برچسب: ازدواج

مراسم عقد یکی از مراحل ازدواج است که پس از خواستگاری رسمی و بله برون اجرا می‌شود. این مراسم برای زوجین بسیار خاطره انگیز می‌ شود. جشن عقد هم مثل همه جشن‌ها و دیگر مراسمات عروسی، دارای رسم و رسومات مخصوص است که باید خانواده‌ها به آن دقت کنند. یکی از این مراسم ها ساییدن قند بر روی سر عروس و داماد هنگام خواندن خطبه قد است. که در ادامه این مطلب بیا نی نی در این باره بیشتر خواهیم گفت.
آداب و رسوم قند ساییدن روی سر عروس داماد
در حضور بزرگان و خانواده‌ها زمان خواندن صیغه عقد، روی سر عروس و داماد قند‌های از قبل تزیین شده ساییده می‌شود. ساییدن دو کله قند کوچک و هم اندازه به روی تور قند که در بالای سر عروس و داماد گرفته شده نشانگر باریدن شادی و شیرینی بر سر آنها است.
تور قند ساییدن حریر تور با پارچه نازک سپید رنگی را به شکل مربع یا مستطیل تهیه می‌کنند تا کله قندها روی آن بر سر عروس و داماد ساییده شود. برای سفره ی قند می توان از پارچه ی ساتن یا حریر به رنگ های سفید، نباتی یا سبز استفاده نمود. قند را معمولا دختران دم بخت یا زن های تازه عروس شده روی سر عروس و داماد می سابند. این سفره باید هنگام خواندن خطبه ی عقد روی سر عروس و داماد قرار بگیرد و قند های تزئین شده بالای سر آن ها سابیده شود.
آداب و رسوم قند ساییدن
اغلب زیر لفظی گفتن و عروس رفته گل بچینه به وسیله خواهر عروس یا خانمی از خانواده عروس گفته خواهد شد! بنا بر علل سنتی و خرافه، زنهای مطلقه و بیوه را به پشت سر عروس و داماد راه نمی‌دهند و بیشتر به مراسم هم دعوت نخواهند شد که البته این موضوع از ریشه اشتباه و خرافه می‌باشد.
اینکه کله قندها باید یک اندازه و یک شکل باشند به این علت است که عروس و داماد هردو به یک اندازه وظیفه شیرین کردن زندگی و شادکامی یکدیگر را به عهده دارند.

چرا حتما باید این کار به وسیله خانم ها انجام شود؟
تا به حال به این مسئله فکر کردید که چرا آقایون سر سفره عقد قند نمی سایند؟؟
همان گونه که میدانیم مراسم عقد سنتی ایرانی و ریشه در آیین زرتشتی(دین ایرانیان باستان) دارد،زرتشتیان اعتقاد داشتند که موقع اجرای مراسم پیوند عقد میان عروس و داماد، سه الهه بزرگ کائنات حضور دارند. سپندارمذ (الهه مادرزمین)، آناهیتا(الهه آب ونعمت) و میترا(الهه عشق،مهرودوستی)، به همین دلیل از بین جمع سه بانوی جوان را به نیابت از این سه الهه،بالای سر عروس و داماد قرار می دهیم تا با ساییدن قند، شیرینی رو به زندگی زوج های جوان هدیه دهند.

شماهم میدونستین واسطه‌گری تو خیلی از کشورها وجود داره؟
درسته که واسطه گری با توجه به فرهنگ هر کشور متفاوته،اما خیلی فرق نمیکنه یه آشنا واسطه ازدواج باشه یا یک سایت یا یک اپلیکیشن!
اون چیزی که مهمه اینه که ما با توجه به معیارها و اهدافمون فرد مناسبی رو برای ازدواج پیدا کنیم.
یادمون نره که انتخاب با خودمونه و واسطه‌گر فقط معرفی میکنه…

بهتر نیست به جای ازدواج، با پارتنرمون زندگی  بدون ازدواج  داشته باشیم؟

این سوالیه که موسسه تحقیقاتی پوو در جامعه آمریکا مورد بررسی قرار داده! 
برای پاسخ به این سوال چهار معیار میزان وفاداری، لذت بردن از موقعیتهای مورد علاقه، صادق بودن و پشتیبانی مالی دوطرف درگیر در ازدواج و رابطه پارتنری را با هم مقایسه کرده!
جالبه که در هر چهار شاخص ازدواج یه سروگردن بالاتر بوده! این یعنی، صداقت، لذت، وفاداری و پشتیبانی مالی در ازدواج بیشتر از رابطه پارتنری بلند مدته.

دیگه تقریبا همه میدونیم که واسطه ی ازدواج دختر و پسر مجرد شدن، با وجود سختی ها و مشکلاتی که داره، چقدر باعث ثواب و برکت تو زندکی خودمون میشه.
شما هم _حتی اگر مجردین _ واسطه‌ی ازدواج یکی از مجردای اطرافتون بشین و برامون بنویسین یا اسکرین بفرستین که با چه واکنشی مواجه شدین!

نتایج یک مطالعه تایید کرده است که زنان واقعا به مردان پولدار تمایل بیشتری دارند. آدم‌هایی نظیر ایلان ماسک، سرمایه‌دار تسلا با درآمد بالا و شغل خوب، در پروفایل‌های دوست یابی آنلاین تا ۳.۵ برابر پاسخ مثبت بیشتری از زنان می‌گیرند.
زنان تحصیل‌کرده با وضعیت مالی خوب نیز توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند، اما تاثیر این موارد در جذب شدن آنها توسط مردان کمتر است.
محققان با بررسی ۱.۸ میلیون پروفایل از ۲۴ کشور مختلف به این نتیجه رسیدند که موضوع تمایل زنان به مردان پولدار در سرتاسر دنیا صحت دارد. دکتر اندرو توماس، روانشناس از دانشگاه سوانسی کشور ولز می‌گوید: «بسیاری از مردم دوست دارند باور کنند که این موضوع تنها یک کلیشه است. اما با بررسی مطالعاتی که قدمت آنها به دهه ۱۹۸۰ بازمی‌گردد و بررسی تمامی فرهنگ‌ها درمی‌یابیم که این موضوع که زنان جذب مردان ثروتمند می‌شوند یک واقعیت است.»
مطالعه او مردان را بر اساس درآمد، تحصیلات و مشاغل و پاسخ‌هایی که در پلتفرم‌ های دوستیابی دریافت کرده بودند رتبه‌بندی کرد. نتایج نشان داد بالاترین سطح از توانایی اکتساب منابع، اعم از تحصیلات و ثروت، پاسخ‌هایی را که مردان دریافت کردند، ۲۵۵ درصد افزایش داد. این رقم برای زنان ۱۰۳ درصد بود.
دکتر توماس معتقد است اینترنت هر دو جنس زن و مرد را به سمتی سوق می‌دهد که ثروتمندتر به نظر برسند یا برای جذب یک معشوق مناسب‌تر باشند.
پیش از این نیز مطالعات نشان داده بود زنان اگر دریابند کیف پول مردی حجیم‌تر است، او را جذاب‌تر می‌یابند، در حالی که برای مردان جذابیت ظاهری زنان بااهمیت‌تر است.
همواره این تصور وجود داشته است که زن‌ها به دلیل احساس نیاز به منابع بیشتر برای سرمایه‌گذاری روی خود و فرزندانشان باید نسبت به مقدار پولی که مرد به دست می‌آورد حساسیت بیشتری داشته باشند، در حالی که مردان به خاطر احساس نیاز به یک همسر بارور، به ظاهر زیبا و جوان‌تر زنان اهمیت می‌دهند. از آنجایی که باروری در زنان در اواسط دهه بیست سالگی به اوج خود می‌رسد، مردان عموما جفت‌هایی در این محدوده سنی را ترجیح می‌دهند و علاوه بر این، ویژگی‌های ظاهری زنانه نیز در انتخاب آنها موثر است.

«۴۰۰هزار ایرانی در تجرد قطعی به‌سرمی‌برند که ۳۰۰هزار نفر از آنها زن و ۱۰۰هزار نفر هم مرد هستند. از ۲۵ میلیون خانوار ایرانی هم ۱۳درصدشان تک‌نفره‌اند، اما ۴درصد از این جمعیت، تجرد اختیاری دارند و ۹درصد دیگر امکان ازدواج ندارند.»
به گزارش همشهری آنلاین، این آماری غیررسمی است درباره کسانی که ۵۰ سالگی را رد کرده‌اند و دیگر تمایلی به ازدواج ندارند. البته خبرگزاری بیا نی نی هم اردیبهشت امسال از کاهش ثبت ازدواج در ایران خبر داده و نوشته بود: «میزان ثبت شده در فاصله سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹، نشان می‌دهد تعداد ازدواج‌ها روندی کاهشی داشته و این رقم بیش از ۳۶درصد افت دارد.»‌ البته به تأکید برخی جامعه‌شناسان با افزوده شدن افرادی که بعد از طلاق دیگر ازدواج نمی‌کنند، آمار تجردهای قطعی به ۵ میلیون نفر هم افزایش خواهد یافت.
در این‌باره عواملی ازجمله کمال‌گرایی، افزایش استانداردهای ازدواج، فرهنگ‌های غلط و فرایندهای مهندسی نشده مانند تحصیلات عالی و اشتغال، مسائل اقتصادی و فرهنگی، تأکید بر رعایت سنت‌هایی ازجمله مهریه، جهیزیه و… مطرح می‌شود که میل به ازدواج را در جامعه ایرانی کاهش داده است؛ هر چند که ارقام اعلام شده را برخی جامعه‌شناسان تأیید نمی‌کنند و می‌گویند طی دهه‌های اخیر آمار تجرد افراد بالای ۵۰ سال تغییر چندانی نداشته، درباره آقایان همچنان ۲ درصد است و درباره زنان با کمی افزایش به ۴ درصد رسیده، اما بیان این آمارها به جای تمرکز بر اصلاح زیرساخت‌ها و ترویج ازدواج آسان، آسیب عادی‌انگاری را به همراه خواهد داشت.
فردیت افراطی و تجرد قطعی
«طبق آماری که در اختیار داریم افرادی که در تجرد قطعی به‌سرمی‌برند به ۴۰۰هزار نفر رسیده‌اند؛ ۳۰۰ هزار زن و ۱۰۰ هزار مرد.»‌ صالح قاسمی، پژوهشگر حوزه جمعیت با بیان این مطلب درباره افزایش تمایل افراد به مجرد ماندن می‌گوید:‌ «در دهه ۶۰ و ۷۰، ایران با بحران مضیقه ازدواج روبه‌رو شد. دلیل آن هم این بود که تعداد مردهایی که در سن مقابل خانم‌ها برای ازدواج وجود داشت، کم شد و این امر فرصت ازدواج را از خانم‌ها سلب کرد، اما امروز در کشور با بحران مضیقه ازدواج روبه‌رو نیستیم.»‌
او کمال‌گرایی را یکی از عوامل مجرد ماندن افراد عنوان می‌کند و ادامه می‌دهد:‌ «برخی فرهنگ‌های غلط و فرایندهای مهندسی نشده مانند تحصیلات عالی و اشتغال معمولاً میل زنان به ازدواج را کم می‌کند و استانداردها و سطح توقع آنها را در مقوله ازدواج بالا می‌برد. البته تجرد قطعی علاوه بر ریشه‌های جمعیت‌شناختی یعنی ایجاد تعادل در تعداد فرزندان دختر و پسر، ریشه‌های فرهنگی نیز دارد؛ یعنی به‌دلیل فرهنگسازی‌های نادرست که استانداردهای ازدواج را افزایش می‌دهد، افراد در فرصت مناسب ازدواج نمی‌کنند و در معرض تجرد قطعی قرار می‌گیرند.»
این پژوهشگر به تفاوت تجرد قطعی با تجرد اختیاری اشاره می‌کند و می‌گوید: «تجرد اختیاری یعنی افرادی که با اختیار خود تصمیم به ازدواج ندارند و قصد دارند مجرد زندگی کنند. هم‌اکنون در ایران ۲۵میلیون خانوار داریم که براساس داده‌ها نزدیک به ۱۳درصد آنها تک‌نفره هستند؛ یعنی خانواده‌هایی که تعداد اعضای آنها به‌دلیل هرگز ازدواج نکردن، طلاق یا فوت همسر، یک‌نفره باقی مانده است. از این ۱۳درصد، ۴درصد کسانی هستند که تجرد اختیاری دارند، اما ۹درصد باقیمانده کسانی هستند که تمایل به ازدواج دارند، اما امکان ازدواج برای آنها وجود ندارد.»
او تأکید می‌کند: «در مجموع اگر نگاه کنیم، تعداد جوانانی که در سنین متعارف ازدواج، تصمیم اختیاری برای تجرد می‌گیرند، زیاد نیست و حتی بیش از ۲ درصد از کل خانوار را تشکیل نمی‌دهد. طبق آمار، این افراد حداکثر ۲۵۰ تا ۳۰۰هزار نفر می‌شوند که این تعداد در مقابل سایر گروه‌ها آمار چشمگیری نیست.»
قاسمی به اهمیت مسائل فرهنگی و فردیت افراطی بر تجرد قطعی هم تأکید می‌کند و ادامه می‌دهد: «در راه‌حل برای کاهش آمار تجرد قطعی، مسائل اقتصادی و فرهنگی دخیل هستند؛ چه بسا که نگرش‌های فرهنگی و سبک زندگی، تأثیرگذارتر از مسائل اقتصادی است. انسان براساس روح حاکمی که در دنیا شکل گرفته متمایل بر فردیت و فردگرایی افراطی شده و همه‌چیز را در منیت می‌بیند، در قانون جوانی جمعیت، راهکارهای اقتصادی وجود دارد که تا حدودی اجرا شده، اما در کنار آن باید در پیوست‌های رسانه‌ای و فرهنگی تلاش کنیم تا اصالت و اهمیت خانواده و تشکیل خانواده در ایران پا بر جا بماند.»‌
جمعیت چندمیلیونی مجردهای قطعی
البته به تأکید فعالان حوزه اجتماعی، با افزایش جمعیت زنان و مردانی که طلاق گرفته و تمایلی به ازدواج دوباره ندارند، آمار جمعیت مجردهای قطعی کشور به بیش از ۵ میلیون نفر هم می‌رسد. امیرمحمود حریرچی، آسیب‌شناس اجتماعی و عضو هیأت علمی دانشگاه علامه‌طباطبایی در این‌باره می‌گوید: «اگر سن دختران و پسران از ۳۵ سال بگذرد و تا این سن ازدواج نکرده باشند، با توجه به اینکه احتمال ازدواج‌شان پایین می‌آید، احتمال اینکه مجرد باقی بمانند هم بسیار زیاد است و تجرد قطعی خواهند داشت.» حریرچی درباره آمار تجرد زنان هم می‌گوید:‌ «حدود ۳۶درصد از جمعیت زنان را طیف سنی ۱۵تا ۳۴ سال تشکیل می‌دهند که هنوز ازدواج نکرده‌اند. همچنین حدود ۲.۳درصد از زنان بالای ۴۵ سال در گروه تجرد قطعی قرار دارند. باید به آمار تجرد قطعی در کشور، زنان و مردانی را هم که طلاق گرفته‌اند و دوباره ازدواج نکرده‌اند اضافه کنیم. در این صورت آمار مجردان قطعی به بیش از ۵میلیون نفر خواهد رسید و حتما از سال ۹۹ تا به امروز به‌ تعداد جوانانی که تجرد قطعی داشته و خانواده مستقلی ندارند، اضافه شده است.»
اصلاح زیرساخت‌ها ضروری‌تر از بیان آمار
اما افزایش تجردهای قطعی و بیان این آمارهای چند صد هزار و چند میلیون نفری را شهلا کاظمی‌پور، جمعیت‌شناس و استاد دانشگاه تهران تأیید نمی‌کند. او می‌گوید: «به‌نظر نمی‌رسد که تغییر چندانی در کاهش آمار ازدواج در ایران وجود داشته باشد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که هم‌اکنون حدود ۲ درصد از مردان و ۴ درصد از زنان در رنج سنی ۴۹ تا ۵۰ سال مجرد باقی مانده‌اند. آمار ازدواج مردان طی دهه‌های اخیر روی همین ۲ درصد باقی مانده و تنها همین بخش از جمعیت   به دلایل مختلف تمایلی به ازدواج نداشته‌اند، اما درباره زنان با کمی افزایش به ۴ درصد رسیده است.»‌
به‌گفته کاظمی‌پور، درباره زنان بحث تأخیر در ازدواج وجود دارد و نفی ازدواج به‌معنای تجرد قطعی مطرح نیست: «یک رویکرد متفاوت در زنان رخ داده که آنها ازدواج را به بعد از دوران تحصیل و داشتن یک شغل مناسب موکول می‌کنند، اما توجهی ندارند که چنین رویکردی می‌تواند آسیب‌هایی هم داشته باشد؛ ازجمله اینکه شانس ازدواج را به‌شدت کاهش دهد.» او در پاسخ به این سؤال که چرا میل به ازدواج در گروه‌های سنی مختلف به‌ویژه متولدان دهه‌های ۶۰ و ۷۰ کاهش پیدا کرده، می‌گوید: «این دو گروه‌ سنی هنوز به ۵۰ سال نرسیده‌اند و شاید تا آن زمان ازدواج برایشان محقق شود؛ بنابراین تجرد قطعی درباره آنها مطرح نیست. البته درباره دهه شصتی‌ها شانس ازدواج کاهش پیدا کرده است. جوانان ما امروز با وجود اینکه تصورات غربی در روابط دارند، اما سنت‌ها را هم رها نکرده‌ و انتظارشان این است که جهیزیه و مهریه بالا هم داشته باشند.»
این جمعیت‌شناس، مشکلات اقتصادی را دلیل اصلی تأخیر در ازدواج نمی‌داند و تأکید می‌کند: «اینطور عنوان می‌شود که دختران بدون تمکن مالی از قافله ازدواج عقب مانده‌اند، اما آمارها نشان می‌دهد که دختران شاغل هم هنوز مجردند؛ بنابراین صرف اینکه کاهش میل به ازدواج را به مسائل اقتصادی ربط دهیم، صحیح نیست و تغییر در تفکرات و فرهنگ‌ خانواده‌ها هم بر این مسئله اثر گذاشته است.» این استاد دانشگاه درباره آسیب‌های تجرد قطعی هم می‌گوید:‌ «در وهله اول جدی‌ترین آسیب برای خود فرد است.
ذات انسان دوستدار تشکیل خانواده است و درصورتی که محقق نشود، می‌تواند مشکلات روحی و روانی برای او به‌وجود آورد. بر فرض اینکه از نظر اقتصادی هم مشکلی نداشته باشند، اما در محیط اجتماعی و در سنین بالا تنها خواهند ماند که خود عامل مشکلات روانی و اجتماعی است. برخی از جامعه زنان ایران به‌دنبال این هستند که بعد از ارتقای موقعیت اجتماعی، ازدواج کنند، اما در حقیقت نوعی فرصت‌سوزی درباره خودشان رقم می‌زنند.» کاظمی‌پور معتقد است اعلام این آمارها درباره تجردهای قطعی نه‌تنها منجر به اصلاح ساختار نمی‌شود، بلکه می‌تواند عادی‌انگاری‌هایی را هم رقم بزند و منجر به تأسی دیگر افراد شود:‌ «در اعلام چنین اعدادی علاوه بر کسانی که به ۵۰ سالگی رسیده‌اند، افراد مطلقه و همسر فوت شده هم که در سنین بارداری هستند، گنجانده می‌شوند و آمارها را افزایش می‌دهند، اما بهتر است به جای اعلام این آمارها به فکر اصلاح زیرساخت‌ها باشیم و البته گسترش فرهنگ ازدواج آسان.»

 ازدواج یکی از بزرگترین تعهدات در زندگی هر دختر و پسری است. در این مطلب علامت‌هایی را می‌گوییم که نشان می‌دهند شما هنوز آماده‌ی ازدواج کردن نشده‌اید.
طبیعی است که با تصور اینکه قرار است باقی عمرتان را با یک نفر دیگر سپری کنید، کمی مضطرب شوید و حتی بترسید، اما این احساسات در چه حدی نشاندهنده‌ی چیزی فراتر از اینها هستند؟ 
  از ازدواج کردن وحشت دارید:
اگر فکر اینکه بقیه زندگی‌تان، یا دست کم 10 تا 20 سال آینده را با تنها یا یک نفر دیگر شریک شوید، شما را پر از احساس ترس و وحشت می‌کند پس هنوز آمادگی ازدواج کردن را ندارید.
 از طرف مقابل‌ خوش‌تان می‌آید اما عاشقش نیستید:
اگر قرار است با کسی ازدواج کنید تنها به این دلیل که فکر می‌کنید همسر خوبی برای‌ شما و مادر یا پدر خوبی برای فرزندتان خواهد بود، اما عاشقش نیستید و واقعاً او را دوست ندارید، پس باید به طور جدی تجدید نظر کنید تا ببینید آیا واقعاً آماده‌ی ازدواج، مخصوصاً با این فرد هستید.
 چیزهایی را از همدیگر پنهان می‌کنید:
یکی از علامت‌هایی که نشان می‌دهد هنوز آمادگی ازدواج کردن را ندارید این است که رازهایی دارید که از طرف مقابل‌تان پنهان می‌کنید. این رازها می‌تواند شامل این باشد که با چه کسی بیشتر وقت می‌گذرانید، وضعیت مالی‌تان چطور است یا گهگاه مواد مصرف می‌کنید؟
  فکر می‌کنید طلاق، چیز بدی نیست:
اگر با این نگرش در حال ازدواج کردن هستید که اگر اوضاع خوب نبود، مسئله‌ای نیست، طلاق می‌گیریم؛ پس این علامت خوبی نیست، یعنی شما هنوز برای متعهد شدن و قبول مسئولیت آماده نیستید.
  باورها و عقاید شما هیچ تناسبی با هم ندارند:
اگر در باورها و عقایدتان، تفاوت‌های اساسی با هم دارید، زندگی مشترک‌تان با دردسرهایی روبرو خواهد شد که احتمالاً به راحتی نخواهید توانست آنها را رفع کنید. یک نمونه‌ی بارز می‌تواند تفاوت در شیوه‌ی تربیت و پرورش بچه‌ها باشد.
 تنها برای مدت کوتاهی است که طرف مقابل‌تان را می‌شناسید:
اگر مدت کوتاهی که با طرف مقابل‌تان آشنا شده‌اید، پس هنوز آماده نیستید که تصمیم جدی برای ازدواج بگیرید و فرقی هم نمی‌کند چند سال دارید. برای شناختی نسبتاً دقیق از همدیگر و گرفتن تصمیم قطعی برای ازدواج، باید زمان بیشتری را صرف نمایید.
به طور مکرر در مورد موضوعاتی خاص با هم مشاجره می‌کنید:
اگر هنوز نتوانسته‌اید در مورد موضوعاتی که بین شما به بحث کشیده می‌شوند، جوری به توافق برسید که هر دوی شما راضی باشید و احساس کنید طرف مقابل درک‌تان کرده و مسئله برطرف شده باشد، پس به احتمال زیاد آماده‌ی ازدواج کردن نیستید. اتفاقاً فرصت خوبی است که بسنجید آیا می‌توانید بین خودتان یا با کمکی از بیرون، مشکلات خود را حل کنید یا نه؟ به هر حال مهارت حل مسئله، مهارتی بسیار مهم و ضروری در زندگی مشترک است.
 به خاطر احساس گناه، ترس یا خشنود کردن یک نفر دیگر ازدواج می‌کنید:
ممکن است به خاطر فرار از احساس گناه یا اینکه نمی‌خواهید احساسات یک نفر دیگر را جریحه دار کنید یا زیر قول‌تان بزنید، تن به ازدواج بدهید. گاهی زن یا مرد ازدواج می‌کنند، چون به اشتباه فکر می‌کنند این، تنها فرصت دوست داشتن است یا عشق و علاقه‌ای که هم اکنون دارند، بهترین عشق‌شان است. ازدواج کردن به منظور راضی و خشنود کردن هر کس دیگری غیر از خودتان، کاری کاملاً غیرعاقلانه و نادرست است.
  شما در واقع عاشق کسی هستید که فکر می‌کنید طرف مقابل‌تان خواهد شد، نه آن کسی که الان هست:
اگر امیدوارید که بعد از ازدواج چیزهایی در طرف مقابل‌تان تغییر کند، پس آماده‌ ازدواج با او نیستید. مثلاً ممکن است فکر کنید بعد از ازدواج نظر نامزدتان در مورد بچه دار شدن تغییر کند و دیگر از بچه دار شدن فراری نباشد؛ یا شاید هم فکر کنید بعد از ازدواج، دیگر مواد مصرف نخواهد کرد. واقعیت این است که آدم‌ها ندرتاً تغییر می‌کنند و این خیالات که ازدواج کردن، فرد مورد علاقه‌تان را تغییر می‌دهد، معمولاً علامت این است که آمادگی ازدواج کردن را ندارید.
  تعهدات ازدواج و زندگی مشترک را قبول ندارید، اما در این مورد به طرف مقابل‌تان چیزی نگفته‌اید:
اگر خواهان زندگی مشترک بدون اصول و تعهدات هستید، پس چرا می‌خواهید ازدواج کنید؟ اگر واقعاً به روابط آزاد و بدون قید و شرط عقیده دارید بهتر است زندگی مجردی را انتخاب کنید. قبل از هر گونه اقدامی حتماً در این مورد با طرف مقابل‌تان مفصلاً صحبت کرده و همه‌ی عقایدتان را رو کنید.