پارگی‌ واژن در زایمان طبیعی چگونه است؟

پارگی‌ واژن در زایمان طبیعی چگونه است؟

پارگی‌ واژن در زایمان طبیعی چگونه است؟

زایمان طبیعی با همه محاسنی که برای زنان و نوزادان دارد، گاهی می‌تواند با عوارضی هم همراه باشد که یکی از آنها پارگی واژن است. با اینکه پارگی واژن در زایمان طبیعی است، اما بهتر است انواع و راههای درمان آن را بشناسید.

چرا در زایمان طبیعی واژن دچار پارگی می‌شود؟

قطر واژن فقط ۱/۲ تا ۵/۳ سانتی متر است ، اما متوسط اندازه سر نوزاد حدود ۱۱ سانتی متر است . همین تفاوت اندازه باعث پارگی و کشیدگی بافت واژن در زایمان طبیعی می‌شود.به دلیل اینکه بافت اطراف واژن به اندازه کافی انعطاف پذیر نیست احتمال پارگی واژن در حین زایمان بین ۹۰ تا ۹۹ درصد بالا می‌شود. در مرحله دوم زایمان طبیعی وقتی سر نوزاد به درون واژن حرکت می‌کند و به سمت ناحیه میان دوراه یعنی به قسمت بین واژن و مقعد که پرینه نام دارد می‌رسد،زمانی که سر نوزاد به سمت جلو حرکت می کند، لبه بیرونی و خروجی واژن به اندازه دور سر او باز می‌شوند. اگر پوست و عضله پرینه به اندازه کافی کشسانی و انعطاف پذیری نداشته باشند، باعث پارگی این قسمت می‌شوند. البته حدود ۹۰ درصد این پارگی ها جزئی است و بعد از چند روز بهبود پیدا می‌کند.درد پارگی واژن هم معمولا در زایمان طبیعی به دلیل فشارها دردهای دیگر حس نمی‌شود.

پارگی واژن

عواملی که احتمال پاره شدن واژن را افزایش می‌دهند :

  • زایمان سریع
  •  اضافه وزن نوزاد و مادر
  • استفاده از فورسپس و وکیوم برای زایمان
  • طولانی شدن درد زایمان
  • صورت جنین به سمت جلو باشد
  • اولین زایمان طبیعی

انوع پار‌گی واژن در زایمان طبیعی

پارگی واژن یا پرینه در زایمان طبیعی انواع مختلفی دارد که به شرح زیر است:

  • پارگی نوع اول

پارگی سطحی است که شامل پوست پرینه و بافت اطراف دهانه واژن می‌شود. این پارگی اغلب آن‌قدر کم و سطحی است که بدون بخیه یا فقط با چند بخیه به سرعت بهبود پیدا می کند.

  • پارگی نوع دوم

این پارگی کمی عمیق‌تر است و به ماهیچه‌های زیرین کشیده می‌شود. پارگی نوع دوم به به بخیه نیاز دارد و باعث درد و ناراحتی می‌شود.

  • پارگی نوع سوم و چهارم

این پارگی‌ها که عمیق‌تر و دردناک‌تر است خیلی کم و به ندرت اتفاق می‌افتد. درصد بسیار کمی از زنان در زایمان ممکن است پارگی واژن یا پرینه‌ای داشته باشند که تا رکتوم یا راست‌روده برسد. این نوع پارگی می‌تواند برای ماهها باعث ایجاد درد شدید شود و خطر ابتلا به بی‌اختیاری مدفوع را افزایش می‌دهد. این نوع از پارگی شدید، پارگی درجه سوم یا چهارم نام دارد. پارگی درجه سوم در واقع پارگی در بافت واژن، پوست پرینه و ماهیچه‌های پرینه است که تا عضله‌ای که مقعد را احاطه کرده نیز می‌رسد. پارگی نوع چهارم هم تا ماهیچه‌های اسفنکتر مقعد و بافت زیر آن ادامه پیدا می‌کند.

  • سایر پارگی‌ها

به غیر از پارگی‌های اول تا چهارم بعضی از پارگی ها در زمان زایمان طبیعی ممکن است در بافت‌های دیگر ایجاد شود. برخی از زنان در بالای واژن، نزدیکی مجرای ادرار دچار پارگی می‌شوند. این حالت به نام پارگی نزدیک به مجرای ادرار شناخته می‌شود. این پارگی اغلب بسیار کوچک است و بدون بخیه یا فقط با چند بخیه بهبود پیدا می‌کند. این پارگی عضله را درگیر نمی‌کند به همین دلیل معمولاً با سرعت بیشتری التیام پیدا می‌کند و نسبت به پارگی واژن یا پرینه درد کمتری دارد. این پارگی معمولاً باعث احساس سوزش در زمان ادرار می‌شود.
بیشتر بخوانید: تعداد بخیه در زایمان طبیعی چقدر است؟

آیا برش اپیزیوتومی دردناک است ؟

برش اپیزیوتومی توسط پزشک زنان و در طول زایمان طبیعی برای تسهیل روند زایمان انجام می‌شود.اکثر زنان معتقدند که برش اپیزیوتومی را هنگام زایمان احساس نکرده‌اند چون بافتهای اطراف واژن در هنگام زایمان به شدت کشیده شده و برش به سادگی انجام می‌شود، اما روند بهبود آن دردناک است.

درمان پارگی واژن چگونه است؟

اگر زنی در زایمان طبیعی دچار پارگی واژن یا پرینه شود، پزشک ابتدا با تزریق مستقیم داروی بی‌حسی آنها را بی‌حس می‌کند و پس از آن با توجه به میزان پارگی، ناحیۀ مورد نظر را به صورت لایه به لایه بخیه می‌زند. پس از بخیه، باید به مدت حداقل ۱۲ تا ۲۴ساعت روی محل زخم، یخ گذاشته شود. اگر پارگی بیشتر از یک شکاف کوچک باشد، احتمال درد بیشتر است.

بعد از پارگی واژن در زایمان طبیعی به این نکات توجه کنید:

  • رابطه جنسی دردناک می‌شود. به همین دلیل تا وقتی پزشک اجازه نداده بهتر است رابطه زناشویی نداشته باشید.
  • ادرار یا مدفوع کردن سخت و دردناک می‌شود.
  • پارگی اسفنکتر یا پارگی منتهی به رکتوم در زنان، احتمال بی‌اختیاری در دفع گاز معده یا مدفوع را افزایش می‌دهد. اگر از این مشکلات رنج می‌برید با پزشک خود در این مورد صحبت کنید.
  • واژن یا پرینه را همیشه تمیز نگه دارید. می‌توانید از یک بطری آب پاش با آب ولرم استفاده کنید. پس از اجابت مزاج موضع دور مقعد را با دستمال کاغذی جداگانه ای تمیز کنید و برای پاک کردن ناحیه پرینه دستمال جدیدی استفاده کنید. دستمال را از عقب به جلو نکشید.
  • به رژیم غذایی‌تان توجه کنید. بهتر است چند روز اول پس از زایمان یک رژیم غذایی کم فیبر با مقدار مایعات فراوان انتخاب کنید. مواد غذایی مثل نان سفید، ماکارونی، برنج، تخم مرغ، ماهی، پنیر، گوشت و مرغ، مقدار کمی میوه نرم و سبزیجات بدون پوست استفاده کنید.
  • از کیسه یخ استفاده کنید. برای کاهش ورم و درد می‌توانید از کیسه یخ روی ناحیه پرینه در طی 24 ساعت اول پس از زایمان استفاده کنید.
  • در دوران نقاهت به هیچ وجه از تامپون و دوش‌های واژینال استفاده نکنید.
  • برای تمیز کردن پرینه از دستمال‌های مرطوب نوزاد استفاده کنید.

درمان پارگی واژن چقدر طول می‌کشد؟

اگر پارگی واژن درجه اول که یکی دو روز بعد از زایمان بهبود پیدا می‌کند. پارگی درجه دوم که بخیه دارد بعد از دو هفته التیام پیدا می‌کند. اما پارگی درجه سوم و چهارم بین ۴ تا ۸ هفته طول می‌کشد تا بهبود پیدا کند.

فواید زایمان طبیعی چیست؟

فواید زایمان طبیعی چیست؟

فواید زایمان طبیعی چیست؟

بسیاری از شما که در دوران بارداری به سر میبرید هنوز در مورد اینکه زایمانتان به شکل باشد تردید دارید. گاهی میخواهید زایمان طبیعی باشد و در این مورد با پزشک صحبت میکنید و گاهی از آن میترسید و ترجیح میدهید با یک بیهوشی یا بیحسی زایمان سزارین داشته باشید. اما اگر هیچ بیماری زمینه‌ای وجود نداشته باشد و به طور مثال در این روزها مادری به ویروس کرونا مبتلا نباشد، زایمان طبیعی فواید بیشتری نسبت به زایمان سزارین دارد که بهتر است با خواندن مطلب بیشتر درباره آن بدانید. 

فواید زایمان طبیعی چیست؟

اگر می‌خواهید که حداکثر کنترل ممکن را بر بدن خود داشته باشید، فعالانه در فرآیند زایمان شرکت کنید کمترین میزان مداخله غیر طبیعی در فرآیند تولد کودک تان صورت پذیرد، استفاده از یک روش طبیعی و بدون استفاده از دارو جهت کنترل درد زایمان بهترین گزینه برای شما خواهد بود. اگر این روش را انتخاب کنید، درد و ناراحتی را به عنوان بخشی از فرآیند تولد کودک می‌پذیرید: تجربه‌ای که شامل همکاری فعالانه شما در هر یک از مراحل زایمان می‌شود. اما در صورتی که با آمادگی و حمایت مناسب به این مرحله برسید می‌توانید احساس قدرت و رضایتی عمیق از زایمان طبیعی به دست آورید.

زایمان طبیعی

مزایای زایمان طبیعی عبارتند از:

  • اکثر روشهای زایمان طبیعی تهاجمی نیستند و در نتیجه احتمال خطر یا آسیبهای جانبی برای شما یا کودکتان کم است.

  • بسیاری از خانمها در هنگام زایمان طبیعی و بعد از آن احساس قدرت می‌کنند و علی‌رغم اینکه مجبورند درد را تحمل کنند بسیاری از آنها می‌گویند که برای زایمان بعدی خود نیز همین روش را انتخاب خواهند کرد. در برخی از خانمها احساس اینکه مسوولیت این امر بر دوش آنهاست موجب می‌شود تصور آنها از درد کاهش یابد.

  • در این روش بیهوشی یا بی‌حسی در کار نخواهد بود. شما در هنگام زایمان و تولد کودک، بیدار و هوشیار خواهید بود؛ پس می‌توانید وضعیت بدن خود را تغییر داده و در حالتی قرار بگیرید که بیشتر احساس راحتی کرده و هنگامی که زمان بیرون آمدن کودک فرا می‌رسد به انجام این کار کمک کنید.

  • در برخی از بیمارستانها همسر شما نیز می‌تواند همراه شما بوده و به شما کمک کند و موجب کاهش احساس درد در شما شود.

  • در صورت انجام زایمان به روش طبیعی احتیاجی به تزریق سرم یا وصل کردن دستگاههای مانیتورینگ الکترونیکی به شما نیست؛ بنابراین حرکت برای شما آسان‌تر خواهد بود، می‌توانید راه بروید، دوش بگیرید و در صورت امکان، از توالت فرنگی (به جای لگن بیمار) استفاده کنید.

  • در مقایسه با زنانی که از بی‌حسی موضعی (اپیدورال) استفاده می‌کنند، احتمال کمتری وجود دارد که به استفاده از روشهای کمکی برای القاء یا تسریع زایمان از قبیل پیتوسین ((Pitocin، واکیوم(vacuum) یا فورسپسforceps) ) یا سونداژ مثانه نیاز داشته باشید.

  • تمرینهای تنفسی و سایر روشهای خودهیپنوتیزمی را می‌توانید پیش از فرا رسیدن زمان زایمان تمرین کنید و آنها را بعدا نیز تکرار نمایید. برخی از خانمهایی که به تازگی مادر شده‌اند، در اولین روزهای شیر دادن به نوزاد هنگامی که کنار آمدن با مشکلات پس از زایمان یا مراقبت از نوزاد واقعا استرس‌زا می‌شود، از تکنیکهای آرامش بخشی و تمدد اعصاب (Relaxation) استفاده می‌کنند.

مشکلات زایمان بدون استفاده از دارو چیست؟

برخلاف روش استفاده از بی‌حسی موضعی این تکنیکها موجب از بین رفتن کامل درد نمی‌شوند. پس اگر می‌خواهید درد را احساس نکنید، استفاده از روش بی‌حسی موضعی برای شما مناسبتر است. بعلاوه در زایمان طبیعی در صورتی که نهایتا زایمان شما دشوار شود و احتیاج به مداخله زیاد از سوی پزشک یا ماما داشته باشد، یا اینکه شما به واسطه طولانی شدن مدت زایمان بیش از حد خسته شده و نیاز به استراحت یا خواب داشته باشید، نمی‌توان درد را آرام کرد یا به اندازه کافی تخفیف داد. اما اگر هنوز به زمان زایمان نزدیک نشده‌اید، می‌توانید تصمیمتان را عوض کرده و از بی‌حسی موضعی استفاده نمایید.

مادر بعد از زایمان طبیعی

چگونه می‌توانم برای زایمان طبیعی آماده شوم؟

هنگامی که تصمیم قطعی خود را برای زایمان طبیعی گرفتید، باید فعالانه برای آن آماده شوید. پس بهتر است برنامه‌ای برای زایمان تدارک ببینید و مطمئن شوید که پزشک یا ماما در محل مناسب عمل زایمان را انجام خواهد داد. در بعضی از بیمارستانها یا زایشگاهها، ممکن است با هماهنگی قبلی بتوانید یکی از اقوام یا دوستانتان را در اطاق زایمان به همراه داشته باشید و شاید همسرتان!

روشهای مختلفی برای کاهش درد زایمان طبیعی وجود دارد که در اکثر بیمارستانها و زایشگاهها قابل انجام است. می توانید در مورد روش زایمان و روشهای کاهش درد با ماما یا پزشک خود قبل از موعد زایمان صحبت کنید تا با مورد غیرمنتظره ای روبرو نشوید.

اگر تصمیم دارید زایمانی طبیعی در بیمارستان داشته باشید، باید هدف خود را به طور صریح و روشن با پزشک یا مامای خود در میان بگذارید تا او به شما بگوید که چه اقداماتی از سوی پزشک به صورت روتین و معمول انجام می‌شود و شما چگونه می‌توانید این مرحله را پشت سر بگذارید. برخی از اقدامات مانند وصل کردن سرم یا دستگاههای مانیتورینگ الکترونیکی به شما حرکت و راه رفتن را برای شما دشوار می‌سازد. این مطلب موجب می‌شود که تحمل درد و طی کردن زایمان بدون استفاده از دارو دشوارتر شود؛ هرچند غیر ممکن نخواهد بود.

برخی از ماماها و پرستارها در زمینه  تکنیکهای کنار آمدن با درد به صورت طبیعی (و بدون استفاده از دارو) بسیار ماهر هستند. اما شما نمی‌توانید پیش‌بینی کنید که کدام پرستار در زمان زایمان در کنار شما خواهد بود، چون آنها به صورت شیفتی کار می‌کنند. در این حالت ممکن است به این نتیجه برسید که در نظر گرفتن یکی از اقوام یا دوستان با تجربه که در زمان زایمان در کنار شما باشد و شما را کمک و راهنمایی کند ارزشمند خواهد بود.

تمرینهای تنفسی و تجسمی را جدی بگیرید

اکثر کلاسهای زایمان تکنیکهای تنفسی و تجسم را آموزش می‌دهند. ممکن است الگوهای خاصی برای تنفس به شما و همسرتان داده شود تا آنها را تمرین کنید و مربی ممکن است شما را برای تجسم (مثلاً تجسم جایی که به شما آرامش می‌بخشد یا تجسم زایمان ساده و تولد نوزاد سالم تان) راهنمایی کند تا به شما کمک کنند تا با درد کنار بیایید. همچنین ممکن است تکنیکهایی مانند ریلکسیشن پیش‌رونده یا کنترل‌شده را نیز یاد بگیرید که در این تکنیکها ابتدا تمرکز می‌کنید، سپس یکی از ماهیچه‌ها را به دقت در نظر گرفته و منقبض می‌کنید و بعد آن را رها می‌کنید و این کار را آنقدر تکرار می‌کنید که آن ماهیچه تا حد امکان شُل و رها گردد؛ این کار موجب از بین رفتن تنش می‌شود.

این تکنیکها از ریلکسیشن به عنوان راهی برای کنترل انقباضات عضلانی استفاده می‌کنند و مخصوصا اگر فرآیند زایمان همانطور که پیش‌بینی شده به صورت نرمال پیش برود ممکن است به خوبی جواب بدهند. اگر تا کنون یوگا، هنرهای رزمی یا مدیتیشن کار کرده باشید ممکن است تمرینهای لازم برای تنفس مناسب در زمان حاملگی را انجام داده باشید. همچنین ممکن است متوجه شوید که اگر یک چیز خاص (مثلا یک عکس) و همچنین یک موسیقی آرام‌بخش را با خود ببرید می‌تواند به شما کمک کند تا آرام‌تر شوید.

تمرینات تنفسی پیش از زایمان

کمک نفر به ‌نفر در زمان زایمان

اگر کسی را در کنار خود داشته باشید که به شما آرامش روحی بدهد و همچنین به شما کمک کند تا در موقعیت فیزیکی مناسبتر قرار بگیرید، این کار می‌تواند میزان استرس و اضطراب شما را تا حد زیادی کاهش داده و به شما کمک کند که فرآیند دشوار و سنگین زایمان را بدون استفاده از دارو طی کنید. تحقیقات نشان می‌دهند زنانی که از کمک و حمایت یک فرد مجرب برخوردارند نیاز کمتری به بیهوشی یا بی‌حسی موضعی پیدا می‌کنند و در برخی موارد نیز احتمال بیشتری وجود دارد که یک زایمان طبیعی داشته باشند. این مزیتها خصوصا زمانی مشخص می شوند که یکی از افرادی که در زمان زایمان در کنار شما خواهد بود ماما یا کمک زائو باشد که تنها وظیفه‌اش کمک و حمایت از شما و تضمین آرامش و راحتی شما باشد.

قرار گرفتن در موقعیت مناسب و حرکت

هنگامی که از دارو استفاده نکرده و دستگاههای الکترونیکی نیز به شما وصل نشده باشد، می‌توانید موقعیت و وضعیت بدنی خود را در طول زمان زایمان تغییر دهید: بایستید، به همسر خود تکیه بدهید، بنشینید، زانو بزنید و یا در حالت چهاردست‌وپا قرار بگیرید. همچنین ممکن است تحرک نیز تا حدودی شما را آرام‌تر کند و ممکن است بخواهید راه رفتن یا تکان خوردن روی یک صندلی یا “توپ زایمان” یا Birth Ball را امتحان کنید. کمی راه رفتن می‌تواند به شما این احساس را بدهد که کنترل اوضاع را در دست دارید و در نتیجه درد و اضطراب شما را کاهش دهد. (برخی از بیمارستانهایی که از تجهیزات پیشرفته استفاده می‌کنند ممکن است دستگاههای مانیتورینگ بی‌سیم داشته باشند؛ در نتیجه حتی اگر مشکلاتی داشته باشید که نیاز به استفاده دائمی از این دستگاهها داشته باشد باز هم می‌توانید به آسانی حرکت کنید.) هنگامی که نوزاد می‌خواهد از رحم شما خارج شود، نشستن در حالت عمودی می‌تواند به او کمک کند که راحت‌تر به طرف پایین حرکت کند. زانو زدن یا چمباتمه زدن نیز می‌تواند کمک کند که دریچه لگن شما بازتر شود. البته باید خاطر نشان کرد که تفاوت چندان زیادی بین این روشها وجود ندارد. پس انواع وضعیتها را امتحان کرده و آنهایی را که موجب می‌شوند آرامش و راحتی بیشتری داشته باشید انتخاب کنید.

پیش از زایمان طبیعی

تکنیک هیپنوتیزم برای زایمان طبیعی

برخی مطالعات پیشنهاد می‌دهند که استفاده از هیپنوتیزم می‌تواند موجب شود که درد کمتری را در طول زایمان احساس کنید. برای استفاده از روش خودهیپنوتیزمی باید پیشاپیش تمرین کرده باشید تا یاد بگیرید که چگونه می‌توانید بر عضلات خود تمرکز کرده و آنها را رها و شل کنید.

استفاده از ماساژ، لمس، گرما و سرما برای کاهش درد

ماساژ موجب ریلکس و شل تر شدن عضلات می‌شود، ماهیچه‌های کشیده‌شده و منقبض‌شده را به حالت عادی باز می‌گرداند و می‌تواند موجب کاهش دردی که از زایمان احساس می‌کنید شود. ماما یا فرد دیگری که برای کمک به شما تعیین شده است می‌تواند شما را ماساژ دهد؛ همچنین همسر شما نیز می‌تواند شما را ماساژ بدهد (اگر کسی که دوستش دارید شما را لمس کند می‌تواند اضطراب شما را تا حد زیادی کاهش دهد).

ممکن است ضربات نرم و آرام که بصورت ماساژ ملایم با کف دست یا لمس پوستی انجام می‌شود، شما را آرام کند و یا ممکن است به یک ماساژ محکم‌تر و با توان بیشتر نیاز داشته باشید.

اگر درد زایمان شما به صورت کمردرد است ممکن است احتیاج داشته باشید که ماساژ محکم یا فشار مداوم در طول زایمان بر کمر شما اعمال شود. با این حال ممکن است در زمان زایمان متوجه شوید که این ماساژ شما را آزار می‌دهد که در این صورت باید این مطلب را به افرادی که برای کمک به شما به اتاق زایمان آمده‌‌اند اطلاع دهید.

همچنین برخی از خانمها استفاده از کمپرس گرم یا بطری‌های آب داغ را بر روی قسمتی از شکم یا کمر یا هرجای دیگری که احساس درد و ناراحتی دارد توصیه می‌کنند که این کار به ریلکس کردن عضلات و کاهش درد کمک می‌کند. برخی افراد نیز استفاده از کمپرس سرد را آرامش‌بخش می‌یابند و برخی دیگر نیز استفاده متناوب از کمپرس گرم و سرد را ترجیح می‌دهند. بهتر است هر دو مورد را امتحان کنید. اما باید دقت کنید که پوست شما در معرض گرما یا سرمای مستقیم قرار نگیرد.

پیش از زایمان
آب‌درمانی در زایمان طبیعی

آب‌درمانی شامل استفاده از آب برای کاهش دردها و ناراحتی‌های زایمان می‌شود. قرار گرفتن در وان حمام در زمان شروع درد زایمان یک نمونه از آب‌درمانی محسوب می‌شود. در ایران تعدادی از بیمارستانها به تازگی شرایط زایمان در آب را فراهم کرده اند. می توانید از آنها بپرسید که آیا وانهای بسیار بزرگ یا شبیه به جکوزی را برای خانمهای در حال زایمان دارند؟

آب ‌درمانی همانند سایر روشهایی که در آنها از دارو استفاده نمی‌شود به شما امکان می‌دهند که در طول زایمان هوشیار بمانید. آب با اثر آرامش‌بخشی و نقشی که در کاهش فشارها دارد می‌تواند ریلکس بودن ماهیچه‌ها را افزایش داده و درد، اضطراب و نیاز به استفاده از دارو را کاهش دهد. (بسیاری از خانمها معتقدند که یک حمام گرم نیز می‌تواند در زمان زایمان آرامش‌بخش باشد هرچند هیچ مطالعه جدی در این مورد صورت نگرفته است.)

یک مطالعه نشان داده است که قرار گرفتن طولانی و مداوم در وان حمام در زمان آغاز دردهای زایمان می‌تواند فرآیند زایمان را کمی کُندتر کند.بنابراین برخی از پزشکان معتقدند که استفاده از وان در مراحل اولیه دردهای زایمان ممکن است روند زایمان را آهسته کند و توصیه می کنند که زمان دوش گرفتن تا وقتی که دردهای زایمان کاملا شروع شود، بهتر است کوتاه باشد. (پس می‌توان گفت که یک حمام گرم راهی بسیار مناسب برای مقابله با درد زایمان کاذب است.) همچنین ابتدا مطمئن شوید که دمای آب وان برابر با دمای بدن (37 درجه سانتی گراد) یا کمتر از آن است چون دمای بالاتر از این مقدار می‌تواند دمای بدن شما (و در نتیجه دمای بدن کودک شما و ضربان قلب او) را افزایش دهد.

با این حال نمی‌توان گفت که همه خانمها می‌توانند در هنگام زایمان از آب‌درمانی استفاده کنند. به عنوان مثال اگر مشکل خاصی دارید که باید به خاطر ان به طور مداوم تحت کنترل با دستگاههای الکترونیکی باشید، نمی‌توانید از آب‌درمانی استفاده کنید. همچنین اکثر پزشکان توصیه می‌کنند که اگر کیسه آب شما پاره شده است بهتر است داخل وان آب نروید زیرا خطر عفونت از طریق باکتریهای موجود در وان، شیر آب یا لوله‌ها وجود دارد. (با این حال دوش گرفتن اشکالی ندارد.)

کمک طب سوزنی در زایمان طبیعی

طب سوزنی که قرنهاست در پزشکی سنتی چینی مورد استفاده قرار می‌گیرد شامل وارد کردن سوزنهایی ریز در نقاط خاصی از بدن است. شواهدی مبنی بر مفید بودن طب سوزنی در التیام دردهایی مانند درد دندان یا کمردرد وجود دارند. اما مطالعات کمی در مورد موثر بودن آن در درد زایمان انجام شده است. اکثر متخصصان معتقدند که باید تحقیق بیشتری در این زمینه انجام شود اما برخی تحقیقات نشان داده اند که طب سوزنی می‌تواند برای برخی خانمها مفید باشد: میزان ریلکس بودن عضلات را افزایش دهد، درد را تا حدودی کاهش دهد و نیاز به دارو را کم کند.یچ کس به درستی نمی‌داند که طب سوزنی چگونه موجب کاهش درد می‌شود. دو تئوری عنوان می‌کنند که تکنیک طب سوزنی مسیر برخی مسیر های درد به سوی مغز را می‌بندد یا بدن را تحریک می‌کند که مسکنهای طبیعی درد (که اندورفین خوانده می‌شوند) آزاد کند. نقاطی که معمولا در طب سوزنی برای کاهش درد زایمان استفاده می‌شوند شامل نقاطی در دستها، پاها و گوشها هستند.مشکل این روش این است که انجام آن به یک فرد متخصص در این زمینه نیاز دارد و تعداد کمی از پزشکان یا ماماها در زمینه طب سوزنی آموزش دیده‌اند. اگر مایل به استفاده از این روش هستید باید با یک فرد ماهر در این تکنیک مشورت کنید.

احتمال بارداری بعد از قطع قرص ال دی چقدر است؟

احتمال بارداری بعد از قطع قرص ال دی چقدر است؟

احتمال بارداری بعد از قطع قرص ال دی چقدر است؟

تصمیم به بچه‌دار شدن گرفته‌اید. اما اگر از روش‌های پیشگیری از بارداری مثل قرص ال دی استفاده می‌کردید، ممکن است نگران باشید که قرص ال دی بر قدرت باروری‌تان اثر گذاشته یا خیر.

در بعضی موارد ممکن است بارداری بعد از قطع استفاده از روش‌های کنترل بارداری حاوی هورمون‌های استروژن یا پروژستین، حاملگی کمی طول بکشد. اما در طولانی مدت هیچ تاثیر منفی بر باروری شما ندارد.

چه زمانی باید مصرف قرص ال دی را کنار بگذارید؟

نباید دقیقا تا زمانی که آماده حاملگی هستید، از قرص ال دی یا سایر روش‌های پیشگیری استفاده کنید. بدن شما برای پاک کردن هورمون‌های کنترل باروری به زمان نیاز دارد.

در واقع ممکن است شما ظرف یک تا ۲ ماه بعد از قطع قرص ال دی یا سایر روش‌ها باردار شوید. اما اگر می‌خواهید بدن‌تان از هورمون‌های پیشگیری از بارداری پاک شود و هنوز آماده بارداری نیستید، از روش دیگری مثل کاندوم استفاده کنید تا آماده بارداری شوید.

قرص ال دی

بعد از قطع قرص ال دی، چقدر طول می‌کشد باردار شوم؟

بیشتر خانم‌ها ظرف چند ماه کوتاه بعد از توقف استفاده از روش‌های کنترل باروری هورمونی مثل قرص‌های ال دی، برچسب‌ها یا IUD می‌توانند باردار شوند. همچنین کسانی که از کاندوم یا دیافراگم استفاده می‌کنند، می‌توانند با نزدیکی بدون این لوازم باردار شوند.

اما سلامت بدن و همینطور عادات سبک زندگی و ژن‌های شما هم نقش مهمی در مدت زمان بارداری‌تان بازی می‌کنند. ضمن اینکه بعضی روش‌های پیشگیری از بارداری بیش از روش‌های دیگر بر قدرت باروری تاثیرگذارند.

  • قرص‌های ال دی: ممکن است ظرف یک تا ۳ ماه بعد از قطع قرص‌های ال دی (قرص‌های ترکیبی که حاوی استروژن و پروژستین هستند)، باردار شوید. اما بسیاری خانم‌ها ممکن است ظرف یکسال باردرا شوند.

حتی بر اساس یک مطالعه انجام شده مشخص شد خانم‌هایی که برای ۴-۵ سال از قرص ال دی استفاده کرده‌اند، قدرت باروری بیشتری نسبت به کسانی دارند که دو سال یا کمتر از این قرص‌ها مصرف کرده‌اند.

اگر شما از قرص‌های حاوی پروژستین که به مینی پیل یا قرص‌های شیردهی مشهورند، استفاده می‌کرده‌اید، احتمالا ظرف چند روز یا چند هفته بعد از قطع مصرف باردار خواهید شد. چراکه قرص‌های شیردهی برعکس قرص‌های حاوی استروژن، به طور مستمر باعث توقف تخمک گذاری نمی‌شوند. در عوض، این قرص‌ها دیواره رحم را نازک می‌کنند. دیواره رحم به محض قطع مصرف قرص‌های شیردهی دوباره شروع به ضخیم شدن خواهد کرد و شما امکان بارداری خواهید داشت.

  • آی یو دی (IUD): آی یو دی یا دستگاه داخلی رحمی هم بلافاصله بعد از خارج شدن از رحم توسط پزشک، امکان بارداری را برای شما فراهم می‌کند. معمولا تخمک گذاری خانم‌ها یک ماه بعد از برداشتن IUD شروع می‌شود. بیشتر افراد، ظرف ۶ ماه تا یکسال بعد از برداشتن IUD باردار می‌شوند.
  • ایمپلنت: مثل IUD، می‌تواند بعد از برداشته شدن توسط پزشک، امکان باروری را فراهم کند. بیشتر خانم‌ها طی یک ماه بعد از شروع تخمک گذاری‌شان باردار می‌شوند.
  • برچسب‌های کنترل باروری: تخمک گذاری شما باید یک تا ۳ ماه بعد از قطع مصرف برچسب‌های کنترل باروری شروع شود. با اینکه تضمینی نیست باردار شوید اما در هر صورت سیکل تخمک گذاری باید آغاز شود تا بارداری اتفاق بیفتد.
  • حلقه واژینال: بیشتر خانم‌ها ظرف یک تا ۳ ماه بعد از برداشتن حلقه تخمک گذاری‌شان آغاز می‌شود.
  • آمپول ضدبارداری: بر خلاف سایر روش‌های هورمونی کنترل باروری، بعد از توقف تزریق این آمپول‌ها بارداری سخت‌تر خواهد بود. معمولا ۱۰ ماه یا بیشتر طول می‌کشد تا سیکل تخمک گذاری آغاز شود. برای بعضی خانم‌ها حتی بیش از ۱۸ ماه بعد از قطع تزریق آمپول‌های ضد بارداری باید بگذرد تا پریودشان آغاز شود. به همین خاطر است که متخصصان به خانم‌هایی که می‌خواهند بعد از یک سال استفاده از روش‌های کنترل باروری، بچه‌دار شوند، این روش را توصیه نمی‌کنند.

قرص ال دی

بارداری بلافاصله بعد از قطع قرص ال دی خطرناک است؟

خیر! محققان قبلا تصور می‌کردند زنانی که بلافاصله بعد از قطع مصرف قرص ال دی و سایر روش‌های پیشگیری باردار می‌شوند، با خطر بالاتری از سقط جنین روبرو هستند اما مطالعات جدیدتر نشان داده‌اند که بلافاصله بعد از مصرف قرص یا روش‌های دیگر می‌توان بارداری را تجربه کرد.

برای اقدام به بارداری باید منتظر پریود باشم؟

لزوما نه! بعضی خانم‌ها تا چند ماه بعد از قطع مصرف قرص یا سایر روش‌های کنترل باروری پریود نمی‌شوند چراکه روش‌های هورمونی کنترل باروری باعث به هم خوردن تعادل هورمونی بدن می‌شوند و ممکن است کمی طول بکشد تا بدن به وضعیت قبل از مصرف قرص و … برگردد.

اما ممکن است شما پیش از پریود شدن باردار شوید. در واقع اگر تخمک گذاری شما بلافاصله بعد از قطع مصرف قرص ال دی و … شروع شود و رابطه جنسی محافظت نشده داشته باشید، ممکن است باردار شوید و به این ترتیب پریود هم نخواهید شد! اگر از زمان قطع مصرف قرص ال دی و سایر روش‌های هورمونی پیشگیری، پریود نشده‌اید و اخیرا رابطه محافظت نشده داشته‌اید، بد نیست یک آزمایش بارداری بدهید.

در واقع تخمک گذاری بسیار مهم‌تر از پریود شدن است؛ تا زمانی که یکی از تخمدان‌های شما تخمکی را رها نکند، شما باردار نخواهید شد.

چرخه تخمک گذاری

چطور متوجه تخمک گذاری‌ام شوم؟

مطمئن‌ترین روش شناخته شده تشخیص تخمک گذاری، آزمایش تخمک گذاری است. در این آزمایش، میزان هورمون جسم زرد تخمدان (LH) در ادرار مشخص می‌شود که ظرف ۲۴ تا ۳۶ ساعت قبل از تخمگ گذاری افزایش می‌یابد.

بدن شما همچنین ممکن است علائمی از انجام تخمک گذاری یا نزدیک شدن زمان تخمک گذاری نشان دهد. مثلا دمای بدن حدود زمان تخمک گذاری کمی افزایش می‌یابد. یا مخاطی که از دهانه رحم خارج می‌شوند، چسبناک‌تر و بیشتر شبیه به سفیده تخم مرغ می‌شود.

اگر نتوانم باردار شوم …

همیشه مشورت با پزشک، آن هم قبل از اقدام به بارداری، یک ایده خوب به حساب می‌آید. در حالیکه بیشتر خانم‌ها طی یک سال از اقدام، باردار می‌شوند، اما عوامل مختلفی- مثل سن، سابقه بیماری، وزن- می‌تواند بر قدرت باروری اثر بگذارد. اگر سن‌تان ۳۵ سال یا بیشتر است، باید بعد از ۶ ماه اقدام به بارداری، به پزشک متخصص بیماری‌های زنان و زایمان یا یک مامای باتجربه مراجعه کنید تا بتواند علت باردار نشدن‌تان را مشخص کرده و اقدام به درمانش کند.

واکسن های ضروری قبل و طی دوران بارداری

واکسن های بارداری

واکسن های بارداری

واکسن هایی که در دوران بارداری باید تزریق کنید

چنان چه قصد بارداری دارید یا در حال حاضر باردار هستید، مطمئنا می دانید که باید معاینات دوران بارداری را انجام دهید، غذاهای سالم بخورید، ورزش کنید و از خواب کافی غافل نشوید اما آیا در مورد واکسیناسیون های قبل و طی بارداری آگاهی دارید؟

بارداری سیستم ایمنی بدن را برای حمایت و رشد جنین تضعیف می کند، به این معنی که به عنوان یک مادر، بیشتر در معرض خطر ابتلا به امراض وبیماری ها هستید.

بعلاوه، برخی از بیماری های قابل پیشگیری با واکسن، مانند سیاه سرفه می تواند برای نوزادان تازه متولد شده بسیار خطرناک باشد اما واکسن های دیگر برای بارداری نامناسب و بعضا ناامن تلقی می شوند.

واکسیناسیون به موقع می تواند از بروز بسیاری از بیماری های عفونی قابل انتقال به جنین پیشگیری کند. در این بخش از بارداری و نوزاد بیا نی نی همه آنچه باید درباره واکسن های باداری بدانید را برای شما آورده ایم.

واکسن های بارداری

چگونه می توان از صحت تمام این اطلاعات مطمئن شد؟

ابتدا با پزشک خود شروع کنید و از او راجع به واکسن هایی که شما و خانواده تان باید قبل و در دوران بارداری تزریق کنید، اگاهی کسب کنید.

واکسن های قبل و طی دوران بارداری

خانم های باردار باید قبل بارداری و در طول دوران بارداری این واکسن ها را تزریق کنند:

واکسن های قبل از بارداری

1. آبله مرغان (واریسلا):

آیا زمانی که کودک بوده اید از این واکسن فرار کرده اید؟! درواقع، اجتناب از واکسن آبله مرغان شما را از یک مصونیت مهم دور می کند. ابتلا به آبله مرغان در بزرگسالی می تواند بسیار جدی باشد و چنانچه باردار باشید، نه تنها ناراحت کننده است، بلکه می تواند برای جنین نیز مشکلاتی ایجاد کند.

قبل از بارداری لازم است معاینات پزشکی لازم را انجام دهید تا او تشخیص دهد آیا به واکسن واریسلا احتیاج دارید یا خیر، زنانی که در حال حاضر باردار هستند نباید این واکسن را دریافت کنند. اگر آزمایش خون نشان دهد که نسبت به آبله مرغان مصون نیستید، تزریق واکسن می تواند کمک بزرگی کند تا ایمن بمانید.

واکسن آبله مرغان

2. سرخک، اوریون و سرخچه:

این سه بیماری بسیار ناراحت کننده است. سرخچه می تواند باعث سقط جنین و نقص هنگام تولد شود، در حالی که عفونت اوریون خطر سقط جنین را افزایش می دهد، سرخک نیز احتمال تولد زودرس یا نوزاد کم وزن را به همراه دارد. علاوه بر این، نمی توان این واکسن را در دوران بارداری تزریق کرد.

به خاطر داشته باشید اگر سوابق واکسیناسیون نشان می دهد که در کودکی به یکی از این امراض سه گانه مبتلا شده اید، ایمن هستید و دیگر نیازی به دوز تقویت کننده ندارید اما اگر طبق برنامه کودکی ایمن سازی نشده اید، باید واکسن بزنید و تا سه ماه پس از تزریق باردار نشوید.

3. هپاتیت B:

اگر تکنسین مراقبت های بهداشتی هستید و با خون و مایعات بدن افراد آلوده در تماس هستید بدانید که در معرض خطرابتلا به این عفونت ویروسی که به کبد حمله می کند می باشید.

هپاتیت B می تواند به کودک متولد نشده منتقل شود و منجر به نارسایی کبد و سرطان کبد در بدن او شود. واکسن هپاتیت ب برای محافظت مادر و جنین علیه عفونت ضروری بوده که تزریق این واکسن سه مرحله قبل و بعد زایمان صورت می گیرد.

واکسن هپاتیت ب

4. ویروس پاپیلومای انسانی (HPV):

این ویروس مسئول ابتلا به سرطان دهانه رحم و زگیل دستگاه تناسلی است. در حال حاضر، دوز واکسن HPV برای کودکان 11 تا 12 ساله توصیه می شود، اگرچه ممکن است در سن 9 سالگی نیز به کودکان تزریق شود. اگر تا سنین بزرگسالی، یعنی خانم ها تا 27 سالگی و مردان تا 22 سالگی واکسینه نشده باشند ممکن است دوز سوم تزریق شود.

بزرگسالان 27 تا 45 ساله نیز می توانند پس از مشورت با پزشک، خود متقاضی دریافت واکسن باشند. واکسن HPV در دوران بارداری توصیه نمی شود و چنان چه قبلا واکسینه نشده اید و 26 سال به بالا سن دارید لازم است تا تولد نوزاد واکسیناسیون را به تعویق اندازید.

واکسن HPV

واکسن های دوران بارداری:

1. آنفلوانزا:

واکسن آنفولانزا به جلوگیری از ابتلا به آن که می تواند برای بزرگسالان بسیار ناخوشایند باشد و بسیار جدی تر (حتی کشنده) برای زنان باردار، نوزادان، کودکان کوچک، سالمندان و هر کسی که وضعیت پزشکی مزمن دارد یا سیستم ایمنی بدن ضعیفی دارند کمک می کند.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها توصیه می کند همه خانم هایی که قصد بارداری دارند واکسن آنفولانزا را در فصل سرما و آنفولانزا، ترجیحاً در آغاز فصل دریافت کنند. توجه کنید از استفاده از اسپری بینی که حاوی ویروس های آنفولانزای زنده است، خودداری کنید. آنفولانزای ضد بارداری، از زنان باردار و نوزادانشان پس از تولد تا 6 ماهگی محافظت می کند.

واکسن آنفولانزا باید هر ساله تزریق شود زیرا ایمنی بدن با گذشت زمان کاهش می یابد، و هر ساله واکسن آنفولانزا اصلاح می شود. همچنین اگر قصد بارداری دارید یا کودکتان متولد شده است حتماً واکسینه شوید و مطمئن شوید که کودک شما نیز واکسینه می شود.

اگر در حین بارداری دچار آنفولانزای شدید نشدید، توصیه می شود که آن را بعد از تولد نوزاد خود در حالی که هنوز در بیمارستان هستید، دریافت کنید.واکسن آنفولانزا در دوران 2 تا سه ماهگی زنان باردار در صورت بروز آنفولانزای فصلی ضروری است.

واکسن آنفولانزا

2. دیفتری، کزاز و سیاه سرفه:

کزاز یک بیماری عفونی است و توسط باکتری هایی ایجاد می شود که می تواند از طریق جراحت پوست وارد بدن شود. یک سم ساخته شده توسط این باکتری ها باعث ایجاد علائم سیستم عصبی مانند اسپاسم عضلات و تشنج می شود. باکتری های دیفتری و سیاه سرفه (سرفه طولانی) از طریق سرفه و عطسه پخش می شوند و باعث ایجاد مشکلات شدید تنفسی خواهند شد.

همه خانم ها باید بین 27 تا 36 هفته هر بارداری خود این واکسن سه گانه را دریافت کنند. اگر به دلیل شیوع سیاه سرفه در معرض ابتلا به آن هستید و یا دچار یک برش عمیق در پوست خود شده اید به این واکسن احتیاج خواهید داشت.

دریافت واکسن نیز در ابتدای بارداری بی خطر است اما اگر در دوران بارداری آن را دریافت کردید برای محافظت از نوزاد خود نیز دوز واکسن را در دو ماهگی به او تزریق کنید زیرا سیاه سرفه بسیار مسری است و می تواند برای نوزادان که سیستم ایمنی بدن آن ها هنوز در حال رشد است، کشنده باشد. واکسن های کزاز و دیفتری در زنان باردار، ایمنی دائم نداشته و باید هر ده سال یک بار تزریق شود.

واکسن کزاز در بارداری 

سایر واکسن های مورد نیاز در دوران بارداری:

اگر با عوامل بیماری زا دست و پنجه نرم می کنید و یا در مکان هایی قرار می گیرید که ممکن است در معرض این بیماری ها باشید، برای دریافت واکسن در دوران بارداری، ابتدا لازم است با پزشک خود مشورت کنید:

واکسن ذات الریه:

افرادی که در معرض خطر عفونت های ناشی از این باکتری ها هستند – یعنی افراد سیگاری، مبتلایان به بیماری مزمن قلب، ریه، کبد یا کلیه، مبتلایان به آسم و کسانی که سیستم ایمنی بدن ضعیفی دارند و یا به بیماری هایی چون ذات الریه، مننژیت و عفونت گوش مبتلا هستند لازم است این واکسن را دریافت کنند.

واکسن هپاتیت A:

ویروس هپاتیت A که معمولاً از طریق مواد غذایی آلوده به مدفوع فرد آلوده منتقل می شود باعث التهاب کبد خواهد شد. اگر به بیماری مزمن کبدی مبتلا هستید و داروهای عامل لخته شدن خون مصرف می کنید یا در آزمایشگاهی کار می کنید که در معرض ویروس هپاتیت A هستید، ممکن است به این واکسیناسیون احتیاج داشته باشید.

واکسن هپاتیت A

واکسن هپاتیت B:

ویروس هپاتیت B همچنین باعث بیماری کبدی می شود و از طریق تماس جنسی، مایعات بدن یا سوزن های مشترک هیپودرمی منتقل می شود و می تواند سال ها در بدن وجود داشته باشد بدون این که حتی علائمی نشان دهد.

اگر در معرض خطر ابتلا به هپاتیت B هستید به عنوان مثال، کارکن مراقبت های بهداشتی هستید، بیمار دیالیزی هستید، مبتلا به دیابت هستید و بیش از 50 سال سن دارید یا در حال مسافرت به مکانی هستید که این ویروس در آن جا شیوع دارد باید در طی بارداری این واکسن را دریافت کنید.

واکسن های مننژوکوک:

عفونت باکتریایی مننژوکوک می تواند منجر به مننژیت شدید (عفونت غشاهای پوشاننده مغز) شود و ممکن است که بسیار سریع پیشرفت کند حتی گاهی اوقات باعث مرگ در 24 تا 48 ساعت خواهد شد.

واکسن های زمان بارداری

واکسن های لازمه شریک زندگی و خانواده:

هر کسی که با کودک وقت زیادی صرف می کند از جمله مادربزرگ و پدربزرگ، خواهر و برادر، پدر و پرستار باید در تزریقات واکسن خود به روز باشند. همه آن ها باید واکسن آنفولانزا دریافت کنند، زیرا ویروس بسیار شیوع دارد و فرمول آن هر سال تغییر می کند.

همچنین اطمینان حاصل کنید که آن ها واکسن های سه گانه و سیاه سرفه را نیز دریافت کرده اند زیرا سیاه سرفه بسیار مسری است و آمار ها نشان می دهد که بیشتر نوزادان از یک عضو خانواده به آن مبتلا می شوند.

واکسن هایی که در دوران بارداری باید از آن ها دوری کرد

چندین واکسن وجود دارد که نباید در دوران بارداری تزریق شوند. در حالی که در برخی موارد هیچ اثبات قطعی از مشکلات مرتبط با این واکسن ها وجود ندارد، پس باید تحقیقات بیشتری انجام شود تا اثبات شود که آن ها برای شما و کودک بی خطر هستند. به همین دلیل پزشکان توصیه می کنند در حین بارداری از تزریق واکسن های زیر خودداری کنید:

زونا (زوستر):

این واکسن از افراد در برابر زونا (همانند آبله مرغان ناشی از ویروس واریسلازوستر) محافظت می کند. این بیماری عموما در افراد مسن بالاتر از 50 سال و در افراد با مشکلات پزشکی خاص متداول است. تحقیقات زیادی در مورد اثرات این واکسن بر روی زنان باردار صورت نگرفته است، بنابراین پزشکان توصیه می کنند بعد از زایمان یا قبل از 50 سالگی این واکسن تزریق شود.

واکسن زونا

آبله مرغان (واریسلا):

اگر در برابر ویروس آبله مرغان ایمن نیستید، باید این واکسن را قبل از بارداری تزریق کنید زیرا این واکسن حاوی ویروس زنده است. اگر در دوران کودکی واکسن آبله مرغان را دریافت نکرده اید و تا به حال هم به آن مبتلا نشده اید، قبل از بارداری با پزشک خود مشورت کنید.

سرخک، سرخچه و اوریون:

همانند واریسلا، واکسن MMR که – مخفف سرخک، اوریون و سرخچه است- حاوی ویروس های زنده است، بنابراین برای زنان باردار ایمن نیست. و در صورت تزریق باید چهار هفته بین دریافت واکسن و باردار شدن فاصله بیندازید.

واکسن MMR

برخی از واکسن ها مختص سفر:

سازمان بهداشت جهانی توصیه می کند واکسن های ذیل را نباید دریافت کرد زیرا مطالعات کافی در مورد اثرات آن بر زنان باردار انجام نشده است و مشخص نیست آیا آن ها برای جنین بی خطر هستند یا خیر:

  • ب .ث.ژ( برای سل)
  • آنسفالیت ژاپنی
  • حصبه

**البته بخاطر داشته باشید که این واکسن ها در صورت شیردهی، برای کودک بی خطر است و در صورت تزریق این واکسن ها پس از زایمان، ایمنی موقت را از طریق شیر به کودک خود منتقل خواهید کرد.

واکسن در بارداری

نکات مهم:

  • زنان باردار از تزریق واکسن هپاتیت A در دوران 9 ماهه بارداری خودداری کنند.
  • در صورت استفاده زنان از واکسن MMR بر ضد سه بیماری سرخک، سرخجه و اوریون، حداقل سه ماه بعد از تزریق نباید باردار شوند.
  • از بارداری بدون فاصله با تزریق واکسن آبله مرغان بپرهیزید.
  • واکسن های زنده یا همان فلج اطفال خوراکی برای زنان باردار توصیه نمی شود اما استفاده از واکسن تزریقی فلج اطفال در مادران باردار اشکالی ندارد.

ریزش مو در بارداری چه علتی دارد و چگونه درمان می‌ شود؟

علت ریزش مو در بارداری و راه های درمان
تقریباً نیمی از زنان ریزش مو در بارداری را تجربه می‌کنند که به راحتی قابل کنترل است. مهم‌ترین علت ریزش مو در بارداری تغییرات هورمونی است که پس از مدتی برطرف می‌شود.

علت ریزش مو در بارداری و راه های درمان


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک
دوره‌ی بارداری برای همه‌ی مادران شیرین و لذت بخش است. در این دوره بدن مادر دستخوش تغییرات فیزیکی می‌شود و ریزش مو از نگران‌کننده‌ترین این تغییرهاست. برخی از مادران در دوره پس از زایمان شاهد ریزش غیرطبیعی موهای خود هستند که تنها با یک سری اقدامات ساده قابل درمان است. در این مطلب قصد داریم به دانستنی‌های ریزش مو در بارداری بپردازیم. با ما همراه باشید.


در این مطلب بخوانید:

  • تغییرات مو در بارداری
  • علت ریزش مو در بارداری چیست؟
  • ریزش مو بعد از بارداری
  • درمان ریزش مو پس از زایمان

تغییرات مو در بارداری

برخی از افراد احساس می‌کنند که موهای آن‌ها در طول بارداری نسبت به همیشه ضخیم‌تر، براق‌تر و البته چرب‌تر است. ریشه‌ی این دگرگونی‌ها در تغییرات هورمونی است. هورمون ها عامل اصلی بسیاری از تغییرات بدن در دوران بارداری هستند و افزایش سطح استروژن، باعث تغییر ظاهی موها می‌شود. اگرچه مو در این دوره ضخیم‌تر و زبرتر از قبل به نظر می‌رسد؛ اما حقیقتاً تک تک تارهای مو نازک‌تر می‌شوند.


جنبه مثبت بارداری برای موهای سر

موی انسان یک چرخه طبیعی دارد که شامل رشد، استراحت و ریزش است. روزانه ریزش تا ۱۰۰ تار مو طبیعی و قابل چشم‌پوشی است؛ اما با افزایش تولید استروژن مرحله رشد طولانی تر می شود و میزان ریزش موی روزانه کمتر از حد معمول خواهد شد. از این رو، در دوره بارداری موهای بیشتری روی سر می‌ماند و تصور ضخیم تر و پر بودن موها نیز از همین جا نشات می‌گیرد. با این حال برای تعداد کمی از خانمها، بارداری با موهای کدر، نازک و شکننده همراه است.

ریزش مو در بارداری؛ تغییرات مو در بارداری


علت ریزش مو در بارداری چیست؟

چرا برخی از خانم ها در دوران بارداری ریزش مو را تجربه می کنند؟

۱. فشار و استرس ریشه مو را ضعیف می‌کند

آیا استرس باعث ریزش مو می‌شود؟ بله! گاهی شوک یا استرس ناشی از بارداری موها را خیلی زود وارد مرحله تلوژن (استراحت) می‌کند؛ در نتیجه فرد به جای روزی ۵۰ الی ۱۰۰ تار مو، شاهد ریزش تا ۴۰۰ تار موی عزیز خود است. ریزش مو ناشی از استرس یک وضعیت رایج است که معمولاً بلافاصله پس از آغاز حاملگی اتفاق نمی افتد. ممکن است چند ماه طول بکشد تا موهای فرد نازک شود و بریزد.


۲. مواد مغذی، لازمه‌ی رشد مو

از سایر دلایل ریزش مو در دوره حاملگی می‌توان به عدم دریافت مواد مغذی اشاره کرد. بدن مادر در این دوره بیش از پیش به رژیم غذایی سالم و سرشار از مواد مغذی نیاز دارد. کمبود ویتامین D و کمبود آهن در دوران بارداری بسیار شایع و از عوامل مهم ریزش مو است.


۳. کم خونی ناشی از فقر آهن، عامل ریزش مو در بارداری

خانم‌های باردار به طرز نگران کننده‌ای در معرض کم خونی ناشی از فقر آهن هستند؛ بنابراین توصیه می‌شود مرتب سطح آهن خون را در این دوره بررسی کنید و مراقب علائم فقر آهن باشید. اولین نشانه‌های کمبود آهن احساس خستگی و ضعف است که در ادامه به سردرد، درد قفسه سینه، تنگی نفس، ناخن های شکننده و ریزش مو ختم می‌شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم ذکر شده، با پزشک معالج خود صحبت کنید تا سطح آهن خون سریعاً بررسی شود. مکمل ها میزان آهن بدن را به حد نرمال می رسانند و علائم را بهبود می‌بخشند.


۴. ریزش مو ناشی از بیماری

ابتلا به بیماری در دوران بارداری یا مصرف برخی از داروهای خاص می تواند ریزش مو را تحریک کند. افراد مبتلا به دیابت بارداری، گاهی نازک شدن موها را تجربه می‌کنند. دیابت به رگ های خونی بدن از جمله عروقی اکسیژن‌رسانی آسیب می‌زند. بدون اکسیژن لازم، فولیکول های مو صدمه می‌بینند و چرخه رشد مو مختل می‌شود.

ریزش مو در بارداری؛ ریزش مو ناشی از بیماری


۵. ویار و ریزش مو در بارداری

حالت تهوع صبحگاهی یا ویار یک بیماری بسیار شایع در اوایل دوره‌ی بارداری است و اگر خیلی شدید باشد، بدن مادر بخش زیادی از مواد مغذی را از دست خواهد داد. این مسئله در کنار استرس ناشی از ویار بر روی بدن تاثیر می‌گذارد و می تواند چرخه رشد مو را به راحتی مختل کرده و منجر به ریزش مو شود.


۶. تلوژن افلوویوم؛ عامل ریزش موی نیمی از زنان باردار

تلوژن افلوویوم ریزش موی غیرطبیعی و پراکنده است که به هنگام خواب و استراحت بیشتر بوده و اکثرا بین ماه‌های اول تا پنجم بارداری اتفاق می‌افتد. این عارضه ابداً غیر معمول نیست و بین ۴۰ تا ۵۰٪ خانم ها را درگیر می‌کند؛ اما خوشبختانه همچون سایر تغییرات دوره بارداری، موقتی است.

 

ریزش مو بعد از بارداری

ریزش مو پس از زایمان به مراتب شایع‌تر از ریزش مو در دوران بارداری است. در ماه های اول پس از زایمان ممکن است مادر احساس کند ریزش موهایش تشدید شده، در حالی که حجم ریزش مو دقیقاً به اندازه قبل از بارداری است.

ریزش مو بعد از بارداری


علت ریزش مو پس از زایمان چیست؟

پس از زایمان با کاهش سطح استروژن، چرخه رشد مو به حالت طبیعی خود باز می گردد. البته ممکن است مقدار مویی که می‌ریزد، در مقایسه با مقدار ریخته شده در طی ۹ ماه بارداری بسیار زیاد به نظر برسد؛ اما این فقط تلاش بدن برای جبران ریزش کم در طول بارداری است!


ریزش مو پس از زایمان موقتی است

ریزش مو معمولاً ۳ تا ۴ ماه بعد از زایمان به اوج خود می‌رسد؛ زیرا فولیکول‌های مو در حال جوان‌سازی خود هستند. این ریزش موقتی است و طی ۶ تا ۱۲ ماه به حالت عادی باز می‌گردد.

پس ریزش مو بعد از زایمان یک روند طبیعی است و ممکن است مدتی ادامه یابد. با این وجود اگر شدت آن بیشتر شود و پس از گذشت سال‌ها به حالت طبیعی بازنگردد، بهتر است در مورد آن با پزشک معالج صحبت کنید تا دلایل دیگری که احتمالاً چرخه رشد مو را مختل کرده‌اند، بررسی شوند.

 

درمان ریزش مو پس از زایمان

در مرحله اول به هر شکل ممکن به استرس و وحشت خود غلبه کنید؛ زیرا فقط شرایط را بدتر از قبل می‌کند. اگر این مسئله سبب پریشانی خاطرتان شده، بدانید که همیشه راهی برای تقویت ریشه‌ی مو و جلوگیری از ریزش بیشتر آن وجود دارد.

نوع درمان ریزش مو پس از زایمان به شیردهی مادر بستگی دارد؛ تعدادی از داروها و ترکیبات تقویتی خانگی برای مادران شیرده هم مناسب اند، در حالی که برخی از محصولات بازاری نباید در دوره شیردهی مصرف شوند.


۱. رژیم غذایی متعادل برای ریزش مو

مواد غذایی تمام بخش‌های بدن از جمله موی سر را تغذیه می کند. اطمینان حاصل کنید که رژیم غذایی سرشار از پروتئین و آهن دارید، این مواد مغذی در غذاهایی مانند ماهی، گوشت قرمز، آجیل، اسفناج و غیره یافت می شود. همچنین موارد زیر را در رژیم خود بگنجانید:

  • ویتامین ب کمپلکس
  • بیوتین
  • ویتامین سی
  • ویتامین ای
  • روی

 

ریزش مو در بارداری؛ رژیم غذایی متعادل برای ریزش مو


۲. درمان ریزش مو با مصرف مکمل

گاهی تمام مواد مغذی مورد نیاز برای رشد مو از طریق غذا دریافت نمی‌شود. با افزودن مکمل های آهن (قرص آهن) و ویتامین دی (قرص ویتامین دی) یا یک مولتی ویتامین (قرص های مولتی ویتامین) به رژیم غذایی، از دریافت مواد مغذی مورد نیاز اطمینان حاصل کنید.

۳. رفع ریزش مو با مراقبت از پوست سر

مراقبت از پوست سر و حفظ سلامت آن در رشد موها تاثیر بسزایی دارد. اگر در این ناحیه از مشکلاتی چون خشکی، خارش یا پسوریازیس پوست سر رنج می‌برید، سریعاً روند درمان را آغاز کنید؛ زیرا خارش زیاد باعث شکستن موها و ریختن آن‌ها می شود. در عوض سر خود را ماساژ دهید! ماساژ پوست سر گردش خون را به سمت فولیکول های مو تحریک می کند و صد البته آرامش را به مغز انسان تزریق میکند.


۴. از حالت دهنده‌های داغ استفاده نکنید

اگر به تازگی متوجه شده‌اید که موهای زیبایتان نازک و شکننده شده، حرارت دهی مستقیم، بد شانه زدن و شینیون‌هایی که مو را از ریشه می‌کشند، بزرگترین ظلمی است که می‌توانید در حق موهای ضعیف خود انجام دهید.


۵. کاهش استرس باعث رشد مجدد موها می‌شود

پس از به دنیا آوردن کودک، کاهش استرس محیط کار چندان راحتی نیست؛ اما اگر می‌خواهید از شر ریزش مو خلاص شوید، باید به آن توجه کنید! فعالیت‌های آرامش بخش خود را بیابید و به طور منظم آن‌ها را انجام دهید تا رفته رفته تعادل هورمون‌ها برقرار شود. این کار ضمن جلوگیری از ریزش، رشد بیشتر مو را نیز تشویق می‌کند و در صورت شیردهی از بهترین راه حل‌های درمانی به شمار می‌آید.


کلام آخر

ریزش مو در بارداری معمولاً مثل یکی از هزاران تغییرات این دوره، مدتی پس از زایمان برطرف می‌شود؛ اما برخی از مادران در دوره شیردهی نیز با ریزش مو دست و پنجه نرم می‌کنند. در همین راستا، پیشنهاد می‌کنیم با ریزش مو در دوران شیردهی و درمان با ۵ روش ساده و کاربردی آشنا شوید. مادران عزیز، آیا شما ریزش مو در بارداری را تجربه کرده‌اید؟ اگر اطلاعات بیشتری در این زمینه‌ دارید، خواهشمندیم نظرات ارزشمند خود را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید. از همراهی شما سپاس‌گزاریم.


برگرفته از: americanpregnancy و doctor-4-u

استرس مادر در دوران شیردهی خطرناک است؟

استرس مادر در دوران شیردهی خطرناک است؟

استرس مادر در دوران شیردهی خطرناک است؟

دوران شیردهی درست مثل دوران بارداری مهم است و باید بدون استرس و اضطراب طی شود. غذای اصلی نوزاد همان شیر مادر است و نوزاد به اصطلاح شیره جان مادر را می‌خورد. جانی که باید سلامت و بدون استرس باشد، چرا که محققان معتقدند استرس مادر در دوران شیردهی می‌تواند روی نوزاد تاثیر منفی بگذارد.

استرس چگونه روی شیر دهی تاثیر می‌گذارد؟

استرس می‌تواند از نظر جسمی و عاطفی بر زندگی شما تأثیر بگذارد. این یک واقعیت مهم است. استرس همچنین می‌تواند کودک و خانواده شما را تحت تأثیر قرار دهد، چه از طریق رفتار و چه حتی از طریق هورمونهای استرس که در شیر مادر آزاد می‌شود. استرس از دو طریق بر شیردهی تأثیر می‌‌گذارد. شیر و محتویات آن​​. زمانی که یک مادر استرس دارد، بدن با آزاد کردن کورتیزول، آدرنالین و نوراپی نفرین به این شرایط پاسخ می‌دهد. در حالی که این هورمون‌ها می‌توانند به طور موقت به بدن کمک کنند که با یک وضعیت استرس زا روبرو شود، اما با گذشت زمان و طولانی شدن این روند این هورمونها هم از نظر جسمی و هم از نظر عاطفی می‌توانند تأثیر منفی بر بدن بگذارند.

استرس مادر در شیر دادن به نوزاد

محققان معتقدند استرس تأثیر مستقیم در شیر و زیاد شدن و کم شدن آن ندارد. اما استرس به طور غیرمستقیم می‌تواند تأمین شیر مادر را تحت تأثیر قرار دهد، یعنی اگر مادری که به نوزادش شیر می‌دهد به دلیل استرس و اضطرابی که تحمل می‌کند به اندازه کافی غذا نخورد و آب ننوشد، تولید شیر در بدن او خیلی کمتر از قبل می‌شود. همچنین بیماریهای مادر به دلیل استرس مثل سردردهای مزمن و معده درد و ناراحتی قلبی به همراه داروهایی که برای این بیماری ها تجویز می‌شوند، می‌توانند باعث کاهش تولید شیر شوند.

کورتیزول و نوزادان دختر

کورتیزول یکی از هورمو‌نهای مهم بدن است که توسط غده آدرنال یا فوق کلیه ترشح می‌شود. ترشح کورتیزول در جریان واکنش بدن به استرس، در سطح بالایی انجام می‌شود. محققان معتقدند کورتیزول که به هورمون استرس معروف است از طریق شیر مادر می‌تواند به کودک منتقل شود. مطالعات نشان می‌دهد که کورتیزول موجود در شیر مادران دچار استرس، بسته به جنسیت آنها، نوزادان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این تحقیقات نشان می‌دهد نوزادان دختر بیشتر تحت تاثیر استرس مادر در دوران شیردهی قرار می‌گیرند و تغییرات رفتاری منفی نشان می‌دهند، در حالی که در نوزادان پسر چنین نشانه‌هایی دیده نشده است. این مطالعات نشان داد که نوزادان دختری که مادرشان تحت استرس و اضطراب بالایی بود، تقریباً ۴۰ درصد بیشتر کورتیزول در بدنشان دیده شد که نشان می‌دهد کورتیزول موجود در شیر مادر، مسئول این افزایش است. این هورمون وارد روده نوزاد می‌شود و سیگنال‌های انتقال دهنده عصبی را که به مغز می‌رود، تحریک می‌کند و بر نواحی تنظیم کننده احساسات تأثیر می‌گذارد.

نوزاد در آغوش مادر

راههای کاهش استرس

نوزادان به طرز باورنکردنی با حالات عاطفی مادر خود ارتباط برقرار می‌کنند و به راحتی می‌توانند در مقابل استرس واکنش نشان بدهند. پس بهتر است استرس و اضطراب را با رعایت این نکات کمتر کنید.

  • به طور منظم ورزش کنید. ورزش اندورفین هایی را آزاد می‌کند که می‌تواند سطح شادی شما را افزایش دهد و به مقابله بهتر با استرس کمک می‌کند.
  • تکنیک‌های تنفس عمیق را تمرین کنید.
  • با دوستانتان وقت بگذرانید.
  • روزانه ۱۵تا ۲۰ دقیقه برای انجام کاری که از آن لذت می‌برید ، مثل مطالعه وقت بگذارید.
  • به اندازه کافی بخوابید. وقتی کودکتان خوابیده کنار او بخوابید و استراحت کنید.
  • اگر استرس و اضطراب رهایتان نمی‌کند حتما با پزشک متخصص مشورت کنید تا درمانی پیدا کند که مناسب وضعیت شما باشد.

لانه گزینی باعث خونریزی می‌شود؟

لانه گزینی باعث خونریزی می‌شود؟

لانه گزینی باعث خونریزی می‌شود؟

  • >
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • <

باردار شدن در بعضی از خانمها با تاخیر صورت می گیرد. زوجهایی هستند که ماهها برای بارداری تلاش می کنند. بسیاری از خانمها میدانند که یکی از علائم بارداری عقب افتادن دوره قاعدگی است. اما ناامید کننده ترین قسمت ماجرا زمانی است که با به تعویق افتادن دوره قاعدگی این امید در دل آنها زنده می شود که بارداری نزدیک است اما با مشاهده چند لکه خون در لباس زیر این امید آنها به ناامیدی و دلسردی تبدیل می شود. اما بهتر است بدانید در صورتی که تخمک نیز بارور شده باشد  و به اصطلاح لانه گزینی انجام شده باشد، احتمال خونریزی و لکه بینی وجود دارد. 
 

لقاح و لانه گزینی چطور انجام می‌شود؟

به طور معمول در زمان لقاح میلیون‌ها اسپرم به واژن منتقل می‌شود که تنها چند صد عدد از آنها به لوله فالوپ راه پیدا می‌کنند ودر این زمان اسپرم‌ها به سمت تخمک بالغ شنا می‌کنند. اسپرم تا 72 ساعت می‌تواند در بدن زن زندگی کند. زمانیکه یک تخمک بارور، خود را به جداره رحم می چسباند خونریزی لانه گزینی اتفاق میافتد. پس از آنکه تخمک بارور شده خود را به جداره رحم می چسباند باعث می شود تا قسمت بسیار کوچکی از جداره رحم دچار ریزش شده و به شکل ترشحات صورتی یا قهوه ای نمایان شوند. ابتدا ممکن است احساس ناامیدی و دلسردی کنید اما این نوع لکه های خفیف به این معنا است که شما باردار شدهاید.

مثبت شدن بی بی چک بعد از لقاح

تفاوت خونریزی لانه گزینی یا قاعدگی

لکه لانه گزینی می تواند شبیه دوران قاعدگی باشد بویژه روز اول قاعدگی، زمانیکه لکه ها خفیف و سبک هستند. بنابراین زمانیکه این نوع لکه بینی شروع می شود ممکن است شما را دچار سردرگمی کند. پس بهتر است تفاوتهای موجود بین لکه لانه گزینی و قاعدگی را بهتر بشناسید:  
 
  • خونریزی ناشی از لانه گزینی تخمک بارور شده، سبک و خفیف است و به همین کیفیت باقی می ماند اما خونریزی دوران قاعدگی در ابتدا خفیف بوده و در ادامه و روزهای بعد شدید می شود. در خونریزی لانه گزینی لخته خونی که اغلب در طول قاعدگی دیده می شود، وجود ندارد. 
  • رنگ خون در دوران قاعدگی روشن و پرجنب جوش به نظر میرسد اما ترشحات ناشی از لانه گزینی صورتی کم رنگ یا قهوه ای هستند. خونریزی ناشی از دوران قاعدگی گهگاهی به رنگ قرمز به نظر می رسد اما خونریزی لانه گزینی در بیشتر موارد قهوه ای یا صورتی رنگ است.
  • خونریزی قاعدگی به شکل طبیعی در طول دوره مشخصی و بدون توقف آغاز می شود اما خونریزی لکه بینی به شکل نامنظم صورت می گیرد یعنی می‌آید و می رود. خونریزی لانه گزینی سبب ایجاد لکه یا خونریزی نامنظم میشود و یک یا دو روز به طول می‌انجامد. اما خونریزی دوران قاعدگی 4 یا 7 روز دوره کامل خود را سپری میکند.
  • خونریزی قاعدگی و لانه گزینی سبب گرفتگی عضلات می شود، اما گرفتگیها در دوران قاعدگی شدیدتر هستند. گرفتگی های خفیف و ضعیفی که هرگز به شدت آن افزوده نمی‌شود می تواند به معنای لانه گزینی باشد بویژه اگر همراه با ترشحات قهوه ای یا صورتی رنگ باشد.

 

خونریزی لانه گزینی با قائدگی متفاوت است

خونریزی لانه گزینی علائم فیزیکی دیگری دارد؟

همانطور که گفته شد خونریزی لانه گزینی سبک بوده و مانند خونی است که از روی پوست پاک شده است. دقت داشته باشید که هیچ لخته خونی در خونریزی لانه گزینی وجود ندارد اما علاوه بر همه این  ویژگی‌هایی که درباره خون لانه گزینی ذکر شد، ممکن است خانم بارداری که خونریزی دارد علائمی همچون سردرد، تغیرات خلق و خو، حالت تهوع، کمردرد، سفت شدن سینه‌ها و نفخ را نیز تجربه کند. 

از کجا بفهمید خونریزی لانه گزینی است؟

بدون شک همراه با خونریزی که ممکن است شما تجربه کنید، راههای ساده‌ای هم وجود دارد که بتوانید این خونریزی را ناشی از خونریزی لانه گزینی بدانید که از جمله آنها تست بارداری است. میتوانید با بی بی چک سطح هورمون HCG ادرارتان را بررسی کنید و از این بابت به اطمینان برسید. 

شنیدن صدای قلب جنین در بارداری چطور ممکن است؟

شنیدن صدای قلب جنین در بارداری چطور ممکن است؟

شنیدن صدای قلب جنین در بارداری چطور ممکن است؟

شنیدن ضربان قلب جنین در بارداری می‌تواند یک تجربه هیجان انگیز برای والدین باشد. این یکی از آن لحظاتی است که یک زوج مشتاقانه منتظر آن هستند. اگر باردار هستید بدون تردید مشتاق شنیدن ضربان قلب جنین نیز خواهید بود. ضربان قلب سالم جنین به این معنی است که جنین دقیقا همانطور که انتظار دارید، در حال رشد است. در ادامه درباره شنیدن ضربان قلب جنین بیشتر می‌خوانید.

چه زمانی می‌توان صدای قلب جنین را شنید؟

در حین بارداری، در اولین سونوگرافی، صدای قلب جنین را در هفته 6 بارداری می‌توانید بشنوید. با انجام سونوگرافی واژینال قلب جنین شما قابل تشخیص است. پزشک شما همچنین می‌تواند با سونوگرافی داپلر به تشخیص ضربان قلب جنین برسد. اما برخی اوقات ممکن است حدود هفته 6 بارداری نتوانید صدای قلب جنین را بشنوید و شاید لازم باشد تا هفته 10 تا 12 بارداری صبر کنید تا یک ضربان قلب سالم را بشنوید.

سونوگرافی در بارداری

ضربان قلب جنین چطور محاسبه می‌شود؟

روش محاسبه ضربان قلب جنین ساده است. باید تعداد ضربان قلب را در 15 ثانیه بشمارید و آن را ضرب در 4 کنید. این تعداد ضربان قلب را در یک دقیقه یا 60 ثانیه به شما نشان می‌دهد. همچنین می‌توانید ضربان قلب را 10 یا 20 ثانیه بشمارید و به ترتیب به 6 یا 3 ضرب کنید تا به مدت 60 ثانیه برسید. بیشتر بخوانید: تعیین جنسیت از روی ضربان قلب جنین امکان‌پذیر است؟

میزان عادی ضربان قلب جنین چقدر است؟

ضربان قلب طبیعی جنین بین 120 تا 160 ضربان در دقیقه است. اما این ممکن است مطابق با حرکت جنین، متفاوت باشد. ضربان قلب کودک ممکن است در طول روز نوسان داشته باشد و حتی تا 180 یا 190 افزایش پیدا کند. این برای نوزادان طبیعی است. با این حال، در صورت نگرانی از ضربان قلب کودک، می‌توانید برای اطمینان به پزشک مراجعه کنید.

صدای ضربان قلب جنین چطور است؟

بیشتر خانم‌ها می‌گویند ضربان قلب جنین مانند صدای گالوپ اسب است. ضربان قلب جنین بسیار سریع است و اگر کسی از مانتیور استفاده کند می‌تواند شمارش آن راحت‌تر باشد. اگر می‌خواهید در خانه مانیتورینگ انجام دهید ممکن است ضدای تند و تیزی را هم بشنوید. با این حال این صدای خون است که از طریق رگ‌های رحمی جاری می‌شود.

ضربان قلب سالم جنین چگونه است؟

اگر ضربان قلب جنین را به درستی می‌شنوید و ضربان قلب نرمال است به این معنی است که او ضربان قلب سالمی دارد و این نشانه‌ای است که او به درستی در حال رشد است. اگر ضربان قلب جنین را در هفته 7 یا هفته 8 بارداری بشنوید، همچنین نشان می‌دهد که وی طبق برنامه در حال رشد است و از سلامت کامل برخوردار است. ضربان قلب سالم جنین همچنین احتمال سقط جنین را کاهش می‌دهد. 

راه‌های مختلف برای شنیدن ضربان قلب جنین در بارداری

ضربان قلب جنین را می‌توان با کمک ابزارها و برنامه‌های مختلف شنید. برخی از این راه‌ها عبارتند از:

  • استتوسکوپ: یکی از ساده‌ترین راه‌های گوش دادن به ضربان قلب کودک، استفاده از استتوسکوپ است. یک استتوسکوپ با کیفیت خوب می‌تواند به شما در شنیدن ضربان قلب جنین در حدود هفته 18 تا 20 بارداری کمک کند. تقریبا در این زمان ضربان قلب جنین به اندازه کافی قوی خواهد بود که بتوانید با استتوسکوپ بشنوید. تمام کاری که شما باید انجام دهید این است که استتوسکوپ را روی شکم خود قرار دهید و آن را به آرامی حرکت دهید تا اینکه ضربان قلب قووی را بشنوید. در ضمن برای امتحان کردن این روش باید صبور باشید. اگر ضربان قلب جنین به اندازه کافی قوی نباشد، ممکن است به اندازه کافی قوی نباشد.
ضربان قلب جنین

 

  • اپ موبایل: این فناوری باعص شده است که والدین راحتتر ضربان قلب جنین را گوش دهند. اکنون صدها برنامه در دسترس است که می‌توانید در تلفن هوشمند خود دانلود کنید و این امکان را برای شما فراهم می‌کند که ضربان قلب جنین را بشنوید. برخی از برنامه‌ها گزینه ضبط ضربان قلب را نیز ارائه می‌دهند. می‌توانید ضربان قلب جنین را ضبط کرده و آن را برای خانواده یا دوستان‌تان پخش کنید. هنگامی که ضربان قلب جنین قوی‌تر است در مراحل بعدی بارداری برنامه‌ها قابل اطمینان‌تر هستند. با این حال، برخی از والدین از این روش اجتناب می‌کنند زیرا اشعه تلفن همراه می‌تواند برای سلامت جنین مضر باشد.
  • مانیتور جنین: حتی می‌توانید یک مانیتور ضربان قلب جنین خریداری کنید تا به ضربان قلب او در خانه گوش دهید. شما می‌توانید یکی از انواع ارزان قیمت را انتخاب کنید تا بتوانید بین قرارهای معاینه پزشکی نیز در خانه صدای قلب جنین را بشنوید. با وجود این تا پنجمین ماه بارداری شما قادر به ضربان قلب نخواهید بود زیرا این مانیتورها به اندازه دستگاه‌های مورد استفاده پزشکان قوی نیستند. قبل از خرید مانیتور ضربان قلب جنین برای استفاده در خانه می‌توانید با پزشک مشورت کنید.
  • داپلر جنین: پزشک ممکن است از یک داپلر جنین برای تشخیص ضربان قلب در هنگام معاینه منظم استفاده کند. این دستگاه از یک پروب کوچک است که پزشک روی شکم شما قرار می‌دهد و پس از تشخیص ضربان قلب، ضربان قلب را با استفاده از امواج صوتی تقویت می‌کند. این روند کاملا بدون درد است. داپلر می‌تواند ضربان قلب جنین در رحم را در اوایل هفته 9 یا 10 بارداری تشخیص دهد. با این حال حتی ممکن است در برخی موارد تا هفته 12 بارداری طول بکشد.
  • سونوگرافی: پزشک شما ممکن است یک سونوگرافی اولیه تعیین کند تا به شما کمک کند ضربان قلب جنین را در هفته هشتم بارداری بشنوید. این کار معمولا در صورت داشتن بارداری پرخطر انجام می‌شود تا عوارض زودهنگام تشخیص داده شده و براساس آن درمان انجام شود.

آیا استرس می‌تواند ضربان قلب جنین را تحت تاثیر قرار دهد؟

مطالعات نشان داده است که استرس و اضطراب می‌تواند منجر به تغییر در ضربان قلب و فشار خون مادر باردار شود که به نوبه خود می‌تواند بر ضربان قلب جنین اثر بگذارد. همچنین مطالعاتی صورت گرفته است که استرس را با کمبود وزن هنگام تولد نوزاد و تولد زودرس در نوزادان مرتبط می‌کند. استرس در دوران بارداری همچنین ممکن است تاثیر ماندگاری بر عملکرد و رشد شناختی جنین در اواخر زندگی داشته باشد.
بسیاری از زنان باردار در دوران بارداری دچار استرس می‌شوند. آنها دائما از رشد جنین و نتیجه بارداری به عنوان یک عامل استرس زا یاد می‌کنند. غالبا این مادران با نظارت بر ضربان قلب و سلامتی جنین با استفاده از داپلرهای جنین می‌توانند بر این استرس غلبه کنند.
 

علل خارش واژن در بارداری و راه های درمان آن چیست؟

خارش واژن در بارداری
عوامل بسیاری از جمله عفونت مخمر، خشکی واژن و عفونت دستگاه ادراری می‌توانند باعث خارش واژن در بارداری شوند. برای درمان این عارضه می‌توان از کرم‌های ضد قارچ یا آنتی بیوتیک‌ها استفاده کرد.

خارش واژن در بارداری
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – عوامل بسیاری می‌توانند باعث خارش واژن در بارداری شوند که برخی از آن‌ها مرتبط با تغییرات صورت گرفته در بدن بوده و برخی دیگر هیچ ارتباطی با دوران بارداری ندارند. در این مقاله با دلایل احتمالی خارش واژن در دوران بارداری و همچنین راه‌های درمان آن بیشتر آشنا خواهیم شد.


در این مطلب می‌خوانید:

  • علت های خارش واژن در بارداری چیست؟
  • درمان خارش واژن در دوران بارداری
  • پیشگیری از بروز خارش واژن در بارداری

علت خارش واژن در بارداری چیست؟

زنان حامله اغلب در دوران بارداری دچار خارش واژن می‌شوند که این امری طبیعی و متداول است. با این حال، برخی بیماری‌ها نیز می‌توانند باعث خارش واژن در دوران بارداری شوند. از جمله: 

۱. واژینوز باکتریال

واژینوز باکتریایی زمانی روی می‌دهد که تعادل میان باکتری‌های خوب و بد در واژن تغییر کند. علائم این عفونت شایع واژینال عبارتند از:
  • ترشحات آبکی و کدر
  • خارش
  • سوزش
  • قرمزی
  • ترشحات بدبو به ویژه پس از مقاربت جنسی

 

۲. عفونت مخمر

واژن، علاوه بر باکتری، به طور معمول حاوی مقدار کمی مخمر است. تغییرات هورمونی ناشی از بارداری می‌تواند تعادل pH واژن را مختل کرده و باعث تکثیر مخمر‌ها شود. به همین دلیل، ابتلا به عفونت مخمر در دوران بارداری، امری متداول است. علائم این عارضه عبارتند از:
  • خارش
  • سوزش
  • ترشحات غلیظ واژن که بافتی پنیرطور دارند

۳. افزایش ترشحات واژن

در دوران بارداری میزان ترشحات واژن و مخاط دهانه رحم افزایش می‌یابند. تغییرات هورمونی و همچنین نرم شدن دهانه رحم و دیواره واژن باعث بروز این امر می‌شوند. ترشحات واژن برای محافظت از مهبل در برابر عفونت ایجاد می‌شوند، اما می‌توانند با تحریک پوست آلت تناسلی زن باعث قرمزی و خارش آن شوند.
 
خارش واژن در بارداری

۴. خشکی واژن

تغییرات هورمونی ممکن است باعث خشکی واژن در برخی زنان باردار شود. به علاوه، پایین بودن پروژسترون نیز ممکن است باعث خشکی واژن شود. از آنجایی که این هورمون برای حفظ و تحمل بارداری ضروری است، در صورت ابتلا به خشکی واژن، حتما با پزشک خود مشورت کنید.
از علائم خشکی واژن می‌توان به قرمزی، التهاب، سوزش و درد در حین رابطه جنسی اشاره کرد. 

۵. حساسیت به برخی محصولات

در دوران بارداری، مهبل متورم شده و پوست نسبت به گذشته کشیده‌تر و حساس‌تر خواهد شد. استفاده از برخی محصولات می‌توانند باعث خارش و قرمزی پوست شوند. محصولاتی مانند:
  • مواد شوینده
  • شامپو بدن
  • صابون

۶. عفونت دستگاه ادراری

رحم در بالای مثانه قرار دارد. با گشاد شدن رحم در دوران بارداری، فشار بیشتری بر روی مثانه وارد می‌شود. این موضوع می‌تواند مانع از دفع ادرار شده و در نتیجه منجر به بروز عفونت شود.
به علاوه، باکتری‌هایی مانند استرپ گروه B نیز می‌توانند باعث عفونت دستگاه ادراری شوند. از هر ۴ زن باردار، یک نفر می‌تواند مبتلا به این باکتری شود. از آنجایی که باکتری GBS می‌تواند برای جنین خطرناک باشد، پزشک در طول دوران بارداری از شما آزمایش خواهد گرفت. این عارضه معمولا علائمی از خود نشان نمی‌دهد. با این حال، برخی از علائم آن عبارتند از:
  • تکرر ادرار
  • درد شکم
  • خارش و سوزش واژن
  • وجود خون در ادرار
  • بروز درد در حین مقاربت

۷. کلستاز بارداری

این عارضه کبدی ممکن است در اواخر دوران بارداری روی دهد. علت آن دقیقا مشخص نیست، اما ژنتیک و هورمون‌های بارداری می‌توانند در بروز این عارضه نقش داشته باشند.
کلستاز بارداری باعث خارش شدید در کف دست و کف پا می‌شود. این خارش ممکن است کل بدن از جمله واژن را نیز تحت تاثیر قرار دهد. این عارضه با بثورات و قرمزی همراه نیست.
 
خارش واژن در بارداری

۸. عفونت‌های مقاربتی

خارش واژن از علائم اولیه عفونت‌های مقاربتی مانند تبخال دستگاه تناسلی، ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) و تریکومونیازیس است. از دیگر علائم بیماری‌های مقاربتی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
  • بروز بثورات
  • احساس سوزش
  • زگیل
  • تب
  • ترشحات واژن
  • بروز علائمی مانند آنفولانزا
عفونت‌های مقاربتی می‌توانند تاثیری منفی بر روی شما و جنین داشته باشند، از این رو، در صورت مشاهده علائم حتما به پزشک مراجعه کنید.

درمان خارش واژن در دوران بارداری

خارش واژن در دوران بارداری معمولا موضوعی نگران کننده نبوده و در بیشتر موارد با دارو‌های خانگی قابل درمان است. با این حال، اگر علائم نگران کننده‌ای را تجربه کردید، حتما به پزشک مراجعه کنید.
درمان خارش واژن بسته به علت آن متفاوت خواهد بود. برخی از درمان‌های خارش واژن عبارتند از:
  • درمان‌های ضد قارچی بدون نسخه. در صورت ابتلا به عفونت مخمر می‌توانید از کرم‌های ضد قارچ یا شیاف برای درمان استفاده کنید.
    هشدار: از قرص فلوکونازول استفاده نکنید. این دارو می‌تواند سبب سقط جنین شود.
  • جوش شیرین. برای تسکین خارش پوست می‌توانید از حمام جوش شیرین یا کمپرس جوش شیرین استفاده کنید.
  • آب سرد. حمام آب سرد و کمپرس سرد نیز می‌توانند به کاهش خارش کمک کنند.
  • عدم استفاده از محصولات حساسیت زا. اگر فکر می‌کنید استفاده از برخی محصولات باعث بروز علائم در شما می‌شوند، دیگر از آن‌ها استفاده نکنید.
  • آنتی بیوتیک ها. در صورت ابتلا به واژینوز باکتریال، عفونت دستگاه ادراری یا عفونت‌های مقاربتی، نیاز به دارو‌های تجویزی خواهید داشت.
  • کورتیکواستروئیدها. کرم‌های ضد خارش موضعی مانند کورتیکواستروئید‌ها ممکن است به کاهش خارش کمک کنند.
  • دیگر داروها. اگر مبتلا به کلستاز هستید، پزشک شما را تحت نظر قرار داده و ممکن است برای شما دارو‌های ضد صفرا تجویز کند.

 

خارش واژن در بارداری

پیشگیری از بروز خارش واژن در بارداری

اگرچه نمی‌توان از خارش واژن در دوران بارداری کاملاً پیشگیری کرد، اما با انجام برخی کار‌ها می‌توان احتمال ابتلا به خارش را کاهش داد. از این رو، نکات زیر را مد نظر داشته باشید:
  • مصرف ماست می‌تواند به حفظ pH واژن کمک کند. به علاوه، با تجویز پزشک می‌توانید از مکمل لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس استفاده کنید.
  • از لباس‌های زیر نخی و پنبه‌ای استفاده کنید.
  • از پوشیدن لباس‌های خیلی تنگ اجتناب کنید.
  • از مصرف محصولات معطر، شیمیایی یا تحریک کننده خودداری کنید.
  • نظافت شخصی را کاملا رعایت کنید.
  • با انجام حرکات یوگا، مدیتیشن یا تنفس عمیق، میزان استرس خود را کاهش دهید.
 

کلام آخر

خارش واژن عارضه‌ای شایع در دوران بارداری بوده که عمدتا با تغییرات هورمونی بدن در ارتباط است. اگر خارش واژن با درمان‌های خانگی برطرف نشد، یا اگر خارش واژن با علائم دیگری مانند درد، ترشحات بد بو یا خونی همراه است، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
پیشنهاد می‌کنیم مطالب علت سوزش واژن و علت تاری دید در بارداری را نیز در سایت بیا نی نی بخوانید. لطفا نظرات و پرسش‌های خود را درباره این مقاله با ما و دیگر مخاطبان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.
 
برگرفته از: healthline

آیا بارداری باعث فراموشکاری می‌شود؟

آیا بارداری باعث فراموشکاری می‌شود؟

آیا بارداری باعث فراموشکاری می‌شود؟

بارداری دوره‌ای از تغییر چشمگیر در بدن خانم را نشان می‌دهد. علاوه بر تغییرات بدنی آشکار، زنان غالبا گزارش می‌دهند که آوردن یک انسان به جهان به نظر می‌رسد تاثیر عمده‌ای بر مغز داشته باشد. در حالی که «مغز بارداری» یا احساس فراموشی، بی‌توجهی و خستگی ذهنی که گاهی همراه با بارداری است، شکایت شایع بیشتر زنان باردار است. اما همه پژوهش‌ها از این عقیده پشتیبانی نمی‌کنند که زنان در بارداری توانایی شناختی کمتری دارند.
برخی تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که بارداری بر مغز تاثیر می‌گذارد آیا « مغز بارداری» واقعی است و آیا اثرات طولانی مدت بارداری بر مغز وجود دارد؟

«مغز بارداری» چیست؟

در برخی مواقع در دوران بارداری، خانم ممکن است که احساس کند احساس شادی و تمرکزش کمتر است. گم شدن کلیدها، قرارهای فراموش شده و قرار دادن کیف پول در جای نامناسب فقط برخی از علائم این احساس هستند. در حالی که تحقیقات زیادی در مورد تعامل بین سلامت جسمی زنان و رشد دوران بارداری انجام شده است فقط به تازگی محققان به دنبال راه‌هایی هستند که بفهمند داشتن فرزند بر سلامت زنان چه تاثیری می‌گذارد. بارداری دوره‌ای است که با تغییرات گسترده در بدن از جمله تغییرات شدید هورمونی همراه است و در سالهای اخیر روانشناسان به طور فزاینده‌ای به دنبال یافتن راه‌های چگونگی تاثیر بارداری بر مادران چه از نظر جسمی و چه روانی هستند.

تاثیر بارداری بر مغز

برخی محققان بر این باورند که این تغییرات مغزی باعث می‌شود مادران باردار برای مراقبت از فرزندشان آماده‌تر باشند از جمله توانایی مقابله با استرس. از سوی دیگر می‌تواند خودش را با نیازهای کودک مطابقت دهد. اگر چه «مغز بارداری» ممکن است منجر به فراموشی و احساس آن شود اما نکته منفی اینجاست که این می‌تواند منجر به حساستر و تحریک‌پذیرتر شدن مادر شود.
با این حال همه مطالعات به تفاوت‌های مهم شناختی بین زنان باردار و غیرباردار اشاره نمی‌کند. به عنوان مثال یک مطالعه در سال 2014 به زنان باردار در سه ماهه سوم بارداری پرداخت و در حالی که از هر دو زن باردار و زایمان کرده یکی مشکلات حافظه گزارش کرده بود نتایج این مطالعه هیچ تفاوتی بین گروه کنترل و زنان باردار و زایمان کرده در طیف وسیعی از اقدامات مربوط به حافظه، توجه و عملکرد اجرایی نشان نداد.

تغییرات مغز در دوران بارداری

در حالی که همه مطالعات این مسئله را تایید نمی‌کند اما بسیاری از شواهد نشان میدهد که زنان در دوران بارداری دچار کاهش برخی مهارت‌های شناختی می‌شوند.
تاثیر بارداری بر حافظه: به عنوان مثال در سال 2007 حدود 14 مطالعه مختلف انجام شد که در آن محققان دریافتند برخی از زنان باردار در معیارهای خاصی از حافظه دچار اختلالات قابل توجهی شده‌اند اما نه همه آنها. به طور خاص آنها دریافتند وظایفی که نیاز به کنترل شناختی زیاد دارند ممکن است در بارداری به طور قابل توجهی مختل شوند. مناطقی که به خصوص در دوران بارداری تحت تاثیر قرار می‌گیرند شامل فراخوان و حافظه کاری است.
محققان میگویند به نظر می‌رسد به یاد آوردن نام و شماره تلفن اعضای خانواده در حافظه تکراری قرار می‌گیرند و بعید به نظر می‌رسد که تحت تاثیر قرار بگیرند. اما کارهای جدید برای حافظه چالش برانگیز است.

بهبود شناخت

یک مطالعه در سال 2009 نشان داد بارداری فراخوانی آزاد را کاهش می‌دهد اما حافظه شناختی به دلیل بارداری بدتر می‌شود. در حقیقت این مطالعه نشان داد که در هر صورت حافظه شناختی در دوران بارداری کمی بهتر از دوره بعد از زایمان است.

فراموشی و تغییرات مغز در دوران بارداری

تغییرات در ماده خاکستری مغز

در حالی که بارداری با تغییر درتوانایی‌های شناختی ذهنی و عینی مرتبط است، آیا منجر به تغییراتی در خود مغز هم می‌شود؟ یک مطالعه نشان دادکه بارداری در واقع باعث ایجاد تغییرات چشمگیر در مغز زنان می‌شود به حدی که محققان میتوانند با نگاه کردن به اسکن‌های مغزی خود بگویند که آیا یک زن بچه دارد یا خیر. این تغییرات دقیقا چیست؟ یک مطالعه نشان داد که ماده خاکستری در مناطقی از مغز که مربوط به پرداش و پاسخ به سیگنال‌های اجتماعی هستند در حال کوچک شدن است. البته این قطعا به معنای این نیست که بارداری باعث می‌شود مغز خود را از دست بدهید! از دست رفتن حجم مغز در این مناطق می‌تواند نشانگر فرایند بلوغ و تخصص باشد و به زنان این امکان را می‌دهد تا توجه و نیازهای نوزادان خود را بیشتر متمرکز کرده و تطبیق دهید.

چه عواملی باعث ایجاد مغز بارداری می‌شود؟

در حالی که مشخص است اکثر مطالعات از این عقیده حمایت می‌کنند که حداقل در مغز زنان در دوران بارداری تغییرات اساسی رخ می‌دهد، علل این تغییرات عصبی کاملا مشخص نیست. برخی از عواملی که ممکن است دخیل باشد عبارتند از:

  • هورمون‌ها: مانند بسیاری از علائم دیگر مرتبط با بارداری، هورمون‌ها اغلب مقصر مشکلات حافظه شناخته می‌شوند. برخی محققان اظهار داشتند که افزایش سطح هورمون‌های جنسی موجود در این مراحل از بارداری می‌تواند مناطقی از مغز را که در انجام وظایف خاص حافظه نقش دارند تحت تاثیر قرار دهد. در یک مطالعه مشخص شد زنان باردار نسبت به زنان غیرباردار در انجام کارهای مربوط به حافظه مکانی کمتر فعال بوند و این که اختلالات حافظه با پیشرفت دوران بارداری بدتر میشود. محققان همچنین سطح هورمون‌های جنسی مختلف را اندازه گیری کردند و شرکت کنندگان در این تحقیق پرسشنامه‌ای را برای ارزیابی میزان خلق و خو و اضطراب تکمیل کردند. نتایج نشان داد که زنان در سه ماهه دوم و سوم بارداری نسبت به وظایف حافظه به طور معناداری عملکرد بدتری داشتندن همچنین روحیه پایین و اضطراب بیشتری را تجربه کردند. جالب توجه است این مطالعه هیچ ارتباطی بین سطح هورمون و نمره آزمون حافظه مشاهده نکرد.
  • کم خوابی: تغییرات بدنی در دوران بارداری ممکن است در مغز بارداری نقش داشته باشد اما مطمئنا سبک زندگی نیز تاثیر دارد. خواب یا فقدان آن نیز ممکن است یک مقصر بالقوه باشد. کمبود خواب در این روند نقش مهمی دارد. کمبود خواب غالبا به عنوان یک مشکل پس از زایمان نیز وجود دارد زیرا بسیاری از مادران جدید در هنگام مراقبت از نوزادان خود و مقابله با خواسته‌های جدید خواب زیادی را از دست می‌دهند. بیخوابی در بارداری را چطور درمان کنیم؟
  • استرس: افزایش استرس در ارتباط با اینکه به زودی مادر خواهید شد، نقش مهمی در ایجاد « مغز بارداری» دارد. همانطور که قبلا ذکر شد حداقل یک مطالعه نشان داده است که با پیشرفت بارداری سطح اضطراب افزایش می‌یابد و ممکن است سطح استرس پس از زایمان بیشتر شود. در ماه‌های اول مراقبت از نوزاد می‌تواند بسیار مورد توجه باشد و منجر به افزایش استرس شود. پدر و مادر بودن از نظر جسمی و روحی فشاری را ایجاد می‌کند که می‌تواند بر ذهن و بدن تاثیر داشته باشد. دلایل دقیق «مغز بارداری» احتمالا چند وجهی است. ترکیبی از تغییرات هورمونی، سطح استرس را بالا می‌برد و اختلالات خواب ممکن است در بروز مشکل حافظه و توجه اثر بگذارد. بیشتر بخوانید: 8 راهکار عالی برای از بین بردن استرس بارداری

فراموشی در بارداری

پیامدهای «مغز بارداری»

تمام این تغییرات مغز چه معنایی دارند؟آیا اثرات طولانی مدت بر سلامت زنان دارد؟ شواهد نشان می‌دهد بسیاری از تغییراتی که در مغز و در دوران بارداری رخ میدهد تاثیر مفیدی بر توانایی زن در مراقبت از فرزندان خود دارد. یک مطالعه در سال 2010 نشان داد که زنان در مناطقی از مغز از جمله هیپوتالاموس و آمیگدال دچار تغییراتی می‌شوند که برای تنظیم عواطف بسیار مهم هستند. دانشمندان علوم اعصاب دریافتند که تغییر در سطح هورمون استروژن، پرولاکتین و اکسی توسین پس از تولد ممکن است به تغییر شکل مغز در زنان در پاسخ به نیازهای نوزادان کمک کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مادران در واقع در مناطق کلیدی مغز میانی مرتبط با انگیزه و رفتار دچار تغییراتی می‌شوند.
محققان از اسکن‌های ام آر آی برای دیدن مغز زنانی که تازه به دنیا آمده بودند استفاده کردند. مقایسه تصاویر گرفته شده در دو و چهار هفته بعد از زایمان حاکی از افزایش اندک اما قابل توجه حجم ماده خاکستری در نواحی خاصی از مغز است. مناطقی که این افزایش حجم دیده می‌شود شامل هیپوتالاموس، قشر جلوی مغز و آمیگدال است. شاید تعجب آور باشد مادرانی که اظهار عشق بیشتری نسبت به فرزندشان دارند بیشتر احتمال دارد که این بزرگی حجم مغز را نشان دهند. میزان تغییرات حجم ماده خاکستری نیز مطابق با میزان ارتباط مادر و نوزاد بود.

نکته مهم در مورد مغز بارداری

تغییران مغز در دوران بارداری ممکن است منجر به برخی از مشکلات حافظه و توجه شود. اما به نظر میرسد این تغییرات مزایای مهمی نیز دارد. در حالی که تحقیقات بیشتری مورد نیاز است مشخص است که بارداری یک زمات مهم در رشد عصبی است. بارداری روی بدن و مغز اثر می‌گذارد و تحقیقات جدید نشان میدهد که برخی از این تغییرات پایدار هستند. تغییرات در مغز ممکن است نشان دهنده این باشد که مناطق خاص در پاسخ به بارداری به طور فزاینده‌ای تخصصی می‎شوند. بنابراین اگر در دوران بارداری احساس فراموشی و بیتوجهی کردید نگران نباشید. شما فقط در حال ساختن مغزی هستید که پاسخ بیشتری به خواسته‌های والدین می‌دهد.