بهترین نوع آی یو دی، هورمونی یا مسی؟

بهترین نوع آی یو دی، هورمونی یا مسی؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آی یو دی هورمونی بهتر است یا مسی؟

سوال : آی یو دی هورمونی بهتر است یا مسی؟

پاسخ : آی یو دی وسیله ای است که در رحم قرار می‌گیرد و یک روش بسیار موثر در جلوگیری از بارداری محسوب می شود. آی یو دی وسیله T شکل کوچکی است که در رحم شما قرار می گیرد. این وسیله باید توسط پزشک تجویز و طی یک عمل سرپایی در رحم قرار گیرد.

برای آگاهی بیشتر از مقایسه انواع آی یو دی به سراغ دکتر فاطمه خانی زاده، جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر فاطمه خانی زاده یا دریافت نوبت از مطب دکتر فاطمه خانی زاده کلیک کنید.

بهترین نوع آی یو دی، هورمونی یا مسی؟

آی یو دی (IUD) چیست؟

در حقیقت آی یو دی دستگاه کوچکی است که برای جلوگیری از بارداری (خصوصا برای بانوانی که حداقل یک فرزند دارند) درون رحم قرار می گیرد و یکی از بهترین روش ها برای جلوگیری از بارداری های ناخواسته و باردار شدن های متوالی (اصطلاحا شیر به شیر) محسوب می شود. یکی از بزرگترین مزیت های این دستگاه آن است که آی یو دی یک روش طولانی مدت برای جلوگیری از بارداری، در عین حال برگشت پذیر و یکی از موثرترین روش های جلوگیری از بارداری است؛ به علت تمام این دلایل بسیاری از بانوان آن را به عنوان بهترین گزینه برای جلوگیری از بارداری می دانند.

میرنا، اسکایلا، لیلتا و کایلینا که برای جلوگیری از بارداری هورمون آزاد می کنند و پاراگارد که حاوی مس بوده و هورمونی نیست، 5 نوع آی یو دی تایید شده توسط سازمان دارو و غذای آمریکا FDA هستند و در بازار وجود دارند.

آی یو دی مخفف دستگاهی است که درون رحم قرار می گیرد. این میله کوچک پلاستیکی و انعطاف پذیر که به شکل حرف T است. گاهی اوقات به آن آی یو سی به معنای پیشگیری از بارداری داخل رحمی نیز می گویند.

اگر بخواهیم این روش را با سایر روش های جلوگیری از بارداری نظیر قرص های ضد بارداری، استفاده از آمپول های یک ماهه و سه ماهه، استفاده از کاندوم، جلوگیری طبیعی (که دارای بالاترین احتمال خطا در بین تمامی روش ها است) و حتی قطع لوله های رحمی مقایسه کنیم، شاید بتوان اینگونه نتیجه گرفت که آی یو دی از جمله روش های بسیار مناسب برای جلوگیری از بارداری است. لازم به ذکر است که در نظر گرفتن تفاوت های شخصی بین افراد، در انتخاب بهترین روش برای جلوگیری از بارداری اهمیت فراوانی دارد.

انواع گوناگون آی یو دی (IUD)

پاراگارد، میرنا، کایلینا، لیلتا و اسکایلا پنج نوع مختلف آی یو دی هستند که مورد تایید FDA آمریکا هستند.

انواع آی یو دی به دو گروه مسی (پاراگارد) و هورمونی (میرنا، کایلینا، لیلتا اسکایلا) تقسیم می شود.

پاراگارد هورمونی نیست. این نوع آی یو دی با لایه بسیار نازک مس پوشیده شده است و از باردار شدن شما بیش از دوازده سال جلوگیری می کند.

از هورمون پروژستین جهت جلوگیری از بارداری در انواع میرنا، کایلینا، لیلتا و اسکایلا استفاده می شود.

پروژستین هورمونی است شبیه هورمون پروژسترون که بدن ما به طور طبیعی آن را تولید می کند. میرنا به مدت 7 سال، کایلینا به مدت 5 سال، لیلتا به مدت 7 سال و اسکایلا برای مدت 3 سال از بارداری جلوگیری می کنند.

استفاده از آی یو دی روش بلند مدت جلوگیری از بارداری است. می توان برای جلوگیری از بارداری انواع آی یو دی را به مدت چند سال درون رحم گذاشت. در صورتی که قصد بارداری داشته باشید پزشک می تواند به آسانی آن را خارج کند.

آی یو دی ها از پلاستیکی به نام پلی اتیلن ساخته شده اند. شکل آنها شبیه T است و به انتهای آن نخی متصل شده است وجود این نخ به پزشک کمک می کند آی یو دی را به آسانی از رحم خارج کند. همچنین هر ماه می توانید توسط این نخ از وجود آی یو دی مطمئن شوید.

نحوه عملکرد آی یو دی های هورمونی (میرنا و اسکایلا)

میرنا و اسکایلا هر روز به آرامی هورمون هایی را در بدن شما آزاد می کنند. این هورمون ها با سه روش متفاوت از بارداری جلوگیری می کند.

دفعات تخمک گذاری را کمتر می کنند.
غشاء دهانه رحم را ضخیم تر می کنند که در این صورت رسیدن اسپرم به رحم مشکل می شود.
از رسیدن اسپرم به تخمک جلوگیری می کنند و درصورت لقلح، مانع چسبیدن سلول تخم به دیواره رحم می شوند.
اسکایلا حاوی 13.5 میلی گرم هورمون لوونرژسترل پروژستین می باشد. که در 25 روز اول روزانه حدود 14 میلی گرم هورمون آزاد می کند. پس از آن آی یو دی روزانه 5 میکروگرم از این هورمون به مدت ۳ سال آزاد می‌کند.

میرنا حاوی 52 میلی گرم هورمون لوونرژسترل می باشد. زمانی که برای اولین بار آی یو دی در رحم قرار می گیرد حدود 20 میکروگرم از این هورمون هر روز در بدن آزاد می شود. میزان آن به 10 میکروگرم در روز تا رسیدن به تاریخ انقضا آی یو دی کاهش می یابد.

لیلتا و کایلینا دو نوع دیگر آی یو دی هستند که به آرامی مقدار کمی هورمون در بدن آزاد می کنند. لیلتا حاوی 52 میلی گرم هورمون لوونرژسترل و کایلینا حاوی 19.5 میلی گرم هورمون لوونورژسترل است. این دو نوع جدیدترین آی یو دی هایی هستند که در بازار وجود دارند. بنابراین حاصل جدید ترین و بیشترین مطالعاتی است که در مورد آی یو دی ها صورت گرفته است. لیلتا تایید شده توسط FDA در فوریه 2015 و کایلینا در سپتامبر سال بعد توسط این سازمان مورد تایید قرار گرفت.

نحوه عملکرد آی یو دی غیر هورمونی (پاراگارد)

پاراگارد عاری از هر گونه هورمون است. پاراگارد حاوی 176 میلی گرم مس، در مس سیم پیچی شده در قسمت عمودی آی یو دی است. همچنین حاوی 68.7 میلی گرم سیم مسی پیچیده شده اطراف دو بازوی افقی آی یو دی است.

آی یو دی مسی باعث واکنش التهابی استریل (التهابی که هیچ گونه ارتباطی با عفونت و بیماری ها ندارد) در رحم می شود که فضا را برای اسپرم نامناسب کرده و درصورت رخ دادن لقاح از لانه گزینی سلول تخم جلوگیری می کند.

بهترین نوع آی یو دی، هورمونی یا مسی؟

ابعاد انواع آی یو دی و مدت زمان تاثیر آن

  اسکایلا میرنا پاراگارد
اندازه 28 در 32 میلیمتر 30 در 32 میلیمتر 32 در 36 میلیمتر
نوع پروژستین پروژستین مس
مدت زمان تاثیر 3 سال 5سال 10سال

آی یو دی چگونه عمل می کند؟

هر دو نوع مسی و هورمونی آی یو دی ها با تغییر مسیر حرکت سلولهای اسپرم و نیز جلوگیری از لانه گزینی سلول تخم از بارداری جلوگیری می کنند. بنابراین اسپرم ها نمی‌توانند به تخمک برسند و اگر اسپرم به تخمک نرسد بارداری رخ نمی‌دهد درصورت رخ دادن لقاح نیز، لانه گزینی انجام نخواهد شد.

آی یو دی پاراگارد از مس ساخته شده و از بارداری جلوگیری می کند. زیرا مس محیط رحم را برای اسپرم ها نامساعد و خطرناک می کند، بنابراین با استفاده از آی یو دی مسی رسیدن اسپرم ها به تخمک بسیار دشوار می شود.

انواع هورمونی آی یو دی ها مانند میرنا، کایلینا، لیلتا و اسکایلا به دو روش از بارداری جلوگیری می ‌کنند. روش اول، با ضخیم کردن غشاء دهانه رحم مانع عبور اسپرم ها می شوند و مسیر اسپرم ها بسته می شود. روش دوم، هورمون ها مانع تخمک گذاری تخمدان ها می شوند، به این معنا که تخمکی برای باروری توسط اسپرم وجود ندارد به عبارت دیگر عدم وجود تخمک به معنای عدم بارداری است.

یکی از نکات جالب در مورد انواع آی یو دی استفاده طولانی مدت از آنها است و می توان از آنها برای چند سال استفاده کرد و در عین حال از روش دائمی جلوگیری از بارداری نیست. در صورت تمایل به بارداری یا عدم تمایل به استفاده از آی یو دی پزشک به راحتی و به سرعت می تواند آن را خارج کند. شما بلافاصله پس از برداشتن آی یو دی و یا مدتی پس از آن می توانید دوباره باردار شوید.

علت ایجاد فیبروم رحم چیست؟

علت ایجاد فیبروم رحم چیست؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که علل به وجود آمدن فیبروم کیست چیست؟

سوال : علل به وجود آمدن فیبروم کیست چیست؟

پاسخ : فیبروم‌های رحمی، تومورهای غیر سرطانی هستند که از لایه های عضلانی رحم شروع به رشد کردن می کنند. این تومورهای خوش خیم می توانند به کوچکی یک لوبیا یا بزرگی یک خربزه باشند.
فیبروم ها معمولا در سنین 16 تا 50 سالگی ظاهر می شوند که این محدود سنی در واقع سال های باروری است که در طی آن هورمون استروژن بیشتر است. فیبروم ها در سنین 30 تا 50 سالگی شایع تر هستند.

برای آگاهی بیشتر از علل ایجاد فیبروم به سراغ دکتر فاطمه خانی زاده، جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر فاطمه خانی زاده یا دریافت نوبت از مطب دکتر فاطمه خانی زاده کلیک کنید.

علت ایجاد فیبروم رحم چیست؟

علت به وجود آمدن فیبروم رحم

فیبروم های رحمی مهمان های ناخوانده ای هستند که از سن باروری یعنی از ۱۶ سالگی تا ۶۰ سالگی هر از گاهی به سراغ بانوان می آیند. این فیبروم ها تومورهای سرطانی خوش خیمی بوده که در بافت عضلانی رحم رشد می کنند، اندازه آن ها از یک لوبیا گرفته تا به اندارزه یک خربزه متغیر است.

اغلب بانوان در طول زندگی خود بار ها با این فیبروم ها مواجه می شوند که برخی از آن ها نیز بی نشانه بوده و نیامده رخت سفر می بنند، در این حالت برای این فیبروم ها جای نگرانی نیست. اما برخی از آن ها ممکن است به مدت طولانی در رحم جا خوش کنند و برای صاحب خانه مشکلات عدیده ای را ایجاد کنند.

چقدر درباره علت به وجود آمدن فیبروم ها می دانید؟

با وجود اینکه علت دقیق در به وجود آمدن این عارضه در دست نیست، اما می توان برای آن برخی علل را در نظر گرفت که در ادامه می خوانید:

ژنیتیک

اگر فردی در خانوده خود سابقه ابتلا به فیبروم داشته باشد، شانس ابتلا به این بیماری برای او بیش از سایرین است. اگر علت ابتلا به فیبروم در شما ژنیتک باشد نمی توانید برای درمان آن از روش خاصی استفاده کنید، لذا می بایست از علل دیگر آن جلوگیری کنید.

تغیییرات هورمونی

یکی از دلایل عمده در ایجاد فیبروم ها را می توان در عدم توازن تولید هورمون ها دانست. این عارضه تا قبل از یائسگی به دلیل تولید مکرر هورمون ها امکان بروز دارند، اما با آغاز یائسگی از اندازه آن ها کاسته می شود . اما اگر پس از یائسگی به دلایل مختلف بانوان از هورمون درمانی استفاده کنند باید شاهد رشد مجدد فیبروم ها باشند. چراکه رشد فیبرو ها رابطه مستقیمی با هورمون ها به خصوص هورمون استروژن داشته که خود عامل رشد فیبروم ها است. البته این هورمون برای بدن مفید بوده که از جمله اهمیت آن را می توان در مواردی نظیر سلامت قلب و مغز، سلامت پوست و مو و همچنین در ایجاد میل جنسی دانست. اما اگر همین هورمون در میزان تولید در بدن دچار اختلال شود رشد فیبروم ها را در پی خواهد داشت.

کاهش تولید پروژسترون

این هورمون نیز به اندازه استروژن برای رشد فیبروم ها دارای اهمیت است. و کمبود آن به نسبت هورمون اسروژن می تواند ایجاد فیبروم در رحم کند.

اضافه وزن

جالب است بدانید که بافت چربی بدن نیز به عنوان غدد درون نیز عمل می کند و می تواند برخی هورمون ها را تولید کند. به عبارت دیگر علاوه بر هورمون هایی که توسط تخمدان ها تولید می شوند در صورت اضافه وزن نیز بافت چربی بدن توانایی تولید هورمون استروژن را خواهند داشت، بنابریان می توان اضافه وزن را نیز در ایجاد فیبروم های رحم دخیل دانست. در واقع ابتلا به فیبروم رحم در بانوان چاق بیش از از افراد دیگر خواهد بود.

مصرف غذاهای قندی

مصرف مواد غذایی و خورراکی های حاوی قند بسیار، می تواند به دلیل ایجاد التهاب منجر به ایجاد فیبروم رحم شوند. در ادامه برخی از این مواد غذایی را نام می بریم:

  • کربوهیدرات ها
  • الکل
  • قند های مصنوعی
  • محصولات فرآوری شده

استرس و اضطراب

فرآیندی که استرس در بدن ایجاد فیبروم رحم می کند، بسیار جالب است. با خواندن این پاراگراف چرخه تبدیل استرس به ایجاد فیبروم رحم را خو.اهید دید.

استرس می تواند در بدن باعث افزایش کورتیزول شود زمانی که کورتیزول در بدن افزایش می یابد موجب انتشار قند از اندام هایی نظیر کبد و عضلات به دیگر نقاط بدن می شود و همانطور که می دانید افزایش قند افزایش انسولین را در پی خواهد داشت. تمامی این چرخه موجب چاقی و اضافه وزن شده و در نیتجه ایجاد فیبروم در رحم را توجه خواهد کرد. پس تا می توانید از استرس و اضطراب دوری کنید.

هورمون تراپی یا هورمون درمانی

زمانی که بانوان در سن یائسگی از هورمون درمانی استفاده می کنند، میزان ابتلا به فیروم رحم را افزایش می دهند.

علت ایجاد فیبروم رحم چیست؟

علائم فیبروم رحم

حال که تاحدودی با علت این پدیده شایع در بانوان آشنا شده اید، بهتر است کمی هم درباره علائم آن بدانید. 

این نکته حائز اهمیت است که برخی فیبروم ها حتی فیبروم های بسیار بزرگ ممکن است علائم مشهودی نداشته باشند، لذا تنها با معاینات لگنی فرد از وجود آن ها با خبر می شود. از علائم شایع فیبروم رحم می توان موارد زیر را نام برد:

  • منوراژی یا همان افزایش خونریزی در زمان قائدگی
  • احساس فشار در مثانه و در پی آن تکرر ادرار
  • احساس فشار بر رکتوم و در نیتجه ابتلا به یبوست
  • احساس دردهای شکمی
  • افزایش سایز در ناحیه کمر
  • ناباروری

پیشگیری از فیبروم رحم

همانطور که در بالا اشاره شد، گرچه این عارضه می تواند عاری از علائم و نشانه ها باشد، اما اغلب با رعایت برخی نکات می توان از بروز آن جلوگیری کرد. از جمله:

  • ورزش های منظم
  • ثابت نگه داشتن وزن
  • تغییر سبک زندگی به سمت ایجاد رژیم غذایی مناسب

درمان فیبروم رحم

اولین راه حلی که برای درمان فیبروم رحم به ذهن خطور می کند جراحی هیسترکتومی است که در آن رحم بانوان به طور کل خارج می شود، به این خاطر است که از عوارض این عارضه ناباروری را یاد می کنند. اما آیا این تنها راه درمان است؟

باید توجه داشته باشید که فیبروم ها ممکن است بدون نشانه باشد، در این صورت درمان، منوط به تشخیص صد در صدی خواهد بود که با یک معاینه ساده لگنی امکان پذیر است. افراد می توانند با مراجعه به متخصص زنان راه های پیشنهادی در جهت درمان فیبروم رحم را دریافت کنند و درباره الزام به جراحی هیسترکتومی با پزشک خود مشورت کنند. از درمان های موجود برای فیبروم رحم می توان موارد زیر را نام برد:

  • دارو درمانی در جهت کنترل رشد فیبروم ها
  • دارو درمانی در جهت کاهش اندازه فیبروم ها
  • هایفوتراپی جهت از بین بردن فیبروم ها
  • میومکتومی
  • هیسترکتومی

عفونت قارچی واژن، چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا هستند؟

عفونت قارچی واژن، چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا هستند؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به عفونت قارچی واژن هستند؟

سوال : چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به عفونت قارچی واژن هستند؟

پاسخ : عفونت های قارچی یکی از شایع ترین علت های خارش و ترشح در بانوان است. علائم عفونت های ناشی از گونه های کاندیدا (نوعی قارچ) می تواند به صورت خارش واریتم یا همان قرمزی و ترشح باشد. عفونت های قارچی معمولا بر مبنای علائم و معاینه پزشک متخصص قابل تشخیص است و نیازی به مراجعه به آزمایشگاه و تایید آنها وجود ندارد.

برای آگاهی بیشتر از عفونت قارچی واژن در زنان به سراغ دکتر فاطمه خانی زاده، جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر فاطمه خانی زاده یا دریافت نوبت از مطب دکتر فاطمه خانی زاده کلیک کنید.

عفونت قارچی واژن، چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا هستند؟

چه افرادی بیشتر در معرض خطر هستند؟

  • افراد مبتلا به دیابت (مخصوصا دیابت کنترل نشده)
  • افرادی که آنتی بیوتیک مصرف می کنند. (در این افراد فلور باکتریال از بین رفته و این امر باعث رشد قارچ می شود و در این شرایط تجویز پروبیوتیک هم به پیشگیری کمکی نمی کند.)
  • افرادی که سیستم ایمنی آنها ضعیف تر است (مثل کسانی که کورتون مصرف می کنند و یا افراد مبتلا به HIV)

علائم عفونت های قارچی

  • سوزش و خارش
  • تحریک پذیری پوست ناحیه ی تناسلی و قرمز شدن
  • سوزش ادرار و درد در زمان نزدیکی

کشت برای تشخیص، جز در مواقع خاص لازم نیست.
خود درمانی ممنوع! در مطالعات دیده شده که از بین ۶۰۰ خانمی که اقدام به خود درمانی کردند، فقط ۱۱ درصد تشخیص درستی داشتند. معمولا افزایش حساسیت پوستی، درماتیت تماسی (اگزمای تماسی)، یک سری بیماری ها مثل لیکن اسکلروزیس (تنگی مجاری ادراری) و… با عفونت های قارچی اشتباه گرفته می شوند.

درمان در موارد جدید و غیر پیچیده

درمان خوراکی تک دوز با داروهای خوراکی ضد قارچ مثل فلوکونازول و همچنین درمان واژینال هر دو قابل اجرا هستند. معمولا در زمان بارداری به خصوص در سه ماهه ی اول، داروی خوراکی توصیه نمی شود. هرچند تاثیرات منفی داروی خوراکی فلوکونازول، روی نقایص تولید مثل استخوان، مغز و قلب هنوز اثبات نشده است ولی معمولا انواع پمادهای واژینال توصیه می شود. پمادهای واژینال ممکن است در ابتدا احساس سوزش را تشدید کنند ولی زمان تاثیر آن ها نصف زمان تاثیر درمان واژینال است (سریع تر اثر می کنند). از طرفی ممکن است پس از مصرف داروهای خوراکی، علائم گوارشی ایجاد شود. بهتر است در بین پمادهای واژینال، از پمادهایی مثل کلوتریمازول و مایکونازول استفاده شود که ممنوعیت استفاده، برای زمان بارداری ندارند. می توان از نیستاتین به صورت واژینال هم استفاده کرد. درمان های دیگه ای مثل شیاف های بوریک اسید هم استفاده می شود که خیلی موثر نیست و هم چنین اگر اتفاقی خورده شوند باعث مسمومیت و حتی مرگ می شوند.

عفونت قارچی واژن، چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا هستند؟

پیشگیری عفونت های قارچی

  • عدم استفاده از لباس زیر های لاینر یا غیر نخی
  • استفاده ی کمتر از لوبریکانت (نرم کننده)
  • افزایش مصرف ماست به دلیل داشتن لاکتوباسیل
  • کاهش مصرف الکل و آب جو

برخی از آقایان بعد از رابطه جنسی با بانوان، دچار علائم عفونت های قارچی می شوند که در این صورت درمان خانم کافی است و نیازی به درمان ضد قارچ برای آقایان نیست. ولی می توان از پماد های کورتونی برای کاهش علائم استفاده کرد.
درموارد مزمن و عود کننده یعنی بیشتر از سه بار در سال ،خانم باید شش ماه تحت درمان باشد. اگر چه فلوکونازول با خیلی از دارو ها تداخل دارد اما وقتی هفته ای یک بار، برای پیشگیری استفاده شود نیازی به تغییر دوز ندارد و اثرش را اعمال می کند. اگر در پاپ اسمیر، وجود کاندیدا گزارش شد ولی شما علائم آن را نداشتید باز هم درمان لازم نیست چون رشد و کلونیزاسیون بی علامت کاندیدا، اهمیتی ندارد.

درمان زگیل تناسلی، راهی هست؟

درمان زگیل تناسلی، راهی هست؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آیا زگیل تناسلی به طور کامل درمان می‌شود؟

سوال : آیا زگیل تناسلی به طور کامل درمان می شود؟

پاسخ : زگیل های تناسلی در اثر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شوند. زگیل های تناسلی هم بر زنان و هم بر مردان تاثیر می گذارند، اما زنان نسبت به عوارض آسیب پذیرتر هستند. زگیل های تناسلی قابل درمان هستند، اما میتوانند برگشت پذیر باشند و هرگز نمی‌توان گفت؛ این بیماری با روشهای درمانی به کلی از بین خواهد رفت. با این وجود رفع ضایعات پوستی ناشی از زگیل تناسلی یکی از اصلی ترین اقدامات درمانی برای این بیماری است.

برای آگاهی بیشتر از درمان زگیل تناسلی به سراغ دکتر فاطمه خانی زاده، جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر فاطمه خانی زاده یا دریافت نوبت از مطب دکتر فاطمه خانی زاده کلیک کنید.

درمان زگیل تناسلی، راهی هست؟

زگیل تناسلی چیست؟

زگیل های تناسلی گوشت اضافی نرمی هستند که در دستگاه تناسلی ظاهر می شوند. آنها در واقع یک عفونت مقاربتی (STI) ناشی از برخی گونه های ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) هستند. زگیل های تناسلی می توانند باعث ایجاد درد، ناراحتی و خارش نیز شوند. افرادی که از نظر جنسی فعال هستند در برابر عوارض HPV از جمله زگیل های تناسلی آسیب پذیر هستند. عفونت HPV به ویژه در زنان نیازمند توجه است زیرا برخی از انواع HPV می تواند باعث سرطان دهانه رحم و گردن رحم شوند.

درمان زگیل های تناسلی

دستگاه ایمنی بدن در بیشتر افراد پس از مدتی بدن را از ویروس زگیل تناسلی پاکسازی می‌ کند. هنوز هیچ درمانی برای از بین بردن این ویروس در بدن وجود ندارد. هدف درمان‌ های زیر، برداشتن ضایعات زگیل تناسلی است. بسته به نظر پزشک از دارو های موضعی مثل پودوفیلین یا سایر روش ها مانند لیزر ، کرایوتراپی و غیره ‌استفاده می شود.

محلول موضعی پودوفیلین

این محلول یکی از درمان های دارویی زگیل های تناسلی است که روی ضایعات مالیده می شود ولی تحریکات شیمیایی محل و استفاده طولانی مدت آن برای درمان زگیل (که به مدت یک تا سه ماه است)، استفاده از آن را محدود کرده است .

کرایوتراپی (منجمد کردن)

امروزه به عنوان یک روش مؤثر، کم هزینه و با تاثیر گذاری بسیار بالا جهت درمان زگیل های تناسلی مردان و زنان توصیه می شود. در این روش با استفاده از پروب کرایو و استفاده از تکنیک سرما درمانی و ایجاد انجماد توسط گاز نیتروژن، زگیل های تناسلی را درمان می کنند. ایجاد تاول خفیف و درد مختصر در محل در شروع درمان وجود دارد که به تدریج از بین میرود.

لیزر

در روش لیزر درمانی زگیل تناسلی، پرتو های فروسرخ به صورت مستقیم و متمرکز به سوی ضایعات پوستی تابانده میشوند. قابلیت نفوذ لیزر در عمق، امکان تهاجم کامل تری را به ویروس فراهم می کند. این در حالی است که عوارض جانبی مانند احساس سوزش یا درد، با این تضمین که آسیب بافتی کم تر از ۱ میلی متر در عمق خواهد بود، به کم ترین میزان می رسد.

جراحی زگیل تناسلی

اگر اندازه زگیل های تناسلی بزرگ باشد و یا روش های درمانی فوق موثر نباشند، زگیل های تناسلی را باید با استفاده از روش‏ های جراحی نظیر الکتروسرجری (کوتر) یا رادیوسرجری (آر اف جراحی) درمان کرد.

اگر زنی هستید که زگیل تناسلی دارید، ممکن است لازم باشد هر سه تا شش ماه بعد از درمان اولیه، آزمایش پاپ انجام دهید. این آزمایش به پزشک شما کمک می کند تا هرگونه تغییر در دهانه رحم شما را کنترل کند. بنابراین نظارت مهم است زیرا ممکن است در معرض خطر بالای ابتلا به سرطان دهانه رحم قرار داشته باشید.

در دختران باکره اگر اندازه زگیل تناسلی کوچک باشد، بدون نیاز به درمان، زگیل تناسلی پس از مدتی از بین می رود. ولی در صورت رشد زگیل ها و یا ابتلا به نوع پر خطر لازم است برای جلوگیری از ابتلا به سرطان به پزشک مراجعه کنید. استفاده از لیزر co2 بهترین روش درمان زگیل های تناسلی در دختران مجرد است.

درمان زگیل تناسلی، راهی هست؟

درمان قطعی ویروس HPV

در حال حاضر هیچ گونه درمان قطعی برای ویروس HPV وجود ندارد. تنها توصیه هایی برای کنترل زگیل تناسلی و کاهش میزان عود و بعضا ریشه کنی آن می شود که عبارت اند از :

  • از تیغ و مواد موبر برای زدودن مو های ناحیه تناسلی استفاده نکنید و به جای آن از ماشین های اصلاح سر با شماره نه چندان کم استفاده کنید
  • از خاراندن ناحیه تناسلی پرهیز کنید
  • از خشک کردن ناحیه تناسلی بصورت مالشی پرهیز کنید
  • از لیف برای شستشوی ناحیه تناسلی استفاده نکنید 
  • تا حذف کامل ضایعات دفعات رابطه جنسی با همسر را کاهش دهید 
  • رابطه های جنسی غیر ایمن را حذف کنید 
  • در روابط جنسی از کاندوم استفاده کنید 
  • معاینه ی دوره ای توسط خود بیمار و نیز پزشک با درشت نمایی و نور مناسب 

ناباروری بدون علت، قابل درمان است؟

ناباروری بدون علت، قابل درمان است؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آیا ناباروری بدون علت قابل درمان است؟

سوال : آیا ناباروری بدون علت قابل درمان است؟

پاسخ : عوامل مختلفی ممکن است علت ناباروری باشند، اما ممکن است برای 1 زوج از هر 4 زوج، علت مشخصی برای ناباروری وجود نداشته باشد. در صورتی که زوجین کلیه آزمایش های مربوط به ناباروری را به طور کامل انجام داده باشند اما هنوز دلیل مشخصی برای ناباروری وجود نداشته باشد، ناباروری بدون علت یا ناباروری با علت ناشناخته تشخیص داده می شود.

برای آگاهی بیشتر از درمان ناباروری بدون علت به سراغ دکتر فاطمه خانی زاده، جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر فاطمه خانی زاده یا دریافت نوبت از مطب دکتر فاطمه خانی زاده کلیک کنید.

ناباروری بدون علت، قابل درمان است؟

از جمله علل شایع ناباروری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

علل مربوط به زنان

  • مشکلات تخمک گذاری
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
  • مشکلات تیروئید
  • نارسایی زودرس تخمدان
  • وجود زخم در دهانه رحم یا لوله های فالوپ
  • مشکلات مخاط دهانه رحم
  • فیبروم
  • آندومتریوز
  • بیماری التهابی لگن
  • عقیم سازی
  • عوارض جانبی داروها و برخی از درمان ها (مانند شیمی درمانی، داروهای نورولپتیک، اسپیرونولاکتون، مواد مخدر و …)

علل مربوط به مردان

  • مشکلات مربوط به مایع منی و اسپرم (اختلال در تعداد، شکل و تحرک اسپرم)
  • مشکلات مربوط به بیضه (مانند عفونت بیضه ها، سرطان بیضه، جراحی بیضه، وجود مشکلات مادرزادی در بیضه، بیضه های نزول نکرده و آسیب به بیضه ها)
  • عمل وازکتومی
  • اختلال انزال
  • هیپوگنادیسم؛
  • عوارض جانبی داروها و برخی از درمان ها (مانند شیمی درمانی، استروئیدهای آنابولیک، سولفاسالازین، بعضی از داروهای گیاهی، مواد مخدر و …)

ناباروری بدون علت

30٪ از زوج های نابارور در سراسر جهان به ناباروری بدون علت یا ایدیوپاتیک مبتلا می شوند. ناباروری با علت ناشناخته به فقدان دلیل بارز برای ناباروری زوجین و عدم توانایی زنان در باردار شدن بعد از حداقل 12 چرخه قاعدگی و رابطه جنسی محافظت نشده یا بعد از شش چرخه قاعدگی در زنان بالای 35 سال که ارزیابی های استاندارد برای آنها عادی است، اطلاق می شود. مطابق دستورالعمل انجمن باروری انسان و رویان شناسی اروپا (ESHRE)، آزمایش های لازم برای ناباروری بدون علت عبارتند از:

تجزیه و تحلیل مایع منی، ارزیابی فرآیند تخمک گذاری و فاز لوتئال و ارزیابی میزان باز بودن لوله های رحمی توسط روش های هیستروسالپنگوگرافی یا لاپاراسکوپی.

در مورد ارزش تست هایی مانند بیوپسی آندومتر، آزمایش ذخیره تخمدان (AMH)، تست پس از نزدیکی و سطح هورمون پرولاکتین سرم، نظرات جنجالی وجود دارد. ناتوانی ما در یافتن علت ناباروری زوجین به معنای عدم وجود اختلال نیست. باید تحقیقات گسترده ای در مورد سایر علل احتمالی ناباروری مانند اختلال عملکرد تخمدان و بیضه، کیفیت اسپرم و تخمک، نقص حمل و نقل در لوله های فالوپ، پذیرش آندومتر، عدم لانه گزینی و اندومتریوز انجام شود.

ناباروری بدون علت، قابل درمان است؟

درمان ناباروری بدون علت

مدیریت زوج های نابارور با علت ایدیوپاتیک (علت نامشخص)، نیاز به درمان فردی دارد. چندین متغیر اصلی از جمله سن، مدت ناباروری، مدت زمان اقدام به درمان، هزینه ها و خطرات باید در انتخاب برنامه درمان ناباروری مناسب در نظر گرفته شوند.

  • مدیریت انتظار

    میزان بارداری خود به خود در زوجین مبتلا به ناباروری بدون علت بیشتر از زوجینی است که دلایل مشخصی از ناباروری دارند. چندین مطالعه گزارش کرده اند که میزان بارداری خود به خود در زوج هایی با ناباروری بدون علت، طی سال اول 13-15 درصد بوده که این میزان در دو سال آینده به 35 درصد افزایش یافته است. علاوه بر این، این میزان می تواند در زوج های جوان تر در طی سه سال رابطه جنسی محافظت نشده و بدون انجام هیچ گونه درمان کمکی، به 80٪ برسد. میزان بارداری خودبخودی در موارد ناباروری بیش از 3 سال و در زنان بالای 30 سال به شدت کاهش می یابد. بنابراین، هنگامی که احتمال بارداری خود به خود برای یک زوج بسیار زیاد است، دیگر نیازی به درمان ناباروری نیست و بهترین برنامه برای آن ها مدیریت انتظار است. با این حال، مشکل اصلی برای درمان در این زوج ها عدم توافق پزشکان در زمینه مدیریت ناباروری بدون علت است.

  • روش های کمک باروری

    اگر مدت طولانی مدیریت انتظار نتواند منجر به بارداری شود، القای تخمک گذاری توسط داروهای کلومیفن و لتروزول برای این زوج ها مؤثر نیست. همچنین چرخه لقاح بدون تحریک تخمدان (COH) فواید کمی برای آن ها خواهد داشت. بهترین درمان برای زوجین با ناباروی بدون علت، استفاده از روش های کمک باروری (مانند ای وی اف) است. این روش ها زمان بارداری را کوتاه می کنند و خطر بارداری های متعدد را کاهش می دهند.
    انواع روش های کمک باروری عبارتند از:

  1. تلقیح داخل رحمی (IUI): این روش شامل قرار دادن اسپرم ها در رحم از طریق یک لوله پلاستیکی نازک است که از دهانه رحم عبور می کند. اسپرم ابتدا در یک ظرف جمع آوری و شسته می شوند و سپس بهترین و با کیفیت ترین نمونه های اسپرم (سریعترین اسپرم ها) انتخاب می شوند.
  2. لقاح آزمایشگاهی (IVF یا ICSI): در روش لقاح آزمایشگاهی (IVF یا ICSI)، تخمک در خارج از بدن بارور می شود. جهت تحریک تخمدان ها برای تولید تخمک بیشتر از حد معمول، از داروهای باروری استفاده می شود. تخمک ها از تخمدان ها خارج شده و در آزمایشگاه با اسپرم بارور می شوند. سپس تخم بارور شده (جنین) برای رشد و نمو به داخل رحم بازگردانده می شود.
  3. تخمک و اسپرم اهدایی: در صورت مناسب نبودن روش های کمک باروری ذکر شده، ممکن است استفاده از تخمک یا اسپرم اهدایی در درمان ناباروری مؤثر باشد. بارداری با تخمک اهدایی معمولاً با استفاده از روش های کمک باروری (IVF و ICSI) انجام می شود.

لازم به ذکر است که از طریق انجام تحقیقات بیشتر در مورد بیولوژی تولید مثل و افزایش دانش ما در مورد سلول های جنسی، لقاح، رشد جنین و لانه گزینی، قطعا گزینه های درمانی مؤثرتری در آینده برای زوج های نابارور به ویژه آن هایی که ناباروری با علت ناشناخته دارند، ارائه خواهد شد.