ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

روی چند لیوان یکبارمصرف ساده با ماژیک‌های رنگی علامت بگذارید (اگر کودکتان بزرگتر است می‌توانید به جای رنگ از اعداد استفاده کنید.) سپس لیوان‌ها را با استفاده از نخ به بالای یک جعبه کارتن بچسبانید. ارتفاع نخ‌ها را متنوع در نظر بگیرید.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

سپس به کودکتان یک توپ بادی کوچک بدهید و از او بخواهید در فاصله موردنظر شما بنشیند و بعد از گفتن نام یک رنگ یا عدد، توپ را به سمت همان لیوان پرتاب کند.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با نوارچسب رنگی روی زمین یک ماز (شبکه‌ای از مسیر‌های پرپیچ و خم و گمراه کننده) ایجاد کنید و یک توپ بادی به کودکتان بدهید. نقطه شروع و پایان را برایش تعیین کرده و از او بخواهید با پا توپ را به نقطه پایان هدایت کند، بدون اینکه با خطوط برخورد کند.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با قطعات کوچک چوبی یا آجر‌های خانه سازی یک مسیر نسبتا باریک ایجاد کرده و از کودکتان بخواهید با استفاده از یک لوله مقوایی یا یک میله چوبی توپ کوچکی را بدون برخورد با دیواره مسیر به بیرون هدایت کند.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با استفاده از بشقاب‌های کاغذی یکبار مصرف، مسیر مارپیچی مثل شکل زیر درست کنید. تعدادی تیله شیشه‌ای به کودک بدهید تا با انداختن آن‌ها روی این مسیر مارپیچی و جمع کردن‌شان در کاسه‌ای در انتهای مسیر سرگرم شود.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

روی چند پاکت رنگی و چوب بستنی، اعداد مختلف را بنویسید. پاکت‌ها را روی دیوار بچسبانید. چوب بستنی‌ها را به کودک داده و از او بخواهید هر چوب را در پاکتی که همین شماره روی آن نوشته شده قرار دهد.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با نوارچسب و برچسب‌های رنگی یک شهر خیالی شامل خیابان، پارکینگ، میدان، موانع و … برای کودک درست کنید تا ماشین بازی را به تجربه لذتبخشی برای او تبدیل کنید.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

درِ جعبه‌ای مثل جعبه پیتزا یا کفش را بریده و با قیچی کمی آن را کوچکتر کنید تا داخل جعبه جا بگیرد. تهِ قسمت پایینی جعبه هم یک سوراخ ایجاد کنید. سپس چوب بستنی‌های رنگ شده را مثل شکر زیر روی آن بچسبانید که یک مسیر پرپیچ و خم ایجاد شود. حالا نوبت سوراخ هاست. با کمک سکه‌ای با اندازه مناسب جا‌های موردنظرتان را علامت گذاشته و سوراخ کنید.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه
حالا یک یا دو تیله به فرزندتان بدهید و از او بخواهید با حرکت دادن جعبه، بدون افتادن تیله در سوراخ‌ها از نقطه شروع به پایان برسد. اگر تیله‌ها در سوراخ‌ها افتادند، سوراخ ته جعبه کمک می‌کند به راحتی آن‌ها را خارج کنید.
ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

تعدادی لیوان یکبارمصرف به کودک بدهید و از او بخواهید آن‌ها را روی هم بچیند. سپس با توپ پلاستیکی طوری به آن‌ها ضربه بزند که همه بریزند. بچه‌ها از چیدن لیوان‌ها به اندازه ضربه زدن به آن‌ها لذت می‌برند.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه
ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با استفاده از نودل‌های استخری حلقه‌هایی درست کرده و روی دیوار یا درِ کمد در ارتفاع‌های مختلف نصب کنید. از کودک بخواهید یک توپ بادی را طوری پرت کند که داخل آن‌ها بیفتد.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با نوارچسب‌های رنگی اشکال هندسی مختلف روی زمین ایجاد کنید. قطعات پلاستیکی هندسی یا آجر‌های خانه سازی با رنگ‌ها و شکل‌های مختلف به کودک بدهید و از او بخواهید آن‌ها را با توجه به رنگ و شکلشان در اشکالی که شما ایجاد کردید قرار دهد.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

با کمک کاموا‌های رنگی قسمتی از خانه یا راهرو یا حتی کل خانه را نخ کشی کنید. (ارتفاع و زوایای مختلف) یک نقطه شروع و پایان برای کودک تعیین کنید. از کودک بخواهید در زمان معین (مثلا ۱۰ دقیقه) از بین نخ‌ها عبور کند و به نقطه پایان برسد. می‌توانید جایزه کوچکی در انتهای مسیر برای او قرار دهید.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه
ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

پشتِ یک جعبه مقوایی برش‌های کوچکی ایجاد کرده و بالای هرکدام مطابق شکل حروف الفبا را بنویسید. روی تعدادی چوب بستنی هم حروف را بنویسید. از کودک بخواهید با گفتن هر حرف چوب آن را برداشته و در سوراخ متناسب با آن قرار دهد. یا کلمه بسازد و حروف کلمه را به ترتیب سرجایشان بگذارد.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

یک فوم یا یونولیت را با نمد بپوشانید و روی آن با نوارچسب رنگی ۹ خانه ایجاد کنید.سه توپ پینگ پنگ بردارید و روی آن‌ها چسب نر و ماده نواری بچسبانید.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

توپ‌ها را به کودک بدهید و از او بخواهید طوری پرتاب کند که سه توپ در یک ردیف یا ستون قرار بگیرند.

ایده‌های جالب برای سرگرم کردن بچه‌ها داخل خانه

۵ ایده جذاب برای دکوراسیون خانه با صنایع دستی مشهور جهان

دکوراسیون داخلی با صنایع دستی ظرافت، زیبایی و اصالت خاصی به فضای خانه می‌بخشید. در این گزارش با ۵ صنایع دستی مشهور جهان و ایده‌هایی برای طراحی داخلی آپارتمان خود آشنا شوید.
ایران مرکز تولید ۲۹۷ نوع صنایع دستی است و در این میان فرش و میناکاری بیشترین شهرت جهانی را به دست آورده. جالب اینکه ۱۹۹ نوع از این آثار هنری در اصفهان خلق می‌شوند و در سال ۲۰۱۵، یونسکو این شهر را به عنوان شهری خلاق در حوزره صنایع دستی جهان انتخاب کرد.

استفاده از این صنایع در طراحی داخلی و دکوراسیون خانه‌های ایرانی اتفاقی رایج است؛ از میان محصولات شناخته شده صنایع دستی در سطح بین المللی مانند چوب، فرش، گلدوزی، سفال و بافت‌های مختلف، حتما چندین نمونه در آپارتمان‌های ما یافت می‌شود تا آنجا که برخی از این آثار، مانند ترمه و پته‌های قدیمی نسل به نسل، به عنوان یک میراث ارزشمند، در خانواده نگه داشته می‌شوند. جالب اینکه، کشورهای دیگری هم در جهان هستند که به صنایع دستی خود شناخته می‌شوند:

۱) صنایع دستی شمال آفریقا
تونس به قالی‌های بربری و فرش‌های شرقی‌اش که از نوع مرگوم و کاملا دست‌بافت است شهرت دارد؛ قدمت این کفپوش‌ها به دوران پارینه سنگی برمی‌گردد و معمولا با استفاده از الیاف طبیعی ساخته می‌شود و برای نشیمن و پرده کاربرد دارد. فرش‌های تونسی با تغییراتی که متناسب با دنیای مدرن پیدا کرده اند، بسیار راحت و زیبا در طراحی داخلی خانه‌های مدرن جای خود را پیدا می‌کنند.


 طراحی مرگوم مناسب دکوراسیون مدرن است.
مراکش نیز یکی از کشورهای اصلی صادرکننده فرش دستباف است. قبایل بربر ساکن در کوه‌های اطلس دانش خود در زمینه بافندگی و تجارت پشم را سینه به سینه منتقل کرده‌اند و فرش‌های خود را که در عربی به نام «ضرابیه» شناخته می‌شوند به عنوان یک میراث فرهنگی ارزشمند به شهرت جهانی رسانده‌اند. مردان و زنان مراکشی دوش به دوش هم در طراحی، بافت و فروش این محصولات مشارکت دارند.

۲) صنایع دستی در ترکیه
ترکیه بیشتر به خاطر حوله‌هایش در جهان مشهور است؛ زنان در دوران امپراتوری عثمانی از آنها در مختلفی از جمله خانه، ساحل و حمام ترکی استفاده می‌کردند. این حوله‌ها نام‌های مختلفی دارند که رایج‌ترین آنها پشتمال است. پشتمال نام سنتی حوله بافته‌ای است که برای پوشاندن بدن در حمام ترکی استفاده می‌شد. این محصول سابقه‌ای نزدیک به ۶۰۰ سال دارد و امروزه یکی از محصولات پرفروش ترکی است.

 پشتمال‌های ترکی در حمام‌های ترکی و حتی مدرن طرفدار دارند.

۳) صنایع دستی در جنوب غربی اروپا
ایتالیا دارای تاریخی طولانی و غنی در سرامیک است، مایولیکا که یک سفال با لعاب قلع است، قدمتی مربوط به دوره رنسانس دارد و با رنگ های مختلف روی زمینه سفید تزئین می‌شود. سفالگران ایتالیایی عمدتا از اسپانیایی‌هایی که با تولید این سرامیک‌های رنگارنگ مشهور بودند الهام گرفتند.

 طراحی داخلی یک آشپزخانه با الهام و استفاده از سرامیک‌های مایولیکا آن را بسیار دلنواز کرده است.
اندلس، اسپانیا، هم به واسطه سرامیک‌هایش معروف است. در سرتاسر منطقه، می‌توانید کاسه‌ها، بشقاب‌ها و لیوان‌های زیبا و رنگارنگ و تزئیناتی به سبک اندلسی برای دکوراسیون خانه پیدا کنید.

پرتغال هم در این زمینه صاحب نام است. کاشی‌های لعابدار این کشور در کلیساها، خانه‌ها و کافه‌ها پیدا می‌شود. یک شرکت پرتغالی که در سال ۱۹۶۸ توسط دو هنرمند تأسیس شد، به این صنعت شهرتی جهانی داد؛ اولین هدف آن حفظ صنعت سنتی سفال آلگاروه بود که به مرور به سمت تکنیک‌های مدرن‌تر تغییر کرد.

 میز صبحانه به سبک آلگاراوه پرتغال را رنگ‌های روشنش اشتها برانگیز است.
۳) صنایع دستی در هند
هند بیشتر با تولیدات نساجی یعنی تولید شال پشمی که از پشم بزهای کشمیر (در شمال هند) بافته می‌شود شناخته شده. این شال بسیار نرم است و می‌تواند شما را گرم نگه دارد. می‌توان آن‌ها را به‌عنوان روسری استفاده کرد یا به سادگی دور کمر پیچید. در گذشته تولید این شال‌ها سخت بود و بنابراین آنها را فقط پادشاهان و ملکه‌ها استفاده می‌کردند اما امروزه زنان هندی شال پشمینه را به عنوان لباسی تجملی و ظریفت در مراسم می‌پوشند.

 شال زیبای کشمیری را می‌توان به عنوان پرده یا شال مبل هم استفاده کرد.

آموزش رنگ کردن مو با بابونه

بابونه از انواع رنگ موهای طبیعی برای رنگ کردن موها محسوب می شود و می توانیم از بابونه به تنهایی برای رنگ زدن موهای خود استفاده کنیم. همینطور می توانید بابونه را با لیمو و روغن بادام و … ترکیب کنید و به وسیله این مخلوط رنگ مو طبیعی ، موهایتان را رنگ بزنید و زیبا تر به چشم بیایید.
انواع رنگ کردن مو با بابونه
رنگ کردن مو با بابونه و صابون 
برای رنگ کردن مو با بابونه و صابون پنج قاشق غذاخوری از پودر بابونه را در یک لیوان آب بریزید ، به مدت زمان پنج دقیقه بگذارید تا بجوش بیاید. آنگاه بگذارید سرد شود و به آن یک قاشق غذاخوری صابون مایع بیفزایید و خوب هم بزنید تا به صورت کامل حل شود. این مخلوط را روی سر خود ماساژ دهید ، بعد از یک ساعت ، موهای خود را به صورت کامل با آب گرم بشویید.

رنگ کردن مو با بابونه و آبلیمو 
یکی از اثرگذارترین شیوه های طبیعی رنگ مو ، استفاده از آب لیمو است. امکان دارد پس از نخستین بار استفاده از آب لیمو ، تغییر زیادی در رنگ موی خود نبینید. رنگ مو با آب لیمو امکان دارد شما را تعجب زده کند چون نمی دانید چه رنگی منتظر چه رنگی هستید، تلاش کنید بیشتر از دو یا سه بار در هفته موهای خود را رنگ نکنید.
برای تهیه رنگ به چند عدد لیمو احتیاج است، تعداد لیمو به اندازه موهای شما بستگی دارد. لیموها را بدون اینکه برش بزنید با دست بفشارید. چنانچه اندازه موهای شما کوتاه ​​است ، یک لیمو برای موهای کوتاه کافی است، ولی چنانچه موهای خیلی بلندی دارید ، بهتر است از دو لیمو استفاده کنید و با بابونه به مقدار لازم ترکیب کنید.


 

رنگ کردن مو با بابونه و روغن بادام و لیمو 
قدری بابونه را دم کنید آنگاه بابونه را درون صافی بریزید و یک قاشق چایخوری روغن بادام یا روغن نارگیل و نصف لیمو ترش را به بابونه اضافه کنید آنگاه موها را با بابونه آغشته کنید و پس از گذشت ۳۰ دقیقه موهایتان را بشویید.

در روستای دوقلو‌ها چه خبر است؟

چندسال پیش گزارشی از روستای «شهرآباد» از توابع ابرکوه یزد منتشر شد و اسم «روستای دوقلوها» سر زبان‌ها افتاد. ماجرا از این قرار است که طبق آن گزارش ادعا می‌شد از جمعیت ۲۴۰ نفری شهرآباد، ۴۰ نفرشان دوقلو هستند یعنی ۱۶ درصد کل جمعیت روستا درحالی‌که در دنیا از هر ۴۲ مورد تولد یک مورد دوقلو است که می‌شود حدود ۳ درصد؛ این آمار البته مربوط به سال‌های اخیر است که به‌دلیل استفاده از روش‌های درمانی مثل آی‌وی‌اف، دوقلوزایی در جهان افزایش پیدا کرده‌است. در شهرآباد چه خبر است؟ میزان بالای دوقلوزایی در آن چه دلیلی می‌تواند داشته‌باشد؟ شهرت این روستا به دوقلوهایش آیا حاصلی برای اهالی داشته‌است؟ در گپ‌وگفت با شهرآبادی‌ها و یک کارشناس ژنتیک، سعی می‌کنیم به این سوالات پاسخ بدهیم.


جلب‌توجه به دوقلو‌ها برای روستا حاصلی نداشت
«صدیقه صادق‌زاده»، مادر مهدیه و ابوالفضل، دوقلو‌های ۱۴ ساله است. بچه‌ها خانه نیستند و نمی‌توانم با آن‌ها گفتگو کنم. مهدیه رفته خانه مادربزرگش تا از ایشان مراقبت کند و ابوالفضل همان‌طور که مادرش می‌گوید رفته سر چاه و پی گوسفند. بچه‌ها در ابرکوه مثل همه روستا‌های دیگر، از سن کم کار‌ می‌کنند. از خانم صادق‌زاده می‌پرسم از چه زمانی متوجه شدند که در روستا تعداد دوقلو‌ها زیاد شده‌است: «از وقتی یادم می‌آید در ابرکوه دوقلو زیاد داشتیم، اما کسی دلیلش را نمی‌داند. چندسری از تهران آمدند برای تحقیق، ولی از آخر نفهمیدند ما چرا دوقلو به‌دنیا می‌آوریم. شاید ارثی باشد. آخر مادربزرگ من هم دوقلو به‌دنیا آورده‌بود». خانم صادق‌زاده ادامه می‌دهد: «حالا دوقلو‌ها پراکنده شده‌اند. رفتند ابرقو [ابرکوه]، شیراز و شهر‌های دیگر. آن اوایل که تعدادشان بیشتر بود، می‌آمدند برای دیدن و عکس گرفتن. عکس بچه‌ها را حتی توی روزنامه هم انداختند، ولی اتفاقی نیفتاد. یعنی وضع روستا فرقی نکرد». زندگی در جایی که مدام چهره‌ها تکرار می‌شوند، چه حال‌وهوایی دارد؟ خانم صادق‌زاده می‌گوید: «برای ما عادی شده. دوقلو‌ها را با هم اشتباه نمی‌گیریم، چون همه همدیگر را می‌شناسیم».

شهر دوقلوها

روایت دوم سوزاندن یک فرصت طلایی و خاک خوردن آثار باستانی
شهرآباد ظرفیت توریست‌پذیری دارد، ولی زیرساخت‌هایش را نه!
«ابوالفضل زارعِ» ۳۵ ساله، حسابداری خوانده، چندسالی در شیراز زندگی کرده و حالا پنج، شش ماهی است که به روستا برگشته و دهیار شده‌است. ابوالفضل که خودش تک‌فرزند است، درباره دوقلوزایی در روستای‌شان می‌گوید: «ماجرای روستای ما تنها درحد یک خبر منتشر شد. پرس‌وجو و تحقیقاتی انجام شد، ولی از آزمایش‌های پزشکی و مطالعات جدی خبری نبود. همان خبر هم عایدی خاصی برای روستا نداشت درحالی‌که می‌توانست بهانه‌ای برای جلب گردشگر باشد، اما زیرساخت‌های گردشگری در شهرآباد ضعیف است. به‌علاوه بنا به‌دلایل اقتصادی در بازه زمانی ۳۰ تا ۴۰ ساله حدود ۷۰ درصد جمعیت روستا که بیشتر کشاورز هستند، برای پیدا کردن کار به شهر‌های بزرگ و عمدتا شیراز مهاجرت کردند و به شغل‌های آزاد روی آوردند. من هم ۱۰ سالی در شیراز زندگی کردم. حالا به‌دلیل بالارفتن سن پدر ومادرم برگشته‌ام به روستا و معتقدم شهرآباد ظرفیت گردشگری بالایی دارد. بنا‌های تاریخی با قدمت زیاد از جمله آسیاب آبی، یخچال خشتی و قلعه از جاذبه‌های توریستی روستای ماست، اما نه بودجه‌ای صرف مرمت این آثار می‌شود و نه تبلیغی برای جلب گردشگر انجام می‌شود. ما حتی یک اقامتگاه هم در روستا نداریم، البته اهالی به سرمایه‌گذاری روی بحث گردشگری رغبت دارند، اما امکانات اولیه وجود ندارد».

یزد

روایت سوم ماجرای کهنه بی‌امکاناتی روستا و مهاجرت به شهر
کم‌آبی اهالی روستا را کوچانده‌است
«حسین زارع»، ۲۶ ساله است، ساکن ابرکوه و دانشجوی ارشد روابط بین‌الملل دانشگاه تهران. حسین گرچه در شهرآباد زندگی نمی‌کند، اما از آن‌جایی‌که مرتب به روستا سر می‌زند، از مشکلات زادگاه پدری‌اش باخبر است: «چندسال پیش گزارشی از شهرآباد در شبکه استانی یزد منتشر و در فضای مجازی دست‌به‌دست شد، ولی این جلب‌توجه منفعتی برای روستا نداشت. شهرآباد به دوقلوهایش معروف شد، اما شهرتش به کم‌آبی هم دست‌کمی از آن ندارد. کاهش میزان بارندگی و پایین رفتن سطح سفره‌های آب زیرزمینی باعث خشک شدن چاه‌های کشاورزی شده‌است و به‌تبع آن برداشت محصول هرسال کم و کمتر می‌شود. چون کشاورزی، محل اصلی درآمد مردم است، کم‌آبی آن‌ها را دچار مشکل کرده‌است و بیشترشان زیرخط فقر به‌سر می‌برند. کسانی هم که توانایی مالی داشتند، به شهر مهاجرت کردند. امکانات بهداشتی و آموزشی شهرآباد خیلی ضعیف است. تنها مدرسه روستا فقط مقطع ابتدایی دارد و مردم برای دریافت خدمات درمانی باید خودشان را به بیمارستان ابرکوه برسانند». از حسین می‌خواهم راجع به ویژگی‌های شهرآباد هم کمی برایم توضیح بدهد: «شما می‌دانید که استان یزد به عزاداری‌های محرمی خاصش معروف است، سینه‌زنی‌های بسیار منظم و نوحه‌خوانی‌های حماسی. در شهرستان ابرکوه که شهرآباد هم زیرمجموعه آن محسوب می‌شود، این عزاداری ویژگی منحصربه‌فرد مضاعفی پیدا می‌کند. ما بزرگ‌ترین هیئت در حرکت کشور را داریم. هیئت‌های عزاداری دو نوع‌اند؛ نوع ساکن که در مساجد و مکان‌های مذهبی، سینه‌زنی می‌کنند و نوع درحرکت که ضمن سینه‌زنی در کوچه‌ها و خیابان‌ها تردد می‌کنند. هیئت در حرکت شهرستان ما ثبت ملی شده‌است».

روایت چهارم تلاش برای برگرداندن زندگی به روستا
آثار تاریخی روستا به مراقبت نیاز دارد
«سیدرضا موسوی» ۳۰ ساله است، کشاورزی و دامداری می‌کند، در فضای مجازی کلیپ طنز می‌سازد و دستی هم در خوانندگی دارد. رضا از زندگی در روستا راضی است، چون: «اگر کسی راه مطمئنی برای امرار معاش داشته‌باشد، روستا جای امنی برای زندگی است. ساکت و آرام است، همه همدیگر را می‌شناسند و رابطه صمیمانه مردم با هم چیزی نیست که در شهر‌های بزرگ گیر بیاید.» البته مشکلات اقتصادی در سال‌های اخیر زندگی در روستا را دشوار کرده است: «از ۴۰ دوقلویی که در شهرآباد داشتیم، حالا شاید ۲۰ نفرشان در روستا مانده باشند.

خیلی‌ها از روستا رفتند، اما از وقتی بنیاد مسکن، زمین واگذار می‌کند و وام می‌دهد، تعدادی از مهاجرت‌کرده‌ها برگشتند. حالا مدتی است که درقالب طرح «هادی» تلاش می‌شود از بافت تاریخی روستا محافظت شود. به‌جز ساختمان‌هایی که در مسیر رفت‌وآمد بودند و تخریب شدند، اغلب خانه‌ها همچنان خشت‌وگلی مانده‌اند. آثار تاریخی ارزشمندی هم داریم که البته از آسیب دور نبوده‌اند. ازجمله یک قلعه دوسر که بیش از دوقرن عمر دارد. ۱۴ سال پیش براثر ترکیدگی لوله، یک هفته تمام آب در قلعه نشت کرد و نیمی از آن با خاک یکسان شد. پارسال هم به‌دلیل بارندگی بخشی از آن ریزش کرد. من مدتی پیگیر بودم که قلعه را بازسازی کنم، اما تنهایی امکان نداشت و حمایتی هم دریافت نکردم. یک‌بار هم تلاش کردم در شهرستان، جشنواره دوقلو‌ها راه بیندازم تا باعث جلب توجه و گردشگر شود، اما برای آن هم هیچ نهادی، حاضر به کمک و حمایت نشد. جاذبه‌های توریستی در روستای ما کم نیست؛ از جمله باغ «آقازاده» که ملک اربابی ۴۰۰ ساله بی‌نظیری است. عمارت آقازاده در ابرکوه -همان بنایی که تصویرش روی اسکناس ۲ هزارتومانی است- با بادگیر دوطبقه‌اش یک شاهکار معماری به‌شمار می‌رود، حتی در استان یزد که به بادگیرهایش معروف است، نمونه منحصربه‌فردی است. گنبد سنگی و سرداب هم از دیگر میراث ما هستند که در کنار جمعیت دوقلو‌ها می‌توانند توجهات را به خود جلب کنند».

ابرکوه

روایت پنجم زندگی دوقلو‌ها
زیاد اشتباه گرفته نمی‌شویم
«نرگس» و «نجمه زارع»، دوقلو‌های همسان ۱۷ ساله هستند و در هنرستان ابرکوه، خیاطی می‌خوانند. نرگس درباره زندگی دوقلویی در شهرآّباد برایم توضیح می‌دهد: «من و خواهرم همدیگر را خیلی‌خوب درک می‌کنیم، اگر مشکلی پیش بیاید به‌هم کمک می‌کنیم و بدون این‌که نیازی به حرف زدن داشته‌باشیم، علت ناراحتی همدیگر را می‌فهمیم. نمره‌های‌مان و حتی گاهی خواب‌های‌مان مثل هم است. بعضی‌وقت‌ها هم شیطنت می‌کنیم. اگر کسی من را صدا بزند و حوصله جواب دادنش را نداشته‌باشم، خواهرم را به‌جای خودم می‌فرستم البته توی مدرسه خیلی امکان شیطنت وجود ندارد، چون معلم‌ها خیلی خوب ما را می‌شناسند». اشتباه گرفته شدن دوقلو‌ها به‌جای یکدیگر، کسل‌کننده و دردسرساز نیست؟ نرگس می‌گوید: «چون روستا کوچک است، همه اهالی با هم آشنایی دارند و ما زیاد با هم اشتباه گرفته نمی‌شویم». راستش فکر می‌کردم در شهرآباد مردم مدام به‌هم نگاه می‌کنند و می‌پرسند «تو کدام‌یکی بودی؟»، اما درواقعیت این‌طوری نیست. اهالی روستا درباره دوقلوزایی چه فکر می‌کنند؟ نرگس توضیح می‌دهد: «خب مردم این‌جا آن‌قدر کار و مشکل دارند که کسی به این فکر نمی‌کند که چرا دوقلو زیاد داریم. بعضی‌ها که از بیرون روستا می‌آیند، می‌گویند دلیلش ازدواج فامیلی است، اما در روستا ازدواج غیرفامیلی هم داریم مثل پدرومادر من». نرگس می‌گوید که زنان در شهرآباد شغل و منبع درآمدی ندارند. او و خواهرش، اما دوست دارند یک‌روز در روستای شان کارگاه خیاطی بزنند و زنان شاغل روستای‌شان باشند: «فعلا دارم تمام تلاشم را می‌کنم که خیاط خوبی شوم».

گفتگو با یک کارشناس ژنتیک درباره دلایل دوقلوزایی در شهرآباد

تکرار ژن دوقلوزایی در منطقه
بالا بودن آمار دوقلوزایی در یک منطقه، منحصر به شهرآباد نیست. میزان تولد دوقلو‌ها در روستای «کودینهی» هند تقریبا شش‌برابر میانگین جهانی است. کشور «بنین» در آفریقای مرکزی با میزان ۲۷.۹ دوقلو در هر هزار تولد از بالاترین میانگین ملی فرزندان دوقلو برخوردار است و شهر «ایگبو اورای» در نیجریه، پایتخت دوقلوزایی جهان شناخته می‌شود. «بهاره نجد» کارشناس‌ارشد ژنتیک درباره دلایل افزایش شانس دوقلوزایی در یک منطقه توضیح می‌دهد.

پیش از پرداختن به مسئله شهرآباد، لطفا توضیح بدهید که دوقلوزایی چطور رخ می‌دهد؟
ما می‌دانیم که تخمدان‌های زن در هر ماه به‌طور معمول یک تخمک تولید می‌کند. اگر پس از آزاد شدن تخمک، اسپرمی به آن برسد، با هم ترکیب می‌شوند و سلول تخم به‌وجود می‌آید. حالا اگر تخمک بعد از لقاح به دو قسمت تقسیم شود، ما دوقلو‌های همسان یا اصطلاحا تک‌تخمکی خواهیم‌داشت و چنان چه هنگام لقاح به‌جای یکی، دو تخمک آزاد شده‌باشد و هرکدام از آن‌ها با یک اسپرم ترکیب شوند، دو سلول تخم به‌وجود می‌آید و دوقلو‌های ناهمسان شکل می‌گیرند؛ این حالت دوقلوزایی ناهمسان ژنتیکی است و از مادر به فرزند منتقل می‌شود. البته پدر هم می‌تواند به دخترش منتقل کند، اما خودش شانس بیشتری برای دوقلوزایی ندارد، چون ژن‌های او روی تخمک‌گذاری همسرش تأثیر نمی‌گذارد. به‌همین ترتیب چندقلوزایی هم ممکن است رخ دهد، ولی احتمالش خیلی کمتر است.

دوقلوزایی در یزد

چه دلایلی باعث دوقلوزایی می‌شوند؟
دوقلو و چندقلوزایی، اتفاقی ژنتیکی است. خانمی که ژن دوقلوزایی دارد، آن را به فرزندش منتقل می‌کند، اما به این معنا نیست که فرزند او برای دوقلو به‌دنیا آوردن حتما ازدواج فامیلی داشته باشد؛ او به‌هرحال ژن دوقلوزایی را دارد، ولی اگر بخواهیم این موضوع را به‌طور دقیق و علمی بررسی کنیم، باید شجره‌نامه گروه مورد بحث را رسم و بررسی کنیم، ولی به‌طور کلی سن زیاد، قد بلند و وزن زیاد مادر در به‌وجود آمدن این پدیده نقش به‌سزایی دارد.

چطور در یک منطقه تعداد تولد دوقلو‌ها بالا می‌رود؟
درباره سوژه موردبحث می‌شود این‌طور توضیح داد که، چون روستا جامعه کوچکی است، اعضا از آن خارج نمی‌شوند و ازدواج فامیلی دارند، ژن دوقلوزایی در منطقه‌شان تکرار می‌شود تا وقتی که ناهنجاری وجود نداشته‌باشد، این بالا بودن میزان دوقلوزایی نسبت به میانگین جامعه، مشکلی ایجاد نمی‌کند.

در بالارفتن آمار جهانی دوقلوزایی در سال‌های اخیر هم ژنتیک دخیل است؟
در زندگی معاصر، عوامل محیطی ازجمله تغذیه، امواج مضر، آلودگی هوا و… در کیفیت اسپرم مردان و کاهش میزان باروری تأثیر داشته‌اند. به‌همین دلیل استفاده از روش‌های کمک باروری مثل «آی‌وی‌اف» و «آی‌یوآی» افزایش یافته‌است. این روش‌ها به‌دلیل اثر بر تقسیم سلولی جنین‌ها ممکن است باعث دوقلو‌های تک‌تخمکی یا همسان بشوند. با این‌حال هیچ پزشکی روش‌های کمک باروری را به‌منظوردوقلوزایی به فردی که از لحاظ باروری مشکلی ندارد، توصیه نمی‌کند.

رویایی که پس از ۶۰ سال به واقعیت پیوست!

رویایی که پس از ۶۰ سال به واقعیت پیوست!

دیجیاتو/ جلوگیری ایالات متحده از حضور زنان در فضا در دهه ۶۰ میلادی سبب شد تا پروژه مرکوری ۱۳ مورد انتقاد بسیاری قرار بگیرد.

چندی پیش جف بزوس، بنیانگذار آمازون و یکی از ثروتمندترین افراد روی کره زمین، ویدیویی در اینستاگرام خود منتشر کرد که حواشی بسیاری را به دنبال داشت. او که صاحب یکی از معدود شرکت‌های خصوصی فضایی در دنیا با نام «بلو اوریجین» است، فردا به فضا می‌رود. این پرواز تاریخ‌ساز مسافران خاصی دارد که یکی از آن‌ها، مسن‌ترین فضانورد دنیا خواهد بود. مهمان افتخاری بزوس، هوانورد ۸۲ ساله‌ای به نام «والی فانک» است که حضوری پر سر و صدا خواهد داشت.

قطعا این سوال در ذهن شما مطرح می‌شود که چرا از خانم والی فانک برای حضور در این پرواز دعوت شده است؟ باید بگوییم که داستان به سال‌ها پیش بازمی‌گردد. فانک که اکنون خلبانی باتجربه است، در پی تحقق آرزوی کودکی‌های خود تلاش می‌کند تا در دهه ۶۰ میلادی به عضویت تیم فضانوردان ناسا درآید. در آن زمان، ناسا روی پروژه‌ای با نام «مرکوری ۱۳» کار می‌کرد که هدف آن بررسی میزان توانایی جسمی بانوان برای حضور در فضا بود.

دکتر «ویلیام راندولف لاولیس» که پیش از این سرپرستی پروژه بررسی میزان سلامت فضانوردان مرد برای پروژه‌های فضایی را برعهده داشت، تصمیم گرفته بود در پروژه مرکوری ۱۳ نیز فعالیت کند. بدین ترتیب ۱۳ زن که در رده سنی ۲۰ تا ۴۰ سال قرار داشتند، به عنوان کارآموز فضانوردی سازمان فضایی ایالات متحده انتخاب شدند. در این میان فانک با ۲۱ سال سن جوانترین عضو گروه شناخته می‌شد که به صورت داوطلبانه در این برنامه شرکت کرده بود. اعضای گروه باید علاوه بر آنکه از سلامت کامل جسمانی برخوردار بودند، آزمایش‌های جسمی سختی را نیز با هدف سنجش میزان توانایی با موفقیت پشت سر می‌گذاشتند.

به عنوان مثال، می‌توان به بلعیدن سه فوت شلنگ لاستیکی و یا نوشیدن آب رادیواکتیو اشاره کرد. آن‌ها همچنین در آزمایش وارد شدن فشار به پرده گوش حضور داشتند. در این آزمایش فضانوردان باید به سرگیجه ناشی از وارد شدن فشار غلبه می‌کردند. آن‌ها همچنین باید تلاش می‌کردند تا حواس پنجگانه خود را از دست ندهند و وظایف فضانوردی خود را به درستی انجام دهند. آزمایش‌های تنفسی نیز دسته‌ای دیگر از آزمایشات بودند که روی زنان پروژه عطارد ۱۳ انجام شدند.

جالب اینجاست که زنان توانسته بودند در بسیاری از موارد، عملکرد بسیار بهتری نسبت به مردان داشته باشند. به عنوان مثال فانک موفق شده بود تا در یکی از بخش‌های آزمایش، مدت زمان ۱۰ ساعت و ۳۵ دقیقه را در مخزن محرومیت حسی بگذارند. پیش از این، «جان گلن» توانسته تنها سه ساعت را در این مخزن دوام بیاورد. این مخزن یک اتاق کم نور است که فضایی خالی دارد و تنها یک کاغذ و قلم در اختیار فضانورد قرار می‌گیرد.

گلن سال‌ها بعد به اولین آمریکایی تبدیل شد که به دور مدار زمین چرخید. بدین ترتیب فانک موفق شده بود با شکست رکورد گروه مردان، رتبه اول آزمایشات فیزیکی را بدست آورد. اما بخت با فانک یار نبود، از آنجا که این آزمایشات به صورت مستقیم تحت نظر ناسا برگزار نمی‌شد و دارای بودجه‌ای خصوصی بود، به رسمیت شناخته نشد.

رویایی که پس از ۶۰ سال به واقعیت پیوست!

زنان گروه مرکوری ۱۳ علیرغم گذراندن تمام آزمایشات و شهادت دادن در برابر مقامات کنگره ناسا، اجازه ورود رسمی به برنامه‌های فضایی ایالات متحده را دریافت نکردند. در آن زمان مدیران گمان می‌کردند که زنان برخلاف نتایج بدست آمده از آزمایش‌ها، قادر نیستند فضانورد موفقی باشند. اقدامی که اکنون به عنوان تبعیض علیه زنان شناخته شده است. «مارگارت وایت‌کمپ» مورخ ملی هوا و فضا ایالات متحده در این باره می‌گوید: «کارکنان درجه یک، اما با تفکر جنسیت‌زده اشتباه. البته نباید از یاد ببریم که هنوز هم دنیای هوانوردی توجه کمتری به زنان نسبت به مردان دارد.»

این تصمیم درنهایت سبب شد تا ناسا فضانوردان زن را ملزم به گذراندن دوره‌های خلبانی آزمایش جت نظامی و فارغ‌التحصیلی از این مدرسه کند و این در حالی بود که زنان در آن سال‌ها اجازه ورود به برنامه‌های آموزشی نیروی هوایی ایالات متحده را نداشتند. اما فانک قانع نمی‌شد. تلاش‌های مکرر او سبب شد تا بتواند در چنین شرایط زن ستیزی در آن دوران، به عنوان اولین بازرس زن اداره هواپیمایی فدرال و اولین بازرس زن ایمنی هوایی هیئت حمل و نقل ملی انتخاب شود. با این‌حال او هیچگاه آرزوی دیرینه خود، یعنی سفر به فضا را از یاد نبرد.

این علاقه از کودکی وی نشات می‌گرفت. او تنها هفت سال داشت که با استفاده از چوب بالسا برای خود هواپیما می‌ساخت و ساعت‌ها سرگرم بازی در رویای خود می‌شد. فانک در نه سالگی اولین درس مرتبط با پرواز را در دوران مدرسه گذراند. سال‌ها بعد در کالج Stephens مدرک پرواز دریافت کرد و برای تحصیل در این رشته به صورت دانشگاهی، راهی دانشگاه ایالتی اکلاهما شد. بدین ترتیب توانست پس از چند سال به عضویت تیم هواپیمایی Flying Aggies درآید. او در مصاحبه‌ای با مجله گاردین گفت: «هنوز پس از سال‌ها می‌توانم از پس همه مانور‌های Aggies برآیم. شاید بهتر از پسران این تیم نباشم، اما دست کمی هم از آن‌ها ندارم.»

خانم فانک اکنون تجربه ۱۹،۶۰۰ ساعت پرواز را در کارنامه خود دارد و تاکنون هزاران دانشجوی علاقه‌مند به پرواز تربیت کرده است. هنگامی که از او درباره انگیزه و اهدافش می‌پرسند، پاسخ می‌دهد: «من هرگز اجازه نمی‌دهم چیزی مرا متوقف کند. من می‌دانم که بدن و ذهن من می‌توانند هر چیزی را بدست آورند. من بالاخره روزی لباس فضانوردی را بر تن خود خواهم دید.»

پس از آنکه ناسا در سال ۱۹۷۶ ممنوعیت شرکت کردن زنان در برنامه‌های فضایی را لغو کرد، فانک سه بار درخواست داد تا مجوز‌های لازم را بدست آورد. متاسفانه هربار به دلیل نداشتن مدرک مهندسی و تجربه خلبانی آزمایشی، درخواست او از سوی کمیته ناسا رد شد. مستند تولید شده در نتفلیکس از پروژه مرکوری ۱۳ تجربه‌های زنانی همچون فانک را با جزئیات منحصر به‌فرد خود نشان می‌دهد که چطور اجازه ورود به برنامه‌های فضایی ناسا را نداشتند.

رویایی که پس از ۶۰ سال به واقعیت پیوست!

فانک، این بانوی پیشگام در صنعت هوانوردی در حدود ۶۰ سال برای رسیدن به رویای دیرینه خود صبر کرد تا اینکه بزوس در ویدئو منتشر شده، خبر از تحقق این آرزوی دیرینه داد. بلو اوریجین قرار است فردا در یک سفر یازده دقیقه‌ای تا فاصله تقریبا ۱۰۰ کیلومتری از سطح زمین، به سمت فضا حرکت کند. این فاصله آستانه جو زمین محسوب می‌شود و به چنین پروازهایی، پرواز زیر-مداری گفته می‌شود. کپسول نیوشپرد قادر است تا ارتفاع ۱۰۶ کیلومتری از زمین فاصله بگیرد.

جف بزوس با معرفی فانک در پست اینستاگرامی خود به عنوان خدمه پرواز گفت: «هیچکس تا این حد برای این پرواز منتظر نمانده است». سپس او لحظه فرود کپسول را برای فانک توصیف می‌کند و می‌پرسد: پس از آنکه دریچه باز شود، شما می‌توانید از آن بیرون بروید. در این لحظه چه احساسی دارید و چه می‌گویید؟ فانک پاسخ می‌دهد: عزیزم این بهترین اتفاقی است که تا به‌حال در زندگی برای من افتاده است.

در این ویدیو می‌توان شاهد خوشحالی و هیجان فانک به عنوان یک بازدیدکننده از فضا بود. او پس از شنیدن این تصمیم و دعوت وی برای حضور در کپسول فضانوردی شرکت بلو اوریجین می‌گوید: «قادر نیستم به افرادی که این خبر را می‌خوانند بگویم چه احساسی دارم. از اینکه بلو اوریجین مرا انتخاب کرده، بی‌اندازه خوشحالم. من عاشق هر ثانیه‌ای هستم که قرار است در این کپسول باشم.» پیش از آنکه بزوس خانم فانک را برای حضور افتخاری در این برنامه دعوت کند، خانم فانک بار دیگر برای شرکت در یک برنامه فضایی تلاش کرده بود. او در سال ۲۰۱۰ بلیت پرواز فضایی خود در شرکت دیگری با نام ویرجین گلکتیک را تهیه کرده بود.

بدین ترتیب فانک در یک قدمی رسیدن به آرزوی خود است. او می‌گوید: «هنگامی که در خواب شبانه به مشکل می‌خورم، چشمانم را می‌بندم و خود را در فضا تصور می‌کنم. باور اینکه این تصور قرار است به واقعیت بپیوندند، مرا بیش از حد هیجان‌زده می‌کند.» «راندولف گراهام»، از دوستان قدیمی او در این باره می‌گوید: «فانک همیشه لبخند به لب دارد. هنگامی که در کنار او هستید، از انرژی‌اش شگفت‌زده می‌شوید.»

گراهام صحبت‌های خود را با یادآوری خاطره‌ای از فانک اینطور ادامه می‌دهد: «فانک درباره حضور در برنامه مرکوری ۱۳ برای من چنین تعریف کرده است که سوزن‌هایی روی هر قسمت از بدن‌شان چسبیده بود. همچنین لوله‌هایی دورتادور لباس‌هایشان را احاطه کرده بود و ما باید به حضور آن‌ها عادت می‌کردیم. قرار بود به درون مخزن عایق برویم. هیچ تصوری نداشتم که فضای درونی آن به چه صورتی است. تنها به ما گفته بودند که نباید تکان بخورید. چراغ‌ها خاموش شدند و من هیچ راه دیگری نداشتم. یک دختر جوان ۲۱ ساله بودم که تنها ۱۰۰ دلار پس‌انداز داشت. سرانجام فهمیدم که توانسته‌ام رکورد پسران را بشکنم و از خوشحالی سر از پا نمی‌شناختم.» گراهام در نهایت می‌گوید: «او “نترس‌ترین” فردی است که تاکنون در زندگی‌ام دیده‌ام.»

لازم به ذکر است که جلوگیری ایالات متحده از حضور زنان در فضا در دهه ۶۰ میلادی سبب شد تا پروژه مرکوری ۱۳ مورد انتقاد بسیاری قرار بگیرد و روس‌ها در سال ۱۹۶۳ اولین زن به نام «والنتینا تراشکوا» را به فضا پرتاب کنند.

با تمام این اوصاف، بالاخره فانک فردا به کمک بلو اوریجین به فضا خواهند رفت. این پرواز توسط فضاپیما و راکت نیو شپرد صورت می‌گیرد که تاکنون چند پرواز بدون سرنشین موفق را از سر گذرانده است. همچنین این فضاپیما یک پرواز تمرین شبیه‌سازی را پشت سر گذاشته است تا خدمه بتوانند شرایط پیش از پرتاب و پس از فرود را شبیه‌سازی کنند. با این‌حال ماموریت ۲۰ ژوئیه اولین پرواز نیو شپرد به این ناحیه فضایی به همراه چند خدمه پرواز است. این موشک به یاد فضانورد پروژه مرکوری ۷، Allen Shepard نامگذاری شده که یکی از کارکنان آپولو ۱۴ بود که بر روی ماه فرود آمد.

پرواز بلو اوریجین که تنها کمی بیش از ۱۰ دقیقه طول می‌کشد، در ساعت ۱۷:۳۰ آغاز می‌شود و مسافران آن پیش از بازگشت به زمین، برای مدت ۴ دقیقه حالت گرانش صفر یا بی‌وزنی را تجربه می‌کنند. در صورت موفقیت‌آمیز بودن این پرواز، فانک با شکست رکورد جان گلن به مسن‌ترین فردی تبدیل می‌شود که تاکنون به فضا رفته است.

ایده‌هایی جذاب برای استفاده از وسایل خراب شده

ایده‌هایی جذاب برای استفاده از وسایل خراب شده

بیا نی نی/ عجیب نیست، ببینید چطور می‌شود با کمی خلاقیت وسایل شکسته و خراب شده را با ظاهری جدید و خلاقانه دوباره به کار گرفت. بعضی موارد تعمیرات اینقدر زیبا و جذاب هستند که آدم هوس می‌کند وسیله را خرد کند تا بتواند با خلاقیت دوباره جمع و جورش کند!