف نخواهد شد. داروهای تب بر عفونت را از بین نمیبرد و باید با مراجعه به پزشک از آنتی بیوتیک مناسب برای از بین بردن عفونت در بدن اقدام نمود.