خراسان/ جوراب پاره یا لنگهبهلنگه اگر از سطل آشغال سر درنیاورد، میتواند کار راهانداز باشد.
یکی دو نسل قبل با کش جورابهای سوراخ، موهایشان را میبستند و باقی آن را صافی شیر آب میکردند.
البته جورابهای شما قرار نیست به این سرنوشت دچار شوند. این راهحل مال زمانی بود که جورابها فقط دو رنگ داشتند و اوج نقشونگار روی آن ها به چند خط محدود میشد.
اولین و دمدستیترین راه مواجهه با جوراب پاره، رفو کردن آن است. آن هم نه با کوک زدن معمولی. اگر کمی صفحههای مجازی را بالاوپایین کنید، بهراحتی یاد میگیرید که چطور با یک سوزن و نخ طرحهای فانتزی روی جورابتان بدوزید ولی اگر قید پوشیدن دوباره آن را زدهاید، میتوانید کاربرد تازهای به آن اضافه کنید
. بهطور مثال صابون حمام را که مدام سر میخورد، توی یکی از جورابهای معیوبتان بگذارید و ته آن را گره بزنید. اگر کمی انتزاعیتر به این کار نگاه کنید، ترکیب صابون و جوراب میتواند سروشکل خاصی مثل یک ماهی به خود بگیرد.
کاربرد دیگر جوراب میتواند بهعنوان کاور باشد. چتری که روکش آن گم یا بند نگه دارندهاش پاره شدهاست، توی یک جوراب کاملا کاور میشود.
اگر کش لنگه جورابتان را از قسمت مچ جدا کنید، میتوانیم باهم یک جامدادی درست کنیم. جوراب را با نخ از قسمتی که بریدید کور کنید. بعد یک زیپ را از وسط باز کنید و دو طرف آن را روی جوراب بچسبانید. حالا محلی را روی جوراب شکاف بدهید که زیپ باز ماندهاست و آن را به پشت برگردانید.
نویسنده: مرجان دهقان| روزنامه نگار
