شرایط باردار شدن زنان مبتلا به ام اس
در بیماری ام اس، بدن به اشتباه، به نخاع، مغز و عصب بینایی حمله می کند. در نزدیک به 85 درصد موارد، ام اس با حمله های عودشونده و بهبود دوباره آن شناسایی می شود. حمله های عصبی با ظهور ناگهانی برخی علایم مانند تاری دید و یا بدتر شدن علایم قبلی مانند خستگی، بی حسی، سوزن سوزن شدن دست، مشکل در راه رفتن، مشکلات مثانه ای و روده ای و ضعف جسمانی خود را نشان می دهند.
معمولا متخصصان به زنانی که تصمیم به بارداری دارند، توصیه می کنند که مصرف داروهای دفع کننده حمله های ام اس را متوقف کنند. به اعتقاد دکتر بیانکا وینستاک گاتمن، عصب شناس دانشگاه بوفالو جاکوب و مدیر مؤسسه تحقیق و درمان ام اس، قطع کامل داروهای ام اس، می تواند خطر عود حمله های عصبی را افزایش دهد. بنابراین پزشک باید بهترین روش درمانی را که هم برای مادر و هم برای کودک بی خطر باشد انتخاب کند. مطالعات نشان می دهند که گاهی ادامه داروهای قدیمی مانند کوپاکسون (Copaxone)، در صورت تمایل به بارداری بلامانع است اما تحقیقات بر روی اثرات داروهای جدیدی مانند تسفیدرا (Tecfidera) و فینگولیمود (Fingolimod) در دوران بارداری هنوز ادامه دارد.
اما چالش دیگر بیماری ام اس در بارداری، مربوط به قدرت باروری می شود. بیماری ام اس به صورت ذاتی بر قدرت باروری تأثیر نمی گذارد اما مطالعه ای در سال 2016 نشان داد که حدود 10 درصد از زنانی که مبتلا به ام اس هستند، در باردار شدن دچار مشکل هستند. برخی از مطالعات نشان می دهند که ممکن است افراد مبتلا به بیماری ام اس، به دخالت پزشکی در زمینه باروری، مانند هورمون درمانی یا لقاح آزمایشگاهی احتیاج داشته باشند. هرچه سن فرد بالاتر باشد احتمال نیاز او به درمان باروری بیشتر است.
راهکار بارداری زنان مبتلا به ام اس و مدیریت بارداری
راهکارهای بارداری برای زنان مبتلا به ام اس
– مصرف ویتامین های بارداری به همراه فولیک اسید
– اجتناب از مصرف الکل و سیگار
– داشتن رژیم غذایی سالم
– ورزش کردن
– عادات خواب مناسب
مدیریت ام اس در طول بارداری به جز داروی کوپاکسون (Copaxone)، مصرف دیگر داروهای ام اس که حمله های عصبی را کم می کنند، در دوران بارداری مجاز نیست. خوشبختانه، بارداری، به خودی خود باعث کاهش حمله های عصبی به ویژه در سه ماهه سوم می شود. به این پدیده، وضعیت تحمل ایمنی بدن در بارداری می گویند. به این معنا که به خاطر مادر، مهمان درون شکمش و حتی جفت و برای رشد آن ها، تغییراتی باید در سیستم ایمنی رخ دهد تا بدن میهمان های جدید را بپذیرد.
این تغییرات در سیستم ایمنی منجر به کاهش حمله های عصبی در ام اس می شود. علاوه بر حمله ها، بارداری بر علایم بیماری هم تأثیر گذاشته و باعث کاهش شدت آن ها می شود. ضعف جسمانی، بی حسی و سوزن سوزن شدن دست و پاها، در طول بارداری کم می شوند. البته این اتفاق برای همه علایم نمی افتد، برخی علایم به دلیل هم زمانی با علایم بارداری، تشدید هم می شوند از جمله خستگی، مشکلات تعادلی (به ویژه با اضافه وزن دوران بارداری) و عدم کنترل ادرار.
راهکارهای مدیریت ام اس عبارتند از:
در طول بارداری – یک تیم پزشکی حرفه ای انتخاب کنید. اطمینان پیدا کنید که عصب شناس و متخصص زنان و زایمان شما با یکدیگر در ارتباط باشند و سلامت شما را زیر نظر داشته باشند. – ویتامین D مصرف کنید. با اینکه خطر انتقال بیماری ام اس به جنین پایین (در حدود 3 تا 5 درصد) است، اما مصرف هزار تا 2 هزار ویتامین D در روز، می تواند این خطر را کمتر کند. زنان باید با پزشکان خود درباره بهترین دوز ویتامین D صحبت کنند زیرا ممکن است در افراد مبتلا به ام اس متغیر باشد.
– به طور منظم ورزش کنید.
ورزش باعث کاهش خستگی می شود و علاوه بر اینکه به حفظ سلامت عضلات و مفاصل شما کمک می کند، باعث تولید اندروفین و افزایش شادی شما هم می شود. توصیه واحدی برای میزان ورزش وجود ندارد اما پیاده روی روزانه بهترین گزینه است.
– اگر امکان دارد، مصرف داروهای دیگر را متوقف کنید.
معمولا بیماران مبتلا به ام اس داروهای دیگری مربوط به درمان گرفتگی عضلات، افسردگی، کاهش انرژی یا مشکلات روده ای و مثانه ای مصرف می کنند. با پزشکتان درباره اثرات هریک از این داروها بر روی کودک صحبت کنید. ممکن است نیاز باشد به تدریج دوز داروها را کم کنید و آن ها را تغییر دهید.
– یک گروه حمایتی تشکیل دهید.
گروهی متشکل از اعضای خانواده و دوستان داشته باشید تا در نگهداری از نوزاد و انجام کارهای روزانه مانند پخت و پز، تمیزکاری و خرید به شما کمک کنند. پس از تولد نوزاد خطر بروز حمله ها، به ویژه در زنانی که سابقه حمله عصبی در قبل از بارداری داشته اند، با تولد نوزاد دوباره بازمی گردد. نزدیک به یک سوم زنان مبتلا به ام اس، پس از زایمان دچار حمله می شوند و این خطر تا 6 ماه وجود دارد.
راهکار بارداری زنان مبتلا به ام اس و مدیریت بارداری
برای کاهش حمله های عصبی پس از زایمان می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:
– خودتان به نوزاد شیر دهید.
تحقیقات نشان می دهند که زنانی که به نوزادشان شیر می دهند، با کاهش احتمال بروز حمله های عصبی روبه رو می شوند.
– سریعا مصرف داروها را از سر بگیرید.
به خصوص اگر پیش از بارداری میزان حمله های عصبی در شما بالا بوده، بسیار مهم است که مصرف داروهایتان را ادامه دهید. اما با آغاز مصرف دارو، باید شیردهی را فراموش کنید. البته مصرف داروهای استروئیدی ماهیانه در دوران شیردهی ضرری ندارد.
– مراقب شرایط روحی خود باشید.
زنان مبتلا به ام اس، در معرض شدید ابتلا به افسردگی پس از زایمان قرار دارند. هر لحظه احساس می کنید شرایط روحی تان در نگهداری از کودک مناسب نیست، خانواده و اطرافیان را در جریان بگذارید.
– استرس تان را کاهش دهید.
یوگا و مدیتیشن را امتحان کنید. استرس روانی می تواند خطر ابتلا به افسردگی پس از زایمان را افزایش دهد. تکیه بر تیم حمایتی بهترین راهکار است.
