دسته: دانستنی‌های کودکان

علت عصبی بودن نوزاد هنگام شیر خوردن

بعضی از کودکان زمانی که سینه مادر را در دهان می گذارند ، شروع به غر زدن ، بهانه گیری و گریه کردن می کنند. عوامل مختلفی می تواند این اتفاق را در آن ها به وجود بیاورد. این نوع رفتار معمولا در هفته های بین 6 تا 8 بیشتر رخ می دهد اما باز هم می تواند در هفته های بعدی نیز رخ بدهد.

اگر کودک شما همیشه هنگام شیر خوردن عصبی است ، در این قسمت از بیا نی نی با ما همراه باشید.

مشخص کردن مشکل

در این قسمت مراحلی را برای حل مشکلات مختلف برای شما بیان می کنیم که بفهمید علت عصبی بودن نوزاد شما هنگام شیر خوردن چیست ؟

نوزاد شما چند ساله است ؟ بیشتر نوزادان در چند روز اول بعد از به خانه آمدن دچار جهش رشدی می شوند که این موضوع معمولا بین روزهای 7 الی 10 روز یا هفته 2 تا 4، هفته 4 تا 6، 3 ماهگی، 4 ماهگی، 6 ماهگی، 9 ماهگی و … بیشتر است. بسیاری از کودکان در این دوران عصبی هستند.

آیا کودک در حال رشد روی قسمت خاصی است ؟

نوزادانی که در حال شروع برای تشخیص و شناخت دنیای اطراف خود هستند ، به احتمال زیاد حواس پرت می شوند. هر نوع از این مراحل رشد ذهنی کودک باعث می شود که روی اعصاب او در کوتاه مدت تاثیر بگذارد.

چه زمانی عصبی می شود ؟

برای این که راحت تر علت این موضوع را پیدا کنید، باید ببینید که نوزاد شما دقیقا در چه زمان هایی عصبی است. اگر کودک دقیقا زمانی که شیر شما از سینه بیرون می آید، شروع به گریه کردن می کند ، علت آن به شیر شما مربوط می شود. اگر کودک قبل از بیرون آمدن شیر گریه می کند یا چند دقیقه قبل از شروع به شیر خوردن گریه می کند و یا بعد از شیر خوردن این بی قراری را دارد ، احتمالا نوزاد از جریان شیر شما شاکی است. به این معنا که از جریان کند آن عصبی و بیقرار می شود. عصبانی شدن یا گریه کردن بعد از شیر خوردن یعنی این که کودک شما نیاز به آروغ زدن دارد یا این که بدون این که گرسنه باشد، دوست دارد سینه شما را میک بزند و یا اینکه می خواهد از شیر خوردن دست بکشد و شاید هم دلش می خواهد که از سینه دیگر شما شیر بخورد.

اگر اساسا عصبانیت او صبح هنگام اتفاق میافتد، احتمالا دلیل آن به دلیل سرعت بالای بیرون آمدن شیر شما نسبت به حالت معمول می باشد و یا این که سینه تان بیش از حد معمول پر است و شیر دارد. اگر کودک در هر بار شیر خوردن در عصرها عصبی است ، احتمالا مشکل او با عصرها می باشد. اگرچه که بیشتر کودکان به غذاهایی که مادران می خورند ، واکنش نشان می دهند اما بعضی از آن ها این واکنش ها را دارند. اگر شما غذای خاصی را در یک زمان خاصی از روز می خورید و کودکتان نیز در یک زمان خاص در طول روز شیر می خورد ، بهتر است که یک الی دو هفته آن غذا را نخورید تا اوضاع را دوباره بررسی کنید.

آیا این عصبانیت برای هر دو سینه است یا فقط زیر یک سینه عصبی می شود؟

بیشتر مادران در یک سینه جریان شیر با سرعت بیشتری دارند. اگر کودک شما در یک طرف از سینه بیشتر عصبانی می شود ، علت به خاطر تفاوت شیر در سینه است.

• علل و عوامل دیگر کدامند؟
• چه موارد دیگری را مشاهده می کنید ؟
• آیا او بیمار است یا در حال دندان در آوردن می باشد ؟
• آیا چیز جدید یا متفاوتی به اطراف او اضافه شده است ؟
• آیا به تازگی شروع به خوردن مواد جامد کرده یا غذای جدیدی را امتحان کرده است ؟

آیا نشانه های دیگری را در کنار عصبانیت از خود نشان می دهد ؟ در ادامه این قسمت به شما توضیح می دهیم که چگونه چیزهای جدید می تواند روی رفتار نوزاد شما هنگام شیر خوردن تاثیرگزار باشد. به یاد داشته باشید که چند مشکل می تواند در این امر دخیل باشد.

آیا کودک نیاز به آروغ زدن دارد؟

بسیاری از کودکان در این موارد گریه می کنند ، عصبانی می شوند و یا سینه را چنگ می زنند که همه این ها نشانه نیاز به آروغ زدن می باشد. سعی کنید که بعد از شیر خوردن یا بین عوض کردن سینه ها از او آروغ بگیرید و اصلا نگران این نباشید که آروغ گرفتن شما زودهنگام است و کودک شما هنوز چیزی نخورده است. نوزادان شیرخواره به طور کلی هنگام شیر خوردن یا شیر با بطری هوا را داخل نمی دهند و نیاز به آروغ زدن ندارند.

اگر نوزاد قبل از شیر خوردن گریه می کند یا این که هنگام شیر خوردن بیش از حد گرسنه است و یا شیر شما به سرعت بیرون می ریزد ، یعنی این که کودک هوای زیادی را خورده و باید بیشتر آروغ بزند. آروغ زدن معمولا تنها مورد ضروری در چند ماه اول می باشد ، گاهی اوقات می تواند مدت زمان بیشتری نیز به طول بیانجامد. زمانی که کودکتان آزادانه تر حرکت می کند، راحت تر می تواند گاز درون معده خود را آزاد کند که این موضوع معمولا بین ماه 4 و 6 اتفاق می افتد اما در بعضی از این کودکان این مورد کوتاه تر یا طولانی تر است.

اگر آروغ زدن کودک شما سخت انجام می شود ، چند بار از او آروغ بگیرید. بهترین پوزیشن آروغ زمانی است که فشار زیادی را به شکم وارد کند. کودک را روی شانه های خود قرار دهید تا فشار مناسب به شکم کودک وارد شود و اگر هنگام آروغ گرفتن راه بروید، کودک بهتر آروغ می زند.

بی قراری بعد از شیر دادن

وقتی که نوزاد شما بعد از خوردن شیر عصبانی می شود، یعنی این که در حال تغییر الگوی شیر خوردن خود می باشد. نوزادان در این شرایط رو به بالغ شدن می روند. آن ها مایلند که این شیر خوردن را به دفعات کمتری کاهش دهند. عصبانی بودن کودک نشان دهنده این است که تمایل به حرکت کردن و جابجایی دارد.

نوزاد یک طرف را ترجیح می دهد

گاهی اوقات نوزادان اگر فشار شیر زیاد و یا کم باشد ، از خوردن آن عصبانی می شوند. گاهی اوقات نیز هرگز دوست ندارند که زیر سینه جابجا شوند و در نتیجه ترجیح می دهند که یک طرف بمانند و اگر آن ها را جابجا کنید، عصبانی می شوند.

دندان در آوردن

دندان در آوردن می تواند در هنگام شیردهی باعث عصبانی شدن نوزاد شود و او را کلافه کند. این کودکان همراه با عصبانی شدن هنگام شیر خوردن، گریه نیز می کنند.

برفک

شیر ریختن بیرون از دهان به دفعات می تواند نشانه ای از برفک باشد.

بینی گرفته

بینی گرفته یکی از دلایل کلافه شدن کودکان هنگام شیر خوردن است زیرا نفس کشیدن را برای او هنگام شیر خوردن سخت می کند. این کودکان اغلب علائم سرماخوردگی را از خود نشان می دهند.

کمبود ارزش غذایی

اگر فکر می کنید که شیر شما به اندازه کافی غنی و پربار نیست ، باید در کنار شیر خودتان منبع تغذیه ای مقوی دیگری را برای کودک در نظر بگیرید.

رفلاکس

رفلاکس نیز می تواند باعث عصبانیت کودک هنگام شیر خوردن شود.

گره خوردن زبان

گره خوردن زبان هنگام شیر خوردن یکی دیگر از عوامل عصبانیت در دوران کودکی است. این کودکان تسلط کافی روی نگه داشتن زبان در یک حالت مناسب برای شیر خوردن ندارند و همین مورد، آن ها را عصبانی می کند.

آلرژی و حساسیت غذایی

بعضی از نوزادان با آلرژی یا حساسیت های غذایی علائم عصبانی بودن را هنگام شیر خوردن از خود نشان می دهند. اغلب این حساسیت می تواند به تغذیه مادر نیز مربوط شود و در این مواقع کودک با گرسنگی به سمت سینه مادر می آید و زمانی که کمی از شیر را مزه می کند، دچار تشویش و عصبانیت می شود. حساسیت به رژیم غذایی مادر نادر است و در صورت چنین مشکلی علائمی همچون بیش از حد تکان خوردن یا استفراغ را در کودک خود مشاهده خواهید کرد و همچنین مشکلاتی مثل اسهال ، قرمز شدن پوست ، کولیک ، گرفتگی سینه یا ابریزش بینی و نفخ معده می تواند از نشانه های حساسیت نوزاد به رژیم غذایی مادر باشد.

اشتباه در انتخاب زمان مناسب شیردهی

فاکتور مهمی که مادران هنگام شیر دادن به فرزند خود باید بدانند این است که شیر دادن برای جلوگیری از نق زدن و گریه های کودک کاملا اشتباه هست. چنانچه زمان شیردهی شما با زمان گرسنگی او تنظیم نشده باشد کودک به حالت عصبی شیر خواهد خورد.

انتخاب محیط نامناسب شیردهی

بارها اشاره کرده ایم که شیردهی بایستی در محیطی آرام و به دور از از هر تنش و اضطرابی برای کودک و مادر باشد. حالت روانی مادر در هنگام شیردهی اهمیت بالایی دارد چراکه کودک در سنین پایین تر همه ی امنیت روانی اطرافش را در مادر جستجو می کند برای همین دلیل مهم هرگز در شرایط عصبانیت، ناراحتی، گریه، اضطراب، شلوغی های بیش از حد به کودک شیر ندهید و همواره پیش از شیر دادن به نوزادتان ابتدا خود را آرام کنید.

اختلال نوشتاری کودک و آنچه والدین باید بدانند و دقت کنند

وقتی کودک می نشیند تا چیزی بنویسد، شما چه می بینید؟ دست خط بد و غلط های املایی؟ کودک بدون نوشتن چیزی به بیرون از پنجره خیره می شود؟ این نوع مشکلات نوشتاری غیر معمول نیستند. پس ممکن است تعجب کنید ، که آیا آن ها چیزی هستند که موجب نگرانی شوند؟

کودکان مهارت های نوشتاری را در رده های مختلف توسعه می دهند و برخی دیگر این مهارت ها را طولانی تر از سایرین می آموزند و گاهی اوقات بچه ها نیاز به کمک بیشتر برای بهتر نوشتن دارند.

اختلال در نوشتن چیست؟

اختلال در نوشتن فقط یک دست خط بد و نشانه ای از تنبلی فرزندتان نیست. این یک اختلال پردازش در مغز است. چنانچه در بیا نی نی می خوانید نوشتن افکار روی کاغذ به پردازش اطلاعات پیچیده و مهارت های حرکتی ظریف نیاز دارد.

به طور معمول، مغز اطلاعات را ذخیره و بعد برای برقراری ارتباط از آن استفاده می کند مغز باید افکار را به کلمات تبدیل کند. سپس دست و انگشتان باید از مهارت های حرکتی ظریف استفاده کنند تا آن ها را روی کاغذ بنویسید.

اختلال در نوشتن می تواند بر روش سازمان دهی اطلاعات و دخیره سازی آن در مغز تاثیر بگذارد. همچنین مهارت های حرکتی ظریف و مهارت های پردازش مورد نیاز برای نوشتن را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. برای کودکانی که این مشکل را دارند نگه داشتن مداد و سازماندهی حروف روی یک خط سخت تر از کودکان دیگر است و واقعا چیزی نیست که آنها می دانند.

بیشتر کودکان در حین تلاش برای غلبه بر زبان از طریق خوش خطی دچار مشکل خواهند شد. با این حال، اگر کودک شما به طور مداوم با نوشتن کلمات بر روی کاغذ، هجی کردن، یا با قرار دادن افکار بر روی کاغذ تلاش می کند، ممکن است لازم باشد کودک را به دلیل اختلال در نوشتن مورد ارزیابی قرار دهید.

هیچ درمانی برای اختلال در نوشتن وجود ندارد، اما منابع رایگان یا کم هزینه به بهبود نوشتن فرزندتان کمک می کنند. اینها به کودک شما کمک می کند تجربه بهتری در مدرسه و دیگر مناطق زندگی داشته باشند.

نشانه های اختلال در نوشتن کودکان :

• محکم مداد را در دست گرفتن
• دست خط بد که خواندن آن بسیار مشکل است
• خسته شدن هنگام نوشتن
• خواندن کلمات با صدای بلند هنگام نوشتن
• مشکل در حفظ فاصله کلمات و جملات از روی کاغذ
• رها کردن کلمات و یا عدم تکمیل کلمات
• مشکل داشتن با ساختار و دستور زبان
• نداشتن افکار منظم بر روی کاغذ
• اجتناب از تکالیف مربوط به نوشتن و یا کشیدن

تفاوت بزرگ بین گفتار و نوشتار

نشانه ها می توانند در هر سنی متفاوت باشند. برای مثال، کودکان پیش دبستانی ممکن است دوست نداشته باشند نقاشی بکشند یا رنگ بزنند. دانش آموزان در سنین مدرسه ممکن است برای نوشتن روی خط و یا نوشتن حروف با اندازه های مختلف مشکل داشته باشند. نوجوانان ممکن است جملات بسیار ساده ای بنویسند و اشتباهات گرامری خیلی بیشتری را نسبت به همتایان خود داشته باشند.

انواع اختلال در نوشتن :

اختلال در نوشتن فکری -حرکتی:

این زمانی است که حرکات یک مرحله ای مشکلاتی را ایجاد می کند. اختلال در نوشتن نیز می تواند خیالی باشد، که به مشکلات اجرای مجموعه ای از حرکات مورد نیاز برای هماهنگی مانند بستن یک زیپ یا نوشتن با خودکار یا مداد اشاره دارد.

اختلال در نوشتن ساختمانی :

این شکل از اختلال در نوشتن نشان می دهد یک کودک به سختی درک می کند که چگونه اشیا به یکدیگر مربوط می شوند. این کودکان ممکن است از بازی کردن با بلوک ها،لگو یا دیگر اسباب بازی های ساختمانی اجتناب کنند. اگر اختلال در نوشتن با اختلال کم توجهی همراه باشد کمبود توجه یا DAMP نامیده می شود.

اختلال در نوشتن تحت اللفظی:

اختلال در نوشتن، مهارت های زبانی را تحت تاثیر قرار می دهند که به آن اختلال سخنرانی هم گفته می شود.در واقع کودکان به طور معمول کلمات را بریده بریده می گویند که ممکن است به دلیل مشکلات تلفظ، درک آن ها دشوار باشد.

با این حال، بریده بریده صحبت کردن ناشی از ضعف در ماهیچه ها نیست، بلکه تفاوت در نحوه ارسال پیام به بدن در ارتباط با توالی های حرکتی و هماهنگی ماهیچه مورد نیاز برای تشکیل گفتار است.

آیا یادگیری دشوار است؟

با وجود اینکه اختلال در نوشتن یا دیسگرافیا به عنوان مشکل یادگیری مغز یاد می شود، دولت های آمریکا و انگلستان آن را به عنوان یک ناتوانی یادگیری مثل نارساخوانی یا بیش فعالی طبقه بندی نمی کنند. اما در حالی که هیچ ارتباطی با هوش ندارد، می تواند بر یادگیری تاثیر بگذارد، به خصوص زمانی که بر نویسندگی، مهارت صحبت کردن و استفاده از کامپیوتر تاثیر می گذارد.

همچنین مهم است که بدانید اختلال در نوشتن شاید در کنار مشکلات یادگیری خاص رخ دهد.

محل اقامت و استراتژی ها:

از آنجا که اختلال در نوشتن می تواند روی توانایی یک دانش آموز برای انجام گستره ای از مهارت های روزمره تاثیر بگذارد، مهم است هر کودک را به طور جداگانه ارزیابی کرده و طرح استفاده از استراتژی و محل اقامت متناسب با نیازهای آن ها را توسعه دهید.

به آن ها در سازمان دهی کمک کنید :

با برنامه ریزی های ساده به راحتی می توان برخی کارها را انجام داد که بسیار مفید است. با اتصال یک برنامه به دفتر و مشخص کردن روز و زمان مختلف شروع کنید یا برچسبی به سیستم برای ذخیره سازی و سازماندهی تکالیف بزنید ومطمئن شوید که کودک با سیستم درگیر است و از آن استفاده می کند.

وسایل مورد نیاز مدرسه را برای کودکان تهیه کنید :

زمانی که کودکان مبتلا به دیسگرافیا دشواری های نوشتن را تجربه می کنند، نوشتن می تواند به طور فیزیکی برایشان دردآور باشد. برای برخی کودکان، گرفتن مداد با پاکن یا ماژیک های کلفت راحت تر است.

همچنین ممکن است کودک برای نوشتن روی خط مستقیم، فاصله بین کلمات یا شکل حروف دچار مشکل شود که به آن ها کاغذ گراف یا کاغذ خط دار با حاشیه های بزرگتر و استفاده از خط کش یا ابزارهای دیگر را پیشنهاد می کنیم.

به کودکان اجازه استفاده از کامپیوتر را بدهید:

اگر از دانش آموزان مبتلا به دیسگرافیا انتظار رود همزمان با درس خواندن بنویسند دچار مشکل می شوند. آموزش تایپ کردن و اجازه استفاده از کامپیوتر در کلاس می تواند این کار را آسان تر کند چون فرآیند نوشتن را قوی و به کپی کردن نیز کمک می کند.

خودتان تکرار کنید:

در هنگام ارائه یک درس، معلمان می توانند به طور معمول توقف کنند تا اطلاعات درس قبلی ثبت شود هرچه تکرار بیشتر باشد، برای دانش آموزان دیسگرافیا آسان تر است که فرآیند را پردازش و ذخیره کنند. همچنین می تواند به سازماندهی مجدد جزئیات بطور طبقه بندی و یادگیری و به یاد آوردن ایده های جدید کمک کند.

دستورالعمل های کار را به دقت بررسی کنید:

این موضوع به خصوص برای تکالیفی که چندین مرحله دارند، اهمیت ویژه ای دارد. دستورالعمل های کتبی و شفاهی را فراهم کنید و بر روی ترتیب صحیح و رویکرد از طریق مدل سازی ،تاکید کنید. از دانش آموزان بپرسید تا مطمئن شوید درک کرده اند.

زمان را برای انجام تکالیف کودکان بروزرسانی کنید:

برای کودکان مبتلا به دیسگرافیا ممکن است زمان بندی سختی باشد ولی می توانید به آن ها یاد آوری کنید که در فواصل منظم حرکت کنند. ممکن است هر 15 دقیقه یک علامت را نگه دارید، از یک ساعت بزرگ کاغذ استفاده کنید و دست ها را تکان دهید و یا با یک سیگنال صوتی مانند زنگ یا سوت که در فواصل معین نواخته می شود این کار را انجام دهید. فقط به خاطر داشته باشید که بچه ها ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشند ، آن ها می توانند پروژه ها را در خانه به اتمام برسانند اگر زمان کلاس تمام شد.

عوامل حواس پرتی را در محیط به حداقل برسانید :

ممکن است کودک در جلوی اتاق بنشیند یا گوشه دنجی پیدا کند که بتواند در آن کار کند. هرچه عوامل حواس پرتی کم تر باشد، تمرکز و دریافت اطلاعات بیشتر برای آن ها آسان تر خواهد بود.

سعی کنید منظم با آنها تماس چشمی داشته باشید و در اغلب با چک کردن آنها ببینید که چه کاری انجام می دهند . اینها تکنیک های مفید برای کودکانی هستند که با اختلال کم توجهی مبارزه می کنند.

اضطراب آنها را کاهش دهید :

علائم دیسگرافیا یا اختلال در نوشتن می تواند تحت شرایط استرس زا بدتر شود. گاهی اوقات بازی کردن با موسیقی کلاسیک یا باز کردن پنجره برای گردش هوای تازه می تواند به کودکان درحفظ تمرکز کمک کند.

به آن ها یادآوری کنید که صاف بنشینند و نفس های عمیق بکشند. همچنین خوب است کودکان را تشویق کنید که گاهی بلند شوند و به اطراف اتاق یا بیرون بروند و با سرعت بدوند تا به آن ها کمک کند زمانی که به کلاس برمی گردند بهتر تمرکز کنند.

استفاده از تکنولوژی:

یکی از بهترین روش ها برای تسهیل نوشتن کودکان مبتلا به دیسگرافیا تایپ کردن با صفحه کلید رایانه است. تایپ بدون نگاه به صفحه کلید فرآیندی است که ترجمه افکار و ایده ها را به زبان نوشتاری تبدیل می کند و یک ظرف نوشتاری و فاصله را در یک صفحه نگه می دارد.

همچنین استفاده از برنامه گفتار به نوشتار برای انجام تکالیف مفید است.

توجه داشته باشید اگر کودک دیسگرافیا شدید داشته باشد و استفاده از صفحه کلید را مشکل کند، تکنولوژی جدید گفتار به متن هر روز دقیق تر می شود و می توانید آن را روی تلفن همراه و لب تاپ ها نصب کنید.

انگیزه، تشویق و اعتماد به نفس:

کمک به کودک در یادگیری نحوه پردازش و برخورد با احساساتشان می تواند دشوار باشد، اما این کار به طور خاص برای دانش آموز مبتلا به اختلال در نوشتن دشوارتر است. اختلال در نوشتن گاهی با رفتار نابالغ یا تکانشگری مرتبط است.

عدم توانایی استفاده از قیچی مانند دیگر بچه ها در کلاس، یا دوچرخه سواری در پارک با دوستان می تواند خجالت آور باشد و عوارض احساسی بر روی کودکان مبتلا به دیسگرافیا داشته باشد.

وقتی که عملکرد در مدرسه هم ضعیف باشد عوارض بدتر می شود ،مهم نیست کودک چقدر برای انجام کار ها تلاش می کند. پریشانی و احساس کم ارزشی می تواند باعث شود که دانش آموز در خارج از مدرسه تخلیه هیجانی کند و ارتباطات منفی با مدرسه و یادگیری بیشتر شود.

با این حال، کودکان مبتلا به دیسگرافیا هنگامی که حمایت عاطفی و تشویق مورد نیاز را دریافت می کنند، می توانند یاد بگیرند که با انگیزه بمانند و در مواجهه با چالشها استقامت داشته باشند.

معلمان و والدین می توانند با فراهم کردن فرصت های زیادی برای موفقیت، اجتناب از مقایسه و ستایش از تلاش نه نتیجه کار به آن ها کمک کنند.

متاسفانه در کشور ما سیستم آموزش و پرورش، روان شناسی، روان پزشکی و… هر کدام برای اختلال یادگیری طبقه بندی و تعریف مخصوص خود را دارند و متعاقبا این موضوع بر تشخیص و درمان هم تاثیر دارد.

روش های اصلاح اختلالات نوشتاری در کودکان

1- بدخطی یا نارسا نوشتن

ممکن است بدخطی دانش آموزان به دلیل ضایعات استخوانی، عصبی یا حالات عاطفی و روانی نامطلوب باشد. در اینصورت مراجعه به متخصص ضروری می باشد زیرا آموزش های معلم در زمینه خوشنویسی کافی نیست . درمیان مهارت های تحصیلی، نوشتن ملموس ترین مهارت است زیرا فرد با استفاده از این مهارت سندی از خود به جا می گذارد. به همین دلیل مهارت در خوشنویسی اهمیت بسزایی دارد.

در صورت بدخطی و نارسا نوشتن کودک، باید او را از نظر اختلالات یادگیری هم بررسی کرد. اختلال یادگیری شامل گروهی از اختلالات و توانایی فرد برای دریافت و تحلیل اطلاعات چه به صورت کلامی، چه غیرکلامی است.این کودکان درک درستی از آنچه می بینند ، می شنوند و یا می خوانند ، را ندارند. اختلال یادگیری مشکل پایداری است که پیشرفت تحصیلی فرد با کارکرد هوشی او در آن مطابقتی ندارد.

دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری ممکن است توان نوشتاری و دست خط خوبی نداشته باشند و املای آنها پر از غلط باشد. آنها توانایی برقراری ارتباط با جملاتی که می نویسند، ندارند چون نمی توانند کلمات و جملات را درست به هم مرتبط کنند.

همچنین نقطه گذاری و دستور زبان او مشکل دارد. نوشته های این گروه افراد پراکنده و گسسته است و خواننده توانایی درک مطلب را نخواهد داشت چرا که ساختار نوشتار این کودکان ضعیف است و نمی توانند آنچه در ذهنشان است را با نوشته به دیگران انتقال دهند.

2- نوشتن نامرتب

نادرست بودن وضعیت نشستن و قرار دادن کاغذ ،حرکت بسیار کند دست، محکم گرفتن مداد بین انگشتان و نبودن آزادی حرکت و انعطاف پایین دست از علتهای نامرتب نویسی است.

بهتر است از قوانیی همچون نوشتن از ابتدای خط شروع ، منحرف نشدن از خط ، استفاده نکردن از پاک کن و تیز بودن نوک مداد هنگام نوشتن و… استفاده کرد.برای بالا بردن میزان دقت می توانید کاغذ نازکی روی نوشته درس قرار دهید، به طوری که نوشته ها دیده شود. بعد از دانش آموز بخواهیدبا دقت به نوشته ها، روی نوشته ها را پررنگ کند و بنویسد.

3- قرار دادن فاصله میان حروف و کلمات

داشتن سرعت زیاد قلم هنگام نوشتن، حرکت بیش از حد و سریع جانبی و بی توجهی به هماهنگی لازم برای نوشتن از علل بروز این حالت می باشند . برای حل این مسئله ، معلم و والدین باید کلمه های یک جمله را به صورت کمرنگ یا نقطه چین بنویسند تا دانش آموز ضمن کامل کردن جمله به فاصله ها هم توجه داشته باشد.مثلا با استفاده از قرار دادن چوب کبریت به صورت عمودی می توان فاصله کلمات را تعیین کرد .بعد از نوشتن یک کلمه چوب کبریت را قرار دهد و کلمه بعد را بنویسد و…

4 -اختلال در گذاشتن سرکش و نقطه

برخی از دانش آموزان نقطه و سرکش کم و زیاد می گذارند کهنیازمند به تقویت دقت دیداری و دقت و تمرکز هستند. عدم توجه و رسیدگی در سال اول تحصیلی منجربه ادامه دار شدن این مشکل در مقاطع بالاتر می شود .برای تقویت و افزایش دقت کودکان از بازیهایی همچون پیدا کردن اختلاف تصاویر ، بگرد و پیدا کن، بازی های دقتی، کارهای نقطه چین، شباهت را پیدا کن و…می توان استفاده کرد.

5 -پررنگ نویسی

سفت نگه داشتن مداد با انگشتان ، فشار بیش از حد انگشتان شست، اشاره و وسط و استفاده از مداد نامناسب یا قطر کم قلم یا مداد است.می توان به جای دفتر یا کتاب از یک کاغذ استفاده کرد . این کاغذ را روی فرش یا بالش قرار دهید تا کودک روی آن بنویسد، به شرط اینکه کاغذ سوراخ نشود.پس از مدتی کودک می تواند فشار انگشتان و قلم خود را روی کاغذ تنظیم کند.

6- کج نویسی

در جهت درست قرار ندادن دفتر یا کاغذ ، قرار نگرفتن درست مداد بین انگشتان، سفت در دست گرفتن مداد و فشار زیاد انگشت شست به آن از دیگر علل بروز اختلال یادگیری می باشد.

برای رفع این مشکل از کودک بخواهید ، حین نوشتن بازو را به بدن بچسباند تا دست انعطاف زیادی نداشته باشد.برای روی خط نوشتن کودکان می توان از خط کش در بالای و پایین خط استفاده نمود .به طوری که هنگام انحراف از خط ، مداد به لبه خط کش برخورد کند.

پیش گیری:

از آنجا که علت دیسگرافیا در کودکان نامشخص است اما هیچ راهی برای جلوگیری از آن وجود ندارد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید:

اگر متوجه شدید کودک با وجود تمرین و آموزش معلمان، دست خط بدی دارد باید به پزشک مربوطه مراجعه کنید تا ابتدا برای رفع هرگونه بیماری یا شرایطی که ممکن است موجب مشکلات نوشتاری کودک شود تلاش کنند.

رازی که باید همیشه از کودکانتان مخفی کنید

10 رازی که برای تربیت کودک باید مخفی بماند

1- شما هم خیلی غذای ناسالم و فست فود دوست دارید:

کودکان معمولا عادت های غذایی را از والدینشان الگو می گیرند . وقتی پدر و یا مادر از چیپس های چرب و کلوچه و … می خورند هرچند به فرزندشان اهمیت غذای سالم را تعلیم دهند اثری ندارد.

رابطه رفتار والدین با یکدیگر در تربیت کودک

رازهای مهم برای تربیت کودکان 

علل و علائم عفونت گوش کودک و بهترین راههای درمان در خانه

عفونت های گوش برخی از رایج ترین شکایاتی هستند که به پزشک اطفال گزارش می شوند. در این دوران، کودکان به شدت بر اصوات و شنوایی تکیه می کنند، تا یاد بگیرند که صحبت کنند. عفونت های مکرر گوش می تواند منجر به تاخیر در رشد گفتاری و از دست دادن شنوایی در نوزادان شود. یکی از مشکلات شایع در کودکان گوش درد و عفونت گوش آن ها است, نکات مهم درباره علت و درمان عفونت گوش کودکان را در ادامه این بخش از سلامت بیا نی نی بخوانید.

علت عفونت گوش کودکان چیست؟

علل عفونت گوش میانی در کودکان:

عفونت گوش می تواند ناشی از باکتری و یا ویروس باشد. این اتفاق زمانی می افتد که مایع در قسمت پشت پرده گوش کودک ایجاد شود و سپس گوش آلوده می شود.

این عفونت ها اغلب از سرماخوردگی معمولی یا حساسیت ایجاد می شود. از آنجا که لوله مسدود شده گوش میانی را به پشت گلو و بینی متصل می کند، وظیفه تخلیه مایعات موجود در این منطقه را بر عهده دارد با این حال، در پی سرما خوردگی، سینوزیت یا انسداد ناشی از لوله تنفسی، ترشحات گوش در پشت پرده به دام می افتد و باعث درد و فشار می شود.

این اتفاقات از باکتری ها و ویروس هایی استقبال می کند که در محدوده تاریک، گرم و مرطوب گوش میانی رشد می کنند و منجر به عفونت میشود.برخی دلایل دیگر برای شیپور استاش که متورم یا مسدود شده اند، عفونت سینوسی، خلط زیاد، آدنوئید آلوده و یا در معرض دود توتون بودن است.

از آنجا که نوزادان سیستم های ایمنی توسعه نیافته ای دارند، آن ها اهداف آسانی برای این بیماری ها هستند.

استفاده از پستانک هم ممکن است خطر عفونت های گوش میانی را در کودکان و کودکان نوپا افزایش دهد.

آلودگی یا عفونت گوش کودکان

نشانه های عفونت گوش میانی در کودکان:

علاوه بر درد، علائم دیگری در میان کودکان وجود دارد.

• تب 38 درجه فارنهایت (100.4 F) یا _بالاتر
• کاهش انرژی
•  مشکل شنوایی
• چرک – ترشحاتی از گوش کودک
• احساس فشار یا پر بودن در گوش
• بوی نامطبوع گوش

کودکان و نوزادان مبتلا به عفونت گوش نیز ممکن است این موارد را داشته باشند:

• مالیدن یا کشیدن گوش هایشان
• بی توجه نسبت به صداهای خاصی
• کج خلق و یا بی قرار شدن غیرمعمول
• از دست دادن اشتها
• از دست دادن تعادل، گاهی اوقات در عفونت گوش می تواند باعث گیجی در کودکان شود که می تواند آن ها را مستعد افتادن و تصادف کند.

مالیدن یا کشیدن گوش از علائم عفونت گوش کودکان

عوامل خطر برای گوش میانی در کودکان:

نوزادانی که در حال نوشیدن شیر هستند، هنگام دراز کشیدن خطر ورود شیر به شیپور استاش وجود دارد که باعث التهاب می شود.

برخی دیگر از عوامل خطر ابتلا به عفونت های گوش حاد در نوزادان، عبارتند از:

• تغییرات در ارتفاع و یا آب و هوا
• تاریخچه خانوادگی عفونت های گوش
• استفاده از پستانک در سنین پایین:استفاده از پستانک باید پس از 6 ماهگی کاهش یابد تا خطر ابتلا به عفونت گوش کمتر شود.
• کودکانی که زیر 5 سال سن دارند، شیپور استاش کوتاه تری دارند.
• کودکانی که به مهد کودک می روند، در معرض ابتلا به عفونت های شایعی مثل سرماخوردگی قرار دارند.
• کودکان مبتلا به آلرژی های فعال.
• قرار داشتن در معرض دود سیگار می تواند منجر به عفونت شیپور استاش شود.
• کودکانی که با شیر مادر تغذیه نمی شوند، از آنتی بادی ویژه ای بهره مندنیستند که به مبارزه با عفونت ها کمک می کند.
• کودکانی که کام شکاف دار دارند، معمولاً لوله استتاش متورمی دارند.

استفاده از پستانک از عوامل خطر عفونت گوش کودک

نکات پیشگیرانه از عفونت گوش کودک:

حداقل به مدت 6 تا 12 ماه کودکتان را با شیر خودتان تغذیه کنید، چون شیر مادر حاوی آنتی بادی مبارز با بیماری است.

• دور کردن نوزاد از دود سیگار
• به باز کردن لوله استاش او که داخلش پر از مایعات است کمک کنید تا مایع به دام افتاده تخلیه شود.
• اگر به نوزادتان شیر می دهید، نوزاد را در حالت نیمه عمودی نگه دارید تا به لوله استاش باز نگردد.
• به محض اینکه کودک به سن و سالی می رسد که می تواند بطری را خودش نگه دارد، بطری را با فنجان عوض کنید.
• به نوزادتان آموزش دهید که مایعات را از یک فنجان معمولی بنوشد.
• از قرار دادن کودک خود در شرایط سرد و در جاهایی که حشرات و آنفولانزا خیلی زیاد است، خودداری کنید.
• دقت کنید که فرزندتان تمام واکسن هایش را انجام داده باشد.

نوشیدن مایعات با فنجان برای جلوگیری از عفونت گوش کودک

چه زمانی باید برای عفونت گوش کودک به پزشک مراجعه کرد؟

به محض این که فکر کردید نوزادتان از عفونت گوش رنج می برد، به پزشک اطفال مراجعه کنید.

پزشک با دقت به گوش کودک شما نگاه خواهد کرد. او تایید می کند که آیا ناراحتی ناشی از عفونت است یا شرایط دیگر.

اگر پرده گوش قرمز یا متورم باشد یا ترشحاتی داشته باشد، احتمال این وجود دارد که این بیماری یک عفونت باشد. پرده گوش معمولاً در چند هفته درمان می شود، در برخی موارد، می تواند باعث آسیب دائمی به شنوایی کودک شود.

مهم است که وقتی برای اولین بار علائم عفونت احتمالی را مشاهده کردید، با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آیا کودک شما نیاز به درمان دارد یا خیر.

تشخیص و درمان عفونت گوش کودک

گاهی اوقات، عفونت گوش میانی حاد بدون درمان به موقع و یا مناسب می تواند به مشکلات جدی تر منجر شود:

• پرده گوش ممکن است به علت افزایش فشار و یا کاهش فشار پاره شود، که این سبب خروج خون و مایعات از گوش می شود.
• براساس گزارش بهداشت ملی کودکان، حدود 5 تا 10 درصد از کودکان مبتلا به عفونت گوش، پارگی پرده گوش را تجربه خواهند کرد.
• استخوان مجاور در اطراف گوش ممکن است آلوده شود.
• مننژیت و یا عفونت بافت مجاور مغز همیشه یک خطر محسوب می شود.
• عفونت تکرار شونده می تواند منجر به شکل گیری بافت غیر عادی پوست مانند در گوش میانی و احتمالاً از طریق پرده گوش شود که باعث خسارات شنوایی جبران ناپذیر یا ناشنوایی می شود.

درمان عفونت گوش میانی در کودکان:

انجمن امراض کودکان آمریکا، به پزشکان توصیه می کند که برای کودکان6 ماهه و بالاتر با نشانه هایی از عفونت گوش با علائم شدید مانند درد گوش و تب آنتی بیوتیک تجویز کنند.

برای درمان عفونت گوش کودکان زیر 6 ماه، بیشتر پزشکان آنتی بیوتیک تجویز می کنند. برای کاهش درد و جلوگیری از گسترش عفونت، برخی روش های ساده و موثر در این بخش از بیا نی نی وجود دارد که می توانید امتحان کنید.

عفونت گوش کودک چگونه درمان می شود؟

درمان های خانگی عفونت گوش کودکان

در اینجا چند درمان خانگی برای مبتلایان عفونت گوش در کودکان آورده شده است:

1. کمپرس گرم:

قرار دادن کیسه حمام گرم و مرطوب روی گوش بیمار ممکن است درد گوش کودکان را در کاهش دهد. گرما درد را کاهش می دهد. یک پارچه تمیز را در آب ولرم فرو ببرید، آب اضافی را فشار دهید و کیسه را روی گوش آسیب دیده به مدت 5 دقیقه قرار دهید. 10 دقیقه صبر کنید و سپس فرآیند را تکرار کنید.

گزینه دیگر این است که یک فنجان نمک را روی اجاق گاز یا در مایکروویو گرم کنید، نمک گرم را بر روی یک تکه پارچه قرار دهید و پارچه را ببندید. کمپرس را به مدت 10 دقیقه روی گوش بیمار بگذارید.

توجه: قبل از استفاده از کمپرس گرم، همیشه دما را چک کنید، تا از سوزاندن پوست نوزاد خودداری کنید.

2. کمپرس سرد:

هم چنین می توانید درد گوش را با کمپرس سرد کاهش دهید. دمای سرد، اعصاب را به طور موقت خنثی خواهد کرد و تسکین کوتاه مدتی را ایجاد خواهد کرد.

یک پارچه را در آب سرد خیس کنید و آب اضافی اش را فشار دهید. دستمال را کنار گوش قرار دهید. این کار را تا 20 دقیقه در هر بار انجام دهید.و مجدد تکرارش کنید.

نکته: هرگز یخ را مستقیماً بر روی پوست قرار ندهید، چون می تواند باعث سرمازدگی اندام ها شود.

استفاده از کمپرس گرم یا سرد برای درمان عفونت گوش کودک

بهترین درمان گیاهی برای عفونت گوش کودکان

3. شیردهی به کودک:

شیر مادر حاوی بسیاری از موادی است که نوزادتان را از انواعی از بیماری ها محافظت می کند و عفونت گوش فقط یکی از آنهاست. کودکانی که شیر مادرشان را خوردند، کم تر مستعد عفونت های باکتریایی یا ویروسی هستند؛ شیر مادر حتی به تسریع فرآیند التیام هر نوع عفونت گوش کمک می کند. در صورت امکان، سعی کنید نوزادتان را به مدت 6 تا 12 ماه شیر دهید.

علاوه بر شیردادن، می توانید چند قطره شیرتان را در گوش آسیب دیده با استفاده از قطره چکان بریزید، تا درد را کاهش دهید. هر چند ساعت تکرار کنید.

4. روغن سیر:

سیر، دارای خواص ضد میکروبی و ضد التهابی است و در نتیجه یک درمان خوب برای عفونت های گوشی در نظر گرفته می شود. سیر به اندازه داروی بی حس کننده عمل می کند.

دو حبه سیر له شده را بردارید. آن ها را در یک قاشق غذا خوری روغن زیتون گرم و یا روغن کنجد به مدت 30 دقیقه خیس کنید. سیر را بیرون بیاوردید. یک قطره روغن را به هر یک از کانال های گوش با استفاده از قطره چکان بریزید. دو بار در روز تکرار کنید.

درمان التهاب گوش کودک با روغن سیر

عفونت گوش کودک را با این روش ها درمان کنید

5. روغن زیتون:

اگر عفونت گوش کودک شما شدید نشده تا به پارگی پرده گوش یا ترشح از گوش منجر شود، درمان با روغن زیتون توصیه می شود. روغن زیتون به عنوان یک روان کننده در مجرای گوش کار می کند که می تواند موم مزاحم گوش را شل و آرامش را فراهم کند.

گاهی اوقات عفونت گوش می تواند باعث رشد قارچ و یا باکتریایی در لوله استاشی شود.این انسداد را به راحتی می توان با استفاده از روغن زیتون از بین برد.

کمی روغن زیتون را گرم کنید و چند قطره روغن گرم را در گوش آلوده بریزید. شما می توانید یک تکه پنبه در گوش خود قرار دهید تا روغن نشت نکند.

توجه: مطمئن شوید که روغن زیتون گرم تر از دمای بدن شما نباشد.

6. جلوگیری از قرار گرفتن در معرض دود:

قرار گرفتن در معرض دود سیگار یکی از دلایل ابتلا به عفونت های گوشی در کودکان است. ورود دود به لوله استاشی با ناراحتی پشت بینی و گوش میانی مرتبط است. این منجر به تورم و انسداد می شود، که منجر به درد، نگهداری مایع و عفونت می شود. در نتیجه سعی کنید سیگار کشیدن را کنار بگذارید و نوزاد خود را در معرض دود دست دوم قرار ندهید، که می تواند عفونت های گوشی را جدی تر و مکرر کند.

دوری از دود سیگار برای درمان عفونت گوش کودک

رفع درد و عفونت گوش کودک

7. واکسن:

دریافت منظم تمام واکسن ها می تواند به پیش گیری از عفونت گوش کمک کند. واکسیناسیون می تواند به کاهش عفونت گوش کودکان کمک کند. چون درمان آنتی بیوتیک خطر مقاومت را افزایش می دهد، واکسن های آنفولانزا ممکن است یک روش موثر برای کاهش این خطر باشد.

8. بررسی موقعیت خواب کودک:

موقعیت خواب کودک شما می تواند باعث بدتر شدن یا کاهش درد گوش شود. برای مثال، دراز کشیدن روی تخت گاهی می تواند احساس فشار و درد را در گوش آلوده بدتر کند. در نتیجه وقتی کودکتان از عفونت گوش رنج می برد، باید مطمئن شوید که در موقعیت مناسبی می خوابد.

بهتر است بالشت را کمی در زیر سرش بالا ببرید تا مجرای تنفس کودکتان را بهبود ببخشید. بالشت را مستقیماً زیر سر کودک خود قرار ندهید. به جای آن یک بالش یا دو بالشت زیر تشکش قرار دهید.

درمان عفونت گوش میانی کودکان با طرز صحیح خواباندن

9. درمان کایروپراکتیک:

این یک درمان موثر دیگر برای درمان درد ناشی از عفونت های گوشی در کودکان است. اعصاب قسمت بالایی گردن، سلامت و عملکرد گوش داخلی و بافت اطراف آن را تحت تاثیر قرار می دهند.

در برخی از کودکان، نخاع می تواند با کنترل عصبی مناسب تداخل پیدا کند و آن ها را نسبت به عفونت بیشتر آسیب پذیر کند. در چنین مواردی، قرارملاقات با یک پزشک باتجربه می تواند به مقدار زیادی کمک کند.آن ها به تعیین محل و ناحیه صحیح ناهماهنگی با استفاده از فشار بسیار کم کمک می کنند، که منجر به عملکرد نرمال سیستم عصبی می شود.

انواع مختلف شیشه شیر مناسب نوزاد

اگر قرار است که نوزاد شما با شیشه شیر ، تغذیه شود باید نکاتی را به هنگام انتخاب شیشه شیر و سرشیشه آن رعایت کرد.امروزه شیشه های شیر با مدلهای متنوع بسیاری در بازار موجود است که باعث سردرگمی مادران در انتخاب می شود.

برخی نوزادان مشکلی با شیشه شیر انتخاب شده ندارند و برخی دیگر فقط به یک نوع خاص از شیشه شیر رضایت می دهند. ممکن است که انتخاب کودک و نوزاد شما اولویت نداشته باشد و شما به شست شوی آسان شیشه شیر و برند آن اهمیت بیشتری بدهید.

این بخش از بیا نی نی با توضیح تفاوت بین شیشه شیرها و دانستن مزایا و معایب هر کدام از آنها به شما کمک می کند تا با آگاهی کامل شیشه شیر مناسبی برای نوزاد خود تهیه کنید.

شیشه شیر از چه اجزایی تشکیل یافته است ؟

بطری : حاوی مایع است

سرشیشه : نوزاد مایع را توسط آن می مکد

سرپیچ :بخشی ضروری و شبیه حلقه است،سرشیشه بین سرپیچ و بطری قرار میگیرد و با چرخاندن سرپیچ و سفت شدن آن ، سرشیشه در جای خود قرار می گیرد .

درپوش :هنگامی که از شیشه شیر استفاده نمی شود با قرار دادن درپوش به روی سرشیشه از ورود گردوخاک و سایر عوامل بیرونی به درون شیشه شیر می توان جلوگیری کرد .

انواع بطری شیر :

بطری های شیر مایع را قبل از ورود به سری و دهان نوزاد نگه می دارند و معمولا در مدلها و جنسهای متفاوتی عرضه می شونددر ادامه به معرفی هر کدام از انواع بطری ها و مزایا و معایب آن ها می پردازیم.

1.بطری های استاندارد

شیشه های شیر استاندارد با ویژگی های خاص در فروشگاه ها در دسترس هستند و تحت نام های تجاری مختلف بفروش می رسند.

مزایا

• شیشه های استاندارد اغلب ارزان هستند.
• آن ها حتی در داروخانه محل هم به راحتی در دسترس هستند.
• در هر رنگ یا طرح دلخواه موجود می باشد .
• لوازم تمیز کردن شیشه ها به راحتی در دسترس است
• پستانک و سرشیشه آنها استاندارد می باشد

معایب

• تمیز کردن و شست و شو شیشه های باریک کمی مشکل است
• این شیشه ها به توجه بیشتری هنگام پر کردن شیر نیاز دارند .
• نوزادان ممکن است هنگام مکیدن شیشه هوای اضافی را فرو دهند.
• پذیرفته نشدن توسط برخی مهدکودک ها
• جذب رطوبت محیط هنگام استفاده از مایعات سرد

2. بطری های ضد قولنج (جریان طبیعی):

بطری های ضد قولنج احتمال ابتلا به قولنج را در کودکان کاهش می دهد. قولنج بیماری دردناک شکم ناشی از سوهاضمه یا گاز معده است. شیشه های ضد قولنج و پستانک آن به طور ویژه برای جلوگیری از مکش هوا در حین مکیدن طراحی شده اند.

مزایا

• احتمال بلعیدن هوا با این شیشه ها در نوزادان کاهش می یابد.
• آن ها می توانند دل درد ناشی از گاز را کاهش دهند.

معایب

• این شیشه ها تضمین کننده جلوگیری از قولنج نیستند.
• طراحی این شیشه ها تمیز کردن آن ها را دشوار می سازد.
• آن ها گران تر از بطری های معمولی هستند.
• به راحتی بطری های معمولی در دسترس نیستند.

3. بطری های خود استریل کننده:

در بطری های خود استریل کننده آب را در بطری می ریزند و با گذاشتن درپوش آن به مدت چند دقیقه در مایکروویو با دمای ذکر شده شیشه را گرم می کنند.

مزایا

• آن ها به تجهیزات اضافی برای استریل کردن نیاز ندارند.
• با استفاده راحت از این شیشه ها می توانید در زمان صرفه جویی کنید.

معایب

• آن ها گران تر از بطری های معمولی هستند.
• شفاف نیستند و نمی توان مقدار شیر باقیمانده در بطری را دید .
• به هنگام استفاده از مایکروفر برای گرم کردن شیشه شیر باید بیشتر مراقب بود چرا که درجه حرارت در هر ماکروویو متفاوت است و امکان آسیب رسیدن به شیشه شیر وجود دارد
• اگر برق قطع شود دیگر استفاده نمی شود.

4. بطری های یک بار مصرف:

بطری های یک بار مصرف آماده استفاده هستند چراکه بطری و اجزای آن قبلا ضدعفونی شده اند. این بطری ها می توانند بعد از تغذیه نوزاد دور ریخته شوند بدون اینکه نیاز به تمیز کردن باشد

مزایا

• استفاده راحت از این شیشه ها در زمان صرفه جویی می کند.
• آن ها برای سفر یا هر وضعیتی با فشار زمانی ، مناسب هستند.
• این شیشه ها می توانند توسط افرادی مورد استفاده قرار گیرند که با شیشه های بچه آشنایی ندارند.

معایب

• این شیشه ها به محیط زیست صدمه می زنند.
• استفاده مداوم از شیشه های یکبار مصرف مقرون بصرفه نیست.

5. بطری هایی با آسترهای یک بار مصرف :

داخل بطری های معمولی کیسه های کوچکی قرار می گیرد که با شیر پر می شوند و بعد از استفاده ،این آسترها دور ریخته می شوند.

مزایا

• استفاده راحت از این بطری ها موجب صرفه جوی در زمان می شود
• این شیشه ها به دلیل سهولت در استفاده برای مسافرت عالی هستند .
• این شیشه با بسته بندی که دارند فضای زیادی را اشغال نمی کنند.

معایب

• این بطری ها مناسب محیط زیست نیستند.
• یک بار مصرف بودن بطری ها می تواند مشکلاتی ایجاد کند.
• استفاده مداوم از آن ها مقرون به صرفه نیست .
• اگر به طور اشتباه استفاده شود، بطری باید تمیز شود.

6. بطری های زاویه دار:

بطری های زاویه دار، در نزدیکی گردن خمیدگی دارند. طراحی این شیشه ها به گونه ای است که بیشترین شباهت را با سینه مادر دارد .

مزایا

• بطری های زاویه دار شانس بلعیدن هوا را کاهش می دهند.
• عمودی نگه داشتن شیشه توسط کودک خطر عفونت های گوشی را کاهش می دهد.
• آن ها می توانند دل درد ناشی از گاز را کاهش دهند.

معایب

• بطری های زاویه دار گران قیمت تر هستند
• آن ها به راحتی بطری های معمولی در دسترس نیستند.
• تمیز کردن آن ها دشوار است.
• بطری های زاویه دار تضمین کننده جلوگیری از قولنج نیستند.

7. بطری های دهان باز :

بطری های دهان باز در مقایسه با بطری های معمولی ظاهر پهنی دارند و برای کودکانی که از سینه مادر نیز شیر تغذیه می کنند ایده آل هستند.

مزایا

• آن ها مشکل کمتری برای کودکانی که ازسینه مادر شیر می خورند ایجاد می کند.
• شست و شو و استریل کردن آن آسان است.
• آن ها نسبتا ارزان هستند.
• بعضی از آن ها ویژگی ضد قولنجی دارند.

معایب

• آن ها به راحتی بطری های معمولی در دسترس نیستند.
• انطباق نوک پستانک به آن ها به راحتی صورت نمی گیرد.

8. بطری شبیه سینه:

بیشتر بطری های شبیه سینه ، معمولا دارای گردن پهن با بدن منحنی و پستانک ویژه ای هستند. در واقع نوک پستانک آن به گونه ای طراحی شده اند که شبیه سینه مادر نرم هستند.

مزایا

• با سازگاری پستانک با سقف دهان نوزاد احساس طبیعی در او ایجاد می شود.
• برای کودکانی که از هر دو (سینه و شیشه ) شیر می خورند احتمال سر درگمی کمتری به وجود می آورد.
• تغذیه نوزاد با این بطری حتی در زمانی که مادر حضور نداشته باشد به آسانی امکان پذیر است.
• تمیز کردن و شست و شو آن به دلیل حداقل قطعات آسان است .

معایب

• این بطری ها، به دلیل طراحی خاص ، نسبتا گران قیمت هستند.
• پیدا کردن پستانک آن دشوار است .

9. بطری های تهویه دار:

این بطری ها منافذی دارند که هوا را در پشت شیشه نگه می دارند در حالی که از نشت مایع جلوگیری می کند. یک محفظه ضد خلا در نوک پستانک ایجاد می شود، که اجازه جریان یک طرفه هوا را می دهد، در نتیجه از تخلیه مایع جلوگیری می کند.

مزایا

• این بطری ها از نشت مایع به بیرون و خفه شدن نوزاد جلوگیری می کنند.
• بطری های تهویه دار ناراحتی کمتری در نوزادان ایجاد می کنند.
• ابتلا به قولنج را در کودکان کاهش می دهند.

معایب

• گران تر از بطری های معمولی هستند.
• به راحتی در همه فروشگاه ها در دسترس نیستند.
• این بطری ها تضمین نمی کنند که نوزادن به قولنج مبتلا نشوند.

10 . بطری های پلاستیکی

متداول ترین نوع بطری شیر هستند که به سادگی در مدل های مختلف شکل می گیرد.

مزایا

• در سایز های مختلف و به اشکال گوناگون در بازار موجود است .
• دارای وزن سبک و قیمت ارزانتر است .
• این نوع بطری های شیر ، با افتادن نمی شکنند
• همچنین رطوبت هوا را به بدنه ی خود نمی گیرند.

معایب

• بوگرفتن
• خراشیده شدن
• فرسوده شدن با گذشت زمان
• از هم پاشیدن ترکیب پلاستیک در دماهای بالا

انواع مختلف پستانک و سرشیشه های موجود در بازار

انواع مختلفی از پستانک و سرشیشه ها در بازار وجود دارند اما باید نوع متناسب با نیاز کودک را انتخاب کنید. شاید نیاز به آزمون و خطا باشد تا سر شیشه مورد دلخواه کودک را بیابید.

سرشیشه های سنتی

سرشیشه های سنتی بسیار مقرون به صرفه هستند. اینها زنگی شکل و کاملا باریک و متناسب با انواع بطری ها استاندارد هستند. جریان شیر با این پستانک بسیار کند است و آن را انتخابی ایده آل برای تغذیه نوزادان می سازد. این سرشیشه ها ها با جنس سیلیکونی و لاستیکی در دسترس هستند. اگر نوزادان با پستانک های سنتی مشکلی ندارد از همین ها استفاده کنید.

سرشیشه های طبیعی

شباهت این سر شیشه ها با نوک سینه مادر باعث شده است که کودک به هنگام تفذیه احساس راحتی داشته باشد. سینه مادر کمی بزرگ تر از یک سر شیشه معمولی است.اما نوک سرشیشه ها به طور طبیعی درست مانند سینه مادر نرم و انعطاف پذیر است.

سر شیشه های ضد خلا

برخی از کودکان به خاطر مکانیزم مکش ضعیف، کمی هوا با شیر قورت می دهندکه می تواند باعث مشکلاتی مانند قولنج، گازمعده وناراحتی در کودکان پس از تغذیه شود . سرشیشه های ضد خلا باداشتن یک دریچه خروجی یا دهانه کوچک بر روی نوک خود از ایجاد خلا یا ایجاد حباب در بطری تغذیه جلوگیری می کنند.

سرشیشه های ارتودنسی

اگر از نوع درست سر شیشه برای تغذیه نوزاد در ماه های اولیه استفاده نشود، می تواند منجر به آسیب لثه و دندان ها شود.نوک سر شیشه های ارتودنسی برای جلوگیری از آسیب دندان ها و لثه های کودک طراحی شده است و به فرم گرفتن درست دندانها کمک می کند .

اگر نوزادتان لثه ظریف دارد و یا وارد فاز رویش دندان شده است آنگاه استفاده از این سرشیشه ها بهترین گزینه می باشد. سرشیشه در یک طرف پهن و طرف دیگر برجسته و کاملا متناسب با لثه و دندان کودک است. پس وقتی نوزاد سرشیشه را می مکد، مانند سینه مادر کشیده می شود.

سرشیشه های چند جریانی

اگر از بطری ها برای دادن آب میوه ، شیر ، شیر خشک به نوزاد خود استفاده می کنید، شیر خشک بهتر می تواند از سوراخ های ریزبه مقدار کم جریان داشته باشد . اما برای آب میوه حاوی فیبر سرشیشه با سوراخ بزرگ گزینه بهتری است .

بنابراین به جای سوراخ کردن سرشیشه با اندازه های مختلف بهتر است از سرشیشه های چند جریانی استفاده کنید. این سرشیشه ها قابلیت تنظیم داشته و در سهولت جریان شیر تاثیر دارند.

سرشیشه های سیلیکونی

سرشیشه های سیلیکونی به دلیل داشتن مقاومت کششی و طول عمر بیشتر ترجیح داده می شود.برخی نوزادان تمایل به جویدن سرشیشه به هنگام تغذیه دارند، به خصوص وقتی که دندانهای آنها رشد کرده است.

جویدن سرشیشه موجب نشت ناخواسته و تو رفتگی سرشیشه می شود.سرشیشه سیلیکونی قوی و انعطاف پذیر است و به راحتی توسط جویدن آسیب نمی بیند و در نتیجه می تواند دوام بیاورد.

این نوع سرشیشه علاوه بر ترکیب سیلیکونی خود هیچ رنگی یا بویی از مایعات مختلف درون خود را جذب نمی کند. سرشیشه های سیلیکونی همچنین مقاوم به حرارت هستند و می توانند به راحتی در ماشین ظرفشویی شسته شوند و یا بدون نگرانی استریل گردند.

سرشیشه های لاستیکی

در حالی که سرشیشه های سیلیکونی رایج هستند اما هنوز سرشیشه های لاستیکی اولین انتخاب بسیاری از والدین امروزی هستند . رنگ آنها زرد طلایی و نسبت به سرشیشه های سیلیکونی نرم تر هستند.

سرشیشه های لاستیکی بسیار شبیه نوک سینه مادر و مورد علاقه نوزادان هستند . با این حال، برخی از کودکان به سرشیشه لاستیکی حساسیت دارند. از آنجایی که این سرشیشه ها نسبت به جویدن و حرارت مقاومت کمتری دارند باید هر 4 تا 6 هفته تعویض گردند.

شکاف سق/ شکاف لب

داشتن شکاف بین دهان و حفره بینی مکیدن را برای کودکان دشوار می سازد . سرشیشه های ویژه با کنترل جریان هوا در بازار موجود است و می تواند برای نوزادان با شکاف لب و سق مورد استفاده قرار گیرد.

نکته

بهتر است تا والدین برای نوزاد خود دو یا سه شیشه شیر در اندازه های مختلف تهیه کنند.با توجه به راهنمایی های ذکر شده می توان به سلیقه نوزاد در انتخاب شیشه شیر نیز پی ببرید.

چرا که هر شیشه شیر برای هر نوزادی مناسب نیست و ممکن است نوزاد از قبول آن اجتناب کند . یک انتخاب از روی آگاهی و دانش در مورد قسمت های مختلف شیشه شیر می تواند به سلامت و تغذیه مناسب نوزاد کمک کند.

حرف های پدرانه ای که باید به پسرتان بگویید

اگرچه بعضی از افراد فکر می کنند که فقط مادران هستند که نقش ویژه و قابل توجهی در رشد و تربیت فرزندان در زندگی دارند؛ اما این گونه نیست. پدران در بسیاری از جهات نقش مهمی در تربیت فرزندان دارند، مخصوصاً این که آن ها می توانند تاثیرات مثبت بسیار زیادی روی فرزند پسر خود داشته باشند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی قصد داریم نکات و حرف های پدرانه که باید به پسران زده شود را به شما معرفی کنیم.

1. درباره ی اهمیت برد و باخت به فرزندتان بگویید

پدر برای یک پسر می تواند یک همراه و دوست باشد، زیرا به خوبی می تواند ویژگی های مردانه را به او آموزش دهد و به او یاد دهد که چگونه در بازی زندگی یک مسیر مستقیم را در پیش بگیرد و همچنین بازی های مختلف زندگی فرصت عالی برای پدران هستند تا به پسرشان یاد دهند که چگونه از خودشان دفاع کنند و تسلیم نشوند.

2. آموزش چگونگی رفتار با خانم ها

قطعاً که یک مادر می تواند به فرزندش یاد بدهد که در شرایط مختلف چه رفتاری داشته باشد اما در مورد رفتار با خانم ها توسط پسران، فقط پدران هستند که می توانند این آموزش را به آن ها بدهند.

نه اینترنت و نه دوستان در این زمینه کمکی نمی کنند. بلکه پدر باید با علم و آگاهی و تجربه ای که دارد، پسرش را آگاه کند و رفتار صحیح را به او بیاموزد تا حد و مرزها را شناخته و پا را فراتر نگذارد.

3. آموزش چگونگی دفاع از خود

پدر تنها کسی است که می تواند به پسرش یاد دهد که قوی و پابرجا باشد، برای زندگی خود تلاش کند و به دنبال اتفاقات صحیح و درست برود. او می تواند به پسرش یاد بدهد که چه زمانی از خودش دفاع کند و در عین حال آرامش را نیز حفظ کند. او باید به پسر خود اموزش بدهد که مهربانی هیچ ربطی به ضعیف بودن ندارد.

4. گفتگوی مردانه در مورد عشق

پدر باید به پسر اجازه دهد که احساسات مردانه و عاطفی خود را به راحتی بیان کند. این احساسات هدایایی در دوران جوانی هستند. پس پدر می تواند یک گفتگوی کاملا مردانه با پسرش در مورد عشق داشته باشد.

5. کمک برای پیدا کردن دیدگاه شخصی در مورد جهان

در این مورد اصلاً لازم نیست که پدران کار خاصی انجام دهند. فقط باید در هر لحظه در کنار فرزند خود باشند و با او صحبت کنند. در نتیجه می توانند نیاز های او را در زندگی بفهمند و به او کمک کنند که انتظاراتشان را مشخص کنند و همین باعث می شود که فرزند پسر یاد بگیرد که دیدگاه خود را نسبت به زندگی بشناسد و یک مسیر مستقیم را با توجه به عقاید خودش دنبال کند.

6. تقویت تجربیات فرزند با در اختیار قرار دادن تجربه های پدر

همه چیز از همان دوران کودکی آغاز می شود. حتی برخورد با کودک در سن 6 ماهگی هم بسیار مهم است. زیرا او می تواند از همان دوران تفاوت رفتار پدران و مادران را متوجه شود. پدر در این دوران می تواند با در اختیار قرار دادن تجربیات خودش به فرزند پسر به او کمک کند و نگاه او را نسبت به زندگی غنی تر سازد.

7. آموزش ترفند های مردانه

بعضی از کارها هستند که خانم ها قادر به انجامش نیستند و فقط مختص مردان است. مثلاً کارهایی شبیه به آتش روشن کردن، چکش کاری و تعمیر ماشین. در چنین حالتی یک پدر می تواند به فرزند پسر خود آموزش دهد که چنین اقدامات پایه و مردانه ای را یاد بگیرد و مهارت های خود را به حد اعلا برساند.

8. استاد و حرفه ای شدن در انجام وظایف معمول مربوط به مردان

مثلاً کارهایی مثل پنچرگیری، شیو کردن صورت و اتو کردن لباس ها جزء اقداماتی است که هر مرد باید آن را بلد باشد. در نتیجه پدر بهترین فرد برای آموزش دادن این اقدامات به شکلی کاملاً مردانه به فرزند پسر خود می باشد. حتی پدر می تواند در این دوران به فرزند پسر آشپزی هم یاد بدهد تا در اوقات پیری و تنهایی از پس خودش بر بیاید.

9. گفتن جمله من همیشه کنارت هستم

پدر هرگز با یک انسان معمولی یا یک دوست صمیمی قابل مقایسه نیست. پدران باید به فرزندان پسر خود یادآوری کنند که در هر لحظه و تحت هر شرایطی در کنار فرزندشان هستند و فرزند می تواند برای کمک ها، خواسته ها و نیازهای خود روی پدرش حساب باز کند و همیشه از حمایت او برخوردار خواهد بود.

10. دلسوزی و مهربانی

یک قانون طلایی و ساده زندگی این است که یک پدر بتواند دلسوزی، رحم، مروت و مهربانی را به فرزند پسر خود یاد بدهد، به او کمک کند که بتواند با انسان های دیگر مهربانانه رفتار کند و البته این مهربانی را در حد تعادل حفظ کند.

11. گفتن جمله با شکم خالی تصمیم نگیر

قطعاً که هر کس در زندگی بعد از رسیدن به سنین جوانی باید تصمیمات مهمی را اتخاذ کند. این تصمیمات در نهایت زندگی فرد را می سازند. پدران باید به فرزندشان بگویند که هرگز هنگام گرسنگی و شکم خالی تصمیم نگیرند، زیرا این نوع تصمیم از روی عصبانیت، عجله و بی حوصلگی است و قطعا نتیجه خوبی نخواهد داشت.

12. گفتن جمله بسیار خوش شانسم که پدر تو هستم

باید حس با ارزشی به فرزند خود بدهید. اگر پدر همچین جمله ای را به فرزند پسر خود بگوید قطعاً یک حس عالی در او ایجاد می کند و باعث افزایش اعتماد به نفسش می شود و انگیزه او را نسبت به زندگی بالاتر خواهد برد.

13. باختن همیشه بد نیست

قبلا هم در مطالب سبک زندگی بیا نی نی خواندید که یک پدر خوب باید به فرزندش یاد بدهد که بردن همیشه یک اتفاق جالب و هیجان انگیز است اما باختنی که در آن جوانمردی و انسانیت باشد، ارزش بسیار بالاتری دارد. پس باید به او یاد بدهد که هر برد و باختی در زندگی معنا و مفهومی دارد و باید سعی کند همیشه و در همه حال اقدامات انسان دوستانه را در نظر بگیرد.

14. اشتباه کردن هیچ اشکالی ندارد

پسران باید بدانند که در زندگی حق اشتباه و یادگیری دارند، زیرا هر انسانی با اشتباه کردن درس زندگی را یاد می گیرد. پس به او آموزش دهید که از اشتباه کردن نترسد و همیشه آن ها را اصلاح کند و از آنها بی تفاوت عبور نکند. به او یادآور شوید که هر اشتباه، درس مهمی برای بهتر شدن در زندگی به او می دهد.

15. اهمیت صداقت

باید بالاترین حد احترام را به فرزند خود نشان دهید. اگر می خواهید که فرزند پسر شما موفقیت واقعی و حقیقی را در زندگی بدست بیاورد، صداقت را به او آموزش دهید. به او یادآور شوید که صداقت همیشه نشان دهنده شجاعت است و او را به یک انسان عالی تبدیل می کند.

16. انجام دادن کار درست و صحیح حتی در لحظات سخت

پسر شما نیاز دارد بشنود که یک مرد واقعی در زندگی همیشه اقدامات درست را انجام می دهد؛ حتی اگر شرایطش بسیار سخت باشد. به او یادآوری کنید که بهانه جویی نکند و مسئولیت کار هایش را به عهده بگیرد و همیشه به زندگی و خودش ارزش بدهد.

17. اهمیت تلاش و سخت کوشی

سخت کوشی هم برای روح و هم برای جسم مفید است و شخصیت فرد را می سازد. تلاش و سخت کوشی نتیجه ای جز موفقیت ندارد به فرزند پسر خود آموزش دهید که همیشه تلاش کند و احتمال موفقیت خود را افزایش دهد تا بتواند به رویا هایش برسد.

علل و راه حل به دهان برد اشیا توسط کودکان

دلیل به دهان بردن اشیا توسط کودکان چیست و چطور میتوان آن را متوقف کرد؟کیف پول پدر را پیدا نمی کنید؟ قبل از ترس ببینید که آیا کودکتان آن را لیس زده است یا خیر.کلیپس موی مورد علاقه مامان کجاست؟ به احتمال زیاد در جایی در نزدیکی کودک آغشته به بزاق دهانش شده است .

این اتفاق از شش ماهگی شروع می شود و بیشتر والدین شکایت دارند که به نظر می رسد کودکشان هر چیزی را در دهان خود می گذارد ، بیاید در این بخش از نکات مراقبت از کودک در بیا نی نی بفهمیم که چرا نوزادان این کار را انجام می دهند و چطور می توان این عادت خطرناک را متوقف کرد.

دلیل به دهان بردن اشیا توسط کودکان

چرا نوزادان هر وسیله و شیئی را در دهان خود می گذارند؟

انگشتان نوزاد شما هنوز مفید نیستند اما دستانش هستند و این بدان معنی است که نوزادان می توانند به وسیله ها دست یابند و آن ها را بگیرند و حتی می توانند آن ها را به هم نزدیک کنند – اما آنها واقعاً نمی توانند از انگشتان دست خود برای کشف اشیاء استفاده کنند و از طرف دیگر ، آن ها از دهان و زبان به راحتی استفاده می کنند و بنابراین برای برآورده کردن کنجکاوی خود و کشف اشیاء در دست ، به جای انگشتان از زبان استفاده می کنند و این که زبان آنها از نظر اعصاب بیشمار بسیار حساس است بنابراین ، قرار دادن چیزی در داخل دهان ساده ترین راه برای نوزادان است که می توانند بافت هر چیزی را “احساس” کنند و این فقط یک الگوی رفتاری است که همه نوزادان از آن عبور می کنند و به آنها امکان می دهد تا چیزهایی را که در اطرافشان هستند کشف کنند و بشناسند.

علت به دهان بردن اشیا توسط کودک

سن به دهان بردن اشیا

کودکان با رسیدن به سن سه تا چهار ماهگی برای کشف تمام چیزهای پیرامون خود از انگشتان گرفته تا اشیاء مانند مو، خاک، مداد شمعی، اسباب بازی و … را به دهان خود وارد می کنند و به این کار خود تا دو سالگی ادامه می دهند و در برخی موارد این کار حتی تا بعد از دوسالگی هم طول می کشد و این کار به نوعی بخشی از نقطه عطف رشد آنها به حساب می آید. در اکثر موارد این عادت خود به خود از بین می رود اما برخی بچه ها در طول دوران رشد به این کار ادامه می دهند.

عوارض به دهان بردن اشیا

به دهان بردن وسایل و اشیا، معمولا سبب بلعیدن آن شیء نخواهد شد و برخی کودکان ، چیزهایی مانند خاک، گِل، گچ، زغال، رنگ، صابون، لیوان، مو، یخ و… را که قابل خوردن نیستند ، به دهان می برند. این اختلال هرزه خواری نام دارد. اما میزان ایمنی و سلامت در این عادت واقعا چقدر است؟

خطرات قرار دادن اجسام و اشیا در دهان چیست؟

ممکن است به دهان بردن چیزی منجر به خفگی، سرفه، مشکلات تنفسی و حتی بیهوشی نوزاد شود. اغلب اشیا در یک سوم بخش بالایی مری گیر می کنند. علاوه بر این خطر سوراخ شدن معده، عفونت و حتی مرگ به دلیل بلعیدن باتری یا چیزهای تیز هم در کودکان وجود دارد.

ممکن است که آن ها خفه شوند:

این یکی از بزرگترین خطرات برای نوزادانی است که همه چیز را در دهان خود میگذارند و اگر جسمی که کودک در دهانش قرار می دهد بع قدری کوچک باشد که در دهانش جا بشود ، احتمال آن وجود دارد که او به طور اتفاقی آن را بخورد و این مسئله خطر خفگی را تا حد زیادی افزایش می دهد زیرا راه تنفسی کودک شما هنوز بسیار کوچک است.

خفگی از عوارض به دهان بردن اشیا توسط کودکان

پیشگیری و کمکهای اولیه برای کودکانی که ممکن است مسموم شوند:

همه موارد موجود در خانه شما از لحاظ سلامتی، مناسب کودک نیستند و در حقیقت بیشتر موارد برای نوزادان بی خطر نیست.

تصور کنید کودک در حال لیس زدن باتری ! یا یک دارو! یا صابون شستشو! یا رژ لب است !!!

لوازم بازی ممکن است در طول بازی گروهی آلوده شوند:

مکیدن یک موشک یا توپ به طور قطع کودک شما را بیمار نخواهد کرد اما با این حال هنگام بازی های گروهی و هنگامی که کودک شما چیزی را که کودک دیگری (که مریض است) مکیده است را بمکد ، احتمال شیوع عفونت ها بسیار زیاد است.

کودکتان همچنان به قرار دادن اجسام در دهانش ادامه می دهد؟

همانطور که قبلاً نیز گفتیم ، نوزادان این کار را عمدتاً به این دلیل انجام می دهند که مهارتشان هنوز کم است و آن ها نمی توانند آزادانه انگشتان خود را حرکت و فشار دهند و چیزی را لمس کنند و با بزرگتر شدن ، در استفاده از انگشتان دست باهوش تر می شوند و کمتر احتمال دارد که چیزی را در دهانشان بگذارند و معمولاً بچه ها تا دو سالگی به این هدف می رسند و از زمانی که سه ساله می شوند ، این کار را متوقف می کنند پس هم اکنون باید اطمینان حاصل کنید که منطقه بازی کودک شما از اشیائی که می توانند یک خطر بالقوه را ایجاد کنند ایمن است.

به دهان بردن اشیا در کودکان را چگونه رفع کنیم؟

راه حل چیست ؟ برای جلوگیری از قرار دادن اشیا در دهان بچه ها چه کنیم؟

چیزهایی را که نمی خواهید کودک به دهان ببرد از او دور کنید:

یکی از راه هایی که می توانید اطمینان حاصل کنید که همه چیز را در دهان خود قرار نمی دهد ، اطمینان حاصل کردن از این است که آنها به هیچ چیز دسترسی ندارند! مواردی را که سمی هستند و خطر خفگی دارند را از کودک خود دور نگه دارید که در این باره فقط پاکسازی اتاق خواب کافی نیست و به یاد داشته باشید کودک شما می تواند بخزد و شما همچنین باید به همه افراد خانه ، به ویژه سایر بچه ها بگویید تا مطمئن شوند که وسایل خطرناک را روی زمین نمی گذارند و در عوض چیزِ امنی را برای جویدن به آنها بدهید.

اسباب بازی های زیادی مانند دندانی در بازار وجود دارد که خوردنش برای کودک تان بی خطر است اما مبلغ کمی برای آن ها صرف کنید (زیرا ممکن است کودکتان از همان اسباب بازی هم خسته شود) ، فقط آن ها را در رنگ ها و طرح های مختلفی تهیه کنید و همه چیز را در اطراف کودک تان قرار دهید.اشیاء ریز، برنده و تیز یا آنهایی که مواد خطرسازی در ساختشان به کار رفته را هرگز در منطقه ای که دسترسی به آن برای کودکتان ممکن است، قرار ندهید.

خیلی مراقبشان باشید و از آنها چشم بر ندارید:

بیا نی نی پیشنهاد می کند تا زمانی که نوزادان به اندازه کافی باهوش شوند و خطرات لیسیدن و بلع چیزهای تصادفی را درک کنند ، به یاد داشته باشید که آنها کاشف و خلاق هستند حتی اگر فکر می کنید همه ی چیز های خطرناک را از دسترس خارج کرده اید ، ممکن است آن ها هنوز هم چیزی را پیدا کنند تا با آن خفه شوند! بنابراین ، همیشه اطمینان حاصل کنید که شخصی وجود دارد که از کودک تان مراقبت کند.

برخورد صحیح با به دهان بردن اشیا توسط کودک

با عصبانیت وسایل را از نوزاد نگیرید

اگر از این رفتار فرزندتان ناراحت هستید هیچگاه او را سرزنش نکنید و به جای ناگهان گرفتن وسایل از دست و دهان کودک ، وسایل را به آرامی و با بازی های خوشایند از او بگیرید و او را از وضعیت خطرناک بیرون بیاورید. دقت کنید که هیچ گاه حساسیت زیادی نسبت به این رفتار نشان دهید زیرا اینگونه کودک برای انتقام گرفتن از شما، به این کار متوسل می شود

خارش لثه، عامل مهم به دهان بردن وسایل در نوزاد

بسیاری از کودکان به علت خارش لثه، همه وسایل را به دهان خود وارد می کنند . پس برای تسکین خارش لثه در این ماه ها و تا زمان بیرون آمدن همه دندان های کودک، از ژل های تسکین دهنده و اسباب بازی های مخصوص کمک بگیرید. برای برطرف کردن نیاز کودک به گاز زدن وسایل و فروبردنشان در دهان ، اسباب بازی های بی خطر و تمیز مانند کتاب های پارچه ای در دسترس فرزندتان قرار دهید.

استرسش را کم کنید

کودک بسیاری از وسایل را برای شناخت جهان پیرامونش به دهان خود وارد می کند پس برای اینکه کودکتان وسایل را به دهان نبرد به اندازه کافی به او توجه کنید تا دچار استرس نشود و دنیا را جای امنی ارزیابی کند و برای شناخت جهان بیش از اندازه از این روش شناخت استفاده نکند. یادتان نرود که شاید کودکان به دنبال جلب توجه این کار را انجام دهند و پا روی خط قرمزهایتان بگذارند تا از شما توجه کافی دریافت نمایند.

بررسی های ایمنی صندلی خودرو کودک و 8 اشتباه رایج که باید از آنها اجتناب کنید: 

بسیاری از والدین تا زمانی که کودکشان به اندازه ای بزرگ نشده که بخواهد از کمربند ایمنی استفاده کند از صندلی کودک در اتومبیل خود استفاده می کنند. اگر شما نیز جزو والدینی هستید که می خواهید به تازگی از صندلی کودک در اتومبیل برای دلبندتان استفاده کنید این مطلب را از دست ندهید. این بخش از بیا نی نی را بخوانید تا ببینید آیا صندلی ماشین فرزند شما همانطور امن است یا خیر ، شما با اشتباهاتی که انجام می دهید شوکه خواهید شد.

والدین چه اشتباهی در نصب صندلی خودرو کودکان می کنند؟

اشتباهات رایج در نصب صندلی خودرو کودک 

اشتباه 1:خیلی باز روی صندلی بنشینید:

تست صندلی:با هر دو دست، صندلی ماشین را در پایه، نزدیک به جایی که کمربند ایمنی وسیله نقلیه از طریق صندلی عبور می کند را بگیرید.شما نباید قادر به حرکت دادن صندلی ایمنی بیش از یک اینچ به سمت چپ یا راست یا جلو باشید که اگر می توانید انجام دهید، به اندازه کافی سفت نیست.بر اساس بازرسان خودروی خودرو، این اشتباه شماره یک از اشتباهاتی است که والدین انجام می دهند. 

خطر:در یک برخورد، کودکی که در صندلی سست نشسته، می تواند به پشت صندلی جلو پرت شود و به طور جدی صورت یا سرش آسیب ببیند. 

تعمیر سریع:زانوی خود را در صندلی و وزن خود را رویش قرار دهید (از بازوی خود برای صندلی نوزاد استفاده کنید)، تا جای ممکن کمربند ایمنی را محکم ببندید و سپس کمربند ایمنی را قفل کنید – اقدامی که بسیاری از والدین انجامش می دهند.

اگر ماشین ساخت قبل از سال 1376 را دارید، ممکن است قابلیت قفل کردن مناسبی نداشته باشد و باید از یک کلیپ قفل استفاده کنید. فراموش نکنید که کمربند ایمنی صندلی را قفل کنید. قفل های کمربند ایمنی نشانه ی کار متفاوت از قفل های کمربند کمری هستند، بنابراین راهنمای دستورالعمل ماشین خود را بررسی کنید.

نکاتی دانستنی از صندلی خودرو کودک 

اشتباه 2:مهار سستی بیش از حد کودک :

تست صندلی:اگر پس از اینکه شما کمربند صندلی کودک خود را محکم بستید، و هنوز هم می توانید پارچه تسمه ای کمربند مهار را با دو انگشت خود فاصله دهید، یعنی مهار ماشین شل است. 

خطر:یک کودک که کمربندش شل است، در تصادف می تواند به آسانی از صندلی خود بیرون بیاید.پس از آن کودک می تواند به شدت مجروح شود، اگر به بخشی از داخل خودرو یا یک مسافر دیگر بخورد. 

بدترین سناریو:کودک از خودرو به بیرون پرتاب می شود. 

تعمیر سریع:کمربند را سفت کنید. به یاد داشته باشید که این بند باید مسطح و بدون لکه باشد.

بررسی شل بودن صندلی خودرو کودک 

چگونه از نصب صندلی خودرو کودک اطمینان حاصل کنیم؟

اشتباه3:نوزاد خیلی زود به سمت جلو حرکت می کند :

تست صندلی:طبق گفته آکادمی آمریکایی اطفال، همه کودکان باید حداقل تا زمانی که 2 ساله می شوند یا به حداکثر قد یا وزن صندلی اتومبیل می رسند، باید برعکس باشند. اما 30 درصد نوزادان را خیلی زود صاف می کنند. نوزادان باید هر دو مورد وزن و سن را داشته باشندتا رو به جلو بنشینند. به عبارت دیگر هیچ کودکی نباید روبه جلو بنشینند. اگر کودک شما کمتر از 20 پوند دارد، او را برعکس نگه دارید تا به وزن توصیه شده برسد. 

خطر:استخوانهایی که از نخاع نوزاد محافظت می کنند هنوز در حال رشد و تشکیل هستند. هنگامی که یک کودک برعکس بنشیند، پشت و کمر او – که قوی ترین قسمت بدن اوست – می تواند نیروهای بزرگ را جذب کند.رو به جلو نشستن، در صورت بروز حادثه و فشار، به دلیل ظریف بودن و کامل نشدن محافظان سر و ستون فقرات کودک، ضربات و فشارها می توانند باعث آسیب به نخاع و فلج شدن یا مرگ کودک شوند. 

تعمیر سریع:قوانین را دنبال کنید.

نصب برعکس صندلی خودرو کودکان زیر 2سال 

اشتباه 4:صندلی نوزاد با زاویه 45 هست یا خیر؟! 

تست صندلی:بسیاری از صندلی های ماشین نوزادان دارای یک سطح داخلی هستند که به شما می گوید که صندلی در زاویه اشتباه قرار دارد.اغلب اوقات صندلی ها در موقعیتی قرار می گیرند که بیش از حد صاف است.اگر صندلی شما لِوِل بندی را ندارد، این را امتحان کنید: 

یک تکه کاغذ را روی یک مثلث بگذارید، سپس طولانیترین قسمت مثلث را در پشت صندلی اتومبیل قرار دهید — جایی که پشت سر نوزاد قرار دارد — و لبه مثلث در بالاترین حد قرار گیرد. اگر اساسا با زمین موازی بود، کارتان درست است. اما اگر به طور قابل توجهی در هر دو جهت کج هستند، پس شما کارتان را اصلاح کنید. 

خطر:راه هوایی نوزاد بسیار باریک است. اگر صندلی عقب کودکتان بسیار عقب می رود، صندلی نامناسب سنگین کودک شما می تواند به جلو برود، راه های هوایی او را بگیرد، و نمی تواند نفس بکشد. 

تعمیر سریع:در حالی که بیشتر صندلی های عقب خودرو به راحتی برای مسافران بزرگسال است، اما صندلی های ایمنی کودکانی طراحی شده اند تا روی سطح صندلی ماشین نصب شوند. با این حال، بسیاری از صندلی های ایمنی با پایه قابل تنظیم مجهز شده اند.اگر شما ندارید، ماشین خود را بررسی کنید و کمربند های ایمنی او را محکم ببندید.

زاویه مناسب صندلی خودرو کودک 

صندلی خودرو کودک و نکات ریز و درشت آن

اشتباه 5:استفاده نادرست از کلیپ یا گیره نگهدارنده :

تست صندلی:گیره نگهدارنده باید در زیر بغل باشد، و از سینه کودک شما رد شود. این کلیپ اطمینان می دهد که بند های مهار در جای مناسبی قرار دارند. 

خطر:هنگامی که گیره نگهدارنده در جای اشتباه قرار گیرد، بند ها به راحتی می توانند از شانه های کودک بیرون بیایند و کودک در معرض خطر افتادن از صندلی اش قرار می گیرد. 

تعمیر سریع:والدین اغلب گیره را برای آنکه مانع حرکت فرزندشان از صندلی می شود حرکت می دهند، بنابراین هر دفعه موقعیت گیره یا کلیپ را چک کنید.

اطمینان از گیره های نگهدارنده صندلی خودرو کودک 

اشتباه 6:بند های مهار از اسلات یا چفت کردن های اشتباه:

تست صندلی:بیشتر صندلی های ایمنی به سه مدل تبدیل می شوند و کار می کنند:دو مدل پایینی برای رو به عقب، و یک مدل بالا برای رو به جلو. در بیشتر صندلی ها، هنگامی که صندلی به سمت جلو باشند، تنها چفت بالایی، تقویت اضافی لازم را برای حفظ ایمنی در برخورد ایجاد می کنند. با این حال، والدین اغلب صندلی را بدون تنظیم کمربند و مهار صندلی می چرخانند. 

خطر:زمانی که کودک رو به جلو باشد، یک مهار در چفت های پایین تر می تواند صندلی را در طول برخورد بشکند. 

تعمیر سریع:همیشه دستورالعمل هایی را که همراه صندلی داده می شود را بررسی کنید تا مشخص شود کدام چفت برای چه چیزی است.

مدل های گوناگون صندلی خودرو کودک 

دانستنی های صندلی خودرو کودک

اشتباه 7:از صندلی تقویت کننده استفاده نکنید:

تست:هر کودک بین 40 تا 80 پوند 4’9″ نیاز به نشستن در یک صندلی تقویت کننده دارند، که او را بلند تر کند تا کمربند ایمنی خودرو را به درستی ببندد. (و هیچ کودکی زیر 13 سال نباید در صندلی جلو بنشیند.) 

خطر:یک کمربند ایمنی برای افراد بالغ که توسط شما استفاده می شود، کودک را به درستی محکم نمی کند، زیرا از مناطق نادرستی از بدنش عبور می کند: بالای شکمش، بالای شانه اش – و گاهی حتی از گردن.

کودکان اغلب کمربندی که از شانه شان رد شده را حرکت می دهند، زیرا برایشان ناراحت کننده است. در یک تصادف، کودکانی که برای بستن کمربند خیلی کوچک هستند، می توانند آسیب عصبی درونی داخلی یا آسیب های سر و ستون فقرات ببینند و حتی می تواند باعث مرگ آنها شود. 

تعمیر سریع:بیرون بروید و امروز برای فرزندتان یک صندلی تقویت کننده بخرید.

صندلی خودرو کودک و صندلس تقویت کننده آن 

صندلی خودرو کودک را چگونه انتخاب کنیم؟

اشتباه 8:استفاده از صندلی هایی که توسط شرکت برای مشکلشان فراخوانده شدند: 

تست صندلی:طی پنج سال گذشته، میلیون ها صندلی ایمنی فراخوانده شده اند، اما بسیاری از آنها تعمیر و یا جایگزین نشده اند.

قبل از خرید، لیست صندلی های فراخوانده شده را چک کنید. شما باید نام مدل، شماره مدل و تاریخ تولید صندلی را بدانید. 

خطر:فراخوانی صندلی های ماشین به دلایل متعددی ،رخ می دهد، مانند کابین اتومبیل و صندلی های قابل اشتعال که می توان از خرید آنها جلوگیری کرد. این در حالی است که برخی از صندلی های فراخوانده شده، خطر زیادی برای کودکان ندارد. یک دستگیره معیوب می تواند به راحتی منجر به فاجعه شود. 

تعمیر سریع:اگر بفهمید که صندلی شما فراخوانده شده، برای دستورالعمل های بیشتر با شرکت سازنده تماس بگیرید و هرگز یک صندلی ماشین را از فروشگاه دست دوم خریداری نکنید، زیرا ممکن است تصادفی باشد .

طریقه صحیح و سالم نگهداری شیر دوشیده مادر چگونه است؟

شیر مادر، شیری است که از پستان مادر تراوش می کند و مهمترین و بهترین تغذیه کودکان در سالهای ابتدای زندگی است. این شیر ماده غذایی است که نقش بسیار مهمی در تکامل جسمی و روحی کودک دارد به همین دلیل باید به کودک تا زمانی که به این مایع نیاز دارد، شیر داده شود.

شیر دادن به کودک توسط مادر تا 6 ماه ابتدای زندگی کودک الزامی است و پس از آن نیز بهتر است کودک تا 24 ماهگی همراه با غذاهای کمکی شیر مادر بخورد. بسیاری از مادران شاغل با اینکه دوست دارند خود به نوزادشان به صورت مستقیم شیر دهند اما امکان این کار را ندارند و باید از دوشیده شده خود برای تغذیه کودکشان استفاده کنند.

اما باید توجه کرد که هیچ چیزی حتی شیر ذخیره شده مادر، جای آغوش گرفتن نوزاد و مکیدن سینه مادر و به طور کلی شیر دادن مستقیم به کودک را نمی گیرد.

نکات کلیدی برای نگهداری شیر دوشیده مادر

1.اگر جزو مادران شاغل نیستید و فقط به دلیل بی حوصلگی می خواهید شیر خود را فریز کنید و به کودکتان بدهید باید بگوییم از این کار خود داری کنید زیرا هیچ چیزی برای کودک جای آغوش گرم مادر هنگام شیر خوردن را نمی گیرد بنابراین باید دقت کنید این روش ها برای افرادی مناسب است که به دلیل موقعیت های شغلی امکان شیر دهی به کودکشان را ندارند.

2.مادر شاغل برای شیر دادن به کودک خود باید شیرش را بدوشد و درون کیسه یا شیشه بگذارد و سپس آن را داخل فریزر قرار دهد. برای نگهداری طولانی مدت شیر مادر و برای جلوگیری از پایین آمدن کیفیت شیر مادر، آن را داخل کیسه های مخصوص نگهداری در فریزر بریزید.

3.قبل از گذاشتن شیر دوشیده شده مادر در فریزر، روی آن تاریخ بنویسید.

4.هنگامی که مادر شیر خود را دوشید باید سریعا برای جلوگیری از هر گونه فساد آن را داخل فریزر بگذارد.

5.تا چند هفته می توانید شیر مادر را در فریزر نگه دارید بدون آنکه کیفیت آن پایین آید.

6.برای نگهداری طولانی مدت شیر مادر در فریزر ، ظرف یا کیسه شیر دوشیده شده مادر را در انتهای فریزر بگذارید تا از خراب و فاسد شدن آن جلوگیری کنید.

7.اگر قصد مسافرت دارید و می خواهید شیر ذخیره شده مادر را به همراه خود ببرید برای فاسد نشدن شیر مادر باید آن را درون کیسه پر از یخ بگذارید به طوری که یخ دورتا دور شیر مادر را بپوشاند. با این کار می توانید از فاسد شدن شیر مادر تا 12 ساعت جلوگیری کنید.

8.اگر می خواهید شیر مادر را در یخچال برای یک یا دو روز نگه دارید و قصد فریزر آن را ندارید باید بدانید شیر مادر را تنها تا 72 ساعت بدون تغییر کیفیت می توانید نگهداری کنید.

9.برای گرم کردن شیر ذخیره شده مادر هنگام خروج از فریزر ، از ماکروویو استفاده نکنید، زیرا شیر را می سوزاند و باعث پایین آمدن کیفیت شیر می شود . برای این کار شیر مادر را توسط آب داغ گرم کنید و آن را به درجه حرارت بدن مادر برسانید تا کودک با خوردن آن حس کند شیر مادر را مستقیم از پستان مادر می خورد.

10.برای فریز کردن شیر مادر تمامی نکات ذکر شده را رعایت کنید و شیر کمی را برای کودک ذخیره نمایید زیرا کیفیت شیر مادر به سرعت تغییر می کند.

علل و علائم انواع آلرژی در کودکان

آیا کودک شما مدام در حال عطسه ، سرفه و آبریزش بینی است ؟ احتمال زیاد از آلرژی رنج می برد . در حقیقت آلرژی ها در کودکان و نوزادان بیش از بزرگسالان است . تقریبا 50 میلیون نفر در سراسر دنیا از آلرژی رنج می برند که بیشتر آن ها به آسم منجر می شود . حال در این قسمت از بیا نی نی در مورد آلرژی های رایج در کودکان به شما توضیح خواهیم داد. 

علائم آلرژی در کودکان :

1. آلرژی به غذا

شدت علائم آلرژی بستگی به میزان غذای مصرفی و حساسیت کودک به آن غذاست که علائم آن شامل موارد زیر می باشد :

•  خارش دهان و گلو
•  جوش های قرمز، برجسته و خارش زا شبیه به تاول
•  آبریزش و خارش بینی
•  دل پیجه منجر به اسهال، یا حالت تهوع
•  شوک عصبی
•  مشکلات تنفسی
•  اگزما

 آلرژی به هوا 

آلرژی به مواد موجود و گرد و غبار در هوا نیز می تواند باعث مشکلات در کودکان دور و بر 10 سال شود . این علائم در بین سنین 40 تا 60 سال از بین می رود که شامل موارد زیر هستند:

•  خارش بینی و گلو
•  عطسه
•  گرفتگی بینی
•  سرفه
•  خارش، قرمزی و آبریزش چشم ها

2. آلرژی به حشرات 

آلرژی به حشرات مانند عنکبوت در کودکان رایج است که علائم آن شامل موارد زیر است :

•  التهاب و ورم گلو
•  حالت تهوع
•  اسهال
•  تاول در کل بدن
•  سختی تنفس
•  شوک عصبی 

شوک آنافیلاکتیک

در این مورد کودک دچار حساسیت شدیدی می شود و می توان نتایج و آسیب های آن را در قلب ، ریه و پوست مشاهده کرد . این شوک تنها چند ثانیه بعد از در معرض آلرژن قرار گرفتن ، ایجاد می شود . علائم آن نیز نباید نادیده گرفته شود که شامل موارد زیر است :

•  کاهش سریع فشار خون
•  ورم صورت، گلو، لب ها و زبان
•  تاول
•  سختی تنفس
•  تنگی شدن راه گلو
•  سرگیجه
•  سبکی سر
•  خروسکی شدن صدا
•  ناهوشیاری
• عفونت گوش

آلرژی هایی هستند که باعث التهاب و خارج شدن مایعاتی از گوش می شوند و شنوایی کودک را می کاهند و در نتیجه در صحبت کردن کودک نیز مشکل ایجاد می کند ، زیرا نمی تواند خوب بشنود.

برخی آلرژی زاهای رایج

– بیرون از خانه :آلرژن موجود در درختان ، آلرژی گیاهان ، نیش حشرات ، موی حیوانات ، دود اگزوز ماشین

– داخل خانه :گرد و غبار ، کپک ، دود سیگار، عطر

– غذاها :بادام زمینی ، تخم مرغ ، شیر و محصولات لبنی

5 راه موثر برای درمان آلرژی در کودکان

1. آنتی هیستامین :

حتما باید توسط پزشک تجویز شود .

2. اسپری :

اسپری ها نیز برای مشکلات تنفسی و گرفتگی بینی در حساسیت بسیار موثر است که حتما باید توسط پزشک تجویز شود .

3. ایمن درمانی :

این درمان با تزریق ضد آلرژی انجام می شود که آلرژی های هوا ، حشرات، حیوانات ، غذاها را در کودک بی اثر می کند .

4. دوری از هرگونه حیوان :

ممکن است که کودک شما به حیواناتی مثل گربه ، سگ یا حتی پرندگان آلرژی داشته باشد که حتما باید او را از این حیوانات دور کنید .

5. برداشتن قالیچه و فرش :

شاید پزشک از شما بخواهد که فرش و قالیچه را تا مدت زمانی از روی زمین بردارید تا آلرژی موجود در کرک ها به کودک آسیبی وارد نکند . 

درمان های خانگی برای حساسیت

1. محلول نمک

این درمان برای آلرژی های تنفسی بسیار عالی است و راه بینی و گلو را باز می کند و همچنین التهابات را نیز بهبود می بخشد . کافی است که یک قاتشق چای خوری نمک را در آب تصفیه شده و گرم حل کنید . می توایند کمی جوش شیرین هم به آن اضافه کنید و سپس از کودک تان بخواهید که آن را در دهان خود قرقره کند . 

2. شستشوی چشم ها

اگر کودک شما از آبریزش و یا خارش چشم هایش شکایت دارد ، حتما از او بخواهید که چشم هایش را با آب خنک شستشو دهد . 

3. دوش آب گرم

اگر کودک شما به دلیل شرایط هوا به یکباره دچار عطسه شدید می شود ، حتما از او بخواهید که یک دوش آب گرم یا داغ بگیرد .

4. سرکه سیب

سرکه سیب می تواند علائم آلرژی را تسکین دهد و از شدت آن ها جلوگیری کند . یک قاشق چای خوری سرکه سیب ارگانیک را در یک لیوان آب بریزید و از کودک خود بخواهید که سه بار در روز این محلول را بنوشد.

ممکن است که کودک شما از انجام این کار خودداری کند که علت آن هم طعم نامناسب این محلول است . در این حالت بهتر است که از روش های دیگری استفاده کنید. 

5. چای گزنه

برگ های گزنه دارای خواص آنتی هیستامینی هستند و به درمان علائم آلرژی در کوتاه مدت کمک می کند.

– برگ های گزینه را در آب جوش به مدت 15 دقیقه بجوشانید . بعد از خنک شدن یک فنجان از آن را به کودک دهید. این چای باعث نرم شدن راه بینی و گلو می شود. 

6. عسل طبیعی

یک قاشق چای خوری از عسل خام و طبیعی را به کودک خود بدهید . بیش از این مقدار مصرف عسل هم مانعی برای کودک ندارد . بهتر است که این روش را به مدت یک ماه با شروع فصل آلرژی زا آغاز کنید که این روش مانند تزریق داروهای ضد آلرژی عمل می کند و هیچ گونه عوارض جانبی نیز ندارد. 

7. غذاهای مبارزه گر با آلرژی

غذاهایی که حاوی امگا 3 و اسید چرب ضروری هستند ، با آلرژی ها مبارزه می کنند . شواهد علمی نشان می دهد که این مواد غذایی از التهابات جلوگیری می کند . ماهی آبپز شده ، گردو و بذر کتان جزء این دسته از مواد غذایی هستند که با آلرژن ها مبارزه می کنند. 

نکته:اگر شک دارید که کودکتان به آلرژی مبتلاست یا خیر ، قبل از مراجعه به پزشک به او مقدار کمی لبنیات بدهید تا علائم او بیرون بزند و پزشک بتواند آن ها را بررسی کند. 

آلرژی و مدرسه

اگر کودک شما به آلرژی مبتلاست و نیاز به مراقبت خاصی دارد ، حتما این موضوع را با مدرسه در میان بگذارید و برنامه مراقبتی را به آن ها تحویل دهید . این کودکان می توانند هرگونه فعالیتی را در مدرسه شان انجام دهند ، به غیر از ورزش های سنگین که باعث تشدید آسم می شود . همچنین باید او را دور از تخته بنشانید تا آلودگی های گچ و ماژیک به آن ها نرسد .

چگونه از آلرژی در کودک خود جلوگیری کنیم ؟

موثر ترین راه جلوگیری از آلرژی ، دوری کردن از آلرژن هاست و در نتیجه باید آلرژین ها را با کمک پزشک شناسایی کنید .

مثلا اگر کودکتان به چمن حساسیت دارد ، از شلوار و جوراب های بلند برای او استفاده کنید .

اگر به حیواناتی مثل گربه ، سگ یا پرندگان آلرژی دارد، هرگز اجازه ندهید که به آن ها نزدیک شود .

اگر به غذای خاصی آلرژی دارد ، هرگز آن غذا ها را برایش درست نکنید و حتی بوی غذا نباید به کودک برسد . این آلرژی غذایی را به فامیل و خویشاوندان نیز اطلاع دهید .

یکی از عوامل موثر در پیشگیری از ابتلا به آلرژی در کودک رژیم غذایی مادران مبتلا به آلرژی قبل از بارداری است پس قبل از بارداری باید نکات و موارد مهم را رعایت کنند.

خانم ها تا قبل از بارداری اسید فولیک مصرف کنند به این علت که کمبود اسید فولیک در دوران بارداری عاملی است برای بروز برخی ناهنجاری های مادرزادی در لوله عصبی و نخاع در کودکان.

یکی از بهترین راه های پیشگیری از آلرژی در کودکان مصرف شیر مادر بلافاصله پس از تولد نوزاد است چراکه این روش عاملی مهم در پیشگیری از آلرژی های غذایی است.

به هیچ وجه غذای کمکی کودک را زودتر از مؤعد شروع نکنید به این دلیل که دادن غذاهایی که بدن کودک تحمل آن را ندارد سبب اختلال در عملکرد دستگاه های بدن کودک شده و او را در معرض ابتلا به آلرژی غذایی قرار میدهد.

طبق توصیه ی متخصصان تغذیه تخم مرغ، آجیل، گندم، سویا، ماهی و گوجه فرنگی ازانواع مواد آلرژی زا به شمار می روند که والدین باید مصرف آن را در کودکان با احتیاط آغاز کنند.