برچسب: جفت پایین

جفت بسیار حیاتی است زیرا از یک طرف جریان خون نوزاد را جدا از خون مادر نگه می‌دارد و از سوی دیگر ارتباط بین هر دو را فراهم می‌کند و عملکرد‌هایی را که نوزاد متولد نشده نمی‌تواند خودش انجام دهد انجام می‌دهد. جفت همچنین از نوزاد در برابر عفونت محافظت می‌کند. هنگامی که نوزاد متولد می‌شود جفت معمولاً با چند انقباض به دنیا می‌آید. البته گاهی اوقات به طور کامل یا جزئی در رحم باقی می‌ماند و نمی‌توان آن را به طور طبیعی به دنیا آورد. این عارضه جفت ماندگار نامیده می‌شود. جفت باقی مانده می‌تواند در نتیجه زایمان سخت و از دست دادن قدرت مادر باشد که اگر به موقع درمان نشود جفت باقی مانده می‌تواند منجر به اندومیومتریت و خونریزی پس از زایمان شود.

جفت حفظ شده چند نوع دارد؟

 جفت چسبنده:

این شایع‌ترین نوع جفت باقی مانده است. این زمانی اتفاق می‌افتد که انقباضات رحم مادر برای دفع جفت بسیار کوچک باشد. این در واقع باعث می‌شود که جفت پس از تولد تنها به دیواره رحم متصل شود.

جفت اکرتا:

جفت اکرتا به عنوان اتصال سطحی جفت به میومتر رحم تعریف می‌شود. جفت اکرتا باعث ناتوانی جفت در جدا شدن مناسب از دیواره رحم پس از زایمان می‌شود. این می‌تواند منجر به خونریزی شدید و شوک همراه با عوارض و مرگ و میر قابل توجه مادر شود مانند نیاز به هیسترکتومی، آسیب جراحی به حالب، مثانه و سایر احشاء، سندرم دیسترس تنفسی بزرگسالان، نارسایی کلیوی، انعقاد خون و مرگ.

 جفت سرراهی:

در این حالت جفت در داخل رحم اما نزدیک یا بالای دهانه رحم می‌چسبد. این وضعیت زایمان را بسیار دشوار می‌کند و اغلب منجر به هموراژی شدید پس از زایمان می‌شود. پس از این وضعیت ممکن است برای زنده ماندن مادر به تزریق خون نیاز باشد.

جفت به دام افتاده:

این زمانی اتفاق می‌افتد که جفت با موفقیت از دیواره رحم جدا می‌شود اما خارج کردن جفت از رحم بسیار دشوار می‌شود. اغلب اوقات این به دلیل بسته شدن دهانه رحم قبل از خارج شدن جفت رخ می‌دهد.

جفت باقی مانده چه علائمی دارد؟

• ترشحات بدبوی واژن
• تب شدید
• گرفتگی و انقباض دردناک
• تاخیر در تولید شیر
• خونریزی پس از زایمان

چگونه می‌توان جفت باقی مانده را درمان کرد؟

 کورتاژ برای از بین بردن بقیه بقایای جفت پس از برداشتن دستی جفت استفاده می‌شود. این روش با از بین بردن مواد زائد در رحم در مورد جفت اکرتا انجام می‌شود.

 کشش کنترل شده زمانی استفاده می‌شود که جفت گیر افتاده در رحم وجود داشته باشد. در این مورد پزشک به بیرون کشیدن بند ناف برای خلاص شدن از شر جفت کمک می‌کند.

 برداشتن دستی جفت می‌تواند توسط پزشک شما انجام شود. او یک کاتتر را برای تخلیه مثانه وارد می‌کند. او یک آنتی بیوتیک داخل وریدی برای جلوگیری از عفونت تجویز می‌کند.

چه کسانی در خطر جفت باقی مانده هستند؟

 بارداری بعد از سی سالگی:

 باردار شدن برای یک زن می‌تواند او را در معرض ابتلا به این بیماری قرار دهد. جفت باقی مانده به دلیل عدم توانایی او برای زایمان بسیار آسان می‌تواند وارد شود.

 داشتن زایمان زودرس:

 این امر همچنین می‌تواند زن را در معرض وضعیت حفظ جفت قرار دهد. فاز اول و دوم طولانی زایمان می‌تواند باعث شود که زن برای بیرون راندن غشاء از رحم خود ضعیف‌تر شود.  

آیا می‌توان از باقی ماندن جفت در بارداری بعدی جلوگیری کرد؟

متاسفانه هیچ‌ایده علمی ثابت شده زیادی در مورد چگونگی جلوگیری از این وضعیت وجود ندارد. اما مشاهده شده است که استفاده از اکسی توسین مصنوعی می‌تواند خطر ابتلا به جفت باقیمانده را افزایش دهد. همچنین اگر قبلاً جفت را حفظ کرده‌اید احتمال وقوع مجدد آن زیاد است.

نتیجه‌گیری:

اگر در گروه پرخطر جفت باقی مانده قرار می‌گیرید یا در گذشته جفت را تجربه کرده‌اید قبل از زایمان مجدد با پزشک خود صحبت کنید. پزشک به شما کمک می‌کند تا از عوارض احتمالی جلوگیری کنید.

 

منبع:

flo.health

 

 

 

با اینکه رابطه زناشویی در دوران بارداری مجاز است، اما بعضی مسايل جانبی می تواند جلوی آن را بگیرد. جفت سرراهی یا جفت پایین یکی از مواردی است که پزشک تشخیص می دهد، رابطه زناشویی با احتیاط یا اینکه اصلا انجام نشود. چرا رابطه زناشویی با جفت پایین خطرناک است؟

رابطه جنسی در دوران بارداری

خیلی از زنان از رابطه جنسی در دوران بارداری می ترسند، چون فکر می کنند با این کار جنینشان آسیب می بیند. اما نظر پزشکان متخصص این است که رابطه زناشویی در دوران بارداری هیچ خطری برای جنین ندارد، چون کیسه آب و ماهیچه‌های رحم از جنین محفاظت می‌کنند. در زمان رابطه زناشویی آلت تناسلی مرد از واژن جلوتر نمی رود و وارد رحم نمی شود، بنابراین آسیبی به جنین نمی رسد. همچنین زمان نزدیکی ترشحات مخاطی غلیظی دهانه رحم را می بندد و جلوی انتقال عفونت را می گیرد. پزشکان تاکید می‌کنند اگر بارداری معمولی و کم‌خطری دارید رابطۀ جنسی، تحریک جنسی یا ارگاسم هیچ خطری برای جنین و مادر نداد و باعث زایمان زودرس یا سقط جنین هم نمی شود. البته ارگاسم، تحریک نوک پستان‌ها و پروستاگلاندین موجود در مایع منی باعث ایجاد انقباضات ملایمی در رحم زنان می شود اما عموما این انقباضات بی‌خطر است. اگر پزشک متخصص رابطه زناشویی را برای ممنوع یا محدود نکند، بدون هیچ نگرانی می‌توانید در دوران بارداری نزدیکی داشته باشید.

رابطه جنسی با جفت سرراهی یا جفت پایین چگونه است؟

جفت اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز برای رشد جنین را فراهم می‌کند و مواد زائد را از خون جنین دور می‌کند. وقتی جفت به جای جایگزینی در دیواره‌ی رحم، روی قسمتی یا همه دهانه‌ی رحم جایگزین شود به آن جفت سر راهی می‌گویند. جفت سر راهی می‌تواند زمان زایمان جلوی حرکت جنین به سمت دهانه رحم و کانال زایمان را بگیرد. وقتی جفت، دهانه رحم را به طور کامل مسدود کند، به آن جفت سرراهی کامل می‌گویند. اگر جفت در حاشیه دهانه رحم باشد، به آن جفت سرراهی حاشیه‌ای یا مارجینال می‌گویند و زمانی که جفت هنگام باز شدن رحم، بخشی از دهانه آن را مسدود می‌کند، از اصطلاح جفت سرراهی نسبی است. اگر لبه جفت در فاصله‌ای نزدیک به دهانه رحم قرار داشته باشد ولی روی دهانه آن نباشد، وضعیت جفت پایین نامیده می‌شود. خونریزی ناگهانی بدون درد و خون روشن که معمولا در اواخر سه ماهه دوم تا سه ماهه سوم بارداری مشخص می‌شود از نشانه های جفت سرراهی است. هرچه جفت نزدیک تر به مرکز دهانه‌ رحم باشد، خونریزی زودتر و میزان خون از دست رفته بیشتر است. در این حالت پزشکان متخصص زنان و زایمان توصیه می‌کنند رابطه جنسی نداشته باشید، چون نزدیکی می‌تواند به دهانه رحم فشار آورده و این فشار به لبه جفت منتقل شود و باعث کنده شدن یا خونریزی جفت و در پی آن سقط جنین شود. با انجام سونوگرافی و تشخیص این که جفت هنوز بخش زیادی از دهانۀ رحم را پوشانده است یا در نزدیکی آن قرار دارد، پزشک، منع رابطه جنسی را توصیه می‌کند و نزدیکی جنسی یا معاینۀ واژنی تا انتهای دوران بارداری ممنوع است. همچنین توصیه می‌شود که زن باردار استراحت کند و از انجام فعالیت‌های ورزشی یا کارهای دیگری که ممکن است باعث تحریک خونریزی واژن شود، پرهیز کند.
بیشتر بخوانید: بهترین حالت رابطه جنسی در بارداری چیست؟

رابطه جنسی در سه ماه اول بارداری

پزشکان معتقدند اگر بارداری طبیعی و نرمال دارید نزدیکی در سه ماه اول بارداری ضرری برای جنین ندارد. اما اگر بارداری شما همراه با این شرایط است بهتر است از انجام آن بپرهیزید:

• سابقه سقط جنین دارید: اگر در بارداری های قبلی سقط جنین داشته اید بهتر است در سه ماه اول بارداری نزدیکی نداشته باشید.

• اگر دوقلو یا چند قلو باردارید: بهتر است در این شرایط رابطه زناشویی نداشت باشید چون بارداری چندقلو یا دوقلو حساسیت سه ماهه اول را بیشتر می کند و همچنین رحم و جفت نسبت به فشارهای خارجی آسیب پذیرتر هستند.

• جفت سرراهی یا پایین داشته باشید
•  سابقه زایمان زودهنگام داشته باشید
• اگر تجربه خونریزی یا لکه بینی بدون دلیل دارید.

 

رابطه جنسی در سه ماه دوم بارداری

در سه ماهه دوم بارداری دیگر خبری از حالت تهوع صبحگاهی و خستگی ها اول صبح نیست. کارشناسان معتقدند در سه ماه دوم بارداری به دلیل کاهش سطح هورمون HCG توازن بهتری بین پروژسترون و استروژن برقرار می شود. این مورد علائم تهوع و خستگی را به طور قابل توجهی کاهش می دهد و در نتیجه، میل جنسی بیشتر می شود. پس اگر در سه ماهه اول بارداری مشکل خاصی وجود نداشته باشد، در سه ماهه دوم، هم داشتن رابطه زناشویی هیچ مشکلی ندارد مگر اینکه:

•  سابقه سقط مکرر داشته باشید.
•  اگر خونریزی داشته باشید، رابطه جنسی می تواند خطر خونریزی بیشتر کند به خصوص در مواردی که جفت پایین است.
• اگر مایع آمنیوتیک نشت کرده باشد و رابطه جنسی خطر عفونت را افزایش بدهد.
•  اگر جفت سر راهی یا جفت پایین داشته باشید از رابطه جنسی اجتناب کنید.
•  اگر دهانه رحم ناقص باشد و احتمال گشاد شدن زود هنگام آن وجود داشته باشد. این مورد خطر سقط جنین یا زایمان زودرس را افزایش می دهد.
•  اگر پس از داشتن رابطه جنسی متوجه خونریزی شوید.
•  اگر دخول دردناک باشد.

رابطه جنسی در سه ماه سوم بارداری

• با اینکه در سه ماهه آخر بارداری انقباضهای رحم بیشتر می شود، اما به گفته پزشکان رابطه زناشویی در سه ماهه سوم بارداری هم مجاز است البته اگر این شرایط را نداشته باشید:

• وجود جفت پایین یا جفت سرراهی که مفصل درباره آن توضیح داده شد.
• خونریزی بدون دلیل مشخص
•  ترشحات غیرمعمول
• نشت کیسه ی آب