برای جلوگیری از سفید شدن مو چه بخوریم؟

چند اقدام پیشگیرانه وجود دارد که با انجام آنها می‌توانید سفید شدن موهای خود را به تأخیر اندازید. در این مطلب به پرسش پرتکرار « برای جلوگیری از سفید شدن مو چه بخوریم » تا حدی پاسخ داده شده است.

خوشبختانه با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی خود می‌توانید رنگ طبیعی موهایتان را حفظ کنید. از دریافت به اندازه مواد مغذی گرفته تا مراقب از سلامت روان خود، با چند اقدام پیشگیرانه می‌توانید سفید شدن موهای خود را به تأخیر اندازید.

۱- کلسیم بیشتر مصرف کنید

دریافت به اندازه کلسیم تنها برای استخوان‌ها و ماهیچه‌ها ضروری نیست. این ماده ممکن است به حفظ طولانی‌تر رنگ موها کمک کند. تحقیقات نشان داده مصرف روزانه ۲۰۰ میلی گرم کلسیم می‌تواند در برخی موارد روند سفیدی موها را معکوس کند.

۲- راهی برای کنترل اضطراب خود پیدا کنید

اضطراب مداوم می‌تواند از جهات مختلف بر سلامت شما تأثیر بگذارد. علاوه بر بالا رفتن ضربان قلب و مختل شدن خواب، اضطراب می‌تواند باعث از بین رفتن رنگ موها شود. اضطراب مزمن ممکن است منجر به بروز التهاب در بدن شود، امری که می‌تواند زمینه ساز آسیب دیدگی سلول‌ها و باعث سفیدی زودرس موها شود.

۳- پروتئین به اندازه کافی مصرف کنید

داشتن یک رژیم غذایی متعادل برای دستیابی به سلامت پوست، مو و ناخن هایی زیبا ضروری است. گنجاندن مواد غذایی سرشار از پروتئین در رژیم غذایی خود ممکن است به ویژه به جلوگیری از سفید شدن موها کمک کند. مصرف به اندازه مواد غذایی پروتئینی، مانند تخم مرغ، سویا و لبنیات ممکن است به جلوگیری از سفیدی زودرس موها کمک کند.

۴- مراقب سطح آهن بدنتان باشید

اگر موهایتان زودتر از موعد سفید شده، ممکن است سطح آهن بدن تان پایین باشد. آهن یک ماده معدنی ضروری است که به سلول های خونی کمک می‌کند اکسیژن را به سرتاسر بدن برسانند. اگر گیاهخوار هستید و امکان مصرف گوشت ندارید، حتماً مواد غذایی حاوی ویتامین C مصرف کنید چون این ویتامین به جذب آهن در بدن کمک می‌کند.

برای جلوگیری از سفید شدن مو چه بخوریم؟

 

ماجراهای بامزه مدیریت و عشق‌های زنانه

بیشتر خانم‌ها انگیزه و اراده قدرتمندی برای به‌ثمر رساندن کارها دارند. اضطراب بیشتر خانم‌ها در انجام امور، نقطه مقابل بی‌خیالی برخی آقایان است و برای همین جدیت بیشتری برای برنامه‌ریزی و عمل به آن دارند. اما گاهی برخی خانم‌ها جدیت بیش از اندازه‌ای در کارها به‌خرج می‌دهند، درست مثل شخصیت اصلی فیلم «کوچک». فیلم داستان یک خانم موفق در عرصه آی‌تی است که شرکت پولسازی دارد. اما برخلاف موفقیت شغلی، در روابط عاشقانه و کاری ضعیف عمل می‌کند. برای همین همه‌جوره تنهاست. خب در بیشتر چنین فیلم‌هایی آقایان را در مرکز چنین موقعیتی دیده‌ایم. اگر چنین ایده‌ای با محوریت یک داستان زنانه برای شما جذاب است با معرفی این فیلم که دوبله فارسی اختصاصی هم دارد همراه ما باشید.

داستان از چه قراره؟

جوردن ساندرز بعد از آن‌که تحقیرهای زیادی را در دوران کودکی تجربه کرده در 38 سالگی تبدیل به یک مدیر موفق و پولدار در یک شرکت فناوری شده است. او با مرد مورد علاقه‌اش تحقیرآمیز رفتار می‌کند. همسایه‌ها را آزار می‌دهد و بدتر از همه در محیط کار رفتار ناخوشایندی با کارمندها دارد تا این‌که سرمایه‌گذار اصلی شرکت او را در منگنه می‌گذارد که اگر تا 48 ساعت دیگر ایده تازه‌ای برای تولید یک نرم‌افزار جذاب رو نکند، تمام سرمایه‌اش را از شرکت ساندرز بیرون می‌کشد. ساندرز که اهل مشورت با دیگران نیست عصبانی می‌شود و این آغاز دردسرهای اوست. چون تا به‌ خودش می‌آید می‌فهمد دوباره 13 ساله شده. حالا شرکتش در آستانه انحلال است و بدتر این‌که هیچ‌کس او را نمی‌شناسد. موقعیت فانتزی و تناقض خنده‌دار داستان به‌واسطه این است که ما یک زن 38 ساله از خودراضی را در بدن یک دختر 13 ساله می‌بینیم. ساندرز در موقعیت جدید نوعی بلوغ عاطفی و اجتماعی را تجربه می‌کند چون باید از زاویه دید یک کودک به مسائل نگاه کند. این درام کمدی و فانتزی جالب، دنیای زنانه شیرینی دارد؛ به‌شرط این‌که منطق داستان و فانتزی موجود در آن را بپذیرید تا از تماشایش لذت ببرید.

>>> تماشای فیلم با دوبله اختصاصی

نکته 1: برای تماشای فیلم با اینترنت همراه نیازی به خرید اشتراک ندارید. (حجم مصرفی شما تمام بهاء می‌شود). فقط کافی است برای تماشای بهتر آخرین خبرتان را به روز کنید.  
نکته 2: اگر می‌خواهید با تلویزیون هوشمند فیلم تماشا کنید کافی‌ست اینترنت همراه را روی تلویزیون هات‌اسپات کنید و «بیا نی نی» را در مرورگرتان جست‌وجو کنید.
نکته 3: اگر هم از اینترنت خانگی استفاده می‌‌کنید می‌توانید با کمترین قیمت ممکن یک اشتراک بگیرید. در این حالت حجم اینترنت مصرفی شما نیم بهاء خواهد بود.
برای تماشای فیلم و سریال‌های بیشتر به بخش «سینما و چهره» بیا نی نی بروید. این پیشنهادها را هم از دست ندهید:

.

.

.

.

.

مسابقات فریزبی بانوان کشور

مسابقات ملی فریزبی بانوان کشور با عنوان دومین دوره لیگ دیسک طلایی، از ۱۲ تا ۱۵ آذر ماه به مدت سه روز با حضور بیش از ۱۵۰ ورزشکار فریزبی کار در ۱۰ تیم از استان‌های اصفهان، فارس، یزد، کرمان، تهران، بوشهر، همدان، سیستان و بلوچستان، سمنان و مرکزی در شهر ماهان استان کرمان برگزار شد که در نهایت تیم همدان به مقام قهرمانی رسید و تیم‌های اصفهان و سیستان و بلوچستان به ترتیب دوم و سوم شدند.

وابستگی کودک به عروسک

کودکان بسیاری هستند که در هنگام بازی کردن خود در مورد این که چه نقشی در بازی خود ایفا می کنند، با عروسک های خویش بازی می کنند. اما بعضی از کودکان به شدت به این عروسک ها و یاران خویش در بازی های خود وابسته می شوند و نمی توانند این وسایل بازی را از خود جدا کنند. این مسئله می تواند والدین را بر آن دارد تا در این مورد با مشاوران و روانشناسانی که در حوزه کودکان فعالیت می کنند، گفت و کرده و بتوانند با کسب نظراتی از این متخصصان، وابستگی کودک خود به عروسک هایش را ازبین ببرند.

وابستگی کودک به عروسک
وابستگی کودک به عروسک جزو اتفاقات طبیعی در دوران خردسالی و کودکی به حساب می‌آید، این اتفاق به عوامل نسبتا محدود و خاصی بستگی دارد که دست به دست هم می‌دهند تا فرزندمان علاقه شدیدی به عروسک پیدا کند. این علاقه و وابستگی در طولانی مدت می‌تواند اثرات منفی داشته باشد.
عروسک از آن دسته اسباب بازی هایی است که به دلیل مشابه بودنش به انسان، نیروی احساسات بسیار زیادی را به کودک منتقل می‌کند، به همین دلیل است که اگر روزها و سال‌ ها فرزندمان را کنترل نکنیم، در آینده باعث ایجاد دردسر خواهد شد؛ البته این را نیز باید بگوییم که؛ نوع اسباب بازی، تنها دلیل وابستگی‌ شان به عروسک نیست چرا که علاوه‌ بر داشتن نکات منفی، نکات مثبتی نیز وجود دارند.
وابستگی فراتر از حد، به موارد بسیار زیادی آسیب می زند و باعث ایجاد اعتیاد می‌شود. اما علاقه مند بودن صحیح فرزند می‌تواند موجب آرامش روحی برای هرکسی باشد و محیط شادابی را خلق کند. تا جایی که می‌شود با توجه به نکات کلی گفته شده، بایستی از ایجاد یک تمایل و علاقه شدید، جلوگیری نمود.

دلایل وابستگی کودکان به عروسک
وابستگی کودکان به عروسک امری طبیعی تا سنی مشخص است. اما در برخی مواقع شاهد این موضوع هستید که کودکتان از سن بازی کردن و وابستگی با عروسک خود گذشته است و همچنان میزان وابستگی وی به عروسک خویش بالا است. در این مواقع وابستگی کودک به عروسک خود وابستگی طبیعی شمرده نمی شود و دلایل دیگری در این موضوع دخالت دارند که در ادامه به این دلایل پرداخته خواهد شد.

1-استرس
کودک ما اگر متحمل استرس بیش‌ از حدی شود ممکن است به عروسک خود احساس امنیت بیشتری را نسبت به خانواده‌اش داشته باشد. استرس می‌تواند از عوامل مختلفی تشکیل شده باشد، تعدادی از این عوامل عبارتند از:مشکلات و دعوا احساسی با خانواده، مشکلات بین پدر و مادر، ترس از تنبیه شدن، داشتن افکار منفی نسبت به خود، دعوا با دوستان و همسایگان هم سن و سال، خراب شدن وسایل، تکالیف بسیار زیاد مدرسه، عقب افتادن تحویل تکالیف، مورد آزار و اذیت کسی قرار گرفتن همینطور موارد دیگری که تا حد امکان باید از بوجود آمدن آن‌ ها جلوگیری کرد.
استرس تنها عامل نمی باشد؛ بلکه به شرایط روحیه‌ای کودک و اعتماد به نفس او هم بستگی دارد. فرض کنید کودک به جز داشتن استرس، نتواند حرف دلش را هم به ما بگوید یا خواسته‌ خود را بیان نماید، در این شرایط کودک احساس تنهایی می‌ کند و حرف خود را بازگو نمی‌ کند، به همین دلیل به عروسک‌ هایی پناه می‌برد که تداعی‌ گر انسان ها هستند و در نتیجه، عروسک رفیق صمیمی فرزندمان برای درد و دل‌ هایش می‌شود.

2-تنش های زیاد در خانواده و ترس از تنهایی
یکی از دلایل جدی وابسته شدن بچه ها به عروسک تنش‌ های بیش‌ از حد در خانه است. وجود این بحث‌ ها و تنش‌ ها افکار کودک را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهد، به همین خاطر نسبت به افراد خانواده بی‌ اعتناتر شده و عروسک را به عنوان شاخص اصلی محبت برای خود انتخاب می‌کند.
تا به اینجا موارد متعددی در رابطه با علت وابستگی کودک به عروسک را بررسی کرده‌ایم اما یکی از دلایل بسیار معروف این موضوع، ترس کودکان از تنها خوابیدن است. کودک عروسک را در زمان خواب با خود حمل می‌کند تا این احساس ترس از بین برود، در حالی که این عروسک باربی هیچ حرکتی نمی‌کند اما هرچه لطیف تر باشد، برای کودکان بیشتر مایه آرامش خواهد بود و اگر هر شب تکرار شود بیشتر و بیشتر باعث وابستگی می‌شود.
3-نوع شخصیت کودک
اینکه تمامی موارد را به «ترس، استرس و تنش» ربط دهیم آنچنان جالب نیست. شاید بسیاری از کودکان هیچ اضطراب و استرس خاصی نداشته باشند اما به دلیل جنسیت و اخلاقی که خدا به آنها اعطا کرده است، بیشتر از هرچیز دیگری به عروسک ها علاقه مند می‌شوند. پس همه این موارد منفی و از سر مشکل روحی نمی باشند.

چگونه چیزی را به جای عروسک جایگزین کنیم؟
از تنش‌ها، تنهایی خوابیدن و تولید احساس بالاتر از حد جلوگیری کنید، در ضمن در این مسیر دادن روحیه انرژی بخش و افزایش اعتماد به نفس را نیز به هیچ وجه فراموش نکنید. در ادامه موارد مهمی را برای سرگرم کردن کودک معرفی خواهیم کرد تا بتوانیم جایگزین هدفمند، مناسب و درستی را انتخاب کنیم، این جایگزین به این معنی نیست که ارتباط کودک با عروسک را به طور کامل قطع کنید، بلکه باید در طول زمان و با بالا رفتن سن فرزند، این کار را انجام دهید.
کنسول‌ های بازی، بازی‌ های خانوادگی، ایده برای سرگرمی کودک، تهیه اسباب بازی های سرگرم کننده و ساخت و سازی مانند تهیه فیلم و انیمیشن و تماشای آن با خانواده، برطرف کردن کمبودها، ارتباط با دوستان واقعی و موارد دیگری که با فکر کردن به آن‌ ها می‌ توانیم از وابستگی مشکل آفرین کودک به عروسک جلوگیری کرده و آن‌ ها را با محیط واقعی، بازی‌ های ویدیویی و سرگرمی‌ های خانوادگی رشد و توسعه فردی دهید.

علت وابستگی کودک به عروسک
بازی کردن برای کودکان مانند یک حوض کوچکی است که ماهی های کوچک قرمز رنگ در آن شنا می کنند و برای ماهی ها بزرگی و کوچکی حوض مهم نیست تنها مساله مهم احساس لذتب خشی است که با بازی کردن و شنا کردن بدست می آورند. پس همان طور که نباید ماهی را از حوضش جدا نمود، کودک نیز برا شادی، زندگی و آرامش نیاز به بازی کردن و عروسک بازی دارد.
وابستگی بیش از حد کودک به عروسک و اسباب بازی هایش نشانه این می تواند باشد که کودک در بازی با عروسک دخترانه و یا حتی عروسک های باربی، می تواد اقتدار و برتری طلبی و شخصیت برتری طلب خود را نشان دهد و عروسک و لباس هایش را به هر شکلی که می تواند در بیاورد و با آنها مانند پدر یا مادرش برخورد نماید و مطمئن هستند که هیچ گونه برخورد تند و خشنی را از ظرف آنها نمی بینند.
نشانه دیگر این است که کودکان دوست دارند که همیشه از طرف والدین و اطرافیان مورد توجه قرار بگیرند و برخی از رفتارهای گاها خشن با عروسک هایشان می تواند نشانه جلب توجه باشد. پدر و مادرها باید توجه ویژه ای به این کودکان وابسه داشته باشند و حواسشان به رابطه ای هر کودک با اسباب بازی هایش دارد، باشد. چرا که این مدل ارتباط مانع از رشد عاطفی و اجتماعی کودک و کسب مهارت های ارتباطی است.
برخی دیگر از نشانه ها
گاهی اوقات این ارتباط نشانه نداشتن احساس امنیت است و کودک می خواهد با حضور عروسک اش از تنهایی در بیاید. مثلا زمانی که قرار است به مهد کودک برود و در آنجا هنوز نتوانسته دوستی پیدا کند، دوست دارد با خود یک اسباب بازی را ببرد. در اکثر موارد این رفتار طبیعی است و به مرور زمان از شدت آن کاسته می شود.
کودکانی که والدین آنها در منزل حضور زیادی ندارند و همیشه در حال دعوا و پرخاشگری هستند و رابطه خوب و پایدار با آنها ندارند، بیشتر دچار این اختلالات رفتار می شوند و به عروسک ها پناه می برند.

کنترل وابستگی کودک به عروسک
در بسیاری از این موارد شاهد این موضوع هستیم که والدین با روشی بی رحمانه قصد دارند این وابستگی را ازبین ببرند. باید این نکته متذکر شود که والدین نه تنها این اجازه را ندارند که با فرزند خویش به شکل ظالمانه رفتار کنند، بلکه می بایست از این توانایی برخوردار باشند تا بتوانند خود را جایگزین عروسک کنند و در تلاش باشند تا این میزان از علاقمندی کودک نسبت به عروسک خویش را به سمت خود انتقال دهند. 

1-رفتار توام با محبت
اولین و مهم ترین روش در کاهش میزان وابستگی کودک به عروسک خویش این است که والدین به نحوی با کودک خود رفتار کنند تا بتوانند حس اعتماد و از همه مهم تر حس امنیت کودک نسبت به والدین خود را تقویت کرده و باعث نزدیکی کودک به ایشان شود.
ما در بسیاری از مواقع شاهد این موضوع هستیم که والدینی به مشاوران و روانشناسان مراجعه کرده و به نحوی با رفتار خویش میزان امنیت کودک نسبت به خود را به نحوی کاهش داده اند که کودک این احساس امنیت را از عروسک خویش طلب می کند. در این موقع ایراد از والدینی بوده است که نتوانسته اند با رفتاری مهربانانه و با عطوفت بسیار، کودک خود را به سمت خویش کشانده و باعث شوند کودک بتواند به ایشان به عنوان والدینی مهربان اعتماد کند.

2-توجه به کودک
کودکان از والدین خود و بزرگتر ها می آموزند که چگونه و به چه شکل رفتار کنند. به همین دلیل در بسیاری از موارد کودکان با آموختن رفتاری از طرف بزرگتر ها، با شوق و ذوق این رفتار را در مظهر دید والدین خویش قرار داده و انتظار دارند والدین نیز بتوانند این رفتار را مشاهده و تایید کنند.
در این موقع است که کودکان در می یابند مورد توجه والدین قرار گرفته و به طور ناخودآگاه به سمت والدین خویش کشیده می شوند. اما در برخی مواقع والدین این رفتار درست کودک را دیده و با بی توجهی از این رفتار عبور می کنند. در این موقع است که کودک تصور می کند اهمیتی برای والدین خویش ندارد و به همین دلیل از ایشان فاصله گرفته و به سمت عروسک خویش کشیده شده و این رفتار را در مقابل عروسک خود به نمایش می گذارد.

3-دادن مسئولیت های کوچک به کودک
این که با واگذار کردن مسئولیت های کوچک به کودک خویش این احساس را به کودک بدهید که او را می بینید و از او درخواست هایی دارید و با دادن مسئولیت به این کودک می توانید به او حس مهم بودن بدهید، باعث می شود که کودک بتواند به والدین خود اعتماد کرده و این اعتماد باعث می شود به جای عروسک، به والدین خود نزدیک شود. این نزدیکی هم برای والدین و هم برای کودک بسیار دل چسب است و به همین دلیل می تواند وابستگی خود به عروسک خویش را کاهش داده و علاقمندی بیشتری به والدین خود پیدا کند.

سخن آخر
در انتها باید بیان شود که والدین می توانند به روش های بسیار زیادی که می توانند توسط مشاوران و روانشناسان از آن ها آگاه شوند، مشکلات و اختلالات کودکان خود را ازبین ببرند. به همین دلیل توصیه می شود که والدین در این مواقع حتما از مشاوران و روانشناسانی که در حوزه ی کودکان تخصص داشته و فعالیت می کنند، کمک گرفته و با مراجعه به ایشان و دریافت راهکار های مناسب از آن ها، بتوانند به بهترین شکل ممکن با مشکلات کودکان خود کنار آمده و این مشکلات را حل کنند.

فرزندان مجازی چه کسانی هستند؟

خاطرم می‌آید زمانی که خودم کودک بودم و آن دوره هیچ خبری از اینترنت و فضای مجازی، گوشی های همراه و رایانه نبود، ارتباط اعضای خانواده مان گرم و صمیمی بود، بیشتر با هم صحبت می‌کردیم، به تفریح و گردش دسته جمعی می رفتیم یا با اقوام ارتباط داشتیم. شاید نسل جدید این مطلب را بخوانند و روی ترش کنند اما واقعیت همین سفره های کم رنگ و دورهمی های دیرهنگام و صحبت نکردن هایمان با هم است. بله درست است عصر امروز، عصر فرزندان مجازی است که خودشان را هم کمتر می‌بینند ، وای به حال پدر و مادرشان و همه تأثیرپذیری شان از همین فضای خاکستری مجازی است چه اینکه می بینیم همین تاثیرپذیری باعث چه مصیبت ها و داستان هایی در سطح خانواده ها و اجتماع می شود.

*خانواده قربانی زندگی الکترونیک

یکی از مهمترین نکته های زندگی امروزی کاهش روابط خانوادگی و انزوای اجتماعی افراد است. شهروند دنیای مجازی شدن با آشنایی فناوری های عصر سایبر به طور طبیعی با چالش ها و تنش های خاص خود همراه خواهد بود.برای نمونه رابطه والدین و فرزندان اولین قربانی های زندگی الکترونیک به شمار می روند، به واسطه فرد محوری شدید فناوری های نوین ارتباطی ، با چالش های ویژه ای روبه رو خواهد شد.

نگاه و نگرش صاحب نظران درباره کیفیت و چگونگی اثربخشی ابزارهای الکترونیک با سبک زندگی بشر امروز می تواند با یکدیگر متفاوت باشد. بعضی از نظرات بر تاثیر منفی و برخی از آنها بر تاثیر مثبت فناوری های جدید ارتباطی در روابط اجتماعی افراد صحه می‌گذارد. دنیای مجازی دارای ویژگی های منحصر به فردی است. مایکل لینچ در کتاب «اینترنت ما: اطلاعات زیاد و فهم کم در عصر کلان داده ها» به زوایای متفاوت دقت کرده است. بنابردیدگاه او انسان شیوه های مختلف برای دانستن دارد: گاهی صرفا داده ها را از جهان اخذ می‌کند، گاهی درباره آنها تأمل و برایش استدلال می کند و گاهی آنها را می فهمد. از این میان شیوه آخر که به فهم منجر می شود، ارزش بالایی دارد. در واقع اینترنت ما را وادار کرده است که برای رشد شرایط حاصل از تجربه دیجیتالی را برای توجه و تمرکز بیشتر مورد توجه قرار می دهیم:

*مقایسه فرزندان طبیعی و مجازی

صفورا جهانشاهی نویسنده کتاب «دختر مامان، پسر بابا» درباره تفاوت های روابط قبل و بعد از ظهور اینترنت می گوید: «در روابط قبل از ظهور اینترنت زمان گفت وگوی مطلوب در بین خانواده ، درک متقابل کوچکترها با والدین، وعده های غذایی مشترک و داشتن اطاعات بسیار از همدیگر صورت می گرفت اما تعاملات عصر سایبر محدود به حضور فیزیکی و داشتن جریان تنهایی فردیت گرا و تاثیرپذیری زیاد از ارزش های جهانی و دور از آداب و سنت ملی و منطقه ای است.

در عصر گذشته پرجمعیت بودن خانواده موجب نظارت اعضای خانواده بر هم می شد . شلوغی و گرمی روابط فامیلی، اکسیژن عاطفی بین خانواده را تقویت می کرد اما عصر سایبر خانواده های کم جمعیت و دور از هم با احساس تنهایی و حسرت ایجاد کرده است. در دوره گذشته عوامل موثر بر رشد و تربیت محدود به دانش و مهارت والدین بود اما عصر سایبر ارزش های تربیتی خانواده را زیرسوال می برد و درگیری فرزندان با والدین را بیشتر کرده است و در نهایت در گذشته رشد طبیعی فرزندان با تحرک و نشاط جسمی بود اما عصر کنونی علیرغم رشد ذهنی بچه ها، کم تحرکی و وابستگی به یادگیری سایبری و اعتیاد به بازی های آنلاین را تقویت می‌کند.»

با این حال علاوه بر همه این مباحث استفاده نیمه دانی بزرگترها را نباید کاملا بر گردن فناوری های دیجیتال انداخت، به هرحال هر تکنولوژی جدیدی دارای محاسن و معایبی است. تعامل با جهان واقع فهم چگونگی و چرایی وقوع فیزیکی اطلاعات را به ارمغان می آورد. حال آنکه هیچ تجربه آنلاینی از پس ایجاد چنین مفهومی بر نمی آید. به همین دلیل است که بسیاری از کاربران فیس بوک یا هر فضای مجازی دیگری هنوز هم احساس می کنند یک جای روابط در آن می لنگد چون چیزی که این فضاها به ما می دهد، بدل صمیمیت و فهم دو طرفه است نمونه واقعی آن الگوی لایک ها و دیس لایک های آدم حرف های زیادی در خود دارد. این الگوها به ما اجازه نمی دهد که آنها را بفهمیم بدین ترتیب فیسبوک یا هر فضای مجازی دیگر می داند اما نمی فهمد.

*چطور در این عصر فرزند تربیت کنیم

صفورا جهانشاهی در این باره می گوید: شامل برخی موارد زیر بتواند به فرایند تربیت فرزندان در  عصر سایبر ما را یاری برساند:

1-شناختن این پدیده: نادانی یا نیمه دانی والدین درباره عصر سایبر و نحوه ارتباط بچه ها با فضای مجازی و اینرنت باعث می شود که مشکلات زیادی دامنشان را بگیرد. فرزندان جهان دیجیتال به جهت کم کاری و نیمه دانی ما به شرایط دشوار نزدیک می شوند. متاسفانه بسیاری از والدین امروزی برای پرداخت هزینه خرید وسایل الکترونیک و اینترنت همه گونه رنجی را به خود تحمیل می‌کنند اما برای درک فرهنگ و ملاحظات تربیتی آنگونه که باید اولویت قائل نمی شوند.

2-شناختن بهتر خود: یعنی شناخت حالات روحی و روانی و جسمی خود

3-درک تفاوت احساس سایبری و حالت های طبیعی به معنای همان تفاوت هایی که در موارد بالا بین دنیای سایبر و دنیای واقعی مطرح شد.

4-مصرف همراه با زمان و برنامه: خانواده ها می بایست برای استفاده فرزندانشان از فضای مجازی زمان و مکان مناسب طراحی کنند تا با چالش روبه رو نشوند.

5-در اختیار داشتن کیفیت عملکرد فرد در دنیای مجازی: به معنای نظارت درست بر اینترنت و فضای مجازی و دوستان فرزندانشان در این فضا

6-پرهیز از وسوسه های سایبری: خود پدر و مادر در این زمینه بهتر است مراقب باشند که الگوی نامناسبی برای فرزندانشان نشوند.

7-داشتن برنامه های جذاب گوناگون و ایجاد برنامه های متنوع برای همه اعضای خانواده: اگر انتظار داریم که صبح تا شب فرزندمان سرش در گوشی یا لب تاپ نباشد، برایش برنامه بگذاریم و تفریحات مناسب ایجاد کنیم.

8- استفاده از مشاوران و روانشناسان معتبر و مطمئن که در مواردی که احساس خطر می کنیم، مورد نیاز است.

در نهایت اینکه امروزه کمتر خانواده ای یافت می شود که در مسیر تربیت فرزندان خود یا روابط زناشویی یا تهدیدهای جدید و شگفت انگیز روبه رو نشده باشد. برای کاهش این چالش ها باید هم اطلاعات کسب کنیم و هم از دیگرانی که در این زمینه تخصص دارند، اطلاعات کسب کنیم .