برچسب: دکتر محبوبه گلبابایی

سوال : لاپاراسکوپی چه مزایایی نسبت به عمل باز دارد؟

پاسخ : عمل لاپاراسکوپی اغلب برای شناسایی و تشخیص منبع درد لگن یا شکم مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش معمولا زمانی انجام می‌شود که روش‌های غیر تهاجمی (بدون نیاز به جراحی) قادر به تشخیص درد نباشند. در بسیاری از موارد، مشکلات شکمی را می‌توان با روش‌های تصویربرداری تشخیص داد مانند: سونوگرافی، که از امواج صوتی با فرکانس بالا برای ایجاد تصاویر استفاده می‌کنند. سی تی اسکن، که با استفاده از پرتو‌های اشعه X، تصاویری را از بدن تهیه می‌کند. ام ار آی، که از مغناطیس و امواج رادیویی برای تولید تصاویر بدن استفاده می‌کند. لاپاراسکوپی زمانی انجام می‌شود که این آزمایش‌ها، اطلاعات و تصاویر لازم برای تشخیص بیماری را فراهم نکنند.

برای آگاهی بیشتر از مزایای لاپاراسکوپی نسبت به عمل باز به سراغ دکتر محبوبه گلبابایی متخصص زنان، زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر محبوبه گلبابایی یا دریافت نوبت از مطب دکتر محبوبه گلبابایی کلیک کنید.

لاپاراسکوپی و جراحی باز چه تفاوتی دارند؟

یک تفاوت جراحی لاپاراسکوپی و جراحی باز ، اندازه برش جراحی است. در جراحی باز نیاز است که یک برش ۸ تا ۱۰ سانتیمتری در محل ایجاد شود تا بتوان جراحی را انجام داد. بخش عمده‌ای از درد بعد از عمل به علت این برش بزرگ است. بعد از جراحی اغلب نیاز است که فرد برای ۵ تا ۷ روز در بیمارستان بستری شود .

در برخی موارد دوره نقاهت برای بازگشت به فعالیت‌های عادی و کاری، تا ۶ هفته طول می‌کشد. علاوه بر اختلال در روند زندگی و اشتغال، جراحی باز همواره خطر بیشتری برای ایجاد چسبندگی و عفونت به همراه دارد. این موضوع، به خاطر قرار گرفتن بافت‌های داخلی در معرض محیط خارجی رخ می‌دهد. با این همه، در برخی موارد مانند جراحی‌های مربوط به سرطان و لگن، جراحی باز همچنان تنها گزینه محسوب می‌شود.

در موارد دیگر، روش جایگزنی وجود دارد که با عنوان لاپاراسکوپی مطرح می‌شود. جراحی لاپاراسکوپی نیاز به آموزش تخصصی دارد و همه پزشکان و متخصصان لزوما دوره‌های آموزشی لاپاراسکوپی را نگذرانده‌اند. در لاپاراسکوپی نیاز به ایجاد برش بزرگ در بدن نیست. این روش جایگزینی مطمئن و مؤثر در مقایسه با روش جراحی باز است.

در لاپاراسکوپی تنها چند برش (سوراخ) کوچک نیم تا یک سانتیمتری ایجاد می‌شود. یکی از سوراخ‌ها در ناف است. از ناف برای وارد کردن تلسکوپ مجهز به دوربین و منبع نور (لاپاراسکوپ) از طریق یک لوله ویژه به داخل شکم استفاده می‌شود. به این ترتیب، جراح امکان دیدن منطقه جراحی را در یک نمایشگر دارد. دو یا سه سوراخ کوچک دیگر برای ورود دیگر وسایل جراحی به شکم ایجاد می‌شود.

در چه مواردی جراحی باز به عمل لاپاراسکوپی ترجیح داده می‌شود؟

زمان انجام جراحی لاپاراسکوپی اغلب طولانی تر از جراحی باز است؛ هرچند این مسئله نسبت به مزایای جراحی لاپاراسکوپی می‌تواند نادیده گرفته شود. لاپاراسکوپی اگر توسط متخصص باتجربه انجام نشود خطر لخته شدن خون و عفونت زخم را افزایش می‌دهد. ساعات طولانی جراحی لاپاراسکوپی روی بیماران دارای آپنه شدید یا بیماری‌های قلبی تأثیر می‌گذارد، بنابراین شاید بهتر باشد این دسته از بیماران با مشورت متخصص، جراحی باز انجام دهند. روش لاپاراسکوپی ممکن است برای برخی دیگر از بیماران نیز مناسب نباشد؛ مانند افرادی که جراحی قبلی در ناحیه شکم داشته‌اند.

چرا لاپاراسکوپی بهتر از جراحی باز است؟

لاپاراسکوپی روش مقابل جراحی باز است که تنها از طریق ایجاد دو یا ۳ شکاف کوچک بروی شکم قابل انجام شدن است. روش لاپاراسکوپی از ۱۰۰ سال پیش برای تشخیص بیماری و درمان مشکلات ناحیه شکم و لگن بیماران رواج یافته است. تمام ترس و ناراحتی های جراحی باز به دلیل ایجاد شکاف بزرگ و عمیقی است که بوجود می آید و عواقبی دارد که اثرات آن تا حدود زیادی بر روی بدن به جا می ماند. اگر چه تصمیم نهایی بیمار برای انتخاب جراحی با صلاحدید پزشک صورت می گیرد اما لازم است دلایل برتری و تفاوت های این دو روش را بیان نمائیم.

• کوچک بودن جای زخم در لاپاراسکوپی

  میتوان گفت مهم ترین مزیت این روش همین کوچک بودن اسکار است که موجب تسریع بهبودی بیمار در مقایسه با جراحی باز است. زخم های کوچک نیم تا یک سانتی متری هم سریع تر خوب می شوند هم جای زخمی باقی نمیگذارند. از طرفی بیمار با درد کمتری مواجه است که در نتیجه می تواند سریع تر در حدود چند روز به فعالیت های عادی خود برگردد. این در حالی است که در جراحی باز بیمار برای بهبودی به چندین هفته زمان و بستری شدن در بیمارستان، نیاز دارد.

• کاهش چسبندگی ناحیه لگن و شکم در جراحی

  چسبندگی عارضه ی رایج جراحی شکم و لگن است که عوارض متعددی مانند انسداد روده، درد زیاد و اختلال در باروری را به دنبال خود به همراه دارد. لذا پزشکان بسیار تلاش می کنند تا با هنر جراحی خود میزان چسبندگی بعد ازعمل را کاهش دهند تا عوارض جانبی فوق را به همراه نداشته باشد. جراحی به روش لاپاراسکوپی این مزیت را دارد که به سبب کاهش چشم گیر ارتباط اعضا و بافت بدن با محیط بیرون و دستگاه های جراحی، میزان چسبندگی عمل را به حداقل سطح می رساند.

• احتمال عفونت کمتر

  عفونت کمتر زخم ها کوچک هستند و در حین عمل بافت های بدن ارتباط ناچیزی با محیط خارج دارند لذا خطر ایجاد عفونت بسیار کاهش می یابد.

آیا همه افراد می توانند جراحی لاپاراسکوپی انجام دهند؟

برای انجام لاپاراسکوپی بیمار باید به‌خوبی انتخاب شود زیرا برخی بیماران شرایط لازم برای روش لاپاراسکوپی را ندارند.. بیمار باید قبل از انجام هر اقدامی بررسی‌های اولیه را انجام دهد و بعد از آن پزشک متخصص تایید نهایی را برای انجام لاپاراسکوپی می‌دهد. به‌طور کلی اگر بیمار به خوبی انتخاب شود، کار با دقت بالا انجام می‌شود، برای همین می‌توانیم برای بیمار بهترین نتیجه را برایش انتظار داشته باشیم.

چه افرادی شرایط لازم برای انجام این عمل را ندارند؟

لاپاراسکوپی عملی است که داخل شکم با گاز پر می‌شود که این گاز می‌تواند روی ریه‌ها و قلب اثرگذار باشد، برای همین بیمار باید از نظر قلبی، ریوی و بیهوشی تایید شود. همچنین برای برخی بیماران بدحال بهتر است لاپاراسکوپی انجام نشود.همچنین بعضی اوقات متخصصان بیهوشی اجازه لاپاراسکوپی را نمی‌دهند برای همین عمل بیمار باید به‌صورت باز انجام شود. بعضی وقت‌هاست که بیماران به خاطر خونریزی رحمی که دارند باید تحت عمل جراحی قرار بگیرند اما به‌دلیل مشکلی که وجود دارد، بیمار فوق‌العاده کم‌خون شده است، اما در این مواقع این دسته از افراد کاندیدای خوبی برای انجام لاپاراسکوپی هستند، چرا‌که در این نوع عمل میزان خون‌ریزی بسیار کمتر از عمل جراحی باز است و چون بیمار از قبل خون از دست داده این عمل می‌تواند بهترین انتخاب باشد.

سوال : چه زمانی جراحی میوم رحم الزامی است؟

پاسخ : فیبروم یا میوم رحم یکی از بیماریهای شایع رحم است که در بسیاری موارد بدون علامت بوده و حتی ممکن است فرد از وجود آن نباشند اما در مواردی که به تشخیص پزشک متخصص و جراح زنان، نیاز به درمان دارند، درمان بصورت انتظاری، درمان دارویی یا علامتی و جراحی انجام می شود.در مواردی که علایم بیمار به دارو پاسخ ندهد و مواردی که سایز وموقعیت فیبروم و شرایط باروری بیمار ایجاب کند از روشهای جراحی استفاده می شود. بهتر است قبل ازجراحی میوم رحم، کم خونی بیمار را درمان کرد.

برای آگاهی بیشتر از جراحی میوم رحم به سراغ دکتر محبوبه گلبابایی متخصص زنان، زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر محبوبه گلبابایی یا دریافت نوبت از مطب دکتر محبوبه گلبابایی کلیک کنید.

جراحی فیبروم رحمی در چه مواردی انجام می شود؟

• فیبروم های خیلی بزرگ
• خونریزی های شدید و بدون پاسخ به درمان طبی
• کم خونی شدید و مقاوم به درمان
• مواردی از نازایی
• سقط مکرر
• عوارض بارداری مانند زایمان زودرس
• اثرات فشاری فیبروم بر روی کلیه مثانه روده و….مانند احتباس ادرار، تکرر ادرار ، یبوست
• درد در ناحیه شکم

انواع روشهای جراحی میوم رحم:

• میومکتومی

  جراحی خارج کردن میوم یا میومکتومی به چند روش انجام می شود. میومکتومی به روش لاپاراتومی (جراحی باز) و لاپاراسکوپی (جراحی بسته یا لیزری)، برای فیبروم های داخل عضله رحم (اینترامورال) و میوم های خارج رحم که روی رحم قرار دارند (ساب سروزال) انجام می شود. در این روش میوم از بافت رحم جدا شده و رحم ترمیم می شود. تمام سعی جراح زنان براین است که رحم حفظ شده و باروری شخص در آینده مختل نشود.میومکتومی از طریق هیستروسکوپی روش ارجح برای فیبرومهای داخل حفره رحم (زیر مخاطی) می باشد. دراین روش جراح زنان، از طریق واژن با هیستروسکوپ وارد فضای رحم شده و با رزکتوسکوپ، فیبروم را خارج می کند .

• خارج کردن رحم (هیسترکتومی)

  در مواردی که روشهای دیگر مؤثر نباشند و یا عود مکرراتفاق افتاده ، هیسترکتومی روش قطعی محسوب می شود. در هر جراحی میومکتومی بدلیل احتمال خونریزی غیر قابل کنترل بایستی احتمال هیسترکتومی را با بیمار در میان گذاشت.

• تخریب اندومتر

  تخریب اندومتر درافرادی که تمایلی به بارداری در آینده ندارند با یا بدون میومکتومی انجام می شود وبا سوزاندن مخاط اندومتر به کاهش خونریزی کمک می کنند.

• آمبولیزاسیون شریان رحمی

  آمبولیزاسیون شریان رحمی، روشی کم تهاجمی جهت درمان قطعی فیبروم می باشد که با ایجاد لخته در عروق رحمی خونرسانی به میوم را کاهش داده، باعث کوچک شدن آن می شود و برای افرادی که به هیچ وجه قصد بارداری در آینده را ندارند ممکن است گزینه مناسبی باشد.

درمان فیبروم رحم در دختران جوان

دختران جوانی که مبتلا به فیبروم های رحمی هستند ترجیح داده می شود تا جراحی انجام نگردد، زیرا انجام جراحی و بخیه های حین جراحی می تواند بافت رحم را برای بارداری تحت تاثیر قرار دهد. به همین منظور فیبروم های رحمی با اندازه های کوچک در دختران جوان بهتر است که تنها تحت کنترل قرار گیرند.

ولی زمانی که فیبروم های رحمی در دختران جوان خیلی بزرگ باشد، به دلیل اشغال کردن رحم باعث ایجاد فشار بر روی بافت رحم و خونریزی می شود، در این زمان بهترین درمان جراحی خواهد بود. تزریق آمپول های هورمونی موثر نخواهد بود و تنها راه درمان جراحی است.

سوال : آیا همه انواع تیپ‌های زگیل تناسلی خطرناک هستند؟

پاسخ : ویروس پاپیلوم انسانی یا زگیل تناسلی یکی از رایج ترین بیماری های مقاربت جنسی است. ویروس HPV انواع بسیار متفاوتی دارد که به دو دسته کم خطر و پر خطر تقسیم می شوند. انواع کم خطر مشکل ساز نیستند و به راحتی درمان می شود اما انواع پر خطر HPV موجب ایجاد سلول های غیر طبیعی بر روی دهانه رحم می شوند که در صورت عدم درمان منجر به سرطان دهانه رحم می شوند.

برای آگاهی بیشتر از انواع تیپ‌های زگیل تناسلی به سراغ دکتر محبوبه گلبابایی متخصص زنان، زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر محبوبه گلبابایی یا دریافت نوبت از مطب دکتر محبوبه گلبابایی کلیک کنید.

انواع تیپ های زگیل تناسلی

پیشنهاد ما به شما این است که اگر علائم زگیل تناسلی را دارید و یا حدس می‌زنید که به اچ پی وی مبتلا هستید، حتما جهت بررسی‌های بیشتر به پزشک متخصص مراجعه نمایید. پزشک با شناسایی نوع دقیق آن می‌تواند، مراحل درمان را به طور دقیق تعیین کند. برخی از انواع HPV بدون اینکه نیاز به درمان خاصی داشته باشند، خود بخود برطرف می‌شوند؛ در حالی‌که بعضی دیگر خطرناک بوده و حتی ممکن است به سرطان منجر شوند. در اینجا به انواعی از زگیل تناسلی که بیش از بقیه شیوع دارند، اشاره خواهیم کرد:

تیپ های زگیل تناسلی کم خطر

HPV 6 و HPV 11 انواع کم خطر زگیل تناسلی به حساب می‌آیند. تقریبا ۹۰% از زگیل‌های تناسلی در این دو تیپ قرار می‌گیرند و زگیل تناسلی خطرناک نیستند. البته HPV 11 می‌تواند باعث تغییراتی در دهانه رحم شود. زگیل‌های تناسلی به شکل برجستگی‌هایی شبیه به گل کلم در ناحیه تناسلی به چشم می‌خورند و معمولا زمانی ظاهر می‌شوند که فرد چند هفته یا چند ماه قبل با شریک جنسی خود که مبتلا به این ویروس بوده، رابطه جنسی داشته است. واکسن اچ پی وی می‌تواند به جلوگیری از ابتلا به HPV 6 کمک کرده و در برابر HPV 11 نیز مقداری محافظت به عمل آورد. درمان زگیل تناسلی کاملا به نوع آن بستگی دارد.

آزمایشان بالینی نشان داده‌اند که واکسن گارادسیل ۸۹ الی ۹۹ درصد محافظت در برابر این دو تیپ کم خطر زگیل تناسلی بوجود می‌آورد. محافظت غیر صددرصدی این واکسن بیشتر در گروه سنی ۹ تا ۲۶ سال دیده شد. توصیه می‌شود که واکسن زگیل تناسلی پیش از شروع فعالیت جنسی در سنین پایین تزریق شود زیرا واکسن نمی‌تواند در برابر زگیل تناسلی که فرد قبلا به آن مبتلا شده نیز مصونیت ایجاد نماید. در صورت ابتلا به HPV 6 یا HPV 11 پزشک داروهایی مانند قرص زگیل تناسلی یا پمادهایی مانند آلدارا یا پودوفیلوتوکسین تجویز می‌کند که داروهایی موضعی هستند و به برطرف شدن زگیل تناسلی کمک می‌کنند.

به طور کلی ۱۲ نوع زگیل تناسلی کم‌خطر وجود دارند که شامل تیپ‌های ۶، ۱۱، ۴۰، ۴۲، ۴۳، ۴۴، ۵۳، ۵۴، ۶۱، ۷۲، ۷۳ و ۸۱ می‌شوند. این تیپ‌های زگیل تناسلی اگرچه کم‌خطر به حساب می‌آیند اما می‌توانند در دهانه رحم تغییراتی را ایجاد نمایند.

تیپ های HPV خطرناک

تیپ‌های ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۳۵، ۳۹، ۴۵، ۵۱، ۵۲، ۵۶، ۵۸، ۵۹، ۶۸ و ۶۹ در گروه پرخطر زگیل تناسلی قرار می‌گیرند. به طور کلی به تیپ‌هایی از زگیل تناسلی که ممکن است منجر به سرطان شوند، پرخطر گفته می‌شود. HPV 16 شایع‌ترین نوع HPV پرخطر است که معمولا هیچ علامت قابل توجهی ندارد؛ حتی اگر موجب تغییراتی در دهانه رحم شود. عامل ۵۰% از سرطان‌های دهانه رحم به این تیپ از زگیل تناسلی مربوط می‌شوند.

یکی دیگر از انواع پرخطر زگیل تناسلی HPV 18 است که همانند HPV 16 عموما علائم خاصی را ایجاد نمی‌کند. ۷۰% از سرطان‌های دهانه رحم را به این تیپ زگیل تناسلی می‌توان مرتبط دانست. واکسن گارادسیل در برابر تعدادی از انوع زگیل تناسلی از جمله نوع ۱۶ و ۱۸ می‌تواند محافظت به عمل آورد. همچنین بهتر است راه های انتقال زگیل تناسلی را بدانید تا پیشگیری بهتری را به عمل آورید.

از کجا بفهمیم زگیل تناسلی خطرناک داریم؟

تشخیص ویروس HPV در زنان

با آزمایش پاپ اسمیر در زنان می‌توان HPV را شناسایی کرد. این آزمایش معمولا جهت تشخیص سرطان دهانه رحم کاربرد دارد. آزمایش HPV فقط برای زنان قابل دسترسی بوده و در صورتی که فرد به ویروس زگیل تناسلی مبتلا باشد، می‌توان تعیین کرد که زگیل تناسلی خطرناک است یا کم‌خطر. آزمایش HPV به عنوان غربالگری معمول برای زنان زیر ۳۰ سال توصیه نمی‌شود زیرا تا این سن اغلب بسیاری از زنان به گونه‌هایی از اچ پی وی دچار می‌شوند که نیاز به درمان خاصی نداشته و خودبخود برطرف خواهند شد.

اگر آزمایش پاپ اسمیر نشان دهد که شما به HPV مبتلا هستید، به این معنا نیست که شما سرطان دهانه رحم دارید، بلکه این احتمال می‌رود که در صورت عدم درمان در آینده به سرطان دهانه رحم مبتلا شوید.

تشخیص ویروس HPV در مردان

زگیل تناسلی هم برای مردان و هم برای زنان می‌تواند خطرناک باشد. جهت تشخیص اچ پی وی که منجر به سرطان می‌شود، هیچ نوع تستی برای آقایان وجود ندارد. البته نوعی آزمایش مقعدی هست که در آن پزشک سلول‌هایی را از اطراف مقعد جدا کرده و در آزمایشگاه مورد بررسی قرار می‌دهد. در بسیاری از موارد با توجه به علائم باید تعیین نمود که زگیل تناسلی خطرناک است یا کم‌خطر.