تشخیص ویروس hpv، توسط پاپ اسمیر

تشخیص ویروس hpv، توسط پاپ اسمیر

در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آیا تست پاپ اسمیر ویروس HPV را تشخیص می‌دهد؟

 

سوال : آیا تست پاپ اسمیر ویروس HPV را تشخیص میدهد؟

پاسخ : در زمینه ارتباط ویروس HPV و نمونه پاپ اسمیر این نکته را بگویم که هدف در پاپ اسمیر پیدا کردن تغییرات سلولی است که ویروس HPV روی دهانه رحم ایجاد میکند، تغییرات سلولی که ممکن است به سمت سرطان دهانه رحم بروند.
سطان دهانه رحم چهارمین سرطان شایع در خانم هاست و شعار سازمان جهانی، پاک کردن تمام این سرطان تا سال 2050 در بین جمعیت زنان است.
ما برای اینکه به مرحله عوارض مهلک این بیماری نرسیم سه روش پیشگیری داریم.
یکی پیشگیری اولیه است که پیدا کردن نمونه HPV یا همان ویروس زگیل تناسلی است.
یکی پیشگیری ثانویه است که پیدا کردن تغییرات سلولی است که ویروس روی دهانه رحم ایجاد میکند که اصطلاحا به آن پاپ اسمیر میگوییم.
یکی ذیگر که متاسفانه زمانی است که بیماری ایجاد شده و ما دنبال جراحی یا درمان هایی برای بازتوانی مریض هستیم پس بهترین راه برای جلوگیری از عوارض پیشگیری اولیه و ثانویه است.

برای آگاهی بیشتر از تشخیص ویروس HPV با پاپ اسمیر به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

تفاوت آزمایش hpv با آزمایش پاپ اسمیر در چیست؟

ویروس اچ پی وی یا پاپیلومای انسانی که مختصر شده کلمه human papilloma virus است، یکی از عفونت های متداول در بدن انسان می باشد و آزمایش پاپ اسمیر هم یک آزمایش غربالگری برای تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد که به زنان بالای 30 سال که رابطه جنسی دارند توصیه می شود به صورت همزمان آزمایش hpv و پاپ اسمیر را انجام دهند. در ادامه مقاله با این دو آزمایش و تفاوت های آن آشنا می شویم.

آزمایش hpv (اچ پی وی) چیست ؟

ویروس HPV یک عفونت ویروسی است که معمولا باعث رشد زگیل هایی روی پوست یا غشای مخاطی می شود. بیش از 100 نوع ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV وجود دارد. برخی از انواع عفونت HPV باعث ایجاد زگیل می شوند و برخی نیز می توانند باعث ایجاد انواع مختلفی از سرطان شوند. بیشتر عفونتهای HPV منجر به سرطان نمی شوند. اما برخی از انواع HPV های دستگاه تناسلی می توانند باعث سرطان بخش پایینی رحم که به واژن وصل می شود (گردن رحم) شوند. آزمایشگاه مندل با روش های استاندارد مطابق با دستورالعمل های WHO (سازمان جهانی بهداشت) نسبت به بررسی حضور یا عدم حضور ویروس HPV در نمونه های مختلف افراد و به دنبال آن تعیین نوع ژنوتیپ ویروس در سریعترین زمان ممکن اقدام می نماید.

آزمایش پاپ اسمیر چیست؟

تست پاپ اسمیر یا آزمایش پاپ اسمیر بهترین روش برای تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد که این سرطان چهارمین علت‌ مرگ‌ومیر مرتبط با سرطان در بین بانوان در سرتاسر دنیا است. آزمایش پاپ اسمیر همچنین می‌تواند انواع خاصی از عفونت‌ های ویروسی مانند عفونت HPV (زگیل تناسلی) را تشخیص دهد.

آزمایش پاپ اسمیر یا آزمایش اسمیر جز آزمایش‌ های غربال‌ گری می باشد که برای تشخیص سرطان یا عواملی که منجر به سرطان گردن رحم خواهند شد، با نمونه برداری و آزمایش سلول‌ شناسی گردن رحم دستگاه تولید مثلی زنان انجام می‌ گیرد. توصیه می‌شود این آزمایش به صورت مرتب (اغلب سالانه) برای زنان انجام شود. آزمایش پاپ اسمیر (Pap Smear) که نام دیگر آن آزمایش پاپ (Pap Test) است روشی برای تشخیص سرطان دهانه رحم در زنان می باشد. در این روش سلول ها از دهانه رحم که قسمت باریک و پایینی رحم بوده و در بالای واژن قرار دارد، جمع آوری می شوند. افرادی که سرطان دهانه رحم در آن ها طی مراحل اولیه شناسایی می شود، شانس بالاتری برای درمان دارند. به وسیله این تست می توان از تغییرات سلول های رحمی به احتمال بروز سرطان در آینده پی برد. شناسایی این سلول های غیر عادی توسط پاپ اسمیر اولین مرحله در توقف شیوع احتمالی سرطان دهانه رحم است. این آزمایش در آزمایشگاه مندل با دقت بسیار مطلوبی انجام می شود.

در زنان بالای 30 سال، پاپ اسمیر را می توان با آزمایش HPV ترکیب نمود، HPV عفونتی است که از طریق رابطه جنسی منتقل شده و می تواند سبب بروز سرطان دهانه رحم شود. در برخی موارد، می توان از آزمایش HPV به جای تست پاپ اسمیر استفاده کرد. در زنانی که HIV مثبت هستند و یا در اثر شیمی درمانی یا پیوند عضو، ایمنی بدن آن ها کاهش پیدا کرده است، این تست می بایست بیشتر انجام شود.

تشخیص ویروس hpv با پاپ اسمیر

تفاوت این دو آزمایش در چیست؟

آزمایش پاپ اسمیر نوعی بررسی سلولی برای شناسایی تغییرات احتمالی سلول های دهانه ی رحم است و آزمایش hpv تشخیص وجود ویروس پاپیلوما (یا زگیل تناسلی) در این بافت است.

در واقع آزمایش پاپ اسمیر به منظور تشخیص ویروس HPV انجام می پذیرد نه به دلیل تغییرات یاخته ای یا سلولی. جالب است بدانید این آزمایش بر روی همان نمونه پاپ اسمیر انجام می پذیرد و نیازی به گرفتن نمونه جداگانه وجود ندارد. در نتیجه با توجه به صلاح دید پزشک معالج می توانید همزمان هم آزمایش اچ پی وی و هم آزمایش پاپ اسمیر را با یک بار نمونه گیری انجام دهید. به انجام همزمان تست پاپ اسمیر و تست hpv که به آن co-testing می‌گویند و روشی برتر برای یافتن زود هنگام سرطان دهانه ی رحم و ضایعات پیش بدخیمی در زنان بالای ۳۰ سال است.

علائم افتادگی کف لگن، چیست؟

علائم افتادگی کف لگن، چیست؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که نشانه‌های افتادگی کف لگن چیست و چگونه درمان میشود؟

سوال : نشانه‌های افتادگی کف لگن چیست و چگونه درمان میشود؟

پاسخ : درباره اختلالات کف لگن، مریض ما با شکایت های، مشکل در دفع ادرار یا اختلال در دفع مدفوع یا اختلال در عملکرد جنسی به ما مراجعه میکند.
نکته ای که خیلی مهم است این است که ما درمان را باید بر اساس شکایت مریض انجام دهیم. ممکن است در معاینه ما درجاتی از افتادگی را متوجه شویم ولی مریض ما شکایتی نداشته باشد معمولا این جور افراد نیازی به درمان ندارند.
این که درمان چه باشد بستگی به استیج بیماری و شدت علائم دارد، معمولا استیج های کمتر را با درمان های محافظه کارانه انجام میدهیم مثل استفاده از پساری و یا به بیمار آموزش میدهیم که چطور عضلات کف لگن را تقویت کند. اگر استیج بیماری شدیدتر باشد یا مریض به درمان های محافظه کارانه جواب ندهد سراغ درمان های جراحی میرویم که میتواند شکمی یا واژینال باشد.

برای آگاهی بیشتر از نشانه‌های افتادگی کف لگن به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

علائم افتادگی کف لگن، چیست؟

افتادگی لگن در زنان چیست؟

افتادگی لگن در زنان یا همان پرولاپس لگنی زمانی اتفاق می افتد که لگن از محل اصلی خود پایین تر آمده و به دیواره واژن فشار می آورد. البته این فشار محدود به دیواره واژن نیست و ممکن است مثانه، میزراه، روده کوچک، راست روده و رحم را نیز درگیر کند. درگیر شدن این اندام ها در اثر افتادگی لگن منجر به پرولاپس اندام های لگنی در زنان می شود.

عوارض افتادگی لگن زنان

افتادگی لگن در 11 درصد از زنان منجر به افتادگی رحم می شود. همچنین ضعیف شدن عضلات کف لگن و افتادگی آنها، زنان را با عوارض و اختلالات دیگری نیز روبرو می کند. از جمله مهمترین عوارض افتادگی لگن در زنان می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افتادگی مثانه
  • افتادگی مقعد (راست روده)
  • افتادگی روده کوچک

افتادگی این اندام ها می تواند منجر به بروز بیماری ها و عوارض دیگری مثل بی اختیاری ادرار در زنان شود. در این حالت زنان در اثر عطسه، سرفه، خندیدن، بلند کردن اشیاء سنگین و غیره دچار نشت ادرار می شوند. در موارد شدید افتادگی ممکن است بی اختیاری مدفوع نیز در این زنان رخ دهد.

علائم ضعف عضلات کف لگن

زنانی که دچار افتادگی لگن هستند معمولا در واژن خود احساس پر بودن و سنگینی دارند به خصوص زمان راه رفتن این مشکل را بیشتر احساس می کنند. حتی ممکن است احساس کنند چیزی از واژن آنها بیرون زده است. نشانه هایی مثل:

  • دشواری در ادرار یا مدفوع
  • مقاربت دردناک
  • تورم یا زخم در دهانه ورودی واژن
  • احساس فشار در کمر
  • دردهای لگنی
  • ناتوانی در کنترل گاز معده
  • عفونت های مکرر ادراری

از جمله علائم افتادگی رحم و مثانه در زنان است که در صورت مشاهده هر یک از آنها باید به متخصص زنان برای درمان بیمارهای کف لگن مراجعه کرد.

علائم افتادگی کف لگن

علت افتادگی لگن در زنان

افتادگی لگن زنان زمانی اتفاق می افتد که عضلات کف لگن شل، ضعیف و یا دچار کشیدگی شده باشند و نتوانند لگن را نگه دارند. عوامل مختلفی می تواند باعث ضعف، کشیدگی و شلی عضلات کف لگن شود. سایر علل افتادگی لگن در زنان عبارتند از:

  • افتادگی لگن بعد از زایمان های طبیعی متعدد بدلیل کشیدگی مکرر و زیاد عضلات کف لگن موقع زایمان
  • افتادگی لگن در بارداری به دلیل وزن جنین
  • عمل هیسترکتومی یا خارج کردن رحم یا سایر جراحی های لگنی
  • چاقی و اضافه وزن در زنان
  • یبوست مزمن
  • سرفه های مزمن آسمی یا برونشیت های مزمن
  • مصرف انواع دخانیات
  • بیماری هایی مثل تومور لگنی یا اختلالات عصبی
  • بالا رفتن سن
  • سابقه خانوادگی و ژنتیکی

یائسگی نیز می تواند علت افتادگی لگن در زنان باشد زیرا با رسیدن به یائسگی، هورمون استروژن زنان کاهش یافته و روند کلاژن سازی عضلات کف لگن کند می شود. در نتیجه عضلات کف لگن ضعیف شده و افتادگی اندام های لگنی را به دنبال دارد.

روش تشخیص افتادگی لگن در زنان

پزشک برای تشخیص افتادگی رحم یا پرولاپس اندام های لگنی دیگر، ابتدا درباره سابقه بیماری ها و سابقه خانوادگی بیمار سوال کرده و معاینات واژینالی انجام می دهد. همچنین ممکن است پزشک برای تشخیص پرولاپس لگن مواردی مثل:

  • سونوگرافی ناحیه لگن
  • نوار مثانه
  • تعیین حجم ادرار
  • تست های بی اختیاری ادرار

را برای بیمار تجویز کند. بعد از تشخیص، پزشک می تواند نوع افتادگی لگن، شدت آن و بهترین روش درمان را برای بیمار تعیین کند.

درمان افتادگی لگن در زنان

ضعیف شدن عضلات کف لگن یکی از بیماری های عضلات کف لگن است که در نتیجه ی ناتوانی در نگهداری اندامهای لگنی منجر به پرولاپس اندام های این ناحیه می شود. افتادگی اندام ها درجات و انواع مختلفی دارد که بعد از تشخیص آنها توسط پزشک، روش درمان آن تعیین می شود. پزشکان با روشهای زیر افتادگی لگن زنان را درمان می کنند:

  • روش های خانگی درمان افتادگی کف لگن

    اگر درجه پرولاپس لگنی خفیف باشد ممکن است تنها با تغییر سبک زندگی بتوان افتادگی را درمان کرد. برای درمان با این روش موارد زیر به خانمها توصیه می شود: استفاده از غذاهای فیبردار، کاهش وزن، زور نزدن، بلند نکردن اشیاء سنگین، کاهش مصرف چای و قهوه یا نوشابه های گاز دار و غیره.

  • استفاده از پساری

    ازاین روش برای درمان افتادگی کف لگن استفاده می شود. افرادی که نمی توانند درمان های دیگر را انجام دهند و به خصوص برای درمان افتادگی لگن در بارداری، پزشکان این روش را توصیه می کنند. پساری دستگاهی است که از طریق واژن وارد کانال واژن شده و برای چند هفته باقی می ماند. پساری از رحم حمایت کرده و آن را سر جای خود نگه می دارد. همچنین استفاده از پساری علائمی مثل بی اختیاری ادرار و مدفوع را در زنان کاهش می دهد.

افتادگی کف لگن

  • ورزش های کگل

    ورزش یکی از رایجترین روشهای درمانی برای پرولاپس لگنی است. این روش معمولا در کنار روشهای دیگر برای تقویت عضلات کف لگن انجام می شود. ورزش کگل نمی تواند افتادگی را بهبود دهد اما با تقویت عضلات کف لگن می تواند مشکلات بی اختیاری ادرار و مدفوع را در زنان برطرف کرده و مانع از افتادگی بیشتر اندام ها در اثر ضعف عضلات کف لگن شود.

  • فیزیوتراپی عضلات کف لگن

    گاهی پزشکان بیمار خود را به فیزیوتراپیست ارجاع می دهند. زیرا یکی از درمان های موثر برای تقویت عضلات کف لگن استفاده از تکنیک های فیزیوتراپی است. البته به کمک فیزیوتراپی نمی توان افتادگی ارگانهای لگنی را برطرف کرد و اندام را سر جای اصلی خود باز گرداند. اما فیزیوتراپیست ها به کمک روشهایی مثل شاک ویو تراپی، حرکات اصلاحی برای افتادگی لگن، بیوفیدبک عضلات کف لگن و غیره می توانند شلی عضلات کف لگن را درمان و با تقویت عضلات این ناحیه از افتادگی لگن جلوگیری کنند.

  • جراحی کف لگن

    اگر مشکل افتادگی لگن بسیار شدید باشد و با روشهای دیگر قابل درمان نباشد، پزشکان مجبور به انجام جراحی لگن هستند. تکنیک های مختلفی برای جراحی وجود دارد که بسته به نوع افتادگی لگن (افتادگی رحم، مثانه، …) انتخاب می شود. انجام جراحی با عوارضی نیز همراه است.

علاوه بر روشهای ذکر شده، روشهای جدید دیگری نیز برای درمان افتادگی لگن وجود دارد که با مراجعه به پزشک متخصص زنان می توان از این درمانها بهره مند شد.

ویروس کرونا در بارداری، خطراتش برای مادر و جنین

ویروس کرونا در بارداری، خطراتش برای مادر و جنین
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که چقدر ویروس کرونا می‌تواند برای زنان باردار و جنین آن‌ها خطرناک باشد؟

سوال : چقدر ویروس کرونا می‌تواند برای زنان باردار و جنین آن‌ها خطرناک باشد؟

پاسخ : در مورد تاثیر کرونا در بارداری این نکته را بگویم که در مجموع بیماری کرونا، بیماری شدیدی نیست ولی اگر خانم باردار مبتلا شود نسبت به جمعیت معمول بیماری اش شدیدتر است. همچنین میتواند باعث زایمان زودرس و عوارض بعد از بارداری شود به همین خاطر خانم باردار و افرادی که با او در ارتباط هستند باید پروتکل ها را به دقت رعایت کنند و حتما واکسینه شوند.
چه افرادی بیشتر در معرض خطر هستند؟

  • خانم بارداری که بیماری زمینه ای داشته باشد
  • سن بالای 25 سال داشته باشد
  • در محیطی کار یا زندگی کند که فاصله ی افراد بیشتر از 2 متر نیست
  • در محیطی کار یا زندگی کند که شیوع کرونا بالاست
  • در محیطی کار یا زندگی کند که شیوع واکسیناسیون پایین است
  • جزو نژادی باشد که بیماری در آن ها واکنش شدیدتری دارد

برای آگاهی بیشتر از خطرات ویروس کرونا در بارداری به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

ویروس کرونا در بارداری، خطراتش برای مادر و جنین

تاثیر کرونا بر بارداری

آنفولانزا یکی از بیماری هایی است که از دیرباز باعث ایجاد نگرانی و بروز مشکلاتی در زنان باردار بوده و طی سال های اخیر در پی شیوع انواع پر خطر ویروس های ایجاد کننده آنفولانزا، انجام واکسیناسیون برای خانم هایی که در هر سنی از بارداری هستند، اجباری شده است زیرا ابتلا به این بیماری ممکن است سلامتی جنین را تحت تاثیر قرار دهد.

ویروس کرونا یا covid-19، ویروس جدیدی از خانواده ویروس های ایجاد کننده آنفولانزا می باشد و همچنین نحوه انتقال، دوره کمون و ماندگاری این ویروس متفاوت از سایر ویروس های هم خانواده می باشد و باید به درستی در جهت پیشگیری از ابتلا به آن اقدام کرد.

اینکه آیا زنان باردار نسبت به سایر افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این ویروس یا ابتلا به انواع شدید تر بیماری هستند هنوز کاملا مشخص نیست اما به دلیل تغییراتی که در شرایط جسمی و سیستم ایمنی زنان باردار به وجود می آید، همانطور که در مورد سایر ویروس های خطرناک آنفولانزا مثلSARS و MERS دیده شده است، ممکن است نسبت به جمعیت عمومی نوع شدید تری از بیماری در زنان باردار دیده شود. همچنین تب بالا در سه ماهه اول بارداری ممکن است خطر ساز باشد و در مورد سایر آنفولانزا ها مرده زایی، سقط جنین و زایمان زودرس دیده شده است، اما نکته دلگرم کننده در مورد این ویروس این است میزان کشندگی آن نسبت به سایر ویروس هایی که به طور مشابه انتشار جهانی پیدا کردند بسیار کم و در حد 2% (نسبت به 30%-50% در بعضی انواع) بوده و پیشگیری از ابتلا به این ویروس بسیار ساده است.

ویروس کرونا در بارداری

روش های های پیشگیری از کرونا

یکی از اصلی ترین روش های پیشگیری از کرونا استفاده از ماسک می باشد که البته برای افراد سالم فایده ای ندارد و تنها برای جلوگیری از انتشار قطرات تنفسی حاوی ویروس از دهان و بینی فرد مبتلا در هوا می باشد. برای مثال در مکان هایی مانند مترو که فاصله افراد از هم کم می باشد و احتمال قرار گرفتن در معرض قطرات تنفسی حاصل از عطسه و سرفه، زیاد می باشد استفاده از ماسک توصیه می گردد. لازم به ذکر است که از ماسک فقط برای یک بار و تا زمانی که مرطوب نشده می توان استفاده کرد.
همچنین عدم تردد در اماکن شلوغ و دربسته مانند سینما، رستوران، مترو، تجمعات و… که تهویه خوبی ندارند نیز در پیشگیری از ابتلا به این ویروس بسیار مهم و مؤثر می باشد.
از آن جایی که ماندگاری این ویروس حتی به چند روز میرسد بنابراین امکان انتقال از آن از سطوح آلوده، اسکناس، تلفن و هر وسیله دیگری که ممکن است آلوده به ویروس شده باشد وجود دارد. پس بهترین و ساده ترین راه پیشگیری از کرونا شستشوی مکرر دست ها با آب و صابون می باشد.
همچنین توصیه می شود از دست زدن به صورت، بینی و چشم ها بپرهیزید، زیرا حتی در صورت شست و شوی مداوم دست ها ممکن است در اثر تماس با سطوح آلوده باعث انتقال ویروس به بدن خود شوید.

انتقال ویروس از مادر به جنین حین زایمان

در مطالعات محدودی که در دسترس است تا کنون موردی از ابتلای جنین، مایع آمنیوتیک درون رحم یا نوزاد در مادران باردار مبتلا به ویروس Covid-19 دیده نشده است.

ارزیابی سلامت جنین، چه بررسی هایی لازمه؟

ارزیابی سلامت جنین، چه بررسی هایی لازمه؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که برای بررسی سلامت جنین چه اقداماتی لازم است؟

سوال : برای بررسی سلامت جنین چه اقداماتی لازم است؟

پاسخ : ما برای ارزیابی سلامت جنین در دو برهه جنین را بررسی میکنیم.
یکی بعد از سه ماه اول هست که در یک بازه بین 11 تا 20 هفتگی که قسمت اول ارزیابی شامل سونوگرافی و آزمایش خون از مادر است تا اختلالات کروموزومی را در جنین رد کنیم و اگر شرح حال بارداری نکته ای نداشته باشد و آزمایش های مرحله اول نرمال باشد یک سونوگرافی در فاصله 18 تا 20 هفتگی انجام میشود برای ارزیابی ارگان های جنین و اگر موردی نداشت ارزیابی دوم زمانی است که جنین قابلیت حیات در خارج از رحم را دارد و وقتی است که مادر با شکایت خاصی از شرایط بارداری یا جنین می‌آید یا خود مادر بیماری زمینه ای دارد یا ما احساس میکنیم که شرایط زندگی جنین در داخل رحم با مشکل برخورد کرده ارزیابی بعدی را انجام میدهیم که با انجام نوار قلب جنین و سونوگرافی است که تصمیم گرفته میشود این حاملگی ادامه پیدا کند یا ختم داده شود.

برای آگاهی بیشتر از بررسی سلامت جنین به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

ارزیابی سلامت جنین، چه بررسی هایی لازمه؟

از ابتدای بارداری تا پایان آن، معمولاً سه یا چهار سونوگرافی برای کنترل سلامت جنین و مادر انجام می‌شود. سونوگرافی‌های دوران بارداری به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ سونوگرافی‌های معمول که لازم است هر زن بارداری آنها را انجام دهد و سونوگرافی‌‌های تشخیصی و تکمیلی که در صورت لزوم درخواست انجام آن داده می‌شود. به منظور کنترل روند بارداری و رشد جنین، همچنین غربالگری نقص‌های مادرزادی جنین، بهتر است مادر باردار در طول بارداری چند سونوگرافی را انجام دهد.

سونوگرافی‌های معمول

برای کنترل روند بارداری و رشد جنین، همچنین غربالگری نقص‌های مادرزادی جنین، بهتر است مادر باردار در طول بارداری چند بار سونوگرافی انجام دهد. این سونوگرافی‌های معمول در طول بارداری شامل موارد زیر است:

  • تشخیص ساک حاملگی

    اولین سونوگرافی در دوران بارداری با هدف تشخیص ساک حاملگی و بررسی احتمال حاملگی خارج از رحم یا حاملگی مولار انجام می‌شود. این سونوگرافی در اوایل بارداری و معمولاً دو یا سه هفته بعد از عقب افتادن عادت ماهانه انجام می‌شود. پزشک در این سونوگرافی، وضعیت شکل‌گیری ساک حاملگی، جنین و همچنین وجود ضربان قلب جنین را بررسی می‌کند.

  • سونوگرافی nt

    این سونوگرافی معمولاً طی هفته‌ها‌ی ۱۱ تا ۱۳ بارداری و به عنوان بخشی از غربالگری‌های سه ماهۀ اول انجام می‌شود. در سونوگرافی nt، میزان مایع پشت گردن جنین و ضخامت آن بررسی می‌شود. نتیجۀ این سونوگرافی، احتمال ابتلا به اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون و تریزومی ۱۸ را تعیین می‌کند.

بررسی سلامت جنین

  • سونوگرافی آنومالی

    سونوگرافی آنومالی معمولاً در سه ماهۀ دوم بارداری و بین هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ تجویز می‌شود. در این سونوگرافی جنین برای یافتن هر نوع نقص ساختاری و مشکلات رشد، به دقت بررسی می‌شود. متخصص سونوگرافی، اجزای بدن جنین را برای وجود هر نوع مشکل احتمالی در قلب، شکم، ستون فقرات، صورت و سایر بخش‌ها بررسی می‌کند. همچنین وضعیت جفت و محل قرارگیری آن و بند ناف مورد بررسی قرار می‌گیرد و امکان تعیین جنسیت جنین نیز امکان‌پذیر است.

  • آخرین سونوگرافی

    بعد از هفتۀ ۲۸ بارداری یک سونوگرافی دیگر برای بررسی میزان رشد جنین و وزن او به نسبت سن جنین انجام می‌شود. طول استخوان‌های دور سر، ران و دور شکم وزن جنین را تخمین می‌زنند و آن را به نسبت وزن مناسب برای هفتۀ بارداری مقایسه می‌کنند.

سونوگرافی‌های تشخیصی و موارد خاص

در سونوگرافی‌های عادی یا سایر آزمایش‌های دوران بارداری، گاهی موارد خاصی دیده می‌شود که نیازمند بررسی بیشتری است تا نسبت به نبود هر گونه مشکل اطمینان حاصل شود. در این موارد پزشک ممکن است سونوگرافی‌های خاص دیگری را نیز در طول دوران بارداری تجویز کند. برخی از سونوگرافی‌هایی که معمول نیست، اما در صورت وجود مشکل شاید برای زنان باردار تجویز شود شامل موارد زیر است:

  • سونوگرافی داپلر

    در هر کدام از مراحل سونوگرافی‌های معمول بارداری، اگر پزشک مشکلی در قلب یا جریان خون جنین احساس کند، برای بررسی دقیق‌تر و تشخیص مشکل، ممکن است سونوگرافی داپلر تجویز کند. پزشک می‌تواند به وسیلۀ سونوگرافی داپلر، جریان خون جنین را با دقت بررسی کند و هر نوع مشکل قلبی و عروقی را در جنین تشخیص دهد. همچنین در صورت وجود مواردی مثل دو یا چندقلویی، رشد غیرطبیعی جنین، بررسی عملکرد جفت، تولید آنتی‌بادی rh منفی در خون مادر، سابقۀ سقط جنین یا از دست دادن نوزاد در بدو تولد نیز ممکن است درخواست سونوگرافی داپلر داده شود.

  • اکوکاردیوگرافی قلب

    در سونوگرافی معمول دورۀ بارداری که در سه ماهۀ دوم بارداری انجام می‌‌شود، پزشک ممکن است احتمال وجود مشکل در قلب جنین را تشخیص دهد. در این صورت انجام اکوی قلب جنین تجویز می‌شود. در این سونوگرافی، جریان خون در سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌های جنین به طور دقیق بررسی می‌شود. همچنین در اکوی قلب، مشکلات قلبی جنین مثل وجود حفره در قلب و مشکل در شریان‌های خونی قابل تشخیص است.

ارزیابی سلامت جنین

  • آزمایش پروفایل بیوفیزیکال

    این آزمون در اواخر بارداری انجام می‌شود. در این آزمون سلامت کلی جنین و حرکات او مورد بررسی قرار می گیرد. در بارداری‌های پرخطر نظیر از دست رفتن بارداری‌های قبلی در نیمۀ دوم بارداری، وجود فشار خون بالا، دیابت، عدم رشد جنین در داخل رحم یا مواردی که زایمان به تأخیر افتاده است یا با تشخیص پزشک ممکن است آزمایش پروفایل بیوفیزیکال برای شما تجویز شود. این آزمایش شامل سونوگرافی و تست بدون استرس است. در سونوگرافی مربوطه، وضعیت تنفسی، ماهیچه‌ها و حرکت جنین بررسی و حجم مایع آمنیوتیک اندازه‌گیری می‌شود.

  • سونوگرافی سه‌بعدی و چهاربعدی

    در سونوگرافی سه‌بعدی، شما می‌توانید یک تصویر سه‌بعدی از جنین مشاهده کنید و در نهایت عکسی از او را دریافت کنید و در سونوگرافی چهاربعدی، با کنار هم قرار دادن عکس‌ها یک فیلم از حرکات جنین در اختیار شما قرار می‌گیرد. اسکن سه‌بعدی و چهاربعدی به اندازۀ سونوگرافی معمولی امن است. با این حال، انجام آنها صرفاً برای داشتن عکس یا فیلمی از جنین توصیه نمی‌شود. با انجام این کار، شما جنینتان را در معرض سونوگرافی‌های غیرضروری قرار می‌دهید. همین‌طور استفاده از امواج فراصوت برای مدت زمانی بین ۴۵ دقیقه تا یک ساعت، طولانی‌تر از محدودیت‌های ایمنی است و توصیه نمی‌شود. با این حال، این نوع سونوگرافی‌ها اطلاعات بیشتری در مورد تشخیص ناهنجاری‌ها در اختیار پزشک می‌گذارد. از آنجا که این نوع سونوگرافی جزئیات بیشتری را از زوایای مختلف نشان می‌دهد، در تشخیص‌ها به پزشکان کمک می‌کند تا برای برنامه‌ریزی‌های بعد از تولد تصمیم بگیرند.

دلایل ابتلا به دیابت بارداری

دلایل ابتلا به دیابت بارداری
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که چه کسانی در معرض ریسک دیابت بارداری هستند؟

سوال : چه کسانی در معرض ریسک دیابت بارداری هستند؟

پاسخ : در مورد فاکتورهای خطر ابتلا به دیابت بارداری اگر یکسری ویژگی هایی در مادر وجود داشته باشد بیشتر مستعد دیابت است مثل: نژاد، شکل بدن و وزن، مثلا اگر وزن مادر بالاتر از 110% وزن ایده آل باشد یا BMI بالای 30 داشته باشد.
همچنین اگر مادری سابقه تولد نوزاد بالای 4 کیلو داشته باشد، اگر مادری باشد که در بارداری قبلی نوزاد در حین بارداری از بین رفته باشد، اگر حاملگی چند قلویی داشته باشد بیشتر مستعد دیابت میشود.
همچنین سن بالای 25-30 سال مادر هم یک فاکتور خطر است. یکسری بیماری های زمینه ای هم باعث عوامل خطر میشوند مثل سندروم تخمدان پلی کیستیک، بیماری قلبی عروقی، فشار خون، سندروم متابولیک و استفاده از گلوکوکورتیکوئیدها.

برای آگاهی بیشتر از ریسک ابتلا به دیابت بارداری به سراغ دکتر سها میررضا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر سها میررضا یا دریافت نوبت از مطب دکتر سها میررضا کلیک کنید.

دلایل ابتلا به دیابت بارداری

قند بارداری چه علایمی دارد؟

دیابت بارداری علایم بالینی خاصی ندارد، اما به طور کلی خانم‌های باردار مبتلا به این عارضه دچار علایم زیر می‌شوند:

  • تشنگی شدید؛
  • تکرر ادرار؛
  • گرفتگی بینی و خرخر کردن؛
  • خستگی.

تشخیص و درمان دیابت بارداری

دیابت بارداری، متفاوت از دیابت نوع یک و دو بوده و تنها شباهت آن‌ها، افزایش قند خون است. دیابت بارداری در خانم‌های باردار در هفته‌های 24 تا 28 بارداری با اندازه‌گیری قند خون تشخیص داده می‌شود، ولی تا قبل از هفته‌ی 24، این بیماری فاقد علایم تشخیصی است. اما پزشک با انجام تست‌های غربالگری (کنترل قند خون هفتگی در آزمایشگاه با استفاده از خون وریدی) می‌تواند خطر ابتلا به این بیماری را تشخیص دهد.

مشاهده‌ی علایمی مانند وجود قند در ادرار پس از انجام تست‌های غربالگری گلوکز، لزوماً به معنی ابتلا به دیابت بارداری نیست. تشخیص وضعیت ابتلا به دیابت در مادران باردار نیازمند انجام تست‌های غربالگری بیشتری مانند GTT و یا تست عدم تحمل گلوکز است. اگرچه، برای تشخیص دیابت نوع یک و دو اندازه‌گیری A1C مورد نیاز است، اما برای تشخیص دیابت بارداری اندازه‌گیری این عامل ضرورتی ندارد.

دلایل ابتلا به دیابت بارداری

عوارض دیابت بارداری بر حاملگی

اکثر زنان مبتلا به دیابت بارداری که می‌توانند سطح قند خون خود را کنترل کنند، بارداری موفق و جنین سالمی خواهند داشت. اما اگر دیابت بارداری کنترل نشود، می‌تواند خطر وقوع برخی عوارض را در بارداری افزایش دهد:

  • افزایش احتمال وقوع زایمان زودرس
  • افزایش خطر ابتلا به فشار خون بالا یا پره‌اکلامپسی یا مسمومیت حاملگی
  • افزایش نیاز به انجام سزارین
  • وزن‌گیری بیش از حد جنین (ماکروزومی) و در نتیجه احتمال وقوع عوارض هنگام زایمان مثل دیستوشی شانه و
  • آسیب به اعصاب گردن و شانه
  • افت قند خون نوزاد پس از تولد و در معرض خطر بودن از نظر مشکلات تنفسی

درمان دیابت بارداری

با درمان مناسب و مدیریت دقیق می‌توان یک بارداری بدون عارضه و یک کودک سالم داشت. برای درمان دیابت بارداری و تنظیم قند خون مواردی مانند کنترل رژیم غذایی، ورزش و مصرف دارو توصیه می‌شود که به اختصار توضیح می‌دهیم:

  • کنترل رژیم غذایی

    مصرف سبزیجات، میوه، غلات، حبوبات، پروتئین فراوان، سبزیجات و سایر غذاهایی که آرام‌آرام قند را آزاد می‌کنند در طول روز باعث حفظ قند خون در سطح طبیعی می‌شود.

  • ورزش

    برای خانم‌های باردار مبتلا به دیابت بارداری، انجام ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی سریع، شنا، رقص و ایروبیک آهسته (پنج روز در هفته به مدت حداقل 30 دقیقه در هر جلسه) برای کنترل قند خون توصیه می‌شود.

 دیابت بارداری

  • اندازه‌گیری سطح قند خون ناشتا

    نظارت بر سطح قند خون، بخش مهمی از برنامه‌ی درمانی است. در چنین شرایطی اندازه‌گیری سطح قند خون ناشتا و دو ساعت بعد از صرف هر وعده‌ی غذایی الزامی است. برای این کار ابتدا باید انگشت را با یک سوزن کوچک سوراخ کرده و یک قطره خون در محل مخصوص نوار دستگاه سنجش قند خون خانگی چکاند تا سطح قند خون، مورد سنجش قرار گیرد.

  • مصرف دارو

    با توجه به تشخیص پزشک معالج تزریق انسولین از جمله داروهای استانداردی است که قبل از صرف غذا برای معالجه‌ی دیابت بارداری توصیه می‌شود. علاوه بر انسولین مصرف داروهای خوراکی مانند متفورمین و گلیبورید با توجه به نظر پزشک تجویز می‌شود.​