این‌ها فقط چند نمونه از کم‌سن‌وسال‌ترین کودکان دنیا هستند که خودشان پدر شده‌اند.

آنچه شنیدید، توضیحی کلی از پویشی است که تحت عنوان«لزوم حضور متخصص بیهوشی زن در اتاق عمل بانوان» به ثبت رسیده و در همین راستا نیز به سراغ ثبت کننده پویش رفته ایم تا جزییات این مساله را از زبان خود او مطرح کنیم. لازم است بدانید که ثبت کننده پویش، بانویی از جامعه پزشکی است که هم به عنوان پزشک و هم به عنوان یک مادر، تجربیات شخصی خود را با ما در میان گذاشته و به همین سبب نیز از بردن نام او معذوریم. این خانم پزشک که خود را نماینده ای از بانوان معتقد می داند، در خصوص پویش مورد نظر می گوید:«یک خانم درحال زایمان عملا بیشتر بدنش پوششی ندارد و همه چیز از دستش خارج است. حالا تصور کنید در چنین شرایطی، چند آقا از متخصص بیهوشی گرفته تا کسی که وسایل را به دست پزشک می دهد و حتی اینترن ها هم در اتاق حضور داشته باشند. به واقع، این مساله برای زنان ناخوشایند و خجالت آور است و آرامش روانی آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد اما واقعا در چنین شرایطی دست بیمار و خانم زائو از همه جا کوتاه است و متاسفانه خود من از نزدیک شاهد بوده ام که بیمارستان ها چه خصوصی و چه دولتی حداقل در شهر ما(رشت) هیچ توجهی به این مساله ندارند.»

چرا مرد؟ به اندازه کافی متخصص خانم داریم

او ادامه می دهد:«این موضوع وقتی به دغدغه خود من تبدیل شد که برای زایمانم به هر دری زدم تا کادر اتاق عمل کاملا زنانه باشد. اما با هر بیمارستانی تماس گرفتم، چنین چیزی را تضمین نمی کرد و آخر سر هم به لطف استادم، شرایط یک زایمان با کادر کاملا زنانه برایم مهیا ش.د اما واقعا چنین شرایطی برای همه خانم ها مهیا نیست و کلیت این موضوع تاسف آور است. شاید برای خیلی ها مهم نباشد اما برای کسانی که نسبت به این مساله حساسند و در هنگام زایمان، درخواست تکنسین اتاق عمل و متخصص بیهوشی خانم می کنند، باید تمهیداتی اندیشیده شده و به خواسته و اعتقادات آن ها احترام گذاشته شود تا حقوق بیمار حفظ شود.»

این خانم دکتر اضافه می کند:« متاسفانه به رغم درخواست بسیاری از مادرها، برخی رزیدنت ها که متاسفانه صرفا به فکر منافع شخصی خود هستند، این درخواست را نادیده می گیرند، درحالی که فکر می کنم به اندازه کافی تکنسین و متخصص خانم داریم که بتوانیم آن ها را جایگزین آقایان در اتاق عمل زنان به ویژه اتاق زایمان کرده و به این دغدغه مهم زنان پایان دهیم. البته در این بین، خیلی از بیماران می گویند پزشک محرم است اما همین محرم بودن هم باید و نبایدهایی دارد که حداقل برای افراد معتقد و محجبه ای امثال خود من بسیار مهم است و باید مورد توجه قرار گیرد.»

اینترن های مرد و نقض احترام به زنان زائو

نکته مهم دیگری که توسط این خانم پزشک عنوان شده و جای بررسی دارد، حضور اینترن های مرد در هنگام زایمان طبیعی و سزارین است که قطعا باید برای آن ضوابط خاصی از جمله رضایت بیمار و اخلاق مداری لحاظ شده و اگر لازم است، قوانین مشخصی هم در این خصوص تعریف شود. او می گوید:«متاسفانه خود من بارها در بیمارستانی دولتی در شهر رشت، با اینترن های آقا بالا سر خانم هایی در حال زایمان طبیعی حضور داشته ام که این موضوع واقعا ناراحت کننده است. به هرحال حضور چند اینترن خانم و آقا بطور همزمان در هنگام زایمان طبیعی، اتفاق جالبی نیست و خود من همیشه از این همراهی احساس شرمندگی می کردم. نمی دانم چطور اما امیدوارم برنامه ریزی بهتری برای این مساله صورت گیرد. بالاخره ما مسلمانیم با اعتقاداتی ارزشمند که تا حدامکان نباید نادیده گرفته شود.»

پیرو صحبت های فوق، لازم به توضیح است که گرچه حضور اینترن های مرد در اتاق زایمان بیمارستان های آموزشی اجتناب ناپذیر است اما بنا به اظهارات برخی از متولیان آموزش دانشگاه علوم پزشکی، بیمارستان ها درصورت عدم رضایت مادرها باید با احترام به درخواست بیمار از حضور اینترن های مرد در اتاق زایمان جلوگیری کنند.

آنچه شنیدید، توضیحی کلی از پویشی است که تحت عنوان«لزوم حضور متخصص بیهوشی زن در اتاق عمل بانوان» به ثبت رسیده و در همین راستا نیز به سراغ ثبت کننده پویش رفته ایم تا جزییات این مساله را از زبان خود او مطرح کنیم. لازم است بدانید که ثبت کننده پویش، بانویی از جامعه پزشکی است که هم به عنوان پزشک و هم به عنوان یک مادر، تجربیات شخصی خود را با ما در میان گذاشته و به همین سبب نیز از بردن نام او معذوریم. این خانم پزشک که خود را نماینده ای از بانوان معتقد می داند، در خصوص پویش مورد نظر می گوید:«یک خانم درحال زایمان عملا بیشتر بدنش پوششی ندارد و همه چیز از دستش خارج است. حالا تصور کنید در چنین شرایطی، چند آقا از متخصص بیهوشی گرفته تا کسی که وسایل را به دست پزشک می دهد و حتی اینترن ها هم در اتاق حضور داشته باشند. به واقع، این مساله برای زنان ناخوشایند و خجالت آور است و آرامش روانی آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد اما واقعا در چنین شرایطی دست بیمار و خانم زائو از همه جا کوتاه است و متاسفانه خود من از نزدیک شاهد بوده ام که بیمارستان ها چه خصوصی و چه دولتی حداقل در شهر ما(رشت) هیچ توجهی به این مساله ندارند.»

چرا مرد؟ به اندازه کافی متخصص خانم داریم

او ادامه می دهد:«این موضوع وقتی به دغدغه خود من تبدیل شد که برای زایمانم به هر دری زدم تا کادر اتاق عمل کاملا زنانه باشد. اما با هر بیمارستانی تماس گرفتم، چنین چیزی را تضمین نمی کرد و آخر سر هم به لطف استادم، شرایط یک زایمان با کادر کاملا زنانه برایم مهیا ش.د اما واقعا چنین شرایطی برای همه خانم ها مهیا نیست و کلیت این موضوع تاسف آور است. شاید برای خیلی ها مهم نباشد اما برای کسانی که نسبت به این مساله حساسند و در هنگام زایمان، درخواست تکنسین اتاق عمل و متخصص بیهوشی خانم می کنند، باید تمهیداتی اندیشیده شده و به خواسته و اعتقادات آن ها احترام گذاشته شود تا حقوق بیمار حفظ شود.»

این خانم دکتر اضافه می کند:« متاسفانه به رغم درخواست بسیاری از مادرها، برخی رزیدنت ها که متاسفانه صرفا به فکر منافع شخصی خود هستند، این درخواست را نادیده می گیرند، درحالی که فکر می کنم به اندازه کافی تکنسین و متخصص خانم داریم که بتوانیم آن ها را جایگزین آقایان در اتاق عمل زنان به ویژه اتاق زایمان کرده و به این دغدغه مهم زنان پایان دهیم. البته در این بین، خیلی از بیماران می گویند پزشک محرم است اما همین محرم بودن هم باید و نبایدهایی دارد که حداقل برای افراد معتقد و محجبه ای امثال خود من بسیار مهم است و باید مورد توجه قرار گیرد.»

اینترن های مرد و نقض احترام به زنان زائو

نکته مهم دیگری که توسط این خانم پزشک عنوان شده و جای بررسی دارد، حضور اینترن های مرد در هنگام زایمان طبیعی و سزارین است که قطعا باید برای آن ضوابط خاصی از جمله رضایت بیمار و اخلاق مداری لحاظ شده و اگر لازم است، قوانین مشخصی هم در این خصوص تعریف شود. او می گوید:«متاسفانه خود من بارها در بیمارستانی دولتی در شهر رشت، با اینترن های آقا بالا سر خانم هایی در حال زایمان طبیعی حضور داشته ام که این موضوع واقعا ناراحت کننده است. به هرحال حضور چند اینترن خانم و آقا بطور همزمان در هنگام زایمان طبیعی، اتفاق جالبی نیست و خود من همیشه از این همراهی احساس شرمندگی می کردم. نمی دانم چطور اما امیدوارم برنامه ریزی بهتری برای این مساله صورت گیرد. بالاخره ما مسلمانیم با اعتقاداتی ارزشمند که تا حدامکان نباید نادیده گرفته شود.»

پیرو صحبت های فوق، لازم به توضیح است که گرچه حضور اینترن های مرد در اتاق زایمان بیمارستان های آموزشی اجتناب ناپذیر است اما بنا به اظهارات برخی از متولیان آموزش دانشگاه علوم پزشکی، بیمارستان ها درصورت عدم رضایت مادرها باید با احترام به درخواست بیمار از حضور اینترن های مرد در اتاق زایمان جلوگیری کنند.

 به نقل از هندوستان تایمز، این دو اختلال خُلقی که با بهداشت روان مادر مرتبط هستند به طور کلی غربالگری نشده و درمان نمی‌شوند و در صورت عدم درمان می‌توانند منجر به پیامدهای نامطلوب جدی برای مادر و حتی فرزند او شوند.

در ادامه به برخی از توصیه‌های درمانی رایج برای این اختلالات می‌پردازیم.

یک متخصص در این باره می‌گوید: افسردگی و اضطراب به خودی خود از بین نمی‌روند اما با انجام بعضی از روش‌ها، امید برای درمان آن‌ها وجود دارد از جمله اینکه:

– بحث در مورد مسائل و مشکلات با یک روانشناس یا مشاور می‌تواند راه‌حل‌هایی را برای کمک به کاهش و مدیریت افسردگی یا اضطراب در مادران به همراه داشته باشد.

– به مادرانی که دچار این اختلال هستند توصیه می‌شود با دیگر زنانی که به تازگی مادر شده‌اند، ارتباط برقرار کنند.

– مشاور، معمولا از مادران می‌خواهد که برای خودشان وقت بگذارند.

– در زمان‌های فراغت فعالیت‌هایی را که از انجام آن‌ها لذت می‌برند مانند گوش دادن به موسیقی، خواندن کتاب یا تماشای یک فیلم مورد علاقه را انجام دهند.

– به زنانی که تازه مادر شده‌اند توصیه می‌شود که واقع‌بین باشند. لازم نیست همه کارها را دقیق و کامل انجام دهند بلکه فقط کاری را که می‌توانند و فشار زیاد از حد بر آنها تحمیل نمی‌کند، انجام دهند و بقیه را رها کنند.

– متخصصان همچنین به مادران می‌گویند که برای مراقبت از نوزاد یا در انجام کارهای خانه از دیگران درخواست کمک کنند.

– به مادر توصیه می‌شود زمانی که کودک استراحت می کند، او نیز استراحت کند. خواب کافی به همان اندازه که برای کودک مهم است برای مادر نیز حیاتی است.

– همچنین به مادران گفته می‌شود که با خانواده و دوستان خود وقت بگذرانند.

– به علاوه چندین دارو می توانند افسردگی و اضطراب را به طور موثر درمان کنند و برای زنان باردار، مادران شیرده و نوزادانشان بی خطر هستند. مشورت با یک پزشک می‌تواند در این زمینه کمک‌کننده باشد.

خانواده، جامعه و ارائه‌دهنده های مراقبت‌های بهداشتی اولیه، نقشی حیاتی در کمک به مادران برای عبور از این مرحله از اضطراب و افسردگی دارند و با ارائه کمک‌های مورد نیاز و جلوگیری از بدترین پیامدهای آن، این روند را متوقف می‌کنند.