دسته: دانستنی‌های کودکان

رنگ چشم نوزاد یکی از جذاب‌ترین بخش‌های رشد آن است. پدر و مادرها معمولاً در مورد رنگ چشم نوزادی که در آینده خواهند داشت، بحث می‌کنند. آیا چشم نوزاد شما یک رنگ خواهد داشت یا ممکن است مخلوطی از رنگ‌ها باشد؟

 علم پزشکی می‌گوید که ظاهر نوزاد نتیجه ترکیب ژنتیک هر دو والد است. با این حال ترکیب ژنتیکی هر دو والد هم می‌تواند به روش‌های مختلفی صورت بگیرد. بنابراین راز میزان شباهت نوزاد به والدین خود، تا زمانی که به دنیا نیامده است، مشخص نمی‌شود. بعد از تولد نوزاد شما درباره سلامتی، ظاهر و شباهت او به والدینش یک ایده کلی به دست می‌آورید اما مطمئناً به سادگی نمی‌توانید در مورد رنگ چشم نوزادتان قضاوت کنید. ممکن است کمی طول بکشد تا رنگ چشم اصلی نوزاد مشخص شود مخصوصاً اگر چشم های کودک در هنگام تولد خیلی روشن و رنگی باشد.

عوامل موثر در تعیین رنگ چشم نوزاد

1- ویژگی های ژنتیکی

اگرچه رفتار ژنتیکی، رنگ چشم کودک را تعیین می‌کند اما رنگ چشم کودک تنها با ژنتیک تعیین نمی‌شود و برخی مردم به اشتباه به این موضوع باور دارند.

• اگر شما و همسرتان هر دو چشم‌های آبی دارید، احتمال زیادی وجود دارد که فرزند شما نیز چشمان آبی داشته باشد اما این قطعیت ندارد.
• اگر والدین چشمان قهوه‌ای داشته باشند می‌توان انتظار داشت که فرزندشان نیز چشمان قهوه‌ای داشته باشد، ولی هیچ تضمینی وجود ندارد.
• کودکانی که پدربزرگ و مادربزرگ با چشمان آبی دارند، به احتمال زیاد چشمان آبی دارند.
• کودکانی که والدین با چشمان قهوه‌ای و آبی دارند، به احتمال 50% چشمان آبی یا قهوه‌ای دارند.
• نوزادانی که با یک چشم آبی و یک چشم قهوه‌ای متولد می‌شوند، از یک بیماری نادر ژنتیکی رنج می‌برند که در این مورد باید با پزشک مشورت شود.

در تصویر زیر نمودار “احتمال رنگ چشم نوزاد”  بر اساس رنگ چشم خودتان و همسرتان کشیده شده است.

2- ملانین

ملانین رنگدانه‌ای است که رنگ پوست و مو را ایجاد می‌کند. این رنگدانه توسط سلول‌ها تولید می‌شود و نقش مهمی در رنگ چشم کودک دارد. تولید ملانین در عنبیه چشم زمانی آغاز می‌شود که چراغ‌های روشن بیمارستان به چشمان نوزاد تازه متولد شده، برخورد می‌کند. تولید ملانین کمتر، منجر به ایجاد رنگ روشن‌تر در چشم نوزاد می‌شود و ملانین بیشتر منجر به رنگ چشم تیره‌تر می‌شود. بنابراین میزان ملانین کمتر می‌تواند رنگ چشم کودک را آبی، سبز، خاکستری و یا فندوقی کند و ملانین بیش از حد باعث می‌شود نوزاد چشمانی سیاه یا قهوه‌ای تیره داشته باشد.

چه زمانی رنگ چشم نوزاد تغییر می کند؟

تغییرات رنگ چشم نوزاد معمولاً در 6 ماهگی نوزاد اتفاق می‌افتد و تا 9 ماهگی ادامه می‌یابد. در این زمان در عنبیه چشم نوزاد، ملانین به اندازه کافی ذخیره شده است و این زمان برای شما مشخص خواهد شد که رنگ چشم کودک شما چه رنگی خواهد بود. با این حال تغییرات رنگ چشم در این زمان به پایان نمی‌رسد و شما ممکن است تغییرات رنگ چشم کودک خود را تا 3 سالگی او ببینید. این تغییرات احتمالاً رنگ چشم کودک شما را تیره‌تر می‌کند و رنگ چشم او ممکن است به قهوه‌ای، سبز یا فندوقی تبدیل شود. بنابراین انتظار نداشته باشید رنگ چشم کودک شما به طور ناگهانی از سیاه به آبی یا خاکستری تغییر کند. تغییرات رنگ چشم در بعضی از کودکان حتی تا وقتی که به سن بزرگسالی می‌رسند نیز ادامه دارد. 

آیا یکسان نبودن رنگ دو چشم نوزاد، نگران کننده است؟

1- ناهم‌رنگی عنبیه (هتروکرومیا)

نا هم رنگی عنبیه  یک اتفاق نادر است که در آن کودک دارای چشمانی با دو رنگ متفاوت است که در گونه هایی از آن عنبیه کودک رنگارنگ می‌شود. دلیل هر دوی این اتفاقات می‌تواند یک تغییر ژن باشد که باعث ایجاد رنگدانه بیش از حد در یکی از عنبیه‌های چشم می‌شود. علاوه بر این مصرف برخی داروهای خاص، می‌تواند این اتفاقات را تشدید کند. 

هتروکرومیای کامل

هتروکرومیای جزئی

2- سندروم واردنبرگ

یکی دیگر از دلایلی که ممکن است رنگ دو چشم کودک متفاوت باشد یا رنگارنگ باشد، سندروم واردنبرگ است که بر اثر یک جهش ژنی ایجاد می‌شود و باعث می‌شود تغییرات در سطح رنگدانه‌های مو، عنبیه چشم و پوست ایجاد شود. این سندروم در برخی از نوزادان با کاهش شنوایی نیز همراه است.

روش درمان دو رنگ بودن چش

• اگر هتروکرومیا همراه با علائم دیگر باشد

هتروکرومیای جزئی معمولاً نیازی به درمان ندارد زیرا برای نوزاد مضر نیست با این حال اگر هتروکرومیا با علائم دیگر مانند تورم و التهاب همراه شد، ضروری است که ابتدا التهاب را برطرف کنید و بعد از آن نگران هتروکرومیا باشید.

• کودک قادر به دیدن نیست و یا اختلال در بینایی آن وجود دارد

مواردی در هتروکرومیا وجود دارد که کودک قادر به دیدن نیست یا در بینایی اش اختلال وجود دارد، در چنین شرایطی استفاده از لنزهای رنگی توصیه می‌شود. اگر استفاده از یک لنز کار دشواری است می‌توان از دو لنز استفاده کرد که رنگ چشم‌ها را به یک رنگ مشابه متمایل کند.

به طور کلی نگران نباشید

حتی اگر هتروکرومیا را درمان نکنید هیچ تاثیری بر سلامتی فرزندتان ندارد. بسیاری از افرادی که هتروکرومیای جزئی دارند با شادی و در سلامتی زندگی می‌کنند. با این حال اگر فرزند شما احساس ناراحتی می‌کند می‌توانید همیشه از لنزهای تماسی استفاده کنید و این اختلال را پنهان کنید و در نهایت، اگر در مورد آنچه می‌خواهید انجام دهید، مطمئن نیستید با یک متخصص اطفال مشورت کنید.

رنگ چشم نوزاد در زمان تولد روشن به نظر می‌رسد و بیشتر متمایل به رنگ‌های آبی، خاکستری روشن است. برخی از مواقع نیز به علت ازدیاد چشمانی با رنگ‌های قهوه‌ای و سیاه، پدر و مادر از اینکه رنگ چشم کودک آن‌ها متفاوت با بقیه است، خوشحال می‌شوند.
اما با گذشت زمان رنگ چشم کودک تغییر کرده و به سمت رنگ‌های تیره مخصوصاً قهوه‌ای میل می‌کند. 

ثابت شدن رنگ چشم نوزاد تا چه زمانی است؟

ثابت شدن رنگ چشم نوزاد به دلایل مختلفی بستگی دارد. از مهم‌ترین دلایل موثر در رنگ چشم کودک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• میزان رنگدانه 

رنگدانه مو و پوست ما، ملانین است. این رنگدانه‌ها توسط سلول‌ها تولید می‌شود و در تعیین رنگ چشم کودک نقش زیادی ایفا می‌کند. این رنگدانه‌ها از زمان تولد نوزاد با برخورد اولین نور به چشم نوزاد ایجاد می‌شود. در صورتی که این رنگدانه‌ها کمتر در عنبیه تولید شوند رنگ چشم روشن‌تر و اگر بیشتر تولید شوند باعث تیره شدن رنگ چشم می‌شوند. تولید کم این رنگدانه، رنگ چشم را سبز و یا فندقی و افزایش تولید رنگدانه، چشم را قهوه‌ای یا سیاه می‌کند.

دلیل اینکه رنگ چشم کودک متمایل به آبی خاکستری است، وجود مقدار کمی رنگدانه
و یا عدم داشتن رنگدانه عنبیه چشم می‌باشد. ایجاد رنگدانه در عنبیه چشم بسیار سریع
اتفاق می‌افتد و تا دو ماهگی کامل می‌شود و تا دو سالگی پیگمان‌ها در چشم افزایش می‌یابند. بنابراین رنگ چشم کودک تا دو سالگی تغییر می‌کند. دلیل تیره‌تر شدن رنگ چشم،
تجمع پیگمان‌ها و یا رنگدانه با رنگ تیره تر است. از نظر قدیمی‌ها، تا سن نوزاد 40 روز نشود نمی توان رنگ چشم کودک را تعیین نمود.

اگر رنگدانه یا پیگمان در عنبیه چشم وجود نداشته باشد باعث ایجاد بیماری آلبینیسم در نوزاد می‌شود. در این بیماری نوزاد به غیر از چشم‌ها در پوست و مو نیز رنگدانه ندارد و اصطلاحاً زال است. عدم وجود رنگدانه در چشم موجب اختلال در سیستم بینایی کودک می‌شود.

• شرایط جغرافیایی

از عوامل دیگری که می‌تواند بر روی رنگ چشم نوزاد اثر بگذارد شرایط جغرافیایی
از جمله نور محیط می‌باشد.

• ژنتیک

رنگ چشم و پوست نوزاد از ژنیتیک تبعیت می‌کند. ژنتیک اثر مستقیم در تعیین رنگ چشم کودک دارد. ژنن‌هایی که از پدر و مادر به ارث می‌رسند ممکن است شبیه
یا متفاوت باشد. دانشمند معروفی به نام مندل بیان می‌کند که ژن تیره رنگ بر رنگ روشن
غالب است و فردی با دو ژن قهوه‌ای و یا یک ژن آبی و یک ژن قهوه‌ای، به احتمال بیشتری رنگ چشم  قهوه‌ای خواهد داشت. و تنها زمانی رنگ چشم کودک آبی می‌شود که هر دو ژن او آبی
باشد.

در صورتی که رنگ چشم والدین هر دو، روشن و آبی باشد احتمال آبی شدن رنگ چشم کودکشان بسیار زیاد است اما باز هم قطعی نیست. اگر پدر و مادر چشمانشان قهوه‌ای باشد، رنگ چشم کودکشان قهوه‌ای می‌شود، اما این نیز قطعی نیست. کودکانی که رنگ یک چشم آن ها آبی و چشم دیگر قهوه‌ای است از یک سندرم و بیماری ژنتیکی رنج می‌برند.

رنگ چشم کودک چه زمانی ثابت می‌شود؟

تغییر رنگ چشم از 6 ماهگی تا 9 ماهگی ادامه دارد. در این مدت ملانین کافی
در چشم ذخیره می‌شود و رنگ چشم به آسانی قابل تعیین خواهد بود. البته این تغییرات تا
3 سالگی کودک ممکن است ادامه یابد.  این تغییرات می تواند باعث تیره شدن رنگ چشم شود و رنگ چشم او را از سبز به قهوه‌ای تغییر دهید اما تغییر رنگ چشم از سیاه به آبی غیر
ممکن است. حتی ممکن است این تغییرات تا بزرگسالی افراد ادامه داشته باشد.

در نتیجه…

دلیل اصلی رنگ عنبیه چشم، رنگدانه‌های موجود در عنبیه است. ولی تیره یا
روشن بودن آن به ژنتیک و ملانین بستگی دارد. ژنتیک، تعیین کننده رنگ چشم است و
بعضی از ژن‌ها اثر بیشتری می‌گذارند. 74 درصد شکل گیری رنگ چشم، ژن OCAZ است. این ژن در تولید ملانین نقش اساسی
دارد. به طور کلی تغییرات رنگ چشم کودک به عوامل ژنتیکی، میزان رنگدانه و شرایط جغرافیایی و آب و هوا بستگی دارد که تغییرات آن هم در افراد مختلف و شرایط مختلف، متفاوت است. 

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

از آنجا که نوزادان نمی توانند نیازهای خود مانند گرسنگی، گرما، سرما، و … را بیان کنند، برای بیان نیاز خود گریه می کنند و در واقع با گریه کردن حرف می زنند. اما گاهی مادر با وجود آگاهی از آنچه که به هنگام تولد نوزاد باید بداند و برآوردن همه نیازهای نوزاد همچنان با گریه او مواجه می شود. به گفته محققان برخی از نوزادان به دلیل عدم تکامل سیستم عصبی در چند ماه اول زندگی بدون دلیل یا به دلایل ناشناخته گریه می کنند. همچنین برخی از نوزادان به نور، سروصدا، بو و سایر عوامل محیطی حساس هستند و همین عاملی می شود برای اینکه گریه کنند. اکثر نوزادان در شش هفته اول زندگی به طور متوسط روزی سه ساعت گریه می کنند ولی با بزرگتر شدن نوزاد و از سه ماهگی به بعد گریه نوزاد معمولا به یک ساعت در روز تقلیل می یابد. با گریه کودک هورمونی به نام پرولاکتین در بدن مادر ترشح می شود که باعث می شود مادر به گریه کودک جواب دهد و نیاز او را برطرف کند. هیچ راه حل خاصی برای آرام کردن کودک وجود ندارد ولی با شناخت نحوه گریه کردن نوزاد و کسب تجربه در این زمینه تا حد زیادی می توان به مشکل نوزاد پی برد و او را ساکت کرد.

1. گریه خواب

اگر کودک هنگام گریه کردن دستهایش را به سمت چشم ها برده و چشم های خود و نواحی اطراف بینی را بمالد، می خواهد به مادر خود ثابت کند که خوابش می آید. در این حالت کودک کلافه است و به سر و صورتش می زند. در واقع کودک به صورت آهسته و یکنواخت، ناله می کند و گریه او همراه با بی حوصلگی است.

2. گریه گرسنگی

اگر نوزاد به هنگام گریه کردن، دست خود را مشت کرده و به سمت دهان خود ببرد، با این حرکت در واقع گرسنگی خود را اعلام می کند. در سنین بالاتر از نوزادی و قبل از سه سالگی کودک به هنگام گرسنگی انگشت خود را می مکد. در سنین بالای سه سالگی مکیدن انگشت توسط کودک می تواند نشانه نیاز عاطفی باشد و به علت گرسنگی نیست.

3. گریه ناشی از کولیک نوزاد

بعضی از نوزادان و مخصوصا نوزادان نارس دارای مشکل گوارشی هستند و به دلیل نارس بودن دستگاه گوارش، و عدم هضم غذا دچار شکم درد می شوند و گریه می کنند. این نوزادان معمولا بعد از خوردن شیر با حالت بیقراری و اشک و فریاد گریه می کنند. برای رفع این حالت مادر باید نوزاد را به شکم روی دست بخواباند و به آرامی با کف دست ستون فقرات نوزاد را ماساژ دهد.

4. گریه ناشی از گرما

اگر کودک هنگام گریه کردن فریاد بزند و صورتش قرمز شود، این گریه می تواند ناشی از گرما باشد که با کم کردن لباس نوزاد معمولا این گریه برطرف می شود. بهتر است دمای اتاق کودک 22 تا 25 درجه سانتیگراد در بهار و تابستان، و 25 تا 28 درجه سانتیگراد در پاییز و زمستان باشد.

5. گریه ناشی از سرما

وقتی نوزاد احساس سردی کند، آراو و بدون سرو صدا گریه می کند، در این حالت نوزاد گریه بارزی ندارد و با انقطاع صدایی شبیه گریه ایجاد می کند.

6. گریه ناشی از سوختگی پاها

اگر کودک به هنگام گریه کردن پاهای خود را به داخل شکم جمع کرده و با فشار به سمت جلو باز کند، نشان دهنده این است که پای کودک سوخته. این گریه معمولا همراه با بی قراری است.

7. گریه نوزاد ناشی از درد معده

نوزاد، بعد از خوردن شیر یا شیشه پستانک با ورود هوا به معده، نیاز به گرفتن باد گلو دارد، در این حالت نوزاد آرام و بی صدا گریه می کند. برای آرام کردن نوزاد سر او را روی شانه بگذارید و آرام با کف دست به پشت او بزنید تا با گلوی نوزاد گرفته شده و آرام شود.

8. گریه ناشی از بیماری

اگر کودک حال خوبی نداشته باشد و گریه او همراه با تب، بی اشتهایی، دفع مدفوع و ادرار به صورت غیرعادی باشد، نشاندهنده این است که کودک از نظر جسمی مشکل دارد.

9. گریه طلب محبت

نوزادان از همان بدو تولد محبت را درک می کنند، بنابراین برای ایجاد حس اطمینان و آرامش در نوزاد باید کودک را بغل کرد و به آرامی با او صحبت کرد، در کنار کودک دراز کشید و با او صحبت کرد، یا حتی او را در آغوش گرفت و به پارک برد تا کودک بتواند از هوای آزاد استفاده کند.

10. گریه بی دلیل

گاهی کودک بدون دلیل خاصی نق نق می کند، گریه کودک در این حالت خودبه خود قطع و وصل می شود و کودک به جای خاصی از بدن خود اشاره نمی کند. معمولا وقتی کودک تنها می شود و دوروبرش خلوت می شود، شروع به نق زدن می کند. در این حالت معمولا با سرگرم کردن کودک و بازی کردن با او آرام می شود.

رشد و نمو طبیعی کودک در هر سنی نشانه سلامت زیستن او در حال و آینده است و بنابراین باید در هر زمان و در هر سنی، معیارهای رشدی کودک خود را بشناسید، اطلاعات مربوط به وزن نوزاد را بدانید و مطمئن شوید که کودک به طور طبیعی رشد و نمو می کند و اگر رشد او متوقف شده است، در صدد برآئید که جبران کنید. تماشای مراحل رشد طبیعی کودک یکی از لذایذ جالب و فراموش نشدنی مادر است. برخی از نوزادان در هنگام تولد کاهش وزن دارند و برخی خیلی درشت هستند.

وزن طبیعی نوزاد در هنگام تولد بین 2 کیلوگرم و 700 گرم تا 4 کیلوگرم و 200 گرم است. هر چه وزن نوزاد از این رنج وزنی فاصله بیشتری داشته باشد، برای نوزاد خطر بیشتری در بر دارد.

اگر وزن نوزاد کمتر از 2/700 کیلوگرم باشد، نشاندهنده نارس بودن نوزاد است. نارس بودن نوزاد اکسیژن رسانی به بدن و مغز نوزاد را تحت تاثیر قرار می دهد و احتمال عقب ماندگی ذهنی و مرگ نوزاد را افزایش می دهد. عدم رعایت رژیم غذایی مناسب در طول بارداری، استرس، مصرف سیگار، عفونت های مایع آمینوتیک و واژینوز باکتری، از عواملی هستند که باعث می شوند نوزاد با وزن کم و به صورت نارس متولد شود.

اگر وزن نوزاد از 4/200 کیلوگرم بیشتر باشد، دارای وزن غیر نرمال بالاست. چاقی مادر، دیابت، زایمان های متعدد، و عوامل وراثتی از عواملی هستند مه باعث درشت شدن نوزاد می شوند. درشت بودن نوزاد هم برای مادر و هم برای نوزاد خطرات جدی در پی دارد. این مساله برای مادر باعث افتادگی مثانه و اختلال در دفع ادرار، کمر درد، پارگی کانال زایمانی و خونریزی شدید می شود؛ و در نوزاد باعث آسیب به عصب دست و بازو، شکستگی کتف، آسیب به سر و شکستگی جمجمه می شود.

میزان رشد نوزاد از بدو تولد

• رشد نوزاد در 30 روز اول تولد سریع است، گر چه در هفته اول تولد، نوزاد ده درصد وزن خود را به علت شیر کافی نخوردن و کاهش آب بدن از دست می دهد، ولی این کاهش وزن، در آینده جبران می شود، نوزاد سالم معمولا از 12 روز پس از به دنیا آمدن رشد می کند و وزنش افزایش می یابد و روزانه 30 گرم به وزن او اضافه می گردد.
• در شش ماه اول تولد، رشد نوزاد خیلی سریع است، یعنی هفته ای 29 گرم، یا به عبارتی بین 700، 800 و حتی 1000 گرم در ماه به وزنش اضافه می شود. غذای مناسب برای نوزاد یک ماهه شیر مادر یا شیر خشک است که معمولا هر دو ساعت یک بار تغذیه می کند. کودک دو ماهه باید وزنش هر هفته افزایش یابد، ولی در صورتی که شیر کافی دریافت نکند ممکن است وزنش اضافه نشود که در اینصورت باید از پزشک کمک گرفت.
• وزن نوزاد در پنج تا شش ماهگی دو برابر می شود، اما در شش ماهه دوم این وزن گیری به ماهی 300، الی 400 گرم کاهش می یابد. این وزن گیری برای کودکانی که با وزن طبیعی متولد می شوند، طبیعی است ولی کودکانی که با وزن بالای 300/5 کیلوگرم به دنیا می آیند، افزایش وزن بیشتری دارند. همچنین نوزادانی که با وزن کم متولد می شوند وزن گیری متناسب با جثه خود دارند و نمی توان انتظار داشت که افزایش وزن آنها مانند نوزادان طبیعی باشد.
• وزن کودک با رسیدن به یک سالگی سه برابر می شود و تغذیه شبانه کودک در این مرحله نباید متوقف شود ولی کمتر می شود.
• به طور کلی نوزاد به صورت طبیعی در سال اول زندگی خود 5/600 کیلوگرم افزایش وزن دارد و در سال دوم این وزن گیری کاهش می یابد و به 5/200 کیلوگرم می رسد. زیرا کم اشتهایی که از 10 ماهگی به طور طبیعی شروع می شود، تا آخر سال دوم ادامه دارد. بافت چربی زیر پوست کودک در خلال سال دوم تولد کم می شود و به نظر می رسد کودک در سال دوم تولد لاغر شده است، ولی در حقیقت چربی زیر پوست او از بین رفته است.

معمولا وزن نوزادان دختر از وزن نوزادان پسر کمتر است. بنابراین جای هیچگونه نگرانی نیست زیرا وزن گیری نوزادان در مراحل مختلف زندگی و بسته به جنسیت آنها متفاوت است. معمولا نوزادان نارس 5 تا 8 درصد وزن خود را در روزهای اول تولد از دست می دهند و بعد از دو هفته وزن از دست داده را دوباره به دست می آورند. این نوزادان در دو ماه اول تولد معمولا روزی 28 گرم به وزنشان اضافه می شود و از ماه دوم به بعد به طور طبیعی نیم کیلوگرم در ماه به وزنشان اضافه می شود. افزایش وزن نوزاد به طور طبیعی می تواند منجر به دو برابر شدن وزن نوزاد تا پنج ماهگی و سه برابر شدن وزنش تا یک سالگی گردد.

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – حرارت بدن کودکان در حالت طبیعی بین 36/8 تا 37/2 درجه سانتیگراد در شبانه روز متغیر است. اگر حرارت بدن، بیش از حد باشد، کودک تب دارد. تب نشانه ای است از یک بیماری و معمولا در بیماری های عفونی و غیرعفونی به وجود می آید. تب داشتن کودک مهم نیست، بلکه بیماری که موجب تب شده است اهمیت دارد. تب دشمن کودک نیست بلکه دوست اوست، چون در بیشتر موارد چگونگی و خصوصیات تب است که پزشک را به تشخیص بیماری هدایت می کند.

وجود تب تنها، خطری برای کودک ندارد. اگر علت تب بیماری مهمی نباشد، خود تب اهمیت ندارد، حتی اگر تب کودک در حدود 40 درجه سانتیگراد باشد. اگر کودک در نتیجه تب، بی حال یا دچار حالت هذیان است، باید تب کودک را پایین آورد. برای پایین آوردن تب نوزاد کارهای زیر را می توان انجام داد:

۱) لباس های کودک را کم کنید

اگر نوزاد پیچیده شده، یا لباس های زیادی به او پوشانده شده است، باید انها را از تن او درآورید.

۲) درجه حرارت اتاق کودک را کم کنید

بعضی ها تصور می کنند، زمانی که کودک تب دارد باید او را گرم نگه داشت تا عرق کندف این تصور کاملا اشتباه است. گرم نگه داشتن کودک تب دار سبب می شود، تب او بالاتر رود و کودک بی قرارتر شود، حتی ممکن است در نتیجه تب زیاد کودک دچار تشنج شود. اتاق کودک تب دار نباید خیلی گرم شود و از انداختن پتو و لحاف بر روی کودک تب دار باید جدا خودداری شود. نوزادان و شیرخواران چون کم عرق می کنند، اگر در موقع تب در محیط گرم قرار گیرند، درجه حرارت بدن انها ناگهان بالا می رود و ممکن است به بیشتر از 41 درجه سانتیگراد برسد. در نتیجه دچار بی حالی، یا تشنج و از همه مهمتر خونریزی مغزی می شوند که منجر به مرگ ناگهانی کودک می گردد.

۳) کودک را تن شویه کنید

تن شویه کردن کودک با گذاشتن پارچه، و حوله مرطوب شده با آب 20 تا 22 درجه سانتیگراد، به شکم، ران ها، و دست های کودک انجام می شود تا سبب پایین آمدن تب کودک گردد.