برچسب: اصفهان

خلأها و ضعف‌هایی که در جامعه امروز ما برای معرفی پوشش اسلامی و حتی تولید البسه اسلامی وجود دارد، موجب قدرت‌نمایی و تاخت و تاز بیش از پیش فرهنگ و پوشش وارداتی غربی شده است. برای موفقیت در عرصه فرهنگی باید قدرتمند و جذاب ظاهر شد تا از یک مصرف‌کننده به تولیدکننده تبدیل شده و خود مولد باشیم نه مقلد که این مهم می‌تواند راهکاری برای جلوگیری از نفوذ فرهنگی باشد.

بی‌توجهی به بحث عفاف و حجاب از سوی دستگاه‌های متولی این امر و عدم برنامه‌ریزی صحیح در این زمینه به طور قطع آثار زیانبار بسیاری خواهد داشت که نتیجه آن انحطاط فرهنگی و ارزش‌های اخلاقی و سست شدن بنیان خانواده‌ها خواهد بود.مخاطبان خبرگزاری فارس پویشی را با عنوان تولید، واردات و توزیع لباس‌های بدحجاب ممنوع شوددر سامانه فارس من ثبت کرده اند.

ثبت کننده پویش «مهرداد دادخواه» از اصفهان، گفت:«وضعیت فروش لباس‌های مناسب به قدری بد شده است که یک خانم محجبه به سختی می‌تواند یک شلوار بلند و بدون پارگی، یک مانتوی جلو بسته و بلند و … پیدا کند. بدپوششی و بی‌حجابی بسیار کم هزینه‌تر و با تنوع بسیار بیش‌تری امکان پذیر است! این یک تضاد در عملکرد و گفتار سیاست‌های کشور است که باید سریعا حل شود.

برای مقابله با هر جرم یا ناهنجاری ابتدا باید ابزار انجام جرم را از بین برد. مثلا برای مقابله با اعتیاد قبل از اینکه به فکر درمان معتاد باشیم در مرزها از ورود مواد مخدر جلوگیری می‌کنیم و برای مقابله با حمله‌های مسلحانه، ورود و خرید و فروش انواع سلاح را غیرقانونی می‌کنیم ولی متاسفانه در مسئله پوشش، نه با تولید کننده کاری داریم نه با وارد کننده و فقط به مردم می‌گوییم این کار را انجام دهید و آن کار را انجام ندهید؛ تمام فشار در کف جامعه است.

مقابله با متخلف در این امر واجب و لازم است ولی اول باید ابزار جرم را از سطح کشور پاک کرد. تولید، واردات و توزیع (فروش) هرگونه لباس کوتاه، شلوارهای کوتاه، لباس‌های پاره، مانتوهای بی‌دکمه و آستین کوتاه باید متوقف شود. برای فعالیت باید از تولیدکننده و وارد کننده شروع کرد. مغازه دارها قشر ضعیف‌تری هستند تا اجرا شدن طرح کمتر آسیب ببینند؛ هنگامی که تولید و واردات به طور کامل ممنوع شد، بعد از یکی، دوماه توزیع و فروش درکلیه فروشگاه‌ها ممنوع شود. دراین خصوص قانون کاملأ شفاف عمل کند.»

حامد قصری، نویسنده و پژوهشگر تاریخ عکاسی که در کتاب و فیلم مستندی به شرح زندگی او نیز پرداخته است، به بیا نی نی می‌گوید: حدود شش سال پیش که در مصاحبه‌ام از گوهر کرمی پرسیدم چند ساله‌اید؟ گفت: «گوهر کرمی فرزند حاجی جلیل هستم و اگر سری به شناسنامه‌ خودم بزنم سنم‌ را می‌دانم که حدود ۸۰ سال دارم».

آن‌طور که قصری روایت می‌کند، گوهر کرمی در دهه ۳۰ وقتی ۱۵ ساله بوده است، عکاسی را زیر نظر همسرش، محمدحسن اکبری، صاحب عکاسخانه ماه در سبزه‌میدان اصفهان فرامی‌گیرد. اکبری خودش عکاسی را در تهران آموخته و پس از بازگشت به اصفهان به‌وسیله چند تکه چوب و قوطی که لنز و شیشه بر آن سوار کرده است، دوربینی می‌سازد و کار عکاسی را در محله جوباره آغاز می‌کند.  

او با توضیح اینکه تا پیش از دهه ۶۰ تنها دو یا سه نفر عکاس زن در اصفهان وجود داشتند، ادامه می‌دهد: نخستین زن عکاس اصفهان اشرف‌السادات مقصودی بود و گوهر کرمی ۱۵ سال بعد یعنی در دهه ۳۰ و در شرایطی که هنوز سنت و عرف جامعه برای عکاسی مردان از زنان محدودیت قائل بود به این حرفه مشغول شد.

قصری می‌گوید: اگر وضعیت اجتماعی و فرهنگی اصفهان را در دهه‌های ۳۰ تا ۵۰ بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که برخی از زنان خانواده‌های روشنفکر یا تحصیل‌کرده به راحتی به عکاسخانه‌های رکس، هالیوود و دیگر عکاسی‌های چهارباغ مراجعه می‌کردند. اما ما در همان سال‌ها جمعیت بزرگی از زنان خانواده‌های سنتی را نیز داشته‌ایم که از چنین امکانی برخوردار نبودند. گوهر کرمی در همان برهه تلاش می‌کند، فضایی را فراهم آورد تا زنان در محیط خانه و در امنیت کامل بتوانند چهره و صورت خود را ثبت کنند، چراکه اغلب زنان خانواده‌های سنتی حتی اجازه ورود به عکاسخانه نداشتند و اغلب شناسنامه‌های‌شان نیز بدون عکس صادر می‌شده است.

به گفته کارگردان مستند هالیوود اصفهان، گوهر کرمی در مصاحبه‌اش گفته که ابتدا زنان همسایه را به نشستن جلوی دوربین دعوت کردم و بعد زنان محله آمدند و سپس تمام زنان آن منطقه جلوی دوربینم نشستند.

قصری می‌گوید: در آن دوره به قدری عکاسی یک زن عجیب بوده که زنان محله از او می‌پرسیدند: شما کجا دوره دیده‌اید و او می‌گفته: «پیش آقامون دوره دیدم». یکبار برای خرید کاغذ به عکاسی پرتو در نزدیکی عمارت چهل‌ستون مراجعه می‌کند و صاحب مغازه با تعجب از او می‌پرسد که شما برای چه کاغذ می‌خرید؟ کرمی پاسخ می‌دهد که به من کاغذ کداک بدهید، می‌خواهم عکسی که گرفتم را ظاهر کنم. مغازه‌دار می‌گوید: مگر عکاسی بلدید؟ و گوهر می‌گوید: بله خوبش را بلدم.  

به روایت این پژوهشگر در بررسی تاریخ عکاسی زنان ایران، ابتدا خواهر ناصر الدین شاه، چند سال بعد یک عکاس خبری زن در تهران و در اصفهان امثال گوهر کرمی بسیار تاثیرگذار بودند. او تصریح می‌کند: فراموش نکنیم گوهر کرمی زنی است که در اصفهان سنت‌گرا و متعصب علاوه بر خانه‌داری، عکاسی هم می‌کند. حتی او خودش نیز در خانواده‌ای مذهبی و سنتی می‌زیسته است، اما برای اقتصاد خانواده و البته ثبت زنان، دست به کار می‌شود. هرچند او تحصیلات رسمی نداشته اما با هوش وافر عمل عکاسی آنالوگ را که بسیار هم سخت بوده است، می‌آموزد و این عمل فرهنگی قابل احترامی است.

گفتنی است که شرح کامل زندگی گوهر کرمی در کتاب تاریخ عکاسی اصفهان و فیلم مستندی با این عنوان، به کارگردانی حامد قصری ثبت شده است. شش هفت نفر از چهره‌های معرفی شده در آن کتاب درگذشتند، اما کتاب هنوز بخت انتشار نیافته است.