«سلولیت» چیست و چه عواقبی دارد؟

«سلولیت» چیست و چه عواقبی دارد؟

نی‌نی سایت: افزایش وزن، سلولیت و شرایط نامناسب جسمی را می‌توان یکی از هزاران دلیلی دانست که بسیاری از خانم‌ها را حتی از تصمیم باردار شدن نیز دور می‌کند. اما با رعایت نکاتی ساده نه تنها می‌توان این دوران را با سلامتی پشت سر گذاشت بلکه می‌توان مانع از ایجاد سلولیت‌های ناخوشایند نیز شد. اما قبل از آنکه به توصیه‌هایی برای مقابله با سلولیت در دوران بارداری پرداخته شود به معنای دقیق سلولیت می‌پردازیم.

 سلولیت به چه معناست؟
سلولیت را می‌توان تجمع چربی در زیر پوست به خصوص در قسمت‌هایی از بدن مانند ران، زیر شکم، باسن یا اطراف شکم دانست البته این چربی‌ها بسته به نوع مکانیسم و فعالیت بدنی می‌توانند از نقاط دیگر بدن نیز سر درآورند.

سلولیت در دوران بارداری
اما بارداری بهترین زمان برای تشکیل سلولیت محسوب می‌شود زیرا افزایش ماهانه وزن مادر به دلیل رشد جنین، تجمع چربی‌ها و افزایش سلولیت را به دنبال دارد. سلولیت دوران بارداری را می‌توان در نتیجه تغییر و تحولات هورمونی دانستدر ابتدا باید گفت که سلولیت به هورمون‌های زنانه یعنی استروژن‌ها حساس هستند. سلولیت با فعالیت هورمون‌ها در دوران بلوغ آغاز شده و با اتفاقات هورمونی مانند دوران بارداری، شیردهی و … تشدید می‌شود. برای مثال، با تغییر عملکرد این هورمون در دوران بارداری، پستان‌های مادران برای دوران شیردهی و تغذیه نوزاد آماده می‌شوند.

توصیه‌هایی علیه سلولیت در دوران بارداری
اما با رعایت نکاتی ساده نه تنها می‌توان سلامت مادر و جنین را حفظ کرد، بلکه می‌توان از افزایش وزن و همین طور سلولیت نیز جلوگیری کرد:
به تغذیه دوران بارداری دقت داشته باشید و جملاتی مانند اینکه مادر بایستی غذای دو نفر را تامین کند و … را فراموش کنید تا از تجمع چربی و سلولیت در بدن تان جلوگیری شود.

چربی‌هایی مانند چربی‌های حیوانی را در دوران بارداری فراموش کنید.

خوراکی‌های سرشار از امگا 3 را در رژیم غذاییتان بگنجانید (برای مثال، هفته‌ای دو بار ماهی مصرف کنید که می‌تواند در رشد مغز جنین نیز مفید باشد)

از مصرف بیش از حد نمک پرهیز کنید.

از پوشیدن کفش‌های پاشنه‌دار، نشستن طولانی مدت یا جمع کردن پاها در طولانی مدت اجتناب کنید.

با توجه به دستور پزشک تحت معالج، ورزش مناسبی را با شرایط عمومی بدنتان در دوران بارداری انجام دهید.

برخلاف آنچه که بسیاری از مادران فکر می‌کنند که شیردهی باعث افزایش چاقی و عدم تناسب اندام آنها می‌شود اما دوران شیردهی را ادامه دهید که هم در کاهش وزن مادران موثر است و هم در سلامت نوزادتاکنون فواید بسیاری برای دوران شیردهی آورده شده که از میان آنها می‌توان به مواردی مانند کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه، پوکی استخوان و … را نام برد.

بی‌خوابی دوران بارداری و راه‌های غلبه بر آن

بی‌خوابی دوران بارداری و راه‌های غلبه بر آن

نی‌نی سایت: خواب و آن هم خواب با کیفیت در دوران بارداری از اهمیت زیادی برخوردار است. زن بارداری که خوب می‌خوابد و گذشته از آن در وضعیت مناسبی آن را تجربه می‌کند نه تنها همواره پرتوان و با انرژی است بلکه هیچگاه نباید از بابت سلامت فرزندش نگران باشد. از این رو اگر باردار هستید، آگاهی از مشکلات خواب و راه‌های حل آنها و در کل دانستن این نکته که چگونه «خوب» بخوابیم، کمک زیادی به حفظ آرامش لازم در این دوران می‌کند. اگر دوره 9 ماهه بارداری را به سه دوره 3 ماهه تقسیم کنیم، می‌توان برای هر دوره نکات خاصی را ارایه کرد.

سه ماهه نخست
درد سینه: در سه ماهه ابتدایی بارداری از درد سینه به عنوان یکی از عوامل اصلی کم خوابی یا بی‌خوابی یاد می‌شود. این درد به دلیل افزایش قابل توجه میزان استروژن وHCG  (هورمونی که توسط جفت در طول بارداری تولید می‌شود) در بدن زن باردار ایجاد می‌شود. درحالی که این هورمون‌ها موجب آماده شدن سینه‌ها برای تولید شیر می‌شوند در عین حال میزان حساسیت آنها را نیز بالا می‌برند. همزمان با بزرگتر شدن طبیعی سینه‌ها، در آن دسته از زنانی که معمولا زیاد می‌خوابند حالا این کار شیرین تا حدودی سخت و حتی عذاب آور می‌شود.
راه حل: قبل از به خواب رفتن، دوش گرفتن کمک زیادی به آرامش کلی بدن و کاهش درد سینه‌ها می‌کند. همچنین مصرف داروهای بی‌خطری نظیر Tylenolنیز توصیه می‌شود. همچنین اگر نمی‎‌توانید بر روی شکم بخوابید یا حتی خوابیدن به پشت نیز کاری سخت است، به پهلو خوابیده و بالشتی کوچک میان زانوهایتان قرار دهید.

تکرر ادرار: برای بسیاری از زنان باردار این مشکل که انگار همیشه مجبور به ادرار کردن هستند شایع است. بسیاری از آنها هر دو یا سه ساعت از خواب برخاسته و راهی دستشویی می‌شوند. اما چه چیزی عامل اصلی این وضعیت است؟ نخست توجه داشته باشید که رحم یک زن باردار در حال بزرگتر شدن است و موجب افزایش فشار به مثانه می‌شود. از آن گذشته تغییرات هورمونی در این ماه‌ها زیاد است و بدن حجم قابل توجهی پروژسترون آزاد می‌کند. این فرآیند طبیعی موجب سست شدن ماهیچه‌های مختلف بدن از جمله مثانه می‌شود.
راه حل: دو ساعت قبل از به خواب رفتن از نوشیدن مایعات خودداری کنید. اما به دلیل آنکه علت اصلی زیاد ادرار کردن، تغییرات هورمونی است کار زیادی نمی‌توان انجام داد. البته خبر خوشحال کننده این است که تکرر ادرار در سه ماهه دوم به طور موقتی کاهش می‌یابد.

سردرد: باز هم باید تقصیر را به گردن تغییرات هورمونی انداخت. همزمان با افزایش سطح پروژسترون در بدن زن باردار که در سه ماهه نخست و دوم صورت می‌گیرد، رگ‌های خوبی گشاد شده و در نتیجه بروز سردرد شایع می‌شود که این مسأله می‌تواند کم خوابی یا بی‌خوابی را به همراه داشته باشد.
راه حل: مصرف استامینفون اقدامی بی‌خطر و مؤثر است. اما راه‌های دیگر: قرار دادن حوله‌ای خنک بر روی پیشانی. این کار موجب منقبض شدن رگ‌های خونی و تمدد ماهیچه‌های این ناحیه می‌شود. هر زمان که می ‌وانید استراحت کنید، حتی اگر در شب هنگام این فرصت به وجود نمی‌آید در طول روز از هر زمانی استفاده کنید.

 

 

سه ماهه دوم

ناتوانی در هماهنگ کردن فرم بدن با محل استراحت: این مشکل تقریبا تمام زنان باردار است که همزمان با رشد جنین در سه ماهه دوم بارداری بیشتر نمودار می‌شود. در طول روز زن باردار به استراحتی نیاز دارد که در آن خبری از خواب نیست. اما حتی برای یک استراحت مختصر نیز نمی‌تواند بر روی شکم بخوابد. از طرف دیگر خوابیدن به پشت هم توصیه نمی‌شود چون با این کار وزن جنین بر روی سیاهرگ افتاده و در نتیجه قلب فعالیت بیشتری جهت پمپاژ خون انجام می‌دهد که در نتیجه آن جریان خون کمتری به رحم می‌رسد. این نمی‌تواند وضعیت خوبی برای جنین باشد. به همین دلیل پزشکان توصیه می‌کنند که زنان باردار برای استراحت حتی چند دقیقه‌ای هم به پهلو بخوابند. اما مزیت این حالت چیست؟ در چنین وضعیتی رحم به جلو متمایل شده و به تبع آن فشار کمتری به قلب وارد می‌شود. در نتیجه جنین خون و اکسیژن کافی دریافت می‌کند.
راه حل: احتمالا نمی‌توانید برای مدت زیادی به پهلو بخوابید. پس بد نیست با کمک گرفتن از یک بالشت کوچک و قرار دادن آن در زیر ران راست، استراحت بی‌خطری را تجربه کنید. در این وضعیت جریان خون به طور طبیعی در سراسر بدن پمپاژ می‌شود.

سوزش معده: مقصر اصلی و در واقع تنها مقصر این وضعیت رحم در حال بزرگ شدن است. در نتیجه این فرآیند به معده فشار وارد شده و محتویات اسیدی آن راهی مری می‌شود و بدین ترتیب احساس سوزش معده به سراغ زن باردار می‌آید.
راه حل: در موقع نشستن سعی کنید با قرار دادن چند بالشت در اطرافتان کاملا عمود باشید تا مایعات کمتری از معده به بالا جریان یابد. همچنین پیش از خوابیدن از نوشیدنی‌های کربنات دار استفاده نکنید. اگر همچنان سوزش معده احساس می‌شود در این صورت باید تحت نظر پزشک از داروهای مؤثر و البته بی‌خطر استفاده کرد.

سه ماهه سوم

دوباره تکرر ادرار: در این هفته‌ها سر جنین به تدریج در وضعیت رو به پایین قرار می‌گیرد تا شرایط طبیعی جهت وضع حمل فراهم شود. در نتیجه به مثانه فشار زیادی وارد می‌شود. زنان باردار در این روزها 4 تا 6 بار از خواب برخاسته و راهی دستشویی می‌شوند. همچنین کلیه ها بسیار پرکار می‌شوند تا جایی که تقریبا دو برابر زمان قبل از بارداری فعالیت می‌کنند. این کار برای تصفیه بیشتر خون است. به همین دلیل تولید ادرار بیشتر در بدن کاملا طبیعی است.
راه حل: همانند توصیه‌های مربوط به سه ماهه نخست، بهتر است چند ساعت قبل از خواب شبانه از مصرف نوشیدنی پرهیز کنید. البته برای جبران عدم نوشیدن آب در این ساعات، حتما در طول روز آب بیشتری بنوشید. در حین ادرار کردن کمی به جلو خم شوید تا تمام ادرار خارج شود.

گرفتگی ماهیچه پا: دردی که ناشی از چنین گرفتگی می‌شود در برخی از زنان باردار آنچنان شدید است که به گفته خودشان با فریاد ناشی از درد از خواب بلند می‌‍شوند. به احتمال زیاد علت اصلی این درد به افزایش وزن بدن در هفته‌های پایانی بارداری مربوط می‌شود. همچنین جریان خون در این دوره کاهش می‌یابد و از سوی دیگر نباید فشاری که جنین به رشته‌های عصبی موجود در پاها را نیز نادیده گرفت. البته کمبود برخی مواد معدنی نیز به عنوان یکی از عوامل این نوع گرفتگی‌های دردآور شناخته می‌شود. ماهیچه ها با استفاده از منیزیوم، پتاسیوم و کلسیم منقبض می‌شوند و در نتیجه با ایجاد نوعی عدم توازن میان این مواد، گرفتگی عضلانی شکل می‌گیرد.
راه حل: توصیه می‌شود قبل از به خواب رفتن یک سری حرکات کششی در ناحیه پاها انجام دهید. بر روی پاها ایستاده و پاشنه یکی از آنها را پشت دیگری گذاشته و پس از 30 ثانیه جای آنها را عوض کنید. خوب ورزش کنید تا جریان خون در سراسر بدن و به ویژه پاها تداوم بیشتری داشته باشد. بدین ترتیب از شدت این نوع گرفتگی‌ها کاسته می‌شود. جدای از این موارد هرگز از تغذیه خوب و کافی غافل نشوید. استفاده از مواد غذای غنی از کلسیم و پتاسیم کمک زیادی به زنان باردار در این روزها می‌کند. سیب زمینی، موز، غلات (به ویژه جو) و آووکادو از جمله مواد غذایی است که چنین موادی را به بدن می‌رساند.

سندروم پاهای بی‌قرار (RLS) :حدود 20 درصد از تمام زنان باردار دچار حالتی می‌شوند که طی آن ضمن احساس سوزش در ناحیه پاها، شروع به تکان دادن قسمت تحتانی آنها می‌کنند تا از شدت آن بکاهند. متخصصان بر این باورند که کم خونی عامل اصلی شکل‌گیری این وضعیت است. همچنین کمبود آهن در بدن نیز از علل احساس سوزش در پاها عنوان می‌شود.
راه حل: تحت نظر پزشک، آهن مورد نیاز بدنتان را از طریق داروهای موجود در بازار تأمین کنید. در عین حال توصیه می‌شود چیزی شبیه کیسه آب گرم را به مدت 15 تا 20 دقیقه بر روی پاها قرار دهید. اما خوشحال کننده این است که پس از گذشت چند هفته از وضع حمل، چنین سوزش‌هایی از بین می‌رود.

فیستول واژن چیست؟

فیستول واژن چیست؟
فیستول واژن، یک سوراخ غیر طبیعی است که واژن را به اندام دیگری مانند مثانه، روده بزرگ یا راست‌روده متصل می‌کند.

فیستول واژن چیست؟

فیستول واژن، یک سوراخ غیر طبیعی است که واژن را به اندام دیگری مانند مثانه، روده بزرگ یا راست‌روده متصل می‌کند.
فیستول واژن می‌تواند در نتیجه آسیب، جراحی، عفونت یا پرتودرمانی ایجاد شود. علت فیستول هر چه باشد، ممکن است برای بازگرداندن عملکرد طبیعی نیاز به بستن آن توسط جراح داشته باشید.

انواع مختلف فیستول واژن
انواع مختلفی از فیستول واژن وجود دارد:

1- فیستول وزیکوواژینال
فیستول وزیکوواژینال، فیستول مثانه هم نامیده می‌شود، این شکاف بین واژن و مثانه ایجاد می‌شود و نوعی است که پزشکان اغلب می‌توانند آن را مشاهده کنند.

فیستول واژن چیست؟

2- فیستول حالب واژینال
این نوع فیستول زمانی اتفاق می‌افتد که سوراخ غیرطبیعی بین واژن و مجاری که ادرار را از کلیه‌ها به مثانه (حالب‌ها) می‌برند، ایجاد می‌شود.

در فیستول اورتروواژینال که فیستول مجرای ادرار هم نامیده می‌شود، شکافی بین واژن و لوله‌ای که ادرار را از بدن خارج می‌کند (مجرای ادرار) ایجاد می‌شود.

3- فیستول اورتروواژینال
در این نوع فیستول که فیستول مجرای ادرار هم نامیده می‌شود، شکافی بین واژن و لوله‌ای که ادرار را از بدن خارج می‌کند (مجرای ادرار) ایجاد می‌شود.

4- فیستول رکتوواژینال
در این نوع فیستول، سوراخ بین واژن و قسمت پایینی روده بزرگ (رکتوم) قرار دارد.

5- فیستول کولوواژینال
با فیستول کولوواژینال، سوراخ، بین واژن و کولون ایجاد می‌شود.

6- فیستول انترواژینال
در این نوع فیستول، سوراخ بین روده کوچک و واژن قرار دارد.

فیستول واژن چیست؟

فیستول واژینال چقدر شایع است؟
سازمان بهداشت جهانی (WHO) تخمین می‌زند که سالانه 50هزار تا 100هزار زن در سراسر جهان دچار فیستول واژن می‌شوند.
این مشکل در میان زنانی که در کشورهایی با منابع پزشکی محدود زندگی می‌کنند، شایع‌تر است. حدود 2میلیون زن در آسیا و جنوب صحرای آفریقا با فیستول‌های واژن درمان‌نشده زندگی می‌کنند.

علت فیستول واژن چیست؟
کمبود خون‌رسانی به بافت واژن باعث مرگ بافت می‌شود. یک سوراخ یا فیستول در بافتی که در آن اتفاق افتاده است ایجاد می‌شود. این منافذ می‌توانند در عرض چند روز یا در طی چندین سال ایجاد شوند. به ندرت فردی با فیستول مادرزادی واژن متولد می‌شود.

فیستول واژن چیست؟
علل فیستول واژن عبارتند از:

  • زایمان طولانی‌مدت.
  • پارگی واژن در هنگام زایمان یا اپیزیوتومی.
  • جراحی شکم یا لگن، از جمله سزارین و هیسترکتومی.
  • سرطان در ناحیه لگن مانند سرطان دهانه رحم یا سرطان روده بزرگ (کولون).
  • بیماری‌های التهابی روده (IBD) مانند بیماری کرون و کولیت اولسراتیو.
  • عفونت‌های روده بزرگ مانند دیورتیکولیت.
  • پرتودرمانی در ناحیه لگن.

علائم فیستول واژینال چیست؟
فیستول‌های واژینال ادراری تناسلی که بین واژن و اندام‌های سیستم ادراری شما ایجاد می‌شود ممکن است باعث ایجاد این مشکلات شود:

  • نشت مداوم ادرار یا بی‌اختیاری ادرار.
  • بوی مزمن ادرار.
  • تحریک پوست در واژن، فرج (ورودی واژن) یا پرینه (ناحیه بین واژن و مقعد).
  • مقاربت دردناک (دیسپارونی).
  • عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری (UTIs)، عفونت‌های کلیه (پیلونفریت) یا عفونت‌های واژن (واژینیت).

فیستول واژن چیست؟

فیستول‌هایی که بین واژن و اندام‌های دستگاه گوارش شما ایجاد می‌شود ممکن است باعث ایجاد این موارد شود:

  • درد شکم.
  • ترشحات بدبو از واژن.
  • نشت گاز، چرک یا مدفوع (بی‌اختیاری مدفوع) از واژن.
  • حالت تهوع و استفراغ یا اسهال.
  • مقاربت دردناک.
  • عفونت ادراری مکرر یا عفونت کلیه.
  • خونریزی مقعدی یا خونریزی واژینال.
  • کاهش وزن بی‌دلیل.

فیستول واژن چگونه تشخیص داده می‌شود؟
پزشک شما یک معاینه فیزیکی از جمله معاینه لگنی انجام می‌دهد و علائم شما را ارزیابی می‌کند.
تست های تشخیصی فیستول واژن عبارتند از:

  • شمارش کامل خون و آزمایش ادرار برای بررسی عفونت.
  • آزمایش رنگ، قرار دادن رنگ در رکتوم و بررسی علائم نشت از واژن.
  • فیستولوگرافی رادیوگرافی برای تعیین تعداد و اندازه فیستول‌ها.
  • اوروگرام با استفاده از سی‌تی‌اسکن برای مشاهده واژن و مجاری ادراری.
  • MRI لگن برای مشاهده واژن و رکتوم.
  • سیستوسکوپی برای مشاهده داخل مثانه و مجرای ادرار.
  • سیگموئیدوسکوپی انعطاف‌پذیر برای مشاهده رکتوم و قسمت پایینی روده بزرگ (کولون).
  • کولونوسکوپی برای بررسی داخل راست‌روده و روده بزرگ.
  • پیلوگرام رتروگراد با استفاده از رنگ تزریقی و اشعه ایکس برای یافتن نشت بین واژن و حالب.

فیستول واژن چیست؟

درمان فیستول واژن چیست؟
درمان بستگی به نوع فیستول دارد. برخی از فیستول‌های کوچک با این درمان‌ها برطرف می‌شوند:

  • آنتی‌بیوتیک برای عفونت‌ها یا داروهایی برای اختلالات التهابی روده.

    اکثر افراد مبتلا به فیستول واژن نیاز به جراحی دارند. برای ترمیم فیستول واژن، جراح ممکن است از بافت، بافت آزمایشگاهی یا جراحی برای بستن دهانه استفاده کند.

  • خود سوندگذاری موقت برای تخلیه مثانه در حین بهبود فیستول وزیکوواژینال.
  • استنت‌های حالب برای باز نگه داشتن حالب حین بهبود فیستول حالب واژینال.
  • اکثر افراد مبتلا به فیستول واژن نیاز به جراحی دارند. برای ترمیم فیستول واژن، جراح ممکن است از بافت، بافت آزمایشگاهی یا جراحی برای بستن دهانه استفاده کند.
  • از هر 10 زن 9نفر پس از جراحی ترمیم فیستول واژن بهبودی کامل پیدا می‌کنند.

فیستول واژن چیست؟
بعد از ترمیم فیستول واژن چه اتفاقی می‌افتد؟
پس از جراحی فیستول واژینال تناسلی، ممکن است در حین بهبود فیستول، برای تخلیه ادرار به کمک نیاز داشته باشید. پزشک می‌تواند استفاده از کاتتر را به شما آموزش دهد.

بهبودی پس از جراحی ترمیم فیستول واژن چگونه است؟
این مراحل می‌تواند به بهبودی شما پس از جراحی ترمیم فیستول واژن کمک کند:

  • برای جلوگیری از عفونت، در صورت تجویز آنتی‌بیوتیک مصرف کنید.
  • آمیزش جنسی نداشته باشید، از تامپون یا دوش واژینال تا زمانی که پزشک شما تایید کند، استفاده نکنید.
  • با مصرف یک رژیم غذایی با فیبر بالا و هیدراته ماندن از یبوست و اسهال (که خطر عفونت را افزایش می‌دهد) جلوگیری کنید.
  • از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید از ملین‌ها یا نرم‌کننده‌های مدفوع استفاده کنید، یا نه.

برای یافتن متخصص مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

دوران نقاهت لابیاپلاستی

دوران نقاهت لابیاپلاستی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که لابیاپلاستی چیست و دوران نقاهت آن چه مدت است؟

سوال : لابیاپلاستی چیست و دوران نقاهت آن چه مدت است؟ 

پاسخ : لابیاپلاستی، روش جراحی است که به کاهش اندازه و سایز لابیا مینور کمک می کند. این روش جراحی می تواند تحت بیهوشی عمومی و یا بی حسی موضعی انجام شود و  امکان زیباتر شدن ناحیه تناسلی را فراهم می کند، بی آن که خللی در زندگی اجتماعی فرد ایجاد شود. خانم هایی که به دلیل تغییرات هورمونی، زایمان و یا حتی اثرات طبیعی بالا رفتن سن، پوست و بافت اضافی بر روی لابیاهایشان ظاهر شده است و یا از مشکلاتی از قبیل درد هنگام مقاربت و یا بی اختیاری ادرار رنج می برند، می توانند از مزایای لابیاپلاستی بهره مند شوند.

برای آگاهی بیشتر از دوران نقاهت لابیاپلاستی به سراغ کلینیک زیبایی ارغوان مرکز تخصصی پوست، مو و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کلینیک زیبایی ارغوان یا دریافت نوبت از کلینیک زیبایی ارغوان کلیک کنید.

دوران نقاهت لابیاپلاستی

عمل لابیاپلاستی چیست؟

در این جراحی لابیا مینورهای بزرگ شده، کوچکتر و متقارن می شوند و چروک های پوست و پوسته های اضافی برداشته می شوند. این عمل می تواند همراه با هودکتومی یا برداشتن پوسته های اضافی کلاهک کلیتوریس انجام شود. این جراحی به چند روش قابل انجام است ،می تواند با استفاده از لیزر مونالیزاتاچ یا جراحی با تیغ جراحی و یا تلفیق هردو انجام شود. نوع یا شکل و سایز و ضخامت لابیاها در افراد مختلف تعیین کننده روش جراحی است بنابراین عمل لابیاپلاستی با لیزر در تمام افراد قابل انجام نیست ولی اگر افرادی کاندید استفاده از لیزر شوند، برش ها نسبت به روش جراحی با تیغ، صاف تر و نمای طبیعی تری خواهند داشت و اگر نیاز به بخیه هم باشید با تعداد خیلی کمتر و در حد یک تا دو بخیه خواهد بود. و نتایج مطلوب تری خواهد داشت. البته تمام این موارد به تجربه، وقت و مهارت و تکنیک جراح بستگی دارد.

مزایا انجام عمل زیبایی واژن یا لابیاپلاستی چیست؟

انجام عمل زیبایی لابیاپلاستی دارای مزایای بسیاری است که برخی از آنها عبارت است از:

۱- ایجاد جذابیت در ناحیه بیرونی اندام تناسلی خانم ها و افزایش زیبایی آن

۲- افزایش عزت و اعتماد به نفس در رابطه جنسی

۳- بهبود عملکرد میل جنسی در حین رابطه در زنان

۴- برطرف کردن هر گونه مشکل و عارضه که می تواند در موقع لباس پوشیدن مخصوصا اگر لباس ها تنگ باشند، مشکل ایجاد کند.

۵- رفع چین و چروک هایی که در دستگاه تناسلی زنان وجود دارند.

۶- ایجاد راحتی در هنگام انجام انواع فعالیت های روزانه و ورزشی

دوران نقاهت لابیاپلاستی 

بیمار در دوران نقاهت لابیاپلاستی، به عنوان مهم ترین مسئله باید از انجام هرگونه رابطه جنسی خودداری کند. مدت زمان خودداری از رابطه جنسی حداقل تا 2 ماه بعد از جراحی است اما بسته به تکنیک انجام شده و نظر پزشک ممکن است این زمان بیشتر یا کمتر شود. همچنین در این دوران، به خصوص در روزهای ابتدایی بعد از جراحی باید از استحمام جلوگیری کرد.

البته در صورت لزوم به این کار می توان استحمام را بعد از 24 ساعت تنها با آب ولرم انجام داد و از دوش واژینال یا استفاده از وان و… خودداری کرد. از دیگر مسائل مهم در بهتر سپری شدن نقاهت لابیاپلاستی می توان به مصرف مسکن و داروهای خاصی که به بهبودی سریع تر بیمار و کم کردن درد و تورم بعد از جراحی کمک می کند، اشاره کرد.

دوران نقاهت لابیاپلاستی

نکاتی درباره ورزش پس از عمل زیبایی واژن

بعد از عمل زیبایی واژن (لابیاپلاستی) نباید ۶ هفته تا ۲ ماه ورزش های سنگینی مثل وزنه برداری، دوچرخه سواری و سوارکاری انجام دهید. ترجیحا تا یک هفته بعد از عمل هم نباید رانندگی کنید یا پیاده روی طولانی داشته باشید. این فعالیتها باعث فشار به لابیاها و ایجاد عوارض ناخواسته ای مثل خونریزی، پارگی و غیره می شوند.

نکات مهم مراقبت های بعد از لابیاپلاستی

برای بهبودی کامل و سریع حتما نکات زیر را جدی بگیرید و به آن ها عمل کنید:

  • تمام دستورالعمل های پس از جراحی ارائه شده توسط جراح خود را دنبال کنید.
  • با پزشک مرتبا دیدار داشته باشید.
  • تا زمان اجازه توسط جراح خود، از مقاربت جنسی خودداری کنید.
  • تا زمانی که پزشک شما استفاده از نوار بهداشتی را آزاد کند از پد یا آستر استفاده کنید.
  • لباس های گشاد بپوشید.
  • به جای این که خود را با دستمال توالت تمیز کنید، منطقه را با آب گرم بشویید (سعی کنید از یک بطری آب فشرده استفاده کنید)
  • هنگام نشستن در طول هفته اول از بالش دونات استفاده کنید تا فشار کم شود.
  • برنامه ریزی کنید تا حداقل 5 روز سر کار نروید.
  • به خصوص در 2-3 روز اول بعد از عمل استراحت کافی داشته باشید.
  • از دست زدن غیر ضروری به بخیه ها خودداری کنید.
  • غذاهای سالم بخورید و آب زیادی بنوشید.
  • فقط از دارو های ضد درد استفاده کنید.

 کاندید مناسب عمل لابیاپلاستی

خانم هایی که ۱۸ سال و بالاتر دارند.
خانم هایی که دارای سلامت جسمانی هستند.
خانم هایی که BMI خوبی داشته باشند.
خانم هایی که بیماری خاص و زمینه ای نداشته باشند.
خانم هایی که در ناحیه تناسلی خود احساس درد دارند.
خانم هایی که از ظاهر لبه های واژن خود ناراضی هستند.
خانم هایی که طی برقراری رابطه جنسی دچار درد و ناراحتی می شوند.
خانم هایی که به دلیل درد و بزرگی لابیاهای خود نمی توانند فعالیت های خاصی از قبیل دوچرخه سواری انجام دهند.

گرگرفتگی و تعریق در دوران بارداری

گرگرفتگی و تعریق در دوران بارداری

نی‌نی سایت: احتمالا می‌دانید که در دوران بارداری یک سری تغییرات هورمونی در بدن اتفاق می‌افتد که باعث بروز گرگرفتگی می‌شود. البته این مشکل برای خیلی‌ها در ماه‌های اول بارداری بروز می‌کند اما کم نیستند خانم‌هایی که پس از زایمان هم دچار گرگرفتگی می‌شوند؛ هر چند به شدت دوران بارداری نیست.

در چنین شرایطی متخصصان زنان و زایمان معمولا توصیه می‌کنند از ادویه جات کمتر استفاده کنید، مدام نوشیدنی‌های خنک طبیعی به ویژه آب بنوشید، مصرف قهوه و چای و نوشیدنی‌های کافئین‌دار را به حداقل برسانید، لباس‌های خنک بپوشید، تعداد دفعات غذا خوردن را بیشتر کنید ولی در هر وعده حجم کمتری از غذا را بخورید و … این راه‌کارها به کم شدن گرگرفتگی در طی بارداری کمک می‌کند ولی به طور طبیعی گرگرفتگی یک عارضه غیرطبیعی نیست و نباید نگران باشید.

تعریق به دنبال گرگرفتگی
در سه ماهه اول، سه ماهه سوم و بعد از زایمان که خانم‌ها نوسانات شدید هورمونی را تجربه می‌کنند، به دنبال گرگرفتگی میزان تعریق بدن هم به مراتب بیشتر می‌شود اما از زمانی که ترشح هورمون‌ها به حالت طبیعی برمی‌گردد، میتوان انتظار داشت مشکل گرگرفتگی و عرق کردن به تدریج رفع شود. این حالت معمولا دو تا سه ماه پس از تولد نوزاد اتفاق می‌افتد که دوره تخمک گذاری دوباره شروع می‌شود.

راه‌کارهای طلایی را بشناسید
هیچ راه‌حل جادویی برای از بین بردن تعرق دوران بارداری وجود دارد اما به کمک تدابیری می‌توان آن را کاهش داد تا احساس بهتری داشته باشید. به عنوان مثال برای میان‌وعده حتما میوه بخورید چون مانع از بروز کم‌آبی در بدن و سرگیجه و ضعف ناشی از آن می‌شود. برای اینکه از میزان کافی آب بدن مطمئن شوید، به رنگ ادرارتان توج کنید. در صورتی که رنگ ادرار شما سفید یا زرد کم رنگ است، می توانید مطمئن باشید که آب کافی در بدنتان وجود دارد. در عین حال از قرار گرفتن در معرض آفتاب خودداری کنید و اگر قصد پیاده‌روی روزانه دارید صبح زود یا بعدازظهر بعد از خنک شدن هوا برای قدم زدن از خانه خارج شوید. اصلا چرا رفتن به استخر و شنا کردن را در برنامه هفتگی‌تان قرار ندهید؟ بد نیست بدانید راه رفتن در آب و شنا کردن به کاهش تورم پاها در دوران بارداری کمک می‌کند. حتی پوشیدن لباس‌های گشاد و سبک و پوشاندن تخت‌خواب با ملحفه نخی یا ابریشمی در تنظیم درجه حرارت بدن هنگام خواب شبانه نقش بسیار مهمی دارد. در صورتی که تعریق بدن شب‌ها زیاد باشد می‌توانید روی حوله بخوابید چون حوله عرق اضافی بدنتان را جذب خواهد کرد.

اسپری ممنوع
این احتمال وجود دارد که استفاده مداوم از عطر و اسپری برای جنین‌تان مضر باشد پس کمتر از محصولات شیمیایی استفاده کنید و هر بار که احساس گرگرفتگی و تعریق شدید کردید یک دوش آب نیمه‌سرد بگیرید.

بخور نخورهای بارداری

بخور نخورهای بارداری

بخور نخورهای بارداری

نی‌نی سایتستاره محمودی، کارشناس تغذیه و رژیم‌درمانی بدون شک پدر و مادر شدن یکی از بزرگترین لذت های دنیا است و داشتن فرزندی سالم آرزوی هر زن و شوهری اما برای یک بارداری سالم باید نکات زیادی را رعایت کرد. مثلا لازم است رژیم غذایی‌ خود را کمی تغییر دهید تا هم دچار اضافه وزن زیاد نشوید و هم کودک سالمی داشته باشید. اما یک تغذیه صحیح به چه معنا است؟ بدون شک قبل از بارداری باید خوردن غذاهای مغذی را شروع کنید زیرا برای داشتن یک بارداری سالم به آن نیاز دارید. سعی کنید هر روز حداقل 2 فنجان میوه و 2 و نیم فنجان سبزیجات همچنین مقدار زیادی غلات کامل (سبوس دار) و غذاهایی که کلسیم بالایی دارند مانند شیر و ماست بخورید. اگر به ماهی هم علاقه دارید، آن را زیاد مصرف کنید زیرا در افزایش هوش کودک تان موثر است.

شروع بارداری و تغییرات رژیم غذایی‌
نمایه توده بدنی (BMI) یکی از معیارهایی است که نشان می‌دهد یک خانم باردار به چه مراقبت‌هایی نیاز دارد. اگر با شروع بارداری مصرف وعده‌های منظم غذایی به تهوع یا ناراحتی‌های گوارشی منجر شود، شکستن این وعده‌ها و تقسیم کردن آن به ۵ تا ۶ وعده کوچک و سبک خیلی کمک می‌کند که مشکلات کاهش یابد! ما معمولا با شروع بارداری، به ویژه اگر تهوع وجود داشته باشد، مصرف وعده‌های کوچک را هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار، به نحوی که در هر وعده از گروه‌های غذایی متنوع استفاده شود و در ضمن، از مواد غذایی سرخ شده یا پرادویه زیاد استفاده نشود؛ توصیه می‌کنیم. گرسنه ماندن طولانی طبیعتا خوب نیست. در عین حال چون هم‌زمان با حالت تهوع، خانم‌ها یبوست هم دارند، بهتر است از غذاهای فیبرداری مثل نان‌های سبوس‌دار (سنگک، بربری، نان جو و نان گندم قهوه‌ای)، میوه و سبزی به میزان فراوان استفاده کنند.

 

چرا تغذیه دوران بارداری مهم است؟
در ماه‌های اول که ماه‌های تشکیل لقاح و رشد اولیه جنین است، خیلی مهم است که نیازهای زن باردار به‌ اندازه کافی تامین شود و در عین حال نیازهای جنین هم برآورده شود؛ یعنی مهم است که خانم باردار از تمام گروه‌های غذایی استفاده کند و به درستی با مشکلاتی که در این دوره موجود است (تهوع صبحگاهی، یبوست، ترش کردن و سوزش سردل) برخورد کند. توصیه من این است که وقتی خانمی متوجه می‌شود باردار است یا حتی قبل از آن، وقتی تصمیم می‌گیرد باردار شود؛ باید با مراجعه به یک متخصص وضعیت آهن و کم‌خونی، کم‌وزنی یا اضافه وزن خود را چک کرده و درمان کند و با یک برنامه غذایی خوب زمینه سلامت خودش و جنین‌اش را فراهم آورد. تاکید می‌کنم که مصرف تمامی گروه‌های غذایی (نان و غلات، میوه و سبزی، گوشت، حبوبات و تخم‌مرغ، لبنیات و حتی چربی‌ها) در ۳ ماهه نخست بارداری ضروری است. از میان این گروه‌ها که باید به میزان متعادل مصرف شوند، مصرف پروتئین‌ و ویتامین‌ها و املاح به ویژه در صورت کمبود آهن در بدن خانم باردار بسیار بااهمیت است. بهتر است خانم‌های باردار، مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌داری مثل چای و قهوه یا شکلات را کاهش دهند و مواد قندی ساده‌ای مثل شیرینی را هم کمتر مصرف کنند تا جلوی اشتهای‌شان با خوردن غذاهای غیرمغذی گرفته نشود.

تاثیر تغذیه بر سلامت و جنسیت جنین
این بحث وجود دارد که میزان اسیدیته یا قلیایی بودن غذا که بر اسیدیته یا قلیایی بودن مجرای تناسلی اثر می‌گذارد، در زمان لقاح می‌تواند بر جنسیت جنین تاثیر بگذارد. در واقع گفته می‌شود اگر در زمان لقاح بتوان نوع قلیایی بودن یا اسیدیته بودن غذای فرد را کنترل کرد، می‌توان در انتخاب جنسیت جنین دخالت کرد. من شخصا در رابطه با این موضوع کار نکرده‌ام اما باید گفت این روش گرچه صددرصد موفقیت‌آمیز نیست اما می‌تواند کمک‌کننده باشد. انواع گوشت سفید، میوه و سبزیجات موجب اسیدی شدن می‌شود اما گوشت قرمز، لبنیات و آجیل قلیایی شدن را به همراه دارند. این در حالی است که اسیدیته احتمال بروز جنسیت مونث و قلیایی بودن زمینه جنسیت مذکر را فراهم خواهد آورد. برخی افراد سعی می‌کنند با نوع ویار یک خانم باردار جنسیت فرزند او را پیش‌بینی کنند اما باید بگویم این موضوع از نظر علمی ثابت نشده و مثال‌های نقض آن زیاد بوده است.

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
اگر دارای کیست تخمدان هستید، بهتر است درباره ریسک‌ها، عوارض و علائم آن بیشتر بدانید. پیشنهاد می‌کنیم در این مقاله با ما همراه شوید تا به شما بگوییم بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
اگر مبتلا به کیست تخمدان هستید، بدون شک می‌دانید که این کیست‌ها کیسه‌های کوچک پر از مایعی هستند که روی تخمدان تشکیل می‌شوند. شما دو تخمدان دارید که هر کدام به اندازه یک بادام است. هر ماه یک تخمک در تخمدان‌های شما رشد می‌کند و سپس از طریق لوله‌های فالوپ به رحم می‌رود. معمولاً در زمان تخمک گذاری دقیقا زمانی که تخمدان تخمک آزاد می‌کند، کیست‌های کوچک تشکیل می‌شوند. اکثر این کیست‌ها تا زمانی که پاره نشوند بی‌خطر هستند و عوارض آن‌ها با دارو توسط پزشک کنترل می‌شود. اما بعد از پارگی این کیسه‌های کوچک، شرایط کمی فرق خواهد کرد. در ادامه به شما خواهیم گفت که بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟

در این مقاله می‌خوانید:

  • کیست تخمدان چگونه ایجاد می‌شود؟ انواع کیست تخمدان
  • چه عواملی ریسک ابتلا به کیست تخمدان را افزایش می‌دهند؟
  • علائم پاره شدن کیست تخمدان چیست؟
  • پارگی کیست تخمدان چگونه تشخیص داده می‌شود؟
  • بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
  • خطرات ناشی از برداشتن کیست‌ تخمدان با جراحی

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
پاره شدن کیست تخمدان بر اثر عوامل مختلفی اتفاق می‌افتد و در اکثر موارد و در صورت رسیدگی زود هنگام، خطری فرد را تهدید نخواهد کرد. اما اگر فرد اطلاعی از علائم پارگی کیست تخمدان نداشته باشد و توجهی به آن نکند، این اتفاق می‌تواند سلامتی فرد را به خطر بندازد. آگاهی از اینکه بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟ می‌تواند آسیب‌های ناشی از آن را کاهش دهد و مشکلی برای فرد ایجاد نکند.

کیست تخمدان چگونه ایجاد می‌شود؟ انواع کیست تخمدان

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
در طول تخمک گذاری، ساختارهای کیست مانندی ایجاد می‌شوند که استروژن و پروژسترون تولید می‌کنند. این ساختارها معمولاً هیچ خطری برای سلامتی ندارند، هیچ ناراحتی یا دردی ایجاد نمی‌کنند و در طول چرخه به خودی خود از بین می‌روند.

کیست تخمدانی که به خودی خود ناپدید نمی‌شود به عنوان کیست عملکردی شناخته می‌شود. این کیست‌های انواع مختلفی دارند که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد:

کیست فولیکولی

اگر کیست ایجاد شده در دوره تخمک گذاری نتواند تخمک را آزاد کند و به رشد خود ادامه دهد، تبدیل به کیست فولیکولی می‌شود.

کیست فولیکولی و کیست جسم زرد برای سلامتی شما مضر نیستند و معمولاً طی دو تا سه دوره قاعدگی خود به خود از بین می‌روند.

کیست جسم زرد

اگر کیست ایجاد شده در دوران تخمک گذاری تخمک را آزاد کند اما به رشد خود ادامه دهد، کیست جسم زرد نامیده می‌شود.

کیست‌ درموئید

این کیست‌ها از سلول‌های جنینی تشکیل می‌شوند، بنابراین ممکن است حاوی بافت جنینی مانند مو، پوست یا دندان باشند. کیست‌های درموئید به ندرت سرطانی می‌شوند اما ممکن است در برخی موارد به توده‌های سرطانی تبدیل شوند.

انواع دیگر کیست‌ها مانند درموئید، سیستادنوما و آندرومتریوم می‌توانند سلامت فرد را به خطر بیندازند.

کیست‌ سیستادنوما

این کیست‌ها در خارج از تخمدان ایجاد می‌شوند و حاوی آب یا نوعی مخاط هستند.

آندومتریوم‌ها

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
اگر به آندومتریوز مبتلا هستید، سلول‌های رحم ممکن است در خارج از رحم رشد کنند و باعث ایجاد کیست روی تخمدان شوند. به این نوع کیست‌ها، آندرومتریوم می‌گویند.

چه عواملی ریسک ابتلا به کیست تخمدان را افزایش می‌دهند؟

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
عواملی زیادی وجود دارند که خطر ابتلا به کیست تخمدان را بالا می‌برند. از جمله این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مشکلات هورمونی
  • استفاده از داروی باروری کلومیفن
  • بارداری
  • ابتلا به آندومتریوز
  • عفونت شدید لگنی که به دلایل مختلفی ایجاد می‌شود
  • سابقه خانوادگی ابتلا به کیست تخمدان

علائم پاره شدن کیست تخمدان چیست؟

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
برخی از کیست‌های تخمدان اگر پاره شوند خطری ندارند و اثرات آن‌ها با مصرف داروهای تجویز شده پزشک از بین می‌روند. اما پارگی برخی کیست‌ها اگر به موقع به پزشک مربوطه مراجعه نشود، می‌توانند آسیب جدی ایجاد کنند. به همین دلیل است که آشنایی با علائم پاره شدن کیست تخمدان می‌تواند شما را از این آسیب‌های احتمالی در امان نگه دارد.
از جمله علائم پاره شدن کیست تخمدان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • درد شکم ناگهانی و شدید
  • درد شکم همراه با تب یا استفراغ
  • احساس سرمای شدید به همراه درد شکم شدید
  • تنفس سریع و سطحی
  • احساس ضعف و سبکی سر

پارگی کیست تخمدان چگونه تشخیص داده می‌شود؟

اگر علائم پارگی کیست را تجربه کردید، باید فورا با پزشک خود صحبت کنید. اگر به دکتر خود دسترسی نداشتید و مجبور بودید به دکتر دیگری مراجعه کنید، حتما تمامی مدارک پزشکی مربوط به مشکلتان را همراه خود داشته باشید و توضیحات کاملی درباره وضعیت خود و درمان‌هایی که پشت سر گذاشتید، در اختیارش قرار دهید.

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
اگر پزشک شما مشکوک به پارگی کیست باشد، ممکن است نیاز به آزمایشات بیشتری داشته باشید. ممکن است پزشک شما سایر احتمالات پیش رو مانند حاملگی خارج از رحم، آپاندیسیت یا سنگ کلیه را مورد بررسی قرار دهد.

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
از جمله آزمایشاتی که پزشک برای تشخیص و درمان پارگی کیست تخمدان ممکن است تجویز کند، شامل موارد زیر است:

  • سونوگرافی (این آزمایش تصویر مشخصی از اندازه و جای کیست به پزشک می‌دهد)
  • تست حاملگی (پزشک در چنین شرایطی در صورت داشتن رابطه جنسی، تست حاملگی خواهد گرفت تا در صورت باردار بودن فرد، درمانی کمتر تهاجمی را انتخاب کند که جنین در معرض خطر قرار نگیرد)
  • آزمایش خون (این آزمایش اطلاعاتی درباره سطح آهن خون و علائم احتمالی سرطان در اختیار پزشک قرار می‌دهد)
  • آزمایش ادرار (در این آزمایش پزشک به دنبال پروتئین در ادرار و سایر علل احتمالی درد می‌گردد)
  • کشت واژن (این آزمایش برای تشخیص عفونت لگن انجام می‌شود)
  • سی تی اسکن (این آزمایش برای ارائه تصویر دقیق‌تر از شرایط لگن و تخمدان‌ها تجویز می‌شود)

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟

اگر کیست تخمدان پاره شود، ممکن است نیاز به مراقبت‌های بیمارستانی داشته باشید. بعد از تشخیص این مشکل به شما مایعات IV و داروهای مسکن داده خواهد شد. همچنین اگر خونریزی داخلی زیادی داشته باشید، ممکن است نیاز به تعویض خون باشد. در بدترین موارد، خونریزی داخلی می‌تواند جریان خون را به اندام‌های حیاتی شما کاهش دهد و ممکن است در معرض آسیب جدی قرار بگیرید.

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
اگر وضعیت شما بعد از پاره شدن کیست تخمدان جدی باشد، ممکن است برای درمان کیست تخمدان پاره شده به جراحی نیاز داشته باشید. در روند جراحی پس از بیهوشی، جراح برش کوچکی برای کنترل خونریزی و برداشتن لخته یا مایع ایجاد می‌کند. سپس جراح، کیست یا در برخی موارد کل تخمدان شما را برمی‌دارد.

خطرات ناشی از برداشتن کیست‌ تخمدان با جراحی

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
برداشتن کیست‌های خطرناک خصوصا بعد از پارگی آن‌ها، در بسیاری از موارد تنها راه پیش روی پزشک است. اما انجام این جراحی‌ها نیز بدون خطر نخواهد بود و می‌تواند دارای عوارض باشد.

 برخی از این عوارض عبارتند از:

  • خونریزی
  • عفونت
  • عدم بهبود محل برش جراحی
  • لخته شدن خون
  • آسیب به عروق خونی، اعصاب، ماهیچه‌ها و سایر بافت‌های تخمدان‌ها و رحم
  • ایجاد بافت اسکار ناشی از برش

کلام آخر

بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟
همان‌طور که اشاره کردیم، بسیاری از انواع کیست‌های تخمدان در صورت پارگی خطر جدی برای شما ایجاد نمی‌کنند. اما برخی از این کیست‌ها می‌توانند آسیب‌هایی جدی به سلامت شما وارد کنند و آگاهی از علائم و عوارض ناشی از پارگی این کیست‌ها امری ضروری است. در این مقاله قصد داشتیم تا پاسخی جامع برای سوال بعد از پاره شدن کیست تخمدان چه باید کرد؟ در اختیارتان قرار دهیم تا در صورت مواجهه با چنین مشکلی آشنایی نسبی با مراحل درمان و اقدامات پیش رو داشته باشید.

سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟

سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟
سونوگرافی واژینال در بارداری، با استفاده از دخول ردیاب یا گیرنده به داخل واژن انجام می‌شود. امواج صوتی از ردیاب فرستاده شده و تصویری با بزرگنمایی بالا از جنین می‌گیرد تا پزشک بتواند سلامت و رشد جنین را بررسی کند.

سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟

سونوگرافی یکی از دغدغه های دوران بارداری است. خانم باردار باید اطلاعات کامل و دقیقی از انواع سونوگرافی حاملگی بداند. ادامه این مطلب شما را با موضوعاتی مانند آمادگی های لازم برای سونوگرافی واژینال، انواع روش های سونوگرافی در بارداری و دلایل و نتایج سونوگرافی واژینال در بارداری آشنا می کند.

در این مقاله می‌خوانید:

  • سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟
  • سونوگرافی واژینال زمانی انجام می شود که
  • سونوگرافی واژینال برای موارد زیر قابل استفاده است
  • آمادگی های لازم برای سونوگرافی واژینال در بارداری
  • در طول سونوگرافی چه اتفاقی می افتد؟
  • پزشک در طول سونوگرافی واژینال چه چیزهایی می تواند ببیند؟
  • آیا سونوگرافی واژینال منجر به سقط جنین می شود؟
  • بعد از سونوگرافی واژینال چه حالی دارم؟
  • سونوگرافی در بارداری، نکات بیشتری
  • انواع روش های سونوگرافی در بارداری
  • سونوگرافی واژینال در بارداری
  • دلایل و نتایج سونوگرافی واژینال در بارداری

سونوگرافی واژینال چیست؟
سونوگرافی واژینال با استفاده از دخول ردیاب یا گیرنده به داخل واژن انجام می شود. امواج صوتی از ردیاب فرستاده می شود و تصویری با بزرگنمایی بالا از جنین می گیرد و آن را به صفحه کامپیوتر می فرستد. این تصویر به پزشک کمک می کند وضعیت سلامت و رشد جنین را بررسی کند. سونوگرافی معمولا 20-15 دقیقه طول می کشد.

 سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟
 

سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟

اگر پزشک به شما توصیه کند پیش از هفته دهم بارداری سونوگرافی انجام دهید، از روش واژینال استفاده میشود. زیرا در ابتدای بارداری، جنین بسیار کوچک است و در پایین ترین قسمت شکم قرار گرفته است بنابراین با سونوگرافی شکم قابل مشاهده نیست. سونوگرافی واژینال به پزشک کمک می کند رحم شما را از طریق واژن بررسی کند.
اگر در شرایط زیر قرار داشته باشید، پزشک بین هفته ششم و دهم به شما سونوگرافی واژینال توصیه می کند:
– سابقه سقط جنین داشته باشید.
– سابقه بارداری خارج از رحم داشته باشید.
– عمل باروری انجام داده باشید.
– درد دارید.
– خونریزی دارید.
بعد از هفته دهم بارداری و در طول  بارداری هفته به هفته، سونوگرافی از طریق شکم انجام می شود زیرا در این زمان رحم رشد کرده و به سمت بالای شکم حرکت کرده است بنابراین جنین از طریق سونوگرافی شکم قابل مشاهده است.

سونوگرافی واژینال زمانی انجام می شود که

سابقه زایمان زودرس داشته باشید و پزشک بخواهد دهانه رحم را بررسی کند.
اضافه وزن داشته باشید و سونوگرافی شکم تصاویر واضحی نشان نمی دهد.
پزشک شک داشته باشد که شما گرفتگی جفت دارید.

سونوگرافی واژینال برای موارد زیر قابل استفاده است
تشخیص ضربان قلب جنین
مشاهده این که شما یک بچه باردار هستید یا بارداری دوقلو دارید.
بررسی نرمال بودن مراحل بارداری در رحم
ارزیابی دلایل درد شکم، لکه بینی یا خونریزی
جلوگیری از بارداری خارج از رحم
گاهی اوقات سونوگرافی واژینال به دلیل مسائل غیرپزشکی انجام می شود مثلا زمانی که شما از روز اول آخرین پریودی خود مطمئن نیستید، پزشک برای تعیین زمان بارداری از سونوگرافی واژینال استفاده می کند.

سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟

آمادگی های لازم برای سونوگرافی واژینال در بارداری

– بیشتر خانم ها سونوگرافی واژینال را راحت‌تر از سونوگرافی شکم می دانند زیرا نیازی به پر بودن مثانه در طول سونوگرافی نیست.
– برای این سونوگرافی باید مثانه خالی باشد زیرا پر بودن آن مانع از تصویری واضح از جنین می شود. پرستار از شما می خواهد پیش از انجام سونوگرافی مثانه خود را خالی کنید.
– برای سونوگرافی واژینال باید پایین تنه برهنه باشد. اگر لباس دو تکه بپوشید بیشتر احساس راحتی می کنید زیرا نیازی به کامل برهنه شدن نیست.
– سونوگرافی واژینال توسط پزشک خانم یا آقا انجام می شود. احتمالا شما با پزشک خانم راحت تر هستید بنابراین وقت های خالی پزشک مورد نظرتان را بررسی کنید و زمان مناسب را انتخاب کنید.
 

در طول سونوگرافی چه اتفاقی می افتد؟

پرستار از شما می خواهد روی تخت سونوگرافی دراز بکشید. پرستار پاهای شما را می پوشاند و از شما می خواهد زانوهای خود را بالا برده و کف پاها را بر روی تخت قرار دهید. باید پاها را به قدری باز کنید که پزشک بتواند به راحتی سونوگرافی را انجام دهد.
پزشک ردیاب را با پوششی پلاستیکی نو و استریل مانند کاندوم می پوشاند. سپس ژلی بر روی ردیاب قرار می دهد تا به راحتی وارد واژن شود و تصاویر واضحی نشان دهد. ردیاب حدود 3-2 اینچ وارد واژن می شود و عمل سونوگرافی انجام می شود.
احتمالا در ابتدا احساس ناراحتی می کنید بنابراین سعی کنید آرام باشید؛ هر چقدر آرام تر باشید ردیاب راحت تر وارد واژن میشود و سونوگرافی بهتر انجام می شود.
اگر عضلات خود را سفت کنید، باعث درد می شود. نفس عمیق بکشید؛ این مسئله به ورود راحت تر ردیاب کمک می کند.
 سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟
 

پزشک در طول سونوگرافی واژینال چه چیزهایی می تواند ببیند؟

سونوگرافی واژینال در هفته پنجم بارداری

در هفته پنجم بارداری، احتمالا کیسه بارداری کوچک و خالی مشاهده میشود.

سونوگرافی واژینال در هفته ششم بارداری

در هفته ششم بارداری، کیسه حاوی نطفه و گاهی اوقات ضربان قلب مشاهده میشود. امکان دارد دو قلو یا چندقلو بودن جنین مشخص شود. اما یک جنین به راحتی قابل مشاهده نیست.
گاهی اوقات ضربان قلب در یک کیسه شنیده میشود. تکرار سونوگرافی، ضربان قلب دوم را نیز نشان میدهد. ممکن است طی سونوگرافی رشد یک کیسه مشاهده شود در حالی که دیگری هنوز خالی است. این پدیده سندروم محو دوقلو نامیده میشود.

سونوگرافی واژینال در هفته هفتم بارداری

در هفته هفتم بارداری، نطفه ای به طول یک سانتی متر و با سرعت قلب 150-130 ضربه در دقیقه مشاهده میشود.
سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟

سونوگرافی واژینال در هفته هشتم بارداری

در هفته هشتم بارداری، نطفه به 16 میلیمتر رسیده است و احتمال دارد سر و بدن و حرکاتی نیز مشاهده شود.

سونوگرافی واژینال در هفته نهم بارداری

در هفته نهم بارداری سر، بدن و اعضای بدن نطفه دیده میشود. فرزند شما تقریبا کامل شده است و اکنون جنین نامیده می شود.
مقدار مایع اطراف بدن جنین واضح تر از قبل است. پزشک در این مرحله به دقت اطراف کیسه را مشاهده می کند و از عدم خونریزی اطمینان حاصل می کند. به این پدیده خونریزی (subchorionic hematoma) گفته می شود و در منطقه ای کوچک اطراف کیسه دیده می شود که شبیه به خون مردگی است.
این خونریزی خود بخود از بین می رود؛ این خون مردگی یا توسط بدن جذب می شود یا از طریق ترشحات واژن خارج می شود. اگر خونریزی داشته باشید پزشک به شما توصیه می کند استراحت کنید.
 

آیا سونوگرافی واژینال منجر به سقط جنین می شود؟

سونوگرافی واژینال که توسط پزشک متخصص و ماهر انجام شود منجر به سقط جنین نمی شود.
 

بعد از سونوگرافی واژینال چه حالی دارم؟

اگر در طول سونوگرافی عضلات خود را سفت نگه داشته باشید، بعد از آن احساس سوزش یا کوفتگی دارید. ممکن است بعد از سونوگرافی کمی خونریزی داشته باشید. لکه بینی اتفاق می افتد زیرا رگ های خونی اطراف دهانه رحم پاره می شود. این لکه ها صورتی یا قهوه ای هستند و جای نگرانی نیست. اما اگر خونریزی شدید است و احساس گرفتگی در قسمت پایین شکم دارید بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.
سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟

سونوگرافی در بارداری، نکات بیشتری

اسکن فرا صوتی یا همان سونوگرافی در دوران بارداری، یک روال عادی است و بعضاً در موارد خاص مانند خونریزی، درد یا مشکلات احتمالی در بارداری های قبلی تجویز می شود. سونوگرافی واژینال به پزشک یا متخصص سونوگرافی اجازه می‌دهد جنین را ببینید و اندازه‌گیری کند.

انواع روش های سونوگرافی در بارداری
سونوگرافی را به دو روش می توان انجام داد.
1- در اوایل بارداری، به خصوص قبل از هفته 11 ، معمولاً یک سونوگرافی داخلی معروف به ترانس واژینال انجام می شود. تصویر بدست آمده از این نوع سونوگرافی، واضح تر و دقیق تر است.
بنابراین اگر پس از هفته 11 یا 12 تصویر حاصل از سونوگرافی شکمی، درست و واضح نباشد، یک میله بلند به نام پروب به داخل واژن وارد و سونوگرافی داخلی انجام می شود.
2- از هفته 11 یا 12، سونوگرافی روتین در بارداری معمولاً به صورت شکمی انجام می گیرد. در این روش، ژل مخصوصی روی شکم، ناحیه زیر ناف و بالای موهای شرمگاهی، پخش می شود.
متخصص سونوگرافی اسکنر را روی ژل حرکت داده و یا بر روی نقاط خاصی فشار می دهد تا وضعیت رحم و بارداری را ببیند.

سونوگرافی واژینال در بارداری
اگر راضی به انجام سونوگرافی واژینال نیستید، می توانید از روش شکمی استفاده کنید. در سونوگرافی شکمی نیز اطلاعاتی درباره وضعیت بارداری به دست می آید، اما به اندازه روش واژینال واضح و روشن نیست، بنابراین در صورت بروز مشکل، تشخیص به تاخیر خواهد افتاد.
بسیاری از منابع توصیه می کنند که در ماه های ابتدایی بارداری و پیش از ماه هفتم، بدون دلیل منطقی پزشکی، همانند شک به سلامت جنین و سلامت بارداری اقدام به انجام سونوگرافی واژینال نکرد.
البته با توجه به تصاویر بسیار واضح تری که سونوگرافی واژینال نسبت به سونوی شکمی در دسترس قرار می دهد، گاها بررسی وضعیت درون رحم و تشخیص به موقع مشکلات احتمالی بوسیله آن ضرروری به نظر می رسد.
اگر به هر دلیلی مایل به انجام آن نیستید، با پزشکتان در این باره صحبت کنید تا در صورت امکان بررسی وضعیت شما به کمک سونوگرافی شکمی انجام شود.
تا کنون زیان‌بار بودن سونوگرافی واژینال یا شکمی برای جنین، اثبات نشده است. خونریزی بعد از سونوگرافی واژینال معمولا به این دلیل رخ می دهد که خون از قبل در واژن تجمع کرده و میله پروب باعث تخلیه آن می شود.

سونوگرافی واژینال در بارداری، کی و چرا؟
دلایل و نتایج سونوگرافی واژینال در بارداری
پزشک ممکن است به دلایل زیر از شما بخواهد که در ابتدا یا در هر زمانی از بارداری تان سونوگرافی واژینال انجام دهید.
ممکن است در سونوگرافی موارد زیر مشاهده شود:
– بارداری در حال رشد که در آن ضربان قلب جنین قابل مشاهده است، اگر بارداری دو یا چند قلویی باشد باید به تعداد جنین ها، ضربان قلب شنیده شود. در این حالت، اندازه جنین بر اساس زمان زایمان، متناسب با سن بارداری است.
زمان زایمان بر اساس اولین روز آخرین قاعدگی تخمین زده می شود. این نشانه ها در مجموع مثبت هستند. اما اگر خونریزی ادامه یابد، باید برای بررسی وضعیت، یک یا دو هفته بعد سونوگرافی تکرار شود.
– بارداری در حال پیشرفت که در آن مشکلی وجود دارد. در اینجا اندازه جنین کوچکتر از حد مورد انتظار است و ضربان قلب او در برخی موارد ضعیف یا آهسته می شود.

شاید بر این اساس بتوان به وجود مشکلی در فرایند رشد جنین پی برد. در سونوگرافی دو یا چند قلویی احتمال اینکه یکی از جنین ها ضربان قلب داشته و دیگری نداشته باشد، وجود دارد.
احتمالا برای روشن شدن مطلب، سونوگرافی دیگری با فاصله زمانی یک هفته تا ده روز تجویز خواهد شد.
– بارداری با محل نامشخص: در این وضعیت، بارداری قابل مشاهده نبوده و نمی توان درباره آن اظهار نظر کرد. احتمالا برای حصول اطمینان از مادر خواسته می شود ظرف مدت یک یا دو هفته دوباره مراجعه کند.
اگر پزشک، وجود بارداری نابجا یا اکتوپیک را تشخیص دهد، آزمایش خون یا لاپاروسکوپی لازم است.
لاپراسکوپی عمل جراحی است که با ایجاد یک سوراخ کوچک در ناحیه شکم و تحت بیهوشی کامل برای مشاهده داخل شکم و خارج کردن ساک بارداری که به اشتباه لانه گزینی کرده است، انجام می شود.
– سقط کامل: جنین به طور کامل سقط شده اما بخشهای کوچکی از آن یا مقداری خون در رحم باقی مانده است.
– بارداری متوقف شده: یعنی بارداری خاتمه یافته و جنین دیگر زنده نیست، اما هنوز سقط نشده است، در این جا دو حالت وجود دارد:
– سقط جنین خاموش، فراموش شده یا تاخیر یافته که در آن جنین از دست رفته است یا اصلا رشد ندارد، اما هنوز سقط نشده است. در این حالت، تصویری از جنین یا رویان در داخل رحم مشاهده می شود اما ضربان قلب وجود ندارد و اندازه جنین کمتر از حد مورد انتظار است.
مادر علامت یا نشانه خاصی ندارد و احساس بارداری می کند.
– بارداری پوچ یا بدون جنین که در آن رویان تشکیل نشده است. در گذشته سقط مکرر معمولا با این دلیل توجیه می شد که جنین تشکیل نشده و تنها تصویر یک ساک بارداری خالی در سونوگرافی وجود دارد.
– سقط جنین ناقص: فرآیند سقط جنین آغاز شده اما هنوز بقایای بافت بارداری در رحم وجود دارد و با درد و خونریزی شدید همراه است.
در تمامی این موارد، با گذشت زمان جنین به طور کامل سقط خواهد شد و راه های مختلفی برای مدیریت این روند وجود دارد.
ممکن است پزشک راهکار خاصی را به مادر توصیه کند یا او را به بیمارستان هدایت کند. در بسیاری موارد، باید فرصت کافی در اختیار مادر قرار بگیرد تا او با ارزیابی وضعیت بهترین تصمیم را بگیرد.
– بارداری خارج رحمی: این بدان معنی است که جنین در خارج از رحم مثلا در لوله های رحم رشد می کند. بارداری های خارج از رحم معمولا در یکی از لوله های فالوپی ایجاد می شوند، اما امکان تشکیل در داخل شکم نیز وجود دارد.
– بارداری مولار: در این نوع بارداری نوزاد نمی تواند رشد کند، اما سلولهای جفت، رشد بسیار سریعی دارند. بارداری مولار تنها با سونوگرافی قابل تشخیص است و مادر فقط بعد از سقط جنین به وجود آن پی می برد.

3 پرسش شایع درباره سقط جنین

3 پرسش شایع درباره سقط جنین

نی‌نی سایت: طناز قویدل، کارشناس ارشد مامایی به 3 پرسش شایع درباره سقط جنین پاسخ می‌دهد.

 1. آیا یک بار سقط کردن به معنی آن است که باز هم سقط جنین اتفاق می‌افتد؟
خیر. اگرچه طبیعی است که نگران احتمال سقط جنین بعدی باشید اما متخصصان یک بار سقط جنین را نشانه‌ وجود مشکلی در شما یا همسرتان تلقی نمی‌کنند. تنها متخصصان بعد از دو سقط جنین متوالی، دستور آزمایشات ژنتیکی و خونی مخصوص می‌دهند تا بفهمند دلیل مشکل چیست؛ به ویژه اگر بالای 35 سال هستید یا شرایط خاص دارید. در شرایط خاص مثلا وقتی که در سه ماهه‌ دوم سقط  جنین کنید یا به دلیل ضعف گرنه رحم زایمان زودرس در اوایل سه ماهه سوم داشته باشید، احتمالا بعد از یک سقط شما را به متخصص زایمان پرخطر ارجاع می‌دهند تا شرایط حاملگی شما را به دقت بررسی کند.

 2. چند وقت بعد از سقط جنین می‌توانید دوباره باردار شوید؟
بهتر است کمی‌ص بر کنید. چه خودبخود سقط جنین کرده باشید و چه بافت را برداشته باشید، طی چهار تا شش هفته دوباره پریود خواهید شد. به گفته برخی متخصصان بعد از این مدت دوباره می‌توانید باردار شوید اما برخی دیگر توصیه می‌کنند که یک دوره قاعدگی دیگر را هم بگذرانید تا زمان بیشتری برای بهبود جسمی‌ و روحی داشته باشید. حتی شاید لازم باشد در این مدت از وسایل جلوگیری از بارداری استفاده کنید چون بلافاصله بعد از دو هفته از سقط شروع به تخمک گذاری خواهید کرد و احتمال بارداری وجود دارد.

 3. مهم‌ترین دلایل سقط مکرر جنین چیست؟
 سقط مکرر به بروز 3 سقط یا بیشتر آن هم قبل از نیمه اول بارداری، اطلاق شده و در هر 300 بارداری یک مورد حادث می‌شود. سقط به خودی خود شایع‌ترین عارضه بارداری است و برای زوجینی که تمایل به داشتن فرزند دارند، استرس‌های روحی‌ روانی فراوانی ایجاد می‌کند. حدود 15 درصد بارداری‌هایی که از نظر تکنیکی تشخیص داده می‌شوند، در نیمه اول بارداری سقط می‌شوند اما در مورد علل سقط مکرر باید گفت که حالت غیرطبیعی کروموزومی‌ والدین تنها علت غیرقابل بحث سقط مکرر است. چنین حالات غیرطبیعی کروموزومی‌ در 5 درصد زوجینی که دچار سقط مکرر می‌شوند، دیده می‌شود. از سایر علل می‌توان به حالات غیرطبیعی شکل رحم که در 12 درصد موارد دیده می‌شود، مشکلات هورمونی (17 درصد)، عفونت‌ها (5 درصد)، فاکتورهای ایمنی (50 درصد)، انعقاد خون و علل متفرقه دیگر (10 درصد) اشاره کرد. البته بعد از ارزیابی واقعی در 60 درصد موارد، سقط مکرر غیرقابل توجیه باقی می‌ماند.

مکمل های ضروری در بارداری، فراموش نشه

مکمل های ضروری در بارداری
مامان ها مبارک باشه. احتمالا تازه از بارداری خود باخبر شده اید. مطمئنم الان فقط دنبال این می‌گردید که چی بخورید، یا چی نخورید. این مقاله درباره مصرف مکمل‌های ضروری در دوران بارداری است.

مکمل های ضروری در بارداری

مطمئنیم که می‌دانید که استفاده از غذاهای دریایی، الکل و سیگار در دوران بارداری جایی ندارند. آنچه ممکن است شما را شگفت‌زده کند این است که باید از مصرف برخی ویتامین‌ها، مواد معدنی و مکمل‌های گیاهی هم خودداری کنید. این مقاله درباره مصرف مکمل‌های ضروری در دوران بارداری است، همچنین به شما می‌گوییم که چرا باید از مصرف برخی مکمل‌ها خودداری شود.

در این مقاله می‌خوانید:

  • چرا در دوران بارداری مکمل مصرف کنیم؟
  • مکمل‌های ضروری در بارداری چیست؟
  • در ویتامین‌های دوران بارداری به دنبال چه مواردی باشید؟
  • در مورد سایر مواد مغذی چطور؟
  • ویتامین‌های گروه B و نقشی که در سلامتی دوران بارداری دارند
  • چه زمانی مصرف ویتامین‌های قبل از تولد را شروع کنید؟
  • عوارض جانبی مکمل‌های بارداری
  • مکمل‌هایی که باید در دوران بارداری از آنها اجتناب کنید
  • کوتاه درباره مکمل‌های ضروری در بارداری

چرا در دوران بارداری مکمل مصرف کنیم؟
دریافت مواد مغذی مناسب در هر مرحله از زندگی مهم است، اما به ویژه در دوران بارداری بسیار اهمیت دارد، زیرا شما باید هم خود را تغذیه کنید، هم کودک خود را که در حال رشد است، سالم نگه دارید.

مکمل‌های ضروری در بارداری چیست؟
ویتامین‌های قبل از تولد، مکمل‌هایی هستند که برای خانم‌های باردار ساخته می‌شوند تا ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز برای بارداری سالم را به بدن آنها بدهند.
ممکن است پزشک هنگام شروع برنامه‌ریزی برای بارداری و همچنین در زمان بارداری پیشنهاد کند که این مکمل‌ها را مصرف کنید.
داشتن یک رژیم غذایی سالم همیشه و خصوصا در دوران بارداری ایده عاقلانه‌ای است. بهتر است ویتامین‌های قبل از تولد را هم مصرف کنید تا به شما کمک کند هر گونه شکاف غذایی را در رژیم غذایی خود بپوشانید.

مکمل های دوران بارداری
در ویتامین‌های دوران بارداری به دنبال چه مواردی باشید؟
ویتامین‌های قبل از تولد به شما اطمینان می‌دهند که مواد مغذی مورد نیاز برای بارداری سالم را دریافت می‌کنید.
به دنبال ویتامین‌هایی باشید که دارای موارد زیر هستند:

  • 400 میکروگرم (میکروگرم) اسیدفولیک
  • 400 واحد بین‌المللی ویتامین D
  • 200 تا 300 میلی‌گرم کلسیم
  • 70 میلی‌گرم ویتامین C
  • 3 میلی‌گرم تیامین
  • 2 میلی‌گرم ریبوفلاوین
  • 20 میلی‌گرم نیاسین
  • 6 میکروگرم ویتامین B12
  • 10 میلی‌گرم ویتامین E
  • 15 میلی‌گرم روی
  • 17 میلی‌گرم آهن
  • 150 میکروگرم ید

در بعضی موارد، پزشک نسخه خاصی از ویتامین قبل از تولد را به شما تجویز می‌کند.

اسید فولیک
اگر می‌خواهید باردار شوید، باید اسیدفولیک مصرف کنید که می‌تواند از نقایص مادرزادی که بر مغز و نخاع کودک تأثیر می‌‌ذارد جلوگیری کند. نقص سیستم عصبی در اوایل بارداری، قبل از اینکه بسیاری از زنان بدانند که باردار هستند، ایجاد می‌شود.
نیمی از بارداری‌ها برنامه‌ریزی نشده است. به همین دلیل پزشکان توصیه می‌کنند هر زنی که می‌تواند باردار شود روزانه 400 میکروگرم اسیدفولیک مصرف کند. این ویتامین باید قبل از بارداری شروع شود و تا 12 هفته اول بارداری ادامه یابد.
اگر کودکی با نقص لوله عصبی دارید، باید با پزشکتان در مورد مصرف اسیدفولیک صحبت کنید.
مطالعات نشان داده است که در صورت داشتن کودکی با این نقص، مصرف دوز بیشتر (حداکثر تا 4000 میکروگرم) حداقل یک ماه قبل و در طی سه ماهه اول ممکن است کمک‌کننده باشد.
غذاهایی که اسیدفولیک دارند عبارتند از:

  • سبزیجات برگ سبز
  • آجیل
  • لوبیا
  • میوه‌های خانواده مرکبات
  • بسیاری از غذاهای دیگر غنی شده با اسیدفولیک

کلسیم
کلسیم هم برای یک زن باردار مهم است که می‌تواند به شما کمک کند تا تراکم استخوان خود را از دست ندهید زیرا کودک برای رشد استخوان خود از کلسیم استفاده می‌کند.
کلسیم را با مصرف شیر، پنیر، ماست، سبزیجات برگ سبز مانند کلم‌پیچ، توفو، نوشیدنی‌های سویا با کلسیم، نان و ماهی ساردین، تامین کنید.

ید
ید برای عملکرد سالم تیروئید در دوران بارداری بسیار مهم است. کمبود ید می‌تواند باعث مشکلات زیر شود:

  • سقط جنین
  • مرده‌زایی
  • توقف رشد جسمی
  • ناتوانی ذهنی شدید
  • ناشنوایی

آهن
آهن به بدن شما کمک می‌کند تا گلبلول‌های قرمز خون بیشتری تولید کند. این سلول‌های خونی، اکسیژن مورد نیاز کودک را برای تکامل به بدن منتقل می‌کنند.
آهن را با مصرف موادی مانند جگر، گوشت قرمز، مرغ و ماکیان و ماهی، حبوبات، انواع مغزها، سبزیجات برگ سبز مثل جعفری، کاهو، برگ چغندر، اسفناج، انواع خشکبار مثل برگه هلو، آلو و زردآلو، توت خشک، انجیر خشک، خرما و کشمش، به دست بیاورید.

در مورد سایر مواد مغذی چطور؟
مواد مغذی دیگری نیز وجود دارد که ممکن است سلامت بارداری شما را بهبود بخشد. پزشک می‌تواند درباره مصرف مکمل‌های دوران بارداری، شما را راهنمایی کند.

امگا 3
اسیدهای چرب امگا 3
این چربی‌ها که شامل DHA (اسید دوکوزاهگزانوئیک) و EPA (اسید ایکوزاپنتانوئیک) هستند، فقط از منابع غذایی مانند ماهی‌های چرب و مغزها تامین می‌شوند. مطالعات نشان می‌دهد امگا 3 می‌تواند خطر زایمان زودرس و داشتن نوزادی با وزن کم را کاهش دهد.

مطالعات نشان می‌دهد امگا 3 می‌تواند خطر زایمان زودرس و داشتن نوزادی با وزن کم را کاهش دهد.

اگر زیاد غذای غنی از امگا 3 نمی‌خورید، از پزشک خود بپرسید که آیا این مکمل مناسب شما است یا نه.

کولین
اگر چه بدن شما می‌تواند به تنهایی مقداری کولین درست کند، اما بیشتر آن را از طریق غذا دریافت می‌کنید. منابع غنی از کولین شامل گوشت گاو، مرغ، ماهی و تخم‌مرغ است. بسیاری از زنان باردار به اندازه کافی کولین دریافت نمی‌کنند.

ویتامین D
این ویتامین محلول در چربی برای عملکرد ایمنی بدن، سلامت استخوان‌ها و تقسیم سلولی مهم است.
کمبود ویتامین D در دوران بارداری با افزایش خطر سزارین، پره‌اکلامپسی، زایمان زودرس و دیابت حاملگی ارتباط دارد.
در مورد غربالگری کمبود ویتامین D و دریافت مکمل مناسب با پزشک خود مشورت کنید.

منیزیم
منیزیم یک ماده معدنی است که در صدها واکنش شیمیایی در بدن شما نقش دارد. منیزیم، نقش مهمی در عملکرد ایمنی، عضلات و اعصاب دارد.
کمبود این ماده معدنی در دوران بارداری ممکن است خطر فشار خون مزمن و زایمان زودرس را افزایش دهد.
برخی مطالعات نشان می‌دهد که مصرف مکمل منیزیم ممکن است خطر عوارضی مانند محدودیت رشد جنین و زایمان زودرس را کاهش دهد.

امگا 6
لازم است در طول دوره بارداری خود مقادیر کافی اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶ را مصرف کنید.
اسیدهای چرب امگا ۳ در انواع ماهی مانند سالمون، ساردین و در انواع مغزها، وجود دارند.
امگا ۶ هم در انواع روغن‌های گیاهی مانند ذرت و آفتابگردان وجود دارد.

ویتامین های قبل از تولد
ویتامین‌های گروه B و نقشی که در سلامتی دوران بارداری دارند

  • ویتامین B1 (تیامین): کمک به رشد و تکامل مغز و سیستم عصبی جنین
  • ویتامین B2 (ریبوفلاوین): حفظ سلامتی چشم‌ها و ایجاد طراوت در پوست
  • ویتامین B3 (نیاسین): بهبود عملکرد دستگاه گوارش و کاهش تهوع صبحگاهی
  • ویتامین B5 (پانتوتنیک اسید): تولید هورمون‌های بارداری و کاهش گرفتگی عضلات پا
  • ویتامین B6 (پیرودوکسین): کمک به رشد و تکامل مغز و سیستم عصبی جنین
  • ویتامین B7 (بیوتین): در بارداری باید مصرف آن را افزایش داد
  • ویتامین B12 (کوبالامین): حفظ سلامتی مغز و سیستم عصبی مادر و جنین

چه زمانی مصرف ویتامین‌های قبل از تولد را شروع کنید؟
قبل از بارداری، بهترین زمان برای شروع مصرف مکمل‌ها است. اسیدفولیک از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برای جلوگیری از نقص مادرزادی حداقل 1 ماه قبل از اقدام به بارداری باید مکمل اسیدفولیک را شروع کنید.
بعضی از پزشکان توصیه می‌کنند که همه زن‌هایی که می‌توانند بچه‌دار شوند حتی اگر برنامه بارداری ندارند، از ویتامین‌های قبل از تولد استفاده کنند.

عوارض جانبی مکمل‌های بارداری
برخی از مکمل‌های بارداری می‌توانند باعث حالت تهوع در زن باردار شوند. اگر شما هم دچار این مشکل شدید، با پزشک خود صحبت کنید. او ممکن است بتوانند نوع دیگری از مکمل‌ها را تجویز کند که چنین مشکلی برای شما به وجود نمی‌آورد. گزینه‌ها عبارتند از:

برخی از مکمل‌های بارداری می‌توانند باعث حالت تهوع در زن باردار شوند. اگر شما هم دچار این مشکل شدید، با پزشک خود صحبت کنید.

  • جویدنی‌ها
  • مایعات
  • آهن موجود در ویتامین‌های قبل از تولد نیز ممکن است باعث یبوست شود. اگر یبوست دارید این کارها می‌تواند به شما کمک کند:
  • رژیم غذایی سرشار از فیبر داشته باشید
  • آب زیادی بنوشید
  • اگر پزشک می‌گوید برای شما بی‌خطر است، ورزش کنید

مکمل‌هایی که باید در دوران بارداری از آنها اجتناب کنید
در حالی که مصرف مکمل‌های غذایی و گیاهی برای خانم‌های باردار، بی‌خطر است، اما باید از بسیاری از آنها خودداری کنید یا مصرف آنها را کاهش دهید.
همیشه قبل از مصرف مکمل‌ها، با پزشک خود مشورت کنید.

ویتامین A
ویتامین A جزو مکمل‌های مهم است، اما اگر چه این ویتامین برای رشد بینایی و عملکرد سیستم ایمنی بدن اهمیت دارد، مصرف زیاد آن می‌تواند مضر باشد.
با توجه به اینکه ویتامین A محلول در چربی است، بدن شما مقادیر اضافی آن را در کبد ذخیره می‌کند.
این تجمع می‌تواند اثرات سمی بر بدن داشته و منجر به آسیب کبدی شود. حتی می‌تواند نقایص مادرزادی ایجاد کند.
مثلا تحقیقات نشان داده که مقدار بیش از حد ویتامین A در دوران بارداری باعث ناهنجاری‌های مادرزادی در هنگام تولد می‌شود.
بین ویتامین‌های قبل از تولد و غذاها، باید قادر باشید ویتامین A کافی دریافت کنید و مصرف مکمل‌های اضافی توصیه نمی‌شود.

ویتامین E
این ویتامین محلول در چربی نقش مهمی در عملکرد ایمنی بدن دارد.
در حالی که ویتامین E برای سلامتی بسیار مهم است، توصیه می‌شود که آن را در بارداری به صورت مکمل مصرف نکنید.
مصرف زیاد مکمل ویتامین E می‌تواند خطر دردهای شکمی و پارگی زودرس کیسه آمنیوتیک را افزایش دهد.

مصرف مکمل در بارداری
کوتاه درباره مکمل‌های ضروری در بارداری
در حالی که مصرف برخی از مکمل‌ها می‌تواند در دوران بارداری مفید باشد، اما بسیاری از آنها می‌توانند عوارض جانبی خطرناکی را در شما و جنینتان ایجاد کنند.
گر چه مکمل‌ها و مواد معدنی خاص ممکن است به پر کردن شکاف‌های تغذیه‌ای کمک کنند، اما جایگزین یک برنامه غذایی سالم نیستند.
تغذیه بدن با غذاهای غنی از مواد مغذی و همچنین داشتن ورزش و خواب کافی و به حداقل رساندن استرس، بهترین راه برای اطمینان از بارداری سالم است.
مکمل‌ها در شرایط خاص می‌توانند ضروری و مفید باشند، اما همیشه در مورد دوزها، ایمنی و خطرات و مزایای احتمالی آنها با پزشک خود مشورت کنید.

اگر سئوالی در این‌باره دارید از متخصصان زنان و زایمان کلینیک بیا نی نی بپرسید.