خارش در بارداری نشانه چیست؟

اگر باردار هستید و در این دوران خارش شدید بدن را به دفعات تجربه کرده‌اید، در این مقاله با ما همراه شوید تا به شما بگوییم خارش در بارداری نشانه چیست؟ و علل و علائم آن را بررسی کنیم.

خارش در بارداری نشانه چیست؟
بارداری دوران هیجان انگیزی برای مادران در زندگی‌شان محسوب می‌شود. این دوران همان قدر که فوق‌العاده و شگفت‌انگیز است به دلیل تغییرات ناگهانی که در بدن ایجاد می‌شود، می‌تواند برخی ناراحتی‌ها و مشکلاتی را نیز برای مادر ایجاد کند. یکی از علائمی که برخی از زنان در دوران بارداری تجربه می‌کنند، خارش بدن است. در حالی که این مشکل می‌تواند یک اتفاق طبیعی در دوران  بارداری به شمار رود در برخی موارد می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای باشد که نیاز به مراقبت پزشکی دارد. در ادامه خواهیم گفت که خارش در بارداری نشانه چیست؟ و راه‌های درمان، علل و علائم آن را نیز بررسی خواهیم کرد.

علل خارش در بارداری

خارش در بارداری نشانه چیست؟
خارش بدن در دوران بارداری می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

  • تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی می‌تواند باعث خشکی و خارش پوست به خصوص در اطراف شکم، سینه‌ها و ران‌ها شود.

خارش در بارداری نشانه چیست؟

  • افزایش جریان خون: افزایش جریان خون نیز می‌تواند باعث خارش شود.
  • کشش پوست: در هنگام رشد کودک پوست کشیده می‌شود و این می‌تواند باعث خارش شود.

خارش در بارداری نشانه چیست؟

در برخی موارد، خارش در بارداری می‌تواند نشانه یک بیماری جدی‌تر باشد:

  • کلستاز بارداری: کلستاز بارداری یک بیماری کبدی است. در دوران بارداری به دلیل افزایش هورمون‌های بارداری در انتهای روده، فعالیت کیسه صفرا مختل می‌شود و چربی‌هایی که باید توسط کبد تصفیه شده و دفع شوند در کبد تجمع کرده و دوباره وارد جریان خون می‌شوند. این مشکل می‌تواند باعث خارش شدید به خصوص در دست‌ها و پاها شود.

خارش در بارداری نشانه چیست؟

  • پلاک‌های بارداری (PUPPP): پلاک‌های بارداری (PUPPP) که به آن کهیر خارش دار نیز می‌گویند، یک بیماری پوستی است که می‌تواند باعث ایجاد برجستگی‌ها و لکه‌های قرمز خارش‌دار روی شکم، بازوها و پاها شود. این بثورات وستی یکی از شایع‌ترین مشکلات در دوران بارداری هستند که ابتدا از شکم شروع شده و سپس به اندام‌های دیگر نیز سرایت می‌کنند. این مشکل با برخی داروهای تحت نظر پزشک می‌تواند از بین برود و جای نگرانی نیست.

علائم خارش در دوران بارداری

خارش در بارداری نشانه چیست؟
علائم خارش بدن در دوران بارداری بسته به علت خارش می‌تواند متفاوت باشد. برخی از زنان ممکن است خارش خفیف را تجربه کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است خارش شدید داشته باشند که در فعالیت‌های روزانه آنها اختلال ایجاد می‌کند.

خارش در بارداری نشانه چیست؟

خارش ممکن است در نواحی خاصی از بدن مانند شکم یا سینه‌ها موضعی باشد یا ممکن است گسترده‌تر باشد. در برخی موارد، خارش در بارداری ممکن است با علائم دیگری مانند زردی (زردی پوست و چشم)، ادرار تیره و مدفوع روشن همراه باشد. اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، مهم است که فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

درمان خارش بدن در بارداری

خارش در بارداری نشانه چیست؟
درمان خارش بدن در دوران بارداری به علت اصلی خارش بستگی دارد. اگر خارش ناشی از تغییرات هورمونی یا کشش پوست باشد، چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای تسکین خارش انجام دهید.

خارش در بارداری نشانه چیست؟

از جمله اقداماتی که می‌توانید برای کاهش خارش در بارداری انجام دهید:

  • استفاده از صابون ملایم و مرطوب کننده برای حفظ رطوبت پوست
  • خودداری از دوش گرفتن یا حمام آب گرم که باعث خشکی پوست می‌شود

خارش در بارداری نشانه چیست؟

  • پوشیدن لباس‌های گشاد از پارچه‌های تنفس پذیر مانند پنبه
  • استفاده از کمپرس خنک یا حمام خنک برای تسکین پوست

خارش در بارداری نشانه چیست؟

  • استفاده از کرم ضد خارش بدون نسخه، مانند کرم هیدرو کورتیزون در ناحیه آسیب دیده

اگر خارش ناشی از یک بیماری جدی‌تر، مانند کلستاز بارداری یا PUPPP باشد، ممکن است پزشک درمان‌های اضافی مانند داروهای تجویزی را توصیه کند.

کلام آخر

خارش در بارداری نشانه چیست؟
همان طور که در پاسخ به سؤال خارش در بارداری نشانه چیست؟ اشاره کردیم، خارش بدن در بارداری می‌تواند نشانه‌ای طبیعی از تغییراتی باشد که در دوران بارداری در بدن ایجاد می‌شود. همچنین در برخی موارد نیز این مشکل می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری جدی‌تر باشد که با برخی داروهای تحت نظر پزشک قابل درمان خواهد بود.

خارش در بارداری نشانه چیست؟

اگر در دوران بارداری دچار خارش شدید، مهم است که به علائم خود آگاه باشید و در اسرع وقت با پزشک خود درباره علائم ایجاد شده صحبت کنید تا علت خارش مشخص شود و درمان مناسب را دریافت کنید. فراموش نکنید که بارداری دورانی است که بدن دستخوش تغییرات بالقوه‌ای می‌شود و بسیاری از این تغییرات می‌توانند علتی طبیعی داشته باشند. اما توجه به این تغییرات و مراقبت و درمان به موقع و مناسب، باعث می‌شود تا از دوران بارداری خود  لذت بیشتری ببرید.

نکاتی درمورد برنامه ورزشی سالم و کم خطر

نکاتی درمورد برنامه ورزشی سالم و کم خطر

نکاتی درمورد برنامه ورزشی سالم و کم خطر

 

واقعیت این است که شاید در جامعه ما به اندازه کافی در مورد مزایای ورزش در دوران حاملگی (به شرطی که متعادل بوده و شما را در خطر لیز خوردن یا افتادن قرار ندهد) صحبت نشده است. در حالیکه فعالیتهایی همچون شنا، پیاده روی و آیروبیک سبک، انتخابهای مناسبی در بارداری هستند.

حتی اگر بدن شما به طور طبیعی نیز به اندازه کافی انعطاف پذیر باشد، هورمون ریلکسین (که مفاصل لگن را برای آمادگی جهت زایمان، شل و نرم می کند و در نتیجه بر همه مفاصل و رباطهای بدن تأثیر می گذارد)، بدن شما را مستعد پیچ خوردگی، رگ به رگ شدن و یا سایر آسیب دیدگی ها می کند. به همین دلیل است که انتخاب فعالیت و ورزش مناسب، از اهمیت مضاعفی برخوردار است.

اگر شما باید در شرایط بدنی مناسب باقی بمانید، بهتر است که فعالیتهای خود را بر پایه یک برنامه منظم انجام دهید. بهترین راه آن است که حداقل سه بار در هفته ورزش کنید. ورزش به صورت نامنظم و پراکنده شما را در معرض جراحت و آسیب دیدگی قرار می دهد. بعلاوه، در صورتی که هر از چند گاهی یکبار ورزش کنید، از مزایا و محاسن ورزش در دوران حاملگی بهره نخواهید برد.

نکات دیگری که باید رعایت کنید عبارتند از:

پیش از آغاز برنامه ورزشی، نظر پزشک یا مامای خود را جویا شوید.

اگر قبلا هم به طور منظم ورزش می کردید، در صورتی که حاملگی شما “پر خطر” ارزیابی نشود، احتمالا می توانید برنامه ورزشی خود را در طول دوران حاملگی نیز ادامه دهید. مشورت با پزشک یا ماما در مورد اطمینان از انتخاب مناسب فعالیت ورزشی، بسیار خوب است. بعلاوه اگر شما هرگز یک ورزشکار حرفه ای نبوده اید، آنها می توانند برای چگونگی شروع برنامه ورزشی، راهنماییهایی برای شما داشته باشند.

لباسهای چند تکه و خنک بپوشید، به نحوی که هوا به پوست شما برسد و از کفشهای سبک و در عین حال محکم ورزشی استفاده کنید.

برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد بدن در حین ورزش، چند لایه لباس بپوشید تا بتوانید به راحتی بخشی از آنها را از بدن درآورید؛ یا اینکه از لباسهای ورزشی مخصوص استفاده کنید. هر چند مطالعه ای که خطرات گرم شدن بیش از حد بدن برای بارداری انسان را اثبات کند وجود ندارد، اما برخی مطالعات بر روی حیوانات نشان داده اند که این عامل می تواند منجر به بروز اختلالاتی شود. بنا به نظر متخصصین، دمای بدن شما (یعنی دمای زیر بازوی شما) باید پس از ورزش، کمتر از 38.2 درجه سانتیگراد باشد. همچنین اطمینان حاصل کنید که سوتین دوران حاملگی شما به اندازه کافی محکم است تا از پستانهای شما مراقبت کافی به عمل آورد.

شما به کفشهای ورزشی نیز نیاز خواهید داشت تا رباطها و تاندونهای عضلات پای شما را حمایت کنند. در صورتی که اندازه کفش شما در اثر تورم خفیف پاها تغییر کرده است، یک جفت کفش نو و راحت بخرید.

قبل از تمرین، بدن خود را گرم کنید.

گرم کردن بدن قبل از تمرین، ماهیچه ها و مفاصل را برای تمرین و ورزش آماده می کند، و کمک می کند تا ضربان قلب شما به تدریج افزایش یابد. اگر شما از این مرحله صرف نظر کنید و بلافاصله به سراغ فعالیت شدید بدنی بروید (پیش از آنکه بدن شما آماده شده باشد)، ممکن است فشار شدیدی بر رباطهای عضلات خود بیاورید که موجب در رفتگی یا ضرب دیدگی آنها و آسیب دیدن شما شود.

دائما به حرکت ادامه داده و متوقف نشوید.

ایستادن بدون حرکت در یک نقطه برای مدت زمان طولانی و در حالت کششی (کشیده نگه داشتن برخی عضلات)، که در بعضی تمرینهای یوگا یا برخی رقصها دیده می شود، ممکن است موجب کاهش جریان خون به رحم و جمع شدن خون در پاهای شما شود، که نهایتا ممکن است منجر به احساس سرگیجه شود. پس حرکت خود را متوقف نکنید و وضعیت بدن خود را مدام تغییر داده یا در جا حرکت کنید.

پس از سه ماهه اول، از ورزش کردن در حالیکه بر روی پشت خود دراز کشیده اید، خودداری کنید.

صرف نظر از احساس ناراحتی، این وضعیت بدن ممکن است منجر به بروز سرگیجه شود. در این حالت، رحم بر روی سیاهرگ بزرگ تحتانی (که یک رگ خونی بزرگ است و مسئولیت خونرسانی به رحم و جنین را به عهده دارد) قرار می گیرد و جریان خون به مغز و رحم مختل می شود. به جای این حالت، بر روی آرنجهای خود تکیه دهید یا به پهلو دراز بکشید.

از خم شدن کامل، پرش یا جهش، و یا درازنشست کامل خودداری کنید.

این حالتها ممکن است فشار شدیدی بر رباطها وارد کنند و ممکن است احتمال بروز پارگی در منطقه لگنی را افزایش دهند. در عوض، تمرینهای دیگری را انجام دهید که همان عضلات را در حالت کشیده قرار می دهند. شنا و پیاده روی، به جای حرکتهایی همچون پرش یا خم شدن، می توانند عضله چهار سر و همچنین کفل را به حرکت وادارند.

از ورزش یا تمرین بیش از حد خودداری کنید.

برنامه ورزشی نباید موجب خستگی شدید شما بشود. برخی از خانمها مایل هستند که ضربان قلب خود را در حین ورزش کنترل کنند، اما شما هرگز نباید صرفا بر ضربان قلب خود (به عنوان معیاری برای تعیین شدت مناسب ورزش) تکیه کنید، زیرا میزان ضربان قلب در طول دوران حاملگی تغییرات وسیعی دارد. یک قانون کلی خوب آن است که: اگر نمی توانید در طول تمرین، یک مکالمه عادی را به راحتی انجام دهید، سرعت تمرین خود را کم کنید.

اگر احساس ناراحتی یا درد می کنید، فورا ورزش را متوقف کنید.

به وضعیت بدن خود دقت کنید. هنگامی که ناراحتی یا درد بروز می کند، حتما مشکلی در کار است؛ پس فعالیت خود را متوقف کنید. شما باید با بدن خود کار کنید و به ندای آن گوش دهید، نه آنکه آن را تنبیه کنید. مراقب علامتهای خطر باشید.

پیش از ورزش، در حین آن و پس از انجام تمرینات مقادیر زیادی از آب بنوشید.

اگر مایعات ننوشید، ممکن است بدن شما مقادیر زیادی آب را بر اثر تعریق و تنفس سریع از دست بدهد؛ که به نوبه خود ممکن است موجب بروز برخی انقباضات عضلانی و همچنین افزایش دمای بدن شما شود. برخی اوقات، ممکن است این موارد به حدی برسند که برای شما و کودکتان خطرناک باشد. دو ساعت پیش از آغاز برنامه ورزشی، دو لیوان آب بنوشید. در هنگام ورزش نیز، هر 15 تا 20 دقیقه، یک یا دو لیوان آب بنوشید.

در صورتی که روی زمین نشسته یا دراز کشیده اید، به آرامی از زمین بلند شوید.

محل مرکز ثقل بدن شما در دوران حاملگی تغییر می کند. به همین دلیل، باید در هنگام تغییر وضعیت، مراقبت زیادی به عمل آورید. بلند شدن سریع از زمین، موجب بروز احساس سرگیجه شده و حتی ممکن است منجر به از دست دادن تعادل و افتادن روی زمین بشود.

در هوای خیلی گرم و یا بسیار مرطوب، از ورزش در هوای آزاد خودداری کنید.

چه حامله باشید یا نباشید، از ورزش در هنگامی که تابش خورشید بسیار داغ بوده و هوا نیز بسیار مرطوب است، خودداری کنید. اینگونه آب و هوا، احتمال بروز گرمازدگی (گرم شدن بیش از حد بدن) را در شما افزایش می دهد. در روزهای بسیار گرم یا بسیار مرطوب، فعالیت شدید نکنید و یا در یک محیط سربسته با تهویه هوایی مناسب، ورزش کنید.

از ورزشهای خطرناک دوری کنید.

از آنجا که مفاصل شما نرمتر و شل تر از حالت عادی هستند، بهتر است از فعالیتهایی که ممکن است موجب لیز خوردن یا به زمین افتادن شما شوند (که احتمال آسیب دیدن شکم شما را افزایش می دهند)، خودداری کنید. اسب سواری، اسکی، کوهنوردی و بسیاری از ورزشهای برخوردی (از قبیل: فوتبال، بسکتبال و…)، به هیچ وجه توصیه نمی شوند. همچنین بهتر است از ورزشهایی که در آنها از راکت استفاده می شود (از قبیل پینگ پونگ، تنیس یا اسکواش) نیز خودداری کنید، زیرا ممکن است این فعالیتها برای زانوهای شما سنگین باشند.

در انتهای برنامه ورزشی، حتما به تدریج بدن خود را خنک کنید.

به مدت چند دقیقه درجا حرکت کرده یا حرکات کششی سبک انجام دهید. به این ترتیب، ضربان قلب شما به تدریج به مقدار طبیعی خود باز می گردد.

 

تست بارداری شب یا صبح؛ کدوم بهتر و مطمئنه؟

تست بارداری شب

تست بارداری شب

آنچه درباره تست بارداری در شب باید بدانید

اگر قصد بارداری دارید؛ احتمالاً استرس و هیجان هم با شما همراه شده است. درست است که شما از فرزند دار شدن احساس لذت و هیجان دارید، اما ممکن است در کنار آن ، نگرانی هایی هم داشته باشید.

از طرفی صبر ندارید تا برگه مثبت شدن آزمایش بارداری به دست تان برسد و از این بابت خدا را شکر کنید. اما دلتان می خواهد که قبل از آزمایش اصلی، خودتان بفهمید که باردار هستید یا خیر.

شاید دل تان طعم شکلات یا طعم خنک یک یخ را بخواهد یا تغییراتی در اشتهای شما ایجاد شده باشد. ممکن است که این علائم را با بارداری اشتباه بگیرید. در صورتی که ممکن است علامت سندروم پیش از قاعدگی هم باشد.

پس تا زمانی که آزمایش ندهید، مطمئن نخواهید شد. البته زمان هایی وجود دارند که برای تست بارداری دقیق تر هستند که در ادامه این بخش از بارداری و نوزاد بیا نی نی به شما توضیح خواهیم داد.

تست بارداری خانگی

تست بارداری چگونه عمل می کند؟

بعد از باروری ، بدن شروع به تولید هورمون hCG می کند و این اتفاق تقریباً 6 روز بعد از باروری رخ می دهد. آزمایش دادن یا تست بارداری ساده است.

قطعاً آزمایش یا تست بارداری را در بسیاری از ویدئو ها مشاهده کرده اید که در آن روی یک برگه چسبنده ادرار می کنید و بعد از چند دقیقه نتیجه را به شما نشان می دهند که معمولاً نتیجه آن دقیق است. بنابراین قبل از انجام این کار، حتماً دستورالعمل روی تست بارداری را مطالعه کنید.

نحوه تست بارداری

نتیجه ی تست بارداری، شب دقیق تره یا صبح؟

بیشتر تست های بارداری دقیق هستند اما بعضی از موارد وجود دارند که ممکن است نتیجه مثبت کاذب یا منفی کاذب را به شما نشان دهند. عواملی هستند که روی نتایج کار تاثیر می گذارند، یکی از آن ها آزمایش دادن هنگام صبح یا شب است.

تست بارداری از طریق ادرار انجام می شود و نتیجه آن ممکن است هنگام صبح دقیق تر باشد، زیرا هورمون بارداری در شما بیشتر است و هنگام شب ممکن است مقدار این هورمون افت کند و نتیجه به اندازه صبح دقیق نباشد پس نتیجه ی تست بارداری که صبح انجام می شود دقیق تر است.

علت:

از آن جایی که ادرار هنگام صبح غلظت بیشتری دارد، در نتیجه این هورمون احتمال ظاهر شدن روی تست را بیشتر از همیشه با خودش به همراه دارد. در بیشتر اوقات دستگاه یا خطوط روی تست که هنگام شب انجام می شوند، هورمون ها را نشان نمی دهند.

در نتیجه به دست آوردن نتیجه دقیق، کار سختی خواهد بود. پس اگر شب این تست را انجام دهید، حتی در صورت بارداری هم، ممکن است نتیجه منفی بگیرید، بنابراین بهتر است این آزمایش را به صبح موکول کنید.

بی بی چک ناشتا

اگر می خواهید تست بارداری را هنگام شب انجام دهید، باید به دنبال چه چیزی باشید؟

اگر به دنبال بهترین زمان برای انجام این تست هستید ، باید صبح را انتخاب کنید اما اگر به هر حال مجبور شدید این کار را در شب انجام دهید، مواردی است که باید به آن توجه شود:

  • اگر هنگام شب نتیجه آزمایش مثبت بود، به احتمال خیلی زیاد باردار هستید اما اگر نتیجه منفی بود، ممکن است دقیق نباشد و بهتر است دوباره هنگام صبح هم تست بدهید. نتیجه منفی هنگام شب همیشه هم غلط نیست و شاید واقعاً باردار نباشید.
  • مواردی هستند که در صورت نیاز به نتیجه دقیق در هنگام شب، می توانید آن ها را مد نظر بگیرید. به عنوان مثال از مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین و شیرین کننده های مصنوعی خودداری کنید. از مصرف نمک دوری کنید و در طول روز به مقدار کافی آب بنوشید. اما 6 ساعت قبل از انجام این تست هنگام شب، هرگز آب ننوشید.

همه این ها مواردی بود که باید هنگام تست بارداری در شب، آن ها را رعایت کنید تا تست شما دقیق تر انجام شود اما اگر باز هم مشکوک بودید، می توانید با انجام آزمایش خون، به نتیجه قطعی برسید.

راهنمای فعالیتهای ورزشی در دوران بارداری

راهنمای فعالیتهای ورزشی در دوران بارداری

راهنمای فعالیتهای ورزشی در دوران بارداری

آیا ورزش در دوران حاملگی به من کمک می کند؟

از آنجا که ورزش می تواند موجب افزایش کشیدگی طبیعی عضلات، قدرت و استقامت آنها شود، در نتیجه می تواند به تحمل اضافه وزن دوران بارداری کمک کند، مادر را برای فشار زایمان آماده سازد و پس از زایمان بازگشت بدن مادر را به حالت طبیعی آسانتر کند. همچنین فعالیت دوران حاملگی می تواند مشکلات فیزیکی ناشی از درد پشت و کمر، یبوست، خستگی و کوفتگی بدن، و تورمهای موضعی را کاهش دهد؛ خلق و خوی شما را بهتر کند؛ و حتی می تواند به شما کمک کند تا خواب بهتری داشته باشید.

می توانید در این سایت، مطالب دیگری راجع به فواید ورزش در دوران حاملگی پیدا کنید.

آیا ممکن است ورزش بنا به دلایلی برای من مضر و نامناسب باشد؟

برخی از خانمهای باردار باید در زمان ورزش، مراقبت بیشتری از خود به عمل آورند. بهتر است پیش از شروع هر نوع برنامه ورزشی، با پزشک خود مشورت کنید اگر شما:

  • – سابقه سقط جنین داشته اید؛

  • – قبلا یک زایمان زودرس داشته اید؛

  • – می دانید که این بار در معرض خطر زایمان زودرس قرار دارید؛

  • – می دانید که دچار عارضه پایین قرار گرفتن جفت هستید؛

  • – خونریزی واضح داشته اید؛

  • – در کمر یا مفاصل ران خود مشکل دارید؛

  • – از قبل، دچار یک مشکل پزشکی یا عارضه خاص هستید؛

  • – فشار خون بسیار بالا دارید؛

  • – احتمال دارد که چند قلو باردار باشید.

من یک برنامه ورزشی نسبتا سنگین دارم. آیا ادامه آن در دوران حاملگی ایمن و مناسب است؟

اگر شرایط عمومی بدنی شما مناسب باشد می توانید به برنامه خود ادامه دهید. بر اساس یک مطالعه، خانمهای باردار سالمی که در شرایط مناسب بدنی به سر می برند و پیش از حاملگی نیز ورزش می کرده اند، می توانند به برنامه ورزشی خود در دوران حاملگی نیز ادامه دهند و مشکلی برای سلامتی یا رشد کودک آنها پیش نخواهد آمد. پژوهشگران تعداد زیادی خانم حامله را که 6 بار در هفته به ورزش سنگین یا متوسط می پرداختند، مورد مطالعه قرار دادند. هنگامی که محققان مدت زمان زایمان، اضافه وزن دوران حاملگی و وزن نوزاد را مقایسه کردند، هیچ تفاوتی بین ورزشکاران و گروه کنترل نیافتند. به هر حال، حتما پزشک یا مامای خود را در جریان ادامه برنامه ورزشی خود قرار دهید.

کدام ورزشها بهترین انتخاب برای دوران حاملگی هستند؟

پیاده روی، آهسته دویدن، شنا، استفاده از دوچرخه های ثابت (خانگی) و ورزشهای آبی سبک مخصوص دوران حاملگی، تا زمانی که بیش از حد به آنها نپردازید مناسب و ایمن هستند. در صورتی که یک مربی رسمی را که در زمینه ورزش خانمهای حامله تجربه داشته باشد پیدا کنید، یوگا و پیلاتس نیز انتخابهای مناسبی خواهند بود.

اگر تا کنون هرگز ورزش نکرده باشم، باید مراقب چه مواردی باشم؟

تا زمانی که پزشک یا ماما ممنوعیتی برای ورزش در نظر گرفته باشد، می توانید برنامه های ورزشی سبک یا متوسط را ادامه دهید. ورزشهای کم فشار و سبک همچون پیاده روی یا شنا را انتخاب کنید و مدت زمان جلسات تمرین خود را کوتاه در نظر بگیرید. همچنین می توانید در کلاسهای ویژه دوران حاملگی شرکت نمایید تا اطمینان حاصل کنید که ورزشها و تمرینهای کلاس برای شما کاملا ایمن و مناسب هستند.

آیا باید برنامه ورزشی خود را در دورانهای مختلف حاملگی، تغییر دهم؟

بله. حتی اگر شما قبل از بارداری نیز ورزش می کردید، طبیعتا تمایل خواهید داشت تا حجم و شدت برنامه ورزشی خود را کاهش دهید تا با رحم در حال رشد شما سازگار باشد. بعلاوه باید دستورالعملهای کلی ورزش برای خانمهای حامله را نیز رعایت کنید. بویژه در سه ماهه اول حاملگی، لازم است که از گرم شدن بیش از حد بدن جلوگیری کنید. پس از سه ماهه اول نیز باید از تمرینها یا ورزشهایی که لازم است برای مدت طولانی بر روی پشت خود دراز بکشید یا در یک مکان ثابت بایستید، صرف نظر نمایید، زیرا موجب خواهند شد که خون رسانی به رحم و جنین کاهش یابد.

کدام یک از ورزشها برای دوران حاملگی توصیه نمی شوند؟

ورزشهایی که احتمال زمین خوردن شدید در آنها زیاد باشد، یا حتی احتمال از دست دادن تعادل در آنها وجود داشته باشد، گزینه های مناسبی برای خانمهای حامله نخواهند بود. این ورزشها شامل اسب سواری، ژیمناستیک و انواع اسکی هستند. بعلاوه اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که پس از سه ماهه دوم، حتی اگر یک دوچرخه سوار حرفه ای هستید، دوچرخه سواری را کنار بگذارید؛ زیرا احتمال زمین خوردن در آن وجود دارد. با این حال می توانید از دوچرخه های ثابت تا زمانی که مایل باشید استفاده کنید.

چگونه می توانم بفهمم که آیا برنامه ورزشی من بیش از حد سنگین است یا نه؟

بطور کلی برنامه ورزشی نباید موجب خستگی شدید در شما شود. به وضعیت بدنی خود توجه کنید و در صورتی که احساس خستگی کردید، تمرین را متوقف کنید. از آنجایی که اکسیژن کمتری برای تمرینهای آیروبیک (هوازی) در اختیار اندامهای شما قرار می گیرد، در دوران حاملگی، ضربان قلب شما باید حداکثر 60% بیشتر از حالت عادی شود. برخی از خانمها مایلند که ضربان قلب خود را در حین ورزش کنترل کنند، اما شما هرگز نباید صرفا بر ضربان قلب خود (به عنوان معیاری برای تعیین شدت مناسب ورزش) تکیه کنید، زیرا میزان ضربان قلب در طول دوران حاملگی تغییرات وسیعی دارد. یک قانون کلی این است که: اگر نمی توانید در طول تمرین، یک مکالمه عادی را به راحتی انجام دهید، سرعت تمرین خود را کم کنید.

در صورتی که یکی از این موارد را مشاهده کردید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید: سرگیجه، تنگی نفس، احساس ضعف یا غش، خونریزی از واژن، احساس سختی در راه رفتن، انقباضات شکمی یا توقف غیر معمول حرکات جنین. توجه داشته باشید که اغلب کودک شما در طول تمرین شما، بسیار ساکت و آرام خواهد بود.

بعد از زایمان، کدام ورزشها را می توانم انجام دهم؟

اکثر مادران دوست دارند بدانند که چه زمانی می توانند انجام تمرینات ورزشی را برای کاهش وزن و بازیابی تناسب اندام خود شروع کنند. شاید بازگرداندن بدن به حالت طبیعی مهمترین خواسته شما پس از زایمان باشد، اما شما باید این فرآیند را به آرامی آغاز کنید. اولا، باید اطمینان حاصل کنید که از لحاظ فیزیکی بدن شما آماده آغاز فعالیت می باشد. آنگاه می توانید فرآیند بازیابی اندام قبلی خود را با انجام یک سری از تمرینهای کششی و استقامتی آغاز کنید. همینکه آمادگی کافی در شما ایجاد شد، می توانید مجموعه دوم تمرینهای ورزشی را نیز آغاز کنید. اگر زایمان شما از طریق سزارین بوده است، می توانید به محض احساس آمادگی، تمرینهای آرام و سبک شکم و کف لگنی را آغاز نمایید که این امر موجب افزایش سرعت بهبود شما خواهد شد.

اگر خونریزی تازه از واژن را مشاهده کردید، احتمالا فعالیت بدنی بیش از حد انجام داده اید و باید استراحت بیشتری بکنید.

پس از تولد کودکم، به خاطر کارهای زیادی که دارم، نمی توانم ورزش کنم. چه پیشنهادی برای من دارید؟

صرفنظر از بحث توان بدنی، پیدا کردن وقت کافی برای ورزش کردن نیز برای یک مادر که تازه زایمان کرده است، سخت خواهد بود. اما راههایی وجود دارد که کودک خود را هم در فعالیت ورزشی به همراه خود ببرید، و یا اینکه زمانی را برای انجام حرکتهای ورزشی در حین انجام کارهای روزمره کودک خود پیدا کنید. حتی یک پیاده روی سریع روزانه به طرف پارک نزدیک محل سکونت تان، با همراه بردن کالسکه کودک، می تواند به شما کمک کند تا وضعیت بدنی بهتری پیدا کنید. یا انجام تمرینات لگنی هنگامی که با کودک خود بازی می کنید. هر کس بسته به شیوه زندگی خود می تواند یک یا چند تمرین ورزشی ساده را بطور روزانه یا هفتگی در برنامه خود بگنجاند.

 

راهنمای فعالیتهای ورزشی در دوران بارداری

راهنمای فعالیتهای ورزشی در دوران بارداری

راهنمای فعالیتهای ورزشی در دوران بارداری

آیا ورزش در دوران حاملگی به من کمک می کند؟

از آنجا که ورزش می تواند موجب افزایش کشیدگی طبیعی عضلات، قدرت و استقامت آنها شود، در نتیجه می تواند به تحمل اضافه وزن دوران بارداری کمک کند، مادر را برای فشار زایمان آماده سازد و پس از زایمان بازگشت بدن مادر را به حالت طبیعی آسانتر کند. همچنین فعالیت دوران حاملگی می تواند مشکلات فیزیکی ناشی از درد پشت و کمر، یبوست، خستگی و کوفتگی بدن، و تورمهای موضعی را کاهش دهد؛ خلق و خوی شما را بهتر کند؛ و حتی می تواند به شما کمک کند تا خواب بهتری داشته باشید.

می توانید در این سایت، مطالب دیگری راجع به فواید ورزش در دوران حاملگی پیدا کنید.

آیا ممکن است ورزش بنا به دلایلی برای من مضر و نامناسب باشد؟

برخی از خانمهای باردار باید در زمان ورزش، مراقبت بیشتری از خود به عمل آورند. بهتر است پیش از شروع هر نوع برنامه ورزشی، با پزشک خود مشورت کنید اگر شما:

  • – سابقه سقط جنین داشته اید؛

  • – قبلا یک زایمان زودرس داشته اید؛

  • – می دانید که این بار در معرض خطر زایمان زودرس قرار دارید؛

  • – می دانید که دچار عارضه پایین قرار گرفتن جفت هستید؛

  • – خونریزی واضح داشته اید؛

  • – در کمر یا مفاصل ران خود مشکل دارید؛

  • – از قبل، دچار یک مشکل پزشکی یا عارضه خاص هستید؛

  • – فشار خون بسیار بالا دارید؛

  • – احتمال دارد که چند قلو باردار باشید.

من یک برنامه ورزشی نسبتا سنگین دارم. آیا ادامه آن در دوران حاملگی ایمن و مناسب است؟

اگر شرایط عمومی بدنی شما مناسب باشد می توانید به برنامه خود ادامه دهید. بر اساس یک مطالعه، خانمهای باردار سالمی که در شرایط مناسب بدنی به سر می برند و پیش از حاملگی نیز ورزش می کرده اند، می توانند به برنامه ورزشی خود در دوران حاملگی نیز ادامه دهند و مشکلی برای سلامتی یا رشد کودک آنها پیش نخواهد آمد. پژوهشگران تعداد زیادی خانم حامله را که 6 بار در هفته به ورزش سنگین یا متوسط می پرداختند، مورد مطالعه قرار دادند. هنگامی که محققان مدت زمان زایمان، اضافه وزن دوران حاملگی و وزن نوزاد را مقایسه کردند، هیچ تفاوتی بین ورزشکاران و گروه کنترل نیافتند. به هر حال، حتما پزشک یا مامای خود را در جریان ادامه برنامه ورزشی خود قرار دهید.

کدام ورزشها بهترین انتخاب برای دوران حاملگی هستند؟

پیاده روی، آهسته دویدن، شنا، استفاده از دوچرخه های ثابت (خانگی) و ورزشهای آبی سبک مخصوص دوران حاملگی، تا زمانی که بیش از حد به آنها نپردازید مناسب و ایمن هستند. در صورتی که یک مربی رسمی را که در زمینه ورزش خانمهای حامله تجربه داشته باشد پیدا کنید، یوگا و پیلاتس نیز انتخابهای مناسبی خواهند بود.

اگر تا کنون هرگز ورزش نکرده باشم، باید مراقب چه مواردی باشم؟

تا زمانی که پزشک یا ماما ممنوعیتی برای ورزش در نظر گرفته باشد، می توانید برنامه های ورزشی سبک یا متوسط را ادامه دهید. ورزشهای کم فشار و سبک همچون پیاده روی یا شنا را انتخاب کنید و مدت زمان جلسات تمرین خود را کوتاه در نظر بگیرید. همچنین می توانید در کلاسهای ویژه دوران حاملگی شرکت نمایید تا اطمینان حاصل کنید که ورزشها و تمرینهای کلاس برای شما کاملا ایمن و مناسب هستند.

آیا باید برنامه ورزشی خود را در دورانهای مختلف حاملگی، تغییر دهم؟

بله. حتی اگر شما قبل از بارداری نیز ورزش می کردید، طبیعتا تمایل خواهید داشت تا حجم و شدت برنامه ورزشی خود را کاهش دهید تا با رحم در حال رشد شما سازگار باشد. بعلاوه باید دستورالعملهای کلی ورزش برای خانمهای حامله را نیز رعایت کنید. بویژه در سه ماهه اول حاملگی، لازم است که از گرم شدن بیش از حد بدن جلوگیری کنید. پس از سه ماهه اول نیز باید از تمرینها یا ورزشهایی که لازم است برای مدت طولانی بر روی پشت خود دراز بکشید یا در یک مکان ثابت بایستید، صرف نظر نمایید، زیرا موجب خواهند شد که خون رسانی به رحم و جنین کاهش یابد.

کدام یک از ورزشها برای دوران حاملگی توصیه نمی شوند؟

ورزشهایی که احتمال زمین خوردن شدید در آنها زیاد باشد، یا حتی احتمال از دست دادن تعادل در آنها وجود داشته باشد، گزینه های مناسبی برای خانمهای حامله نخواهند بود. این ورزشها شامل اسب سواری، ژیمناستیک و انواع اسکی هستند. بعلاوه اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که پس از سه ماهه دوم، حتی اگر یک دوچرخه سوار حرفه ای هستید، دوچرخه سواری را کنار بگذارید؛ زیرا احتمال زمین خوردن در آن وجود دارد. با این حال می توانید از دوچرخه های ثابت تا زمانی که مایل باشید استفاده کنید.

چگونه می توانم بفهمم که آیا برنامه ورزشی من بیش از حد سنگین است یا نه؟

بطور کلی برنامه ورزشی نباید موجب خستگی شدید در شما شود. به وضعیت بدنی خود توجه کنید و در صورتی که احساس خستگی کردید، تمرین را متوقف کنید. از آنجایی که اکسیژن کمتری برای تمرینهای آیروبیک (هوازی) در اختیار اندامهای شما قرار می گیرد، در دوران حاملگی، ضربان قلب شما باید حداکثر 60% بیشتر از حالت عادی شود. برخی از خانمها مایلند که ضربان قلب خود را در حین ورزش کنترل کنند، اما شما هرگز نباید صرفا بر ضربان قلب خود (به عنوان معیاری برای تعیین شدت مناسب ورزش) تکیه کنید، زیرا میزان ضربان قلب در طول دوران حاملگی تغییرات وسیعی دارد. یک قانون کلی این است که: اگر نمی توانید در طول تمرین، یک مکالمه عادی را به راحتی انجام دهید، سرعت تمرین خود را کم کنید.

در صورتی که یکی از این موارد را مشاهده کردید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید: سرگیجه، تنگی نفس، احساس ضعف یا غش، خونریزی از واژن، احساس سختی در راه رفتن، انقباضات شکمی یا توقف غیر معمول حرکات جنین. توجه داشته باشید که اغلب کودک شما در طول تمرین شما، بسیار ساکت و آرام خواهد بود.

بعد از زایمان، کدام ورزشها را می توانم انجام دهم؟

اکثر مادران دوست دارند بدانند که چه زمانی می توانند انجام تمرینات ورزشی را برای کاهش وزن و بازیابی تناسب اندام خود شروع کنند. شاید بازگرداندن بدن به حالت طبیعی مهمترین خواسته شما پس از زایمان باشد، اما شما باید این فرآیند را به آرامی آغاز کنید. اولا، باید اطمینان حاصل کنید که از لحاظ فیزیکی بدن شما آماده آغاز فعالیت می باشد. آنگاه می توانید فرآیند بازیابی اندام قبلی خود را با انجام یک سری از تمرینهای کششی و استقامتی آغاز کنید. همینکه آمادگی کافی در شما ایجاد شد، می توانید مجموعه دوم تمرینهای ورزشی را نیز آغاز کنید. اگر زایمان شما از طریق سزارین بوده است، می توانید به محض احساس آمادگی، تمرینهای آرام و سبک شکم و کف لگنی را آغاز نمایید که این امر موجب افزایش سرعت بهبود شما خواهد شد.

اگر خونریزی تازه از واژن را مشاهده کردید، احتمالا فعالیت بدنی بیش از حد انجام داده اید و باید استراحت بیشتری بکنید.

پس از تولد کودکم، به خاطر کارهای زیادی که دارم، نمی توانم ورزش کنم. چه پیشنهادی برای من دارید؟

صرفنظر از بحث توان بدنی، پیدا کردن وقت کافی برای ورزش کردن نیز برای یک مادر که تازه زایمان کرده است، سخت خواهد بود. اما راههایی وجود دارد که کودک خود را هم در فعالیت ورزشی به همراه خود ببرید، و یا اینکه زمانی را برای انجام حرکتهای ورزشی در حین انجام کارهای روزمره کودک خود پیدا کنید. حتی یک پیاده روی سریع روزانه به طرف پارک نزدیک محل سکونت تان، با همراه بردن کالسکه کودک، می تواند به شما کمک کند تا وضعیت بدنی بهتری پیدا کنید. یا انجام تمرینات لگنی هنگامی که با کودک خود بازی می کنید. هر کس بسته به شیوه زندگی خود می تواند یک یا چند تمرین ورزشی ساده را بطور روزانه یا هفتگی در برنامه خود بگنجاند.

 

تمام باید نبایدهای بارداری مبتلایان به صرع و زایمان آنها

صرع در بارداری

بارداری در مبتلایان به بیماری صرع با تمام نکاتی که باید رعایت شود

یکی از رایج ترین وضعیت های پزشکی در خانم ها مخصوصاً در سنین بارداری صرع می باشد. تخمین زده شده است که بیش از 1.1 میلیون از خانم ها مبتلا به صرع در سنین بارداری هستند.

از هر هزار تولد سه الی پنج نفر آن ها توسط خانم هایی به دنیا می آیند که خودشان به بیماری صرع مبتلا هستند که این عدد حدوداً 24 هزار نوزاد در سال می باشد.

خانم های مبتلا به صرع معمولاً در مورد بارداری خود نگران هستند. اگر چه بسیاری از آن ها فرزندان کاملاً نرمال و طبیعی دارند و بارداری آن ها تحت تاثیر بیماری شان قرار نمی گیرد، اما در هر صورت بهتر است که در مورد بارداری و ابتلا به صرع در کنار یکدیگر، اطلاعات کافی داشته باشید.

بارداری

خطرات صرع یا همان تشنج در دوران بارداری چیست ؟

خوشبختانه تعداد دفعات تشنج در اکثریت خانم های باردار در دوران بارداری کاهش پیدا می کند یا یکسان باقی می ماند و افزایشی دیده نمی شود. البته ممکن است که 15 تا 30 درصد از خانم ها با افزایش تشنج در دوران بارداری مواجه شوند که معمولاً در سه ماهه اول یا سوم اتفاق می افتد.

افزایش تعداد دفعات تشنج از طریق شناسایی نوع تشنج ها و مدت زمان تشنج در خانم ها قابل پیش بینی نیست. دقیقاً همان طور که نمی توانیم این نوع و شدت تشنج را در دوران قاعدگی پیش بینی کنیم .

تعداد زیادی از عوامل هستند که این تشنج را افزایش می دهد که شامل تغییرات هورمونی، تجمع آب و سدیم در بدن ، استرس، کاهش سطح خون به دلیل مصرف داروهای مختلف می باشد.

کم خوابی یا مصرف نکردن دارو ها طبق تجویز پزشک نیز ممکن است مهم ترین عاملی باشد که خانم های باردار به علت آن تشنج می کنند که در این دوران حتماً باید تحت نظر نورولوژیست باشید.

خبر خوب این جاست خانم هایی که تا 9 ماه قبل از بارداری هیچ گونه تشنجی نداشته باشند، احتمالا در دوران بارداری هم این مشکل را تجربه نمی کنند.

 خطرات صرع

خطرات دیگر مربوط به تشنج یا همان صرع چیست ؟

تشنج در دوران بارداری می تواند عاملی برای آسیب دیدگی و مشکلاتی برای مادر و فرزند باشد. البته همانگونه که در بخش بارداری و نوزاد بیا نی نی اشاره کرده ایم میزان این خطرات بستگی به نوع تشنج دارد، صرع فوکال احتمالاً هیچ گونه آسیبی را به کودک وارد نمی کند و به اندازه تشنج های عمومی خطر ندارد.

در واقع تشنج های فوکال ممکن است بعداً منجر به تشنج های عمومی شود که خطرات زیادی را هم برای مادر و هم برای فرزند دارد. این خطرات شامل آسیب دیدگی و افتادن از بلندی، سوختگی، افزایش احتمال زایمان زودتر از موعد ، سقط جنین و کاهش ضربان قلب جنین می باشد.

این که کنترل خوبی در مورد تشنج در دوران بارداری داشته باشیم، نقش بسیار مهمی دارد. بیشتر متخصصان مربوط به بیماری صرع احساس می کنند که خطرات تشنج در مادران در دوران بارداری بیش از خطرات خود دارو های تشنج می باشد.

سقط جنین

خطرات دارو های ضد صرع در دوران بارداری چیست ؟

یکی از خطراتی که این دارو ها دارد ، احتمال ناقص بودن جنین می باشد. تقریباً 20 درصد از مشکلات جسمانی که نمی توان آن ها را پیش بینی و یا از آن ها جلوگیری کرد، توسط همین دارو ها اتفاق می افتد.

در خانم های مبتلا به صرع ، این خطر به 4 یا 6 درصد می رسد اما در کل احتمال آن باز هم بسیار پایین است. خانم هایی که دوز بالایی از این داروها را مصرف کنند، میزان خطر افزایش می یابد.

ژنتیک در این مورد نقش بسیار مهمی ایفا می کند. بارداری های سابق یا هر گونه سابقه خانوادگی از این نقایص، احتمال را افزایش می دهد.

مشاوره ژنتیک در چنین شرایطی ضروری است. معمولاً مشکلاتی مثل لب شکری یا مشکلات مربوط به کام ، دو نوع از رایج ترین نقص های جنینی هستند. نقص های قلبی  عروقی هم احتمالا در این شرایط اتفاق می افتد و البته هنوز تحقیقات در این مورد در حال انجام است.

ژنتیک

کدام یک از دارو های ضد تشنج و صرع بیشترین خطر را دارند ؟

هنوز تحقیقات در این مورد در حال انجام است. بهتر است که اثر بخش ترین دارو را با کم ترین عوارض جانبی استفاده کنید. معمولاً دارو های زیر به عنوان بیشترین دارو هایی که عوارض خود را در بارداری نشان می دهند، نام برده می شوند :

 داروی والپروات یا والپروئیک اسید

زمانی که این دارو در روز های اولیه بارداری استفاده می شود، یک تا دو درصد احتمال نقص عصبی و مشکلات نخاعی در کودک افزایش پیدا می کند و به طور کلی 10 درصد از هر گونه نقص در جنین بالا می رود.

احتمالاً کودکانی که مادرانشان در دوران بارداری این دارو را مصرف می کنند، ضریب هوشی کم تری دارند و خطر اوتیسم برایشان بالا می رود تمام این خطرها زمانی بدتر می شود که دوز بالایی از این دارو توسط مادر مصرف شود.

والپروئیک اسید

چه چیزی می تواند خطر ایجاد این مشکلات را برای کودک کم تر کند ؟

خطرات مربوط به نقص های جنینی زمانی کم تر می شود که خانم ها در اوایل سه ماهه اول بارداری از فولات استفاده کنند. اگر چه نمی توان جلوگیری از این مشکلات را با مصرف فولات تضمین کرد اما بهتر است که چنین خانم هایی با دستور پزشک از این دارو استفاده کنند.

مصرف مولتی ویتامین روزانه حاوی 14 میلی گرم فولات ، مکمل مناسبی است که معمولاً به خانم ها توصیه می شود.

سلنیوم و زینک موجود در مولتی ویتامین و مواد معدنی ، همچنین فواید خاص خود را دارد.

ممکن است ویتامین k به بعضی از خانم ها در چنین شرایطی تجویز شود که در ماه آخر بارداری خود هستند که تا از هر گونه مشکلات خونریزی در آن ها جلوگیری شود.

همچنین نوزادان نیز بعد از به دنیا آمدن حتماً باید ویتامین k مصرف کنند.

فولیک اسید را از سه ماه قبل از اقدام به بارداری شروع کنید.

خانم های مبتلا به صرع بایستی حدودا سه ماه قبل از اقدام به بارداری مصرف فولیک اسید اضافی را تحت نظر و با اجازه ی پزشک معالج خود آغاز کنند، چراکه برخی ازداروهای تشنج میتواند برمیزان فولیک اسید تاثیر بگذارد.

ویتامین کا

چه استراتژی های دیگری برای کاهش خطر وجود دارد ؟

مهم تر از همه ، خانم ها باید اطلاعاتی را در قبل و بعد از بارداری داشته باشند. اگر دارو های ضد صرع مورد نیاز نبود، دارو های دیگری هم مورد استفاده قرار می گیرد که می تواند با دوز بالاتر مصرف شوند که خطر دارو های ضد تشنج را ندارند. پیشنهاد می کنیم که از پایین ترین دوز دارو استفاده کنید که می تواند از تشنج جلوگیری کند. معمولاً این دارو ها خطر بسیار کم تری دارند.

همچنین باید سطح مصرف داروها را بسنجید. سطح داروهای ضد صرع باید در دوران بارداری بررسی شود و بعد از زایمان نیز مورد بررسی قرار بگیرد.

نمی توان فقط به دلیل بیماری صرع سزارین را تجویز کرد . بیشتر این خانم ها طبیعی زایمان می کنند.

معمولا در این دوران شیردهی هم مشکلی ندارد ؛ البته اگر میزان دوز مصرف دارو کم باشد. معمولا بعضی از پزشکان توصیه می کنند که بعد از شیر دادن از این دارو ها استفاده کنید.

خطرات صرع کودکان

نکات بیشتری که بایددر مورد صرع به خاطر بسپارید :

قبل از بارداری حتما به پزشک مراجعه کنید و جلسات ملاقات منظم داشته باشید.

سطح دارو های ضد صرع را در خون خودتان در دوران بارداری بررسی کنید. حتماً طبق تجویز پزشک عمل کنید.

به اندازه کافی استراحت کنید . خواب شما بسیار نقش اساسی دارد. در مورد دارو به مواد غذایی که می خورید، توجه داشته باشید.

مصرف مولتی ویتامین های تجویزی قبل و بعد و در دوران بارداری را فراموش نکنید.

هرگز سیگار نکشید ، الکل مصرف نکنید و کافئین را ترک کنید.

همه علائم و مشکلات خود را ثبت و ضبط کرده و دقیق در اختیار پزشک قرار دهید.

حتماً در دوران بارداری تحت نظر یک متخصص عصب هم باشید.

دکتر اعصاب

سوالات متدوال صرع در بارداری

 زنان باردار مبتلا به صرع نسبت به زنان سالم بارداری خطر ناکی را در پیش خواهند داشت.

از کجا مطمئن شوم که حال کودک خوب است ؟

در این شرایط پزشک متخصص سلامت نوزاد را در دوران بارداری کاملا بررسی می کند. همچنین ممکن است سونوگرافی های بیشتری نسبت به بقیه افراد برای شما تجویز شود. گاهی اوقات آزمایش های اضافه تری برای شما می نویسد. 

در این شرایط زایمان چگونه انجام می شود ؟

معمولا این خانم ها مانند افراد معمولی دیگر زایمان می کنند. مسکن ها نیز به همان مقدار آن ها تجویز می شود. تشنج معمولاً در دوران زایمان اتفاق نمی افتد اما اگر تشنج داشته باشید، با دارو های تزریقی متوقف می شود. اگر وضعیت وخیم باشد، پزشک ترجیح می دهد که همان سزارین انجام شود.

پس برای زایمان نگرانی نداشته باشید. اگر در سه ماهه سوم بارداری ، تشنج های متعدد داشتید، احتمالاً در زایمان هم آن را تجربه کنید.

تمام باید نبایدهای بارداری مبتلایان به صرع و زایمان آنها

صرع در بارداری

صرع در بارداری

بارداری در مبتلایان به بیماری صرع با تمام نکاتی که باید رعایت شود

یکی از رایج ترین وضعیت های پزشکی در خانم ها مخصوصاً در سنین بارداری صرع می باشد. تخمین زده شده است که بیش از 1.1 میلیون از خانم ها مبتلا به صرع در سنین بارداری هستند.

از هر هزار تولد سه الی پنج نفر آن ها توسط خانم هایی به دنیا می آیند که خودشان به بیماری صرع مبتلا هستند که این عدد حدوداً 24 هزار نوزاد در سال می باشد.

خانم های مبتلا به صرع معمولاً در مورد بارداری خود نگران هستند. اگر چه بسیاری از آن ها فرزندان کاملاً نرمال و طبیعی دارند و بارداری آن ها تحت تاثیر بیماری شان قرار نمی گیرد، اما در هر صورت بهتر است که در مورد بارداری و ابتلا به صرع در کنار یکدیگر، اطلاعات کافی داشته باشید.

بارداری

خطرات صرع یا همان تشنج در دوران بارداری چیست ؟

خوشبختانه تعداد دفعات تشنج در اکثریت خانم های باردار در دوران بارداری کاهش پیدا می کند یا یکسان باقی می ماند و افزایشی دیده نمی شود. البته ممکن است که 15 تا 30 درصد از خانم ها با افزایش تشنج در دوران بارداری مواجه شوند که معمولاً در سه ماهه اول یا سوم اتفاق می افتد.

افزایش تعداد دفعات تشنج از طریق شناسایی نوع تشنج ها و مدت زمان تشنج در خانم ها قابل پیش بینی نیست. دقیقاً همان طور که نمی توانیم این نوع و شدت تشنج را در دوران قاعدگی پیش بینی کنیم .

تعداد زیادی از عوامل هستند که این تشنج را افزایش می دهد که شامل تغییرات هورمونی، تجمع آب و سدیم در بدن ، استرس، کاهش سطح خون به دلیل مصرف داروهای مختلف می باشد.

کم خوابی یا مصرف نکردن دارو ها طبق تجویز پزشک نیز ممکن است مهم ترین عاملی باشد که خانم های باردار به علت آن تشنج می کنند که در این دوران حتماً باید تحت نظر نورولوژیست باشید.

خبر خوب این جاست خانم هایی که تا 9 ماه قبل از بارداری هیچ گونه تشنجی نداشته باشند، احتمالا در دوران بارداری هم این مشکل را تجربه نمی کنند.

 خطرات صرع

خطرات دیگر مربوط به تشنج یا همان صرع چیست ؟

تشنج در دوران بارداری می تواند عاملی برای آسیب دیدگی و مشکلاتی برای مادر و فرزند باشد. البته همانگونه که در بخش بارداری و نوزاد بیا نی نی اشاره کرده ایم میزان این خطرات بستگی به نوع تشنج دارد، صرع فوکال احتمالاً هیچ گونه آسیبی را به کودک وارد نمی کند و به اندازه تشنج های عمومی خطر ندارد.

در واقع تشنج های فوکال ممکن است بعداً منجر به تشنج های عمومی شود که خطرات زیادی را هم برای مادر و هم برای فرزند دارد. این خطرات شامل آسیب دیدگی و افتادن از بلندی، سوختگی، افزایش احتمال زایمان زودتر از موعد ، سقط جنین و کاهش ضربان قلب جنین می باشد.

این که کنترل خوبی در مورد تشنج در دوران بارداری داشته باشیم، نقش بسیار مهمی دارد. بیشتر متخصصان مربوط به بیماری صرع احساس می کنند که خطرات تشنج در مادران در دوران بارداری بیش از خطرات خود دارو های تشنج می باشد.

سقط جنین

خطرات دارو های ضد صرع در دوران بارداری چیست ؟

یکی از خطراتی که این دارو ها دارد ، احتمال ناقص بودن جنین می باشد. تقریباً 20 درصد از مشکلات جسمانی که نمی توان آن ها را پیش بینی و یا از آن ها جلوگیری کرد، توسط همین دارو ها اتفاق می افتد.

در خانم های مبتلا به صرع ، این خطر به 4 یا 6 درصد می رسد اما در کل احتمال آن باز هم بسیار پایین است. خانم هایی که دوز بالایی از این داروها را مصرف کنند، میزان خطر افزایش می یابد.

ژنتیک در این مورد نقش بسیار مهمی ایفا می کند. بارداری های سابق یا هر گونه سابقه خانوادگی از این نقایص، احتمال را افزایش می دهد.

مشاوره ژنتیک در چنین شرایطی ضروری است. معمولاً مشکلاتی مثل لب شکری یا مشکلات مربوط به کام ، دو نوع از رایج ترین نقص های جنینی هستند. نقص های قلبی  عروقی هم احتمالا در این شرایط اتفاق می افتد و البته هنوز تحقیقات در این مورد در حال انجام است.

ژنتیک

کدام یک از دارو های ضد تشنج و صرع بیشترین خطر را دارند ؟

هنوز تحقیقات در این مورد در حال انجام است. بهتر است که اثر بخش ترین دارو را با کم ترین عوارض جانبی استفاده کنید. معمولاً دارو های زیر به عنوان بیشترین دارو هایی که عوارض خود را در بارداری نشان می دهند، نام برده می شوند :

 داروی والپروات یا والپروئیک اسید

زمانی که این دارو در روز های اولیه بارداری استفاده می شود، یک تا دو درصد احتمال نقص عصبی و مشکلات نخاعی در کودک افزایش پیدا می کند و به طور کلی 10 درصد از هر گونه نقص در جنین بالا می رود.

احتمالاً کودکانی که مادرانشان در دوران بارداری این دارو را مصرف می کنند، ضریب هوشی کم تری دارند و خطر اوتیسم برایشان بالا می رود تمام این خطرها زمانی بدتر می شود که دوز بالایی از این دارو توسط مادر مصرف شود.

والپروئیک اسید

چه چیزی می تواند خطر ایجاد این مشکلات را برای کودک کم تر کند ؟

خطرات مربوط به نقص های جنینی زمانی کم تر می شود که خانم ها در اوایل سه ماهه اول بارداری از فولات استفاده کنند. اگر چه نمی توان جلوگیری از این مشکلات را با مصرف فولات تضمین کرد اما بهتر است که چنین خانم هایی با دستور پزشک از این دارو استفاده کنند.

مصرف مولتی ویتامین روزانه حاوی 14 میلی گرم فولات ، مکمل مناسبی است که معمولاً به خانم ها توصیه می شود.

سلنیوم و زینک موجود در مولتی ویتامین و مواد معدنی ، همچنین فواید خاص خود را دارد.

ممکن است ویتامین k به بعضی از خانم ها در چنین شرایطی تجویز شود که در ماه آخر بارداری خود هستند که تا از هر گونه مشکلات خونریزی در آن ها جلوگیری شود.

همچنین نوزادان نیز بعد از به دنیا آمدن حتماً باید ویتامین k مصرف کنند.

فولیک اسید را از سه ماه قبل از اقدام به بارداری شروع کنید.

خانم های مبتلا به صرع بایستی حدودا سه ماه قبل از اقدام به بارداری مصرف فولیک اسید اضافی را تحت نظر و با اجازه ی پزشک معالج خود آغاز کنند، چراکه برخی ازداروهای تشنج میتواند برمیزان فولیک اسید تاثیر بگذارد.

ویتامین کا

چه استراتژی های دیگری برای کاهش خطر وجود دارد ؟

مهم تر از همه ، خانم ها باید اطلاعاتی را در قبل و بعد از بارداری داشته باشند. اگر دارو های ضد صرع مورد نیاز نبود، دارو های دیگری هم مورد استفاده قرار می گیرد که می تواند با دوز بالاتر مصرف شوند که خطر دارو های ضد تشنج را ندارند. پیشنهاد می کنیم که از پایین ترین دوز دارو استفاده کنید که می تواند از تشنج جلوگیری کند. معمولاً این دارو ها خطر بسیار کم تری دارند.

همچنین باید سطح مصرف داروها را بسنجید. سطح داروهای ضد صرع باید در دوران بارداری بررسی شود و بعد از زایمان نیز مورد بررسی قرار بگیرد.

نمی توان فقط به دلیل بیماری صرع سزارین را تجویز کرد . بیشتر این خانم ها طبیعی زایمان می کنند.

معمولا در این دوران شیردهی هم مشکلی ندارد ؛ البته اگر میزان دوز مصرف دارو کم باشد. معمولا بعضی از پزشکان توصیه می کنند که بعد از شیر دادن از این دارو ها استفاده کنید.

خطرات صرع کودکان

نکات بیشتری که بایددر مورد صرع به خاطر بسپارید :

قبل از بارداری حتما به پزشک مراجعه کنید و جلسات ملاقات منظم داشته باشید.

سطح دارو های ضد صرع را در خون خودتان در دوران بارداری بررسی کنید. حتماً طبق تجویز پزشک عمل کنید.

به اندازه کافی استراحت کنید . خواب شما بسیار نقش اساسی دارد. در مورد دارو به مواد غذایی که می خورید، توجه داشته باشید.

مصرف مولتی ویتامین های تجویزی قبل و بعد و در دوران بارداری را فراموش نکنید.

هرگز سیگار نکشید ، الکل مصرف نکنید و کافئین را ترک کنید.

همه علائم و مشکلات خود را ثبت و ضبط کرده و دقیق در اختیار پزشک قرار دهید.

حتماً در دوران بارداری تحت نظر یک متخصص عصب هم باشید.

دکتر اعصاب

سوالات متدوال صرع در بارداری

 زنان باردار مبتلا به صرع نسبت به زنان سالم بارداری خطر ناکی را در پیش خواهند داشت.

از کجا مطمئن شوم که حال کودک خوب است ؟

در این شرایط پزشک متخصص سلامت نوزاد را در دوران بارداری کاملا بررسی می کند. همچنین ممکن است سونوگرافی های بیشتری نسبت به بقیه افراد برای شما تجویز شود. گاهی اوقات آزمایش های اضافه تری برای شما می نویسد. 

در این شرایط زایمان چگونه انجام می شود ؟

معمولا این خانم ها مانند افراد معمولی دیگر زایمان می کنند. مسکن ها نیز به همان مقدار آن ها تجویز می شود. تشنج معمولاً در دوران زایمان اتفاق نمی افتد اما اگر تشنج داشته باشید، با دارو های تزریقی متوقف می شود. اگر وضعیت وخیم باشد، پزشک ترجیح می دهد که همان سزارین انجام شود.

پس برای زایمان نگرانی نداشته باشید. اگر در سه ماهه سوم بارداری ، تشنج های متعدد داشتید، احتمالاً در زایمان هم آن را تجربه کنید.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

ممکن است در طول دوره باروری برای هر خانمی پیش بیاید که بین دوره‌های پریودش دچار خونریزی واژینال شود. ما اینجاییم تا به شما کمک کنیم تا متوجه شوید که خونریزی بین پریودها خطرناک است، یا نه. 

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

ممکن است در طول دوره باروری برای هر خانمی پیش بیاید که بین دوره‌های پریودش دچار خونریزی واژینال شود. ما اینجاییم تا به شما کمک کنیم تا متوجه شوید که خونریزی بین پریودها خطرناک است، یا نه. 
بین دو پریود، خونریزی و لکه‌بینی چرا آخه؟

دلایل خونریزی بین پریودها

شاید این اتفاق باعث نگرانی‌تان شده، اما خوب است بدانید که بیشتر خانم‌ها در بین دوره‌های خود لکه‌بینی دارند. معمولا لازم نیست به خاطر این اتفاق نگران شوید. برخی موضوعات می‌تواند باعث خونریزی، یا لکه‌بینی بین پریودها شود. با ما همراه شوید تا شما را با رایج‌ترین علت‌های این اتفاق آشنا کنیم: 

1- مصرف داروهای کنترل بارداری که هورمونی هستند

اگر از داروهای کنترل بارداری استفاده می‌کنید که حاوی هورمون هستند، ممکن است در 3ماه اول استفاده از آن‌ها متوجه خونریزی بین دوره‌ها شوید. پزشکان به این خونریزی‌ها، «خونریزی ناگهانی» می‌گویند و معتقدند هورمون‌های اضافی ممکن است باعث ایجاد تغییراتی در پوشش داخلی رحم شما شوند.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

2- عفونت‌های مقاربتی

عفونت‌های مقاربتی مثل کلامیدیا، یکی دیگر از علل رایج خونریزی بین دو پریود است.

سایر شرایط سلامتی مثل کم‌کاری تیروئید، بیماری کبد، یا بیماری مزمن کلیوی هم جزو مقصرهای دیگر خونریزی بین پریودها هستند.

3- عفونت دهانه رحم

عفونت دهانه رحم، یا پوشش داخلی آن یک علت دیگر است.

4- اختلالات لخته شدن خون

به دنبال دلایل دیگر هستید؟ خب، اختلالات لخته شدن خون مثل بیماری «فون ویلبراند»، یکی علت دیگر است.

5- سایر شرایط سلامتی

سایر شرایط سلامتی مثل کم‌کاری تیروئید، بیماری کبد، یا بیماری مزمن کلیوی هم جزو مقصرهای دیگر خونریزی بین پریودها هستند.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

6- فیبروم، یا پولیپ

با فیبروم و پولیپ آشنایی ندارید؟ اشکالی ندارد. این‌ها تومورهای غیر سرطانی هستند که در پوشش، یا ماهیچه رحم رشد می‌کنند.

7- سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)

اسم این یکی را حتما شنیده‌اید. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک باعث می‌شود تخمدان‌های شما آنطور که باید تخمک آزاد نکنند. تخمدان‌های شما با کیسه‌هایی پر از مایع که تخمک‌های شما را احاطه کرده‌اند بزرگ می‌شوند. بدن زنان هورمون‌های مردانه زیادی به اسم آندروژن تولید می‌کند. آندروژن هم می‌تواند باعث شود پریودهای نامنظم و لکه‌بینی داشته باشید. حتی گاهی ممکن است اصلا پریود نشوید.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

8- سرطان‌های دستگاه تناسلی

سرطان رحم، یکی از سرطان‌های دستگاه تناسلی است. این سرطان در خانم‌هایی که یائسه شده‌اند، شایع‌تر است
این موضوع را کاملا جدی بگیرید و اگر بالای 40سال دارید و بین قاعدگی‌هایتان لکه‌بینی دارید، به پزشک مراجعه کنید تا احتمال مشکلات جدی‌تر بررسی شود. 

9- پیش‌یائسگی

خوب است بدانید که با نزدیک‌تر شدن به یائسگی، پیش‌بینی قاعدگی‌تان سخت‌تر می‌شود. سطح هورمون‌های شما تغییر می‌کند و پوشش رحم ضخیم‌تر می‌شود. همه این دلایل باعث می‌شود گاهی بین پریودها خونریزی کنید.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

همان‌طور که متوجه شدید، خونریزی بین پریودها بین بیشتر خانم‌ها رایج است، اما بهترین کار این است که به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید هیچ مشکلی وجود ندارد. 
با این حال اگر لکه‌بینی و خونریزی بین پریودها شما را نگران می‌کند، یا همراه با برخی علائم است حتما برای ویزیت به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. شما باید به دنبال این علائم باشید:

  • درد در قسمت پایین شکم
  • تب

    این نکته را به خاطر بسپارید و به خانم‌های دیگر هم یاد بدهید. شما باید تاریخ چرخه قاعدگی و طول و شدت خونریزی خود را یادداشت کنید.

  • علائمی که بدتر می‌شوند، یا بیشتر اتفاق می‌افتند
  • هر نوع خونریزی واژینال، از جمله لکه‌بینی بعد از یائسگی

به این موضوع توجه کنید که لکه‌بینی با خونریزی مداوم، متفاوت است و اگر شما خونریزی مداوم، شدید، یا طولانی‌مدت دارید باید آن را جدی بگیرید.
اگر خونریزی واژینال غیرعادی همراه با علائم زیر دارید، با اورژانس تماس بگیرید: 

  • سبکی سر
  • غش کردن
  • پوستی که به طور غیرعادی رنگ‌پریده به نظر می‌رسد

این نکته را به خاطر بسپارید و به خانم‌های دیگر هم یاد بدهید. شما باید تاریخ چرخه قاعدگی و طول و شدت خونریزی خود را یادداشت کنید. این کار باعث می‌شود اگر چیز عجیبی در سیکل قاعدگی‌تان به وجود آمد نسبت به آن آگاه باشید. همچنین یادداشت کردن تاریخ پریودتان به پزشک کمک می‌کند تا بهتر متوجه شود که آیا مشکلی وجود دارد، یا نه. 
پزشک ممکن است آزمایش خون، یا آزمایشات دیگری مثل سونوگرافی ترانس‌واژینال، یا بیوپسی آندومتر را برایتان تجویز کند.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

خلاصه

درست است که خونریزی غیر طبیعی بین پریودها ممکن است جزئی باشد، اما می‌تواند نشانه مشکلی جدی‌تر یا حتی تهدیدکننده زندگی باشد. مشکلاتی مثل رشد خوش‌خیم تومورهای غیر سرطانی مانند پولیپ یا فیبروم، اختلال خونریزی، عفونت یا آسیب، برخی از علل خونریزی بین پریودها هستند. 
این اتفاق نادر است، اما لکه‌بینی بین پریودها گاهی اوقات می‌تواند نشانه سرطان باشد. پس می‌بینید که بهترین راهکار برای این‌که خیالتان آسوده شود، این است که حتما در صورت مشاهده خونریزی بین دوره‌های پریود خود به پزشک مراجعه کنید تا مشکلتان بهتر و سریع‌تر برطرف شود. 

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

ممکن است در طول دوره باروری برای هر خانمی پیش بیاید که بین دوره‌های پریودش دچار خونریزی واژینال شود. ما اینجاییم تا به شما کمک کنیم تا متوجه شوید که خونریزی بین پریودها خطرناک است، یا نه. 

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

ممکن است در طول دوره باروری برای هر خانمی پیش بیاید که بین دوره‌های پریودش دچار خونریزی واژینال شود. ما اینجاییم تا به شما کمک کنیم تا متوجه شوید که خونریزی بین پریودها خطرناک است، یا نه. 
بین دو پریود، خونریزی و لکه‌بینی چرا آخه؟

دلایل خونریزی بین پریودها

شاید این اتفاق باعث نگرانی‌تان شده، اما خوب است بدانید که بیشتر خانم‌ها در بین دوره‌های خود لکه‌بینی دارند. معمولا لازم نیست به خاطر این اتفاق نگران شوید. برخی موضوعات می‌تواند باعث خونریزی، یا لکه‌بینی بین پریودها شود. با ما همراه شوید تا شما را با رایج‌ترین علت‌های این اتفاق آشنا کنیم: 

1- مصرف داروهای کنترل بارداری که هورمونی هستند

اگر از داروهای کنترل بارداری استفاده می‌کنید که حاوی هورمون هستند، ممکن است در 3ماه اول استفاده از آن‌ها متوجه خونریزی بین دوره‌ها شوید. پزشکان به این خونریزی‌ها، «خونریزی ناگهانی» می‌گویند و معتقدند هورمون‌های اضافی ممکن است باعث ایجاد تغییراتی در پوشش داخلی رحم شما شوند.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

2- عفونت‌های مقاربتی

عفونت‌های مقاربتی مثل کلامیدیا، یکی دیگر از علل رایج خونریزی بین دو پریود است.

سایر شرایط سلامتی مثل کم‌کاری تیروئید، بیماری کبد، یا بیماری مزمن کلیوی هم جزو مقصرهای دیگر خونریزی بین پریودها هستند.

3- عفونت دهانه رحم

عفونت دهانه رحم، یا پوشش داخلی آن یک علت دیگر است.

4- اختلالات لخته شدن خون

به دنبال دلایل دیگر هستید؟ خب، اختلالات لخته شدن خون مثل بیماری «فون ویلبراند»، یکی علت دیگر است.

5- سایر شرایط سلامتی

سایر شرایط سلامتی مثل کم‌کاری تیروئید، بیماری کبد، یا بیماری مزمن کلیوی هم جزو مقصرهای دیگر خونریزی بین پریودها هستند.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

6- فیبروم، یا پولیپ

با فیبروم و پولیپ آشنایی ندارید؟ اشکالی ندارد. این‌ها تومورهای غیر سرطانی هستند که در پوشش، یا ماهیچه رحم رشد می‌کنند.

7- سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS)

اسم این یکی را حتما شنیده‌اید. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک باعث می‌شود تخمدان‌های شما آنطور که باید تخمک آزاد نکنند. تخمدان‌های شما با کیسه‌هایی پر از مایع که تخمک‌های شما را احاطه کرده‌اند بزرگ می‌شوند. بدن زنان هورمون‌های مردانه زیادی به اسم آندروژن تولید می‌کند. آندروژن هم می‌تواند باعث شود پریودهای نامنظم و لکه‌بینی داشته باشید. حتی گاهی ممکن است اصلا پریود نشوید.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

8- سرطان‌های دستگاه تناسلی

سرطان رحم، یکی از سرطان‌های دستگاه تناسلی است. این سرطان در خانم‌هایی که یائسه شده‌اند، شایع‌تر است
این موضوع را کاملا جدی بگیرید و اگر بالای 40سال دارید و بین قاعدگی‌هایتان لکه‌بینی دارید، به پزشک مراجعه کنید تا احتمال مشکلات جدی‌تر بررسی شود. 

9- پیش‌یائسگی

خوب است بدانید که با نزدیک‌تر شدن به یائسگی، پیش‌بینی قاعدگی‌تان سخت‌تر می‌شود. سطح هورمون‌های شما تغییر می‌کند و پوشش رحم ضخیم‌تر می‌شود. همه این دلایل باعث می‌شود گاهی بین پریودها خونریزی کنید.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

همان‌طور که متوجه شدید، خونریزی بین پریودها بین بیشتر خانم‌ها رایج است، اما بهترین کار این است که به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید هیچ مشکلی وجود ندارد. 
با این حال اگر لکه‌بینی و خونریزی بین پریودها شما را نگران می‌کند، یا همراه با برخی علائم است حتما برای ویزیت به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. شما باید به دنبال این علائم باشید:

  • درد در قسمت پایین شکم
  • تب

    این نکته را به خاطر بسپارید و به خانم‌های دیگر هم یاد بدهید. شما باید تاریخ چرخه قاعدگی و طول و شدت خونریزی خود را یادداشت کنید.

  • علائمی که بدتر می‌شوند، یا بیشتر اتفاق می‌افتند
  • هر نوع خونریزی واژینال، از جمله لکه‌بینی بعد از یائسگی

به این موضوع توجه کنید که لکه‌بینی با خونریزی مداوم، متفاوت است و اگر شما خونریزی مداوم، شدید، یا طولانی‌مدت دارید باید آن را جدی بگیرید.
اگر خونریزی واژینال غیرعادی همراه با علائم زیر دارید، با اورژانس تماس بگیرید: 

  • سبکی سر
  • غش کردن
  • پوستی که به طور غیرعادی رنگ‌پریده به نظر می‌رسد

این نکته را به خاطر بسپارید و به خانم‌های دیگر هم یاد بدهید. شما باید تاریخ چرخه قاعدگی و طول و شدت خونریزی خود را یادداشت کنید. این کار باعث می‌شود اگر چیز عجیبی در سیکل قاعدگی‌تان به وجود آمد نسبت به آن آگاه باشید. همچنین یادداشت کردن تاریخ پریودتان به پزشک کمک می‌کند تا بهتر متوجه شود که آیا مشکلی وجود دارد، یا نه. 
پزشک ممکن است آزمایش خون، یا آزمایشات دیگری مثل سونوگرافی ترانس‌واژینال، یا بیوپسی آندومتر را برایتان تجویز کند.

خونریزی بین پریودها خطرناک است؟

خلاصه

درست است که خونریزی غیر طبیعی بین پریودها ممکن است جزئی باشد، اما می‌تواند نشانه مشکلی جدی‌تر یا حتی تهدیدکننده زندگی باشد. مشکلاتی مثل رشد خوش‌خیم تومورهای غیر سرطانی مانند پولیپ یا فیبروم، اختلال خونریزی، عفونت یا آسیب، برخی از علل خونریزی بین پریودها هستند. 
این اتفاق نادر است، اما لکه‌بینی بین پریودها گاهی اوقات می‌تواند نشانه سرطان باشد. پس می‌بینید که بهترین راهکار برای این‌که خیالتان آسوده شود، این است که حتما در صورت مشاهده خونریزی بین دوره‌های پریود خود به پزشک مراجعه کنید تا مشکلتان بهتر و سریع‌تر برطرف شود. 

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی مراجعه کنید.

علت تنگی نفس در بارداری

آیا باردارید و تنگی نفس دارید؟ شاید این موضوع نگرانتان کرده. نگران نباشید! بسیاری از خانم‌های باردار درست مثل خود شما، تنگی نفس را تجربه می‌کنند. بیایید نگاهی بیندازیم به علت تنگی نفس در بارداری، تا خیالتان کمی راحت شود.

علت تنگی نفس در بارداری

آیا باردارید و تنگی نفس دارید؟ شاید این موضوع نگرانتان کرده. نگران نباشید! بسیاری از خانم‌های باردار درست مثل خود شما، تنگی نفس را تجربه می‌کنند. بیایید نگاهی بیندازیم به علت تنگی نفس در بارداری، تا خیالتان کمی راحت شود.

شروع تنگی نفس در بارداری

تنگی نفس اغلب در سه ماهه اول بارداری شروع می‌شود. تغییرات بیولوژیکی مربوط به بارداری، از رشد رحم تا تغییرات در نیازهای قلب، از علل رایج آن هستند. 
همه خانم‌های باردار در یک دوره مخصوص از بارداری، تنگی نفس را تجربه نمی‌کنند. این اتفاق برای برخی در همان اوایل بارداری و برای برخی دیگر در طول سه ماهه دوم و سوم رخ می‌دهد.

تنگی نفس در سه ماهه اول بارداری

فکر می‌کنید علت تنگی نفس، بزرگ بودن جنین است؟ نه لزوما! از سه ماهه اول بارداری، مصرف اکسیژن در شما شروع به زیاد شدن می‌کند. این سه ماه، تا هفته 14 طول می‌کشد.
دیافراگم، در سه ماهه اول بارداری تا 4سانتی‌متر بالا می‌رود. حرکت این نوار عضلانی به ریه‌ها کمک می‌کند تا با هوا پر شوند. برخی از افراد ممکن است از تغییرات عمیق در تنفس خود آگاه نباشند، اما برخی دیگر متوجه می‌شوند که نمی‌توانند نفس عمیق و کامل بکشند.

علت تنگی نفس در بارداری
علت‌های دیگر تنگی نفس در سه ماهه اول بارداری

بجز تغییرات در دیافراگم، خانم‌های باردار به دلیل افزایش هورمون‌های پروژسترون و استروژن سریع‌تر نفس می‌کشند. این دو هورمون در رشد جنین نقشی اساسی دارند. پروژسترون یک محرک تنفسی است و باعث تسریع تنفس می‌شود.
میزان پروژسترون در طول بارداری افزایش پیدا می‌کند. درست است که تنفس سریع‌تر لزوما باعث تنگی نفس نمی‌شود، اما برخی افراد ممکن است متوجه شوند نفس کشیدنشان تغییر کرده. 

تنگی نفس در سه ماهه دوم

اگر تنگی نفس را در سه ماهه اول بارداری تجربه نکرده‌اید، ممکن است در سه ماهه دوم به آن دچار شوید، یا شدت آن افزایش پیدا کند. این تنگی نفس تا حدود هفته 28بارداری ادامه پیدا می‌کند

اگر تنگی نفس را در سه ماهه اول بارداری تجربه نکرده‌اید، ممکن است در سه ماهه دوم به آن دچار شوید، یا شدت آن افزایش پیدا کند. این تنگی نفس تا حدود هفته 28بارداری ادامه پیدا می‌کند.

حالا برویم به سراغ علت این اتفاق. رحم شما با بزرگ شدن جنین، در حال رشد است که اتفاق خیلی خوبی است. اما همین اتفاق خوب یعنی بزرگ شدن رحم در سه ماهه دوم بارداری بیشتر باعث تنگی نفس می‌شود. 

علت دیگر تنگی نفس در سه ماهه دوم

علاوه بر بزرگ شدن رحم، برخی تغییرات در نحوه عملکرد قلب هم می‌تواند باعث تنگی نفس شود.
مقدار خون در بدن شما در دوران بارداری به میزان قابل توجهی افزایش پیدا می‌کند. بنابراین قلب باید با شدت بیشتری پمپاژ کند تا این خون را در بدن شما و جفت حرکت دهد. این افزایش حجم کار قلب باعث احساس تنگی نفس در شما می‌شود.
می‌بینید که کل فرایندهای بدن شما در طول بارداری، کاملا طبیعی است. 

علت تنگی نفس در بارداری
تنگی نفس در سه ماهه سوم

سه ماهه سوم بارداری از حدود هفته 29شروع می‌شود. در این سه ماهه، ممکن است تنفس شما آسان‌تر یا سخت‌تر شود. حالا چرا آسان‌تر یا سخت‌تر؟ این موضوع کاملا به موقعیت سر جنین در رحم شما بستگی دارد.
قبل از اینکه کودک بچرخد و بیشتر در لگن بیفتد، سر او ممکن است زیر یکی از دنده‌های شما قرار بگیرد و روی دیافراگم فشار بیاورد. این اتفاق باعث می‌شود نفس کشیدن برای شما سخت‌تر شود. 
این نوع تنگی نفس معمولا بین هفته‌های 31 تا 34بارداری رخ می‌دهد. و البته ممکن است با سرفه‌های خشک و مداوم همراه باشد.

علت تنگی نفس در بارداری
علت‌های دیگر اضافی تنگی نفس در بارداری

اگر خدای نکرده تنگی نفس شما شدید است، حتما باید با پزشک مشورت کنید.
درست است که تغییراتی که برایتان نام بردیم می‌تواند باعث تنگی نفس شود، اما شرایط دیگری هم باعث این مشکل می‌شوند. آگاهی درباره این شرایط می‌تواند باعث شود درباره سلامتی خود بیشتر محتاط باشید. 
برخی دیگر از شرایط پزشکی دخیل در تنگی نفس، شامل این شرایط است:

اگر قبل از بارداری به آسم مبتلا بودید، بارداری ممکن است علائم موجود آسم را بدتر کند.

آسم

اگر قبل از بارداری به آسم مبتلا بودید، بارداری ممکن است علائم موجود آسم را بدتر کند. اگر مبتلا به آسم هستید باید در مورد درمان‌های ایمن در دوران بارداری با پزشکتان صحبت کنید. این درمان‌ها می‌تواند شامل استفاده از داروهای استنشاقی یا مصرف دارو باشد.

کاردیومیوپاتی حوالی زایمان

کاردیومیوپاتی، نوعی نارسایی قلبی است که می‌تواند در دوران بارداری، یا بلافاصله پس از زایمان رخ بدهد. اگر به کاردیومیوپاتی دچار باشید علائمی مثل تورم مچ پا، فشار خون پایین، خستگی و تپش قلب را تجربه می‌کنید. 

علت تنگی نفس در بارداری
آمبولی ریه

آمبولی ریه در شرایطی رخ می‌دهد که یک لخته خون در شریان ریه گیر کند. آمبولی می‌تواند به طور چشمگیری بر تنفس تاثیر بگذارد و باعث سرفه، درد قفسه سینه و تنگی نفس شود.

علائم تنگی نفس را مدیریت کنید

تنگی نفس چه در بارداری، چه در شرایط دیگر می‌تواند ناراحت‌کننده باشد. در چنین شرایطی، فعالیت بدنی‌تان محدودتر می‌شود که به خودی خود سخت است. با انجام برخی از کارها می‌توانید در دوران بارداری راحت‌تر با تنگی نفس کنار بیایید، یا آن را کاهش بدهید. این کارها را امتحان کنید:  

علت تنگی نفس در بارداری
1- قرار گرفتن در وضعیت مناسب 

قرار گرفتن در وضعیت مناسب به رحم اجازه می‌دهد تا حد امکان از دیافراگم دور شود. شاید خوب باشد که کمربندهای پشتیبان بارداری را امتحان کنید. این کمربندها می‌توانند به شما کمک کنند در وضعیت بدنی بهتری قرار بگیرید.

 2- استفاده از بالش

خوابیدن با استفاده از بالش‌هایی که قسمت بالایی پشت را نگه می‌دارند، یک راه حل دیگر است. این بالش‌ها باعث می‌شوند رحم به سمت پایین کشیده شود تا ریه‌ها فضای بیشتری داشته باشند. 
اگر کمی به سمت چپ کج شوید، رحم از آئورت دورتر می‌شود. آئورت، شریان اصلی است که خون اکسیژن‌دار را در بدن حرکت می‌دهد.

علت تنگی نفس در بارداری
3- انجام تکنیک‌های تنفسی 

انجام تکنیک‌های تنفسی که معمولا هنگام زایمان استفاده می‌شود، یک راهکار خوب دیگر است. 

4- گوش دادن به بدن 

اگر تنفس برایتان بیش از حد سخت شده، به زبان بدنتان گوش بدهید و کمی استراحت کنید. این موضوع را بپذیرید که با پیشرفت بارداری، ممکن است نتوانید مثل روزهای اول، فعال باشید. 

خلاصه

محققان این‌طور تخمین می‌زنند که 60 تا 70درصد زنان در طول بارداری دچار تنگی نفس می‌شوند. فشار رحم در حال رشد به سمت ریه‌ها و افزایش هورمون‌ها برخی از علت‌های تنگی نفس در بارداری هستند و این اتفاق، معمولا بی‌ضرر است. البته اگر مشکل زمینه‌ای دارید، حتما با پزشک مشورت کنید.