دسته: دانستنی‌های کودکان

، خارش، حساسیت به نور و ترشحات و اشک همراه است.

اگر چشمان کودک شما قرمز است سریعاً به یک پزشک متخصص مراجعه کنید. عفونت چشم معمولاً هفت تا ده روز طول می‌کشد. اگر پزشک متخصص تشخیص دهد که کودک شما به عفونت چشم مبتلا شده است، داروهای لازم را برای او تجویز می‌کند. هرگز داروهای باز شده قبلی و یا داروهای چشمی دیگران را برای چشمان کودک خود بکار نبرید زیرا این می‌تواند یک آسیب جدی دیگری وارد کند.

عفونت چشم نوزاد تازه متولد شده

عفونت چشم نوزادان ممکن است نتیجه قرار گرفتن نوزاد در معرض باکتری‌ها در زمانی باشد که از کانال زایمان عبور می‌کند. به همین دلیل است که تمامی نوزادان را در زمان تحویل بعد از تولد، با قطره‌ها یا پمادهای آنتی بیوتیکی چشمی درمان می‌کنند. این عفونت مختصر، باید درمان شود تا بعد تبدیل به عفونت‌های جدی نشود.

عفونت‌های چشم که پس از تولد رخ می‌دهد

این عفونت هم ناخوشایند است زیرا معمولاً با قرمزی چشم و ترشح مواد زردرنگ همراه است و باعث ناراحتی کودک می‌شود. این عفونت نیز به ندرت جدی است و معمولاً درمان می‌شود. چندین نوع ویروس مختلف یا باکتری‌ها می‌تواند باعث عفونت چشم نوزاد شود. اگر پزشک متخصص اطفال تشخیص دهد که عفونت ناشی از باکتری‌ها است، درمان معمول تجویز قطره‌های آنتی بیوتیک است. اما بیماری کنژنکتیویت که به وسیله ویروس ایجاد می‌شود را نباید با آنتی بیوتیک‌ها درمان کرد.

عفونت‌های چشم بسیار مسری است

به جز قطره و پمادهای چشمی، نباید دست‌ها را به چشم ها بزنید تا زمانی که داروها تمام شود و قرمزی چشم‌ها رفع گردد. دقت کنید قبل و بعد از تماس دست‌ها با ناحیه آلوده چشم ها، دست‌های خود را بشویید.

چگونه پماد یا قطره های چشمی را برای کودک خود استفاده کنیم؟

1. دست‌های خود را بشویید.
2. چشم کودک را پاک کنید.
   اطراف هر دو چشم را تا ناحیه بینی با یک دستمال تمیز کنید. اگر اطراف چشم مواد ترشح شده وجود دارد دستمال را با آب گرم مرطوب کنید و به اطراف چشم بکشید. یک دقیقه صبر کنید. اگر ترشحات چشم تمیز نشد؛ مجدداً دستمال را با آب گرم مرطوب کنید و به آن بکشید تا همه کثیفی‌ها تمیز شود. اگر هر دو چشم نیاز به تمیز شدن دارند برای هر چشم یک دستمال جداگانه استفاده کنید و برای هر بار استفاده دستمال را بشویید و دوباره استفاده کنید. زمانی که تمیز کردن چشم ها تمام شد، دستان خود را بشویید.
3. کودک خود را بر یک سطح صاف بخوابانید.
   فرزند خود را به پشت بخوابانید و سر او را بین پاهایتان قرار دهید و دستانش را زیر پاهایتان جای دهید که تکان نخورد. در زیر شانه‌های کودک خود یک بالش نازک قرار دهید و از فرزند خود بخواهید سرش را به سمت عقب کج کند. 
4. پماد یا قطره چشمی را بریزید.
   برای قطره‌های چشمی
   قطره چشمی را از یخچال به دمای اتاق بیاورید و در دستان خود بگیرید تا گرم شود. با توجه به دستورالعمل روی بطری، آن را تکان دهید. به فرزندتان بگوید از یک جهت به جهت دیگر نگاه کند. مچ دست خود را که قطره چکان را با آن نگه داشته‌اید، روی پیشانی کودک بگذارید. قطره چکان را نزدیک چشم کودک ببرید و قطره را دور از مجاری اشک در چشم بچکانید.
   برای پمادهای چشمی
   به فرزندتان بگویید از یک جهت به جهت دیگر نگاه کند. مچ دست خود را که پماد چشمی را با آن نگه داشته‌اید، روی پیشانی کودک بگذارید. پماد را نزدیک چشم کودک ببرید و یک خط نازک از پماد را در طول پلک پایین چشم بمالید. هنگامی که به انتهای چشم رسیدید، لوله را بچرخانید این باعث می‌شود پماد از لوله جدا شود.

   

5.  از کودک خود بخواهید برای مدت یک دقیقه چشمانش را ببندد تا پماد یا قطره چشمی در سراسر چشم او پراکنده شود.
6. باقیمانده‌های دارو را از اطراف چشم‌ها با یک دستمال تمیز پاک کنید.
7. قطره چکان یا نوک پماد را با آب مقطر بشویید.
8. بعد از هر بار استفاده نوک پماد یا قطره چکان را با آب مقطر بشویید.
9. در آخر دست‌ها را بشویید.

برگرفته از: healthychildren و healthychildren و parents

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

بسیار اتفاق افتاده است پس از تولد نوزاد، مادر ناخود آگاه متوجه می‌شود که پوست سر نوزاد بسیار خشک و پوسته پوسته است و نگران می‌شود. مادر در این مورد از هر کسی سوال می‌کند و جالب اینجاست که کمتر کسی می‌داند که این فقط بیماری کرادل کپ است. برخی نیز فکر می‌کنند که بیماری کرادل کپ و بیماری پوسته پوسته شدن سر نوزاد، دو بیماری متفاوت است.

بیماری کرادل کپ (ریزش پوست سر نوزاد) چیست؟

در علم پزشکی به بیماری کرادل کپ، درماتیت سروزئیک می‌گویند که شما آن را فقط به صورت شوره مشاهده خواهید کرد. در نوجوانان و بزرگسالان آن را شوره سر می‌نامند.

 بیماری کردال کپ یا خشکی سر نوزاد؟ 

برای درمان ریزش پوست سر نوزاد، لازم است ابتدا مطمئن شوید که پوست سر خشک است و بیماری کرادل کپ نمی‌باشد. کرادل کپ یا شوره ی سر در نوزادان ناشی از چرب بودن پوست سر نوزاد است اما خشکی پوست سر (همانطور که از نامش مشخص است) نتیجه خشک بودن پوست سر است.

بیماری کرادل کپ یا پوسته سر شیر خواران کاملاً متفاوت است. کرادل کپ، پوسته‌های ضخیم سفید رنگ و یا زرد رنگ در سر نوزاد خواهد بود. برخی مواقع، یک نوزاد فقط در یک قسمت از سر مبتلا به این بیماری می‌شود. اما متاسفانه برخی از آن‌ها در تمامی قسمت‌های سر دچار این بیماری می‌شوند. همچنین می‌توانید از روی گوش نوزاد که پوسته پوسته شده است متوجه این بیماری شوید.
خبر خوب این است که نوزاد شما بعد از یک سالگی، این بیماری را دیگر تجربه نخواهد کرد. این بیماری مسری یا نتیجه مراقبت بهداشتی ضعیف از نوزاد نمی‌باشد. 

چگونه بیماری کرادل کپ را درمان کنیم؟

چگونه پوست خشک سر نوزاد را درمان کنیم؟

در صورتی که پوست سر نوزاد شما خشک است، شما می‌توانید با یک روش ساده با استفاده از یک برس نرم و مقدار کمی روغن زیتون، خشکی پوست نوزاد را درمان کنید.

شما بهبودی را بسیار زود مشاهده خواهید نمود. برای جلوگیری از خشک شدن دوباره پوست، بهتر است یک لایه نازک روغن زیتون پس از شست و شو، به پوست سر بمالید. این کار باعث می‌شود که پوست سر نوزاد مرطوب بماند.

برخی از نکات برای جلوگیری از ریزش پوست سر نوزاد

پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. در اینجا چند نکته برای جلوگیری از خشکی پوست سر وجود دارد:

• از مرطوب کننده‌ها استفاده کنید.

اگر در حالی که موهای نوزاد شما مرطوب است، از یک مرطوب کننده استفاده کنید، باعث می‌شود که رطوبت موهای نوزاد شما از بین نرود و مانع ریزش پوست سر نوزاد می‌شود.

• از یک دستگاه رطوبت ساز استفاده کنید.

استفاده از دستگاه مرطوب کننده در اتاق نوزاد شما، می‌تواند به جلوگیری از خشکی پوست به ویژه در زمستان کمک کند. رطوبت هوا (از جمله از سیستم‌های گرمایش مرکزی) باعث از بین رفتن رطوبت از پوست می‌شوند. یک دستگاه مرطوب کننده کمک خواهد کرد که این تعادل حفظ شود.

• تغییر موادغذایی کودک و یا نوع شیر را در نظر بگیرید.

گاهی اوقات ریزش پوست سر نوزاد توسط آلرژی ایجاد می‌شود. تغییر یک ماده غذایی و یا استفاده از شیر ضد آلرژیک، می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.

•  

  گروه مادر و کودک بیا نی نی 

ژل دندان نوزاد، به دلیل دارا بودن ماده‌ی مسکن، در کاهش درد دندان نوزادان بسیار موثر هستند. یکی از پزشکان متخصص کودکان بیان می‌کند: هنگامی که نوزاد شروع به درآوردن دندان می‌کند، لثه‌های نوزاد درد می‌گیرد و این درد همراه با تب و آبریزش دهان است. 

علت درد و تب دندان درآوردن چیست؟

متخصصان بیان می‌کنند، هنگامی که نوزاد دندان درمی‌آورد و تب می‌کند، تب دندان درآوردن نوزاد، به دلیل این نیست که نوزاد می‌خواهد دندان درآورد بلکه هنگامی که دندان می‌خواهد از لثه بیرون بزند، لثه شکافته می‌شود و نوزاد هنگامی که دست خود را در دهان خود می‌برد آلودگی و میکروب‌ها را وارد دهان خود می‌کند و در نتیجه‌ی آن، نوزاد به بیماری‌های ویروسی و در ادامه‌ی آن به تب دچار می‌شود.

ژل دندان نوزاد چه کاربردی دارد؟

برخی از محققین استفاده از ژل دندان را که به دلیل تسکین درد دندان نوزاد به کار می‌رود، بدون ضرر می‌دانند. ژل دندان کودک به دلیل اینکه از ترکیبات مسکن‌دار تهیه شده است برای تسکین درد بر روی لثه‌های نوزاد مالیده می‌شود. 

میزان مصرف ژل دندان نوزاد چقدر باید باشد؟

عوارض ژل دندان نوزاد چیست؟

اما با پیشرفت علم این موارد کنار گذاشته شد و جای خود را به دندانی‌های پلاستیکی داد. این نوع دندانی‌ها استاندار بوده و از داروخانه‌ها به راحتی تهیه می‌شوند. بهتر است که دندانی‌ها را با یک بند به دور گردن نوزاد ببندید تا از افتادن دندانی به زمین و آلوده شدن آن جلوگیری کنید. نوعی از دندانی‌ها وجود دارد که در یخچال قرار داده می‌شوند تا اثر بی حس کنندگی خفیفی داشته باشند.

همانطور که پزشکان متخصص بیان می‌کنند، سعی کنید از ژل دندان کودک استفاده نکنید. بهتر است از دندانی‌های موجود در داروخانه‌ها استفاده شود. از طرف دیگر بی حسی‌هایی که درون این ژل‌ها وجود دارد باعث می‌شود که دهان نوزاد کاملاً بی حس شود و در برخی موارد زبان خود را گاز بگیرد.

برای تهیه جسم‌های پلاستیکی (دندان گیر) که به منظور کاهش خارش لثه نوزادان به کار می‌رود، حتماً به داروخانه‌ها و کسانی که لوازم بهداشتی می‌فروشند، مراجعه کنید، زیرا اگر این اجسام غیر بهداشتی باشد باعث عفونت لثه نوزاد می‌گردد.

سخن آخر … 

در هنگام دندان درآوردن نوزاد، نیازی به تغییر در رژیم غذایی نوزاد وجود ندارد. اما اگر نوزاد بسیار بی قراری می‌کند و گریه‌های طولانی دارد، به پزشک متخصص اطفال مراجعه نمایید تا از مشکلات دندان در آینده جلوگیری شود، زیرا ممکن است لثه نوزاد عفونت کرده باشد.

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

تعریف بیماری سرماخوردگی

از نظر علم پزشکی، سرماخوردگی عبارت است از ابتلای مجاری بینی، سینوس‌ها، حلق و برونش‌ها به عفونت‌های ویروسی و خصوصاً ویروس‌های سرماخوردگی؛ ولی مردم تصور می‌کنند که اگر کودک در معرض هوای سرد قرار گیرد یا با آب بازی کند یا لباس کم بپوشد، دچار سرماخوردگی می‌شود. بارها دیده شده است که با وجود پوشاندن کامل طفل، باز هم کودک دچار سرماخوردگی شده است. در حقیقت کودک با ویروس مولد سرماخوردگی برخورد می‌کند و ویروس وارد دستگاه تنفسی فوقانی او (از راه چشم، بینی، دهان و حلق) می گردد و او را مبتلا به سرماخوردگی می‌نماید.

طرز سرایت و چگونگی ابتلا نوزاد چند روزه به سرماخوردگی 

ویروس‌های سرماخوردگی قابلیت انتشار و سرایت زیادی دارند، به این ترتیب که فرد مبتلا به سرماخوردگی چه بزرگسال و چه کودک، در هنگام عطسه، سرفه و حتی حرف زدن، میلیاردها ویروس را در هوا منتشر می نماید. اگر کودک سالمی در مجاورت یا در تماس با فرد مبتلا به سرماخوردگی قرار گیرد، ویروس سرماخوردگی از راه چشم، بینی و دهان آن کودک، وارد بدن او می‌شود و او را مبتلا می‌سازد.

کودکان معمولاً با آلوده کردن دست‌هایشان به ترشحات بینی و دهان وچشم خود و دست زدن به اشیا و همچنین تماس با کودکان دیگر، ویروس را به یکدیگر انتقال می‌دهند. بنابراین ویروس از راه دستمال، حوله، لباس، ظروف و وسایل مختلف نیز به دیگران انتقال می‌یابد.

عامل اصلی در ابتلا به سرماخوردگی، ورود ویروس سرماخوردگی به دستگاه تنفس است، و در معرض هوای سرد قرار گرفتن، پا برهنه راه رفتن، بازی کردن در آب و در آب رفتن، فقط عوامل کمک کننده می‌باشند.

شیوع سرماخوردگی

گرچه سرماخوردگی در تمام سال اتفاق می‌افتد، ولی شیوع آن بیشتر در اولین ماه‌هایی است که کودکان به مدرسه می‌روند. (مهر، آبان و آذر) اگر سرماخوردگی در فصل زمستان هم زیاد است، به علت این است که تمام افراد خانواده در فصل سرما دور هم جمع می‌شوند. اگر کودکی با منشا ویروس بیشتر تماس پیدا کند، تعداد دفعات ابتلای او به سرماخوردگی بیشتر خواهد بود.

خواهر و برادر شیرخوار و کودکی که به دبستان یا دبیرستان می‌رود، ویروس سرماخوردگی را از مدرسه گرفته، به خانه می‌آورد و در حالی که خود علائمی ندارد، ویروس را به کودک کوچک‌تر می‌دهد و او به سرماخوردگی مبتلا می‌گردد. اگر کودک شیرخواری به مهدکودک یا کودکستان سپرده شود، تعداد دفعات ابتلای او به سرماخوردگی زیادتر خواهد بود، زیرا تماس او با کودکان مبتلا به سرماخوردگی بیشتر است.

نشانه های سرماخوردگی نوزاد چند روزه

نشانه‌های سرماخوردگی نوزاد چند روزه (در سال های اول عمر کودک)، در مقایسه با کودک بزرگ‌تر و افراد بالغ شدت بیشتری دارد.

به طور ناگهانی، نا آرامی، تحریک پذیری و عطسه فراوان. سپس در خلال چند ساعت ترشح از بینی شروع و به سرعت موجب گرفتگی بینی نوزاد می‌گردد که خود موجب اختلال در شیر خوردن کودک می‌شود. (شیرخواران کوچک برای اینکه بتوانند شیر بخورند باید بینی آنها باز باشد).