برچسب: بغلی شدن نوزاد

چسباندن کودک به پهلوی شما در تمام طول روز ممکن است سخت باشد درست به اندازه تماشای گریه او هر بار که اتاق را ترک می‌کنید اما مطمئن باشید که چسبندگی در کودکان کاملاً طبیعی است و بخش مهمی از رشد آنهاست. این اضطراب جدایی زمانی اتفاق می‌افتد که کودک متوجه می‌شود که شما در مراقبت از او بهترین هستید. طبیعتاً آن‌ها می‌خواهند شما را در نزدیکی خود نگه دارند. کودک در نهایت از فاز رشد خواهد کرد اما تا زمانی که این اتفاق نیفتد ممکن است تعجب کنید که چگونه با چسبندگی کنار بیایید.

 

چه زمانی و به چه علت کودکان بغلی می‌شوند؟

برخی از والدین ممکن است در اوایل 6 ماهگی یا در اواخر 18 تا 20 ماهگی متوجه شوند که نوزادانشان به آن‌ها بیشتر وابسته است. در طول این دوره رشد کودکان یاد می‌گیرند که در محیط خود رفتار کنند و مطمئن شوند که شخصی برای مراقبت از آن‌ها وجود دارد که این یک گام مهم برای کمک به کودک برای ایجاد دلبستگی با مراقب خود است. اضطراب جدایی زمانی که کودک از نبود شما احساس ناراحتی می‌کند می‌تواند بلافاصله بعد از 9 ماهگی شروع شود. در حالی که اضطراب جدایی نقش مهمی در دلبستگی کودک دارد کودکان همچنین می‌توانند زمانی که با استرس، بلاتکلیفی، تغییر یا خسته یا گرسنه سر و کار دارند دچار چسبندگی یا بغلی شدن شوند. از این گذشته وقتی کودک شما احساس ناراحتی می‌کند منطقی است که به شما مراجعه کند.

چگونه با بغلی شدن کودک کنار بیاییم؟

وقتی میلیون‌ها کار برای انجام دادن دارید و تمام چیزی که کودک می‌خواهد این است که در آغوش شما باشد می‌تواند چالش برانگیز باشد و برای شما یک مشکل. سپردن کودک برای اینکه در آغوش یکی از اعضای خانواده باشد به جای آغوش خود شما لزوماً به آن‌ها کمک نمی‌کند تا از این مرحله عبور کنند. تا زمانی که کودک شما از این مرحله پیشی نگیرد نحوه واکنش شما به چسبندگی برای رشد او بسیار مهم است زیرا به اطلاع‌رسانی مهارت‌های اجتماعی و عاطفی او کمک می‌کند. در زیر چند روش برای مقابله با بغلی شدن کودک ارائه شده است:

کودک خود را نزدیک و دستان خود را آزاد نگه دارید:

اگر کاری دارید و نمی‌دانید باید کودک را کجا بگذارید توصیه می‌شود کودک را روی زمین و کالسکه و صندلی نگذارید و از کرییر و آغوشی مخصوص به کودکان استفاده کنید.

حواس کودک را پرت کنید:

اگر مجبور هستید نوزاد را به پرستار یا افراد آشنا بسپارید مطمئن شوید که کودک شما به خوبی استراحت کرده و از قبل تغذیه شده است تا منتظر آغوش شما نباشد. خداحافظی خود را سریع انجام دهید و به کودک یک وسیله برای حواس پرتی بدهید.

 کودک را ببینید و با او صحبت کنید:

اگر کودک می‌خواهد تمام روز با شما باشد از او بخواهید در جایی بازی کند که بتوانید او را ببینید و با او صحبت کنید. آن‌ها می‌خواهند که توسط شما دیده و آرام شوند.

 اگر به فرزندتان قولی می‌دهید روی قول خود بمانید:

اگر به فرزندتان قول می‌دهید که پس از مدت زمان معینی برمی‌گردید به قول خود وفادار باشید. این ممکن است به این معنی باشد که به کاهش دلبستگی کودک کمک می‌کنید.

 

منبع:

www.thebump.com

هیچ کس به درستی نمی‌داند اولین بوسه یا اولین آغوش از چه کسی الگوبرداری شد. اینکه ما انسانها با این مکانیزم به صورت غریزی به دنیا آمده‌ایم که یکدیگر را از سر محبت ببوسیم یا در آغوش بگیریم، مساله ساده‌ای نیست. حالا علم ثابت کرده حتی بوسیدن مادر روی گونه‌های کوچک فرزند نوزادش باکتری‌‌های غیرمفید را از روی پوستش جذب می‌کند. روز جهانی بوسه بهانه‌ای است تا بدانید جدا از تاثیری که بوسیدن و نوازش بر روی جسم کودک دارد تاثیرات بسیار مثبت دیگری در روح و روان فرزندتان ایجاد می‌کند که دانستن آن شما را بار دیگر در مقابل عظمت خلقت پروردگار تسلیم می‌کند.

تاثیر نوازش بر هوش کودکان

تحقیقات نشان می‌دهد بوسیدن و بغل کردن بچه ها باعث افزایش هوش در آنها می‌شود. کودکی که تحت حمایت عاطفی والدین قرار می‌گیرد چه این محبت را از طریق کلامهای محبت‌آمیز دریافت کرده باشد و چه از طریق بوسه یا نوازش، از هرگونه استرس در امان می‌ماند. برای او که غرق احساساست والدین شده، جهان خانه امنی است که با دو فرشته نگهبان از او محافظت می‌شود. در چنین شرایطی کارایی مغز بالاتر رفته و قدرت درک فرزندان افزایش می‌یابد. بوسیدن کودکان توسط مادر و پدر آنها را با تجربه عشق مواجه می‌کند. تاثیر نواشش بر کودکان در درک و بینش او در آینده نیز تاثیر می‌گذارد. کودکانی که در معرض ابراز محبت والدین از طریق بوسه و یا نوازش هستند احساسات و نیاز‌های افراد دیگر را بهتر درک کرده و حس همدردی بیشتری با آنها دارند.

فواید بغل کردن کودک

بغل کردن کودک باعث افزایش ترشح هورمون اکسی‌توسین می‌شود‌ این هورمون باعث تقویت سیستم ایمنی فرزندتان شده و سطح پلاسمای هورمون تیروئید را کاهش می‌دهد. پیامد این تغییرات در بدن نوزادتان این است که اگر خدایی ناکرده جراحت و زخمی به فرزندتان وارد شد خیلی زود کودکتان بهبود پیدا کند. اما جدا از تاثیرات مثبتی که بغل کردن کودکان بر روی آنها دارد از لحاظ روحی و روانی کودکانی که از نوازش والدین خود بهره‌مند هستند حرکات تهاجمی کمتری نسبت به دیگر کودکان دارند. حتی مطالعات و شواهد تجربی نشان می‌دهد که این دسته از کودکان کمتر گریه می‌کنند و نسبتا کودکان آرام‌تری هستند.

بغلی شدن کودکان تصور اشتباهی است

متاسفانه در دنیای امروز هر شخصی تصور می‌کند با چند جستجوی کوچک اینترنتی برای خودش کارشناس شده است. مثلا به مادرانی که فرزندان خود را زیاد در آغوش می‌گیرند این هشدار را می‌دهند که ممکن است فرزندشان به اصلاح «بغلی» شود. در حالیکه این گفته غیرکارشناسی و فاقد پایه علمی را هیچ روانشناس نمی‌پذیرد. اگر از آن دسته مادرانی هستید که فرزند کوچکتان را زیاد در آغوش می‌گیرد از بغلی شدن و یا لوس شدن فرزندتان به هیچ وجه نترسید. مخصوصا از زمانی که فرزندتان به دنیا می‌آید، تا سن 2 سالگی بیشترین نیاز را به نوازش و بوسه والدین خصوصا مادر دارد.
برخلاف تصور اشتباه عامه مردم که چنین کودکانی را بغلی می‌نامند باید بدانید که این قضیه کاملا برعکس است. زیرا تحقیقات نشان می‌دهد کودکانی که بیشتر تحت حمایت عاطفی والدین خصوصا در معرض نوازش و بوسه قرار گرفته‌اند در آینده دچار وابستگی‌های شدید عاطفی و احساسی نخواهند شد.

نوازش بیشتر اعتماد به نفس بیشتر

لازم نیست که همه چیز را علم ثابت کند. همینکه به تجربه کودکی‌تان برگردید کافی است تا عمق حس یک کودک را هنگامی که از طریق والدینش مورد محبت و نوازش قرار می‌گیرد درک کنید. فرزندانی که توسط والدینشان به صورت مرتب در آغوش گرفته می‌شوند اعتماد به نفس بیشتری دارند. اما فرزندانی که به ندرت از این موهبت برخوردار هستند در آینده اعتماد به نفس کافی برای انجام کارهای مختلف ندارند. این خیلی مهم است که فرزند شما ارتباط لمسی از طریق در آغوش گرفتن و یا بوسیدن داشته باشد. اگر دنبال دلایل علمی ثابت شده هستید باید گفت که حتی علم امروز شواهدی را به دست آورده که نشان می‌دهد از طریق نوازش و بوسیدن هورمونی در بدن کودکان ترشح می‌شود که باعث نزدیکی فرزندان با والدین می‌گردد. اما تحیقات نشان داده است مادرانی که بعد از سن 2 سالگی از تماس و لمس کردن فرزندانشان به صورت در آغوش گرفتن دوری کرده‌اند، فرزندانشان در سنین بلوغ که بیشتر از هر سن دیگر به حمایت والدین نیاز دارند، از آنها دوری جسته‌اند.
بنابراین باز هم با یک باور اشتباه دیگر مواجه می‌شویم که با بزرگ‌تر شدن بچه‌ها آنها نیازی به نوازش و بوسیدن ندارند در حالیکه این باور عامه کاملا اشتباه است. چه جایگاهی امن‌تر از کانون خانواده می‌تواند فرزندان را از محبت و توجه خالصانه و بی‌ریا سیراب کند؟
مشکل اینجاست فرزندانی که برای مدتها از آغوش و نوازش والدین خود دور مانده‌ا‌‌‌‌ند حتی اگر بعد از مدت‌ها توسط والدینشان در آغوش گرفته‌ شوند واکنش سردی نشان داده و گاه تمایلی به اینکار از خود نشان نمی‌دهند.

نوازش کودکان هوش هیجانی آنها را بالا می‌برد

دنیای امروز فقط دنیای نابغه‌هایی که در ریاضی و هندسه نمرات بیست می‌گیرند نیست. دنیای امروز به نسلی نیاز دارد که هوش هیجانی لازم برای کنترل موقعیت‌های بحرانی و از همه مهمتر نحوه ارتباط درست و هدفمند را با دیگران داشته باشد. تحقیقات نشان داده است کسانی که هوش هیجانی بالایی دارند نسبت به کسانی که تنها ضریب هوشی بالایی دارند، موفقیت‌های بیشتری را به دست آورده‌اند. فرزندانی که در کودکی از نوازش و بوسه والدین خود محروم نبوده‌اند در محیط‌های کوچکی مانند مدرسه نیز خوش درخشیده‌اند.
این دسته از کودکان به راحتی احساسات خود را ابراز می‌کنند و در صورت داشتن مشکل ارتباطی با دیگران می‌توانند به خوبی به یک راه حل خوب برسند. مدیریت حل مساله در این دسته از کودکان بسیار بیشتر از کودکانی است که از نوازش والدین خود محروم بوده‌اند. این مساله اهمیت هوش هیجانی را برای ما روشن‌تر می‌کند. بنابراین بدون توجه به اینکه فرزند شما در چه رده‌سنی قرار دارد هرگز با باورهای عامه، عزیزتان را از نوازش و بوسه مادرانه و پدرانه‌تان محروم نکنید. این خالص‌ترین و کمیاب‌ترین هدیه‌ای است که هر پدر و مادری می‌تواند به فرزندشان ببخشند. این همان گنج و دارایی است که تا خودتان نخواهید هرگز تمام نخواهد شد.