دسته: دانستنی‌های کودکان

لباس پوشاندن به نوزاد تازه متولد شده با اصول و قواعد صحیح

زمانی که می خواهید نوزاد خود را بخوابانید، راحتی تنها بخشی از ملاحظات شماست. نگرانی اصلی ایمنی و کاهش خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزاد است. با اینکه ممکن است زمان زیاد (و پول)برای خرید وسایل نوزادتان صرف کرده باشید، حقیقت این است که آن ها برای اولین هفته های زندگی به لباس های متفاوت نیاز ندارند. انتخاب مقدار مناسب و نوع لباس، تضمین ایمنی نوزاد، و ایجاد یک محیط خواب سالم به شما آرامش ذهن می دهد و به نوزاد این امکان را می دهد که راحت و سالم بخوابد.

آموزش لباس پوشاندن به نوزاد تازه به دنیا آمده

انتخاب یک لایه پایه

در طول آب و هوای گرم شلوار و سرهمی نازک انتخاب کنید و وقتی هوا سرد است، یک سرهمی آستین بلند و یک شلوار به نوزاد بپوشانید. لایه پایه باید فقط این باشد،در واقع یک لایه از لباس هایی که قبل از اضافه کردن هر گونه لباس اضافی به نوزاد خود می پوشانید. در اتاق های گرم تر، یک سرهمی آستین کوتاه و شلوار نازک به اندازه کافی گرما برای نوزاد فراهم می کند. در اتاق های خنک تر، نوزاد تازه متولد شده ممکن است به سرهمی آستین بلند به عنوان یک لایه پایه نیاز داشته باشد.

لباس برای نوزاد تازه متولد شده

سرهمی مناسب و یا یک پیراهن به عنوان لایه پایه انتخاب کنید. نوزاد تازه متولد شده به پوشیدن لباس عادت ندارد، و سرهمی و پیراهن جلو بسته در جای خود باقی خواهد ماند و شکم ، کمر نوزاد را می پوشاند علاوه بر این،با داشتن دکمه در پایین کار لازم نیست که لباس نوزاد تازه متولد شده خود را در هنگام تعویض پوشک به طور کامل در بیاورید!

یک کیمونو یا یک پیراهن جلو باز دکمه دار باعث می شود، مجبور نباشید لباس را از سر نوزاد هنگام تغییرلباس خارج کنید.

بسته به دما، یک لایه می تواند تمام چیزی باشد که شما نیاز دارید. می توانید از سرهمی آستین بلند و شلوار اضافه استفاده کنید تا یک لایه پایه گرم تر ایجاد کنید.

دماهای 75 درجه فارنهایت (24 °C )یا بالاتر لباس زیر با آستین کوتاه بهتر است.

پیش از این هم در بخش رازهای مراقبت از نوزاد در بیا نی نی گفتیم که پوست نوزاد را بررسی کنید تا احساس کنید چقدر گرم و یا سرد هستند. می توانید نشانه خوبی از میزان گرم یا سردی نوزاد هنگام لمس در چند جای مختلف پوست داشته باشید. پیشانی و پشت گردن نوزاد را همانند دست ها و پاهای نوزاد بررسی کنید پوست نباید خیلی گرم و یا خیلی سرد باشد. علامت هایی که نشان می دهد نوزاد شما ممکن است بیش از حد داغ باشد، شامل گونه های برافروخته،نق نق کردن ، یا پشت عرق کرده می باشد.

نوزاد به طور طبیعی گردش خون ضعیف دارند و ممکن است پاها و دست هایی داشته باشند که در تماس با آن ها سرد باشند، اما این همیشه به این معنا نیست که آن ها سرد هستند.

اگر پای نوزاد بیش از حد سرد است، می توانید جوراب بپوشانید.

لباس پوشاندن برای نوزاد 

انتخاب یک پوشش و تجهیزات جانبی

یک لایه اضافی دیگر از آنچه که در اتاق دارید به او بپوشانید :

این یک قاعده خوب است زمانی که نوبت به تعویض لباس نوزاد می رسد. لایه ها را ساده کنید تا اگر نیاز هست کودک را با لباس خواب وفق دهید. افراد تمایل دارند بچه هایشان لباس گرم بپوشند، اما مهم است که بیش از حد زیاده روی نکنید و ریسک بیش از حد گرم شدن نوزاد را کاهش دهید.

اگر شما با پوشیدن یک پیراهن آستین کوتاه راحت باشید، یک پیراهن آستین بلند برای نوزاد خود انتخاب کنید.

اگر با پوشیدن ژاکت راحت هستید نوزاد را با ژاکت نرم و سرهمی و یا پیراهن جلوبسته بپوشانید.

ژاکت و لباس دکمه دار برای تعویض آسان تر از لباس یقه دار است.

توجه: دمای بدن مادر ممکن است به خاطر هورمون ها تغییر کند و می تواند بر چگونگی احساس دما تاثیر بگذارد.

از قنداق یا کیسه خواب به جای یک پتو برای پوشاندن نوزاد استفاده کنید :قنداق کردن می تواند به آرامش نوزاد کمک کنند و به آن ها اجازه دهند که با تقلید از رحم ، بهتر بخوابند. مهم است که از لباس هایی اجتناب کنید که می توانند بر روی صورت نوزاد قرار بگیرند و باعث خفگی شوند و یا خطر خفگی را افزایش دهند. این جایی است که کیسه های خواب و قنداق می توانند واقعا به شما کمک کنند تا کودک خود را گرم و ایمن نگه دارید!

نوزاد را با یک پتو جدا نپوشانید چون ممکن است صورت را بپوشاند و خطر خفگی نیز ایجاد کند.

اگر شما از یک کیسه خواب و یا پتوی دیگر خواب استفاده کنید، البته مطمئن شوید روی سر چیزی نیست.

هرگز از پتوی الکتریکی برای نوزاد استفاده نکنید.

با پزشک خود برای روش صحیح و ایمن صحبت کنید.:

از قرار دادن کلاه روی سر نوزادان اجتناب کنید :نوزادان با رها کردن حرارت از سرشان، خود را خنک می کنند. نوزاد می تواند به سرعت بیش از حد گرم شود اگر آن ها به خواب بروند، در حالیکه کلاه به سر دارند بنابراین مهم است کلاه را از سر آنها بردارید. علاوه بر این، خطر خفه شدن بالقوه در گهواره است.

نوزاد را دستکش بپوشانید تا از خراشاندن چهره آن ها جلوگیری شود:نوزادان می توانند در هنگام خواب بسیار فعال باشند و ممکن است یک دست یا دو دست خود را آزاد بیرون آورند آن ها همچنین می توانند ناخن های تیز داشته باشند و هنگامی که می خوابند می توانند به طور تصادفی صورتشان را خراش دهند. یک جفت دستکش خوب و نرم می تواند خطر را از بین ببرد!

کلاه نذاشتن برای نوزاد 

نکات مهم در ایجاد محیط خواب راحت نوزاد 

دمای اتاق را به 68 – 72 درجه فارنهایت (20 تا 22 درجه سانتیگراد)تنظیم کنید.

این دمای اتاق ایده آل برای نوزاد تازه متولد شده شما است. با این حال، مراقب باشید نوزاد را نزدیک پنکه، پنجره باز یا تهویه مطبوع دور نگاه دارید.

اگر ترموستات ندارید، یک دماسنج را برای نظارت بر دمای اتاق نوزاد خود در نظر بگیرید.

از پنکه یا دستگاه نویز سفید استفاده کنید تا به نوزاد در خواب کمک کنید:

اگر خانه تان پر از صدا است، برای یک نوزاد سخت است که بخوابد و در خواب بماند. یک راه حل ساده استفاده از پنکه و یا یک ماشین نویز سفید است تا هر گونه صداهای ناخواسته را از بین ببرد. هم چنین اگر شما سفر می کنید و یا در جایی غیر از محیط خانه نوزاد را می خوابانید، این کار می تواند مفید باشد. در حالی که مطالعات نشان داده اند پنکه خطر SIDS را کاهش نمی دهند، آن ها هنوز هم می توانند به نوزاد شما در آرامش کمک کنند.

اگر از پنکه استفاده می کنید، آن را درست کنار گوش های حساس قرار ندهید.

محیط خواب نوزاد 

محیط خواب سالم ایجاد کنید:

ایمنی مهم ترین عامل برای خواب نوزاد شما است. یک محیط خواب سالم عاری از هر گونه خطرات بالقوه سلامت و ایمنی است. خفگی، SIDS همه نگرانی هایی هستند که هنگام تعیین فضای خواب کودک خود باید مد نظر قرار دهید.

یک گهواره جدید یا سبدی انتخاب کنید که با استانداردهای ایمنی فعلی مطابقت داشته باشد.

یک تشک محکم انتخاب کنید و از کف تشک نرم و یا فوم خودداری کنید.

تنها ازروکشی مناسب استفاده کنید که به طور خاص برای تشک شما طراحی شده اند.

مطمئن شوید که بین تشک و دیواره گهواره و یا تخت هیچ فاصله ای وجود ندارد.

مطمئن شوید که هیچ پتو یا لوازم جانبی اضافی مانند سپر تخت خواب، بالش، و یا حیوانات خشک شده وجود ندارد.

برای خطراتی مانند سیم های پرده و یا سیم های مراقبت از کودک، چک کنید.

از رها کردن حیوانات خانگی به خصوص گربه ها در نزدیکی فضای خواب اجتناب کنید.

در حالی که معمولا برای خوابیدن ایمن است، هرگز به نوزاد خود اجازه ندهید که با یک بطری به خواب برود.

نوزاد همیشه باید بر روی پشت خود بخوابد، حتی در زمان چرت زدن.

 بهترین روش ها برای تربیت کودکان

درک شخصیت و خلق و خوی کودک یکی از اصلی ترین شیوه های تربیتی مناسب کودکان است که سبب شناسایی بهتراستعدادها و تمایلات کودکان نیز می شود.روش های متفاوتی برای تربیت کودک وجود دارد که والدین می توانند با آگاهی از آن ها کودکان خود را تربیت کنندو یک روش قطعی و صحیح برای تربیت کودکان وجود ندارد.

روش های تربیتی برای کودکان

4 شیوه تربیت برای کودکان :

1- محبت کم، محدودیت کم کودک

2- محبت کم، محدودیت زیاد کودک

3- محبت زیاد، محدودیت کم کودک

4- محبت زیاد، محدودیت زیاد کودک

نحوه برخورد با کودکان

نحوه برخورد والدین با کودکان ارتباط مستقیمی با تربیت آنان دارد . برخورد های تربیتی والدین شامل میزان عشق و محبت و محدودیت هایی برای فرزندانشان است به طوری که مجبت والدین به فرزندان موجب ایجاد احساس آرامش کودکان و برقراری ارتباط بهتر کودک با والد می شود،هم چنین والدین با محدودیت هایی که برای فرزندان خود قایل می شوند می توانند عکس العمل غیر متعادل وتندی در مقابل رفتار کودک خود نشان ندهند و در مقابل او سلطه جویانه ظاهر شوند .

واکنش تند والدین در مقابل کودکان سبب می شود والدین کودکان خود را تنبیه بدنی کنند و هیچ پیشبرد تربیتی برای کودکان ندارد اما واکنش متعادل باعث می شود تا والدین به نتیجه دلخواه خود در تربیت کودک برسند.

والدین باید با بهره گیری از این 4 روش و الگوهای متفاوت تربیتی ، یک شیوه متعادل تربیتی را بکار گیرند وعشق خود را نثار کودکان کرده و با تعیین محدودیت ها، آن ها را در مسیر درست قراردهند.

والدینی که از شیوه تربیتی محبت زیاد در مقابل کودکان استفاده می کنند،باید صحبت بیشتری با فرزندان خود داشته باشند ووقت بیشتری را صرف آن ها کنند .

محبت به کودک و وقت گذراندن با آن ها

 روش های تربیتی صحیح فرزندان در خانواده

والدینی که از روش قرار دادن محدودیت های زیاد برای تربیت کودکان استفاده می کنند باید قبول کنند که روش صحیحی را به کار نمی برند و مانند زمان های قدیم دیکتاتورانه با کودکان رفتار می کنند. هدف از تربیت کودکان، باید آموزش احترام گذاشتن متقابل به آن ها و آماده کردن آن ها برای پیروی از قوانین اجتماعی است و فرقی نمی کند که کدام شیوه تربیتی را بکار می برید.

شما باید شیوه تربیتی را انتخاب کنید که با آن ارتباط بهتری برقرار کرده اید . برخی از والدین شیوه ای را بر می گزینند که والدینشان برای تربیت آنان داشته است زیرا می پندارند که این شیوه بر روی آنان تاثیر گذار بوده اما برخی از والدین با شیوه تربیتی که والدینشان برای آنان داشته به هیچ وجه موافق نیستند.

محبت و محدودیت زیاد بهتر از محبت و محدودیت کم عمل می کند زیرا میزان محبت و محدودیت کم سبب ایجاد شخصیت پایین در کودکان می شود.برخی از والدین به دلیل اینکه کودکانشان برداشت منفی از گفته ها و کارهایشان نداشته باشند ترجیح می دهندهیچ کاری به کار فرزندش نداشته باشند که چنین تصوری کاملا سطحی و به علت ساده کردن وظایف است و هیچ تاثیری درتربیت فرزند ندارد.

هیچ گاه زور و اجبار غیرضروری را به فرزندان خود تحمیل نکنید وبیش از اندازه آن ها را خسته نکنید تا مجبور شوند دست به مخالفت های شدید بزنند و بهتر است به جای متوسل شدن به زور با محبت فراوان با کودکتان برخورد کنید.

عشق و محبت خود را تا جایی که توان دارید نصیب کودکان کنید ودر صورت لزوم حد و مرزهای مشخصی برای آن ها تعیین کنید. از شیوه پرخاشگرانه و سلطه جویانه فقط در زمانی استفاده کنید که جان فرزندانتان در خطر بود .

تربیت کودکان با روشی درست و محبت آمیز

زمانی با کودکان متعادل رفتار کنید که کودکان ملزم به انجام کاری هستند مانند رسیدن زمان خواب کودکان . واکنش غیرفعال ( یعنی واکنش نشان ندادن در مقابل کارهای کودک ) کاربرد دارد که کودک نوشیدنی را از دهان خود بیرون می ریزد در چنین مواقعی طوری وانمود کنید که کودک تصور کند شما فکر می کنید کار او کاملا تصادفی بوده است.

در این مواقع دا دزدن سر کودک و یا تنبیه او اشتباه است زیرا کودک با انجام این واکنش ها کار خود را تکرار می کند. بر اساس موقعیت های مختلف شما ملزم به تغییر روش های تربیتی خود هستید و لازم است درموقعیت های مختلف، متعادل، منفعل و سلطه جو رفتار کنید .

در آخر به این نکته توجه کنید که کودکان امروز متفاوت تر از کودکان قدیم هستند و دوست ندارند پند و اندرز بشنوند پس لازم است با آنان با شیوه درستی رفتار کرد.

شیوه درست رفتار با کودک

نکاتی برای تربیت کودک

اگر از شیوه های تربیتی متفاوت برای کودکان استفاده می کنید ، رعایت این نکات برای تربیت کودکان بسیار مهم است:

احترام به شخصیت کودک

احترام به شخصیت کودک سبب می شودآن ها این احترام را ببینند و در مقابل به شما احترام بگذارند پس بهتر است همان گونه که دوست دارید با شما رفتار شود با کودکتان رفتار کنید.

در استفاده از روش های تربیتی صبور باشید

اگر از یک شیوه نتیجه نگرفتید مایوس نشوید و آن را ادامه دهید وهرگز قواعدتان را زیر پا نگذارید.

شیوه تربیتی متناسب با کودک خود را بیابید

قبل از تنبیه منظورخود را به کودکان بفهمانید زیرا گاهی اوقات والدین منظور خود را به درستی بیان نمی کنند و یا ازکودکشان توقع فراوان دارند.

به دنبال ریشه بعضی رفتارها در کودکانتان باشید

علت رفتار نا شایست کودکتان را بشناسیدزیرا برخی کودکان اگر از واقعه یا حادثه ای متاثر شوند ، در واکنش به آن دست به رفتارهای نادرست و غیرقابل توجیه می زنند.

نکات تربیتی آموزشی کودکان

روانشناسی کودک و اهمیت آن

یکی از مهم ترین فاکتورهایی که هر والدینی باید آن را رعایت کنند ، این است که کودک شناسی خوبی داشته باشند . البته با بزرگ کردن فرزند می توان به ابعاد مختلف شخصیتی او پی برد .

باید یاد بگیریم که نگاه کودک به دنیای اطراف خود چیست و چگونه مهارت های جدید را به او بیاموزیم ، با احساسات او آشنا شویم و تغییراتی که ممکن است در طول زندگی داشته باشد را مشاهده کنیم که همگی زیر شاخه روانشناسی کودک هستند .

همزمان با بزرگ شدن کودک او در مرحله های پیشرفت کردن قرار می گیرد . محیط ، ژنتیک ، عناصر فرهنگی می تواند روی شخصیت کودک تا حد زیادی تاثیرگزار باشد و البته که سخت است مسیر پیش رو را برای کودکان توضیح دهیم و احساسات آن ها را آنالیز کنیم . دقیقا همینجاست که روانشناسی کودک به کمک شما می آید و اطلاعات ارزشمندی را در اختیار تان قرار می دهد .

روانشناسی کودک چیست ؟

چنانچه در بیا نی نی گفته ایم روانشناسی کودک مطالعه بر روی عملکرد های خودآگاه و ناخود آگاه کودک می باشد که روانشناسان کودک چگونگی تعامل کودک را با والدین ، خودشان و جهان اطراف بررسی می کنند تا پیشرفت و رشد ذهنی آن ها را متوجه شوند .

چرا روانشناسی کودک اهمیت دارد ؟ اهداف روانشناسی کودک چیست ؟

هرکس دوست دارد که رشد سالم را در کودک خود مشاهده کند اما گاهی اوقات نمی توان طبیعی بودن و یا غیر طبیعی بودن رفتار کودک را متوجه شد و روانشناسان کودک به ما کمک می کنند تا این تفاوت را بفهمیم .

فهم الگو های رفتاری طبیعی و غیر طبیعی کودک به والدین کمک می کند تا ارتباط برقرار کردن بهتر، یاد دادن بهتر مسائل برای مدیریت احساسات آن ها را بفهمند و به پیشرفت بیشتر کودک خود در مراحل مختلف زندگی کمک کنند .

روانشناسان همچنین ریشه رفتارهای غیر طبیعی کودک را نیز پیدا می کنند و به آن ها کمک می کنند که با این مشکلات مبارزه کنند . آن ها همچنین به پیشگیری ، ارزیابی و تشخیص مشکلاتی مثل اوتیسم می پردازند .

رشد فیزیکی

رشد فیزیکی در کودکان معمولا طی پدیده های ترتیبی رخ می دهند و کودکان اول یاد می گیرند که چگونه سر خود را بالا ببرند ، خود را بچرخانند ، راه بروند و بدوند که روانشناس نیز طی بررسی ویژگی های رفتاری ، علائم فیزیکی و جسمی کودک خود را نیز بررسی می کند تا موارد غیر طبیعی را در او تشخیص دهد و تاخیر در رشد کردن در قسمتی از بدن او می تواند نشان دهنده مشکلاتی باشد که ممکن است روی روان او تاثیر بگذارد .

رشد ذهنی

نظریه های مختلفی در مورد رشد ذهنی کودک وجود دارد که در طی سال ها دچار تغییر و تحولات زیادی شده است و اکنون همه ما می دانیم که کودکان تازه متولد شده از محیط اطراف خود آگاه هستند و نسبت به آن نیز علاقه و هیجان دارند، حتی قبل از این که زبان باز کنند .

رشد ذهنی به پروسه یادگیری و فکری کودک برمی گردد که این رشد شامل مشاهده کردن ، فهم دنیای اطراف ، یادگیری زبان ، حافظه ، تصمیم گیری ، حل مشکل ، چگونگی استفاده از قدرت تجسم و چگونگی استفاده از منطق و استدلال می باشد که تمام این فاکتورها از ژنتیک و محیط به کودک می رسد .

رشد احساسی

رشد احساسی و اجتماعی کودک تا حد زیادی در هم گره خورده است ، رشد عاطفی به چگونگی احساس کودک ، فهم او در مورد احساسات و ابراز آن ها برمی گردد . رشد عاطفی از کودکان بسیار کوچک آغاز می شود که غالبا احساساتی مثل ترس ، لذت ، خشم و ناراحتی را نشان می دهند .

همزان با بزرگ شدن کودک احساسات آن ها نیز پیچیده تر می شود و احساساتی مثل اعتماد بنفس ، امیدواری ، گناه و غرور در آن ها پدیدار می شود و رشد احساسی همچنین توانایی کودک را برای احساس و فهم عواطف دیگران شامل می شود که یادگیری تنظیم این احساسات برای بعضی از کودکان سخت است که در این مرحله روانشناس و یا فهم روانشناسی کودک کمک بسیار زیادی می کند .

رشد احساسی همچنین می تواند تا حد زیادی رشد اجتماعی کودک را نیز نشان دهد و رشد احساسی کودک روی برخورد آن ها با دیگران نیز تاثیرگزار است و رشد اجتماعی در مورد این است که کودک چگونه ارزش ها ، آگاهی و مهارت های اجتماعی را در برابر افراد دیگر انجام می دهند .

حال این روانشناسی کودک را می توان در فضاهای مختلفی بررسی کرد که در ادامه مقاله به آن ها اشاره می کنیم :

فضای اجتماعی :

روابط بین دوستان تاثیر زیادی روی فکر، یادگیری و رشد کودکان دارد و خانواده، مدرسه و گروه های دوستانه نقش مهمی را در فضای اجتماعی کودک خواهند داشت .

فضای فرهنگی :

فرهنگ محیطی که کودک در آن زندگی می کند ، ارزش ها ، سنت ها و طرز فکر ها و شیوه های مختلف زندگی در طرز فکر کودک بسیار موثر است و همچنین فرهنگ نقش مهمی در روابط کودک با والدین ، مدرسه دارد .

فضای اجتماعی اقتصادی :

وضعیت اجتماعی اقتصادی فاکتورهای مختلفی را مثل سطح تحصیلاتی مردم ، میزان درآمد ، شغل و محل زندگی را شامل می شود . کودک می تواند با غنی بودن در هر کدام از موارد بالا مثل فرهنگ غنی مردم کشور خود ، راحت تر ناتعادلی ها را برطرف کند و خود را ارتقا دهد .

4 مباحث روانشناسی کودک که ممکن است به والدین کمک کند

بسیاری از مباحث روانشناسی کودک وجود دارد که می تواند برای والدین بسیار مفید باشد. این افراد ممکن است تمام تلاش خود را بکنند که والدین خوبی باشند اما ممکن است غالباً شکست بخورند. مواقعی وجود دارد که تعامل با کودکی که مراحل مختلف رشد را پشت سر می گذارد بسیار دشوار می شود.

رفتار کودک

این همیشه یک بحث برجسته در محافل روانشناختی است که در مورد کودکان بحث می شود. مشکلات مختلف زیادی وجود دارد که با رشد کودک می تواند بروز کند و والدین باید بدانند که چگونه با هر یک از این مسائل مناسب رفتار کنند. به عنوان مثال کودکی که 12 ماهه است قصد دارد رفتارهای حل مسئله را شروع کند.

با رسیدن به 18 ماه ، آنها از اطلاعات جمع آوری شده از تجربه شخصی و 5 درک حسی استفاده می کنند تا در زندگی روزمره خود گزینه هایی را انتخاب کنند. در این مدت نیز ممکن است روحیه کودک دشوار شود و اینجاست که آنها دیگر فقط به هدایت والدین تکیه نمی کنند.

هنگامی که آنها شروع به کشف توانایی های خود می کنند ، ممکن است ناامید شوند زیرا سعی می کنید از انجام برخی کارها جلوگیری کنید. این نوع تجربه وقتی کودک ابتدا به پیش دبستانی یا مهدکودک می رود و از دبستان تا دبیرستان فارغ التحصیل می شود ، تکرار خواهد شد. والدین باید در صورت وجود شرایط دشوار ، از راهکارهایی از جمله ارائه انتخاب به فرزندان یا تغییر مسیر توجه آنها آگاه باشند

اگرچه روزگاری ازتنبیه و مجازات به عنوان یک روش اصلی برای مقابله با کودکان ناخوشایند استفاده می شد ، اما امروزه بیشتر روانشناسان و والدین در حال انجام بازخورد مثبت و تغییر مسیر به عنوان راهکارهای اصلی برای کمک به فرزندان خود در این دوران دشوار انتقالی هستند.

مدیریت خشم برای کودکان

کودکان در هر سنی می توانند مشکلات مدیریت خشم را تجربه کنند. همانطور که قبلاً نیز گفته شد ، همانطور که مراحل رشد را پشت سر می گذارند ، این می تواند یک زمان بسیار دشوار برای آنها باشد. آنها سعی می کنند یا به خودی خود یا در نتیجه نشانه های اجتماعی که از همسالان خود دریافت می کنند ، تکامل یابند.

برخورد با کودکانی که مشکلات مدیریت خشم مانند تنور را تجربه می کنند، می تواند برای بزرگسالان بسیار مشکل ساز باشد. این که آیا این اتفاق در خانه رخ می دهد، یا اگر کودکان در مدرسه این کار را انجام می دهند، باید استراتژی هایی به کار گرفته شود تا بتوانند عصبانیت خود را تغییر مسیر دهند یا به آنها کمک کنند تا درک کنند که چرا آنچه انجام می دهند از منظری غیر از خود اشتباه است. از 4 موضوع روانشناسی کودک، موضوع بعدی به یکی از مهمترین روانشناسان ارجاع می شود که واقعاً این تغییرات را درک کرده است.

نظریه اریک اریکسون

شناخت آموزه های روانشناس برای هر دو دوره انتقالی بسیار مفید است و به کودکان در مقابله با مسائل مدیریت عصبانیت کمک می کند. او روانشناس است که عبارت بحران هویت را بیان کرد. در اصل ، هر عدم تعادل در شخصیت آنها به طور معمول با نوعی از مرحله انتقالی که تجربه می کنند ، گره خورده است. اریک اریکسون یک سیستم هشت مرحله ای برای مقابله با بحران هویت ایجاد کرد.

اینکه این تغییرات در درجه اول ناشی از فشارهای بیولوژیکی و تغییرهای رشد است و اینکه این انتقالها منجر به تغییر هویت می شوند ، سیستم هشت مرحله به شما نشان می دهد که چگونه با بحران های هویتی برخورد کنید که در این مواقع انتقالی به وجود می آیند.

رشد عاطفی اجتماعی

سرانجام ، موضوعی که به این مراحل رشد کودک نیز مربوط می شود ، شامل رشد اجتماعی – عاطفی است. اریک اریکسون این تئوری را به عنوان نوعی پاسخ در برابر نظریه های روانشناختی فروید ارائه داد و دانست که زندگی چیزی بیش از یک سری بحران هایی نیست که فرد باید برای تحقق و بقای آن تحمل کند. او معتقد بود که این تغییرات فقط توسط کودکان تجربه نشده است ، بلکه از طریق بزرگسالی نیز ادامه خواهد یافت

براساس بازخوردی که کودکان از محیط خود دریافت می کنند ، به خصوص در زمینه اجتماعی ، این امر بر احساسات آنها تأثیر می گذارد و بنابراین احساسات تصمیمات خود را در مورد نحوه برخورد مناسب با درگیری ها هدایت می کنند.

این 4 موضوع روانشناسی کودک است که باید توسط هر والد مورد مطالعه قرار گیرد. آنچه والدین باید درک کنند این است که کودکان در نتیجه تغییراتی که باید رخ دهد ، رشد و نمو می کنند

همانطور که آنها در حال یادگیری چگونگی شناسایی خود به عنوان یک فرد ، استفاده از مهارت های حرکتی و مهارت های حل مسئله حتی در مراحل اولیه زندگی هستند ، قصد دارند بحران هایی را تجربه کنند که مربوط به تحولات توسعه است.

در کنار هم ، این 4 مباحث روانشناسی کودک به والدین کمک می کند در هنگام تحمل این مسائل ، توانایی تعامل با فرزند خود را بهبود بخشند. همچنین پایه و اساس خوبی را برای فرزندان شما ایجاد می کند ، اطمینان حاصل کنید که آنها می فهمند که چگونه با این تغییرات و بحران هایی که پیش می آید به درستی مقابله کنند.

سپس آنها می توانند آنچه را که از شما آموخته اند به فرزندان خود منتقل کنند و به تحقق روشی بسیار منطقی تر و متمرکز تر برای مقابله با تغییرات زندگی کمک کنند. درک این مسئله که چرا این بحران ها رخ می دهد و اگر می خواهید والدین ایده آل باشید ، چگونگی مقابله با آنها ، بسیار مهم است.