دسته: دانستنی‌های کودکان

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – مهد کودک خانه دوم کودکان محسوب می‌شود و بسیاری از والدین ترجیح می‌دهند برای آموزش و کسب مهارت‌های بیشتر، کودکشان را به مهد کودک بفرستند. فرستادن کودکان زیر سه سال به مهد توصیه نمی‌شود، اما فرستادن کودکان در سن مناسب به مهد نقش موثری در تربیت و شکل گیری شخصیت آن‌ها دارد. والدین درصورتی می‌توانند از مزایای مهدکودک برخوردار شوند که مهدکودک مناسبی برای فرزندشان انتخاب کنند. در این مطلب به بررسی نقش مهدکودک بر تربیت و شخصیت کودکان، آسیب شناسی مهدکودک و فواید و عوارض مهدکودک می‌پردازیم.

• نقش مهدکودک در تربیت و شخصیت کودکان
• تاثیر مهدکودک بر آینده کودکان
• آسیب شناسی تاثیر مهدکودک بر کودکان
• فواید مهدکودک برای کودکان
• معایب مهدکودک برای کودکان

نقش مهدکودک در تربیت و شخصیت کودکان

۱. تقویت روابط اجتماعی

۲. آموزش نظم و انظباط

۳. مستقل شدن

۴. افزایش اعتماد به نفس و خودباوری کودکان

۵. کاهش اضطراب و ترس در کودکان

۶. رشد عاطفی کودکان

تاثیر مهدکودک بر آینده کودکان

آسیب شناسی تاثیر مهدکودک بر کودکان

۱. تقلید از رفتار نامناسب دوستان

۲. مربیان نامناسب

۳. ترس و اضطراب

۴. رفتار نامناسب مربیان

۵. یکسان بودن برنامه آموزشی برای همه کودکان

۶. تعامل ضعیف خانواده‌ها با مهدها

۷. از بین بردن خلاقیت کودکان

فواید مهدکودک برای کودکان

۱. آمادگی برای ورود به مدرسه

۲. افزایش علاقه کودکان برای یادگیری مهارت‌های جدید

۳. آموزش مهارت‌های فیزیکی

۴. آموزش فکر کردن و مهارت‌های شناختی

۵. تخصص مربیان در زمینه آموزش کودکان

معایب مهدکودک برای کودکان

۱. مناسب نبودن محیط مهدکودک برای کودکان زیر سه سال

۲. شیوع بیماری ها

۳. تجاری شدن مهدکودک ها

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – آموزش الفبا قبل از دبستان و با استفاده از روش‌های مختلف یکی از مسائلی است که شاید اکثر خانواده‌ها را درگیر خود کرده باشد. والدین در مواجه با این موضوع به این فکر فرو می‌روند که اگر کودک آن‌ها نیز قبل از شروع دوران ابتدایی الفبا را فرا بگیرد چقدر عالی می‌شود، ولی آیا این کار درست است؟ در این مطلب به بررسی خوب یا بد بودن آموزش الفبا قبل از دبستان، محتوای برنامه آموزشی دوره پیش از دبستان و نظر آموزش و پرورش در این باره می‌پردازیم.

آموزش الفبا قبل از دبستان خوب است یا بد؟

• دوران پیش از دبستان دوران بازی است: دوران قبل از دبستان زمانی است که کودک باید زمانش را صرف بازی‌های کودکانه کند نه یادگیری مباحث درسی.
• دلزدگی و خستگی کودکان از مطالب تکراری: این آموزش‌ها قبل از دوران ابتدایی موجب می‌شود که با آغاز دوران مدرسه به دلیل جلو بودن کودک از سایر همکلاسی هایش از درس و کلاس زده شود و به علت تکراری بودن مطالب آموزشی، سعی در سرگرم کردن خود با روش‌های دیگری مثل شوخی کردن با دوستانش باشد.
• تفاوت در شیوه آموزشی و ایجاد سردرگمی: به دلیل متفاوت بودن شیوه‌ی آموزشی قبل از مدرسه با نحوه آموزش‌های زمان مدرسه، کودک دچار سردرگمی‌ می‌شود.
• کافی بودن آموزش‌های مراکز پیش دبستانی: آموزش‌های مرسوم کودک در مراکز پیش دبستانی برای کودک کافی است؛ بنابراین نیازی به شروع روند آموزش کودک قبل از مدرسه نیست.
• ایجاد مزاحمت در زمان تدریس معلم: کودکانی که حروف الفبا را پیش از ورود به مدرسه یاد گرفته‌اند در زمان تدریس معلم سعی در حدس کلمات دارند و می‌خواهند اطلاعات خود را به سایر دوستانشان نشان دهند. این موضوع باعث ایجاد اختلال در روند آموزش آموزگار می‌شود.

محتوای برنامه آموزشی دوره پیش از دبستان

قبل از ورود دانش آموز به مدرسه باید دوران پیش دبستانی طی شود که این دوران مطابق با اهداف خاصی پیش می‌رود. مباحثی که در دوران پیش دبستانی مطرح می‌شوند باید منطبق بر اهداف زیر باشند و آموزش‌هایی خارج از این چهارچوب به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

۱. پرورش مهارت‌های جسمی

اولین هدف از برگزاری دوران پیش دبستانی پرورش مهارت‌های جسمی و حرکتیست. یادگیری این مهارت در قالب بازی‌های کودکانه صورت می‌گیرد؛ به عنوان مثال لی لی یکی از بازی‌های محبوب کودکانه است که به کودکان در آموزش حفظ تعادل کمک می‌کند.

۲. پرورش روحیه و رفتار عاطفی کودک

دومین هدف، پرورش روحیه و رفتار عاطفی کودک است. در بطن این آموزشات به کودک یاد داده می‌شود که چگونه احساسات و هیجان‌های خود را شناسایی کند و چگونه با دوستان خود همکاری داشته باشد. آن‌ها یاد می‌گیرند تا در زمان غم و اندوه احساس خود را به درستی نشان دهند.

۳. پرورش مهارت‌های ذهنی

هدف دیگری که آموزشات پیش دبستانی دارد، پرورش مهارت‌های ذهنیست. این آموزش‌ها موجب می‌شود دقت و تمرکز کودک بالا برود.

۴. پرورش صفات اخلاقی

مهارت چهارمی که کودک در دوران پیش دبستانی می‌آموزد، پرورش صفات و رفتار‌های اجتماعی متناسب با ارزش‌ها و هنجار‌های اجتماعیست. گوش دادن به حرف بزرگتر‌ها و احترام گذاشتن به آن‌ها از نمونه‌های این اهداف هستند.

۵. انس با قرآن

انس با قرآن هدف دیگری است که در این دوران باید مورد توجه قرار گیرد.

۶. پرورش ذوق هنری

در دوران پیش دبستانی می‌بایست کودک با ساختن انواع کاردستی‌ها آَشنا شود و توانایی تشخیص رنگ‌ها از یکدیگر را داشته باشد.

۷. آموزش مفاهیم دینی

آشنایی با خدا و مفهوم معبود، آشنایی با آداب و رسوم محلی و مذهبی از دیگر اهداف برگزاری کلاس‌های دوران پیش دبستانی است.

۸. آموزش زبان فارسی

آموزش زبان فارسی مخصوصا به کودکانی که با گویشی غیر از زبان فارسی صحبت می‌کنند ضروری است.

۹. آموزش رعایت بهداشت

در این دوران کودکان یاد می‌گیرند که به نظافت خود اهمیت دهند و از محیط زیست خود مراقبت کنند.

۱۰. پرورش هویت ملی

کودکان در دوران پیش دبستانی با نماد‌های ملی مانند پرچم و نقشه کشور آشنا می‌شوند و یاد می‌گیرند به نماد‌های ملی و آداب و رسوم ملی احترام بگذارند.

دیدگاه آموزش و پرورش درباره آموزش الفبا قبل از دبستان

از تاریخ ۲۵ شهریور سال ۹۶ بر اساس دستور وزراتی، آموزش اعداد و حروف الفبا در دوره پیش دبستانی ممنوع شد. در این دوران برنامه آموزشی باید بر یادگیری مهارت‌های زندگی مانند نظم، برقراری روابط اجتماعی، شرکت در کا‌رهای گروهی و … تاکید داشته باشد و آموزش الفبا در این دوران باعث دلزدگی کودک در کلاس اول در زمان یادگیری خواهد شد. همچنین مهم‌ترین دلیل ممنوعیت آموزش الفبا قبل از دبستان توسط آموزش و پروش تفاوت در نحوه‌ی آموزش آن است. روش جدید آموزش حروف الفبا به کودکان بر مبنای آموزش کل به جز است. ابتدا دانش آموز شکل کلی کلمه را می‌بیند، آوا‌ها را کشف می‌کند و سپس نوشتن این آوا‌ها به دانش آموزان آموزش داده می‌شوند. برای مثال دانش آموز در هنگام نوشتن کلمه آب، آن را می‌بیند، می‌خواند و در هنگام نوشتن ابتدا این آوا‌ها را بصورت “آ” “ب”، جدا می‌کند اما در هنگام خواندن شکل دیداری آن کلی است.

نظر شما چیست؟ آیا با آموزش حروف الفبا قبل از دبستان موافقید؟ فراموش نکنید نظرات و پیشنهادات خود را در بخش “ارسال نظر” با ما و مخاطبان بیا بی‌بی در میان بگذارید.

راهنمای انتخاب مدرسه خوب

ارزش‌های شخصی

• مدارس دولتی ترجیح می‌دهید یا خصوصی؟ امکانات هر یک را در نظر بگیرید.
• آیا می‌خواهید فرزندتان به همان مدرسه‌ای که خواهر یا برادرش هستند برود یا ترجیح می‌دهید تجربه جدیدی داشته باشد؟
• آیا می‌خواهید فرزندتان تحصیلات دینی و عقیدتی خاصی داشته باشد؟

ملاحظات عملی

• مسایلی مانند مکان مدرسه، هزینه یا مشکلات رفت و آمد و دسترسی به وسایل حمل و نقل عمومی (مانند اتوبوس و مترو) چه تاثیری بر شما و فرزندتان می‌گذارند؟
• دوستان فرزندتان به کدام مدرسه می‌روند؟
• آیا نیاز دارید که پیش یا پس از ساعت مدرسه، فرزندتان برای مدتی در مدرسه بماند؟

ویژگی‌های مدرسه

• فضای مدرسه کوچک است یا بزرگ؟ چه اندازه‌ای برای فرزندتان مناسب است؟
• آیا امکانات مورد نیاز برای یادگیری فرزندتان مانند زمین بازی، کتابخانه، برنامه‌های هنری و ورزشی وجود دارد؟
• آیا مدرسه در سال‌های گذشته نتایج تحصیلی قابل قبولی از دید شما داشته است؟ عملکرد آن در زمینه‌های دیگر مانند هنر، ورزش یا مشارکت اجتماعی چگونه بوده است؟

ارتباط میان خانه و مدرسه

• چه فرصت‌هایی برای مشارکت خانواده با مدرسه وجود دارد؟ چگونه بین خانه و مدرسه ارتباط برقرار می‌شود؟
• مدرسه چه ارتباطی با جامعه محلی دارد؟

ویژگی‌های یک مدرسه مطلوب از دید کارشناسان

1. کمال گرا نباشید. هیچ مدرسه‌ای تمام ایده آل‌های ذهنی شما را برآورده نمی‌کند. از سویی دیگر نگاه شما به روش تربیتی مدارس نیز به مرور زمان تغییر خواهد کرد، صلب نباشید.
   همچنین در نظر داشته باشید که کادر مدرسه نیز انسان‌هایی مانند ما و شما هستند و در معرض تغییرات فکری، عقیدتی و روانی قرار دارند.
2. ساعت تعطیلی مدرسه، نحوه خروج دانش آموزان را مشاهده کنید. بیرون از مدرسه مورد نظرتان، گوشه‌ای بایستید و خروج دانش آموزان را نظاره کنید. چه می‌بینید؟ آیا حس رهایی و آزادی از قفس دارند یا به نظر می‌آید از سفر دلچسبی باز می‌گردند؟
3. فضای داخلی مدرسه را ببینید. از مسوولان مدرسه اجازه بگیرید تا داخل مدرسه را مشاهده کنید. زمانی را انتخاب کنید که مدرسه برقرار است و دانش آموزان سر کلاس هستند. وضعیت ایمنی ساختمان و شرایط دسته بهداشتی را مشاهده کنید. هنگام زنگ تفریح داخل کلاس‌ها را ببینید. اگر مسوولان مدرسه با دلایل غیرمنطقی اجازه این کار را ندادند، حتما مشکلی وجود دارد!
4. دانش آموزان اخراج شده از کلاس، نشانه خوبی نیستند. اگر در قدم زدن در راهرو‌های مدرسه، دانش آموزان اخراج شده از کلاس را دیدید که ناراحت و مشوش ایستاده یا روی زمین نشسته اند و کسی به وضعیتشان رسیدگی نمی‌کند، بهتر است این مدرسه را از لیستتان خط بزنید!
5. کلاس‌های ساکت فاجعه آمیزند. اگر هیچ صدایی از کلاس‌ها نمی‌آید و تنها صدای بلند معلم‌ها در راهرو پیچیده است، یعنی همه چیز دارد دیکته می‌شود و دانش آموزان سربازانی بله قربان‌گو در این مدرسه هستند. اما اگر از کلاس‌ها سر و صدای بچه‌ها، گفتگو و خنده بلند بود و معلم دعوای‌شان نمی‌کرد یعنی کلاس محل انجام فعالیت‌های جذاب برای دانش آموزان است.
6. زمان تخته و گچ گذشته است. مدرسه‌ای را انتخاب کنید که معلمان بجز گچ و تخته و ماژیک از فیلم، نمایش، نقاشی، کار دستی، کتاب، مجله و موسیقی برای آموزش به دانش آموزان استفاده می‌کنند.
7. فعالیت‌های گروهی را به فردی ترجیح دهید. به دنبال مدرسه‌ای باشید که در آن “گروه” به “فرد” ترجیح دارد و بیشتر فعالیت‌های دانش آموزان در بستر گروه انجام می‌شود. در این مدارس کودکان رقابت تنگانگ فردی ندارند و به جنگ هم نمی‌روند. این کودکان در آینده می‌دانند چگونه باید با دیگران کار گروهی انجام دهند.
8. مکان‌های مهم در مدرسه را با دقت بررسی کنید. آزمایشگاه، کتابخانه و کارگاه مدرسه شاهرگ‌های حیاتی آن هستند. فضای این مکان‌ها چگونه است؟ تجهیزات و روزآمدی آن‌ها چگونه است؟ دارند خاک می‌خورند یا فعال هستند؟
9. به دیوار افتخارات مدرسه نگاه کنید. چه اسم‌ها، عکس‌ها و عناوینی می‌بینید؟
   • اگر بر روی در و دیوار مدرسه تنها عکس و اسم رتبه‌های اول تا سوم بود، فضای مدرسه مقایسه‌ای و رقابتی است.
   • اگر تمرکز بر آزمون‌های انتشارات کمک‌آموزشی (قلم چی، گاج و…) یا فقط قبولی کنکور (آن هم بدون ذکر رتبه و محل دانشگاه‌ها) بود، بدانید که در این مدرسه تنها نمره و رتبه مهم است و دانش آموزان نردبان ترقی مدرسه هستند.
   • اگر افتخارات ورزشی و هنری دانش آموزان را دیدید، احتمالا در این مدرسه به علایق و موفقیت‌های غیر درسی دانش آموزان نیز بها می‌دهند.
10.  از خانواده‌های دانش آموزان پرس و جو کنید. از آن‌ها بپرسید که تنبیه و تشویق مدرسه چگونه است؟ اگر به دانش آموزان «باج» می‌دهند که صدای پدر و مادر‌ها درنیاید، آن‌ها را فراموش کنید. اما اگر قصد مسوولیت‌پذیر بار آوردن آن‌ها را دارند و حمایتشان می‌کنند، نکته مثبتی در کارنامه آنهاست.
11. از خانواده‌های دانش آموزان بپرسید که انجمن اولیا و مربیان مدرسه عملکرد خاصی هم دارد یا غیرفعال است؟ اگر فعال است، یعنی حرف دانش آموزان در آنجا شنیده می‌شود.
12. از مدیر مدرسه بخواهید تا چند مدرسه خوب دیگر در آن اطراف به شما پیشنهاد دهد. اگر با توجه به نظرات شما و مشخصات کودکتان شما را راهنمایی کرد، این مدرسه را از دست ندهید. اما اگر مدرسه دیگری را در حد پیشنهاد دادن ندانست یا به خودش زحمت پاسخ دادن به شما را نداد، مدرسه را ترک کنید.
13. به پرآوازه بودن نام مدرسه توجه نکنید. دلیل شهرت بیشتر آن‌ها به دلیل تبلیغ زیاد یا سال‌های درخشان گذشته است. با معیار‌های خودتان پیش بروید؛ شاید مدرسه بی ادعای محله خودتان، آن معیار‌ها را داشته باشد.

کلام آخر

هر مدرسه دارای نقاط قوت و ضعفی است که موجب افزایش تجربه فرزندتان می‌شود. پس از انتخاب مدرسه، با عزم راسخ فرزندتان را ثبت نام کنید و مطمئن باشید که بهترین انتخاب را برای او کرده اید. شما چه معیار‌هایی برای انتخاب مدرسه فرزندتان دارید. مدارس دولتی یا غیرانتفاعی را انتخاب می‌کنید؟ اگر کودک شما تمایلی به مدرسه رفتن ندارد و از مدرسه می ترسد، مطالعه مطلب چگونه با ترس از مدرسه کودکمان برخورد کنیم؟ در این زمینه راهگشاست. دیدگاه‌ها و تجربیات خود را با ما و خوانندگان بیا بی‌بی در بخش نظرات در میان بگذارید.

علت لکنت زبان در کودکان

۱. ژنتیک

۲. لکنت زبان رشدی

۳. عوامل عصبی

۴. عوامل روانی

علائم لکنت زبان

• مشکل در شروع یک کلمه، عبارت یا جمله
• تردید کردن قبل از بیان یک آوای خاص
• تکرار یک صدا، کلمه یا هجا
• طولانی شدن برخی صداهایاگفتار‌ها
• بیان ناگهانی و با شدت یک گفتار
• کلمات با صدا‌های خاصی جایگزین می‌شوند
• پلک زدن مداوم و سریع
• لرزش لب‌ها
• ضرب پا
• لرزش فک
• فشار در صورت یا در قسمتی از بالاتنه

تشخیص لکنت زبان

راه های درمان لکنت زبان کودکان در خانه

والدین نقش تاثیرگذاری در چگونگی روبه‌رویی کودک با لکنت زبان و اختلالی که دارد ایفا می‌کنند. پدر و مادر باعث می‌شوند او از صحبت در مقابل اطرافیان احساس خجالت نداشته باشد.

راهکاریی که والدین برای کمک به درمان لکنت زبان کودکان در خانه می‌توانند انجام دهند، عبارتند از:

۱. با کودک شمرده صحبت کنید

بعد از اینکه کودک کلام خود را تمام کرد، چند ثانیه صبر کنید و بعد صحبت خود را شروع کنید. سخنان آرام و شمرده برای درمان لکنت زبان کودک شما بسیار موثرتر از جملات انتقادی و تند مثل آرام صحبت کند یا دوباره آرام تلاش کن است.

۲. سوالاتی که از کودک می‌پرسید را کاهش دهید

کودکان زمانیکه ایده‌های خود را بیان می‌کنند، ترجیح می‌دهند آزادانه سخن بگویند تا اینکه به سوالات بزرگسالان جواب دهند. به جای مطرح کردن سوالات زیاد، نظر خود را نسبت به حرف‌های کودک بیان کنید و به این ترتیب او را مطلع می‌سازید که به او گوش می‌دهید.

۳. از زبان بدن و حرکات صورت کمک بگیرید

حرکات بدن و صورت می‌توانند به کودک این پیام را منتقل کنند که شما به محتوای کلام او گوش می‌دهید و نحوه‌ صحبت کردن او برای شما اهمیتی ندارد.

۴. در طول روز زمانی تنها به کودک اختصاص دهید

در طول روز اجازه دهید کودک خود تصمیم بگیرد که چه کاری می‌خواهد انجام دهد. کودک باید خودش تصمیم بگیرد که شما را در فعالیت‌ها دخیل کند یا خیر، به علاوه اجازه دهید او تصمیم بگیرد که در مورد موضوع خاصی صحبت کند یا خیر. هنگامی که او برای صحبت به سراغ شما آمد، در این زمان خاص از سخنان آرام، شمرده و همراه با مکث‌های زیاد استفاده کنید. این زمان می‌تواند به تقویت اعتماد به نفس کودک شما کمک کند و به او می‌گوید که پدر و مادرش از همنشینی با او لذت می‌برند. به این ترتیب، همینطور که کودک بزرگتر می‌شود، برای صحبت کردن درمورد احساسات و تجارب خود راحت خواهد بود و آنها را با شما در میان می‌گذارد.

۵. اعضای خانواده را تشویق کنید به کودک گوش دهند

کودکانی که به لکنت زبان دچار هستند، زمانی که نگران وقفه میان صحبت نباشند و بدانند که شنوندگان با آرامش به او گوش می‌کنند، بسیار آسان‌تر صحبت می‌کنند. بنابراین به اعضای خانواده بیاموزید که میان صحبت کودک حرف نزنند و کلام او را قطع نکنند.

۶. شیوه‌ ارتباط با فرزند را تحت نظر بگیرید

سعی کنید زمان‌هایی که برای شنیدن و برقراری ارتباط با کودک اختصاص می‌دهید را افزایش دهید. انتقادات، الگوی سریع صحبت کردن، پریدن وسط حرف او و سوال پرسیدن را کاهش دهید.

۷. به کودک انتقال دهید که او را همانطور که هست می‌پذیرید

پذیرش کودک توسط پدر و مادر، قویترین نیرویی است که می‌تواند از او حمایت کند. این حس را به او منتقل کنید که چه لکنت داشته باشد، چه بتواند عادی صحبت کند، برای شما فرقی ندارد و او را دوست خواهید داشت.

زمان مراجعه به پزشک

بسیاری از والدین نسبت به کمک گرفتن از گفتار درمانی برای لکنت زبان کودک خود، بی میل هستند چرا که نمی‌خواهند با این کار آگاهی کودک را از اختلال خود افزایش دهند. کارشناسان معتقدند که اگر کودک بیش از سه سال سن دارد و بین سه تا شش ماه است که لکنت دارد، وقت آن است که به دنبال درمان و معاینات پزشکی باشید. این بدان دلیل است که کودک ممکن است مشکل فراتر از یک اختلال گفتاری موقت داشته باشد. یک گفتار درمانگر متخصص در امر لکنت پیدا کنید، او می‌تواند به شما کمک کند که تصمیم بگیرید آیا دخالت در روند صحبت کردن کودک ضروری هست یا خیر.
بیشتر کودکان مبتلا به لکنت که دوره‌ گرفتگی زبان آنها طولانی شده است می‌توانند از گفتار درمانی بهره‌مند شوند. در برخی موارد، مشکل به طور کامل از بین می‌رود و در موارد دیگر بسیار بهتر می‌شود. گفتار درمانی قطعا اعتماد به نفس کودک را افزایش می‌دهد، زیرا به او یاد می‌دهد چگونه لکنت را کنترل کند و مهارت‌های گفتاری خود را چطور می‌تواند بهبود بخشد.

بیا نی نی | دسته روانشناسی – سالیان سال است که از نقش مادر در خانواده به ما تصویر زنی را ارائه داده‌اند که همواره فداکاری می‌کند، خودش را نادیده می‌گیرد و تمام وقت خود را به فرزندان اختصاص می‌دهد. در این میان برخی برای مخالفت با این تصویر از آن طرف بوم افتاده‌اند! به فرزندان‌شان اصلا رسیدگی نمی‌کنند، به آن‌ها اصلا اهمیت نمی‌دهند و وقت خود را با هر چیزی به جز فرزندشان پر می‌کنند. در جامعه ما چطور می‌توان متعادل بود؟ اگر این سوالات که چگونه برای فرزندم مادر خوبی باشم؟ چطور او را همراهی کنم؟ سوالات شما نیز هست باید با تفاوت مادر کامل با کافی آشنا شوید. برای این منظور با ما همراه باشید.

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوینی که در فهرست موضوعی زیر ارائه شده‌اند، به موضوع دلخواه خود برسید.

• مادر کامل یا کافی ؟!
• تفاوت مادر کامل با کافی چیست؟

مادر کامل یا مادر کافی ؟!

در مقدمه کتاب «مادر کافی» جو فراست نوشته شده است: «هر چند می‌شد نام کتابم  را مادر کامل یا عالی بگذارم، اما تعجب نکنید اگر به شما بگوییم مادر کامل نه تنها مادر مفیدی نیست بلکه شاید مضر نیز باشد و آنچه فرزندان به ویژه در سال‌های ابتدایی زندگی به آن احتیاج دارند، مادر کافی است.»

پس اگر با شنیدن کلمه «مادر کافی» اولین چیزی که به ذهن‌تان می‌رسد یک مادر بی‌مبالات است که به رعایت حداقل‌ها در مورد فرزندش اکتفا می‌کند و مادر خوبی نیست باید کمی تامل کنید. رعایت حداقل‌ها در چه زمینه‌هایی؟ شاید همین حداقل بودن در برخی زمینه‌ها باعث بشود که به جای یک موجود بی‌عرضه یک قهرمان خودساخته تربیت کنید. در عین حال ۲۰ سال آینده هم نخواهید همواره منت سال‌های جوانی از دست رفته‌تان را سر فرزندان‌تان بگذارید و با شریک زندگی‌اش سر جنگ داشته باشید چون حاصل تمام زحمات شما را از شما گرفته است! شما که الان هیچ دستاوردی به جز این فرزند در زندگی‌تان ندارید و به خودتان حق می‌دهید او را برای خودتان بخواهید.

تفاوت مادر کامل با کافی چیست؟

جمع بندی

اکنون که تفاوت مادر کامل با کافی را می‌دانید، شما مادر کامل هستید یا مادر کافی؟ اگر احساس می‌کنید تا اینجا یک مادر کامل بوده‌اید و فرزندتان به شما بیش از حد وابسته شده است پیشنهاد می‌کنیم مقاله وابستگی کودک به مادر و راهکارهای مواجهه با آن را مطالعه کنید. علاوه بر این خودتان هم کم کم سعی کنید با تغییر عادات کوچک مادری کردن‌تان را به خصوصیات مادر کافی که ذکر شد، نزدیک کنید. فراموش نکنید که نظرات و تجربیات‌تان را از طریق بخش نظرات و پرسش‌ها با ما و سایر کاربران در میان بگذارید و از دغدغه‌های مادرانه‌تان بگویید. در بسیاری موارد مشکل شما، مشکل مادرهای دیگر هم هست. تجربه‌های شما هم می‌تواند برای مادرهای دیگر بسیار مفید باشد.

بیا نی نی | بخش روانشناسی – وقتی از دور نگاه کنید دوقلو‌ها یک جفت بامزه و دوست داشتنی به نظر می‌رسند، اما برای والدین آن‌ها با وجود لذت بردن از حضور این کوچولو‌های جذاب، چالش‌های زیادی وجود دارد. تربیت کودکان آسان نیست اما تربیت کودکان دوقلو نیاز به ظرافت‌هایی دارد که کمتر به آن پرداخته شده است و در عین حال آگاهی از آن‌ها ضروری به نظر می‌رسد. در این مقاله سعی شده است به طور کلی به نکات اساسی‌تر در این زمینه اشاره کنیم. در صورتی که دارای فرزند دوقلو هستید و دردرسرهایتان زیاد است، بهتر است بعد از خواندن این نکات به دنبال یک مشاوره تخصصی نیز باشید.

تربیت کودکان دوقلو و نحوه رفتار با آن‌ها

۱- آن‌ها دو نفرند!

• بیش از ۱۳۰ اسم دوقلو دختر و پسر
• بیش از ۲۶۰ اسم دوقلو دختر زیبا و خاص
• بیش از ۲۳۰ اسم دوقلو پسر زیبا و خاص

۲- با هریک رفتاری متناسب با شخصیت مستقل او داشته باشید

۳- تبعیض قائل نشوید

۴- وارد دعوای بین دوقلو‌ها نشوید

۵- اتاق دوقلوها را نیز عادلانه بچینید

نکاتی در تربیت و مراقبت از دوقلو‌ها

• زمانی که احساس خستگی کردید، از دیگران (کسانی که به آن‌ها اعتماد دارید مانند پدر و مادر) برای نگهداری از فرزندان دوقلوی خود کمک بگیرید.
• برای مراقبت از فرزندانتان برنامه ریزی داشته باشید؛ مثلا ساعت بخصوصی را برای غذا دادن و ساعتی را برای خوابیدن اختصاص دهید. به این ترتیب کمتر احساس آشفتگی و خستگی خواهید کرد.
• هنگام شیر دادن به دوقلو‌ها اگر یکی از دوقلو‌های نوزاد شما ضعیف‌تر است، ابتدا به کودک قوی‌تر شیر دهید تا با مکیدن، راه جریان شیر برای قل ضعیف‌تر بیشتر باز شود.
• برای هر کدام شیشه و پستانک اختصاصی تهیه کنید.
• از آن‌ها جداگانه عکس بگیرید و پشت عکس‌ها اسم هر یک را بنوسید.
• دوقلو‌ها جذابند و همین ممکن است حسادت خواهر یا برادر بزرگتر را تحریک کند. پس مراقب باشید هنگام رفتار با کودکان دوقلو اثر نامطلوبی روی خواهر یا برادر بزرگترشان گذاشته نشود.

• در تربیت کودکان دوقلو هویت مستقل و شخصیت متفاوت آن‌ها را در نظر بگیرید، اما صفات برچسب‌گونه مانند «باهوش من» یا «خوشگل مامان» را به کار نبرید، ممکن است اثر نامطلوب روی کودک دیگر بگذارد.
• اگر یکی از بچه‌ها شروع به بهانه‌گیری کرد ابتدا به کودک آرام توجه کرده و بعد سراغ او بروید تا متوجه شود آرام بودن پاداش دارد نه نق زدن. اما دقت کنید به هر دو به اندازه کافی توجه کرده تا یکی احساس حسادت نکند.
• یکی شدن آن‌ها برای انجام یک کار موجب افزایش صمیمت آن‌ها شده و بسیار مطلوب است مگر اینکه بخواهند با همکاری هم کار نادرستی انجام دهند، در آن صورت مداخله کرده و تنبیه یکسانی برایشان در نظر بگیرید.

سخن آخر

کمی بیاندیشید

دلیل غر زدن کودکان

راهکار‌های برخورد با کودک غرغرو

۱۱ کلید موثر در برخورد با کودک غرغرو در ادامه آمده است.

۱. روی حرف خود بمانید

۲. آرامش خودتان را حفظ کنید

۳. به نیاز‌های جسمی اش توجه کنید

۴. او را سرگرم کنید

۵. به کودک توجه کافی نشان دهید

۶. الگویی برای شیوه درخواست کردن او تعیین کنید

۷. با رفتارتان، شیوه درست صحبت کردن را به او بیاموزید

۸. کمتر “نه” بگویید

۹. به کودک بگویید که اصرار او تاثیری ندارد‌

۱۰. بی توجهی کنید

۱۱. تشویق را فراموش نکنید

چه کار‌هایی نباید انجام دهید

۱. فریاد نزنید

۲. صبور باشید تا اوضاع تغییر کند

سخن آخر