برچسب: کودک

افزایش سلامت عاطفی فرزندان با این اصول

اصول ذکر شده در این مقاله، مهارت های اولیه سلامت عاطفی می باشند که برای تمام کودکان سودمند هستند. کودک به کمک سلامت عاطفی می آموزد چگونه با عوامل استرس زا کنار بیاید. کودکی دوره ای از زندگی است که شامل بازیگوشی، خوشی و شادی می باشد.
بخشی از زندگی که طی آن مشکلات اهمیتی نداشته و هر چیز کوچکی جالب به نظر می رسد.
در حالی که تصور وجود چنین دورانی لذت بخش می باشد، باید اذعان کرد، داشتن چنین وضعیت افسانه ای برای بسیاری از کودکان دنیا امکان پذیر نیست.
بسیاری از کودکان و نوجوانان، مورد هجوم ضربات غیرقابل درکی قرار می گیرند که حاصل وقایعه ای هستند که طی زندگی کوتاه خود تجربه کرده اند.
این وقایع دردناک می توانند برروی سلامتی روحی و آرامش فکری کودک تاثیر گذاشته و زندگی او را تا سال ها تحت تاثیر قرار دهند.
برای کمک به کودکان به منظورغلبه کردن بر مشکلات و موانع زندگی، باید سلامت عاطفی آنان را بالا ببریم.
سلامت عاطفی شامل توانایی مدیریت و کنار آمدن با عوامل استرس زای زندگی می باشند.
به کمک این توانایی فرد می تواند با پشت سر گذاشتن سختی ها، با قدرت و انعطاف پذیری به زندگی خود ادامه دهد.
متاسفانه بسیاری از کودکان نمی توانند با سختی های حاصل از زندگی کنار آیند.
بسیاری از مواقع موانعی در سر راه آنان وجود دارد که پیشرفت شان را تحت تاثیر قرار می دهد، برای مثال می توان به مشکلات روحی و روانی اشاره کرد.
مطالعات نشان می دهند از هر پنج کودک، یکی از آنان با مشکلات روحی و روانی دست و پنجه نرم می کند که این خود مانع توانایی عملکرد فرد می شود.
متاسفانه، کودکان و نوجوانان در این رابطه صحبتی نکرده و در سکوت رنج می برند، در نتیجه از خدمات بهداشت روانی مورد نیاز بهره مند نمی شوند.
با توجه به تعداد زیاد کودکانی که به کمک نیاز دارند، وقت آن رسیده است که به آنان بیاموزیم چگونه سلامت روحی خود را افزایش دهند.

سلامت عاطفی و روحی فرزندان

5 اصل در رابطه با سلامت عاطفی فرزندان:

1. شما می توانید بر موانع زندگی غلبه کنید
به کودکان بیاموزید هنگامی که اتفاق ناخوشایندی در زندگی رخ می دهد، از آن در جهت قوی تر شدن خود استفاده کنند.
باید در نظر داشت که توانایی حل مشکل عملی پیچیده می باشد که به تمرین نیاز دارد.
فرزندان تان را در تشخیص معضلات اخلاقی یاری کنید و به آنان بیاموزید چگونه در مقابله با آنها پیروز شوند.
همچنین به آنان بیاموزید که تمام مشکلات به تنهایی حل نمی شوند و در مواقعی به کمک یک فرد بزرگسال که مورد اطمینان آنان است، نیاز است.
به کودکان بیاموزید تشخیص دهند چه زمانی به کمک نیاز دارند و برای آن باید به چه کسانی رجوع کنند.
تاکید بر پیشگیری به جای مداخله، کمک سریع به کودکان و نوجوانان را در زمانی که به آن نیاز دارند، آسان تر می کند.
به صورت خلاصه، به هر اندازه که کودکان در مقابله با مشکلات زندگی توانایی بیشتری داشته باشند، از انعطاف پذیری و اعتماد به نفس بالاتری برخوردار خواهند بود.

2. شما تنها نیستید
مواجهه شدن با مشکلات، منجر به ایجاد احساس تنهایی و جدایی در کودکان می شود.
در نتیجه ناتوانی برای مقابله با مشکلات، این احتمال وجود دارد که کودکان این مشکلات را در گوشه ای از ذهن شان تلنبار کرده و به فکر حل کردن آنها نباشند، متاسفانه، انباشته کردن آنها باعث ایجاد توده ای از مشکلات می شود که آینده و دوره ی بزرگسالی کودک را تحت تاثیر قرار می دهد.
ارتباط داشتن با افرادی که مشکلات یکسانی دارند و یا افرادی که به صورت ویژه به سلامت روحی کودک اهمیت می دهند، برای او اهمیت دارد.
تنها دانستن این مسله که افراد دیگری نیز با این مشکلات مواجه شده و از پس آن ها بر آمده اند به کودکان و نوجوانان این قدرت را می دهد بر مشکلات شان غلبه کرده و پیروز شوند.

3. اعتماد به نفس داشته باشید
اتماد به نفس، خودباوری و ایمان به توانایی های شخصی، کودک را در غلبه بر مسایل استرس زا روزمره کمک می کنند.
مطالعات نشان می دهند، خود کارآمدی با سلامت عاطفی، سلامت روحی و روانی، مقابله موفقیت آمیز، رفتار های سالم و عملکرد بهتر در ارتباط می باشد.
هنگامی که کودک نسبت به توانایی هایش احساس خوبی دارد، برای تجربه مسایل جدید، رسیدن به هدف هایش و توسعه و پرورش نقاط قوت خود آماده تر می باشد.

سلامت عاطفی و روحی فرزندان

4. بخشیدن دیگران را تمرین کنید
یادگیری هنر بخشش در سال های اولیه زندگی همانند هدیه ای است که ما را در طول زندگی همراهی می کند.
اغلب، بخشش با فراموش کردن اشتباه گرفته می شود، با این وجود این دو مفاهیمی کاملا متفاوت می باشند.
بخشش به کودکان می آموزد که مجبوربه حمل چمدان هایی سنگین از افکار ناراحت کننده نیستند.
آنان می توانند مسایل دردناک و ناراحت کننده گذشته را به گذشته، جایی که حقیقتا به آن تعلق دارند سپرده، و از حمل آنها صرف نظر کنند.
هنگامی که کودکان می بخشند، آگاهانه تصمیم می گیرند به افراد و مسایل دردناک اجازه سنگینی کردن و ناراحت کردنشان را ندهند.
آنان می آموزند که چنگ زدن به آنچه فرد را ناراحت می کند، تنها باعث ناراحتی بیشتر می شود.

5. از امروز لذت ببرید
کودکی که به شدت نگران است از امروز خود لذت نمی برد.
کودکان به اندازه ای بزرگ شده اند که بتوانند اهمیت آرامش و درک دنیای اطرافشان را بیاموزند.
در واقع اگر آنان این را در سنین پایین بیاموزند، این مهارت آنان را در مقابله بهتر با مشکلات و استرس های روزانه یاری کرده و تاثیر مثبتی بر روی سلامت عاطفی آنان می گذارد.

چگونه از تولد نوزادان نارس جلوگیری کنیم؟

راست دست یا چپ دست بودن کودک

بیشتر پدر و مادر ها برای کشف راست دستی یا چپ دستی کودک شان عجله دارند. به خصوص اگر یکی از آن ها چپ دست باشد. آن ها از بعد از تولد مدام حرکات کودک را زیر نظر دارند تا بفهمند از کدام دستش بیشتر استفاده می کند.

نوزاد انسان نه راست دست و نه چپ دست است، ولی در ماه های اول زندگی کم کم به یکی از دست ها تمایل بیشتری را نشان می دهد. در شش ماهگی اکثر نوزادان دو دست را بطور مساوی بکار می برند و در پایان سال اول زندگی تمایل به یکی از دست ها قابل مشاهده و تشخیص است.

تشخیص چپ دست بودن کودک

وضعیت چپ دست یا راست دست بودن در چه سنی معلوم می شود و آیا میان کودکان چپ دست یا راست دست برتری وجود دارد؟

هر نیمکره مغز کنترل یک قسمت از بدن را بر عهده دارد و به این ترتیب نیمکره چپ مغز کنترل طرف راست بدن و نیمکره راست مغز کنترل چپ بدن را کنترل می کند.
درغالب مردم طرف راست بدن به علت فعال بودن نیمکره چپ نسبت به طرف چپ بدن ان ها برتری دارد. بدین معنی که بیشتر از چشم و گوش و دست و پای راست خود استفاده می کنند. اما در برخی ها طرف چپ برتری دارد. اما افرادی نیز وجود دارند که طرف راست یا چپ ان ها تماما برتری ندارد بلکه بخشی از اندام طرف راست و بخشی از اندام های طرف چپ ان ها برتر می باشد.

در اینگونه افراد عدم غلبه طرفی مغز وجود دارد. البته همیشه این غلبه مشکل ساز نیست. اما وجود برتری جانبی مغز می تواند کارایی افراد را افزایش دهد.
برتری یکی از دست ها بر دیگری بهتر از وجود تردید در کودک است. برقراری برتری در یکی از دست ها موجب احساس ثبات و اطمینان و کسب مهارت های کامل حرکتی در فعالیت ها می شود، اما جواب به این سوال که برتری کدام بهتر است؟ به فرهنگ جامعه ای که در آن زندگی می کند، بستگی دارد.
دلیل قاطع و روشنی وجود ندارد که بگوییم راست دسته بر چپ دسته برتر هستند؛ اما سنت موجود این است که راست دستی را ترجیح می دهند و در فرهنگ ایران نیز همین ترجیح وجود دارد. در واقع راست دستی یک قرارداد فرهنگی ــ اجتماعی است که بیشتر مردم به حفظ آن متمایل هستند.

برای کودک بین سه تا پنج سالگی سال های مهمی از نظر چپ دست یا راست دست شدن است. در این مدت کودک رفته رفته در بکار بردن یکی از دست ها تاکید بیشتری می کند. اگر کودک را به حال خود رها کنیم، ممکن است خودبه خود راست دست شود، ولی این امکان وجود دارد که وی عادت به چپ دستی بکند. پس بهتر است که راست دستی یا چپ دستی فرزند خود را مشخص کنیم.

با انجام فعالیت های زیر برتری هر کدام از اندام های فرزند خود را مشخص کنید

1. یک توپ در فاصله دو یا سه متری کودک قرار دهید و از او بخواهید بدود و توپ را شوت کند انگاه مشخص کنید کدام پا را برای شوت کردن استفاده کرده ان پا پای برتر است یا از او بخواهید برایتان لی لی کند پای برتر پایی است که کودک بر زمین می گذارد.
2. کاغذ یا مقوایی رابه شکل یک لوله به قطر نیم تا یک سانتی متری درست کنید و به کودک بدهید تا از داخل سوراخ ان یک هدف ریز را نگاه کند انگاه چشمی را که مورد استفاده قرار داده است (یعنی چشم برتر را) یادداشت کنید.
3. ساعت مچی تان را به وی بدهید تا امتحان کند و توجه کنید که صدای ان را می شنود یا خیر:
انگاه یادداشت کنید که از کدام گوش خود استفاده کرد است چپ یا راست.
4. نخ و سوزن پلاستیکی یا …. به وی بدهید تا نخ را از داخل سوزن عبور دهد سپس ملاحظه کنید که با کدام دست نخ را عبور می دهد. چنانچه در این تست ها به این نتیجه رسیدید که کودک برتری طرفی کامل دارد یعنی تمام اندام های چپ یا تمام اندام های راست او برتر است تمرین های مربوط به هماهنگی چشم و دست را شروع می کنیم.

مهارت های فردی کودکان سه ساله

کودک 3 ساله موجودی است بسیار پر انرژی . او کنجکاو است و پر از فعالیت و مایل است که برنامه ی او پُرِ پُر باشد ، و وقت و فرصتی برای نشستن و یا احتمالا جز در موارد خاص ، تخیل و تصور ندارد . او به دنبال این است که تمام روزش از برنامه های خوب پُر باشد.

ما در اینجا 5 مهارتی که کودک سه ساله شما باید بداند را به شما معرفی خواهیم کرد:

1- کودک سه ساله شما به خوبی بلد است که خودش غذا بخورد. درست است؟ پس چرا به او اجازه نمی دهید که خودش غذایش را بردارد؟ اسنک ها و غذاهای خشک را در طبقات پایین تر یخچال قرار دهید تا بتواند در یخچال را باز کرده و غذایش را بردارد.

آموزش مهارت های فردی به کودک سه ساله

2- کودک شما قطعا می تواند تحت مراقبت خودتان ظرف ها را آب بکشد یا برخی از آنها را بسابد. ظرف شستن فعالیت احساسی بزرگی است و بچه ها عاشق انجام دادنش هستند.

 

3- به کودکتان یاد دهید که تختش را مرتب کند، به او بگویید که صبح ها پتویش را تا کند و بالشتش را سرجایش قرار دهد. لازم است چند باری به او نشان دهید تا بتواند این کار را درست انجام دهد.

 

4- اگر کودکتان به مهدکودک می روید، به او بگویید که کیفش را خودش جمع کند. او می تواند اگر کتابی دارد آنها را در کیفش بگذارد، ظرف غذا و آب هم همینطور. بعد از اینکه از مهدکودک بر می گردد هم از او بخواهید که ظرف غذایش را در سینک ظرفشویی قرار دهد.

 

5- حتی کودکان دو ساله هم می توانند از پس لباس پوشیدن برآیند، هرچند بالا و پایین یا نامرتب، در هر صورت بالاخره می توانند. در سه سالگی کودک شما باید بتواند بدون کمک تی شرت و شلوارش را بپوشد یا دکمه های لباسش را ببندد.

عوارض مخرب انزوا و تنهایی کودکان

تنهایی برای کودکان عوارض جبران ناپذیر فراوانی دربردارد و می تواند موجب بروز انواع مشکلات روحی و روانی مانند افسردگی و اختلالات خلقی مختلف در آن ها شود. رواج آپارتمان نشینی در کلان شهرها و همچنین سرگرم شدن اطفال با وسایل الکترونیکی نیز پیامدهای مخربی بر تنهاشدن کودکان گذاشته است.

 یک روانشناس کودک گفت:کودکان به بازی و سرگرمی با همسن و سالان یا افراد خانواده، نیاز جدی دارند، اما سبک زندگی شهری موجب تنهایی بسیاری از کودکان شده است که همین «تنهایی» تاثیر زیادی در سلامت جسم و روان کودک دارد.

دکتر علیرضا تبریزی افزود:تنهایی کودکان اگر با حضور پدر و مادر به نحوی پرشود می تواند مشکلات کمتری را برای کودک به وجود آورد، اما وقتی کودک علاوه بر این که همبازی ندارد، والدین هم به او توجهی نکنند، این بی توجهی می تواند موجب بروز اضطراب در کودکان شود.

همچنین کودکان تنها و بدون همبازی در آپارتمان، احتمال دارد به افسردگی هم مبتلا شوند. به گفته این روانشناس کودک، اضطراب ناشی از بی توجهی والدین ممکن است منجر به بروز اختلالاتی نظیر جویدن ناخن، تیک های عصبی و یا شب ادراری شود.

عوارض جبران ناپذیر انزوای کودکان

وی با بیان این که والدین عمدتا در زمینه بازی با کودکان آموزش لازم را ندیده اند، اظهار کرد:بسیاری از کودکان نمی توانند مانند گذشته به کوچه یا حیاط بروند و با همسن و سالان خود بازی کنند و در منزل هم همبازی ندارند. بنابراین لازم است، خود والدین اوقاتی از تنهایی آنان را پرکرده و با آنان بازی کنند تا کمتر دچار مشکلات ناشی از تنهایی شوند.

تبریزی در پاسخ به این که آیا تنها گذاشتن کودکان در آپارتمان و سرگرم کردن آنها با وسایل روز الکترونیکی می تواند در فرایند رشد آنان تاثیر منفی بگذارد، توضیح داد:از لحاظ فیزیولوژی تنهایی تاثیر مستقیمی بر رشد کودک ندارد، مگر اینکه این تنهایی موجب بازی نکردن و کم تحرکی کودک شود.

البته با تنها شدن، نداشتن همبازی و نبود امکان تحرک کافی در فضای آپارتمان، مهارت های حرکتی این کودکان نیز ضعیف خواهد شد. وی تصریح کرد:در گذشته کودکان با بازی کردن در فضای باز حیاط و کوچه ها، مهارت های حرکتی آنان تقویت می شد اما امروزه با توجه به آپارتمانی شدن خانه ها، کم شدن جمعیت خانواده ها و کمرنگ شدن ارتباطات، این امکان برای کودکان وجود ندارد.

عوارض جبران ناپذیر انزوای کودکان

این روانشناس کودک با بیان اینکه «تحرک پایه یادگیری است»، در خصوص عوارض ناشی از استفاده زیاد از وسایل الکترونیکی در بین کودکان، افزود:اگرچه استفاده از وسایل روز، مانند تبلت و موبایل و یارانه می تواند تنهایی کودکانی را که همبازی ندارند تا حدودی پر کند، اما والدین در نظر داشته باشند که صرف نظر از عوارض جسمی که ممکن است در نتیجه استفاده بیش از اندازه از این وسایل گریبان گیر کودکان باشد، بازی با این وسایل مانع از تحرک کودکان می شود و سطح تمرکز در آنان را کاهش خواهد داد.