برچسب: جمعیت

خراسان/  مادری 60 ساله ام. همه فرزندانم سر و سامان گرفته اند و سرخانه و زندگی خودشان هستند. این مسئله باعث خوشحالی من است اما از طرف دیگر توقع دارم حداقل گاهی هم به من سر بزنند تا با هم حرف بزنیم. بعضی وقت ها فکر می کنم فرزندانم را خوب تربیت نکردم که این قدر ناسپاس هستند.

پاسخ
با سلام خدمت شما مادر عزیز، قطعا این مرحله از زندگی و احساس تنهایی، موقعیت بسیار ناراحت کننده ای است که امروزه در جامعه شاهد رشد آن نیز هستیم. امروزه بیشتر فرزندان پس از ازدواج به صورت مستقل زندگی خود را آغاز می کنند و مشکلات مالی و بزرگ کردن فرزندان به تنهایی، بدون کمک خانواده گسترده موجب می شود مشغولیت های زیادی پیدا کنند و به اجبار سایر روابط و نقش های خود را کنار بگذارند.

علت فاصله را پیدا کنید!
بهترین راه برای افزایش رابطه با فرزندان این است که در ابتدا بفهمیم علت فاصله گرفتن فرزندان چیست. ممکن است فاصله گیری آن ها به علت مشغولیت های زیادشان و نداشتن وقت باشد یا لذت نبردن از رابطه با والدین یا ترس از دخالت های والدین در زندگی مستقل شان و … .

راهکارهای پیشنهادی
شما با درک علت پیدایش این مسئله می توانید به راهکارهای متناسب با هر یک دست پیدا کنید ولی به طور کلی برای گذراندن وقت بیشتر با فرزندان می توانید:
آن ها را به طور رسمی دعوت کنید. از خانواده های فرزندانتان برای یک دورهمی ساده به صرف عصرانه یا شام دعوت و سعی کنید در کنار هم خوش بگذرانید و لذت ببرید. پس از مدتی، این دورهمی ها به یک عادت تبدیل می شود و آن ها برای گذراندن اوقاتی خوش به خانه شما رو می آورند.
خودتان به دیدار آن ها بروید. منتظر نشوید آن ها هر از گاهی به دیدن شما بیایند. شما وقت آزاد بیشتری دارید و چه خوب است که خودتان با هماهنگی به منزل آن ها بروید و با جمع خانوادگی آن ها خوش بگذرانید.
ترتیب مسافرتی کوتاه را بدهید. می توانید با یکدیگر برای سفر برنامه ریزی کنید. در مسافرت ها می توانید با اعضای جدید خانواده همراه شوید تا یکدیگر را بهتر بشناسید و صمیمی تر شوید.

با نوه ها وقت بگذرانید.
می توانید یک روز قرار بگذارید و نوه ها را به گردش ببرید. به این طریق روابط صمیمانه تری بین شما و خانواده فرزندانتان ایجاد می شود.
از فناوری استفاده کنید. می توانید طبق یک برنامه مشخص با آن ها تماس تلفنی داشته باشید یا در یکی از شبکه های اجتماعی یک گروه خانوادگی تشکیل دهید و با آن ها گفت وگو کنید.
در نهایت مواظب باشید با وجود تلاش برای دست یابی به رابطه ای مناسب و با کیفیت با فرزندان، از اتکای صرف به آن ها دوری کنید. رفتن فرزندان را به صورت فرصتی در نظر بگیرید تا یک فقدان. این گونه در نظر بگیرید که شما توانسته اید یک مرحله نسبتا دشوار از زندگی را به خوبی پشت سر بگذارید و حالا در نبود فرزندان ، وقت، انرژی و پول بیشتری برای خودتان پیدا کرده اید. فهرستی از کارهایی تهیه کنید که همیشه دوست داشتید انجام دهید و به آن ها بپردازید. فعالیت های دو نفره بیشتری را با همسرتان ترتیب دهید، با دوستان به گردش بروید، در کلاس های مورد علاقه تان شرکت کنید و در خیریه ها فعالیت مفید داشته باشید.
البته اگر به دلیل این دوری از فرزندان دچار مشکلاتی مانند غمگینی و بی لذتی از زندگی شده اید و در عملکردهای روزمره شما اختلال ایجاد شده است، بهتر است با یکی از متخصصان بهداشت روان تماس بگیرید.

بیا نی نی/ در این مقاله چند نمونه از دروغ‌هایی را می‌خوانید که پدر و مادر معمولا به فرزندان‌شان می‌گویند، البته راهکارهای بهتری به‌ جای دروغ گفتن نیز می خوانید.
دائما والدین از فرزندان می خواهند که دروغ نگویند ولی خود نا خواسته به فرزندان دروغ می گویند که باعث دروغگویی فرزندان می شوند چون آنها فکر می کنند که کار نادرستی نیست چون پدر و مادرشان گاهی این کار را انجام می دهند.

بعضی از دروغ های متداول که والدین به فرزندانشان میگویند
هیچ وقت نمی گذارم حادثه بدی برای تو اتفاق بیفتد
شاید خواسته شما این باشد ولی در حقیقت ممکن نیست چون نمی توان به طور صد در صد از بچه ها مراقبت کرد. 
می توانید اینطور بگوئید که من همیشه سعی می کنم تا از تو محافظت کنم، ولی در بیرون از خانه بعضی از افراد امکان دارد خطرناک باشند، بنابراین بهتر است که از من جدا نشوی.
در صورتی که از من دور شوی امکان دارد که به خطر بیفتی. شاید این جملات باعث ترس و استرس بچه ها شود ولی دانستن حقیقت مهمتر از آن است.
با قدری توجه در جمله های خود به او بفهمانید که بچه دزدی با این که خیلی کم است ولی باید مواظب بود. گفتن حقیقت باعث می شود که فرزندان در مقابل غریبه ها با احتیاط تر باشند.

دیگر هیچ‌وقت برایت چیزی نمی‌خرم
به‌جای آنکه به او بگوید که دیگر هیچ وقت برایش چیزی نمی خرید، او را از چیزی محروم کنید که اکنون و اینجا دارد. این‌طوری می‌فهمد که رفتارش چه عواقبی دارد. مثلا پسرتان با خواهرش دعوا می‌کند و شما می‌خواهید دعوا را به پایان برساند، می‌گویید دیگر هیچ وقت برایت چیزی نمی‌خرم تا او را متوجه نتیجه کارش کنید، اما او آخر می فهمد که شما دروغ گفته‌اید. تنبیه حقیقی داشته باشید، مانند محروم کردن چند ساعته از تبلت یا دستگاه بازی و یا از او بخواهید در اتاقش بماند و به کاری که کرده فکر کند.

قول می دهم که درد نداشته باشد
با رفتن پیش پزشک، ممکن است کودک آمپول هم داشته باشد. کودک با گریه و سر و صدا حاضر به زدن آمپول نیست و شما برای راضی کردن او به دروغ می گوئید که درد ندارد.
ولی فرزندتان می داند که دروغ می گوئید چون بار قبل هم همین جمله را به او گفته بودید. به او بگوئید:قدری درد دارد ولی خیلی زود آرام میشود و برایش بگویید که این آمپول باعث بهتر شدن بیماری او خواهد شد و برای سلامتی نیاز است.
 
پارک تعطیل است
خودتان می‌دانید که پارک تعطیل نیست، ولی وقت ندارید کودکتان را به پارک ببرید، زیرا کارهایی دارید که باید انجام دهید. به‌جای دروغ گفتن، بگویید. «بابا نمی‌تواند امروز تو را به پارک ببرد، زیرا باید برای آخر هفته خرید کنیم تا بتوانیم غذا بخوریم و همین طور کارهای دیگری نیز دارم که امروز باید انجام بدهم.» شاید کودک‌تان پرخاش کند، ولی اشکالی ندارد، حقیقت زندگی را یاد می گیرد. اینکه همیشه نمی‌تواند هر چه می‌خواهد را به‌دست بیاورد. گفتن واقعیت سبب می‌شود شما پدر یا مادر راست‌گویی نیز نشان داده شوید، زیرا او کم‌کم  بزرگ می شود و می تواند تشخیص بدهد درباره‌ی تعطیلی پارک دروغ می‌گویید.

تو بهترین نقاش دنیایی، کارت عالی است!
تا زمانی که خودتان نیز واقعا چنین عقیده‌ای ندارید، کودکتان را تشویق نکنید. باور کنید یا نه، فرزندتان آن‌قدر هم که شما فکر می‌کنید فریب نمی‌خورد. آنها می‌توانند متوجه لحن صدا و زبان بدن بشوند و زمانی که شما در حرف هایتان صداقت ندارید، او می فهمد. به جای آن می‌توانید خلاقیت او در کارش را تشویق کنید. او را برای کارها و توانایی‌هایی تحسین کنید که اعتقاد دارید واقعیت دارند، نه برای هر کار عادی که از او می‌بینید.

اگر تو نیای من نمی روم
برای مجبور کردن کودکتان به حرکت، به‌جای استفاده از شیوه ترساندن، از پیامدهای معین و حقیقی استفاده کنید. می‌توانید بگویید: «چنانچه در عرض ۵ دقیقه کفش‌هایت را نپوشی و سوار ماشین نشوی، امشب اجازه نداری تلویزیون ببینی.» و هر بار این پیامد را نیز به او تحمیل کنید. به این شیوه، فرزندی خواهید داشت که به شما گوش می‌کند؛ گوش می‌کند چون حرف شما ارزش دارد، نه به‌ علت ترس از اینکه او را ترک می‌کنید.

وقت خوابیدن است 
زمان خواب فرزند شما چنانچه ساعت 9 است شما از یک ساعت قبل خاموشی زده و وقت خواب را اعلام می کنید.
بهتر است که در ساعت مشخص بگوئید که وقت خواب رسیده و باید برای خوابیدن آماده شویم. شاید این مسئله به نظر شما یک دروغ مصلحتی باشد ولی کم کم باعث بی اعتمادی فرزند نسبت به شما می شود.

 ما پول نداریم چیزی بخریم
به‌جای دروغ گفتن، به فرزندتان با زبان خودش توضیح دهید. به او بگویید قرار است خانه‌ی بزرگ‌تری بخرید و به‌همین‌ علت نمی‌توانید فلان چیز را برایش تهیه کنید. به او کمک کنید بفهمد که بعضی وقت ها برای انجام کاری که به نفع خانواده است، باید از خودگذشتگی کرد. با این کار نه‌ فقط درس زندگی به او می‌دهید، بلکه دروغ‌گو نیز نمی‌شوید.

بیست ستون/ هنگام دکور کردن، رنگی که تابلوها باید داشته باشند را آخر از همه انتخاب کنید، صندلی‌هایی انتخاب کنید که با هم ست نیستند و نورپردازی کمدها را هم فراموش نکنید. در اینجا یکسری از بهترین نکات و ترفندهایی را که تا به حال هیچکس در مورد دکور کردن خانه‌تان به شما نگفته را ارائه می‌دهیم.
1) کوسن‌ها را روی هم ریخته و یکجا جمع کنید.
یک جفت کوسن همیشه کم و ناقص به نظر می‌رسد. بهتر است دو جفت کوسن با طرح‌ها و رنگ‌ها و جنس‌های متضاد استفاده کنید.
2) یک تخت بزرگ‌تر بخرید.
مبلمان و تخت‌های کوچک فقط باعث می‌شوند که یک اتاق خواب کوچک، کوچکتر به نظر برسد. از یک تخت با ارتفاع بلند استفاده کنید و اتاقتان بزرگ‌تر به نظر خواهد رسید.
3) در قفسه‌ها را باز بگذارید.
یک بوفه با در باز یا ویترین در اتاق پذیرایی بسیار جالب‌تر از یک کمد با در بسته است. دیگران را بیشتر وارد زندگی خصوصی خود کنید.
4) از رنگ‌های تیره بیشتر استفاده کنید.
دیوارهای تیره برعکس آنچه که فکر می‌کنید عمل می‌کنید و باعث می‌شوند که یک اتاق کوچک، بزرگ‌تر به نظر برسد.
5) کاغذ دیواری کار را خیلی آسان می‌کند.
سریع‌ترین راه برای دکور کردن کمدهایی با درهای کشویی این است که از کاغذ دیواری استفاده کنید، مانند کاری که ملیسا وارنر (Melissa Warner) در اینجا انجام داده و این اتاق خواب را به محل کارش تبدیل کرده است.
6) کلکسیون‌های بزرگ نیاز به نظم و ترتیب دارند.
قفسه‌های دیواری می‌توانند نظم و ترتیب خوبی به کلکسیون‌های بزرگ و اجسام عجیب و غریب بدهند.
7) از یک فرش واقعی در حمام استفاده کنید.
به جای اینکه از یک پادری مخصوص حمام استفاده کنید یک فرش در حمام بیندازید. فرش‌ها بادوام‌تر می‌باشند.
8) بعضی وقت‌ها اشکالی ندارد که از کاناپه استفاده نکنید.
هیچ قانونی وجود ندارد که حتما هر اتاق پذیرایی باید یک کاناپه داشته باشد.
9) می‌توانید از رنگ سفید استفاده کنید.
شما هیچوقت از یک اتاق پذیرایی سفید خسته نخواهید شد.
10) سبک‌ها را ترکیب کنید.
به عنوان مثال یک تخت کلاسیک در یک اتاق مدرن می‌تواند اتاق را دنجتر جلوه دهد.