دسته: دانستنی‌های کودکان

علائم و مشخصه های والدین بد و سمی

یکی از سخت ترین کارها؛ والدین بودن به بهترین سبک آن است چرا که بسیاری از والدین به دلیل به کارگیری اصول نادرست تربیتی در مورد فرزندانشان در این خصوص نا موفق بوده اند. برخی از والدین درجهت تربیت فرزند خود براساس یک طرح ساخته و پرداخته ذهنشان عمل می کنند و در واقع طرحی است که اصلا متناسب با تحولات ساختار های اجتماعی نمی باشد.

تجربه ثابت کرده برخی از اصول مربوط به تربیت فرزند به مراتب حتی در این زمینه نادرست و آسیب زننده هم بوده اند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی در این باره بیشتر توضیح خواهیم داد.

بد والدین بودن به چه معناست؟

بد والدین بودن درواقع انجام مجموعه ای از عملکرد هایی است که به طور جدی کودک را به لحاظ رفتاری و روانی آسیب می زند. بد والدین بودن فقط منوط به نوع عملکرد رفتاری نیست، بلکه شامل مجموعه ای از رفتارها است که به تربیت کودک آسیب وارد خواهد کرد. اگرچه این ضعف مهارت در تربیت کودک به طور عمدی نیست، اما باید گفت این مسئله چیزی از میزان آسیب وارده و تاثیرات منفی به تربیت کودک نمی کاهد.

برخی والدین واقعا از عواقب رفتار های تربیتی نادرست خود آگاه نیستند وبرخی اصلا اهمیتی به این موضوع نمی دهند بنابراین والدین بدی بودن ممکن است ناشی از عدم آگاهی نسبت به سبک تربیت درست فرزند باشد و یا این که ممکن است برگرفته از عدم توجه نسبت به یادگیری اصول تربیتی صحیح باشد.

والدین بدی بودن در واقع تاثیرات منفی بسیار جدی بر روی کودکتان می گذارد. با اینکه سبک و اصول تربیتی در جامعه امروزی به سرعت تحول می یابد، اما این مسئله ساده ای است که به کودک بگویید چه کاری باید انجام دهد.

کودک موجودی است که به لحاظ مراقبت عاطفی و تغذیه وابسته به شماست بنابراین روش مناسبی است که والدین کودکان گروهی تشکیل دهند و در قالب فعالیت گروهی از موضوعات و مسائلی که درخصوص کودکشان با آن مواجه می شوند، با یکدیگر در میان بگذارند. همچنین چنانچه نشانه های نادرستی از بد والدین بودن در خود می بینید، خیلی صادقانه با یک روانشناس کودک مشاوره کنید.

نشانه های والدین بدی بودن

انجام چند رفتار مشخص، ثابت می کند، که شما والدین خوبی برای فرزندتان نیستید. رفتارهایی مثل:

1- سرزنش کردن دائم کودک

چنانچه کودک را دائم برای هر کار اشتباهی که از او سر می زند، سرزنش کنید این موضوع بر روی کودک تاثیر منفی می گذارد. این وضعیت به مراتب زمانی که کودک، خودش صادقانه به اشتباهش اعتراف کرده بدتر خواهد بود.

2- تنبیه کودک در برابر دیگران

ممکن است گاهی از کوره در بروید و کودک را در مقابل دیگران سرزنش و یا بدتر از آن تنبیه کنید چرا که این مسئله به حس اعتماد به نفس او آسیب زده و دچار رفتار کم رویی و خجالتی بودنش می شود.

3- دائما نصیحت کردن بدون هیچ گونه رفتار تشویقی

این که دائما در مورد هر چیزی از مسواک زدن دندان ها و مرتب کردن کمد لباس ها به کودک گوشزد می کنید و هرگز به رفتار های تشویقی توجهی ندارید، یکی از نشانه های بد والدین بودن است.

4- دریغ کردن عشق و محبت

اینکه کودک را گاهی در آغوش نمی گیرید و یا به صورت کلامی به او نمی گویید که دوستت دارم به مرور روابط عاطفی شما را با کودک قطع می کند.

5- تعیین نکردن اصول و قوانین

والدینی که هرگز برای تربیت کودک خود اصول و قوانینی رفتاری در نظر نگرفته اند، در محیط بیرون از خانه و در جمع دیگران با مشکلات رفتاری مواجه خواهند بود.

6- عدم حمایت

کودکان به ویژه در موقعیت های استرسی نیاز به حمایت دارند به عنوان مثال مواقعی چون انجام تکالیف مدرسه و یا امتحان چرا که عدم حمایت کودک در مواقع استرسی او را دچار حالت اضطراب شدید می کند.

7- مقایسه کردن کودک

اینکه دائما کودک خود را با دیگر کودکان به لحاظ رفتار های مثبت آن ها مقایسه کنید، نشانه والدین بدی بودن شما است.

8- افتخار نکردن به موفقیت های کودک

اینکه هرگز به کودک تان زمانی که در مواردی با سخت کوشی، موفقیت کسب کرده احساس افتخارخود را بیان نکنید نشانه بد والدین بودن شما است.

9- به کارگیری لحن منتقدانه

اینکه با کودک تان با لحنی منتقدانه گفتگو کنید، نشانه بد والدین بودن است لذا مراقب لحن خود باشید.

10- به احساسات کودک احترام نگذاشتن

این که اصلا برای گفتگو با کودک وقتی اختصاص نمی دهید که از احساساتش بیان کند؛ به شدت بر روی او تاثیر می گذارد و این نشانه بد والدین بودن شما است.

11- یک الگوی ضعیف بودن

رفتار های کودکان بر اساس عادت های رفتاری خود شماست و گاهی نمی دانید که کودک تان از کجا و چطور این گونه رفتار های نادرست را آموخته و از خود نشان می دهد!

12- حق انتخاب به کودک ندادن

این که هیچ وقت به کودک هرگز حق انتخاب نمی دهید و فقط کودک باید طبق گفته شما عمل کند؛ واقعا آسیب زننده خواهد بود.

13- نازپرورده بودن بیش از حد

ممکن است گاهی تصور کنید که کودک تان منحصر به فرد است و او را فوق العاده لوس بار بیاورید. این گونه کودکان دچار انزوای اجتماعی می شوند.

14- به طور افراطی مراقب کودک بودن

این که همواره در ذهن تان به فکر خطری که کودک را تهدید می کند، باشید در نتیجه کودک تان به مرور دچار حالت ترس شده و هرگز ریسک تجربه فعالیت های جدید نمی کند و یا مهارت آشنایی با دوست های جدید نخواهد داشت.

15- عدم اعتماد

این که هرگز به کودک اجازه تصمیم گیری ندهید، موجب می شود تا او تصور کند همه انتخاب هایش اشتباه است و یا اینکه اصلا او را باور ندارید.

16- وقت اختصاص ندادن به کودک

این که گاهی شما به قدری مشغله کاری دارید که اصلا وقتی برای صحبت کردن و یا بازی با کودکتان ندارید و یا این که وقتی کودک در حال صحبت با شماست ، شما به صفحه تلفن همراهتان خیره شده اید نشانه بد والدین بودن شما است.

بداخلاقی و عصبانیت کودکان ریشه در چه دارد و چطور می توان آن را کنترل کرد؟

طبق گفته های روانشناس بالینی دکتر هوارد بث، کج خلقی یک کودک وقتی است که او قادر نیست انگیزه های عاطفی خود را تنظیم کند و این منجر به از دست دادن کنترل نفس و بی توجهی به هنجارهای رفتاری پذیرفته شده در گذشته می شود که از تناسب با موقعیت نشات می گیرد.کج خلقی در کودکان از 18 ماهه که بیش ترین عمومیت را دارند شروع و در چهار سالگی شروع به کاهش می کند اما برخی ممکن است حتی بعد از این محدوده سنی نیز ادامه پیدا کنند ؛ در این بخش از بیا نی نی قصد داریم به طور کامل علل و راه چاره را در مورد کودکان عصبانی از زبان کارشناسان بازگو کنیم.

بررسی علل عصبانیت در کودکان و نحوه کنترل آن ها 

چرا کودکان کج خلقی می کنند؟ علت عصبانی شدن کودک چیست؟

کج خلقی زمانی اتفاق می افتد که کودک سخت تلاش می کند تا بر محیط خود تسلط یابد.سفری سخت برای آن ها است که از یک کودک نوپا به یک کودک توانمند، پیشرفت پیدا کنند بیایید نگاهی بیندازیم که چرا کودکان کج خلقی می کنند.

1. قشر پیشانی نارس یا PFC :

قشر پیشانی بخشی از مغز است که کارکرد اجرایی از جمله شناخت اجتماعی ، رفتار ارتباطی و رفتار اخلاقی را تنظیم می کند. PFC به طور کامل در کودکان بالغ نمی شود و این منجر به عصبانیت می شود. PFC از چهار سالگی شروع به رشد می کند.

2. سیستم لیمبیک:

دستگاه لیمبیک به قشر پیشانی ارتباط دارد و مسئول کنترل احساسات انسانی اصلی مثل ترس ، ناامیدی ، خشم و شادی است.وضعیت نابالغ سیستم لیمبیک اغلب کودکان نوپا را گیج و ناتوان می سازد و نمی توانند احساسات خود را به طور دقیق بیان کنند و منجر به اوقات تلخی آنها می شوند و تا زمانی که پوسته آن ها تنها راه برقراری ارتباط را گسترش دهد، احساسات خود را به شدت بیان می کنند تا نیازهایشان برآورده شود.این دوره عدم بلوغ ، تا بیش از چهار سالگی طول می کشد.

چرا کودکان عصبانی می شوند؟

کودک عصبانی و علت بدخلقی هایش

3. مسائل خلقی:

یکی از دلایل کج خلقی و عصبانیت کودکان، مشکل در خلق و خوی آنها است.کودکانی که rigid هستند، نسبت به تغییراتت بی تحمل می باشند و احساسات خود را بد بیان می کنند که به احتمال زیاد کج خلقی و عصبانیت اینها نسبت به سایر بچه ها بیشتر است. 

4. روش ارتباط:

اغلب کج خلقی تنها راه برقراری ارتباط با احساسات کودک نوپا با والد است، به خاطر فقدان مهارت های کلامی لازم آنها.آن ها ممکن است سعی کنند به شما بگویند که گرسنه، مایوس، خسته هستند و احساس ناخوشی و غیره دارند. 

5. توجه به نیازها:

کودک ممکن است سعی کند نیاز خود را از طریق دیگر نشانه ها بیان کند، اما وقتی شما نتوانید توجه خود را به او جلب کنید و یا آن ها را درک کنید، به کج خلقی متوسل می شوند تا توجه شما را جلب کنند.

عصبانیت کودک به خاطر جلب توجه والدین 

دلایلی که باعث عصبانیت در کودکان می شوند

6. والدین خیلی سخت گیر:

اگر سخت گیر هستید و اجازه نمی دهید که کودک سعی کند، یاد بگیرد، و مرتکب اشتباه شود، جو منزل برای آن ها خفه کننده خواهد شد ؛ آن ها ناامیدی خود را از طریق کج خلقی نشان می دهند. 

7. سرخوردگی:

توانایی یادگیری یک مهارت جدید مثل گره زدن کفش و یا سازمان دهی کتاب می تواند احساس درماندگی، شکست و ناتوانی و در نهایت عصبانیت را ایجاد کند. 

8. عوامل خارجی:

انتظار می رود کودکان بیش از سه سال ، در اغلب شرایط مانند کلاس ها، بیرون و یا در میان بزرگان رفتار خوبی داشته باشند ؛ بعد از بالا نگه داشتن آن ها، اغلب وقتی به خانه برمی گردند، از هم جدا می شوند.

عوامل موثر روی کودکان عصبانی 

9. خانه و خانواده:

هر وضعیتی در منزل که موجب اضطراب بین والدین شود، مانند ناسازگاری زناشویی، طلاق و یا بیماری می تواند بر کودک تاثیر بگذارد در حالی که اینها دلایل اصلی هستند، اما وضعیت های ویژه ای می تواند موجب عصبانیت کودکان شود. 

عوامل موثر در عصبانیت و پرخاشگری کودکان

فاکتورهای رایج کج خلقی چیست؟ بیایید در این بخش از بیا نی نی نگاهی به شایع ترین عوامل ایجاد کننده اوقات تلخی بیندازیم.

ناراحتی:

کودکان ممکن است عصبانیت خود را زمانی که در شرایط سخت قرار دارند، مانند محیط شلوغ با چهره های ناشناخته رها کنند.

علل کودک عصبانی و ناراحت

گیجی ناشی از پاسخ مراقب:

کودکان وقتی که والدینشان نشانه ها و رفتارشان را درک نمی کنند، ناراحت می شوند.کودکانی که بیش از یک مراقب دارند بیشتر با پدر و مادرشان مبارزه می کنند و سایر مراقب ها واکنش متفاوتی به طغیان های آنها دارند.

عدم توانایی در توضیح موردشان:

زمانی که کودک قادر به گفتن چیزهایی نیست که می خواهد بیان کند، آن ها احساس درماندگی می کنند و ممکن است برای آزاد کردن ناراحتیشان، اوقات تلخی کنند.

کودک عصبانی و ناتوانایی هایش

راه حل و بهترین رفتارهای والدین برای کنترل و برخورد با کودک عصبانی

بهترین راه برای مقابله با کج خلقی کودک این است که آرام باشید تنها در این صورت می توانید به قدم بعدی خود فکر کنید. حالا چگونه می توان با کج خلقی کودک مقابله کرد؟طی زمان و تجربه یاد می گیرید چطور کودک خود را در طی بحران کنترل کنید در عین حال، می توانید برخی از نکات زیر را دنبال کنید: 

توجه نکنید:

سعی کنید توجه خود را از او دور کنید، به طوری که میل ندارید با بی ادبی اش عکس العمل نشان دهید اما این کار در شرایط خاصی که در آن کودک به خودشان آسیب می رساند یا اوقات تلخی می کند، کارساز نخواهد بود.

با کودک عصبانی چگونه رفتار کنم؟

بهترین رفتار با کودکان عصبانی

خونسردی خود را حفظ کنید:

این را در خانه تمرین کنید، زیرا آرام ماندن آسان نیست و نیازمند تلاش و شکیبایی زیادی است ؛ اگر کودک اوقات تلخی می کند، آن ها را از آن مکان دور کنید.به آن ها چند گزینه پیشنهاد دهید که ممکن است دوست داشته باشند. داشتن انتخاب می تواند کودکان را زود آرام کند. 

به خشونت اجازه ندهید:

اگر کودکتان فریاد می زند، کتک می زند، لگد می زند و یا پرتاب می کند، فورا آن ها را متوقف کنید این مسئله را روشن کنید که خشونت قابل قبول نیست اما خودتان نباید در این فرآیند خشن باشید.به این ترتیب، آخواهند فهمید که آن ها را دوست دارید، اما رفتارهای سرکش آن ها پذیرفته نمی شود. 

سعی کنید واکنش ها را درک کنید:

زمانی که کودک سعی می کند با شما ارتباط برقرار کند، سعی کنید بفهمید که آن ها چه می گویند از آن ها چند سوال بپرسید تا برایشان آسان شود که حرف خود را بیان کنند. این باعث کاهش ناامیدی آن ها می شود و آرامشان می کند.

کودک عصبانی را چطور کنترل کنیم؟

ترفندهای عالی برای برخورد با کودک عصبانی

اشک های آنها را متوقف نکنید:

اگر کودک شما گریه می کند، دیدن آن برایتان دردناک خواهد بود اما همیشه آن ها را متوقف نکنید؛ گریه کردن باعث ترشح هورمون استرس می شود.زمانی که این کار به پایان برسد، کودک شما ممکن است به حالت بهتری برسد. 

زیاده روی نکنید:

کودک باید یاد بگیرد که خانه پناهگاهی است که در آن می تواند احساسات خود را بدون هیچ نگرانی بیان کند و شما به عنوان یک والد باید از او حمایت کنید. 

اگر عصبانی شدید معذرت خواهی کنید:

اگر عصبانی شدید، اینگونه معذرت خواهی کنید، “مادرت متاسف است، من واقعا ً بیش از حد واکنش نشان دادم ؛ کودک شما باید بداند که همه مرتکب اشتباه می شوند و مشکلی نیست.

 

راه و روش مدیریت کردن کودکان عصبانی 

کودک عصبانی را چگونه کنترل و مدیریت کنم؟

محکم باشید :

معذرت خواهی یا متاسف بودن به این معنا نیست که شما با خواسته های آن ها موافق هستید. اگر کودک خواهان چیزی است که نباید داده شود ، محکم بمانید. بگذارید آن ها بدانند که وقتی شما می گویید نه، از موقعیت خود تکان نخواهید خورد. 

سعی کنید ارتباط برقرار کنید:

کودک شما ممکن است در واقع نه شما را نپذیرد، و فوران خشمش، بیان روشی است که آن ها در مورد آن احساس می کند بنابراین، کودک خود را داوری نکنید و یا آن ها را برای رفتار خود دور نکنید. ارتباط با آن ها برای رفع تنش روشی مفید است. 

به آن ها یک انتخاب بدهید:

چند گزینه را به فرزند خود بدهید و به آن ها بگویید که کدام را بیشتر دوست دارندشما می توانید گزینه های موجود در غذا را امتحان کنید بازی هایی که می خواهند را بازی کنند یا فعالیت هایی که می خواهند انجام دهند. با این روش، کودک شما احساس می کند که انتخاب آن ها در نظر گرفته می شود و نه از بین رفته است.

با کودک عصبانی چطور برخورد کنیم؟

رفتار خوب فرزند خود را درک کنید:

این کار به احتمال زیاد باعث خواهد شد که او دوباره این کار را انجام دهد. 

زبان اشاره ممکن است به شما کمک کند:

سعی صحبت کردن به او یاد دهید. به جای گریه کردن برای آنچه که می خواهند، می توانند از زبان اشاره برای برقراری ارتباط با شما استفاده کنند.این قدم ساده می تواند از کج خلقی تا حد زیادی جلوگیری کند این کار در ابتدا آسان نخواهد بود، اما راه جایگزین ارتباطی را هموار می کند که تنها با زمان بهتر می شود.کج خلقی در اغلب کودکان با تلاش، صبر و وضوح قابل مدیریت هستند.

 

راهکارهایی برای کاهش عصبانیت در کودکان

عوارض عصبانیت در کودکان

کج خلقی شدید منجر به چه چیزی می شود؟

اگر کج خلقی کودک شما شدید باشد، این می تواند به یک مشکل اساسی سلامتی اشاره کنند.محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن اشاره کردند که این مورد با برخی از بیماری های روانی طولانی مدت یا مکرر، و یا خود-مخرب مرتبط است:

محققان دریافته اند که کج خلقی در کودکان سالم کوتاه و کم تر از کودکان مبتلا به افسردگی و اختلالات اختلال مانند اختلال کم توجهی بیش فعالی کم توجهی بیش فعالی ، یا اختلال مخالفت (ODD) هستند.مطالعات نشان داده است که در کودکان سالم، ممکن است 10 تا 11 دقیقه طول بکشد، در حالی که به طور متوسط بیش از 25 دقیقه برای کودکان با اختلالات مخرب به طور متوسط طول می کشد.

مطالعات قبلی کج خلقی را “نسخه اولیه OCD کودکی” نامیده اند.آن ها همچنین دریافتند که کودکانی که شدیدا پرخاشگر هستند، بیشتر از سایر بچه ها تنش دار و مضطرب می باشند.برای رسیدگی به چنین پرونده های سختی، مشکل پیدا می کنید و باید به دنبال کمک یک متخصص باشید.

 

آینده کودکان عصبانی و کج خلق چگونه خواهد بود؟

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

• کودک به شدت نسبت به والدین و یا مراقبانش، و چیزهایی مثل اسباب بازی ها، در طول یک اوقات تلخی تند رفتار می کند.
• عمدا به خودش آسیب می رساند، گاز می گیرد و سرش را به یک دیوار می کوبد.
• کج خلقی بیش از 25 دقیقه در هر زمان به طول می انجامد، یا کودک بیش از پنج بار در روز کج خلقی دارد.
• بعد از این که اوقات تلخی تمام شود، کودک هنوز قادر به آرام شدن نیست.
• شما باید همیشه به او رشوه دهید تا آرام شود.
• در هنگام نیاز برای مراجعه به پزشک تردید نکنید به خاطر داشته باشید، یک اختلال رفتاری به اندازه مشکل سلامت فیزیکی طبیعی است و به توجه نیاز دارد.
• از طرف دیگر، اگر کودک نوپای شما فقط سعی دارد توجه تان را جلب کند و با شما از میان کج خلقی ها با او ارتباط برقرار می کنید، پس صبر داشته باشید، این مرحله به زودی سپری خواهد شد.

 

کشف استعداد کودک از روی رفتار و حرکاتشان

برخی از کودکان استعداد پنهانی دارند و این استعداد را در قالب پرحرفی، خیال بافی، انرژی زیاد و یا حتی سورفتار نشان می دهند اما برخی از کودکان نیز استعداد آشکار دارند و استعداد آنها برای اطرافیان قابل مشاهده است.

شما بهتر از هر کسی شما می توانید به کشف استعداد کودکتان بپردازید و با مشاهده استعداد او در جهت تقویت آنها گام بردارید. در این بخش جالب از بیا نی نی شما را با نشانه های استعداد پنهان کودک و شیوه های پرورش و شکوفایی آنها آشنا می کنیم.

کشف استعداد کودک شما یک راه اصلی دارد و آن هم شناخت علاقه ی او به فعالیت هاست. بخوانید و بدانیدکه کودک شما به کدام یک از فعالیت ها علاقه دارد و چه نوع استعدادی در خود نهفته است.

با رعایت این اصول راز های کشف استعداد کودک را بشناسید

اگر کودک به طبقه بندی اشیا علاقه زیادی دارد

اگر کودک شما همیشه دوست دارد که اشیاء در یک خط و مرتب باشند و ماشین های اسباب بازی خود را بر اساس اندازه ، رنگ یا شکل در یک خط می چیند او یک متفکر تحلیل گر، بسیار منظم و دقیق در جزئیات است و به عنوان یادگیرنده دائمی شنیداری شناخته می شود.

این کودک دنبال پیدا کردن الگوهای گوناگون است که از علائم اولیه استعداد ریاضی و علوم است.برای تقویت این خصوصیات کودک ، بازی هایی را بیابید که شامل الگوها و جفت کردن هستند و یا فعالیت هایی را انجام دهید که سبب تقویت ریاضی کودک شوند .

به کودک در کارهایی مسئولیت دهید که مرتبط با طبقه بندی مانند جمع آوری اشیاء کوچک مانند سنگ، صدف و… باشند.

 

آشنایی با رازهای مهم کشف استعداد کودکان

اگر کودک علاقه مند است تا همه چیز را دستکاری کند

اگر کودک شما به دنبال کشف همه چیز است و وسایل مختلف را باز می کند و دوباره سرهم می کند تا طریقه کارکرد آن را دریابد او احتمالا یک یادگیرنده دیداری-فضایی است. این کودک دوست دارد بازی هایی مانند ماشین بازی و ساختن برج انجام دهد و در آینده مشاغلی مانند مکانیک، مهندس، معماری روی می آورد ویا مخترع یا دانشمند می شود.

برای تقویت این ویژگی ها در کودک ، در اختیار کودک اسباب بازی ها و بلوک های خانه سازی قرار دهید و یا او را تشویق به درست کردن کاردستی با جعبه خالی مواد غذایی کنید تا کودک فرصت خلق، نابودی و خلق مجدد داشته باشد.

بهتر است برای تقویت این ویژگی ، کودکتان را به مراکز و زمین ها بازی ببرید تا از طریق دست ورزی بتواند اشیاء را کشف کند اما مواظب کودکتان باشید زیرا ایننوع کودکان به دلیل علاقه به کشف و دستکاری اشیا در معرض خطر قرار دارند. از هر فرصتی برای نشان دادن و معرفی اشیا مکانیکی مانند چراغ راهنمایی و رانندگی به کودک استفاده کنید.

اگر کودک پازل حل کن حرفه ای است

اگر کودکتان عاشق حل انواع پازل است و در حین بازی خطای کمی انجام می دهد و برای حل درست پازل تلاش می کند ، کودک شما بیشتر به صورت تصویری می اندیشد و از یادگیرندگان دیداری-فضایی هستند و می توانند در آینده کارآگاه، باستان شناس یا محقق شوند.

برای تقویت خصوصیات و عملکرد این کودکان باید انواع پازل و جدول، داستان های معمایی در اختیارشان بگذارید و بازی های مرتبط با چینش منظم اشیا و یا اسباب بازی هایی برای حل مسائل فضایی برایشان تهیه کنید.

 

کشف استعداد کودک از روی رفتارش 

بدانید که کودک خود را در قبال همه چیز مسئول می داند

کودک درباره روش انجام کارهای مختلف عقاید محکمی دارد و دوست دارد در بازی ها و در هر فعالیتی خودش را نشان دهد. این کودکان معمولا ذاتا رهبر هستند و در مدرسه، ورزش و بسیاری دیگر از جنبه های زندگی این ویژگی برایشان پرفایده است.

کودک مسئول برای بقیه الگو است و دید او نسبت به پیچیدگی ها و مشکلات متفاوت است . این کودکان در مشاغلی مانند تجارت، سیاست، نمایندگی و سازمان دهی عمومی که رهبری در آن اهمیت بالایی دارد ، بهترین عملکرد را دارند.

برای تقویت استعداد این کودکان مسئولیت پروژه های خانگی مانند مرتب کردن خانه یا مرتب کردن کفش ها را به او دهید و اجازه دهید وسایل اتاقش را به روش خودش مرتب کند و به شما و خانواده برای حل مشکلات کمک کند اما به او بفهمانید که وقتی مسائل مربوط به بزرگسالان در کار است تصمیم گیری با شماست.

اگر کودک آرام و قرار ندارد

اگر کودکتان نمی تواند لحظه ای در جایش بنشیند و دائما در حال تحرک است و همه چیز را لمس می کند و با عجله کارهایش را انجام می دهد ، او از دسته کودکان یادگیرنده های فیزیکی یا جنبشی-بدنی هستند. این کودکان اطلاعات را به دست می آورند و فعالیت هایی را که با حرکت و عمل همراهند را ترجیح می دهند.

این کودکان مشاغلی را در آینده انتخاب می کنند که پشت میز نشینی نداشته باشد و بیشتر به انجام فعالیت های ورزشی، رقص یا موسیقی که نیاز به مهارت های حرکتی ظریف دارند، متمایلند.

برای پرورش استعداد این کودکان در برنامه روزانه آنها باید فعالیت های فیزیکی جذاب را به صورت چرخشی قرار دهید اما این فعالیت ها نباید تکراری باشند زیرا کودک را خسته می کنند. کودکان جنبشی-حرکتی از کشف موسیقی از آواز خواندن و رقصیدن لذت می برند و بهتر است برای آنها پروژه های نقاشی، مجسمه سازی، نخ کردن مهره و … که از دستشان بیشتر حرکت می کنند را ترتیب دهید.

برای این کودکان یک برنامه خواب منظم و آرامش بخش بچینید و قبل از خواب یک میان وعده سبک مانند شیر و غلات کامل برایشان در نظر بگیرید و یا قبل از خواب با یک حمام گرم، یک داستان و یا گوش دادن به موسیقی آرام بخش او را برای خواب آماده کنید.

 

اصول رازهای کشف استعداد کودکان 

مهارت تعامل اجتماعی

این کودکان تعداد دوستان خوب زیادی در مدرسه دارند.صلح طلب و مسالمت جو هستند و از درگیری پرهیز می کنند.تمایل به بازی های دسته جمعی و تکالیف گروهی را دوست دارد وسعی می کنند دوستانی را که با هم دعوا کرده اند آشتی دهد.

با حیوانات و گیاهان همدردی می کند، با انسان ها و حیوانات و گیاهان همدردی می کنندو با دیگران اسباب بازی هایش را تقسیم می کند و از هدیه دادن لذت می برد.این کودکان در مشاغل مربوط به خدمات اجتماعی مانند معلمی ، مشاوره، مددکاری اجتماعی و… می توانند موفق باشند.

نشانه هایی که گفته شد را بررسی کردید اما هنوز نمیتوانید استعداد کودکتان را کشف کنید!

چنانچه هیچ یک از نشانه هایی که برایتان گفتیم را در کودک خود مشاهده نمی کنید ، برای کشف استعدادهای پنهان کودک آماده باشید زیرا با گذشت زمان ویژگی های در کودک موجب جلب توجه شما خواهد شد و می تواند بینش تازه ای به شما بدهد.

حتی اگر خودتان نیز نتوانید استعداد کودکتان را کشف کنید ، شاید مربی کودک فرزندتان در او ویژگی های منحصر به فردی را مشاهده کند . با مشاهده و کشف استعداد کودک به او کمک می کنید تا دیده، شنیده و فهمیده شود اما عشق ورزی شما به کودکتان نباید تنها برای دستیابی کودک به استعدادهای بالقوه اش باشد بلکه باید عشق ورزی بی قید و شرط به کودک به خاطر خودش باشد.

روش هایی برای شکوفایی استعداد کودکان

• اجازه دهید فرزندتان علائق خود را کشف کند.

• فکر نکنید چون او علاقه ای نشان نمی دهد، بنابراین استعدادی هم در آن زمینه ندارد.

• بگذارید فرزندتان در انجام کارها مرتکب اشتباه شود.

• از او سؤالاتی مانند چرا آسمان آبی است؟ بپرسید تا کودکتان با شگفتیهای دنیا مواجه شود.

• پروژه های خانوادگی برای پیدایش استعداد طرح ریزی نمایید.

• کودک را مجبور به یادگیری نکنید.

• انتظاراتتان از فرزندتان باید واقع بینانه باشند.

• در انجام کارها، کودک خود را سهیم کنید.

• کودک خود را با برچسب زدن به او محدود نکنید.

• به بازی با کودکتان بپردازید.

• برنامه زمانی منظم برای فعالیتهایی نظیر خواندن، گوش دادن به موسیقی و صحبت کردن در نظر بگیرید.

• اجازه دهید فرزندتان به فعالیتهای گروهی مورد علاقه اش بپردازد.

• فعالیتهایی را که فرزندتان انجام می دهد مورد انتقاد یا قضاوت قرار ندهید.

• کارهای روزمره ای را که به عهده فرزندتان بگذارید.

• داستانهای الهام بخشی برای فرزندتان بخوانید.

• از مقایسه کودک خود با دیگران بپرهیزید.

• برای برانگیختن علائق و استعدادهای فرزندتان او را به کتابخانه، موزه، کنسرت، یا مسابقه ببرید.

• کودکتان را تشویق به صحبت درباره آینده کنید.

• کودکتان را با افراد موفق آشنا کنید.

• کودک خود را تشویق به خواندن کنید.

 

دلیل و ریشه اصلی تقلید کودکان از والدین خود

شاید شما به عنوان پدر یا مادر متوجه شده باشید که فرزند کوچک تان خیلی از کارهایتان را تقلید می کند یا به اصطلاح ادای شما را در می آورد؛ یعنی حرفی که می‌ زنید، سریعا توسط کودکتان تکرار می شود. شاید انجام این حرکت در گفتن بعضی از کلمات و ابراز احساسات خلاصه شود؛ اما احتمالاً ذهن تان را درگیر کرده است.

جالب است بدانید که کودکان با همین تقلید کردن یا کپی کردن ها از دنیای اطراف چیزهای زیادی را یاد می گیرند. چنانچه در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی میخوانید، در واقع چیزی که پدر مادر به زبان می آورند یا کاری که انجام می دهند، بخشی از ذهنیت کودک را شامل می شود و در نتیجه تقلید کردن او شروع می شود که البته این یک رفتار کاملاً طبیعی است.

چه زمانی کودک شروع به تقلید کردن از پدر مادرش می کند؟

معمولاً تقلید کردن از سنین خیلی پایین شروع می شود؛ یعنی همان لبخند زدن ها یا حالات صورت کودک نشان دهنده این است که او در حال تقلید کردن از شماست که معمولا از سن 14 تا 24 ماهگی اتفاق می‌ افتد و کودک نه تنها حالات صورت مادر را تقلید می کند، بلکه واکنش ها و کلماتی که به کار می برد هم؛ شبیه پدر و مادرش است.

چرا کودکان از پدر و مادر خود تقلید می کنند؟

زمانی که کودک در حال رشد است، برای رشد عملکرد شناختی خود از والدینش تقلید کرده و رفتار آن ها را کپی می کند. برای رشد و یادگیری مهارت های جدید، تقلید ساده‌ترین راه برای انجام این کار است و در نتیجه هر چقدر که پدر مادر تعامل بیشتری با فرزند خود داشته باشند، برای فرزندشان بهتر است و به او تجربیات اجتماعی بیشتری می آموزند. از طرفی او قصد دارد که با این تقلید کردن ها نوعی همدلی بین خود و پدر مادرش ایجاد کند.

کودکان نمی‌ دانند که تقلید کردن شان کار درستی است یا نادرست

کودکان متوجه درست و غلط بودنِ این کار نمی شوند و به همین دلیل، والدین باید بسیار مراقب باشند که چگونه از خود واکنش نشان می دهند و از چه کلماتی استفاده می کنند، زیرا همان واکنش ها و کلمات احتمالاً به خودشان برگردانده شده و آزارشان می دهد. در واقع کودکان بدون هیچ سوالی؛ فقط تقلید می کنند.

در نهایت اگر فرزندتان رفتار اشتباه یا بی ادبانه ای را انجام می دهد، مراقب باشید که این عادت را ابتدا در خود از بین ببرید.

تکنیک ریلکسیشن و آرامش برای بچه های پراسترس و مضطرب

هر کودک در هر جای جهان احساس ترس، استرس و اضطراب را از ترس از تاریکی گرفته تا مقابله با فشارهای مدرسه تجربه می کند. برخی از موثرترین تکنیک های آرام سازی را به فرزندان خود بیاموزید تا به آن ها در مدیریت استرس های روزانه کمک کنید. این تکنیک ها می توانند تمام طول زندگی یک انسان را بیمه کنند.

تکنیک های زیادی وجود دارند که کودکان می توانند برای کاهش استرس و آرامش از آن ها استفاده کنند. سعی کنید برای شروع یک یا دو تا از تکنیک های معرفی شده در این بخش از بیا نی نی را به کودک خود آموزش دهید و سپس به تدریج که احساس کردید برای اجرای تکنیک های بیشترآماده است، با آموزش تکنیک های بیشتر آرامش کامل را به فرزندتان هدیه دهید.

تنفس عمیق

تنفس عمیق روشی موثر برای کاهش سرعت واکنش طبیعی بدن به استرس است. ضربان قلب را کاهش می دهد، فشار خون را تنظیم می کند و احساس کنترل بر شرایط را در فرد ایجاد می کند. این تکنیک ساده می تواند توسط هرکودکی انجام شود، پس از کودک خود بخواهید:

• به سادگی نفس عمیق بکشد.
• یک لحظه نفس را نگه دارد.
• به آرامی آن را رها کند.

نفس عمیق را باید تا زمانی که احساس آرامش به او دست دهد تکرار کند.

آرامش عضلانی

آرام سازی عضلانی یک راه فوق العاده برای کاهش استرس است. این کار با کشش و سپس شل کردن گروه های مختلف ماهیچه ای در بدن انجام می شود.

صورت

از فرزندتان بخواهید که بینی و پیشانی خود را مثل زمانی که بوی بدی را استشمام می کند به هم نزدیک کند و سپس از او بخواهید صورتش را آرام و رها کند. سه بار تکرار کند.

آرواره ها

از فرزندتان بخواهید که آرواره هایش را محکم به هم قفل کند و کمی فشار دهد، سپس از او بخواهید که آرواره(فک) های خود را شل کند. سه بار تکرار کند.

بازوها و شانه ها

از فرزندتان بخواهید دست هایش را جلوی خودش صاف نگه دارد و سپس آن ها را بالای سرش بیاورد و تا جایی که می تواند آن ها را بکشد. از او بخواهید بازوهایش را رها کند و اجازه دهد آن ها شل و آویزان شوند. سه بار تکرار کند.

دست ها و بازوها

از کودک خود بخواهید که یک پرتقال یا سیب را البته به صورت خیالی تا جایی که می تواند با یک دست فشار دهد و سپس آن پرتقال را روی زمین رها کند و اجازه دهد بازو و دستش سست شوند. سه بار تکرار کند و سپس سراغ بازوی دیگر برود.

معده

از کودک خود بخواهید فقط برای یک لحظه به پشت بخوابد و ماهیچه های شکم خود را تا جایی که می تواند محکم ببندد. از او بخواهید آن ها را رها کند و استراحت کند. سه بار این کار را تکرار کند و سپس از او بخواهید که همین روش را در حالت ایستاده انجام دهد.

پاها

از فرزندتان بخواهید بایستد و انگشتان پاهایش را طوری به زمین فشار دهد که گویی در ساحل در حال فرو کردن آن ها در شن و ماسه است. از او بخواهید به طور متناوب آن ها را فشار داده و سپس استراحت کند. سه بار تکرار کند.

با هر یک از این تکنیک ها، فرزندتان را تشویق کنید تا متوجه شود وقتی هر قسمت از بدن خود را آرام می کند، بدنش چقدر احساس خوبی دارد. هدف از انجام این تمرینات برای رسیدن بدن به آرامش کامل است.

ورزش کردن

ورزش کردن یک راه عالی برای رسیدن به آرامش است. پیاده روی، دویدن، شنا و بازی، همگی جزء فعالیت هایی هستند که کودکان دوست دارند با این حال، ورزش همراه با موسیقی را نادیده نگیرید. موسیقی های ورزشی بسیارعالی برای همه گروه های سنی وجود دارد.

تجسم

تجسم به عنوان تصویر هدایت شده بصری نیز شناخته می شود. این تکنیک از تخیل استفاده می کند تا پچ پچ ذهن را کاهش دهد و به رها شدن افکار و نگرانی های منفی کمک کند.

این تکنیک به ویژه پس از آرام سازی عضلانی می تواند مفید باشد که ابتدا ماهیچه ها را شل می کند و سپس ذهن را آرام می کند. تصور یک مکان زیبا و آرام یکی از انواع تجسم است که تقریباً هر کودکی می تواند از آن به عنوان کاهش دهنده استرس استفاده کند. تجسم رنگ نیز می تواند مفید باشد و یک تکنیک بسیار ساده برای آموزش به کودک است.

• از کودک خود بخواهید رنگ مورد علاقه خود را که به او احساس آرامش و امنیت می دهد، تصورکند.
• از او بخواهید تصور کند که با هر نفس آن رنگ را می گیرد و هنگام بازدم آن را به تمام بدنش می فرستد.
• از او بخواهید این کار را تا زمانی که تصور کند با رنگ خاص و آرامش بخش خود پر شده است ادامه دهد.

به جای رنگ می توان از صدای آرام بخش، عطر خاص یا احساس گرما یا نورهم استفاده کرد.

خندیدن

خنده یک تسکین دهنده فوق العاده استرس است. تنش را تسکین می دهد و به آرامش بدن کمک می کند. راه های تشویق کودک به خندیدن عبارتند از:

• جوک گفتن
• شکلک های خنده دار و بامزه درآوردن
• تماشای کارتون های خنده دار

کشش

حرکات کششی باعث ایجاد تنش در عضلات می شوند. به کودک خود بیاموزید که چگونه هر گروه عضلانی را به آرامی کشش دهد و عضلات را آرام کند.

گوش دادن به موسیقی

گوش دادن به موسیقی آرام بخش می تواند به کودک کمک کند تا تمرکز خود را دوباره به دست آورد. حتی کودکان بسیارکوچک نیز ممکن است ازگوش دادن به موسیقی های آرامش بخش لذت ببرند.

مدیتیشن

• تکنیک های مدیتیشن یا یوگا ذهن و همچنین بدن را آرام می کنند. در اینجا یک مدیتیشن یا مراقبه ساده وجود دارد که کودک شما می تواند در خانه از آن استفاده کند، اما در کلاس درس نیز می تواند کارآمد باشد.
• در حالی که کودک شما قبل از شروع کلاس روی تختش در خانه یا پشت میزش می نشیند، باید دست هایش را روی پاهایش بگذارد و چشمانش را ببندد.
• گام بعدی این است که به آرامی و یکنواخت نفس بکشد.
• هر دم و بازدم به عنوان یک دفعه به حساب می آید، کودک باید این تنفس یکنواخت را برای حداقل 50 دفعه انجام دهد و حداقل 30دفعه در کلاس درس نیزکافی می باشد.
• همانطور که او در مدیتیشن غرق می شود، باید روی گوش دادن به تنفس خود نیزتمرکز کند. مادامی که او این کار را انجام می دهد، احساس آرامش و تمرکز بیشتری را کسب می کند.
• وقتی دفعه پنجاهم را تمام کرد، باید نفس عمیقی بکشد، آن را به آرامی بیرون دهد و سپس چشمانش را باز کند.

نوازش

فرزندتان را تشویق کنید تا یکی از عزیزانش را در آغوش بگیرد. این تعامل می تواند فشار خون را تنظیم کرده و هورمون های استرس را کاهش دهد.

کشش انگشت پا

کشش انگشت پا تنش را ازکل بدن به پایین می کشد. این تمرین ساده باید ده بار در هر جلسه تکرار شود:

• به پشت دراز بکشد و انگشتان پا را حس کند.
• از ماهیچه های انگشتان پا استفاده کند و هر ده انگشت پا را در جهت صورت خود به سمت عقب بکشد و تا شمارش ده نگه دارد.
• انگشتان پا را شل کند و تا ده بشمارد.

و اما حرف آخر:

بسیاری از تکنیک های موجود در این لیست برای افراد در هرگروه سنی موثر است. هیچ یک از تکنیک های گفته شده رده بندی سنی خاصی ندارد و همه افراد می توانند آن ها را انجام دهند، پس شما والدین نیز می توانید با خیال راحت آن ها را انجام دهید. مطمئن باشید کاهش استرس و کسب آرامش بیشتردر شما روی فرزندتان هم تاثیری مثبت خواهد داشت.

چرا کودکان با شیطنت بیشتر شادتر هستند ؟

بسیاری از خانواده ها از شیطنت کودکان خود شکایت دارند اما روانشناسان معمولا پیشنهاد می کنند که خونسردی خود را حفظ کنید . از طرفی همیشه سعی دارند از توانایی های این بچه ها برای والدین توضیح دهند .

زمانی که احساس کردید در برخورد با چنین بچه های شیطانی کنترل خود را از دست داده اید ، بهتر است که یک نفس عمیق بکشید و در مورد تاثیر رفتار خودتان با آن ها و همچنین آینده آن ها کمی بیشتر فکر کنید .

امروز در این قسمت از رازهای تربیت فرزند در بیا نی نی قصد داریم 9 دلیلی را برای شما بیان کنیم که چرا هر چقدر اجازه بیشتری به بچه ها برای شیطنت می دهیم ، باعث می شویم که آن ها شاد تر از گذشته باشند ؟

مزایایی که شیطنت کودکان برای آنها دارد

1. آن ها مستقل تر می شوند و از نشان دادن خود واقعی شان بیم ندارند

هر کودکی دوست دارد که رفتار شخصی خودش را داشته باشد و تحت تاثیر دیگران قرار نگیرد . کودکان مایلند که خودشان را همانگونه که هست نشان دهند و اگر والدین مدام سعی داشته باشند که کودک را ساکت کنند و یا رفتارهای او را سرکوب کنند ، باعث می شوند که کودک منزوی شود اما در مقایسه کودکانی که اجازه شیطنت بیشتری داشته باشند ، از نشان دادن شخصیت واقعی و مستقل خود ترس ندارند و هرگز از قضاوت شدن نخواهند ترسید و به همین دلیل شاد تر خواهند بود .

2. با این کار جهان اطراف خود را بهتر می شناسند .

کودکان از احساسات خود برای ارتباط برقرار کردن با جهان استفاده می کنند و آن ها کاملاً دوست داشتنی هستند و حتی سر و صدا هایشان هم می تواند لذت زیادی را به ما بدهد .

کودکان معمولاً نمی توانند یک ثانیه هم آرامش داشته باشند و اگر والدین کودکان را به ساکت کردن و پنهان کردن درونیات خود مجبور کنند ، باعث می شوند که کودک فرصت شناخت دنیای اطراف خود را از دست بدهد . در مقابل کودکان سرکش و شیطان می توانند کنجکاوی خود را نسبت به محیط ارضا کنند و در نتیجه احساس بهتری نسبت به خود دارند .

3. الگوی رفتار طبیعی را دنبال می کنند .

بیشتر کودکان فعال هستند و سعی دارند که شیطنت خود را به دیگران نشان دهند . آن ها از نشان دادن احساسات خود نمی ترسند و همیشه به دنبال تجربه های جدید می باشند . گاهی اوقات هیجان خود را بیش از حد نیز بروز می دهند . اگر کودک شما کارهایی را با صدای بلند انجام داد ، بهتر است که به او خرده نگیرید و این کار باعث می شود که اعتماد به نفس او به طور طبیعی بالا تر برود.

4. توانایی بهتری برای مدیریت احساستشان پیدا می کنند .

کودک شیطان به راحتی می تواند با احساسات درونی خود ارتباط برقرار کند و رفتار روحیه خود را سریعاً بفهمد . این کار باعث می شود که در آینده نیز با مشکل کمتری مواجه شود .

این کودکان دوست دارند که سلامت خود را به همه نشان دهند و حتی از نشان دادن احساسات نیز نمی ترسند و به همین دلیل راحت می توانند در شرایط سخت احساسات خود را شناسایی کنند و رفتار طبیعی تر از خودشان نشان دهند .

5. آن ها به حرف دیگران گوش نمی دهند.

بچه های شیطان و بازیگوش به دنبال تایید دیگران نیستند . آن ها می دانند که چه چیزی برایشان خوب است و هیچ گاه از دنبال کردن راه خود نمی ترسند . حتی با شکست خوردن نیز مشکلی ندارند و برای آن ها هیچ شرایطی وجود ندارد که از پس آن بر نیایند . این کودکان از اشتباه کردن یا احمق به نظر رسیدن نمی ترسند و عقیده خودشان برایشان از همه مهم تر می باشد .

6. تلاش ندارند که عشق دیگران را برای خودشان بخرند .

کودکان بازیگوش احساسات خود را کنترل می کنند و دوست داشته شدن از طرف دیگران برای آن ها اهمیتی ندارن د. این کودکان سعی می کنند که امنیت اطراف خود را حفظ کنند اما بیش از حد دست و پا نمی زنند و آن ها برای این که توجه دیگران را جلب کنند ، اقدام خاصی انجام نخواهند داد .

7. آن ها خلاق تر هستند.

پیش از این هم در بخش روانشناسی کودک در بیا نی نی گفتیم که کودکان بازیگوش توانایی تصور کردن را به طور نا محدود دارند و مشتاق هستند که ایده های دیگران را بشنوند .

در سنین نوجوانی این بچه ها درون خلاق خود را از تمام جنبه های زندگی نشان می دهند و می توانند هر مشکل را از دو بعد بررسی کنند . آن ها از نشان دادن خودشان ترسی ندارند و در نتیجه اجازه می دهند که هر فکر و عقیده ای در آن ها باعث ایجاد خلاقیت شود .

8. مهارت بهتری در حل مشکلات دارند.

بچه های خجالتی و مطیع معمولاً از کمبود اعتماد به نفس و مشکلات درونی زیادی رنج می برند و همچنین احساسات آن ها سرکوب می شود اما بچه های بازیگوش به راحتی می توانند با جهان اطراف ارتباط بهتری برقرار کنند و در نتیجه مهارت بهتری در حل مشکلات پیدا می کنند . آن ها معمولاً استرس کمتری دارند و صبور تر می باشند .

9. آن ها می دانند همان گونه که هستند، عالی اند.

کودکان بازیگوش دوست ندارند که خودشان را برای بهتر به نظر رسیدن تغییر دهند . آن ها خودشان را شایسته بهترین ها می دانند و سعی ندارند که خود واقعی را تغییر دهند و هیچ گاه برای تایید و دوست داشته شدن این کار را خلاف میل خودشان انجام نمی دهند .

نکته مهم : اجازه دادن به کودکان برای شیطنت به این معنا نیست که او را به حال خود رها کنید در واقع شما باید نامحسوس همیشه مراقب رفتار و کارهای آنها باشید تا مبادا آسیبی به خود وارد نکنند.

آنچه شاید در مورد لکنت زبان ناگهانی کودکان نمیدانید

لکنت زبان یک نوع اختلال در روان صحبت کردن است که معمولا از همان دوران کودکی خود را نشان می دهد . لکنت زبان باعث می شود که فرد تسلط کافی روی صحبت کردن نداشته باشد و سرعت صحبت کردن او نیز از حالت طبیعی خارج شود ، این افراد می دانند که چه باید بگویند اما در ادا کردن آن ناتوان هستند.

لکنت زبان در بین کودکان و بعد نوجوانان شیوع بیشتری دارد . حال در این قسمت از بیا نی نی و در تکمیل مطالب مربوط به لکنت زبان کودکان شما را با اطلاعات بیشتری از این مشکل آشنا خواهیم کرد.

علائم لکنت زبان

• سختی در شروع کلمه ، عبارت یا جمله
• جا انداختن یک صدا در یک کلمه
• تکرار یک صدا یا یک حرف در یک کلمه
• سکوتی کوتاه در هنگام ادای یک کلمه یا مکث و بیان شکسته کلمات
• تکان دادن بالا تنه برای بیان یک کلمه
• اضطراب هنگام صحبت کردن
• ناتوانی در ارتباط برقرار کردن

این مشکلات می تواند با علائم جسمی و زبان بدن زیر نیز همراه باشد:

• تیک صورت
• پلک زدن سرعتی
• لرزش لب ها
• قفل کردن مشت دست
• تکان دادن سر

چه زمانی به پزشک یا متخصص آسیب شناسی مراجعه کنیم؟

لکنت زبان داشتن در کودکان بین 2 تا 5 سال کاملا طبیعی است و این نوع لکنت، بخشی از فرآیند یادگیری صحبت کردن زبان می باشد و کم کم بهبود پیدا می کند اما اگر موارد زیر را در فرزندان خود مشاهده کردید ، به پزشک و متخصص در این زمینه مراجعه کنید :

• طول کشیدن لکنت زبان بیشتر از شش ماه
• تکرار شدن این مشکل بیش از چند بار در روز و در سنین بالاتر کودک
• تاثیر این مشکل در ارتباط برقرار کردن در مدرسه، محل کار و محافل اجتماعی
• منجر شده به اضطراب ، ترس هنگام صحبت کردن
• شروع این اتفاق در سنین نوجوانی
• افزایش لکنت زبان در هنگام دعوا و جر و بحث

علل لکنت زبان

علت های رایج لکنت زبان شامل موارد زیر می باشد :

• سرعت غیر طبیعی در صحبت کردن.
• ژنتیک.
• حمله عصبی
• آسیب دیدگی مغزی
• اختلالات ذهنی
• استرس
• آسیب احساسی و عاطفی

عوامل خطر افزایش لکنت زبان

مردان بیش از زنان در معرض آسیب به لکنت زبان هستند . عواملی که باعث افزایش ابتلا به لکنت زبان می شود ، شامل موارد زیر می باشد:

• تاخیر در رشد کودک :کودکانی که در قسمت های مختلف جسمی و ذهنی دیر تر از بقیه همسن و سالان خود رشد می کنند ، بیش از بقیه در معرض ابتلا به لکنت زبان هستند .
• خویشاوندانی که به این مشکل مبتلا هستند.
• استرس :استرس بالا در بین اعضای خانواده می تواند لکنت زبان فرد را تشدید کند.

سختی ها و مشکلات لکنت زبان

• مشکلاتی در ارتباط برقرار کردن با دیگران
• اضطراب داشتن هنگام صحبت کردن
• صحبت نکردن یا دوری از موقعیت هایی که نیاز به حرف زدن دارد.
• ضد اجتماع بودن
• دوری از محافل اجتماعی ، مدرسه ، کارهای گروهی و به طور کلی دوری از موفقیت
• اعتماد به نفس پایین
• مورد اذیت و آزار دیگران قرار گرفتن و یا مسخره شدن

بهترین رفتار شما والدین، وقتی بچتون از بچه ای کتک خورده

دعوا و مشاجره های بچه ها بخشی از فرایند رشد کودکان است تا در آینده دفاع از حق خود یا مصالحه را بیاموزند. در دعوای کودکان به بزرگترها توصیه می شود تا جایی که کودکان به یکدیگر آسیب نمی رسانند، دخالت نکنند و بگذارند کودکان خودشان مسئله بین خود را حل کنند اما گاهی پیش می آید که کودک ما کتک می خورد، در این زمان ما باید چگونه رفتار کنیم؟ اگر می خواهید بدانید در مواقعی که کودکتان کتک می خورد چگونه باید رفتار کنید، این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی را بخوانید.

عصبی نشوید و آرامش خود را حفظ کنید

احتمالا بعد از اینکه کودک شما کتک می خورد عصبانی خواهید شد، در این مواقع شما باید خونسردی خود را حفظ کرده و به احساسات کودک خود توجه نمایید. وقتی کودکتان گریه می کند برای احساساتش ارزش قائل شوید و حرف های او را بشنوید و به کودک اطمینان خاطر دهید که شما همیشه مواظب او هستید و امنیتش را فراهم می کنید.

کودکتان را سرزنش نکنید

فرزند خود را سرزنش نکنید و به او نگویید «تو عرضه نداری اون ازت کوچیکتره» سرزنش باعث می شود فرزندان شان دچار خود کم بینی و مشکلات زیادی شود.

فرزند خود را مقایسه نکنید

وقتی کودک شما کتک خورد او را با کودک دیگری مقایسه نکنید مثلا به او نگویید که «مثل فلانی باش از تو کوچکتره ولی همه رو می زنه» مقایسه کردن فرزندان با سایرین سبب کاهش اعتماد به نفس و احساس ناتوانی او می شود.

بی تفاوت نباشید

اگر کودکتان با کودک دیگری دعوا کرد و کتک خورد و از کودک دیگر پیش شما گله کرد، به این موضوع بی توجه نباشید و به اصل ماجرا توجه کرده و نگویید اشکالی ندارد زیرا اینگونه به کودک می فهمانید او هیچ ارزشی ندارد و دیگران می توانند حق او را بگیرند و اینگونه کودک شما توسری خور خواهد شد.

او را به کتک کاری تشویق نکنید

وقتی کودک شما کتک خورد، به او نگویید که تو هم بزنش زیرا خشونت روش خوبی برای حل مشکلات نیست و لازم است این مساله را کاملا به کودک فهماند. به او یاد دهید کتک زدن دوستان نه تنها کار درستی نیست، بلکه می تواند خطرناک هم باشد.

دفاع کردن را به او بیاموزید

اگر کودکتان دعوا کرد و کتک خورد و از کودک دیگر پیش شما گله کرد دلیل دعوا را جویا شوید و به فرزندتان یاد دهید چگونه با کودکی که او را زده، برخورد کند. به او بگویید اگر دیگران به او حمله کردند، فورا یکی از بزرگ ترها را باخبر کند و به کودک بگویید به کسی که تو را زد محکم بگو:«تو دیگر دوست من نیستی و من دیگر با تو بازی نخواهم کرد، کتک زدن درست نیست، من ازت نمی ترسم اما کار بد تورو تکرار نمی کنم ».

از کودک خود حمایت کنید

اگر کودک به تنهایی موفق به اتمام دعوا نشد، شما می توانید با کودکی که او را کتک زده مستقیم صحبت کنید. کودک شما نیاز به حمایت دارد تا دریابد که می تواند روی حمایت شما حساب کرد و اینگونه اعتماد به نفس او افزایش یافته و در دعواهای بعدی مقاوم تر می شود. شما می توانید به کودکی که بچه شما را زده بگویید:«اگر دست از کار زشتت برنداری، با من طرف خواهی بود» کودک تا 8-7 سالگی معمولا به حمایت والدین نیاز دارند.

دعوا را به دنیای بزرگ ترها نکشانید

اگر در محل دعوا حضور داریم و والدین کودک دیگر هم هستند، ماجرا را با آنها درمیان بگذارید اما اگر آنها در محل دعوا حضور ندارند، از کودکشان شکایت نکنید زیرا این کار معمولا بی فایده است چون والدین کودک خشن معمولا از کودک خود دفاع می کنند و سعی نمی کنند متوجه اصل ماجرا باشند.

والدین موفق چه ویژگی هایی دارند و چطور با کودک خود رفتار می کنند؟

پدر و مادر بودن یک شغل است که هیچ مدرسه ای آن را به ما آموزش نمی دهد و به عنوان پدر و مادر، ما می دانیم که این کار آسانی نیست. در اینجا راهنمایی هایی وجود دارد که زندگی بعنوان پدر و مادر بودن شما را ساده تر می کند و تربیت فرزند را لذت بخش تر پس اگر میخواهید همچون والدین موفق با فرزندان خود رفتار کنید باما همراه شوید.

ویژگی والدین موفق و روش آنها در تربیت فرزند

1- درباره ارتباطات فیزیکی بسیار آگاه و محتاط هستند:

کودکان ، بخصوص درسالهای ابتدایی تولد ، نیاز دارندبه آغوش کشیده شوند ، حمل شوند و گاها تنبیه شوند .برخی ازخانواده ها می ترسند که نکند اینگونه ارتباطات فیزیکی نزدیک و یا حتی اجازه دادن به فرزندان برای خوابیدن درتختخواب والدین ، منجر به وابستگیه شدیدی میان کودکان وآنها شود درواقع ، این گونه فرزندان با اعتماد بیشتری نسبت به عشق خانواده خود بزرگ میشوند و همینطور اعتماد به نفس بیشتری نسبت به خود خواهند داشت.

2-استقامت و پایداری دارند :

بسیاری از والدین قوانینی را وضع میکنند ، و زود آن را فراموش میکنند ، و یا درمقابل عدم اجرای آن تسلیم میشوند . اگر بابا به کوچولو میگوید که بازی های رایانه ای تنها برای یک ساعت درروز مجاز است ، تنها برای یک ساعت باید مجاز باشد حتی اگر کوچولو اوقات تلخی کند ویا ناراحت بشود درغیر اینصورت ، دفعه ی بعدی جان کوچولو به قوانین و خواسته های پدر هیچ احترام و ارزشی قائل نخواهد شد .

3-عادات خوب ، رفتار خوب و اخلاق خوب را به فرزندانتان می آموزند و خود آن را انجام می دهند :

چرا که انجام این فعل های خوب تاثیری به بلندای یک عمر زندگی برفرزندان خواهد داشت . صفات شخصیتی خوب و اخلاق پسندیده ، به رفتاری اطلاق میشود که در جامعه ازآن بعنوان عرفی از ادب و مقبولیت اجتماعی یاد شود فرزندان هرگز این رفتارها و اخلاقیات را یاد نمیگیرند مگرآنکه خود شما بصورت عملی آنها را انجام دهید وبه آنها نیز بیاموزید. بهترین راه، تهیه ی یک لیست ازاین خصوصیات و رفتارها بوده که باید آن را به دیواره ی اتاق مطالعه ی آنها بچسبانید.برای داشتن این لیست به این بخش توجه کنید.

4- پند واندرزهای خود را ابتدا، خود تمرین می کنند:

اگرشما عادت دارید برروی مبل لم دهید و برای ساعت ها مشغول تماشای تلویزیون باشید ، از دیدن فرزندان خود درمقابل تلویزیون درتمام طول روز عصبانی نباشید. کودکان آنچه را میبینند بیشتراز آنچه به آنها گفته، انجام می دهند. اگر میخواهید فرزندانتان را از انجام دادن کاری بترسانید ، قبل ازآن حتما به خودتان نگاه کنید که آیا آن را انجام می دهید یا خیر . خودتان را قبل از فرزندتان اصلاح کنید.

5- به فرزندانشان اهمیت خواب کافی را می آموزند:

خواب، یک نیاز ضروری برای بشر بشمارمیرود که کودکان نیاز بیشتری نسبت به بزرگسالان به خواب دارند .خواب خوب شب برای عملکرد مطلوب فیزیکی و روانی ضروری است .

6- زود پیوند برقرار می کنند:

بسیاری از والدین نسبت به دختران وپسران جوان خود مبنی براینکه دردسترس نیستند، اعتراض دارند اغلب این شکوه ها از ساکت تر شدن فرزندان ، پاسخ های کوتاه و یک کلمه ای آنها برای هرسوالی ، همراه نبودن با خانواده و غیره ، سرچشمه میگیرد ، کلید اساسی درباره حل این مشکل و همچنین جلب اعتماد آنها دربیان مشکلاتشان ، برقراریه زودهنگام این پیوند است. از ابتدای نوپایی کودک این ارتباط را قوی بسازید ، به کودک گوش فرا دهید ، بااو صحبت کنید ، صبور باشید و هرگز به دیده حقارت به آنها نگاه نکنید و آنها را مورد تمسخر قرار ندهید.به تک تک فرزندانتان زمان سپری کنید ؛ بعضی اوقات با آنها به پیاده روی بروید مطمئن باشید که به آرامی این پیوند قوی تر خواهد شد و تا همیشه و حتی تا در بلوغ نیز پابرجا خواهدماند.

7- باور دارند که از هر دست بدهید از همان دست میگیرید؛ 

فرزندانتان را به چشم یک مسئولیت نگاه نکنید و نپندارید که آنها نقطه مقابل پیشرفت یا مسائل مهمتری درزندگی و یا لذت های بیشتر و یا حتی داشتن سلامتی بیشتر شما هستند .این انتخاب شما بوده که بچه دار شدید و حالا که انتخاب کردید این مسئولیت شماست که آنها را درست بار بیاورید .نکته اصلی اینجاست که اگر شما از داشتن بچه لذت ببرید ، پدرومادر بودن یه شغل بسیار جذاب و دوست داشتنی برای شما خواهد بود.

بسیاری از مادران ازاینکه درکنار کودک بیمار خود ، شب را تا صبح بیدار بوده اند شکایت میکنند یا اینکه مجبور میشوید بیدار شده و به فرزندتان شیر بدهید درحالی که همسرتان در کناره ی شما غرق در خواب آرام است تمام اینها به پایانش می ارزد . یک روز ، وقتی که گهواره خالی شد ، می توانید به عقب بنگرید و بگویید که کارتان را خوب انجام داده اید و احساس رضایت داشته باشید که فرزندانتان را خوب بزرگ کردید و هیچ چیز نمیتواند جای این حس رضایت رابگیرد.

8- گوش می دهند پس گوش دهید ، گوش دهید: