چگونه اسباب بازی های اتاق کودکم را مرتب کنم؟

پیدا کردن شیوه هایی برای مرتب کردن انواع اسباب بازی‌های اتاق کودک همیشه یک مشکل بزرگ برای مادرها است. چه در حال مرتب ساختن اتاق بازی، اتاق کودک نوپا یا حتی اتاق کودک خردسال باشید، نظم دهی برای تمیز و مرتب نگه داشتن اتاق آن‌ها بسیار مهم است. در این مقاله مواردی از بهترین شیوه های مرتب ساختن وسایل اتاق کودک آورده شده است.

اسباب بازی‌های قدیمی و شکسته را جدا کنید
نخستین کار برای نظم دهی صحیح اتاق بازی، کاهش دادن کردن تعداد اسباب بازی‌ها است. اسباب بازی‌های خراب و یا شکسته را دور بریزید. آنگاه، از فرزندان خود بخواهید تا اسباب بازی‌هایی را که دیگر مناسب سن آنها نیست یا دیگر با آنها بازی نمی کنند، جدا کنند. 
آنها را درگیر این کار کنید و از آنها بپرسید آیا دوست دارند که بعضی از اسباب بازی‌های خود را به بچه های دیگری که امکان دارد به آن نیاز داشته باشند، هدیه دهد. Nicole Johnson  مشاور و مادر دو فرزند می گوید: بهتر است که حدود نیمی از اسباب بازی‌ها را داخل جعبه و دور از دسترس بچه بگذارید. هنگامی که اسباب بازی‌ها برای بچه خسته کننده و تکراری شد، جعبه اسباب بازی‌های جدید را بیرون بیاورید و اسباب بازی‌های قدیمی را داخل جعبه بگذارید. این سبب می شود اسباب بازی‌ها جدیدتر و هیجان انگیز باشند.

اسباب بازی های کهنه تر را به دیگران هدیه دهید
هنگام مرتب ساختن اسباب بازی ها حتما شما اسباب بازی هایی را پیدا می‌کنید که مناسب سال‌های گذشته بچه شما بوده‌اند. این مسئله عادی است، شما می‌توانید آن‌ها را به بچه هایی هدیه دهید که توانایی خرید اسباب بازی و یا وسایل مختلف را برای کودک خود ندارند. برخی از بچه ها امکان دارد با وسایل قدیمی خود خاطراتی داشته باشند. اگر کودک مایل به اهدای اسباب‌بازی بود، می‌توان از آن وسیله، عکسی به یادگار بگذارید و برای کودک توضیح بدهید که می تواند یک کودک دیگر از بازی کردن با آن‌ها لذت ببرد. می‌توانید به همراه همدیگر اسباب‌بازی را در قالب یک هدیه به کودکی دیگر هدیه دهید. 
همین طور امکان دارد شما برای بچه خود یک اسباب بازی خریده باشید و تصور کرده‌اید که کودک شما از دیدن این وسیله خوشحال می شود، ولی او علاقه ای به بازی کردن با آن نشان نمی‌دهد. به جای اینکه این وسیله در گوشه‌ای از منزل بدون استفاده بماند، آن‌ها را بفروشید یا به کودکان دیگر هدیه دهید. 

جعبه های اسباب بازیها را دور بریزید
مخلوط کردن تیکه های گوناگون بلوکهای خانه سازی و پازل سبب افزایش خلاقیت در کودک می شود، چرا که فکر کودک تنها به یک چیز محدود نمی شود. از آنجایی که تعداد این وسایل زیاد است بهتر است که آنها را در کیسه های پلاستیکی برچسب دار ریخته و درون یک سطل نگهداری کنید.

اسباب بازی ها را دسته‌بندی کنید
یک بار که شما اسباب بازی ها را باز نمودید تا ببینید کودک شما کدام یک را بیشتر دوست دارد و با آن بازی می‌کند، موقع خوبی است که آن‌ها را دسته‌بندی کنید. هنگامی که آن‌ها را دسته‌بندی کردید، متوجه می‌شوید که چقدر از هر اسباب بازی دارید. بازی‌های فکری را در یک جعبه یا سطل بگذارید، لگوها را در یک جعبه و عروسک‌ها را در جعبه‌ای دیگر بگذارید. این کار سبب می شود که چنانچه قطعات هر بازی از جعبه‌ی آن خارج شده باشد، سر جای خود بگذارید. 
شما می‌توانید یک جعبه را به بازی‌های ساختنی و یک جعبه را به بازی‌هایی که بیرون از منزل انجام می‌شوند، اختصاص بدهید. همینطور یک جعبه برای بازی‌های خمیری و یک جعبه برای بازی‌هایی که قطعات محکم دارند، مناسب است. هریک از دسته‌بندی‌ها به قسمت های کوچکتری تقسیم می‌شوند، ولی این دسته بندی برای گام بعدی در مرتب کردن اسباب بازی ها به شما کمک می‌کند.

سبدهای قابل جابجایی
این سبدهای قابل حمل اولین ایده برای نگهداری از اسباب‌بازی‌های کودک شماست. به عنوان مثال می‌توانید از جعبه‌های خالی کادویی برای این منظور استفاده کنید و همواره به مرتب کردن اتاق کودک خود کمک کنید. و یا می‌توانید از سبدهای لباس معمولی که وجود دارد به عنوان سبدهای اسباب بازی استفاده کرده و وسایل بازی کودک خود را در آن‌ها قرار دهید. توجه کنید که این سبدها می‌توانند همانند چیزی که در تصویر مشاهده می‌کنید، از جنس پارچه بوده و سبک باشند و یا اینکه همانند برخی از پاف‌های سرویس خواب‌ها بوده و بتوان از آن‌ها به عنوان قرار دادن وسایل نیز استفاده کرد.

مرتب کردن انواع اسباب بازی ها
بهترین و مورد علاقه‌ترین اسباب‌بازی‌های کودک خود را در جلو چشمش بگذارید. در حقیقت تلاش کنید آن‌ها را در قفسه‌هایی بگذارید که خود کودک بتواند آن‌ها از قفسه بردارد.
چنانچه بچه شما قد مناسبی داشته و رشد کرده است می‌توانید عروسک‌هایش را در طبقات بالایی بگذارید.

از کارتن نگه‌داری تخم‌مرغ نیز می‌توان برای قرار دادن وسایل جانبی عروسک‌ها استفاده کرد.

استفاده از فضاهای زیرین برای چیدمان و مرتب کردن اتاق کودک
شما می توانید از زیر کمد یا تخت کودک برای گذاشتن وسایل اضافی استفاده کنید. از آنجایی که در اتاق کودکان همیشه مسئله کمبود جا وجود دارد، این کار در مرتب نشان دادن اتاق نقش بسیاری دارد.

بازی تمیزکاری را با کودکان انجام دهید
Mary Poppins می گوید: در هر کاری که باید انجام ‌شود، یک کار سرگرمی وجود دارد. این به زمان مرتب کردن اتاق کودک هم بازمی‌گردد. زمانی که یک سیستم نظم دهی برای مرتب کردن اتاق کودک به وجود آوردید، با بازی آنها را تشویق به مرتب کردن اتاقشان کنید. نیکول جانسون می گوید: برای بچه ها رقابتی مثل پسرم ، یک مسابقه می تواند موثر باشد. به مثلا ، امکان دارد بگویم … شرط می بندم که پیش از اینکه اسباب بازی های خود را تمیز کنی می توانم شام را آماده کنم. آماده؟ ۳-۲-۱ برو! 

عادت‌های خوب بازی را به بچه های خود یاد بدهید
اسباب بازی ها آموزش جمع کردن اسباب بازی ها و وسایل بعد از بازی برای بچه ها، مهارتی است که در زندگی آینده کارآمد و ضرورت دارد. تا هنگامی که بچه هستند، جمع آوری وسایل و اسباب بازی ها می‌توانند با نظارت و کمک شما انجام گردد. شما با این کار عادت خوبی را در آن‌ها پرورش می دهید که پس از بازی کردن و استفاده از هر وسیله‌ای، آن‌ها را جمع کنند و به جای اصلی خود بازگردانند. استفاده از برچسب‌های اسم یا عکس اسباب بازی روی این قسمت ها، می‌تواند در این راه به کودکان کمک کند.

راه حل درمان ترس کودک از تنها خوابیدن و تاریکی

راه حل درمان ترس کودک از تنها خوابیدن و تاریکی

شفاف/ خیلی از پدر و مادرها از این مساله گله‌مند هستند که کودکشان خیلی می‌ترسد و حاضر نیست شب‌ها در اتاقش بخوابد یا اگر اتاق تاریک باشد، به هیچ‌وجه زیر بار نمی‌رود که در اتاق بماند یا همین که شب می‌شود، کودک به مادر می‌چسبد و می‌گوید من می‌ترسم…
پریسا قیاسی، روانشناس کودک و مشاور فرزندپروری در این باره گفت: «علل متفاوتی می‌تواند منجر به ترس شبانه در کودکان شود. با این حال یکی از عمده‌ترین دلیل آن، تخیلات ذهنی کودک به‌خصوص در سنین زیر شش سال است.»
وی در ادامه افزود: «در سنین زیر شش سال ممکن است کودک فیلم یا کارتونی می‌بیند که در آن موجودات تخیلی نقش‌آفرینی کرده‌اند یا اینکه شاهد تماشای صحنه‌های ترسناکی بوده که البته هر چند از نظر ما ترسناک نیست، ولی با توجه به سن و موقعیت کودک که این تصاویر برایش ترس‌آور بوده، به واسطه تخیلات قوی‌‌اش، به تصاویری که دیده، بال و پر می‌دهد و صحنه ترسناکی در ذهنش نقش می‌بندد. به همین خاطر وقتی در اتاقی تاریک است، هر لحظه فکر می‌کند که از پشت در یا از توی کمد یا پشت جالباسی قرار است که موجود وحشتناکی بیرون بیاید. به همین دلیل حاضر نمی‌شود در اتاق تنها بماند و دائم به والدینش می‌چسبد.»
این روانشناس کودک با اشاره به اینکه از دیگر علل ترس‌های شبانه کودک می‌تواند صحبت‌های رد و بدل‌ شده بین او و دوستانش یا بزرگسالان باشد که به گوشش شنیده، توضیح داد: «علت دیگر در شکل‌گیری ترس کودک، می‌تواند حرف‌ها و داستان‌هایی باشد که طی روز کودکان برای هم تعریف می‌کنند. البته گاهی هم این بچه‌ها در جمع بزرگسالان، مطالبی را می‌شنوند که باعث ایجاد ترس و وحشت بیشتر در آنها می‌شوند مثلا صحبت درباره موجودات افسانه‌ای یا جن یا اتفاق عجیب و غریبی که برای فردی افتاده است و… بنابراین طبیعی است در این شرایط به کمک تخیلات قوی‌ای که دارد، صحنه‌های ترسناکی را در ذهن خودش مجسم کند و همین که شب می شود منتظر باشد که در تاریکی، اتفاقات ناخوشایندی برایش بیفتد.»
وی همچنین اشاره کرد که ترس‌ و اضطراب‌ کودک می‌تواند به دلیل مسائل دیگری هم باشد که به این شکل نمود پیدا کرده است، مثلا در خانواده‌هایی که والدین اختلافات شدید دارند، به دلیل اینکه کودک می‌ترسد که مبادا پدر یا مادر را از دست بدهد یا کودکانی که به تازگی وارد محیط مهدکودک و مدرسه شده‌اند یا در محیط مدرسه توسط کودک قلدری اذیت می‌شوند یا تحت آزار جسمی یا جنسی قرار دارند، ممکن است ترس و اضطرابشان به شکل ترس از تنهایی یا تاریکی تظاهر پیدا کند.
قیاسی به والدینی که دارای چنین فرزندانی هستند، توصیه کرد که برای درمان و کمک به این کودکان در مرحله اول با کودکشان صحبت کنند و بدانند در ذهن او چه می‌گذرد. به عنوان مثال اگر فرزندشان از موجودات تخیلی می‌ترسد، چراغ را روشن کنند و همه اطراف خانه را به او نشان دهند. کنارش بمانند به خصوص موقع خواب و این اطمینان خاطر را بدهند که چیزی نیست و مراقبش هستند تا زمانی که به خواب برود. در صورتی هم که لازم باشد چراغ خوابی در اتاق روشن کنند.
این کارشناس ارشد روانشناسی از دانشگاه تهران درنهایت با هشدار اینکه والدین باید مراقب عکس‌العمل‌های رفتاری خود در برابر کودکانی که دچار ترس‌های شبانه می شوند باشند، گفت: «والدین نباید هیچ‌وقت ترس کودک را مسخره کنند یا دست‌کم بگیرند و بگویند که «اینکه ترس نداره!»، «تو بزرگ شدی این رفتارها چیه» و… در این سنین، ترس کودک طبیعی است و باید این مساله را پذیرفت و با او حس همدری و همدلی داشت. در این شرایط بهتر است به کودک بگویید «می‌دونم که احساس ترس می‌کنی، ولی مامان جون اینجا چیزی نیست و برای اینکه مطمئن شی با هم همه جا رو نگاه می‌کنیم»
معمولا این ترس‌ها بعد از چند روز برطرف می‌شود. ولی اگر بعد از مدتی دیدید که مشکل همچنان وجود دارد یا برای زمانی طولانی است که دچار این ترس‌هاست، حتما به یک روانشناس کودک مراجعه کنید. چراکه در بسیاری از موارد ترس کودک نشان از اضطراب او از مسائل دیگری است که حتما لازم است ریشه‌یابی شود.»