برچسب: ازدواج مجدد

خراسان/ چند وقت پیش با درخواست خانمم برای طلاق موافقت کردم. دیگر چاره‌ای نداشتم. او زنی بی‌وفا بود البته خیلی دوستش داشتم. جدایی از پسر 2 ساله‌ام باعث شده است که در 29 سالگی، امید و انگیزه‌ام را در زندگی از دست بدهم. حالا خانواده‌ام اصرار به ازدواج مجددم دارند. نمی‌دانم چه کنم.
پاسخ
مخاطب گرامی، بعد از طلاق ممکن است هر روز احساسات جدید منفی یا مثبتی را تجربه کنید که گاهی خودتان هم در متضاد بودن‌شان مبهوت می شوید. احساسات بعد از طلاق هرکدام مثل یک خشت می‌ماند. می‌توانید این خشت‌ها را به صورت هرمی روی هم قرار دهید و به اوج برسید، ولی همیشه این‌طور نیست. شما می‌توانید مانند برخی افراد تا آخر عمرتان در انکار بمانید یا در غار تنهایی خودتان فرو روید یا هیچ‌وقت به جنس مخالف خود اعتماد نکنید یا می‌توانید با پذیرش این اتفاق و کنترل افکار مخرب به سمت قله حرکت کنید. انتخاب با شماست.
 مراقب باشید افسرده نشوید
افسردگی نخستین اختلال روانی است که چه زن و چه مرد پس از دوران جدایی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. بنابراین تا اندازه‌ای داشتن احساس اندوه، غم، ناامیدی و حتی خشم بعد از طلاق، طبیعی به نظر می‌رسد اما انتظار می‌رود که با گذشت زمان این احساسات در شما کمتر شود، در غیر این صورت باید به مشاور مراجعه کنید.
 با طلاق زندگی شما به پایان نرسیده است
سراسر پیامک‌تان، جمله‌های ناامیدانه است. این جملات افکاری مسموم هستند که تاثیر بسیار قوی بر احساسات شما دارند و حتی ممکن است که خودتان هم متوجه آثار منفی این جملات نشوید هرچند شاید ریشه بسیاری از مشکلات شما همین خطاهای فکری باشد که مدام به سراغ‌تان می‌آید. بدانید که با طلاق زندگی شما به پایان نرسیده است بلکه باید انتظار زندگی بهتری  را داشته باشید.
 معیارهای‌تان برای انتخاب همسر را واکاوی کنید
به نظر می‌رسد که عجله در ورود به رابطه دیگر بعد از طلاق، مشکلات شما را چند برابر می‌کند. قبل از آن‌که دوباره عاشق شوید، به خودتان برای پذیرش شرایطی که دارید و اتفاقاتی که پشت سرگذاشته‌اید، فرصت دهید. اشتباهات خود و طرف مقابل‌تان را مرور کنید و ببینید که چه مسیری شما را به این پایان رسانده است. اجازه دهید که افسردگی و اضطراب‌تان کمرنگ‌تر شود و اهداف و آن‌چه را که از زندگی می‌خواهید یک بار دیگر مرور کنید. همچنین معیارهای‌تان برای انتخاب همسر را واکاوی کنید. با عجله در ساختن یک زندگی دیگر، شما در کنار فرد دیگری قرار می‌گیرید که باید بار خستگی شما را به دوش بکشد و گاهی به اشتباه، تنها با دیدن تفاوت‌های یک فرد با همسر سابق‌تان، گمان می‌کنید که فرد ایده آلی برای زندگی با شماست. اگر نمی‌خواهید دوباره به این نقطه برگردید، مدتی دست نگه دارید و به فردی دل نبندید. شما درباره مدت زمانی که از طلاق‌تان گذشته است، چیزی نگفته‌اید. اگر این مدت زمان بیشتر از یک سال است، از همراهی خانواده‌تان برای ازدواج مجدد کمک بگیرید.
نویسنده : مصطفی نجمی | کارشناس‌ارشد روان‌شناسی

خراسان/  روزی که پزشک معالجم گفت: «شما هیچ گاه نمی توانید باردار شوید!» مثل یک مترسک خشک شدم! باورم نمی شد بعد از پنج سال زندگی مشترک تنها آرزویم به خاکستر یأس تبدیل شود، در حالی که فقط محبت های همسرم امیدبخش زندگی ام بود. ناگهان روزی …

زن 33ساله ای که با دیدن صحنه ای در خیابان، همه رویاها و آرزوهایش را بر باد رفته می دید، هراسان و نگران وارد کلانتری شد و با تشریح سرگذشت خود، به مشاور و مددکار اجتماعی گفت: 17ساله بودم که عاشق پسرخاله ام شدم. این عشق و علاقه هر روز عمیق تر می شد تا این که من دیپلم گرفتم. پسرخاله ام دو سال از من بزرگ تر بود و در دانشگاه تحصیل می کرد اما خانواده ها رضایت قلبی به این ازدواج نداشتند.در این شرایط من و «عارف» دست به دامان مادربزرگم شدیم و او را به عنوان بزرگ تر فامیل واسطه کردیم تا با پدر و مادر مان صحبت کند. مادربزرگم نیز که علاقه ما را به یکدیگر دید، پا پیش گذاشت و در نهایت، من و عارف پای سفره عقد نشستیم.

آن قدر به هم علاقه مند بودیم که ازدواج فامیلی را فراموش کردیم، به طوری که سراغ آزمایش های ژنتیکی هم نرفتیم. پدر عارف از وضعیت اقتصادی بسیار خوبی برخوردار بود و با کمک های هر دو خانواده خیلی زود صاحب خانه و ماشین شدیم. در حالی که همسرم در رشته مهندسی ساختمان دانش آموخته شده و شرکتی تجاری برای خودش راه اندازی کرده بود، من هم در رشته مهندسی رایانه وارد دانشگاه شدم. آن قدر در خوشبختی و سعادت غرق بودم که گذر زمان را حس نمی کردم. اگرچه به خاطر تحصیل من در دانشگاه و فراهم نبودن شرایط از بارداری اجتناب می کردم، اما از سوی دیگر هم می ترسیدم که با به دنیا آمدن یک فرزند فاصله ای بین من و همسرم ایجاد شود. در واقع از این وحشت داشتم که عارف همه محبت اش را نثار فرزندمان کند و من از این عشق و علاقه دور بمانم. 

با  این حال، پس از مشورت با خانواده ام و اندیشیدن به یک زندگی هدف دار تصمیم عاقلانه ای گرفتم، سپس به همراه همسرم نزد پزشک متخصص رفتیم تا اولین بارداری را تجربه کنم. پزشک معالج وقتی روز بعد نتیجه آزمایش هایی را دید که برایم نوشته بود، خیلی راحت به چشمانم خیره شد و گفت: شما به هیچ عنوان نباید باردار شوید چرا که فرزندتان معلول خواهد شد! 
با این جمله دکتر روح و روانم به هم ریخت، مثل یک مترسک خشک شده بودم و تنها اشک می ریختم. در این لحظه نوازش ها و جملات محبت آمیز عارف بود که آرامم می کرد. او می گفت دیگر هیچ گاه به بارداری فکر نکن. من و تو در کنار هم خوشبختیم و تا پایان عمر با عشق به یادماندنی زندگی خواهیم کرد. اگرچه حرف های همسرم آرامش بخش بود اما باز هم نزد چند پزشک متخصص دیگر رفتیم ولی نتیجه تغییری نکرد. 
خلاصه زمان می گذشت و زندگی من  و عارف دیگر آن گرمای سابق را نداشت. برخی از اطرافیان مان پیشنهاد می کردند دختری را از بهزیستی به فرزندخواندگی بپذیریم ولی عارف موافق نبود. برخی نیز به من پیشنهاد طلاق می دادند اما زندگی بدون عارف برای من معنی نداشت. تا این که سال ها به همین ترتیب سپری شد و من نمی دانستم بالاخره تقدیر مرا به کدام سو خواهد برد. 10سال از این ماجرا می گذشت تا این که روزی من تصمیم گرفتم با خودروی شاسی بلند همسرم به خرید بروم. به همین دلیل آن روز صبح خودروام را از پارکینگ بیرون نیاوردم و سوار خودروی همسرم شدم.

او را به شرکت رساندم و خودم با خودروی شاسی بلند به بولوارجانباز رفتم. در حالی که مشغول پارک خودرو مقابل یکی از مراکز خرید بودم، ناگهان پسربچه ای به سوی من دوید و فریاد زد: «مامان، ماشین بابا!» با این جمله لبخندی زدم و به آن خانم جوان گفتم حتما رنگ ماشین پدرش شبیه خودروی ماست اما پسرک دستش را از میان دست مادرش کشید و خطاب به من ادامه داد: نخیر، این ماشین باباعارف است! با شنیدن کلمه عارف با تعجب پرسیدم: فامیل پدرت چیست؟ آن کودک پنج ساله در حالی که شهرت همسرم را بر زبان جاری می کرد، بسیاری از مشخصات و نشانه های داخل خودرو را نیز بازگو کرد. زن جوان که با خشم دست پسرش را می کشید، سعی می کرد هر چه زودتر از این معرکه رهایی یابد اما من که دیگر به ماجرا حساس شده بودم، رهایش نکردم تا این که آن خانم جوان راز عجیبی را فاش کرد و گفت: «من از 9سال قبل هووی تو هستم و این هم پسر عارف است!»

دیگر نمی دانستم چه کار کنم. عارف فقط یک سال بعد از مشخص شدن آزمایش های پزشکی با زن دیگری ازدواج کرده بود و اکنون در حالی کودکی پنج ساله را در آغوش می فشرد که من هنوز از عشق او تب می کردم و…

جوان آنلاین/  فرقی نمی‌کند چه سن و سالی داشته باشید. تنهایی در هر سن و سال و هر مرحله از زندگی سختی‌های خودش را دارد.
جنس تنهایی در دوران سالمندی با تنهایی در دوران جوانی فرق می‌کند. دوران سالمندی دوران آرامش و نیاز است. وقتی گرد پیری روی مو‌های‌مان می‌نشیند بیشتر از دوره جوانی به همدم و همراه، هم‌صحبت و همدل نیاز داریم. اما دوران پیری اغلب با تنهایی و افسردگی همراه است. کمتر زوج سالمندی را می‌بینیم دعای به پای هم پیر شدن، برای‌شان مستجاب شده باشد. خیلی وقت‌ها همسفرانی که زندگی خود را به امید پیر شدن به پای هم تا پایان عمر آغاز می‌کنند در میانه راه یکدیگر را تنها می‌گذارند. اغلب موارد این تنها ماندن‌ها به خاطر پیاده شدن یکی از زوجین از قطار زندگی است.

در این بین خیلی وقت‌ها پدربزرگ‌ها به سراغ ازدواج مجدد می‌روند تا در دوران پیری از تنهایی دربیایند. جامعه هم کمتر نسبت به این ماجرا واکنش نشان می‌دهد و معمولاً خانواده پیرمرد‌ها این پذیرش را دارند که پدر یا پدربزرگ خانواده بعد از فوت مادر یا مادربزرگ به سراغ تجدید فراش برود، اما این مسئله در بین خانم‌ها بسیار کمتر دیده می‌شود به همین خاطر هم اغلب موارد با مرگ زوج همسرش تا پایان عمر تنها می‌ماند. آمار سخنگوی سازمان ثبت احوال هم این مسئله را تأیید می‌کند.

به گفته سیف‌الله ابوترابی سخنگوی سازمان ثبت احوال، ۱/ ۸ درصد ازدواج‌های انجام شده در سال ۱۳۹۸مربوط به مردان سالمند ۶۰ ساله و بیشتر از آن بوده است.

طبق آمار آقای سخنگو ۹ هزار و ۵۵۲ مورد از ازدواج‌های سال گذشته مربوط به مردان ۶۰ ساله و بیشتر از آن بوده است این در حالی است که فقط ۱۳۵۸ ازدواج (۲۶/ ۰ درصد از کل ازدواج‌ها) برای زنان سالمند در این سال ثبت شده است. نکته جالب این آمار ثبت ازدواج ۱۲۵۶ مرد و زن هر دو سالمند (۶۰ ساله و بیشتر) در سال ۱۳۹۸ است. البته از نگاه ابوترابی در بسیاری از موارد زن و شوهر به لحاظ شرعی در قید زوجیت هستند، اما ازدواج خود را با تأخیر ثبت کرده‌اند.

بر پایه داده‌های سال ۱۳۹۸، امید به زندگی مردان در بدو تولد ۳ /۷۳ سال و امید به زندگی زنان در بدو تولد ۵/ ۷۶ سال است. آمار بیشتر زنان سالمند نسبت به مردان سالمند خودش، عاملی مهم برای افزایش تنهایی مادربزرگ‌ها نسبت به پدربزرگ‌هاست، اما در کنار این، تابو‌های اجتماعی اغلب مانع می‌شود که زنان سالمند بتوانند ازدواج کنند. به همین خاطر هم بسیاری از مادربزرگ‌ها به رغم علاقه و آمادگی برای ازدواج مجدد به‌واسطه نگاه و قضاوت اطرافیانشان تا آخر عمر تنها می‌مانند. این در حالی است که ازدواج سالمندان یکی از بهترین راهکار‌هایی است که می‌تواند کیفیت زندگی پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را ارتقا دهد و نشاط و سرزندگی را به آنان بازگرداند. در این زمینه به خصوص برای ازدواج و تنها نماندن مادربزرگ‌ها نیازمند فرهنگ‌سازی هستیم.

تمام اعضای جامعه نه فقط فرزندان سالمندان باید بدانند ازدواج و داشتن شریک زندگی و همدم در ایام کهولت سن مهم‌تر از دوران جوانی است. سالمندان نیازمند هم‌صحبتی با کسی هستند که از جنس خودشان باشد و بتواند آن‌ها را درک کند. این اتفاق می‌تواند در ازدواج‌های میان پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی که فاصله سنی مناسبی هم دارند بهتر رخ دهد. اما تابو‌های فرهنگی به خصوص در میان زنان سالمند، موجب شده تا آنان از ازدواج مجدد خودداری کنند. در حالی که ازدواج مجدد علاوه بر از تنهایی درآوردن سالمندان زندگی آنان را سلامت‌تر و کیفی‌تر می‌کند و زوجین سالمند می‌توانند برای پایان عمری دلپذیر یکدیگر را همراهی کنند. این مهم نیازمند همراهی ما جوانان با پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایمان است. اگر ما این مسئله را بپذیریم مسلماً آن‌ها هم برای ازدواج مجدد تمایل بیشتری نشان می‌دهند.

بر پایه برآوردها، امید می‌رود به طور میانگین مردان سالمند گروه سنی ۶۵ تا ۶۹ سال، ۴/ ۱۵ سال و زنان سالمند ۶۵ تا ۶۹ ساله، ۲/ ۱۶ سال دیگر زندگی کنند. امید به زندگی برای هر یک از مردان و زنان سالمند گروه سنی ۷۰ تا ۷۴ سال، به‌طور متوسط ۶/ ۱۱ و ۱ /۱۲ سال و امید به زندگی در سن ۸۰ سالگی و بیشتر برای مردان و زنان به‌ترتیب ۵ /۷ و ۶/ ۷ سال است. با این اوصاف وقتی مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها می‌توانند سال‌های پایانی عمرشان را با ازدواج مجدد کیفی‌تر کنند چرا باید در تنهایی و انزوا زندگی‌شان را پایان دهند؟

بیا نی نی/ اختیار همسر دوم بدون رضایت زن اول از موجبات طلاق برای همسر اول است امااگر زوج به تجویز دادگاه و در اثر ناشزه بودن همسر اول و یا مریضی و امثالهم، حکم اجازه ازدواج مجدد از دادگاه اخذ کرده باشد، آیا همسر اول می تواند تقاضای طلاق کند؟
نظر حقوقدان ها چنین است که اگر مردی شرط ۱۲ عقدنامه را امضاء کرده باشد، شرط مذکور مقید نیست و مطلق است و هر ازدواجی بدون رضایت همسر اول را شامل می شود و لو این که با اجازه دادگاه باشد.
در نظریه مشورتی ۷/۳۶۴۲ مورخ ۱۳۸۲/۵/۴ اداره حقوقی آمده است: « سؤال: چنانچه در قباله نکاحیه به زوجه اختیار و وکالت تفویض شده باشد که در صورت ازدواج مجدد، زوجه بتواند خود را مطلقه نماید و زوج به علت عدم تمکین زوجه از دادگاه ازدواج دوم را بگیرد آیا این امر موجب محرومیت زوجه از حق استفاده از وکالت‌نامه برای طلاق می‌شود یا خیر؟
نظریه اداره کل حقوقی قوه قضائیه : طبق ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی زوج و زوجه به شرایطی که ضمن عقد قرار داده‌اند مأخوذه و مقید می‌باشند و تحصیل اجازه ازدواج مجدد، به علت عدم تمکین زوجه از زوج از دادگاه، منافی شرط ضمن عقد بین زوج و همسر اول نیست. بنابراین، چنانچه به زوجه به موجب شروط مندرج در قباله نکاحیه، در صورت انتخاب همسر دوم از ناحیه زوج، وکالت جهت درخواست طلاق داده شده باشد می‌تواند از آن استفاده نماید.»
اما در حال حاضر در این مورد رای وحدت رویه ۷۱۶ مورخ ۸۹/۷/۲۰ تعیین تکلیف نهایی کرده است در این رای چنین آمده است: « نظر به اینکه مطابق ماده ۱۱۰۸ قانون مدنی تمکین از زوج تکلیف قانونی زوجه است.
بنابراین در صورتی که بدون مانع مشروع از ادای وظایف زوجیت امتناع و زوج این امر را در دادگاه اثبات و با اخذ اجازه از دادگاه همسر دیگری اختیار نماید، وکالت زوجه از زوج در طلاق که به حکم ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی ضمن عقد نکاح شرط و مراتب در سند ازدواج ذیل بند ب شرایط ضمن عقد در ردیف۱۲ قید گردیده،.
محقق و قابل اعمال نیست، لذا به نظر اکثریت اعضاء هیأت عمومی دیوان عالی کشور رأی شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان همدان که با این نظر انطباق دارد مورد تأیید است. این رأی طبق ماده۲۷۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و کلیه دادگاه‌ها لازم‌ الاتباع است. »
با این توضیحات اگر مردی با اجازه دادگاه و به دلیل نشوز زن و عمل نکردن به وظایف زناشویی همسر اول، اجازه ازدواج مجدد اخذ کرده باشد، زن اول نمی تواند به استناد بند ۱۲ شروط عقدنامه تقاضای طلاق کند.
اگر اجازه ازدواج مجدد از دادگاه به دلیل عدم قدرت همسر اول به ایفای وظایف زناشویی – ابتلا به جنون یا امراض صعب العلاج – محکومیت کیفری او – اعتیاد مضر – ترک زندگی و یا عقیم بودن زن باشد، زن اول می تواند به استناد بند ۱۲ شروط عقدنامه تقاضای طلاق کند زیرا رای وحدت رویه پیش گفته متصرف به زن ناشزه است.
اما در خصوص استفاده از شرط ۱۲ شروط سند ازدواج اگر به تشخیص دادگاه محقق شود و زن بتواند به استناد آن رای طلاق اخذ نماید با توجه به این که وکیل همسرش در طلاق می شود به وکالت از همسرش می تواند مقدار کمی از مهریه را بذل نماید و عمده آن را بر عهده (ذمه) شوهر باقی بگذارد.
آنچه در بالا گفته شد ازدواج مجدد زوج با اذن دادگاه و ایجاد حق طلاق برای زن بود .

ازدواج دائم شوهر بدون رضایت زن
اگر مردی بدون رضایت زن اول و اخذ اجازه دادگاه، ازدواج دائم مجدد انجام بدهد. زن اول می تواند از دادگاه تقاضای طلاق کند؛ به عبارت عامیانه حق طلاق برای زن در صورت ازدواج مجدد مرد به وجود می آید؛ در این خصوص چند نکته حائز اهمیت است:

چون سردفتران رسمی ازدواج مجاز به ثبت ازدواج دوم مرد بدون رضایت زن یا دادگاه نیستند. معمولاً در صورت ثبت، تخلفی صورت گرفته است و یا اینکه مرد در شناسنامه المثنی که نام زن اول نبوده ازدواج را ثبت کرده است. در هر حال از اداره ثبت احوال و از طریق دادگاه به درخواست زن اول استعلام می شود.
وقتی که مردی شروط ۱۲گانه عقدنامه را امضا کرده باشد و ازدواج مجدد بدون رضایت زن اول باشد زن وکیل شوهر در طلاق می شود و در این حالت قبول مقدار بذل مهریه با خود اوست. بنابراین در این مورد امکان طلاق با دریافت همه مهریه برای زن فراهم است.
ازدواج دوم مرد به هیچ عنوان قابل ابطال از سوی زن اول نیست.
ازدواج موقت (صیغه) زوج بدون رضایت زن اول
موضوع کمی اختلافی است و دادگاه ها در این خصوص رویه یکسانی ندارند؛ به طور قطعی نمی توان جواب صحیح داد و آراء متناقضی صادر شده است ولی به چند نکته باید توجه کرد:
اثبات ازدواج موقت مرد به دلیل عدم ثبت در اداره ثبت احوال دشوار است.
اگر هم مدت آن تمام شده باشد باز هم در فرض اثبات طلاق دشوار است.
دلیل کسانی که طرفدار صدور حکم طلاق به درخواست زوجه به دلیل ازدواج موقت شوهر هستند این است در هر صورت ازدواج موقت هم نوعی ازدواج است و شرط ضمن عقد نکاح به اصطلاح حقوقی اطلاق دارد، شامل هر دو ازدواج می شود.