- برند :
متفرقه - دستهبندی :
جوراب و ساق پسرانه

مشخصات فنی
مشخصات کلی محصول
-
جنس
پنبه
-
طرح پارچه
طرح دار
-
قد
کوتاه
سایتی برای نی نی ها و مامانا

پنبه
طرح دار
کوتاه





پلاستیک
دارد
پارچه پلاشی

دورو
پشم و پنبه
توسط دست
,
توسط ماشین لباس شویی

دارد
کیت و مسیر ماشین بازی
ماشینهای راهسازی
پلاستیکی
دارد
ندارد
ندارد

از بدو تولد
دارد – سه حالته
ندارد
دارد
دارد
دارد

اگر به دنبال ساده ترین روش برای پاک کردن صورتتان از آلودگی و آرایش هستید، دستمال مرطوب پاک کننده شرکت وی کر یکی از بهترین گزینه ها است چرا که بدون نیاز به آب و مواد شوینده به راحتی پوست را تمیز و آرایش را پاک می کند. این دستمال نیازی به همراهی شیر پاک کن و یا صابون ندارد و فقط کافی است روی پوست کشیده شود تا آلودگی ها را جذب کند. دستمال مرطوب پاک کننده صورت وی کر فاقد الکل، مواد رنگی و صابون است و مناسب انواع پوست ها، حتی پوست های حساس است. این دستمال مرطوب می تواند به راحتی و سریع، آرایش صورت، دور چشم و حتی آرایشهای ضد آب را پاک کند و به دلیل داشتن عصاره آلوئه ورا در بافتهای دستمال، پوست را مرطوب و نرم می کند. در ترکیبات این دستمال از آلانتوئین که ضد التهاب و ضد اسپاسم است و به بازسازی سلولی و جوان سازی کمک می کند استفاده شده و اثر ترمیم کنندگی آن به دلیل وجود ویتامین E است. شرکت وی کر که در زمینه تولید محصولات بهداشتی و سلولزی یکی از موفق ترین شرکت های داخلی محسوب می شود برای دستمال های مرطوب از الیاف نبافته (Non Woven) استفاده کرده که در عین حال که لطیف و نرم هستند از مقاومت و ضخامت خوبی نیز بهرهمند هستند.
70 عدد
5.5
بله
بله
خیر
مرطوب کننده
,
پاک کننده آرایش
,
نرم کننده
,
ضدالتهاب
بله
ویتامین E
ایران
سازمان غذا و دارو

سه دلیل رایج در مورد زنانی که هپارین در دوران بارداری یا بعد از تولد استفاده میکنند عبارتند از:
لخته ای که در طول این بارداری یا بارداری قبلی ایجاد شده است.
افزایش خطر ایجاد لخته در دوران بارداری یا بعد از تولد، به عنوان مثال بعد از برخی از زایمانهای سزارین یا اگر شما برای مدت زمانی بیحرکت هستید.
به طور کلی مصرف داروی ضد انعقاد طولانی مدت، به عنوان مثال به دلیل ترومبوز مکرر.
بیشتر بخوانید: داروهای مجاز بارداری کدامند؟

برای خانمهای باردار و زنانی که زایمان کردهاند هپارین یک ضد انعقاد کننده است و توسط کالج سلطنتی متخصص زنان و زایمان توصیه میشود. این دارو از جفت عبور نمیکند و به همین دلیل ایمن در نظر گرفته میشود.
هیچ مدرکی دال بر این نیست که هپارین، از جمله مورد استفاده ما (آنوکساپارین)، به دلیل ماهیت دارویی به شیر مادر منتقل میشود. اگر مقدار بسیار کمی به شیر مادر منتقل شود، توسط اسیدهای معده شکسته میشود، بنابراین هرگونه جذب توسط کودک تغذیه شده با شیر مادر ناچیز است. هیچ عوارض جانبی بر روی هر نوزاد گزارش نشده است. بنابراین در نظر گرفته میشود که هپارین در هنگام شیر دادن بیخطر است.
وارفارین، یکی دیگر از داروهای ضد انعقادپذیر به شکل قرص است که از جفت عبور میکند و ممکن است به جنین آسیب برساند. آسپرین دارای خاصیت محافظتی ضعیفی است اما در صورت در در معرض خطر متوسط و زیاد بودن ، توسط متخصصان توصیه نمیشود چون از ابتلا به DVT جلوگیری نمیكنند. جوراب های فشرده سازی DVT الاستیک دارای خاصیت محافظتی در برابر DVT هستند، اما پوشیدن آن میتواند ناراحت کننده باشد و در مقابل ترومبوز هیچ جای دیگری جز پاها محافظت نمیکنند.

هپارین توسط اسیدهای معده شکسته میشود و بنابراین نمیتوان آن را به صورت خوراکی دریافت کرد و باید از طریق تزریق به لایه چربی بافت زیر پوست تزریق شود. این نوع LMWH معمولاً یك بار در روز تجویز میشود اما ممكن است دو بار در روز خصوصاً در دوران بارداری تجویز كنیم.
عوارض جانبی هپارین شامل موارد زیر است:
این بستگی به این دارد که چرا هپارین دریافت میکنید تا چه زمانی تزریقات شروع شود. برخی از افراد در اوایل بارداری شروع به تزریق هپارین میکنند اما برخی دیگر تنها پس از زایمان هپارین دریافت میکنند.


به گفته روانشناسان، خوشبختانه مادران در دهه ۳۰ سالگی هنوز استقامت و انعطافپذیری خوبی دارند؛ کیفیتهایی که برای بزرگ کردن یک بچه کوچک مفید است. البته هر فردی متفاوت است اما مادران در این سن و سال معمولا خودشناسی بهتری نسبت به مادران ۲۰ ساله دارند و به اندازه مادران ۴۰ ساله هم بر رفتارها و روشهای خاص خودشان پافشاری ندارند.
از بسیاری جهات بارداری بالای ۳۰ سال و بچهدار شدن در این سن از لحاظ مالی و عملی مناسب است. احتمالا در این سن و سال درآمد شما و وسواستان برای خرج کردن پول بیشتر از ۲۰ سالگیتان است که تازه وارد بازار کار شده بودید. همچنین که نسبت به یک خانم ۴۰ سال به بالا- که از لحاظ شخصیتی و حرفهای برایش سخت است شغل عالی رتبهاش را به خاطر بچه خدشهدار کند- هم انعطافپذیری بیشتری دارید.
بیشتر بخوانید: بارداری بالای 40 سال امکان پذیر است؟
وقتی بحث به بارداری بالای ۳۰ سال به خصوص بعد از ۳۵ سالگی میرسد، همه مطالعات محققان نشان میدهند که بارداری در این سن میتواند سخت باشد.
قدرت باروری شما در اوایل ۳۰ سالگی فقط مقدار کمی نسبت به دهه ۲۰ سالگیتان فرق کرده و احتمال سقط جنین یا تولد نوزادی با سندرم داون فقط اندکی بالاتر از ۲۰ سالگی شماست اما قدرت باروری بعد از ۳۵ سالگی، با شتاب بیشتری کاهش مییابد.
ضمن اینکه افزایش احتمال بروز بقیه مشکلات و اختلالات ژنتیکی هم در بارداریهای بالای ۳۰ سال و ۳۵ سال، یکی دیگر از نگرانیهای متخصصان است و به همین خاطر در بارداریهای بالای ۳۰ سال با سابقه اختلالات ژنتیکی و در تمام بارداریهای بالای ۳۵ سال (با سابقه یا بدون سابقه اختلالات ژنتیکی) متخصصان انجام آزمایشهای خون برای بررسی DNA آزاد جنینی در پلاسمای خون مادر، آزمایش آمنیوسنتز، نمونهگیری از پرزهای جفتی (نمونهگیری از پرزهای کوریونی) یا سایر غربالگریهای دقیق بارداری را تجویز میکنند.

بارداری بالای ۳۰ سال میتواند احتمال بروز اختلالات و پیچیدگیهای بارداری را افزایش دهد:
همزمان با افزایش سن خانمها، احتمال سقط جنین به تدریج اما به صورت ثابت افزایش مییابد. همچنین که احتمال بارداری خارج رحمی در زنان ۳۵ سال به بالا بیش از زنان جوانتر است.
نرخ سزارین در زنان بالای ۳۵ سال هم بیشتر است: زنان بالای ۳۵ سال با احتمال ۴۳ درصد سزارین روبرو هستند و این مقدار در زنان ۲۰ ساله (۲۰ تا ۲۹ ساله) به سختی به ۳۰ درصد میرسد.
به گفته محققان، این افزایش احتمال سزارین به خاطر افزایش مشکلات بارداری مثل دیسترس جنین یا طولانی شدن مرحله دوم زایمان است که در مادران مسنتر بیشتر رخ میدهد.
البته قدرت باروری هم در هر خانمی متفاوت است اما محققان میگویند در ۳۵ سالگی، اگر خانمی بخواهد بچهدار شود، باید این مسئله را به شکل جدیتری دنبال کند؛ به خصوص اگر بخواهد بیش از یک فرزند داشته باشد.
متخصصان معمولا به خانمهای بالای ۳۵ سال توصیه میکنند که حواسشان به بارداری دوم هم باشد؛ چراکه اگر برای بارداری در سن ۳۵-۳۶ سالگی نیاز به دارو داشته باشند، بسیار از زنان با مقدار کمی دارو بچهدار خواهند شد اما همین خانمها زمانی که آماده بارداری دوم هستند- حدود ۳۹ سالگی- داروهای قبلی تاثیر کمی برایشان خواهد داشت.
به گفته متخصصانی که در مراکز ناباروری فعالیت دارند، میزان باروری بین ۲۹ تا ۳۵ سالگی خانمها تا حد زیادی کاهش مییابد، با این حال بیشترِ خانمهای ۳۵ ساله هم همچنان مشکلی برای بارداری نخواهند داست. اما در سنین ۳۸ و ۳۹ سال، سن و سال به یک معضل جدی تبدیل میشود.
به طور کلی، شما در دهه ۳۰ سالگی در هر دوره تخمک گذاری تنها ۱۵ درصد احتمال بارداری دارید. به عبارت دیگر احتمال بارداری شما در یک سال ۷۵ درصد است. اما قدرت باروری همزمان با افزایش سن، کاهی مییابد. بنابراین شما در اواخر ۳۰ سالگی، کمتر از ۶۵ درصد احتمال باروری در یک سال خواهید داشت.
همچنین ریسک سقط جنین از اوایل ۳۰ سالگی به آرامی افزایش پیدا میکند اما از اواسط تا اواخر ۳۰ سالگی، سرعت افزایش بیشتری خواهد داشت: احتمال سقط جنین در ۳۵ سالگی ۱۸ درصد است اما اواخر ۳۰ سالگی و نزدیک به دهه ۴۰ سالگی این مقدار به ۳۴ درصد میرسد.

شکی نیست که بارداری در هر سنی باعث تغییرات زیادی در بدن شما میشود. هر قدر سنِ بارداری شما بالاتر باشد، تغییرات فیزیکیتان هم چالش بیشتری برای شما خواهد داشت.
بسیاری از خانمها در سنین ۳۰ تا ۳۹ سالگی همچنان از لحاظ فیزیکی فعالند و برنامه ورزشی و تناسب اندام مشخصی را دنبال میکنند. داشتن تناسب اندام و حفظ آن برای فعال ماندن در دوره بارداری، به شما کمک میکند احساس قدرت کنید و علائم جسمی مربوط به بارداریتان به حداقل میرسد.
اگر در حال حاضر ورزش میکنید، معمولا دلیلی برای قطع ورزش به خاطر بارداری وجود ندارد؛ مگر اینکه پزشک برای شما استراحت مطلق یا کاهش فعالیت ورزشی تجویز کند. در غیر این صورت، یک برنامه ورزشی متناسب میتواند بسیاری از مشکلات بارداری که باعث درد و فشارهای بدنی میشود، از شما دور کند.
ورزشهایی مثل شنا، یوگا، پیادهروی و … با اجازه پزشک بسیار مناسب هستند و به کاهش استرس و فشار بارداری کمک میکند. برخی مطالعات نشان دادهاند زنانی که در دوره بارداری همچنان از نظر فیزیکی فعال هستند، درد زایمان سبکتری داشته و مدت زمان زایمانشان کوتاهتر است.
البته سن ۳۵ تا ۳۹ سالگی زمانی است که معمولا خانمها دوقلودار میشوند؛ حتی بدون استفاده از داروهای درمان ناباروری که احتمال چندقلوزایی را افزایش میدهند.
به طور خاص، شما در هر دوره تخمک گذاری یک تخمک آزاد میکنید. اما وقتی سنتان بالاتر میرود، سطح هورمون تحریککننده فولیکولِ شما (FSH) هم افزایش مییابد. با این افزایش هورمونی، شانس آزاد شدن بیش از یک تخمک در یک دوره تخمکگذاری افزایش مییابد و به این ترتیب احتمال چند قلوزایی هم بیشتر میشود.
بنابراین خانمهای مسنتر بر اساس آمارها، شانس کمتری برای بارداری دارند اما اگر باردار شوند، احتمال دوقلوزایی یا چندقلوزاییشان بیشتر است.

برای این که احتمال بارداری نرمال و طبیعی و داشتن یک فرزند سالم را برای خودتان افزایش دهید، باید به چند نکته مهم قبل از اقدام به بارداری دقت کنید.
۱. پیش از اقدام به بارداری به مطب پزشکتان بروید.
۲. غربالگریهای ژنتیکی را انجام دهید
۳. فولیک اسید میل کنید و کمبود ویتامین A را هم بررسی کنید.
۴. نوشیدن الکل، کشیدن سیگار و مصرف دارو را کنار بگذارید و در صورت نیاز، از متخصصان ترک کمک بگیرید.
۵. یخچالتان را پر از غذاهای سالم کنید.
۶. مصرف کافئین خود را کنترل کنید.
۷. به وزن سالم برسید.
۸. مراقب نوع ماهی مصرفیتان باشید.
۹. یک برنامه ورزشی مناسب را شروع و دنبال کنید.
۱۰. به دندانپزشکی بروید.
۱۱. بودجه مالیتان را بررسی کنید.
۱۲. سلامت روانتان را کنترل کنید.
۱۳. مراقب انواع عفونتها باشید.
۱۴. خطرات محیطی را کاهش دهید.
۱۵. به تصمیمتان فکر کنید.
۱۶. زمان تخمک گذاریتان را محاسبه کنید.
۱۷. روشهای پیشگیری از بارداری را کنار بگذارید.
ضمنا اگر سنتان کمتر از ۳۵ سال است و در یک سال اخیر به طور مرتب (هفتهای ۲-۳ بار) رابطه محافظتنشده برای بارداری داشتهاید اما نتیجهای نداشته، حالا وقتش است که با یک متخصص بیماریهای زنان و نازایی مراجعه کنید.
اگر ۳۵ سال یا بیشتر سن دارید، در صورتیکه ظرف ۶ ماه اخیر به صورت مرتب رابطه زناشویی محافظت نشده به قصد بارداری داشتهاید و هنوز باردار نشدهاید، به متخصصان باروری مراجعه کنید. البته اگر مشکلاتی دارید که باردار شدن را سخت میکنند- مثلا سابقه پریودهای نامنظم یا پریود نشدن، بیماریهای منتقله جنسی یا لگن درد دارید- باید قبل از اقدام به بارداری به متخصصان مراجعه کنید.

بیماریهای شایع قلبی در نوزادان بعد از تولد، سوراخ دهلیزی قلب است که بسیاری از آنها نگرانکننده نیستند. به همین دلیل ما به سراغ دکتر فریدون آشنایی، فوقتخصص بیماریهای قلب اطفال، رفتیم و درباره سوراخ دهلیزی قلب در نوزادان از او سوال کردیم.
قلب دارای 4 حفره است، دو حفره بالایی که دهلیز راست و چپ هستند و دو حفره پایینی که به آنها بطنهای چپ و راست میگویند. دهلیزهای قلبی که دو تا هستند، در قسمت بالای قلب به سمت سر بیمار قرار دارند و بطنها پایینتر هستند. بین این دو دهلیز، دیوارهای قرار دارد که معمولا بیشترین مشکلی که ممکن است برای آن اتفاق بیفتد، این است که دیواره بین دهلیزی سوراخ باشد. علت به وجود آمدن سوراخ دهلیزی این است که در دوران جنینی، دو دهلیز قلب به صورت یک حفره هستند و هرچه سن جنین بالاترمیرود بین آنها یک دیواره تشکیل میشود. اگر این دیواره به صورت کامل تشکیل نشود، سوراخ بین دهلیزی ایجاد میشود.

سوراخ بین دهلیزی قلب بیماری مادرزادی است و شایعترین زمان بروز آن، در زمان نوزادی است. هرچقدر سن نوزادان مبتلا به این عارضه بالا میرود تعدادی از آنها سوراخ بین دهلیزیشان بسته میشود. در اکثر نوزادان مبتلا به سوراخ بین دهلیزی، این اختلال در دوره نوزادی تشخیص داده نمیشود. چون در بسیاری از موارد ممکن است این نوزادان صدای اضافی قلب نداشته باشند. تنها تعداد کمی از این نوزادان در معایناتشان صدای اضافی یا صدای غیرطبیعی دارند. البته در همان دوران هم ممکن است پزشک اطفال نوزاد را معاینه کرده و آن صدای غیرطبیعی را تشخیص دهد. بنابراین اکوی قلب برای نوزاد انجام شده و این بیماری در او تشخیص داده میشود.
باید بدانید که در تعدادی از این نوزادان چون صدای غیرطبیعیشان خیلی واضح و مشخص نیست، ممکن است سوراخ دهلیزی در قلبشان تشخیص داده نشود.
معمولا نوزادان مبتلا به بیماری قلبی سوراخ دهلیزی قلب در ماهها یا سالهای اول هیچ علامتی ندارند اما ممکن است هرچه سنشان بالاتر رود صدای غیرطبیعی قلب هم واضحتر شده و مشخصتر شود. معمولا این کودکان دچار سرماخوردگیهای مکرر میشوند. در نهایت وقتی به دلیل سرماخوردگی از آنها عکس گرفته میشود و معاینه میشوند، ممکن است صدای غیرطبیعی قلب داشته باشند. همچنین قلب آنها در عکس کمی بزرگ است. به همین دلیل پزشک اطفال آنها را به متخصص قلب ارجاع میدهد.
علامت سوراخ بین دهلیزی در کودکان و نوزادان برخلاف سوراخ بین بطنی، ممکن است خیلی واضح نباشد. معمولا مهمترین علامتی که پدر و مادرها در این بچهها مشاهده میکنند، این است که امکان دارد قلبشان نسبت به نوزادان طبیعی تندتر بزند و تپش قلب داشته باشند. همچنین ممکن است افزایش وزنشان مطلوب نباشد که به دلیل سرماخوردگیهای مکرر است. چون بچههایی که سوراخ بین دهلیزی دارند، مستعد سرماخوردگیهای مکرر هستند.

اندازه سوراخهای بین دهلیزی در نوزادان متفاوت است و در درمان این اختلالات بسیار اهمیت دارد. اندازه سوراخهای بین دهلیزی با توجه به نوعشان فرق میکند. بهترین نوع این اختلال، سوراخ بین دهلیزی ثانویه است که در وسط دیواره سوراخ دارد. چون اگر این سوراخها کوچک باشند احتمال بسته شدن خود به خودی آنها وجود دارد اما دو نوع دیگر هیچوقت خود به خود بسته نمیشوند و تنها از طریق آنژیوگرافی و یا عمل جراحی بسته میشوند. اگر اندازه سوراخ کوچک باشد مخصوصا وقتی سوراخ بین دهلیزی از نوع ثانویه باشد، معمولا خود به خود بسته میشوند. اما اگر اندازه سوراخ متوسط یا بزرگ باشد معمولا خود به خود بسته نمیشود. بنابراین اندازه سوراخ بین دهلیزی و محل آن در این دیواره بسیار مهم است.
قسمت دوم گزارش را اینجا بخوانید.