دسته: دانستنی‌های کودکان

پیشنهاد به شمایی که میخواید پدر و مادرهای خوبی باشید

هیچ راهکاری برای اینکه یک پدر یا مادر کامل باشید؛ وجود ندارد و هیچ فرزندی هم با کتابچه راهنما در این دنیا متولد نشده است. وظیفه شما به عنوان والدین این است که به وظایف تان عمل کنید و با اعتماد به غرایزتان نیازهای فرزند خود را برآورده کنید. با این وجود ممکن است چالش هایی در این مسیر وجود داشته باشد که این کار را برای تان کمی سخت کند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی یک سری نکته و ترفند هست که کمک تان می کند تا بهتر از پس این مسئولیت بر بیایید، در ادامه با ما همراه باشید.

به خودتان هم اهمیت بدهید

معمولا اگر بخواهید به بهترین نحو از فرزندانتان مراقبت کنید، به خودتان می آیید و می بینید که تمام وقت و انرژیتان برای این کوچولوهای دوست داشتنی صرف شده است. برای انجام این وظایف نباید رفاه و سلامتی تان را فدا کنید، بلکه باید هر روز یک زمانی را به سلامتی و نیازهای عاطفی خودتان اختصاص بدهید که در غیر این صورت، خسته و ناامید خواهید شد. سعی کنید به اندازه کافی بخوابید و برای چیزهایی که واقعا برایتان مهم هستند وقت بگذارید؛ مثلا حتی می توانید از خانواده تان بخواهید یک روز در هفته از کودک شما نگهداری کنند تا بتوانید با دوستان تان بیرون بروید.

فرزندتان را مستقل بار بیاورید

شاید به عنوان یک پدر یا مادر همیشه این فکر را بکنید که فرزندمان هنوز کوچک است و نمی تواند از پس کارهایش بر بیاید و برای همین نمی گذارید مستقل شود. اما بد نیست بگذارید فرزندتان شکست بخورد و دوباره تلاش کند. صبور باشید و بگذارید یاد بگیرد که بند کفش ها یا دکمه های لباسش را ببندند. به آنها اجازه بدهید حداقل یک کار را در زندگی روزمره خودشان مدیریت کنند. در دراز نتیجه این اعتمادتان را خواهید دید. خیلی زود متوجه خواهید شد که فرزندتان بیشتر از آنچه فکر می ‌کردید مستقل و توانا است، و شما هم زمان بیشتری خواهید داشت تا برای خودتان صرف کنید.

به فرزندتان احترام بگذارید

شما بدون شک فرزندتان را دوست دارید و هر کاری که لازم باشد برای آرامش و رفاهش انجام خواهید داد؛ اما بعضی وقتها اینکه به آن ها احترام بگذاریم را در نظر نمی گیریم. احترام را می توان نه تنها با دادن آزادی و حق انتخاب، بلکه با آماده کردن ذهن آنها برای پذیرش یک خواسته به جای دادن دستور نشان داد. گاهی اوقات بیشتر کج خلقی بچه ها فقط به این دلیل اتفاق می افتد که برای چیزی آماده نیستند و به اجبار به حرفتان گوش می دهند. مثلا به ‌جای این که فورا او را از پارک به خانه ببرید، بگویید:”ما داریم می رویم، تا ده دقیقه دیگر وقت داری بازی کنی.”

فورا از کوره در نروید

وقتی که قوانین را توضیح می دهید یا در مورد رفتار فرزندتان با او بحث می کنید، خیلی مهم است که آرام و منطقی باشید. وقتی فریاد می زنید، تنها منظوری که می توانید برسانید اینست که او شما را عصبانی می کند. هر از گاهی، هر چقدر هم که تلاش کنیم، ممکن است از دستمان در برود و چیزی بگوییم که بعدا پشیمان شویم. بهترین راه حل این است که اعتراف و از فرزندتان عذرخواهی کنید.

از قوانینی که خودتان وضع کرده اید، پیروی کنید

گاهی اوقات اجرایی شدن برنامه و قوانینی که وضع می کنید، حتی برای خودتان هم دشوار است؛ اما اگر می‌ خواهید فرزندتان از شما حساب ببرد شما هم نباید قوانین خودتان را زیر پا بگذارید و سعی کنید برای کودک الگو باشید.

به فرزندتان اجازه بدهید تا احساساتش را ابراز کند

گریه بچه ها همیشه هم برای رسیدن به خواسته شان نیست. آن ها با این کار احساسات منفی خود که می تواند ترس، ناامیدی و دلخوری باشد را نشان می دهند و راه دیگری بلد نیستند. اجازه بدهید فرزندتان احساساتش را هر طور که می تواند بیان کند. مجبورش نکنید گریه کردن را تمام کند و او را شرمنده نکنید. با درک نیاز پشت این اشکها و برآورده کردن آن؛ به رشد هوش هیجانی فرزندتان کمک کنید و سعی کنید با محبت کردن و درک کردنش به او آرامش بدهید.

عاشق همان چیزی باشید که کودکتان هست

البته مشخص کردن هدف برای فرزندمان به ما کمک می کند تا او را طوری پرورش بدهیم و راهنمایی کنیم که وقتی بزرگ شد؛ انسان موفق و مفیدی بشود. با این حال، شما باید اگر مشکلی هم وجود دارد، از رفتار فرزندتان انتقاد کنید، نه خودش. مثلا بهتر است جمله “چقدر دست و پا چلفتی هستی” را با “حواست را بیشتر جمع کن” جایگزین کنید. همیشه هم بهتر است به جای تنبیه بد، از رفتار خوبش تعریف کنید. به دنبال چیزهایی باشید که ارزش تعریف دارد و او را تشویق کنید.

فرزندتان را اسیر کلیشه ها نکنید

گاهی اوقات ما ناخواسته با تمرکز بر یک ویژگی یک سری کلیشه را به ذهن کودک القا و بر اساس آن ها قضاوت می کنیم؛ مثلا گفتن جملاتی مثل “امیر همیشه ساکت است” یا “سارا ورزشکار به دنیا آمده” به آن ها تلقین می کند که همان چیزی که شما می گویید، هستند. سعی کنید از کلیشه سازی اجتناب کنید، در این صورت فشار را هم از روی فرزندتان بر خواهید داشت و به او اجازه می دهید تا بفهمد واقعا چه کیست و چه می خواهد.

وقت گذراندن با خانواده را به آنلاین بودن ترجیح بدهید

امروزه بیشترین شکایت ها در مورد غرق شدن بیش از حد کودکان در دنیای مجازی است. بهترین راه حل اینست که وقتی می خواهید یک شب را با خانواده تان بگذرانید، گوشی را خاموش کنید. این کار به کودک نشان می دهد که در کنار خانواده بودن اهمیت بیشتری دارد. به هر نحوی شده به فرزندتان یاد بدهید که زندگی دیجیتالی اش را مدیریت کند، روی فعالیت های خود نظارت کنید و مطمئن شوید که در محیط سالمی قرار دارد. کودک باید یاد بگیرد بدون وابستگی، با این وسایل کار کند.

با همسرتان همراه باشید

حتما ترتیبی بدهید که همسر و سایر اعضای بزرگسال خانواده هم از قوانین شما پیروی کنند. اگر مادر به چیزی نه می‌ گوید، کودک نباید امیدوار باشد که پدرش خواسته اش را برآورده می کند. از این گذشته، یکی از والدین هیچ وقت نباید بدون هماهنگی و دور از چشم دیگری اجازه کاری را به فرزندش بدهد. وقتی هم که اختلاف نظر به وجود می آید؛ در مقابل فرزندان تان در مورد آن بحث نکنید یا حداقل سعی کنید نظراتتان را با آرامش و بدون حالت تهاجمی رد و بدل کنید.

راه حل کارشناسان برای رفع مشکل خرید با کودکان

اگر چه خرید رفتن برای بزرگترها کاری لذت بخش است اما برخی کودکان هنگام خرید کلافه می شوند و شروع به نق زدن و بهانه گیری کرده و خرید را به معضل بزرگی برای بزرگترها تبدیل می کنند. در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی اصولی را به شما می آموزیم تا خرید کردن به همراه کودک برایتان لذت بخش شود.

فرزند خود را گرسنه به خرید نبرید

قبل از خرید به فرزند خود غذا بدهید و هیچ گاه کودک را گرسنه و قبل از ناهار یا شام به خرید نبرید زیرا کودک در صورت گرسنه شدن کلافه شده و شما را نیز کلافه خواهد کرد و ممکن است هر غذایی را که ببیند از شما بخواهد تا برایش بخرید. هنگام خرید حتما کمی شکلات و خوراکی همراه داشته باشید تا بی تابی کودک کاهش یابد.

قبل از رفتن به خرید با کودک حرف بزنید

قبل از رفتن به خرید با کودک صحبت کنید و به او توضیح دهید که می خواهید به چه جاهایی بروید و چه چیزهایی را بخرید. قبل از رفتن به خرید با کودک بازی فروشگاه کنید و از طریق بازی برخی نکات را به او آموزش دهید.

کودک را درگیر خرید کنید

در زمان خرید به کودک مسئولیت هایی را واگذار کنید و او را هم درگیر خرید کنید. مثلا مسئولیت آوردن چرخ دستی ، تهیه چند قلم از وسایل را به او بسپارید، پول را به او بدهید تا حساب کند، از او بخواهید در حمل وسایل سبک کمکان کند، وقتی داخل فروشگاهید از او بخواهید اجناس را از قفسه ها برداشته و به سبد بیندازد، یا اجناس را به فروشنده جهت حساب کردن تحویل دهد و … این روش به کودک اعتماد به نفس بیشتری می دهد و کودک فرصتی پیدا نمی کند که بهانه جویی کند.

خرید را سرگرم کننده کنید

هنگام خرید کاری کنید به کودک خوش بگذرد و سعی کنید کودکتان تفریح کند. مثلاً در فروشگاه کودکتان را داخل سبد خرید گذاشته و مثل کالسکه او را هل دهید، می توانید از کودک بخواهید که وسایل مورد نیازتان را در فروشگاه پیدا کرده و به شما اطلاع دهدتا آن ها را تهیه کنید. این کار باعث می شود که کودک حواسش به وسایل موردنیاز پرت شود و به فکر کالاهای دیگری نباشد.

به او بی توجهی نکنید

کودکان همیشه خواهان توجه والدین خود هستند و بی توجهی را دوست ندارند. در هنگام خرید ممکن است شما سرگرم انتخاب وسایل شوید و به کودک توجه زیادی نکنید، بی توجهی به کودک در زمان خرید او را کلافه و عصبی می کند پس هنگام خرید با او حرف بزنید و برایش کاربرد وسایل ناشناخته را توضیح دهید.

لیست خرید تهیه کنید

در خانه لیست خریدی را آماده کنید و به کودک بگویید که خواهان تهیه این لوازم هستید، تهیه لیست خرید سبب می شود کودک بداند شما چه وسایلی را احتیاج دارید و در زمان خرید انتظار خریدن وسایل دیگری را نداشته باشد البته اگر به لیست خریدتان پایبند باشید.

قبل از خرید مقداری پول به او دهید

پیشنهاد می کنیم قبل از خرید مقداری پول به کودک بدهید. این کار سبب می شود کودک قدر و ارزش پول را بفهمد و هر چیزی را انتخاب نکند. مثلا وقتی کودک یک وسیله ی گران قیمت را می بیند و از شما می خواهد که آن را بخرید، به او بگویید شما نمی توانید آن را بخرید و او می تواند با پول تو جیبی های خودش وسیله را خریداری کند.

یکی از خریدهای کودک را ابتدا انجام دهید

برای اینکه انگیزه خرید در کودک تا انتها باقی بماند همه وسایل مورد نیاز او را ابتدای خرید تهیه نکنید بلکه یکی از خریدهای مورد نظر کودک را در اول کار و باقی را در آخر کار خریداری کنید تا کودک بی هدف نشود و بهانه رفتن به خانه را شروع نکند.

وسایل سرگرم کننده را همراه خود ببرید

اگر کودک شما خیلی کوچک است، هنگام خرید اسباب بازی مورد علاقه اش را همراه خود ببرید تا زمانی که بی قرار و کلافه شد، با دیدن اسباب بازی محبوب خود، بی قراری نکرده و مشغول بازی با آن شود.

تسلیم کودک نشوید

اگر کودک شما هنگام خرید درخواست چیزی نمود و سعی داشت با گریه و جیغ زدن خواسته خود را پیش ببرد، همیشه جلوی چنین رفتاری را بگیرید و تسلیم آن نشوید زیرا اگر کودک یک بار به خواسته اش برسد، برای تمام خواسته هایش از همین روش استفاده خواهد کرد.

به او پاداش دهید

اگر کودکتان هنگام خرید به شما کمک نمود و رفتار معقولی داشت، هنگامی که خریدتان تمام شد، به کودک بگویید که امروز خیلی خوشحال شدید، سپس برای تشویق بیشتر او یک پاداش کوچک به انتخاب خودش تهیه کنید تا ترغیب شود که در دفعات بعد هم چنین رفتاری داشته باشد.

راه کارهایی موثر برای آموزش مدیریت پول در کودکان

والدین من چیزهای زیادی در مورد زندگی به من آموختند، اما چیزی که هرگز اولویت و تقدم نداشت، چگونگی مدیریت صحیح پول بود فقدان نظم مالی، تا بزرگسالی با من همراه بود و مشکلات و دردسرهای زیادی را برای من ایجاد کرد و به همین دلیل ،من تصمیم گرفتم که از ابتدا به کودکم مدیریت پول را آموزش دهم.

اینها حرفهای یکی از کارشناسان تربیتی کودکان است که برای مطرح کردن اصول آموزش مدیریت پول به کودکان تصمیم گرفته از گذشته ی خود و روش های والدینش برای این کار استفاده کند ، صحبت های مفید و کاربردی او را در ادامه این بخش از بیا نی نی می خوانید.

من یک رویکرد متنوع را در پیش گرفتم، از جمله کمک به باز کردن حساب پس انداز که باعث می شود تعامل بهتری با بانک ها داشته باشند، و در آینده، برای شغلشان سرمایه داشته باشند، همچنین به تدریج آشنا کردن آنها با دنیای مالی و خرج کردن بزرگسالان، می تواند آنها را تبدیل به یک مدیر عالی کند.

در اینجا راهنمایی های فوق العاده ای که در طول سالهای آموزش به فرزندم آموختم را آورده ام، تا به طور موثری این مهارت های مدیریتی ،پولی را به فرزندانتان آموزش دهید.

یک حساب پس انداز باز کنید:

پدر و مادران بسیاری، پس از تولد فرزندشان یک حساب پس انداز برایشان باز می کنند، اما کودک واقعا کمک فعالی برای آن حساب انجام نمی دهد. بهتر است زمانی برای کودکتان حساب باز کنید، که کودک بتواند،در آن نقش فعالی را ایفا کند و قادر به درک مفهوم پول باشد. 

برای کارهای واقعی دستمزد پرداخت کنید:

بسیاری از والدین از سیستم جایزه ای برای بچه ها استفاده می کنند، برای تمیز نگه داشتن اتاقشان و یا برای انجام کارهایی مانند ظرف شستن.من هرگز این کار را نکردم، زیرا بعضی چیزها مهارت های زندگی هستند و بخشی از زندگی روزمره هستند، هیچ کس در آینده بابت انجام آنها به شما پولی پرداخت نمی کند.

بعضی از کارها نظیر تمیز کردن اتاق یا بیرون بردن زباله، به عنوان بخشی از زندگی روزمره شناخته می شود، و به این معناست که وقتی آنها که بزرگ شوند، بابت اینها پولی دریافت نمی کنند.

اما انجام کارهای دیگری، مانند باغبانی و یا تمیز کاریها، سنگین کاری را معمولا مجبورید به شخصی دیگر پول دهید تا آن کارها را برایتان انجام دهد. من برای این نوع کارها به فرزندم پول پرداخت می کنم.این استراتژی به کودکان ارزش پول و کار سخت را می آموزد.

مجازات های مالی را آموزش دهید:

زندگی واقعی پر از مجازات های مالی ،مانند جریمه های ترافیکی، هزینه های بازپرداخت (مثل چک بی محل) و جریمه های دیگر است. بچه ها، باید از همان اوایل اینها رایاد بگیرند. کودکان، سیاست دارند و زمانی که قصد دارند کاری را انجام دهند تا پول بگیرند، به آنها توجه نکنید.

در عوض، آنها را از حساب پس انداز خودشان محروم کنید و به آنها کامل توضیح دهید، که چرا سوء رفتار آنها منجر به محروم شدنشان شده. این کار به آنها یاد می دهد که مسئولیت اقدامات خود را به عهده بگیرند.

از او بخواهید برخی چیزها را حساب کند:

والدین، فرزندان خود را دوست دارند، به این معنا که غریزه ما باعث می شود که چیزهایی را که می خواهند، را برایشان بخریم. اما این چیزی برای مدیریت پول به آنها یاد نمی دهد. برای کودکان، بسیار جالب است چیزی را که دوست دارند، مثل یک اسباب بازی یا یک..، را با پول پس انداز خودشان بخرید.

آنها به یادگیری مهارت های ارزشمند زندگی و صبر و شکیبایی می پردازند، در صورتی که به آنها اجازه می دهید پس انداز انجام دهند و برای برخی از خرید هایشان از پول خودشان بپردازند، از این کار، کودکان مهارت های ارزشمند زندگی را خواهند آموخت.

سرمایه گذاری را به کودک بیاموزید:

تعداد بسیاری از مردم، به هیچ وجه درباره سرمایه گذاری چیزی نمی دانند، زیرا انجام این کار یک نوع مهارت است ،که باید در اوایل زندگی رشد داده شود و سودش در بلندمدت می رسد. اگر خودتان سرمایه گذاری می کنید، فرزند خود را به محل معاملات خود ببرید و به آنها اجازه دهید که روند کار را مشاهده کنند.

آموزش مبنای سرمایه گذاری، به فرزندانتان بسیار مهم است، و به آنها در آینده کمک خواهد کرد. ترکیب این مهارت های اساسی، مدیریت حساب بانکی شان، انجام دادن کار و داشتن یک استراتژی پس انداز داشتن، به آنها اجازه می دهد که در آینده و بزرگسالی، آنها تبدیل به کارشناسان مدیریت پول شوند.

بهترین ترفندها برای تربیت بچه مودب

در بیشتر جمع های خانوادگی وقتی صحبت از تربیت درست و ادب به میان می آید، اکثرا یکی از کودک های فامیل را مثال می زنند. بزرگ کردن کودک مودب و حرف گوش کن نیاز به کمی صبر و تکنیک های رفتاری درست دارد، اگر می خواهید کودکتان مودب ترین بچه در اقوامتان باشد، حتما این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی را مطالعه کنید.

آینه کودکتان باشید

شما آینه کودکتان هستید و او همیشه از شما می آموزد پس اگر می خواهید فرزندتان رفتارهای خوبی داشته باشد، ابتدا باید خودتان رفتار خوبی داشته باشید. کودکتان باید از شما احترام و ادب را بیاموزد بنابراین هنگام حرف زدن با او و دیگران ادب را در دستور کار خود قرار دهید.

کلمات مودبانه را به کودک یاد بدهید

از همان دوران کودکی به فرزندتان بیاموزید که با دیگران درست صحبت کند و از کلمات محترمانه ای در صحبت کردن خود استفاده نماید مثلا کلماتی مانند “لطفا” و “ممنون” را به او آموزش دهید و بگویید که به جای کلمه تو از شما استفاده کند و خودتان نیز در صحبت کردن از این لغات زیاد استفاده کنید.

احترام گذاشتن را به کودکتان بیاموزید

احترام گذاشتن به دیگران پایه و اساس ادب بوده پس اگر کودک مودب می خواهید از همان کودکی به او احترام به دیگران را بیاموزید. مثلا به کودکتان بگویید که به خاله یا عمه خود خاله جون یا عمه جون بگوید، هر زمان پدرش وارد خانه شد به استقبال او رفته و از جای خود بلند شود.

کودکتان را تحسین کنید

برای اینکه کودکتان را ترغیب به کارهای مودبانه نمایید،با دیدن کارهای خوب فرزندتان مثلا بلند شدن از روی صندلی برای دادن جای خود به یک فرد سالخورده و… از او تقدیر و تشکر کنید.

به کودک بیاموزید جرو بحث بیرون از خانه ممنوع

به کودکتان یاد دهید به هیچ عنوان در بیرون از خانه و در خانه دیگران با خواهر یا برادرش دعوا نکند. با او بیاموزید اگر اختلافی هم پیش آمد در خانه آن را مطرح کند و در جاهای دیگر حامی خانواده خود باشد.

اجازه گرفتن را به کودک یاد بدهید

به کودک خود بیاموزید که قبل از ورود به اتاقی که درب آن بسته است، اجازه ورود بگیرد و در بزند و بدون اجازه به هیچ اتاقی وارد نشود.

تشکر کردن را به کودکتان بیاموزید

به کودکتان احترام و تشکر را یاد دهید، مثلا به او بگویید بعد از غذا یا بعد از اینکه مورد لطف و محبت افراد قرار گرفت، از آنها تشکر کند.

به او بگویید داد نزند

به کودکتان یاد دهید که به جای داد زدن و بلند صحبت کردن حرف های خود را منطقی و آرام بزند. مثلا وقتی او را صدا می زنید از دور نگوید بللللله چکارم داری بلکه نزدیک شما بیاید و بگوید بله مامان صدام زدین؟

برای او قصه بگویید

کودک شخصیت مثبت را دوست دارد، برای تقویت رفتار مودبانه کودک برای او داستان هایی را تعریف کنید که شخصیت هایی با رفتار خوب و بد دارند و از شخصیتی که دارای خصوصیات مثبت است، تعریف و تمجید نمایید.

به کودک خود بیاموزید حرف دیگران را قطع نکند

به فرزند خود یاد دهید که ابتدا منتظر تمام شدن حرف دیگران بماند و پس از تمام شدن آن، شروع به صحبت کند. گاهی باید این کار را به کودکتان تذکر دهید چرا که پریدن وسط حرف دیگران توسط کودکان به این دلیل است که اغلب بچه ها می خواهند افکار خود را بلافاصله ابراز کنند.

عوارض و عواقب ولخرجی والدین برای فرزندانشان

والدین مسئولیت های زیادی را بر عهده دارند که بین تمام آنها تربیت صحیح فرزندان بسیار مهم است. این مسئولیت بظاهر ساده، یعنی وظیفه تربیت فرزند با ارزش ها و اخلاقیات مناسب برای هر والدینی سخت‌ترین کار است برای همین در این بین اشتباهاتی رخ میدهد که اغلب آنها نادانسته انجام می شود.

برای مثال به عنوان والدین، دوست دارید فرزند کوچک خود را همیشه شاد نگه دارید و لبخند روی صورت او برای شما ارزشمند است پس طبیعی است که بخواهید هرکاری برای دیدن لحظات شادی او انجام دهید که یکی از این کارها، خرید هر آنچه او می خواهد و ولخرجی است.

شاید ولخرجی کردن برای فرزندتان بتواند او را خوشحال کند اما می تواند تأثیر منفی طولانی مدتی نیز روی او بگذارد. این کار شما به او فروتنی و مسئولیت پذیری را نمی آموزد بلکه عادت ولخرجی شما می تواند او را حریص و خودخواه کند. خرج کردن پول زیاد برای فرزندتان عوارض متعددی دارد که در ادامه این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی به آنها خواهیم پرداخت.

کودک شما را حریص می کند

والدین اغلب می خواهند با فراهم کردن تمام خواسته های فرزندانشان موجب شادی آنها شوند. ممکن است کودک شما یک اسباب بازی بخواهد و شما به راحتی به او بدهید. ممکن است فکر کنید که اگر پول دارید، چرا برای فرزندتان خرج نکنید. اما این می تواند در دراز مدت بسیار مضر باشد. ولخرجی شما با گذشت زمان فرزندتان را حریص و او را وابسته به این خرج کردن های پی در پی میکند چرا که خود را نیازمند چنین رفتاری میداند.

فرزندتان را خودخواه می کند

خودخواهی ویژگی است که همراه حرص به‌وجود می آید. به دست آوردن همه چیز بدون حتی درخواست، فرزند شما را خودخواه می کنددر نتیجه از به اشتراک گذاشتن هر چیزی با دیگران متنفر خواهد شد. رسیدگی بیش از حد موجب می شود که کودک شما خود محور و خودخواه باشد و هرگز یاد نخواهد گرفت که متواضع و متواضع بودن چیست.

قدرت روبرو شدن با نه را یاد نمیگیرد

وقتی همه چیز برایش فراهم است و به هیچ خواسته اش نه گفته نشده است پس شما به او یاد نداده اید که چگونه امتناع را بپذیرد. در حالت عادی اگر به خواسته های او نه بگویید، او بایستی سعی کند تا شما را برای بله گفتن راضی کند اما وقتی والدین بیش از حد فرزندان خود را با چیزهای مادی نوازش می کنند، پذیرش “نه” در جواب خواسته شان برای آنها دشوار می شود. این وظیفه والدین است که به فرزندان خود بیاموزند که چگونه با پاسخ نه در مقابل خواسته هایشان روبرو شوند.

باعث می شود که او عصبی شود

اگر عادت به داشتن همه چیز داشته باشد پس برآورده نشدن آرزوی او احتمالاً باعث عصبانیتش خواهد شد، بنابراین لحظه‌ای که به خواسته‌اش نرسد، گریه می‌کند، فریاد می‌زند و رفتارهای این چنینی را برای آزار شما در پیش میگیرد. اگر به ولخرجی شما عادت داشته باشد پس برای او غیرممکن است که این واقعیت را بپذیرد که نمی تواند به آنچه می خواهد برسد. او ممکن است عصبانی شود و شما را حتی در جمع خجالت زده کند و این یکی از عوارض جانبی ولخرجی است.

او ارزش پول را نخواهد دانست

یکی از عوارض خطرناک ولخرجی برای فرزند شما این است که چون از سنین پایین عادت دارد با شما به عنوان یک منبع پول رفتار کند پس در نتیجه نه ارزش واقعی شما را میداند و نه ارزش واقعی پول را.

در وضعیتی که هر زمان که او چیزی می خواهد، شما آنجا هستید تا آرزویش را برآورده کنید، او بدون دانستن ارزش پول سخت به دست آمده بزرگ می شود. در این وضعیت از طرفی جایگاه شما را به درستی درک نخواهد کرد و در نهایت برای او پول هیچ ارزشی نخواهد داشت و در آینده لزومی برای تلاش با هدف بدست آوردن پول احساس نمیکند.

او هرگز راضی و قانع نخواهد بود

ولخرجی کردن برای کودک باعث می شود که او راضی بودن را یاد نگیرد. وقتی او بفهمد که به دست‌آورد هر آنچه می خواهد، برایش اینقدر آسان است، قطعا بیشتر و بیشتر درخواست میکند.

در ابتدا او یک ماشین اسباب بازی می خواهد و شما آن را برای او می گیرید. وقتی ببیند به راحتی می تواند آن را بدست آورد، چیز بزرگتری می خواهد و ادامه میدهد به این ترتیب فرزند شما هرگز یاد نخواهد گرفت که با چیزهای کوچک قانع شود. این یک عارضه جانبی خطرناک از خرج کردن آزادانه برای فرزند شما است. فرزند شما هرگز متوجه نمی شود که چه زمانی از خواستن دست بردارد و چه زمانی بعد از رسیدن به خواسته اش احساس رضایت و قانع بودن را درک کند.

او را از نظر عاطفی ناامن می کند

در کودکان لوس دیده شده است که عمدتاً از نظر عاطفی ناامن هستند. تنهایی، طمع، ناامنی، همه در کودکانی که زیاد مورد افراط قرار گرفته اند، رایج است. آنها بدون ثبات عاطفی مناسب بزرگ می شوند. فقدان ارزش ها و اصول آنها را دچار مشکلات شخصیتی میکند و در سنین بالاتر اغلب این منجر به یک انحراف ذهنی منفی در آنها می شود.

آنها را بی مسئولیت می کند

یک تربیت ضعیف می تواند فرزند شما را ذاتاً غیرمسئولانه بار بیاورد. او ممکن است برای دستیابی به هر چیزی انگیزه ای برای تلاش نداشته باشد چون قرار است فرد دیگری خواسته های او را تامین و فراهم کند در نتیجه او نمی تواند در آینده مسئولیت خواسته های خود را بپذیرد و اینها همه بخشی از عواقب ولخرجی بر اوست.

باعث بی احترامی آنها می شود

وقتی همه چیز برای فرزندتان فراهم میکنید او هرگز نمی فهمد که بی پولی به چه معناست پس نمیتواند وضعیت یک فرد بی پول را درک کرده و به او احترام بگذارد. رفته رفته فرزند شما تبدیل به فردی خواهد شد که اطرافیان را با داشته هایشان سنجیده و هر شخصی که از سطح مد نظر او پایین‌تر است را مورد بی احترامی قرار دهد.

آنها را وابسته می کند

نوازش فرزندتان با هر چیز مادی او را به شما وابسته می کند. برای فرزندتان، شما راه حل اصلی او هستید و هر چه بخواهد می تواند از شما بگیرد در نتیجه هرگز معنای به دست آوردن چیزی را با تلاش خود نمی داند. آگاه باشید که وابستگی بدترین عارضه ولخرجی بر فرزند شماست.

ماهیت او را تحت تأثیر قرار می دهد

عادت کردن به زندگی با داشتن همه چیز، برای کودک بسیار خطرناک است چرا که ولخرجی باعث می شود وقتی بزرگ شد احساس حق کنند و همه چیز را حق خود بداند. نرسیدن به خواسته های فرزندتان باعث خشونتش شده در نتیجه نیاز بدست آوردن چیزی می تواند او را وادار به انجام کارهای غیرقابل قبول کند؛ رفتن به مسیر اشتباه برای این بچه ها اصلا تعجب آور نیست.

عوارض آرایش کودکان و دختربچه ها جدی تر از تصور شماست

استفاده از لوازم آرایش متاسفانه به غیر از اینکه در بین خانم ها رواج زیادی دارد امروزه در بین دختران کوچک نیز که به تقلید از مادران خود این کار را انجام می دهند، شایع می باشد. تمایل به آرایش کردن در کودکان، آن ها را به بلوغ زودرس می رساند و مشکلات روانی فراوانی را برای آن ها به وجود می آورد. در این بخش از بیا نی نی شما را با آسیب های مختلف لوازم آرایشی برای دختران آشنا می کنیم، این عوارض عبارتند از:

عوارض و مضرات آرایش برای دختربچه ها و کودکان

آرایش کردن در حال حاضر از محبوب ترین چیزها در میان خانم ها و دختر بچه ها است. دختران خردسال با الگو گرفتن و همانندسازی با مادر یا خواهر خود، از سه تا چهارسالگی در بازی های کودکانه با برداشتن لوازم آرایشی بزرگترها و آرایش کردن خود یا عروسکشان، شور و اشتیاق آرایش کردن را نشان می دهند.

بسیاری از والدین اجازه آرایش را به آن ها می دهند و یا بسیار دیده شده که در مهمانی ها و جشن های مختلف مادران به آرایش کودکشان می پردازند بدون اینکه بدانند این لوازم چه مضراتی برای آن ها در پی دارد و یا اینکه از عوارض روحی آن با خبر باشند. با ما همراه شوید تا مضرات آرایش برای دختر بچه ها را برایتان بازگو کنیم.

آرایش برای کودکان به خصوص دختربچه ها چه مضراتی و عوارضی دارد؟

• آرایش کردن دختر بچه ها موجب بلوغ زودرس در آن ها می شود.
• بحران هویت یکی دیگر از عوارض روانی آرایش کردن دختر بچه ها است.
• بزرگ ترین ضرر استفاده از مواد آرایشی  بهداشتی، فرهنگ سازی غلط است.
• از عوارض آرایش دختر بچه ها از بین بردن اعتماد بنفس شان است زیرا وقتی آن ها به سنین بالاتر برسند دیگر نمی توانند در اجتماع بدون آرایش حضور یابند.

• استفاده بی رویه از لوازم آرایشی بهداشتی منافذ پوست را می بندد و سبب بروز جوش و آکنه می شود.
• استفاده از لوازم آرایشی سبب بروز کم خونی های شدید و نیازمند درمان در کودکان می شود زیرا این مواد حاوی فلزات سنگین هستند که به تدریج وارد بدن می شوند.
• کرم های آرایشی و کرم پودرها موجب حفاظت پوست از آفتاب نمی شوند پس به جای ضد آفتاب برای کودکان از آن ها استفاده نکنید.
• تشدید حملات آسم در کودکان مبتلا به تنگی نفس هم یکی دیگر از عوارض خطرناک استفاده از لوازم آرایش برای خردسالان است.
• عطرها و مواد معطر موجود در لوازم آرایش، شایع ترین علت آلرژی پوستی است که باعث بروز حساسیت به نور آفتاب، کهیر پوستی و ایجاد نوع خاصی از لک های پوستی می شود.

رفتار مناسب والدین با کودکانی که از لوازم آرایش استفاده می کنند

نگرانی والدین در آرایش کردن کودک باید از زمانی آغاز شود که کودک یا نوجوان در آرایش خود افراط کرده و یا در موقعیت های زمانی و مکانی نامناسب این کار را انجام دهد پس بهتر است رفتار های زیر در مقابل کودکانی که تمایل به استفاده از مواد آرایشی دارند انجام گیرد.

• برخی اوقات به کودک اجازه آرایش دهید زیرا اگر به کودک اجازه آرایش داده نشود، ممکن است برخی کودکان را لجباز کند، طوری که سرسختی از خود نشان دهند و اتفاقا میل به آرایش کردن در آنها بیشتر شود.
• در حضور کودکتان خودآرایی کمتری داشته باشید و برای او توضیح دهید که این کار مخصوص بزرگترهاست و برای سلامت شما مضر است.
• لوازم آرایشی کودکانه ای برای آنها بخرید که بیشتر جنبه سرگرمی داشته باشد.
• اگر کودکتان علاقه دارد از وسایل آرایشی استفاده کند، بهترین انتخاب کرم مرطوب کننده و ضدآفتاب است.
• به کودکتان بیاموزید به جای استفاده از کرم پودر از ضد آفتاب، مرطوب کننده هاو وازلین استفاده کند. بهترین کرم ضدآفتاب برای کودکان برای جلوگیری از نور خورشید و آفتاب سوختگی، ضدآفتاب های مینرال یا فیزیکال است که عاری از فیلترهای شیمیایی هستندSPF آنها نیز 30 تا 50 است.

والدین محترم لطفا به جای فرزندشان برخی از کارها را انجام ندهید

برخی اوقات والدین بیش از حد به فرزندان خود کمک می کنند . بزرگ ترها نمی توانند زندگی بچه هایشان را به جای آن ها زندگی کنند ، بلکه وظیفه ما این است به آن ها کمک کنیم تا به بهترین نحو ممکن رشد کنند و تجربه کسب کنند و مهم است که در این امر زیاده روی نکنیم . ما در این بخش از رازهای تریبت فرزند در بیا نی نی چند رفتار اشتباه والدین را جمع کرده ایم که هرگز نباید با کودکانمان انجام دهیم . این نکات را در نظر بگیرید و مطمئن باشید که فرزندانتان از شما تشکر خواهند کرد .

10 رفتار اشتباه والدین که نباید با فرزندان خود انجام دهند

1. به جای آن ها صحبت می کنید:

همه چیز با آن لحظاتی شادی شروع می شود که از یک کودک کوچک پرسیده می شود، “اوه، اسمت چیه؟ ” و ما، پدر و مادرش به جای او پاسخ می دهیم . اگر کودک هنوز یاد نگرفته صحبت کند یا تازه شروع به صحبت کردن کرده مشکلی ندارد و این کار خوبی است اما نه این که به جای بچه های نوجوانمان صحبت کنیم چه در مغازه ها، در خانه و جا های دیگر .

و ما در آخر چه کار خواهیم کرد؟ از کودکان خود فرصتشان برای پاسخ دادن را می گیریم.

می توانید به کودکتان یادآوری کنید که اگر می خواهند جواب را به او بگویید اما بدون شک نباید به جای آن ها حرف بزنید.

راه چاره چیست ؟ دفعه بعد که می خواستید به جای فرزندتان صحبت کنید، سعی کنید جلوی خودتان را بگیرید و بگذارید آن ها خودشان صحبت کنند.

2. خواسته در برابر نیاز :

بسیار خوب می دانیم که بروکلی از شکلات سالم تر است و کفش های کتانی جدید از کفش های عروسکی مفید تر هستند . بنابراین چیزهایی که باید نیاز داشته باشند را به کودکانمان دیکته می کنیم (گاهی آن را پنهان می کنیم و بعضی وقت ها نه ). این مثل شوخی است ، “مامان، من گرسنه ام؟ ” نه، تو سردت است و می خواهی در یک جای گرم باشی.”

این مسائل به چه چیزی منتهی می شوند ؟ آن ها “خواسته ها و اهداف ” کودک را سرکوب می کنند و چنین مواردی منجر به قربانی شدن بی پروا و یا حتی شورش علیه همه می شود .

راه چاره چیست ؟ به دنبال نیاز ها و خواسته های کودکتان باشید و اگر لازم است عادات خوبی به آن ها بیاموزید، این کار را با شدت انجام ندهید و به آرامی انجام دهید .

3. دوست آن ها باشید :

بسیاری از والدین سعی می کنند با بچه هایشان دوست باشند و نمی خواهند بچه هایشان رازی را از آن ها مخفی کنند . می توانیم درک کنیم که چرا والدین این را می خواهند اما بیایید سعی کنیم کمی عمیق تر به این مساله نگاه کنیم . دوست چیست؟ او شخصی است که می توانید با شرایط مساوی با هم صحبت کنید . بله شما می توانید به دوستتان هر چیزی را بگویید .

با این حال والدین نقش متفاوتی دارند:آن ها به ما اهمیت می دهند و ما را دوست دارند .

نیازی به دوست صمیمی بودن وجود ندارد و بگذارید کودکان به دنبال دوستانشان در میان افراد خودشان باشند . مامان و بابا برای وقتی که بچه ها به عشق و حمایت نیاز دارند، کنارشان هستند .

راه چاره چیست ؟ بدانید که نباید بیش از حد به این رابطه نزدیک شوید و یاد بگیرید که به یکدیگر احترام بگذارید و از هم حمایت کنید .

4. پول آن ها را می شمارید :

در زندگی هر کودک ، لحظه ای وجود دارد که در آن پول تو جیبی می گیرند. کاری که نباید بکنید این است که از بچه ها بازجویی کنید و سعی کنید بفهمید که آن ها چقدر پول دارند و بدترین کاری که می توانید انجام دهید این است که کیف ها یا جیب های آن ها را چک کنید و این باعث کشته شدن فوری اعتماد می شود .

آیا واقعاً مهم است که پسر یا دختر تان چقدر پول داشته باشند ؟ بگذارید آن ها برای چیزی که می خواهند پس انداز کنند .

راه چاره چیست؟ به فرزندان خود بیاموزید که از نظر مالی موفق باشند و به آن ها اجازه دهید آنچه را که می خواهند انجام دهند .

5. به آن ها زیادی کمک می کنید :

کودکان 2 و 3 ساله می توانند لباس های مختلف خود را بپوشند و دربیاورند، فنجان ها را بشویند و لباس های کثیف را در ماشین لباس شویی بگذارند . در این سن ، کودکان واقعاً می خواهند این کار ها را خودشان انجام دهند .

ما چه کار می کنیم ؟ ما برای آن ها تقریباً تا زمانی که ازدواج کنند ، همه کارهایشان را انجام می دهیم و از این رفتار با استدلال حمایت می کنیم که “او نمی تواند اینکارها را انجام دهد! ” به آن ها غذا می دهیم و اجازه نمی دهیم خودشان این کار را بکنند و فرصت تجربه از آن ها را می گیریم و بعد از آن ، وقتی نوجوانمان نامنظم می شود یا نمی خواهد به مادرش کمک کند، تعجب می کنیم .

راه چاره چیست ؟ بگذارید کودک تا آنجا که ممکن است هر کاری که می تواند را انجام دهد .

6. سرگرمی ها و علایق آن ها را انتخاب می کنید :

مادر می خواهد که دخترش ویولون بنوازد و او را 3 بار در هفته به مدرسه موسیقی می برد و پدر از پسرش می خواهد هر شب فوتبال بازی کند و والدین اغلب به طور ناخودآگاهانه ای سعی می کنند سرگرمی خود را به کودکانشان تحمیل کنند .

راه چاره چیست ؟ صبور باشید و کودکان خود را تماشا و به علایق و تمایلات آن ها توجه کنید .

از آن ها بپرسید که چه چیزی دوست دارند و سپس اجازه دهید در این زمینه رشد کنند .

7. هدیه های آن ها را انتخاب می کنید :

پیش از این هم در بیا نی نی توضیح دادیم زمانی که یک کودک می تواند صحبت کند، حق انتخاب آنچه را که به عنوان هدیه می خواهد را دارد و لازم نیست یک تی شرت و یا یک اسباب بازی باشد که قرار است آن ها را از نظر آموزشی رشد دهد.

البته همیشه امکان انتخاب برای آن ها وجود ندارد اما این مهم ترین چیز را به کودکان می دهد:توانایی انتخاب ، تصمیم گیری و مواجهه با نتایجش . چنین مهارتی هرگز نمی تواند در زندگی بزرگسالی آسیب ببیند .

راه چاره چیست ؟ بگذارید فرزندتان هدایایی که می خواهد را انتخاب کند.

8. سلیقه آن ها را انتخاب می کنیم :

ما اغلب سعی می کنیم سلیقه موسیقی ، کتاب و سبک های لباس خودمان را به کودکانمان تحمیل کنیم . نیت خیر است اما فردیت کودک را از بین می بریم و در بسیاری از موارد، این منجر به اعتراضی می شود که در آن بچه ها کاملاً مخالف هستند.

راه چاره چیست؟ به فیلم های مورد علاقه خود نگاه کنید و به موسیقی ای گوش دهید ، که دوست دارید. درباره معیار های سلیقه ای خود با فرزندانتان بحث کنید .

9. موفقیت های آن ها را به عنوان خودتان در نظر می گیرید :

مادرانی که زیاد در اینستا می چرخند عکس های زیادی پست می کنند و می نویسند:”ما همین الان غذا خوردیم !” “ما همین الان شروع به راه رفتن کردیم !” و غیره. البته، آن ها خیلی از فرزندان خود حمایت می کنند اما هنوز، اینها “موفقیت های” مادران نیستند – این ها موفقیت کودکانشان هستند! ما کی هستیم ؟

و وقتی که بچه ها بزرگ می شوند، اوضاع جدی تر می شود و مادران و پدران شروع به صحبت درباره این می کنند که چگونه فرزندانشان کالج را تمام کردند و شغل پیدا کردند و آن ها این کار را به این شکل انجام می دهند که فقط این ها شایسته هستند. درک اینکه چقدر کودکان از این مساله متنفرند، آسان است .

راه چاره چیست ؟ از موفقیت های فرزندتان خوشحال باشید، اما آن ها را با موفقیت های خودتان اشتباه نگیرید.

10. در زندگی شخصی شان دخالت می کنید :

این موضوع به ویژه برای والدین نوجوانان صادق است . کودکان دوستان خودشان را دارند و این نرمال و کاملاً طبیعی است . بازجویی هایی مثل ” پشت تلفن چه کسی بود ؟ ” فقط باعث می شود که کودکتان آزرده شود و اگر احساس امنیت کنند ، بسیاری از کودکان چیزهای شخصی شان را به پدر و مادرشان می گویند .

راه چاره چیست ؟ به جای بازجویی از فرزندتان ، بگذارید آن ها فضای خصوصی خود را داشته باشند و اگر متوجه شدید که نمی خواهند جزئیاتی را به شما بگویند، سوالات زیادی نپرسید و البته هرگز به طور مخفیانه گوشی کودکانتان را چک نکنید .

اسرار پدر مادرهایی که بچه های حرف گوش کن دارند

آیا تا به حال برایتان پیش آمده که به فرزندتان حرفی بزنید و برای بار اول حرفتان را گوش کند؟ بله‌. چنین چیزی امکان دارد اما شاید خیلی کم پیش بیاید. احتمالا بعضی از خانواده‌ ها را دیده‌اید که فرزندان شان خیلی حرف گوش کن هستند و هر چه که پدر مادر بگوید را قبول می‌ کنند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی قصد داریم شگردهای پدر و مادرهایی که بچه‌ های حرف گوش کن دارند را به شما معرفی کنیم.

احترام می گذارند

بله! این والدین به حرف کودکان احترام می‌ گذارند. در زندگی قانون مند هستند و به همین دلیل اگر فرزندشان هم چیزی از آن ها بشنود, حرف او را قبول می‌ کند زیرا رابطه بین پدر و مادر و فرزند بر پایه احترام است‌.

فریاد نمی زنند

معمولاً این پدر و مادرها تحت هیچ شرایطی سر بچه خود فریاد نمی زنند و این کار را در هیچ سنی انجام نمی‌ دهند و نمی‌ خواهند به آن ها بگویند که قدرت برتر هستند یا این که فرزندشان را حقیر کنند. آن ها به خود و فرزندشان به یک اندازه ارزش می دهند و‌ در نتیجه از انجام کارهای خشن مثل فریاد زدن خودداری می‌ کنند.

از قانون طلایی استفاده می کنند

احترام؛ قانون طلایی است که در آن در مورد آن توضیح دادیم. احترام باعث می‌ شود که دو طرف برای حرف یکدیگر ارزش قائل باشند. اگر شما هم به دنبال گرفتن احترام از سمت فرزندتان هستید، اول خودتان باید به او احترام بگذارید تا این رفتار را از شما یاد بگیرید.‌ به طور کلی قانون طلایی به ما می‌ گوید هر رفتاری که قرار است در فرزندتان ببینید را خودتان انجام دهید و آن را رعایت کنید.

حواسشان به نتیجه حرفی که می‌ زنند هست

قطعاً زمانی که فرزندتان زندگی گرمی دارد، حرف شما روی آن تاثیر گذار است و در مورد آن فکر می‌ کند. پس باید مراقب کلماتی که به کار می‌ برید باشید. باید کاملاً با دیسیپلین رفتار کنید و از طرفی کلمات منفی را به طور کل از کلام تان حذف کنید.

تهدید نمی‌ کند

این والدین هرگز به دنبال تهدید کردن فرزند خود نیستند و این رفتار را به طور کل از زندگی حذف کرده اند. شاید برایتان منطقی نباشد اما تهدید هرگز برای بچه ها پاسخ نمی دهد، بلکه باعث می شود که آن ها در کوتاه مدت به حرف شما گوش دهند اما بعداً هر زمان که بتوانند تلافی می کنند‌.

با کودک راه می آیند

پدر و مادرانی که بچه‌ های حرف گوش‌ کن دارند؛ خودشان نیز به حرف بچه های شان گوش می دهند و برای او احترام قائلند. در نتیجه فرزند می‌ بینند که پدر و مادرش چندین بار به حرف او گوش دادند. پس خودش هم این رفتار را تکرار می کند. پس این رابطه و احترام کاملاً دو طرفه است.

توجه کافی دارند

زمانی که با فرزندان شان صحبت می کنند، با او ارتباط کامل چشمی برقرار می‌ کنند و نشان می‌ دهند که توجه خیلی بالایی دارند و تمام عوامل حواس پرتی را کنار می‌ گذارند تا سراپا به فرزندان شان گوش دهند و همین باعث می شود که کودک بفهمد خواسته‌ هایش شنیده می شود.

توجه خالصانه دارند

قطعاً فرزند متوجه این می ‌شود که آیا شما به خاطر ارزش و احترامی که دارد به او توجه می کنید یا اینکه با توجه کردن، می خواهید او را وادار به انجام کاری کنید. پدر و مادرانی که بچه‌ های حرف گوش کن دارند، توجه خالصانه و بی دریغ به آن ها می‌ کنند و رابطه مثبت بین آن ها برقرار می شود.

به کودک نشان می دهند که ارزش دارد

این والدین در رفتارشان به گونه‌ای برخورد می‌ کنند که فرزند متوجه شود یک موجود ارزشمند است. همین فرزند را مجاب می‌ کند تا به حرف پدر مادرش بیشتر گوش کند. مثلا به او احترام می گذارند، از او تعریف و تمجید می کنند، محبت فیزیکی مانند در آغوش گرفتن دارند، مانند یک دوست در کنار او هستند و او را سرزنش نمی کنند، با او ارتباط چشمی برقرار می کنند، همیشه بازخورد های مثبت به او می دهند، از کارهایش قدردانی می‌ کنند، سپاسگزار او هستند و به طور کل انگیزه و انرژی مثبت را در کودک به جریان می اندازند.

الگوی خوبی هستند

برای اینکه کودک به حرف شما گوش کند و به شما احترام بگذارد، شما نیز باید خودتان درست رفتار کنید. کودکان در سنین پایین همه چیز را الگو برداری می کنند. پس اگر به دنبال رفتار صحیح و درست در او هستید، اول از همه خودتان باید الگوی خوبی برای او باشید.