تاثیر بارداری بر میگرن

تاثیر بارداری بر میگرن

تاثیر بارداری بر میگرن

 تقریبا 25 درصد خانم‌ها به میگرن مبتلا هستند. طی بارداری با افزایش 50 تا 100 درصدی استروژن (یکی از هورمون‌های جنسی اصلی در زنان) در 70 درصد میگرن‌ها علایم بهبود می‌یابد. ابتلا به میگرن برای اولین بار در بارداری نادر است و باید علل جدی بررسی شوند (عللی مثل مسمومیت بارداری، تومور، آنوریسم و ترومبوز عروق مغزی). در درمان خانم‌های باسابقه میگرن که معاینه نورولوژیک آنها مشکلی ندارد، روش‌های غیردارویی در خط اول درمان قرار دارد. اجتناب از مصرف غذاهای تحریک‌کننده، تکنیک‌های ریلکسیشن و بیوفیدبک می‌تواند موثر باشد. بیوفیدبک روشی برای اتصال ذهن و بدن است. در این علم، کارکردهای کالبد ناخودآگاه از قبیل تنفس، ضربان قلب و… را اندازه می‌گیرند و آن را از طریق مختلف صدا و نور و… به خودآگاهی فرد منتقل می‌کنند. مهار افسردگی و اضطراب و استفاده از روش‌های بیوفیدبک می‌تواند موثر باشد. اگرچه ضددردها باعث کاهش درد می‌شوند اما در اغلب موارد به مخدرهای خوراکی یا تزریقی نیاز است اما استامینوفن در بارداری درمان اول است و بی خطرترین داروی مسکنی است که می توان در دوران بارداری توصیه و تجویز کرد.

 


منبع:هفته نامه سلامت

چگونه چربی‌های ایجاد شده در پا را بعد از بارداری از بین ببریم؟

چگونه چربی‌های ایجاد شده در پا را بعد از بارداری از بین ببریم؟

چگونه چربی‌های ایجاد شده در پا را بعد از بارداری از بین ببریم؟

به رژیم غذایی خود توجه کنید:

بر روی مصرف لبنیات کم چرب، پروتئین بدون چربی، غلات کامل، میوه‌ها، سبزیجات و محصولات لبنی کم چرب تمرکز کنید. غذا‌هایی مانند نوشابه، الکل، دسر‌ها و غذا‌های سرخ شده را که سرشار از کالری و چربی ناسالم هستند کاهش دهید یا حذف کنید. علاوه بر این باید حداقل ۸ فنجان آب در روز بنوشید تا با کاهش وزن چربی‌ها را از بین ببرید.

 فعالیت بدنی داشته باشید:

دوچرخه سواری، دویدن یا پیاده روی سریع در اطراف محله با نوزاد جدید خود انجام دهید. تمرینات اینتروال را که در آن شدت تمرینات خود را برای مدت زمان مشخصی افزایش می‌دهید در تمرین خود بگنجانید. به عنوان مثال یک دقیقه با حداکثر سرعتی که می‌توانید دوچرخه سواری کنید و سپس به مدت دو دقیقه سرعت خود را به سرعت متوسط کاهش دهید. در طول تمرین تا حد امکان این کار را تکرار کنید. تمرینات اینتروال به سوزاندن چربی و کالری بیشتری نسبت به تمرینات سنتی کمک می‌کند و می‌تواند در افزایش استقامت ورزشی مؤثر باشد.

 پا‌های خود را هدف قرار دهید:

حداقل دو روز در هفته تمرینات قدرتی را انجام دهید که روی پا‌های شما کار کند. اگرچه تمرینات قدرتی به شما در کاهش چربی فقط در پا‌هایتان کمک نمی‌کند اما می‌تواند به کاهش چربی کلی بدن کمک کند. این به این دلیل است که تمرینات قدرتی میزان متابولیسم شما را افزایش می‌دهد که می‌تواند به شما در سوزاندن کالری و چربی کمک کند. تمرینات قدرتی همچنین به تقویت و مشخص شدن عضلات پا‌ها کمک می‌کند که می‌تواند ظاهر بهتری به آن‌ها بدهد. برای بهترین نتیجه تمریناتی را انجام دهید که چندین گروه عضلانی پا را به طور همزمان کار می‌کند مانند لانژ، استپ آپ و اسکات. فراموش نکنید که به عنوان بخشی از تمرینات قدرتی کل بدن تمریناتی را برای شکم و بالاتنه خود انجام دهید.

نکات ایمنی را رعایت کنید:

حداقل شش هفته پس از زایمان صبر کنید تا بتوانید وزن خود را کاهش دهید. کاهش وزن قبل از آن می‌تواند برای سلامتی و بهبودی شما مضر باشد. صبور باشید زیرا نه ماه طول کشید تا در دوران بارداری وزن اضافه کنید. باید انتظار داشته باشید که کاهش چربی‌های پا به این میزان زمان نیاز دارد. در صورت شیردهی احتیاط کنید. بدن شما هر روز به مقدار کافی کالری نیاز دارد تا شیر کافی را حفظ کند. اگر خیلی سریع وزن کم کنید ممکن است بدن شما شیر کمتری تولید کند.

 

منبع:

www.livestrong.com

نشانه های افسردگی بعد از زایمـــان

نشانه های افسردگی بعد از زایمـــان

درصد چشمگیری از مادران پس از زایمان به افسردگی دچار می‌شوند. این افسردگی معمولا خفیف است و پس از مدتی از بین می‌رود ولی اگر برخورد آگاهانه‌ای وجود نداشته باشد می‌تواند جدی‌تر و طولانی‌تر شود…

 به خصوص خانم‌هایی که در طول زندگی‌شان سابقه افسردگی یا دیگر اختلالات روحی و روانی داشته‌اند باید بیشتر از دیگران مراقب باشند.

تحقیقات تازه نشان داده حساسیت به تغییرات هورمونی پس از زایمان، تغییر وضعیت زندگی و قرار گرفتن در نقش مادری، سوء تغذیه و کمبود خواب و دیگر مشکلاتی که ممکن است در زندگی یک مادر وجود داشته باشد از عوامل دچار شدن به افسردگی پس از زایمان است. این نوع افسردگی تفاوت اساسی با افسردگی‌های دیگر ندارد ولی چون در زمان حساسی اتفاق می‌افتد باید توجه زیادی به آن کرد. محققان می‌گویند بی‌خوابی، کم اشتهایی، اندوه، ناامیدی، اضطراب، خشم زیاد و بی‌علت و بی‌احساس بودن نسبت به فرزند تازه به دنیا آمده می‌تواند نشانه‌هایی از بروز این نوع افسردگی باشد البته سردرد و درد در قسمت‌های دیگری از بدن هم می‌تواند نشانه‌های این نوع افسردگی باشد. اگر حتی فقط چند مورد از این نشانه‌ها را داشتید و مطمئن نبودید به افسردگی دچار شده‌اید باز هم حتما به پزشک مراجعه کنید. چون ممکن است این افسردگی پیشرفت کند و در آن صورت نیاز به مصرف دارو پیدا کنید که می‌تواند شیردهی شما را هم مختل کند.

چگونه بعد از بارداری ماهیچه‌های شکم را سفت کنیم؟

چگونه بعد از بارداری ماهیچه‌های شکم را سفت کنیم؟

چگونه بعد از بارداری ماهیچه‌های شکم را سفت کنیم؟

همانطور که شکم شما در طول بارداری متورم می‌شود عضلات دیواره شکم و پوست بالای آن کشیده می‌شوند تا کودک در حال رشد شما را در خود جای دهد و هنگام زایمان ماهیچه‌ها و پوست شل می‌شوند. اگرچه اکثر خانم‌ها بعد از بچه دار شدن هیکلشان بهم میریزد اما می‌توانید با ورزش منظم به تناسب اندام اولیه خود دست پیدا کنید. تمرینات شکمی را در برنامه تناسب اندام کل بدن قرار دهید و از یک رژیم غذایی مغذی استفاده کنید.

مرحله اول:

از پزشک خود بخواهید که شما را از نظر دیاستاز رکتی(عضلات راست شکمی) بررسی کند. اگر حاملگی چندقلو داشته باشید ممکن است سمت چپ و راست عضله شکمی شما از هم جدا شود. اگرچه دیاستاز رکتی به طور معمول خودبه‌خود بهبود می‌یابد اما پزشک ممکن است تمرین‌های خاصی را برای تسریع این روند توصیه کند.

مرحله دوم:

تمرینات تنفسی، یک راه عالی برای تقویت عضلات شکم بلافاصله پس از زایمان و در ماه‌های آینده است. بنشینید یا دراز بکشید و یک دست خود را روی شکم خود بگذارید و از طریق بینی نفس بکشید. بازدم را از طریق دهان انجام دهید و عضلات شکم خود را منقبض کنید تا هوا را وادار کنید. هر روز ۱۰ دقیقه تنفس متمرکز را انجام دهید.

مرحله سوم:

ورزش هوازی بخش مهمی از تناسب اندام کلی است و به شما کمک می‌کند عضلات شکم را بازیابی کنید. شما می‌توانید در عرض چند روز پس از زایمان شروع به راه رفتن کنید و پس از تایید پزشک ورزش‌های سنگین‌تر مانند دویدن، دوچرخه سواری یا استفاده از دمبل را از سر بگیرید. شنا یکی دیگر از گزینه‌های عالی است زیرا کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد و فشار زیادی بر مفاصل شما وارد نمی‌کند. ثبت نام در یک کلاس پر تحرک مانند رقص یا زومبا را نیز در نظر بگیرید.

 مرحله چهارم:

تمام تمرینات شکم از جمله پلانک، کرانچ، دراز و نشست، پلانک پهلو و حلقه‌آپ به شما کمک می‌کند تا بعد از بچه دار شدن عضلات شکم خود را سفت کنید. هر تمرین را با سه تا پنج تکرار شروع کنید و به تدریج تکرار‌های خود را افزایش دهید و تمرینات دیگری مانند کرانچ معکوس یا کرانچ اریب را به آن اضافه کنید. به عنوان مثال وقتی کرانچ می‌کنید به سقف نگاه کنید و به گردن خود فشار نیاورید. مهره‌های خود را به آرامی و به سمت بالا خم کنید و تا زمانی که‌ شانه‌هایتان از زمین جدا شوند خود را به سمت پایین بیاورید.

مرحله پنجم:

اگر دراز و نشست شما را خسته می‌کند ممکن است بخواهید در کلاس یوگا یا پیلاتس ثبت نام کنید. هر دو شکل ورزش به شدت، قدرت و بدن بستگی دارد. می‌توانید یوگا و پیلاتس را در خانه و با کودک خود انجام دهید و کودکان بزرگتر را نیز همراه خود کنید.

 

منبع:

www.livestrong.com

شیب لگن خاصره تمرینی خوب برای تقویت شکم

شیب لگن خاصره تمرینی خوب برای تقویت شکم

شیب لگن خاصره تمرینی خوب برای تقویت شکم

 شیب لگن خاصره نیز تمرین خوب دیگری برای قوی کردن ماهیچه های شکمی است.
•    به پشت دراز بکشید. زانوها را خم نموده و پاهایتان را صاف بر روی زمین دراز کنید.
•    هوا را با نفس کشیدن به داخل دهید و اجازه دهید که شکمتان منبسط شود. 
•    هوا را بیرون فرستاده و در حالی که باسن خود را بر روی زمین نگه می دارید، بخش پایینی کمر خود(دنبالچه) را به سمت نافتان بلند کنید.
•    در بالای شیب، باسن خود را سفت نموده و سپس رها کنید. این حرکت را هشت تا  10 مرتبه تکرار نمایید.

درست است که دوست دارید بدنتان به حالت خود، قبل از حاملگی بازگردداما به یاد داشته باشید که در ابتدا نباید چندان به خود سخت بگیرید. پزشک یا مامای خود را در جریان فعالیت هایتان قرار دهید. علاوه براین تمرین ها، ممکن است بخواهید برخی از ورزش های قلبی عروقی از قبیل پیاده روی سریع را نیز انجام دهید. در ابتدا دو، سه روز در هفته و هر روز به مدت 5 دقیقه پیاده روی کنید؛ پس از مدتی می توانید آن را به 20 دقیقه یا بیشتر افزایش دهید. در این کار زیاده روی نکنید. اگر متوجه شدید که ترشحاتتان سنگین تر می شود یا به رنگ قرمز روشن یا صورتی در می آید، تمرینات خود را متوقف نموده و با پزشک تماس بگیرید. لکه های خون می‌تواند نشانه ای از خونریزی باشد. 

در حالی که احساس می‌کنید قوی تر شده اید و کمتر بی‌خوابی می کشید (معمولاً از چهار تا 6 هفته پس از زایمان)، می‌توانید برای سنگین تر کردن تمرین ها، تعداد دفعات آن را افزایش داده و حرکات را بیشتر تکرار کنید یا شاید هم بخواهید تمرین های پیشرفته تری را امتحان کنید. 

ورزشهایی برای زایمان بهتر و راحت تر

ورزشهایی برای زایمان بهتر و راحت تر

ورزشهایی برای زایمان بهتر و راحت تر

 این تمرینها با افزایش قدرت و کشش عضلات موجب افزایش استقامت و توان ماهیچه های شما می شود که در نتیجه قادر خواهید بود راحت تر از مراحل زایمان عبور کنید. برای اینکه وضعیت بدنی خود را در حالت مناسب نگه دارید، باید مجموعه ای از تمرینها را با استفاده از وزنه یا دستگاههای استقامتی (مشابه آنهایی که در باشگاههای بدنسازی می یابید) انجام دهید.

 

از آنجا که حامله هستید، باید از برخی تمرینها و همچنین از قرار گرفتن در برخی وضعیتهای بدنی مانند مانور والسالوا (وضعیتی مانند زور زدن هنگام اجابت مزاج که در آن با نگه داشتن نفس، فشار شدیدی به وزنه یا دستگاه وارد می کنید) خودداری کنید؛ زیرا این تمرینها موجب افزایش فشار شکمی شده و ممکن است بر فشار خون نیز تأثیر بگذارند. شما باید از وزنه های سبکتر (حداکثر 2.5 کیلوگرم)استفاده کنید و برای جبران آن تعداد تکرار تمرینهای خود را افزایش دهید.

بهتر است ابتدا در مورد برنامه ورزشی خود با پزشک یا مامایتان مشورت کنید، با از یک فیزیوتراپ (با تجربه کاری در مورد خانمها و بویژه در دوران بارداری) کمک بخواهید تا اطمینان حاصل کنید که برنامه ورزشی مورد نظر شما برای دوران حاملگی ایمن و سالم است. قبل از آغاز هر گونه برنامه ورزشی در دوران حاملگی، راهنمای مربوط به سلامتی و امنیت را مطالعه و رعایت کنید.

 

سه ماهه اول: احتمالا شما می توانید به برنامه منظم ورزشی خود را ادامه دهید، اما دقت کنید که از چه تمرینهایی استفاده می کنید. به جای اینکه با شتاب زیاد سعی در بلند کردن وزنه داشته باشید، از حرکات آرام و کنترل شده برای بلند کردن آنها استفاده کنید. این کار مفاصل شما را (که در اثر ترشح هورمون ریلکسین در دوران حاملگی، سست و شل شده اند) از صدمه و جراحت حفظ می کند.

سه ماهه دوم: با آغاز سه ماهه دوم، شما باید از بلند کردن وزنه ها در حالت ایستاده خودداری کنید و این حرکات را به صورت نشسته انجام دهید، زیرا حجم خون شما افزایش یافته است. هورمونهای دوران حاملگی بر دیواره رگها تأثیر گذاشته اند و احتمال ابتلای شما به واریس و جمع شدن خون در اندامهای تحتانی افزایش می یابد. این عارضه ممکن است منجر به بروز سرگیجه شود.

سه ماهه سوم: مراقبتهایی را که در سه ماهه اول و دوم انجام می دادید، ادامه دهید.

 

تمرینات پیشنهادی : 

پرس نظامی: بر روی لبه یک صندلی بزرگ بنشینید، زانوها را خم کرده و پاها را روی زمین قرار داده و آنها را به اندازه کمر خود از یکدیگر باز کنید. در هر دست خود یک دمبل (با وزنی بین 0.5 تا 2.5 کیلوگرم) بگیرید. در حالی که کف دست شما به طرف بدنتان قرار گرفته است، وزنه ها را تا بالای بازوها بالا آورده و سپس به حالت عادی بازگردانید. پس از چند بار تکرار این عمل، کمی استراحت کرده و مجددا تمرین را آغاز کنید. ماهیچه های شکمی خود را در حین تمرین منقبض کرده و کتفهای خود را به یکدیگر نزدیک کرده و در همان حالت نگه دارید. در حین تمرین، به طور منظم تنفس کنید.

نکته: اگر به حمایت بیشتری نیاز دارید، پشت خود را به صندلی تکیه دهید.

 

ردیف نشستن: با استفاده از یک طناب یا کش مقاوم، صاف بر روی زمین بنشینید، پاهایتان را در مقابل خود به صورت کشیده قرار دهید و زانوها را کمی خم کنید. طناب را دور هر دو پای خود بپیچید و هر یک از دو انتهای آن را در یکی از دستان خود نگه دارید. آرنجهای خود را به صورت خمیده در دو طرف خود نگه دارید به نحوی که کف دستها در مقابل یکدیگر قرار گرفته باشند. با استفاده از ماهیچه های میانی پشت خود، طناب را به طرف کمر خود بکشید تا جایی که آرنجها پشت بدن شما قرار بگیرند. ماهیچه های شکمی خود را در حین تمرین منقبض کرده و کتفهای خود را به یکدیگر نزدیک کرده و در همان حالت نگه دارید. در حین تمرین، به طور منظم تنفس کنید.

نکته: بدن خود را به طرف جلو خم نکنید. اگر لازم است که میزان مقاومت را افزایش دهید، این کار را با گره زدن بخشی از طناب و کوتاه کردن آن انجام دهید. در صورت نیاز به حمایت بیشتر، از یک صندلی استفاده کنید.

فعالیت بدنی و کاهش درد های عضلانی در بارداری

فعالیت بدنی و کاهش درد های عضلانی در بارداری

فعالیت بدنی و کاهش درد های عضلانی در بارداری

فعالیت بدنی نه تنها منجر به آسیب به شما و فرزندتان نمی شود بلکه با اثرات زیر به شما و جنین تان  کمک می کند :

بهبود رشد جنین

کاهش ورم وکشش عضلات ، بهبود گردش خون
بهبود وضعیت گوارشی با کاهش یبوستbloating
بهبود وضعیت خلقی و میزان انرژی کاهش واریس و گرفتگی عضلانی
بهبود خواب
کاهش درد های عضلانی و مفصلی
وضع حمل راحت تر و سریع تر
پیشگیری از دیابت حین بارداری
بهبود سریع تر پس از زایمان و بازگشت سریع تر به وزن قبل از احاملگی

پس همه زنان می توانند و باید در طول بارداری فعال باشند .
 

در طی دوران بارداری تغییراتی در بدن زن باردار ایجاد می شود .با افزایش وزن پستان ها و بزرگ شدن شکم، قوس کمری بیشتر شده و در نتیجه انحنای ستون فقرات پشتی افزایش می یابد لذا بروز کمر درد به علت افزایش قوس کمری به همراه افزایش وزن در زنان باردار 50% افزایش پیدا می کند.کشیده شدن شانه ها و سر و گردن  به جلو منجر به افزایش فشار و انحنای فقرات گردن و پشتی شده  که  این تغیرات منجر به کشش اعصاب دستی و در نتیجه بی حسی ، گز گز ، و درد در دست ها می شود.از طرفی شل شدن بافت بینابینی منجر به افزایش خیز به خصوص در پاها می شود.شل شدن رباط ها که لگن زن را برای انجام زایمان آماده می کند ،مفاصل زنان باردار را مستعد کشش می نماید. به خصوص مفصل اتصال شصت به کف دست بسیار حساس است.

تاثیر پولیپ‌های رحمی روی باروری بانوان

تاثیر پولیپ‌های رحمی روی باروری بانوان
پولیپ‌های رحم گاهی باعث مشکلاتی در باروری می‌شوند، یا خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند. پولیپ‌های رحم گاهی باعث مشکلاتی در باروری می‌شوند یا خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند.

پولیپ‌های رحم گاهی باعث مشکلاتی در باروری می‌شوند، یا خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند. پولیپ‌های رحم گاهی باعث مشکلاتی در باروری می‌شوند یا خطر سقط جنین را افزایش می‌دهند.
پس با ما باشید که در این مطلب میخواهیم درباره پولیپ‌های رحم بخوانیم.

آنچه در این مطلب می‌خوانید: 

  • پولیپ رحم چیست؟
  • علت پولیپ آندومتر
  • آیا پولیپ رحم خطرناک است؟
  • آیا پولیپ رحم بر باروری تاثیر می‌گذارد؟
  • خطرات پولیپ آندومتر بر باروری
  • زنان مبتلا به پولیپ آندومتر چه علائم و نشانه‌هایی دارند؟ 
  • راه‌های تشخیص پولیپ آندومتر را بشناسید!
  • آیا پولیپ رحم همیشه باید برداشته شود؟
  • پولیپ‌های رحم چگونه برداشته می‌شوند؟
  • شناخت پولیپ رحم
  • آیا در خطر ابتلا به پولیپ هستید؟
  • پولیپ رحم دست اندازی در جاده باروری

تاثیر پولیپ‌های رحمی روی باروری بانوان

پولیپ رحم چیست؟

پولیپ رشد بیش از حد بافت در پوشش (آندومتر) رحم است. این مفهوم شبیه به برچسب پوستی است  اساساً بافت طبیعی است، اما به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند.

پولیپ رشد بیش از حد بافت در پوشش (آندومتر) رحم است. این مفهوم شبیه به برچسب پوستی است که بافت طبیعی است، اما به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند.

بسیاری از پولیپ‌ها بسیار کوچک هستند (قطر چند میلی‌متر) و به معنای سازش برای توانایی‌های تولید مثل نیستند. با این حال، پولیپ‌های بزرگ یا پولیپ‌های متعدد می‌توانند با ایجاد ناباروری یا افزایش خطر سقط جنین در تولید مثل اختلال ایجاد کنند.
پولیپ‌های رحم که رشد بیش از حد پوشش داخلی رحم هستند، معمولاً در زنان بارور و نابارور ناهنجاری‌هایی دیده می‌شوند. آن‌ها بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند:
  • زنان با مشکلات وزن
  • زنان قبل و بعد از یائسگی
  • زنانی که داروی تاموکسیفن مصرف کرده اند
  • زنانی که دوره‌های ناموفق IVF را پشت سر گذاشته اند
برخی از زنان مبتلا به پولیپ هیچ علامتی ندارند، اما برخی دیگر ممکن است قاعدگی‌های سنگین، خونریزی بین قاعدگی یا ترشح بیش از حد واژن را تجربه کنند. اندازه پولیپ رحم متفاوت است و می‌تواند از اندازه یک دانه تا یک توپ گلف متغیر باشد.
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود

علت پولیپ آندومتر

علت دقیق پولیپ آندومتر ناشناخته است. تغییرات هورمونی ممکن است نقش مهمی داشته باشد. گفته می‌شود پولیپ آندومتر در پاسخ به هورمون‌های استروژن در گردش در زنان رشد می‌کند.

آیا پولیپ رحم خطرناک است؟

پولیپ‌ها به خودی خود سرطانی نیستند، اما در موارد نادر، برخی از پولیپ‌ها می‌توانند بدخیم (سرطانی) شوند. هر چه تعداد پولیپ‌های بیمار بیشتر باشد، احتمال سرطانی شدن او بیشتر می‌شود.
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود

آیا پولیپ رحم بر باروری تاثیر می‌گذارد؟

به‌عنوان پزشک، ما اغلب برای تعیین اینکه آیا پولیپ‌ها احتمالاً باروری را مختل می‌کنند یا خیر، به چالش کشیده می‌شویم. آن‌ها می‌توانند بر باروری تأثیر بگذارند، اما این اغلب به قرارگیری پولیپ یا پولیپ روی دهانه رحم بستگی دارد.
پولیپ‌ها با احتمال افزایش بیانات مولکولی آندومتر غیرطبیعی مرتبط بوده اند که تصور می‌شود لانه گزینی و رشد اولیه جنین را مختل می‌کند، به این معنی که ممکن است از بارداری زن جلوگیری کند یا احتمال سقط جنین را افزایش دهد. در نتیجه، زنان مبتلا به پولیپ که مایل به بارداری هستند باید آن‌ها را خارج کنند.
 
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود

خطرات پولیپ آندومتر بر باروری

برخی از عوامل خطر ممکن است منجر به ایجاد پولیپ آندومتر به یک ضایعه پیش سرطانی شود که شامل موارد زیر است.
اضافه وزن داشتن
علائم و نشانه‌ها
زنان با سابقه فشار خون بالا
زنان تحت درمان سرطان سینه 
زنان در دوران پیش از یائسگی یا پس از یائسگی
 

علائم زنان مبتلا به پولیپ آندومتر 

  1. خونریزی واژینال ممکن است پس از یائسگی مشاهده شود.
  2. خونریزی بین دوره‌های قاعدگی ممکن است دیده شود (لکه بینی از واژن)
  3. زنان مبتلا به پولیپ آندومتر ممکن است در باردار شدن مشکل داشته باشند.
  4. خونریزی قاعدگی نامنظم، زنان ممکن است قاعدگی‌های مکرر و غیرقابل پیش بینی با طول و سنگینی متغیر داشته باشند.
  5. زنانی که متوجه هر یک از علائم فوق می‌شوند باید بدون معطلی به متخصص زنان مراجعه کنند.
  6. پولیپ می‌تواند به عنوان یک جسم خارجی عمل کند و بر لانه گزینی (یعنی چسبیدن جنین به رحم) تأثیر بگذارد و در نتیجه باعث ناباروری شود.
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود
 

راه‌های تشخیص پولیپ آندومتر را بشناسید!

 
TVS: پولیپ‌ها با سونوگرافی ترانس واژینال که در نیمه اول سیکل قاعدگی انجام می‌شود و زمانی که خونریزی کاملاً تمام شده است، تشخیص داده می‌شود.
سونوهیستروگرافی: محلول نمک نمکی از طریق کاتتر وارد حفره رحم می‌شود و اسکن ترانس واژینال انجام می‌شود تا پولیپ آویزان در مایع داخل حفره مشاهده شود.
هیستروسکوپی: قرار دادن تلسکوپ از طریق واژن به داخل رحم است و نمای پانوراما از رحم دارد.
درمان: پولیپ غیرسرطانی که هیچ علامتی از خود نشان نمی‌دهد نیازی به درمان ندارد. باید صبر کنید و ببینید که آیا خود به خود از بین می‌رود یا خیر. پزشک ممکن است دارو‌های خاصی مانند پروژسترون را توصیه کند که به کنترل سطح هورمون کمک می‌کند.
اگر پولیپ بسیار کوچک است می‌تواند خراش آندومتر را با استفاده از لوله به عنوان یک روش OPD انجام دهد و بیوپسی آندومتر را انجام دهد. اما زنان پیش از یائسگی و زنان یائسه باید تحت D و C قرار گیرند و بافت برای هیستوپاتولوژی فرستاده شود تا هرگونه تغییر پیش سرطانی را رد کند.

زنان مبتلا به پولیپ آندومتر قادر به بارداری نیستند و ممکن است برای درمان ناباروری، پولیپ را خارج کنند.

زنان مبتلا به پولیپ آندومتر قادر به بارداری نیستند و ممکن است برای درمان ناباروری، پولیپ را خارج کنند.
برداشتن پولیپ هیستروسکوپی توصیه می‌شود و بافت برای بررسی هیستوپاتولوژیک ارسال می‌شود. در همان زمان، خاراندن آندومتر انجام می‌شود که به رشد بافت سالم جدید کمک می‌کند؛ بنابراین تشخیص پولیپ آندومتر و درمان آن در درمان ناباروری بسیار ضروری است.
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود

آیا پولیپ رحم همیشه باید برداشته شود؟

هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود که در آن یک تلسکوپ نازک به داخل حفره رحم وارد می‌شود. این به جراح اجازه می‌دهد تا به داخل رحم نگاه کند. پس از این روش، به اکثر بیماران گفته می‌شود که پولیپ‌ها باید برداشته شوند.
توصیه کلی برای زنان مبتلا به پولیپ رحم این است که هم رشد را برداشته و هم نمونه‌ای از بافت را برای ارزیابی بیشتر ارسال کنند. بررسی بافت پولیپ در زیر میکروسکوپ این امکان می‌دهد هر چیز شومی را متوجه شویم.

پولیپ‌های رحم چگونه برداشته می‌شوند؟

برداشتن پولیپ یک مداخله نسبتاً ایمن است. توسط هیستروسکوپی و با استفاده از ابزار‌های مشابه برای تشخیص انجام می‌شود. در طول عمل، پولیپ هم بریده می‌شود و هم بازیابی می‌شود. ریشه پولیپ نیز به طور کامل برداشته می‌شود، زیرا مطالعات نشان داده اند که عوارض جدی تری نیز می‌توانند در پایه رشد ایجاد شوند.
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود

شناخت پولیپ رحم

پولیپ رحم مانند هر پولیپ موجود در بدن است. این‌ها توده‌های گوشتی هستند که در دیواره‌های رحم تشکیل می‌شوند. این توده‌ها معمولاً غیر سرطانی هستند. با این حال، مواردی وجود دارد که ممکن است سرطان ایجاد شود. پزشک متخصص زنان معمولا پولیپ‌ها را در سونوگرافی یا پاپ اسمیر آشکار می‌کند. در برخی موارد، پزشک هیستروسکوپی را انتخاب می‌کند. این یک روش کم تهاجمی برای تشخیص پولیپ است.

آیا در خطر ابتلا به پولیپ هستید؟

پولیپ‌ها رشد بیش از حد غشای مخاطی هستند. اندازه این رشد‌ها متفاوت است. زنان در هر سنی ممکن است دچار پولیپ شوند. با این حال، آمار نشان می‌دهد زنان بالای ۴۰ سال بیشترین خطر را دارند. پولیپ رحم با نوسان سطح استروژن ناشی از مسائلی مانند چاقی و فشار خون مرتبط است. زنان یائسه نیز بیشتر در معرض ابتلا به پولیپ هستند. در حالی که بیشتر پولیپ‌ها بی ضرر هستند، برخی پیوند‌ها بین این بیماری و ناباروری وجود دارد.

پولیپ رحم دست اندازی در جاده باروری

در حالی که دلیل آن مشخص نیست، محققان ارتباطی بین پولیپ و ناباروری پیدا کرده اند. محل پولیپ‌ها می‌تواند مانع از لانه گزینی جنین در رحم شود. این رشد می‌تواند کانال دهانه رحم را مسدود کند و حتی از بارور شدن تخمک توسط اسپرم جلوگیری کند. زمانی که پزشکان تصمیم به برداشتن پولیپ‌ها می‌گیرند، میزان موفقیت بارداری طبیعی افزایش می‌یابد. همچنین موفقیت فناوری کمک باروری مانند IVF ۳۵ درصد افزایش یافته است.
هنگامی که وجود مشکوک پولیپ رحم با سونوگرافی مشخص می‌شود، معمولاً با روشی به نام هیستروسکوپی تأیید می‌شود

رفع مشکلات با پولیپکتومی

پزشکان می‌توانند پولیپ‌های رحم را با پولیپکتومی خارج کنند. این یک روش کم تهاجمی برای برداشتن پولیپ در نواحی مانند روده بزرگ، بینی، معده و رحم است. پولیپکتومی رحم با بیمار تحت بیهوشی موضعی یا عمومی شروع می‌شود. سپس پزشک یک اسکوپ پرقدرت را از طریق واژن وارد می‌کند تا به رحم برسد.
از آنجا، پزشک از یکی از چندین روش برای برداشتن پولیپ استفاده می‌کند. ابزاری شبیه به دام پولیپ را قطع می‌کند. در برخی موارد پزشک پولیپ‌ها را با فورسپس برمی دارد. پولیپکتومی به طور کلی روش‌های سرپایی بدون درد و با درصد موفقیت بالا است.

چه چیزی در طول فرآیند انتظار می‌رود

زنانی که تحت عمل پولیپکتومی رحم قرار می‌گیرند باید همیشه از دستورات پزشک پیروی کنند. این شامل قطع برخی دارو‌ها و ترک سیگار و مصرف الکل قبل از جراحی است. پس از جراحی، مقداری خونریزی و کرامپ خفیف واژن را انتظار داشته باشید. به دستورات پزشک با دقت گوش دهید که ممکن است شامل خودداری از بلند کردن، ورزش یا مقاربت جنسی باشد. در برخی موارد، پزشک پولیپ‌ها را برای آزمایش سرطان می‌فرستد. بهبودی معمولاً تا ۲ هفته طول می‌کشد.

بررسی دویدن آرام در نه ماه بارداری

بررسی دویدن آرام در نه ماه بارداری

بررسی دویدن آرام در نه ماه بارداری

 این تمرینها را برای سه دوره بررسی می کنیم: سه ماهه اول، سه ماهه دوم و سه ماهه سوم.


دویدن آرام می تواند سریعترین و موثرترین راه برای به فعالیت درآوردن قلب و بدن باشد. همچنین، می توانید این فعالیت را در هر بخش از برنامه روزانه که وقت کافی دارید انجام دهید: یک روز که وقت کافی ندارید 15 دقیقه بدوید، و روز دیگر که وقت کافی دارید حدودا نیم ساعت را به دویدن اختصاص دهید. با این حال، اگر پیش از حامله شدن تجربه این ورزش را نداشته اید، این فعالیت احتمالا نمی تواند گزینه مناسبی برای شما باشد. در دوران حاملگی، بدن شما میزان بیشتری از هورمون ریلکسین را ترشح می کند، که مفاصل شما را شل کرده و احتمال مصدومیت را در شما افزایش می دهد. پس اگر یک دونده حرفه ای نیستید، بهتر است حداقل تا زمان زایمان، از این کار صرف نظر کنید. بارداری دوران مناسبی برای شروع این فعالیت نیست و بهتر است به پیاده روی یا فعالیتهای دیگری که برای خانمهای حامله ایمن و بی خطر است بپردازید. دویدن فشار زیادی بر لگن شما وارد می کند، پس انجام تمرینهای لگنی را در حین دویدن فراموش نکنید: انجام این تمرینها تنها چند دقیقه قبل و بعد از دویدن، کافی نخواهد بود.

سه ماهه اول: موارد احتیاطی و پیشگیری معمول را (از قبیل زیر نظر گرفتن ضربان قلب، و نوشیدن مقادیر زیاد آب قبل، بعد و در حین دویدن) مراعات نمایید. در غیر این صورت، ممکن است بدن شما مقادیر زیادی آب را از دست بدهد، که در نتیجه ممکن است خونرسانی به رحم کاهش یافته و حتی موجب بروز انقباضات زودرس زایمانی نیز شود. از دویدن در هوای گرم و مرطوب خودداری کنید. گرم شدن بیش از حد بدن، خصوصا در سه ماهه اول، ممکن است خطرات بالقوه ای برای کودک شما داشته باشد؛ شما باید از گرم شدن بیش از حد بدن خود جلوگیری نمایید. بعلاوه، کفشهای مناسبی را انتخاب کنید که پاهایتان را به میزان کافی حمایت کنند.

سه ماهه دوم: محل مرکز ثقل بدن شما در حال تغییر است و شکم شما در حال بزرگ شدن می باشد؛ در نتیجه احتمال لیز خوردن و افتادن برای شما زیاد شده است. برای ایمنی بیشتر تنها در مسیر پیاده روهای صاف و مسطح به دویدن بپردازید. اگر تعادل خود را از دست دادید، سعی کنید که در جهت مناسبی بر روی زمین بیفتید: به پهلو، یا روی دستها و زانوها؛ از افتادن بر روی شکم به شدت جلوگیری کنید.

سه ماهه سوم: همانند سه ماهه اول و دوم، مراقب خود باشید. به یاد داشته باشید که اگر خیلی خسته هستید، به سراغ این فعالیت نروید. هرچند عدم تحرک برای شما نامناسب است، تحرک بیش از حد نیز می تواند خطرناک باشد. خانمهایی که پیش از بارداری نیز دویدن یا آهسته دویدن را انجام می دادند، می توانند با لذت به این کار ادامه دهند. اگر چه با افزایش سن حاملگی بهتر است مسافت، زمان و شدت فعالیت خود را کاهش دهید. به بدن خود فشار نیاورید و مراقب علائم خطر احتمالی باشید.

گروه تحقیقات بیا نی نی

یبوست در بارداری

یبوست در بارداری

یبوست در بارداری

 علل یبوست:

1. افزایش پروژسترون در دوران بارداری که باعث ریلاکس شدن رحم می شود از عوارض جانبی آن ریلاکس شدن عضلات روده است . این مسئله باعث کند شدن عبور غذا از مسیر روده می شود و بدنبال آن یبوست ایجاد می شود. 

2. با رشد جنین رحم بر روی روده هافشار می آورد و مسیر غذا را باریک می کند. 

3. قرصهای آهن که در دوران بارداری بسیار ضروری هستند هم می تواند باعث یبوست شوند. 

4. در دوران بارداری تقاضای بدن برای مایعات افزایش می یابد. مصرف کم مایعات هم باعث یبوست می شود. 

5. ویار و نا خوشی در دوران بارداری باعث تغیر رژیم غذایی و کاهش مصرف فیبر می شود که این هم یکی دیگر از علل یبو ست است 

ما چه باید بکنیم: 

1. مصرف کافی فیبر سبزیجات و میوه های تازه و همچنین میوه های خشک شده 

2. نوشیدن مایعات کافی( 6 تا 8 لیوان در روز) بخصوص آلو سیاه 

3.پنج دقیقه ورزشهای سبک در روز شبیه قدم زدن حرکات روده را افزایش می دهد