برچسب: بچه

بیا نی نی/ چگونگه ،می توان حس طغیان و سرکشی را در کودکان سرکوب کرد؟ این شاید سوال خیلی از ولدین باشد ، والدینی که بچه حرف گوش نکن آنها را خسته کرده و احساس می کنند دیگر راهی برای تربیت او نمی دانند.
 
طغیان و سرکشی نیز مانند یک رفتار طبیعی در بزرگسالان، در کودکان 2 تا 6 ساله، نیز بسیار عادی و نرمال است مهم است ،که کودک را درک کنید، به آنها گوش کنید، و به آنها عشق بدهید… و هم رفتار آنها را با سخت گیری های لازم اصلاح کنید سرکشی کودکان، معمولا به روش های مختلفی بسته به سن آنها وجود دارد همانطور رشد می کنند و بزرگ می شوند، تغییرات بسیاری بوجود می آید.

دو مرحله کلاسیک از سرکشی در کودکان وجود دارد، کودکان 2 تا 6 ساله و هنگامی که به نوجوانی می رسند ؛ در این مراحل، کودک یا نوجوان ،می خواهد تمرین کند و اراده خود را اعمال کند. دوره های دیگری از سرکشی نیز وجود دارد، به عنوان مثال، هنگامی که کودکان از تغییر در محیط خود رنج می برند، و شرح دادنشان به والدین را دشوار می بینند این رنجیدن را می توانند به سرکشی تبدیل کنند و این رفتار، سرکشی، طبیعی است، بنابراین ما نباید بیش از حد هشدار دهیم.

این مراحل سرکشی، تا حدودی ضروری و لازم هستند، زیرا در این مراحل، شخصیت، هویت و شخصیت خودشان را شکل می دهند ؛ با توجه به این، ضروری است که شما سرکشی فرزندتان را بپذیرید و درک کنید، و هم می دانید که چه کاری را باید انجام دهید در این گونه مواقع چالش شما به عنوان والدین این است، که سرکشی کودکتان را در دست بگیرید و کنترل کنید، بدون اینکه این حس سرکشی وارد هویت و شخصیت آنها شود.

ممکن است درباره اش شنیده باشید، که در این مراحل شما باید به آنها با عشق، انضباط را یاد دهید حتی اگر آنها کوچک باشند، می توانند به آنچه که از آنها خواسته شده است، و کاری را انجام می دهند، واقف باشند. شما باید تمام صبر و شکیبایی خود را جمع کنید، تا با آرامش و کنترل به خشم آنها پاسخ دهید همچنین ضروری است ،که رفتار خود را با استفاده از استراتژی های خاص تنظیم کنید،از جمله:

1.ایجاد قوانین و عواقب روشن:
اگر فرزند شما قوانین خانواده و عواقب ناشی از عدم انجام آنها را می داند، آنها احساس امنیت بیشتری خواهند کرد ؛ این بدان معنا نیست ،که آنها هرگز سرپیچی نمیکنند، بلکه مهم است عواقب و مجازات آنها حتما اعمال شود، درست همانطور که آنها را برپا کردید.

2.رفتارهای نامناسب را تجلیل نکنید:
سرکشی فرزند شما هنگامی افزایش می یابد که شما به عنوان والدین به رفتار بد آنها بخندید ؛ اگرچه شما در آن لحظه آن رفتار را خیلی خنده دار ببینید، اما با آن خنده شما دو پیام تایید به کودک میدهید به عنوان یک نتیجه، شما به تدریج احترام خود را از دست می دهید.

3.تقویت رفتارهای مثبت
یکی از رایج ترین اشتباهات والدین است که در این کار والدین رفتارهای منفی بر روی رفتارهای مثبت برجسته می سازند ؛ به عنوان یک پدر و مادر، شما می توانید این رفتارهای منفی را غیر مستقیم تقویت کنید زمانی که دائما نظرتان را توضیح می دهید و این که فرزند شما چه کارهایی را به درستی و خوب انجام می دهد را نمیبینید کارهای خوبی که فرزندتان انجام می دهد را ستایش کنید، زیرا اینها به همان اندازه مجازات کارهای بدشان در برگه مجازات، اهمیت دارد.

4.نشان دادن عشق بی قید و شرط:
حتی اگر فرزندتان موفق نشود و موفق نشود و دوباره دوباره نتواند، شما باید به او این اطمینان را بدهید، که همیشه می توانند بر روی عشق شما حساب کنند ؛ توضیح دهید که دلخوری شما به خاطر، راه هایی است که آنها کارشان را انجام می دهند.خود را جای آنها بگذارید، آنها را درک کنید و به آنها گوش دهید و از فریاد زدن بر آنها اجتناب کنید و برای حفظ آرامش تلاش کنید ، در مورد آنهایی که نوجوان هستند، روحیه و حال را مورد بررسی قرار ندهید و اجازه دهید که فضای خودشان را داشته باشند.

5.مشخص کنید که آیا شما نگرش رفتار سرکشانه کودکتان را بدتر می کنید یا نه:
بارها و بارها حس سرکشانه فرزندتان تحت تاثیر وضعیت خانواده تان بوجود می آید، به عنوان والدین، شما نمیدانید چگونه این مشکل را حل کنید ؛ طلاق یا جدایی عاطفی پدر و مادر یکی از شایعترین دلایل است اگر تنشی میان والدین وجود داشته باشد، کودکان این را درک می کنند و سعی می کنند توجه خود را از آن دور کنند همچنین، ترجیحتان به یکی از فرزندان، باعث نگرش های سرکشانه بقیه می شود.

6.گزینه های جایگزین را ارائه دهید:
ارائه جایگزین ها به کودکان ،به آنها کمک می کند تا شرایط مثبت را دوباره تأیید کنند همچنین، به توسعه مهارت های تصمیم گیری در زندگی بزرگسالیشان کمک می کند ؛ پیشنهادات جایگزینی ،برای فرزندتان ممکن است با کارهای دیگری مثل مذاکره با آنها انجام شود. به عنوان مثال، اجازه دهید تا زمان معینی به تماشای تلویزیون بشینند، اگر قبلش تکالیف منزل خود را کامل انجام داده باشند.

7.استفاده از زبان خوش:
زبان خوش، بسیار موثر تر از زبان منفی است ؛ زبان خوش، نگرش مبارزطلبانه ای را که منع تولید می کند، ترویج نمی دهد. زبانا روی چیزی که فرزند شما نباید انجام دهد یا باید انجام دهد، متمرکز نشوید وقتی به آنها رسیدگی می کنید، درباره آنچه می توانند انجام دهند، صحبت کنید به عنوان مثال، بگویید:”شما می توانی در تراس دوچرخه بازی کنی”، به جای:” نمی توانی در داخل خانه دوچرخه بازی کنی”. به عنوان مثال دیگری، می توانید بگویید:”شما می توانی در زیرزمین گیتار بزنی”، به جای:”در اتاق نمی توانی گیتار بزنی”

8 . روی حرفتان ثابت بایستید:
اشتباه برخی از والدین این است که خیلی سریع صحبتی که با کودک داشته اند را تغییر می دهند و این جدیت والدین را در نظر کودک ضعیف می کند پس حرف خودتان را اجرا کنید به عنوان مثال اگر بهاو گفته اید که حتما باید قبل از خواب شیر بنوشد پس بعد از چند دقیقه حرفتان را تغییر ندهید و نگویید که می توانی به جای شیر آب میوه بخوری.

9. اخطار و هشدار را از راه درست اعلام کنید:
اگر برای بیرون از خانه رفتن برنامه دارید و در این شرایط او سرکشی کرده و بی توجه به زمان و عجله ی شما دیر آماده می شود باید از قبل هشداری به او بدهید ، به عنوان مثال 15 دقیقه قبل از رفتن با صدای بلند نه البته عصبانی و خشن به او بگویید “چند دقیقه دیگر خواهیم رفت پس زمانی که صدایت زدم وسایل بازی ات را جمع کن و آماده شود.”

نکته:
هیچ کودکی با آموزش در مورد نحوه کار و رفتار متولد نمی شود، بنابراین بسیاری از والدین به انجام کار با ابزار و وسایل بسیار کمی، مواجه می شوند ، ما نمی توانیم خودمان را به اعمال قدرت خود محدود کنیم، بدون نگرانی درباره اینکه بدانیم فرزندمان چگونه زندگی می کند. هر کودک، برای خودش منحصر به فرد و خاص است، و راه های واکنش آنها به شرایط به میزان زیادی به آنچه در طول زندگیشان در خانه مشاهده می کنند، بستگی دارد.

بیا نی نی/ زمانی که کودک یک ساله شما چیزی را روی زمین می ریزد، تلویزیون را روشن یا خاموش می کند یا چیزی را می خواهد که باب میل شما نیست طبیعی است که از او ناامید می شوید. همچنین ممکن است احساس کنید که کودک تان به طور عمدی این اعمال را انجام می دهد اما در واقع این نوع رفتار بخشی عادی از پیشرفت آن هاست. دانستن این که علت رفتار کودک چیست می تواند به پاسخ بهتر شما کمک بزرگی کند.

آنچه که باید درباره رفتار کودک یک ساله بدانید:
کارشناسان رشد و بالندگی کودک اظهار می دارند که کودکان 12 ماهه قادر به کنترل عصبانیت یا انتقام جویی نیستند و آن ها به اندازه کافی کنترل این قضیه را ندارند تا کاری که شما آن را نهی کرده اید انجام ندهند در برابر آن مقاومت نکنند. (اکثر کودکان تا سن 3 تا 4 سالگی قادر به تسلط این کار نیستند). در این سن کودکان با کاوش و آزمایش سعی در شناخت دنیای خود دارند. آن ها می خواهند نتیجه کاری که انجام می دهند را ببینید، با این عمل در واقع آن ها چیزهایی مانند علت و معلول را می آموزند. بنابراین به جای این که عصبانی شوید و به این فکر کنید که فرزند شما رفتار ناپسندی دارد، می توانید با دانستن این که رفتار آن ها نشانه رشد شناختی آن هاست خوشحال شوید. پس زمانی که کودک اعمالی مانند فشار دادن دکمه های کنترل برای روشن یا خاموش کردن تلویزیون یا رادیو را تکرار می کند بدانید که آن ها در حال یادگیری هستند.

در این مواقع شما چکاری می توانید انجام دهید؟
بدین منظور در ادامه این بخش خانواده پلاس بیا نی نی چند راهکار معرفی شده است که می توانید از طریق آن ها به حمایت از رشد مثبت کودک خود کمک کنید:

1. موقعیت های بی خطری را برای بازی و زمان کنجکاوی کودک فراهم کنید:
برای دور نگه داشتن کودک از هر گونه خطر لازم است خانه را ایمن کنید، مکانی امن را فراهم کنید تا کودک بتواند به جستجو وآزمایش بپردازد. کتاب، پازل و اسباب بازی های او را در قفسه های کم ارتفاع قرار دهید تا بتواند به آن ها دسترسی پیدا کند. اسباب بازی هایی را برای او خریداری کنید تا ضمن بازی، امکان یادگیری اندازه، شکل و رنگ آن ها را نیز داشته باشد. هنگامی که کودک یک عمل یا مهارت جدید را یاد می گیرد، خوشحال باشید و با دید مثبت بنگرید.

2. عمل و عکس العمل اقدامات او را توضیح دهید:
کاوش های کودک فرصت بسیار خوبی برای مکالمه با او در مورد عمل و عکس العمل کارهایش است. قبل از انتخاب چیزی یا انجام کاری توسط کودک او را از عواقب کارش آگاه کنید، ابتدا برای او توضیح دهید که اگر سیمی را بکشد چه اتفاقی خواهد افتاد و به جای آن، او را به بازی با اسباب بازی هایش تشویق کنید. هرچه بیشتر این کار را انجام دهید، بهتر می تواند به آنچه که برایش امنیت دارد جلب شود.

3. مراقب کلمه “نه ” باشید:
کودکان در سنین 6 تا 18 ماهگی شروع به فهمیدن کلمه ی “نه” می کنند و حتی ممکن است شروع به گفتن”نه ،نه” به خودشان کنند. اگر شما هنگام فریاد زدن بگویید “نه”، باعث می شود آن ها فکر کنند همه چیز از حد خارج است. گزینه بهتر آن است که سعی در منحرف کردن آن ها داشته باشید.

4. کلمه “نظم ” به معنای آموختن است، نه مجازات :
آگاه باشید که کودک در این سن شروع به آموختن کلمه ی “نه“ می کند، سعی کنید زمانی که منظورش را دارید از این کلمه استفاده کنید و انتظار داشته باشید کودک هر چند وقت یکبار شما را از طریق آن به چالش بکشد. به عنوان مثال، هنگام در خطر بودن و امنیت او از کلمه “نه“ استفاده کنید. دراین لحظه به او کمک می کنید تا مفهوم را سریع تر درک کند. تربیت فرزند در موقعیت های مختلف به طور متفاوتی اعمال می شود. در موقعیت هایی که کودک کار اشتباهی می کند به او توجه نکنید زمانی که او کار خوبی انجام می دهد هم این کار را انجام دهید یا شروع به بردن او به مکان های مقدس و عبادتگاه ها کنید به این ترتیب، او در مورد احترام و نحوه آرام شدن در سنین پایین آموزیده می شود.

آیا تا به حال تعجب کرده اید که چگونه بعضی از والدین کودکان خود را در مساجد و عبادت گاه ها آرام نگه می دارند؟به این دلیل که کودک آن مکان را جدی گرفته و آن را به عنوان زمان سرگرمی قلمداد نمی کند. سعی کنید چیزهای مخل کننده مانند خوردن غذا و میان وعده، رنگ آمیزی کتاب، اسباب بازی یا موارد مشابه را به همراه کودک نیاورید. بگذارید کودک دیگران را آرام ببیند و یاد بگیرد که ساکت باشد.

در این سن ، کودکان تازه شروع به درک دستورات شما می کنند و این امر را با علت و معلوم می آموزند و تصور می کنند :“اگر من این کار را کنم، این اتفاق می افتد.“ بنابراین اگر کودک قصد انجام کار اشتباهی داشت بگویید بجای گفتن ‘نه! ‘، اوضاع را تغییر دهید. یکی از روش های تربیت کودکان یک ساله آموختن قوانین با روش های ساده می باشد بدین معنا که شما می توانید باید ها و نباید های زیادی را به ذهن کودک تان وارد کنید. این کار را هوشمندانه انجام دهید، مثلا اگر ظرف غذا را پرت کرد به آرامی و با لحن شیرین به او بگویید این کار اشتباه است و من را ناراحت می کند. استراتژی خارج از دید، خارج از ذهن نیز در این سن به خوبی عمل می کند. در تربیت کودکان یک ساله زمانی که مفهوم و درک کلمه نظم برای کودک دشوار است او را از خانه بیرون برده و چیزهایی را که کودک نباید داشته باشد از چشمش دور کنید مثلا اگر برای یک جسم شکستنی گریه می کند او را به حیاط خانه برده و به او گل ها را نشان دهید. باید بدانید که کودک در ماه های آتی اعمالی مانند کشیدن مو را انجام می دهد و این کار را زمانی که او واقعا سعی در نشان دادن احساسات شما دارد انجام خواهد داد. وقتی این لحظه ها فرا می رسند، به او بگویید:نه !

البته با یک لحن شیرین و سعی کنید این عمل را با بوسه بر روی دست او جبران کنید. بهتر است در این سن ذهن کودک را منحرف کنید تا این که سعی کنید از روشی مانند اتلاف وقت استفاده کنید. اتلاف وقت زمانی است که شما کودک را به مدت چند دقیقه از وضعیت حال خارج کرده اید. این روش معمولاً مؤثر نیست زیرا :

کودک در این سن هیچ تصوری از آن چه می خواهید به انجام برسند ندارد.
آن ها به خاطر نمی آورند که در وهله اول چه اشتباهی انجام داده اند.
نادیده گرفتن رفتار بد کودک در این سن و زمانی که شما می دانید که کودک متوجه آن می شود در واقع به عنوان نوعی درمان و از روش های تربیت کودکان یک ساله توصیه شده است.

وقتی کودک می داند شما او را از آسیب ها حفظ می کنید و او را حمایت کرده اید بسیار خوشحال خواهد شد.
بطور صادقانه و با عشق به کودک بگویید چه چیزی را می تواند و نمی تواند داشته باشد مثلا :نمی توانی با این وسیله بازی کنی زیرا صدمه می بینی و چون من شما را خیلی دوست دارم، تحمل آسیب دیدن شما را ندارم. حتی اگر کودک به حرفتان گوش نداد، تکرار به او کمک خواهد کرد تا آن چه که می گویید را دریابد و مرزها را درک کند.
به جای آن که از رفتار فرزندتان عصبانی شوید، این واقعیت را بپذیرید که او در حال آموختن چیزهای جدیدی درباره دنیای خود است. بدانید که مهارت های خود کنترلی آن ها در حال رشد و توسعه هستند و از این واقعیت که آن ها هنوز قادر به مقاومت نهی شما نیستند احساس راحتی کنید.