علائم وسواس در کودکان چیست؟

علائم وسواس در کودکان چیست؟

علائم وسواس در کودکان چیست؟

با وسواس کودکان آشنا هستید؟ چه عواملی باعث بروز وسواس در کودکان می شود؟ وسواس کودکان چه علائم و نشانه هایی دارد؟ آیا می توان وسواس کودکان را کنترل و درمان کرد؟

وسواس چیست؟

روانشناسان معتقدند وسواس یک اختلال اضطرابی است که با افکار غیر قابل کنترل، ناخواسته و رفتارهای متداول و رفتارهای تکراری بروز پیدا می‌کند. این اختلال عملکرد فرد را کنترل و ذهنش را درگیر می‌کند. یعنی کسانی که به وسواس مبتلا هستند خودشان می‌دانند افکارشان غیر منطقی است اما نمی‌توانند در برابر این افکار مقاومت کنند. به همین دلیل کارهایی انجام می‌دهند تا این افکار را از ذهنشان دور کنند. مثلا کودکانی که وسواس دارند مدام فکر می‌کنند دستشان کثیف است و با اینکه بارها دستشان را شسته‌اند اما دوباره می‌خواهند این کار را انجام بدهند. وسواس در کودکان به دو نوع فکری و عملی تقسیم می شود:

1. وسواس فکری در کودکان

کودک مدام دچار افکار و تصاویر مزاحم و غیر منطقی می‌شود. این افکار وسواسی خیلی فراتر از نگرانی درباره دوست داشته شدن و تکالیف، میزان محبویبت میان دیگر کودکان و .. است. این افکار مزاحم باعث بروز اضطراب و نگرانی در کودک می‌شود و او نمی‌تواند به راحتی این افکار مراحم را از ذهنش دور کند.

وسواس در کودکان

2. وسواس عملی در کودکان

در وسواس عملی کودک رفتارهای تکراری از خود نشان می‌دهد تا از طریق آنها نگرانی و اضطرابش را کنترل کند. یعنی برای رهایی از این افکار، رفتارهای اجباری انجام می‌شود.

وسواس در کودکان چه دلایلی دارد؟

با اینکه روانشناسان و متخصصان علوم رفتاری نتوانسته‌اند علت و زمان دقیق شروع این اختلال را شناسایی كنند اما معتقدند این عوامل می‌توانند باعث بروز وسواس در کودکان شوند:

  • سروتونین

محققان معتقدند کمبود انتقال‌دهنده‌ی شیمیایی در مغز به نام سروتونین می‌تواند یکی از عوامل ایجاد وسواس در کودکان باشد.

  • ژنتیک

وراثت هم می‌تواند در بروز وسواس در کودکان دخالت باشد. روانشناسان معتقدند اگر والدین کودکی به وسواس دچار باشد ۴ تا ۸ درصد احتمال دارد که این عارضه در فرزندش هم بروز پیدا کند.

  • عفونت

در موارد خیلی نادر، اختلال وسواسی اجباری می‌تواند به سرعت و با علائم شدید در کودک ظاهر شود که نام آن سندرم عصبی روانی کودکان با شروع حاد است. این بیماری می‌تواند در اثر گلودرد استرپتوکوکی یا عفونت‌های دیگر مانند بیماری لایم و مونونوکلئوزیس به وجود بیاید.

  • استرس

تحقیقات ثابت کرده که استرس نمی‌تواند وسواس را ایجاد کند، اما می‌تواند در تشدید علائم آن تاثیر داشته باشد. استرس و وسواس خیلی خوب با هم کنار می‌آیند. هرچه کودک استرس بیشتری داشته باشد چه استرس امتحانات مدرسه یا اتفاقات آسیب‌زای درون خانواده، راحت‌تر دچار وسواس می‌شود.

استرس بالا حین انجام تکالیف در کودکان ابتلا به وسواس

وسواس در کودکان را با چه نشانه هایی می توان تشخیص داد؟

تکرار مهمترین نشانه وسواس در کودکان است. کارشناسان معتقدند کودکانی که وسواس دارند در رفتار یا مدل صحبت کردنشان تکرار زیادی دیده می شود. یعنی جملاتی را پشت سر هم تکرار می‌کنند، سوالهای زیادی می‌پرسند و زمان زیادی برای انجام تکالیف مدرسه می‌گذرانند. اما مهمترین نشانه های وسواس در کودکان به شرح زیر است:

  • استرس
  • خواب ناکافی
  • افسردگی
  • ترس مداوم از اینکه اتفاق بدی در حال رخ دادن است یا رخ می‌دهد
  • چک کردن مداوم برای مطمئن شدن از سلامتی خود و خانواده
  • احساس خجالت يا شرمندگی
  • بی‌قراری
  • کندی در انجام اعمال روزانه مثل لباس پوشيدن يا آماده شدن برای خواب
  • مشکلات درسی و‌ افت تحصيلی
  • مشکلات رفتاری مثل خشم و عصبانیت و پرخاشگری و اشکال در روابط بين فردی

انواع وسواس در کودکان

وسواس در همه کودکان به یک شکل نیست و انواع و مدلهای مختلف دارد مثل:

  • شستن و تمیز کردن
  • پاک کردن اشیاء، پاک نویس کردن، مجددا انجام دادن کاری
  • تکرار یک کلمه، پاراگراف یا مطالعه یک قسمت بارها و بارها
  • چک کردن های مکرر مثل چک کردن قفل بودن در، چک کردن تکالیف خانگی یا روشن و خاموش بودن چراغ
  • خوردن، پوشیدن، یا انجام کارها به یک شکل به خصوص
  • خواسته ها به یک شکل تکراری باید برآورده شوند

وسواس در کودکان چه عوارضی به همراه دارد؟

  • وسواس به عزت نفس و خودباوری کودک آسیب می‌زند.
  • ممکن است کودک دوران مهمی از رشد خود را از دست بدهد، چون کودکان در هر مرحله ای از رشد خود مهارت های متفاوتی را به دست می آورند و وسواس مانع کسب این مهارت ها در دوره های مختلف رشد کودک می‌شود.
  • خیلی وقت ها کودکان وسواسی توسط همسالان خود مورد تمسخر قرار می گیرند و اگر والدین بخواهند رفتار آنها را کنترل کنند این کودکان مجبور به پرخاشگری می‌شوند.

درمان وسواس در کودکان

وسواس کودکان چگونه درمان می‌شود؟

به اعتقاد روانشناسان بهترین درمان برای وسواس، رفتار درمانی شناختی و درمان دارویی است. اگر دلیل بروز وسواس عفونت استرپتوکوکی باشد، با مصرف آنتی بیوتیک درمان می‌شود اما اگر دلایل دیگری داشته باشد روش رفتار درمانی شناختی انتخاب می شود.
رفتار درمانی شناختی نوعی روش روان‌درمانی است که روی تأثیر باورها، تفکرات و نگرش‌های فرد بر احساسات و رفتارها تمرکز می‌کند. هدف از رفتار درمانی شناختی این است که به شما آموزش دهد چگونه در طول زندگی‌تان فعالانه با مشکلات یا اتفاقات مختلف مواجه شوید و آنها را پشت سر بگذارید. یکی از مهمترین اصول رفتار درمانی شناختی این است که ثابت کند افکار غیرواقعی و غیرمنطقی و افکار تحریف‌شده‌‌ ، باعث ایجاد ناراحتی و رفتارهای دردرسرساز می‌شوند. در عوض با تفکرات معقول و مبتنی بر واقعیت‌های عینی زندگی، می‌توانید نه تنها اختلالاتی مانند افسردگی و اضطراب را دور کنید، بلکه در سخت‌ترین چالش‌های زندگی واکنش مناسب نشان دهید. تحقیقات و پژوهش‌های متعدد علمی، دانشگاهی و بالینی نشان داده‌اند که رفتار درمانی شناختی در درمان افسردگی، اضطراب، هراس، وسواس فکری و بسیاری از بیماری‌های روانی و حتی جسمی کاملا مؤثر است.

رفتار درمانی در وسواس کودکان چگونه است؟

در رفتار درمانی به کودک آموزش داده می شود که به تدریج با ترسهایش روبرو شود. کودک در می یابد که نباید رفتارهای تشریفاتی و تکراری انجام بدهد . کودک اضطراب هایش را می شناسد.وقتی ترسها و اضطرابهایش را می شناسد، با شناخت آن ها از شدت آن ها کاسته می شود و متوجه می شود که قرار نیست فاجعه رخ بدهد. مثلا کودکانی که از آلودگی و میکروب ها می ترسند ابتدا باید با اجسام کمتر آلوده مواجه شوند، سپس با شدت متوسط آلودگی و در نهایت با اجسام کاملا آلوده مواجه شوند تا متوجه شوند قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد. در صورتی این روش جواب می دهد که زمان مواجه شدن با اجسام آلوده کودک از رفتارهای تشریفاتی و وسواس های عملی گذشته استفاده نکند. مثلا جسم آلوده را پرت نکند و فرار نکند.

نکات مهم در درمان کودکان مبتلا به وسواس

  • خانواده ها باید بپذیرند وسواس یك نوع بیماری و ناراحتی است. بعضی خانواده ها فكر می كنند بچه ها بی دلیل و برای جلب توجه این كارها را انجام می دهند و با توبیخ و سرزنش كردن آنها سعی می كنند جلوی رفتارشان را بگیرند. روانشناسان معتقدند سرزنش و توبیخ اضطراب بچه ها را بیشتر می كند .
  • در انتخاب درمانگر خیلی دقت کنید چون وسواس در صورت درمان نشدن می تواند بدتر شود، بنابراین برای درمان وسواس کودک خود، درمانگر حرفه ای بیابید.
  • همه اعضای خانواده باید به درمان کودک وسواسی کمک کنند و نسبت به این موضوع حساس و هوشیار باشند. اعضای خانواده باید تا حد امكان شرایط را برای كودك آرام و عادی نگه دارند تا او بتواند مشكلات و سختی های درمان را راحت تر تحمل كند. خانه ای پرتنش و اضطراب هیچ وقت نمی تواند به كودك كمك كند تا با نگرانی و تشویش ناشی از شیوه های درمانگری مقابله کند.

اضطراب جدایی در کودکان پیش دبستانی چگونه درمان می‌شود؟

اضطراب جدایی در کودکان پیش دبستانی چگونه درمان می‌شود؟

اضطراب جدایی در کودکان پیش دبستانی چگونه درمان می‌شود؟

گاهی نگرانی و اضطراب جدایی در بچه‌ها آنقدر شدت می‌گیرد که منجر به بروز یک اختلال می‌شود؛ اختلالی که به اضطراب جدایی مشهور است و تا به حال خیلی از والدین را درگیر کرده است. با این وصف اگر کودک شما در آستانه رفتن به پیش دبستانی است و علائمی از این دست را نشان می‌دهد باید خودتان را برای حل این مشکل آماده کنید. در همین راستا مهدی میری، مشاور آموزش و پرورش و مدرس آموزش خانواده (کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی) درباره اختلال اضطراب جدایی، راهکارها و درمان آن توضیحات کاملی ارائه می‌دهد.

اختلال اضطراب جدایی چیست؟

مهدی میری با دسته بندی اضطراب جدایی اینطور توضیح می‌دهد: “ما دو نوع اضطراب جدایی داریم؛ یکی اضطراب جدایی طبیعی است که معمولا در بچه‌های 6 تا 18 ماه دیده می‌شود. این نوع از اضطراب جدایی یک امر کاملا طبیعی است و معمولا از 24 ماهگی آرام آرام در یک بچه سالم از بین می‌رود. یک اضطراب جدایی هم داریم که پیش از دبستان شروع می‌شود که ما این مسئله را اختلال اضطراب جدایی می‌نامیم. مورد اول که بین بچه‌های 6 تا 18 ماه شایع است اختلال نیست بلکه یک اضطراب طبیعی بین آنهاست بنابراین اضطراب جدایی طبیعی نامیده می‌شود و چون کلمه طبیعی به کار می‌رود دیگر اختلال نیست اما بروز این مشکل بین بچه‌های پیش دبستانی با عنوان اختلال شناخته می‌شود. این اختلال قبل از پیش دبستانی شروع می‌شود و معمولا می‌توان این اختلال را در بزرگسالان هم دید؛‌ یعنی اینطور نیست که فقط در بچه‌ها باشد اما مسئله این است که شروعش در دوره پیش دبستانی رخ می‌دهد و برای همین والدین باید به این موضوع توجه ویژه‌ای داشته باشند.”

فقط 20 درصد بچه‌ها اضطراب جدایی دارند

همه پدر و مادرها نباید نگران بروز این اختلال در فرزندان خود باشند چون بنا به گفته این کارشناس آموزش خانواده اختلال اضطراب جدایی در همه بچه‌ها اتفاق نمی‌افتد. در این مورد آمارهای مختلفی وجود دارد اما به طور میانگین این اختلال در تقریبا حدود 20 درصد بچه‌ها بروز می‌کند.

دلایل بروز اختلال اضطراب جدایی از کجا می‌آیند؟

مهدی میری، کارشناس آموزش و پرورش می‌گوید: “تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده نشان می‌دهد که بخش زیادی از دلایل بروز اختلال اضطراب جدایی در بچه‌های دوره پیش دبستانی بابت وابستگی زیادی هست که در خانه و خانواده آنها وجود دارد. قسمت دوم ممکن است تحت تاثیر عواملی مانند مرگ والدین باشد؛‌ به این ترتیب که کودک در سال‌های گذشته و در سن کمتر یکی از والدینش را از دست داده و حالا نگران از دست دادن والد دیگر است. در عین حال ممکن است این اختلال به دلیل بیماری احتمالی که یک کودک به آن مبتلا باشد نیز رخ بدهد. یا مشکلی مانند اینکه اتفاق بدی در ذهنش مانده مثلا یک تصادفی را مشاهده کرده و این موضوع را به یاد دارد. البته عوامل وراثتی هم در بروز این اختلال نقش دارند. در واقع در این مشکل ژنتیک هم تاثیر گذار است. همچنین جنسیت هم در اختلال اضطراب جدایی موثر است به طوریکه این اختلال بین دخترها بیشتر از پسرهاست.”

راهکارهای حل اختلال اضطراب جدایی

مهدی میری درباره راهکارهای کوتاه مدت حل این مشکل اینطور توضیح می‌دهد: “حل این اختلال ممکن است با راهکارهای کوتاه مدت جواب بدهد که معمولا به همین دلیل توصیه می‌شود از قبل مشاوران آموزش‌هایی را در این رابطه به اولیا بچه‌ها ارائه بدهند. در حقیقت اگر پدر و مادر کودکی که قرار است وارد پیش دبستانی شود احساس می‌کنند که فرزندشان ممکن است با اختلال اضطراب جدایی مواجه شود بهتر است از قبل یک سری آموزش‌هایی را ببینند تا بتوانند این راهکارها را به کودک خود منتقل کنند. از جمله این راهکارها می‌تواند آموزش مهارت‌های کنار آمدن باشد چون معمولا یکی از دلایل اختلال فوق این است که بچه‌ها مشکل ناسازگاری دارند؛‌ بنابراین اگر ما از قبل بتوانیم به بچه‌ها مهارت‌های زندگی و مهارت‌های سازگاری را یاد بدهیم به آنها در مسیر غلبه به این مشکل و چه بسا پیشگیری کمک کرده‌ایم.”
میری، کارشناس آموزش و پرورش توضیحاتش را با یک راهکار کوتاه مدت دیگر تکمیل می‌کند: “یکی دیگر از راهکارهای کوتاه مدت این است که قبل از شروع رسمی مدارس کودک مبتلا به اختلال را کم کم به مدرسه ببریم تا با محیط آشنا شود، کلاس‌ها را ببیند و به فضای مدرسه عادت کند. در واقع اینها یک سری راه‌های پیشگیرانه محسوب می‌شود. چون اگر والدینی احساس کنند فرزندشان درگیر این اختلال است و برنامه‌های پیشگیرانه را انجام دهند قطعا دیگر مراجعه به روانشناس کودک نیاز نیست.”

اتاق کودک را برای مبارزه با اختلال آماده کنید!

بنا به گفته این کارشناس آموزش خانواده یکی دیگر از راه‌های پیشگیرانه این است که والدین قبل از شروع مدرسه بخشی از اسباب‌بازی‌های کودک را جمع کنند، یک میز تحریر در اتاقش بگذارند یا یک کتابخانه کوچک برایش تهیه کنند تا کم‌ کم حال و هوای بازی را به سمت حال و هوای درس و مسئولیت پذیری سوق بدهند.

وقتی اختلال اضطراب جدایی به درمان نیاز دارد…

میری همچنین از راهکارهای درمانی این اختلال می‌گوید: “در حقیقت ما در مواجهه با کودکانی که دچار اختلال اضطراب جدایی هستند یک سری روش‌های پیشگیرانه داریم و یک سری راهکارهای درمانی. برای درمان یکی از اولین راه‌ها مراجعه مستقیم به روانشناس کودک است. یعنی اگر والدینی می‌بینند که فرزندشان به پیش دبستانی رفته و این اختلال در او بروز کرده و حاد شده سریع به روانشناس کودک مراجعه کنند. در این مرحله روانشناس بررسی می‌کند که چه عواملی موجب ایجاد این مشکل شده‌اند. چون این عوامل در بچه‌های مختلف متفاوت است. مثلا ممکن است در یک کودک اختلال اضطراب جدایی، ترس از خود مدرسه به واسطه درک غلط از محیط باشد هر چند در حال حاضر این مسئله کمتر شده اما در قدیم مثلا می‌گفتند اگر در مدرسه درس نخوانید تنبیه می‌شوید! البته این وضعیت در شرایط فعلی وجود ندارد. اما به طوری کلی تصویرهای غلطی که در ذهن یک بچه شکل می‌گیرد می‌تواند علت بروز این اختلال باشد. ما اصطلاحا به چنین شرایطی می‌گوییم شناخت‌های ناسازگار؛ در این حالت روانشناس باید ابتدا علت را پیدا کند تا بتواند روی این موضوع کار کند. از طرف دیگر امکان دارد دلیل بروز اختلال در کودک دیگری اختلافات خانوادگی باشد؛ در اینصورت نیاز هست که روانشناس از روش خانواده درمانی استفاده کند. همچنین گاهی ممکن است در برخی از بچه‌ها اختلال اضطراب جدایی به این موضوع برگردد که او مهارت‌های دوست‌یابی را بلد نیست. بنابراین با آموزش این مهارت‌ها که با استفاده از بازی درمانی انجام می‌شود می‌توان این مشکل را حل کرد. در همین راستا ما چهار نوع درمان داریم؛ درمان شناختی رفتاری، درمان خانوادگی، بازی درمانی و در نهایت در موارد خیلی حاد دارو درمانی.”

اشتباه والدین؛‌ انتقال ترس به بچه‌ها!

بهتر است به عنوان والدین ترس‌ها و نگرانی‌هایتان را از ورود کودک خود به پیش دبستانی دقیقا جلوی او ابراز نکنید چون تبعاتش قطعا دامنگیر خودتان می‌شود مهدی میری در این مورد می‌گوید: “یکی از اشتباهاتی که خانواده‌ها انجام می‌دهند این است که اضطراب خودشان را ناخودآگاه به بچه منتقل می‌کنند. اشتباه دیگر خانواده‌ها این است که به بچه‌ها این اجازه را نمی‌دهند که ترسشان را بیان کنند. در حالیکه باید بگذارند اگر فرزندشان در این مورد ترسی یا نگرانی دارد آن را کاملا ابراز کند. خانواده‌ها باید بدانند که بیان کردن ترس و نگرانی توسط بچه‌ها یک نکته بسیار حساس است. خانواده‌ها اما معمولا از روی حس دلسوزی می‌گویند “نه اینکه ترس ندارد؛ برای چه می‌ترسی؟” این روش اشتباه است. ما باید اجازه بدهیم کودک خیلی راحت ترسش را ابراز کند. ما باید با بچه همدلی داشته باشیم؛ باید برایش گوش شنوایی باشیم. نباید ترس بچه را عادی سازی کنیم. در وهله اول اجازه بدهیم ترسش را بیان کند و بعد اگر دیدیدم این ترس واقعی است سعی کنیم او را با آن مواجه کنیم.”

بچه‌ها را با ترس‌هایشان از مدرسه روبه‌رو کنید

روبه‌رو شدن با موضوعی که فرزند شما را می‌ترساند؛ البته از راه درستش و مطمئن شدن از اینکه خطری در کار نیست می‌تواند آبی روی آتش اختلال اضطراب جدایی برای فرزند شما باشد. مهدی میری از این مواجهه می‌گوید: “مثلا فرض کنیم بچه می‌گوید همکلاسی‌ام مرا می‌زند یا معلمم بد اخلاق است؛ در این صورت سعی کنیم بچه‌ را با همکلاسی و یا معلم مواجه کنیم که ببیند هیچ اتفاقی نمی‌افتد. در حقیقت باید تلاش کنیم ترس بچه را به شکل طبیعی از بین ببریم نه با امر و نهی کردن یا نصیحت کردن و چه بسا سراغ روش‌های سنتی رفتن؛ چون این چیزها کودک پیش‌ دبستانی را بیشتر اذیت می‌کند.”

نمایشنامه بنویسید و خانوادگی اجرایش کنید!

میری از یک راهکار ساده و کاربردی برای ارتقا مهارت برقراری ارتباط برای کودکان اینطور می‌گوید: “یک راهکار دیگر این است که با استفاده از بازی و نمایش که در واقع همان بازی درمانی است مبتوانیم مهارت‌های ارتباطی با اطرافیان را به بچه‌ها یاد بدهیم چون بخشی از اختلال اضطراب جدایی برمی‌گردد به اینکه بچه‌ها شاید نتوانند در مدرسه با دوستان جدید خود ارتباط برقرار کنند. برای همین بهتر است در خانه این تمرین را در قالب بازی و نمایش انجام بدهیم تا بچه‌ها یاد بگیرند این ارتباط را برقرار کنند؛ مثلا خوراکی‌هایشان را با دوستانشان شریک شوند و یاد بگیرند یک رابطه سالم را با همکلاسی‌هایشان برقرار کنند.”

اضطراب جدایی در کودکان
یک نسخه برای همه جواب نمی‌دهد!

اگر راهکاری مانند گذاشتن یک عکس خانوادگی در کیف کودک پیش دبستانی برای مواقعی که دلتنگی و اضطراب آزارش می‌دهد برای فرزند دوست شما جواب داده لزوما قرار نیست روی فرزند شما هم جواب بدهد. به همین دلیل است که نباید برای همه بچه‌های مبتلا به این اختلال از یک دستور واحد پیروی کرد. کارشناس آموزش و پرورش دراین مورد می‌گوید: “راهکارهایی مثل عکس دادن به بچه روش‌هایی نیست که در قالب یک نسخه واحد بخواهیم به همه توصیه کنیم. این راهکارها ممکن است درباره بعضی از بچه‌ها جواب بدهد و در مورد برخی دیگر نتیجه معکوس داشته باشد. در واقع ما باید به هر کسی نسخه مخصوص خودش را بدهیم. بنابراین نمی‌توانیم نکات انفرادی و خاص را به همه توصیه کنیم.”

اهمیت خواب کامل را دست کم نگیرید

وقتی بچه‌ها کم می‌خوابند طبیعیست که در مدرسه تمرکز کافی ندارند، همین مشکل ممکن است باعث شود نتوانند خودشان را با مدرسه وفق بدهند. بنابراین به خواب کافی و راحت بچه‌ها اهمیت ویژه‌ای بدهید.

چه زمانی به روانشناس کودک مراجعه کنیم؟

کارشناس آموزش خانواده عقیده دارد در کوتاه مدت بهترین راه این است که ما بچه را حتی در صورتی که گریه می‌کرد هم به مدرسه ببریم؛ نباید دانش‌آموز را از بقیه جدا کنیم و وقتی می‌گوید من نمی‌روم ما هم به عنوان والدین بپذیریم که نرود. باید بچه را به مدرسه ببریم و حتی اگر لازم باشد خودمان هم به عنوان پدر و مادر حضور داشته باشیم. کودک باید کم ‌کم با محیط مدرسه و کلاس درس مواجه شود و در کنارش مهارت‌ها را هم به بچه یاد بدهیم. به طور کلی اگر در مسئله اختلال اضطراب جدایی از اول روی روش‌های پیشگیرانه کار کنیم کار اصلا به مراجعه به روانشناس و درمان و دارو نمی‌کشد. اما نکته بسیار مهم این است که اگر اختلال اضطراب جدایی کودک پیش دبستانی بیشتر از چهار هفته طول کشید آنوقت باید برای حل مشکل به روانشناس مراجعه کرد.”