تغذیه در دوران بارداری، باید به چه صورت باشد؟

تغذیه در دوران بارداری، باید به چه صورت باشد؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که تغذیه در دوران بارداری به چه صورت باید باشد؟

سوال : تغذیه در دوران بارداری به چه صورت باید باشد؟

پاسخ : خانم های باردار باید در طی بارداری رژیم غذایی متنوع، متعادل و مغذی داشته باشند تا به اندازه کافی مواد مغذی و انرژی را برای خود (برای مقابله با تغییرات پس از بارداری) و جنین (برای رشد مناسب) تامین کنند.

برای آگاهی بیشتر از تغذیه در دوران بارداری به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

تغذیه در دوران بارداری، باید به چه صورت باشد؟

این رژیم غذایی عبارت است از:

  • مصرف میوه و سبزیجات

    هدف از مصرف میوه و سبزیجات استفاده از پروتئین های موجود در آنها می باشد. میوه ها می توانند به صورت آبمیوه، میوه خشک شده ، کنسرو شده، فریز شده و یا تازه مصرف شوند.
    میوه و سبزیجات تازه و منجمد شده ( اگر به سرعت پس از چیدن منجمد شود ) سرشار از ویتامین و مواد مغذی نیز می باشند و همچنین، مصرف میوه تازه، به جای نوشیدن آبمیوه آن بیشتر توصیه می شود.

  • مصرف غذاهای غنی از کربوهیدرات

    مصرف غذاهای غنی از کربوهیدرات مانند برنج، سیب زمینی ، پاستا و نان در دوران بارداری توصیه می شود.

  • مصرف غذاهای غنی از پروتئین

    مصرف پروتئین های حیوانی مانند ماهی، گوشت بدون چربی ، مرغ و تخم مرغ در دوران بارداری منابع غذایی خوبی به شمار می روند. همچنین، مصرف پروتئین های گیاهی مانند سویا، لوبیا، عدس، حبوبات، آجیل، دانه و کره مغزها نیز منابع خوبی از پروتئین می باشند. ( لوبیا، عدس و حبوبات غنی از آهن نیز می باشند ).

  • مصرف غذاهای حاوی چربی ها

    در خانم باردار چربی ها نباید بیش از 30% کالری روزانه را تشکیل دهند. محققان دانشگاه ایلینویز گزارش کرده اند که رژیم غذایی پرچرب به طور ژنتیکی منجر به ایجاد دیابت در کودک بعد از تولد می شود. چراکه، داشتن رژیم غذایی پرچرب قبل از تولد باعث تغییر بیان ژن در کبد جنین شده به طوری که منجر به تولید بیش از حد گلوکز و در نتیجه، منجر به ایجاد مقاومت به انسولین و دیابت در کودک می شود.
    میزان چربی مصرف شده در خانم ها قبل از بارداری بستگی به فرد دارد. برای اکثر خانم ها، نباید بیش از 10درصد از مصرف روزانه کالری آن ها از چربی اشباع وکمتر از 10 درصد از چربی غیر اشباع تشکیل شده باشد.
    اما در دوران بارداری چربی باید بین 25٪ و 35٪ از کالری روزانه یک خانم باردار را تشکیل دهد. مصرف چربی های غیر اشباع بهتر از چربی های اشباع می باشد.
    غذاهای حاوی چربی های غیر اشباع عبارتند از روغن زیتون، روغن بادام زمینی، روغن آفتابگردان، روغن کنجد، کانولا ، آوکادو، و بسیاری از مغزها و دانه ها می باشد.

تغذیه در دوران بارداری، باید به چه صورت باشد؟

  • فیبر

    غذاهای سبوس دار مانند نان سبوس دار، برنج سبوس دار، پاستا سبوس دار، حبوبات، میوه ها و سبزیجات غنی از فیبر هستند. در دوران بارداری که خانم ها در معرض خطر بالاتر برای ابتلا به یبوست می باشند، خوردن مقدار زیادی از فیبر در به حداقل رساندن این عارضه موثر می باشد.

  • کلسیم

    مصرف روزانه کلسیم برای خانم باردار اهمیت زیادی است. انواع لبنیات مانند شیر، پنیر و ماست غنی از کلسیم می باشد. در صورتی که مادر باردار گیاهخوار باشد، او باید مواد غذایی غنی از کلسیم مانند شیر سویا غنی شده با کلسیم ، سویا، بادام ، کلم بروکلی، کلم چینی، بامیه یا کلم پیچ را مصرف نماید.

  • روی

    عنصر روی نقش حیاتی برای بدن ما ایفاء می کند. چراکه این عنصر نقش عمده ای را در رشد، تمایز و عملکردهای بیولوژیکی مختلفی مانند متابولیسم اسید نوکلئیک و سنتز پروتئین ایفاء می کند. از آنجا که همه این عملکردها در رشد و تقسیم سلولی نقش دارند در نتیجه روی برای رشد و تمایز جنین نقش مهمی را ایفاء می کند.
    بهترین منابع روی عبارتند از: مرغ، بوقلمون، ژامبون، میگو، خرچنگ، صدف، گوشت، ماهی، لبنیات، لوبیا، کره بادام زمینی، آجیل، دانه های آفتابگردان، زنجبیل، پیاز، سبوس، جوانه گندم، برنج، ماکارونی، غلات، حبوبات، تخم مرغ، عدس و پنیر سویا.

  • ویتامین D

    خانم باردار باید طبق نظر پزشک خود روزانه ویتامین D مصرف کنند. نور خورشید منبع خوبی از ویتامین D می باشد (نور باعث سنتز ویتامین D در پوست می شود). با این حال، قرار گرفتن در معرض مستقیم نور خورشید باید محدود باشد، زیرا تابیدن بیش از حد نور خورشید به پوست می تواند باعث سوزش و خطر ابتلاء به سرطان پوست را افزایش دهد.

مثبت شدن تست بارداری، چه اقداماتی لازم است؟

مثبت شدن تست بارداری، چه اقداماتی لازم است؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که اقدامات اولیه پس از مثبت شدن تست بارداری چیست؟

سوال : اقدامات اولیه پس از مثبت شدن تست بارداری چیست؟

پاسخ : پس از انجام آزمایش خون و مثبت شدن بارداری، اولین کاری که لازم است انجام دهید این است که خبر بارداری خود را به همسرتان بدهید و یک جشن دو نفره برگزار کنید. اما قطعا پس از آن سوالات زیادی برای شما ایجاد خواهد شد. سوالاتی در خصوص اولین اقداماتی که باید انجام دهید، رژیم غذایی که باید داشته باشید، مکمل ها و ویتامین هایی که باید مصرف کنید و باید ها و نباید های دیگری که در طول بارداری می بایست به آن ها توجه داشته باشید.

برای آگاهی بیشتر از اقدامات اولیه پس از تست بارداری به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

مثبت شدن تست بارداری، چه اقداماتی لازم است؟

مهم‌ترین و اولین اقدامات پس از مثبت شدن بارداری

  • انجام تست بارداری:

    ممکن است شما از تست های خانگی مانند بی بی چک برای اطلاع از بارداری تان استفاده کرده باشید که در این صورت لازم است حتما تست بارداری با انجام آزمایش خون را انجام دهید. بعد از به تاخیر افتادن قاعدگی، اولین قدم برای اطمینان کامل از باردار بودن، انجام تست بارداری با آزمایش خون است. برای انجام تست بارداری باید حتما به آزمایشگاه مراجعه نمایید و به نتیجه تست بارداری خانگی اکتفا نکنید.

  • در مورد زمان مطلع کردن بقیه اعضای خانواده و دوستان خود تصمیم بگیرید:

    با همسر خود در مورد زمان مناسب برای در جریان گذاشتن بقیه اعضای خانواده، دوستان و همکاران و اعلام خبر بارداری تان مشورت کنید. هر زمانی که احساس راحتی بیشتری داشتید، این کار را انجام دهید. معمولا پس از شنیدن ضربان قلب جنین در سه ماه اول بارداری در سونوگرافی، امکان از دست رفتن بارداری کاهش می‌یابد و این زمان، فرصت مناسبی برای اعلام خبر بارداری می باشد.

  • مصرف مکمل‌ های دوران بارداری:

    داشتن رژیم غذایی مناسب و مصرف مکمل های بارداری (پریناتال) یکی از مسائل مهم بعد از مثبت شدن بارداری است. بدن شما طی دوران بارداری به مقدار بیشتری از بعضی ویتامین‌ها از جمله اسید فولیک احتیاج دارد. به طور مثال، برای جلوگیری از ایجاد نقایص لوله عصبی جنین، به دریافت ۴۰۰-۶۰۰ میکروگرم اسید فولیک به صورت روزانه نیاز است. در زنانی که سابقه داشتن جنین با ناهنجاری نخاعی دارند یا زنان مبتلا به دیابت، مصرف اسید فولیک با دوز بالاتر (پنج میلی گرم) توصیه می‌شود.
    بهتر است به محض اطلاع از بارداری خود، شروع به مصرف مکمل بکنید. قبل از مصرف مکمل، برچسب آن را مطالعه کنید و از کافی بودن دوز ویتامین‌های آن اطمینان حاصل کنید. مصرف اسید فولیک، سه ماه پیش از بارداری نیز توصیه می‌شود.

  • خودداری از مصرف الکل:

    استفاده زیاد از الکل، می‌تواند آسیب‌های جبران ناپذیری برای جنین شما داشته باشد. استفاده از الکل در دوران بارداری به ویژه سه ماه اول بارداری می‌تواند منجر به سندرم جنین الکلی شده که مانع رشد جسمی و ذهنی جنین می‌گردد. بهتر است به محض انجام آزمایش خون و شنیدن خبر بارداری، مصرف الکل قطع گردد.

  • انتخاب مرکز معتبر ارائه دهنده خدمات مراقبت بارداری:

    امروزه انتخاب‌های زیادی برای دریافت خدمات مراقبت ‌بارداری وجود دارد. شما می‌توانید از متخصصین زنان، مراکز باروری و یا ماما ها در این زمینه کمک بگیرید. به همراه همسرتان در مورد انتخاب مناسب‌ترین مرکز درمانی تصمیم بگیرید.
    مادرانی که وضعیت پزشکی ویژه‌ای دارند، مثل مادران مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا، بهتر است به پزشک متخصص زنان جهت انجام مراقبت ‌های بارداری مراجعه کنند. همچنین مادرانی که مشکلات ژنتیکی دارند بهتر است توسط یک متخصص جنین‌ شناسی ویزیت شوند. بعد از مثبت شدن بارداری، یک آزمایش خون جهت بررسی بیشتر انجام می گیرد.

  • اجتناب از مصرف سیگار:

    مصرف سیگار، جنین را در معرض مواد شیمیایی مضری نظیر نیکوتین قرار می‌دهد که سبب کاهش جریان خون رحمی به ویژه در سه ماه اول بارداری می‌شود. لذا ریسک بروز عوارض بارداری نظیر بارداری خارج رحمی و نقایص مادرزادی افزایش می‌یابد. توصیه می شود با یک متخصص جهت انتخاب بهترین راه برای ترک سیگار مشورت کنید.
    مواجهه با دود سیگار نیز می‌تواند جنین شما را در معرض خطر قرار دهد. طبق تحقیقات انجام شده، خطر به دنیا آوردن نوزادی با نقایص مادرزادی در زنانی که طولانی مدت در معرض دود سیگار قرار داشته‌اند، ۱۳% بیشتر می باشد. بنابراین بعد از شنیدن خبر بارداری از اطرافیان خود بخواهید که از مصرف سیگار نزدیک شما خودداری کنند.

مثبت شدن تست بارداری، چه اقداماتی لازم است؟

  • ارزیابی مجدد سبک زندگی:

    زنان باردار باید از انجام کارهای سنگین و داشتن استرس زیاد به ویژه در سه ماه اول بارداری خودداری کنند. بنابراین اگر در محل کار خور مجبور به انجام کارهای سنگین هستید و یا فشار کاری بالا، سبب ایجاد اضطراب زیاد در شما می‌شود، با مسئول خود در این رابطه صحبت کنید.

  • بررسی تاریخچه خانوادگی:

    در مورد وجود سابقه عوارض بارداری یا ناهنجاری ‌های ژنتیکی نظیر سندرم داون در خانواده خود تحقیق کنید. این امر به پزشکتان کمک می کند تا شما را از نظر مشکلات احتمالی که در دوران بارداری ممکن است با آن ها رو به رو شوید، بررسی کرده و احتمالات را در نظر بگیرد.

  • اجتناب از خوردن غذاهای خام یا نیم‎پز (به ویژه گوشت):

    خوردن گوشت خام در غذاهایی مانند سوشی یا استیک، ممکن است باعث انتقال باکتری‌هایی نظیر توکسوپلاسموز یا لیستریا شود. این باکتری ها می توانند عفونت‌های خطرناکی ایجاد کنند که منجر به ایجاد آسیب جدی مغزی یا چشمی در جنین می گردد. لذا بهتر است بعد از مثبت شدن بارداری از مصرف این نوع مواد غذایی خودداری کنید.

  • بررسی تاریخچه واکسیناسیون خود:

    انجمن CDC توصیه کرده است که تمامی زنانی که در فصل سرما باردار می‌شوند، از واکسن آنفولانزا استفاده کنند، زیرا تغییراتی که در سیستم ایمنی خانم در طی بارداری پیش می‌آید او را مستعد ابتلا به آنفولانزا می‌کند. همچنین اگر بیش از ده سال از آخرین نوبتی که واکسن کزاز زده‌اید گذشته است، لازم است مجددا این واکسن را دریافت کنید. برای اطمینان بیشتر از هر کسی که در تماس با نوزاد شما است، بخواهید که واکسن های لازم را تزریق کند.

  • انجام معاینات دندانپزشکی:

    سلامت دندان ها و لثه شما در بارداری بسیار مهم است زیرا می‌تواند بر روی سلامت جنین تان تاثیرگذار باشد. باکتری‌های موجود در دهان می‌توانند وارد جریان خون شده و باعث زایمان زودرس شوند. بنابراین مسواک زدن و استفاده از نخ دندان را فراموش نکنید و برای انجام معاینات دندانپزشکی برنامه ریزی کنید.

  • خریدن لباس های مناسب بارداری:

    بعد از شنیدن خبر بارداری، لباس‌های زیبا و جدید برای خود و فرزندتان تهیه کنید. بدن شما در طی نه ماه آینده دستخوش تغییراتی می‌شود که بهتر است با آغوش باز پذیرای آن باشید. در نتیجه به فکر تهیه لباس مناسب بارداری و کفش راحت برای خودتان باشید.

  • مواجه شدن با احساسات خود:

    بیش از نیمی از زنان در طی این دوران، احساس نگرانی و افسردگی را تجربه می‌کنند. اگر شما هم با این احساسات دست و پنجه نرم می‌کنید، بهتر است با یک فرد در این زمینه صحبت کنید و از او کمک بخواهید. این کمک می تواند یک آغوش گرم حمایت کننده باشد یا مشورت با یک متخصص دلسوز.

  • لذت بردن از لحظات زندگی:

    بهتر است در این دوران، درگیر جزئیات اضافه نشوید. فراموش نکنید که برای آرامش و لذت بردن از بارداری قدم به قدم گام برمی‌دارید. بارداری، دورانی ویژه و تکرار نشدنی در زندگی هر زنی است.

دلایل یائسگی زودرس چیست؟

دلایل یائسگی زودرس چیست؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دلایل یائسگی زودرس چیست؟

سوال : دلایل یائسگی زودرس چیست؟

پاسخ : یائسگی به مرحله‌ای از زندگی زنان می گویند که در آن قاعدگی پایان می یابد. یائسگی بخش طبیعی فرآیند افزایش سن زنان است و به معنی آن است که فرد دیگر نمی تواند باردار شود. سن یائسگی در زنان معمولاً اوایل دهه ی ۵۰ سالگی است.

برای آگاهی بیشتر از دلایل یائسگی زودرس به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

دلایل یائسگی زودرس چیست؟

یائسگی زودرس چیست؟

یائسگی زود هنگام یا زودرس شرایطی است که زن در زیر ۴۰ سالگی، یائسگی را تجربه می کند. دو نوع یائسگی زود هنگام وجود دارد، یائسگی زود هنگام اولیه و یائسگی زود هنگام ثانویه؛در هر دو نوع یائسگی، زن دیگر نمی تواند باردار شود.

در یائسگی زود هنگام اولیه، تخمدان ها عملکرد طبیعی خود را از دست می دهند. این موضوع ممکن است به دلیل برداشتن تخمدان ها یا آسیب ناشی از بیماری یا برخی درمان ها باشد. یائسگی زود هنگام ثانویه، اغلب با مشکلات هورمونی مرتبط است.

چه عواملی موجب یائسگی زود هنگام می شوند؟

یائسگی زود هنگام ممکن است به دلیل بیماری یا درمان های خاص ایجاد شود، یا حتی ممکن است علت شناخته شده ای نداشته باشد. عوامل احتمالی زیر نیز ممکن است سبب یائسگی زود هنگام شوند:

  • سابقه ی خانوادگی

    زنانی که سابقه ی خانوادگی یائسگی زود هنگام دارند، بیشتر ممکن است به آن مبتلا شوند.

  • سیگار کشیدن

    زنان سیگاری ممکن است دو سال زودتر از زنان غیر سیگاری یائسه شوند. همچنین، معمولاً علائم یائسگی در آنان شدیدتر است. تحقیقی نشان می دهد طول عمر زنان سیگاری مبتلا به یائسگی زود هنگام ۲ سال کمتر از زنان غیر سیگاری است.

  • شیمی درمانی یا پرتو درمانی لگن برای سرطان

    این درمان ها گاهی به تخمدان آسیب می زنند و بر اثر آن قاعدگی به طور موقت یا دائم قطع می شود. همچنین، ممکن است بارداری را دچار مشکل کنند یا امکان باردار شدن را از بین ببرند. تمام زنانی که شیمی درمانی یا پرتو درمانی کرده اند، یائسه نمی شوند. هرچه سن زنانی که شیمی درمانی یا پرتو درمانی می کنند، کمتر باشد، کمتر ممکن است دچار یائسگی زود هنگام شوند.

  • جراحی برداشتن تخمدان‌

    برداشتن هر دو تخمدان طی عمل جراحی ممکن است سبب بروز علائم یائسگی شود. بعد از این عمل، قاعدگی متوقف می شود و سطح هورمون ها به سرعت کاهش می یابد. همچنین، علائم شدیدی مانند گرگرفتگی و کاهش میل جنسی بروز خواهد یافت.
    با کاهش سطح استروژن، خشکی واژن و فرج رخ می دهد و به تدریج ضخامت رحم کمتر و دهانه ی آن کوتاه تر می‌شود. علاوه بر تحلیل رفتن (آتروفی) رحم، میل جنسی نیز کاهش می‌یابد.

  • جراحی برداشتن رحم (هیسترکتومی)

    در برخی زنان که جراحی برداشتن رحم را انجام داده اند، تخمدان ها سر جای خود هستند. در چنین شرایطی، قاعدگی متوقف می شود و زن دیگر نمی تواند باردار شود، اما ممکن است یائسه نشود. زیرا تخمدان ها به تولید هورمون ها ادامه می دهند. این زنان، ممکن است یائسگی طبیعی را ۱ یا ۲ سال زودتر از زمان مورد انتظار تجربه کنند.

  • اختلالات و بیماری های خاص

    بیماری خود ایمنی مانند تیروئید و آرتریت روماتوئید نیز ممکن است به یائسگی مرتبط باشد. این شرایط نادر است، اما گاهی سیستم ایمنی بدن (که به طور معمول با بیماری ها مبارزه می کند) به اشتباه به تخمدان ها حمله می کند و آنها را از تولید هورمون‌ باز می دارد.

  • ویروس نقص سیستم ایمنی (HIV) و ایدز (AIDS)

    زنان مبتلا به ویروس HIV، که عفونت آنان به خوبی با دارو کنترل نمی شود، ممکن است یائسگی زود هنگام را تجربه کنند. همچنین ممکن است زنان مبتلا به ایدز گرگرفتگی های شدیدتری را نسبت به زنانی که HIV ندارند، تجربه کنند.

  • اختلال ژنتیکی

    زنانی که برخی کروموزوم ها را ندارند یا با مشکلات کروموزومی به دنیا آمده اند، ممکن است یائسگی زود هنگام را تجربه کنند. به طور مثال، زنانی که با اختلالی به نام سندرم ترنر به دنیا می آیند. در این سندروم فرد به طور کامل کروموزوم X یا بخشی از آن را ندارند. به همین دلیل، تخمدان های این افراد هنگام تولد به طور طبیعی شکل نمی گیرد و چرخه ی قاعدگی آنان و زمان یائسگی نرمال نخواهد بود.

  • سندرم خستگی مزمن

    زنان مبتلا به این سندرم خستگی شدید، ضعف، درد عضلانی و مفصلی، از دست دادن حافظه، سردرد، خواب نامناسب و علائم دیگری دارند. تحقیقی نشان می دهد زنان مبتلا به سندرم خستگی مزمن بیشتر ممکن است به یائسگی زود هنگام قبل از ۴۰ سالگی (Premature Menopause) یا یائسگی قبل از ۴۵سالگی (Early Menopause) مبتلا شوند.

دلایل یائسگی زودرس چیست؟

علائم یائسگی زودرس چه هستند؟

در یائسگی قبل از ۴۰ سالگی (Premature Menopause) یا قبل از ۴۵سالگی (Early Menopause)، برخی زنان ممکن است هیچ علائمی نداشته باشند؛ به جز اینکه ممکن است باردار نشوند. زنان دیگر علائمی مشابه یائسگی طبیعی دارند (که در حدود سن ۵۱ سالگی اتفاق می افتد). این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • گرگرفتگی (احساس گرمای ناگهانی که به تمام بدن گسترش می یابد)
  • تعریق شبانه یا سرد ناگهانی
  • خشکی واژن، احساس درد و ناراحتی به هنگام نزدیکی
  • تکرر ادرار (نیاز فوری و مکرر به تخلیه ی ادرار)
  • مشکلات خوابیدن (بی خوابی)
  • تغییرات عاطفی (بی‌قراری، تغییرات خلق و خو، افسردگی خفیف، تشدید اضطراب)
  • خشکی پوست، چشم یا دهان
  • حساس و دردناک شدن سینه ها
  • بدتر شدن یا ایجاد علائم سندرم پیش از قاعدگی (PMS)
  • قاعدگی نامنظم یا نداشتن قاعدگی در بعضی ماه ها
  • قاعدگی که از حالت طبیعی سنگین تر یا خفیف تر است
  • تپش قلب
  • سردرد
  • درد مفصلی و عضلانی
  • تغییر در میل جنسی
  • اختلال در تمرکز و حافظه (اغلب موقتی)
  • افزایش وزن
  • ریزش یا نازکی مو

یائسگی زود هنگام را چگونه تشخیص می دهند؟

اگر قبل از ۴۰ سالگی علائم یائسگی را تجربه کنید، پزشک آزمایشاتی را انجام خواهد داد و سؤالاتی را خواهد پرسید تا یائسگی زود هنگام را در شما تشخیص دهد. این آزمایش ها عبارتند از:

  • آزمایش سطح هورمون ها (استروژن و گونادوتروپین (هورمون FSH و LH))
  • پرسیدن سؤال درباره ی نظم قاعدگی (آمنوره یا الیگومنوره)
  • گفت وگو درباره ی سابقه ی خانوادگی یائسگی قبل از ۴۰ سالگی
  • زنانی که ۱۲ ماه پشت سر هم قاعده نشده اند و درمانی را آغاز نکرده اند. ممکن است در حال یائسه شدن باشند.

دلایل انجام هیسترکتومی، چیست؟

دلایل انجام هیسترکتومی، چیست؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که دلایل هیسترکتومی یا خارج کردن رحم چیست؟

سوال : دلایل هیسترکتومی یا خارج کردن رحم چیست؟

پاسخ : هیسترکتومی نام عملی است که در آن با جراحی (به روش لاپاراسکوپی یا سایر روش ها بر حسب مشکل) رحم به طور کامل برداشته می شود. رحم عضوی از بدن زن است که در هنگام بارداری جنین در آن رشد می کند. به این ترتیب، با انجام این جراحی، زن دیگر توانایی باردار شدن نخواهد داشت.

برای آگاهی بیشتر از دلایل هیسترکتومی (خارج کردن رحم) به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

دلایل انجام هیسترکتومی، چیست؟

جراحی هیسترکتومی چرا انجام می شود؟

در مورد علت انجام جراحی هیسترکتومی باید گفت، علل و عوامل مختلفی می توانند در تصمیم جراح زنان برای انجام این عمل نقش داشته باشد. از جمله مهم ترین علت های انجام این جراحی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خونریزی هایی شدید و غیرعادی: این عارضه می تواند در اثر اندومتریوز یا سرطان رحم باشد. از این رو رحم تخلیه می شود تا از پیشروی مشکلات پیشگیری گردد.
  • سرطان رحم: زنانی که دچار سرطان رحم هستند، با انجام این جراحی می توانند به بهبود وضعیت خود اقدام کنند.
  • شل شدگی و افتادگی عضلات کف لگن: زنانی که در عضلات کف لگنی مشکلاتی از جمله افتادگی و شل شدگی را تجربه می کنند، باید از این روش جراحی به درمان و بهبود وضعیت جسمی خود بپردازند.
  • افتادگی رحم: این مشکل هم نیز از جمله عللی است که سبب می شود متخصص زنان برای بهبود وضعیت بیمار، جراحی هیسترکتومی را توصیه کند. البته این جراحی زمانی انجام می شود که افتادگی رحم شدید باشد و باعث بروز مشکلات جدی برای زنان شود.
  • سرطان تخمدان
  • فیبروم های رحمی
  • آدنومیوز (مشکلی که در آن سلول های بافت داخلی رحم در دیواره عضلانی رحم رشد می کنند)
  • پرولاپس رحم (ورود رحم به داخل واژن)

روش های جراحی هیسترکتومی

روش های انجام هیسترکتومی با توجه به وضعیت جسمی بیمار و همچنین نوع جراحی متفاوت است و می تواند از طریق شکم، واژن یا با استفاده از روش لاپاراسکوپی انجام شود. در ادامه به معرفی هر یک از روشهای عمل هیسترکتومی می پردازیم.

هیسترکتومی شکمی (هیسترکتومی ابدومینال)

همان طور که از نام این روش مشخص است، در این روش، جراح زنان برای داشتن دید کامل به ناحیه لگن، برشی عمودی یا افقی را بر روی شکم بیمار ایجاد می کند. معمولاً زمانی این روش انجام می شود که چسبندگی رحم مشاهده شود و یا اندازه رحم بسیار بزرگ باشد. این روش حتماً باید توسط بهترین متخصص زنان و زایمان انجام شود زیرا خطراتی از جمله عفونت، خونریزی، آسیب به عصب و بافت ها و همچنین لختگی خون وجود دارد.

هیسترکتومی از طریق لاپاراسکوپی

یکی از کم خطر ترین و کم تهاجمی ترین روش ها، جراحی هیسترکتومی لاپاراسکوپیک است. این روش با کمک دستگاه لاپاراسکوپی انجام می شود. در این روش، دستگاه لاپاراسکوپی با استفاده از برش های بسیاری کوچک روی شکم یا از طریق واژن وارد رحم می شود و به این ترتیب، رحم تکه تکه بیرون آورده می شود.

هیسترکتومی واژینال

در این روش، جراحی از طریق واژن و بدون ایجاد هیچ گونه برش بر روی شکم انجام می شود. معمولاً اگر مشکل چسبندگی یا بزرگ بودن رحم وجود نداشته باشد، متخصصان زنان و زایمان این روش را برای جراحی انتخاب می کنند که کم تهاجمی تر است و دوران نقاهت کوتاه تری دارد.

عوارض جراحی هیسترکتومی چیست؟

هیسترکتومی مانند هر عمل جراحی دیگری عوارضی به همراه دارد که در بسیاری از موارد نادرند. اما به طور کلی عوارض این جراحی عبارتند از:

  • عدم امکان بارداری بعد از این جراحی: مهم ترین عارضه ای که جراحی هیسترکتومی دارد این است که زنان دیگر نمی توانند بارداری را تجربه کنند زیرا که رحم تخلیه شده است.
  • قطع شدن عادت ماهانه: پریود یا عادت ماهانه کمک می کند که هورمون های جنسی زنان در حالت تعادل قرار داشته باشند و در نتیجه آن عملکرد بدن بهینه باشد. قطع قاعدگی می تواند باعث بروز مشکلات و بیماری هایی برای زنان شود.
  • یائسگی زودرس: این امر می تواند مشکلاتی را برای بیمار به وجود آورد و باعث برهم خوردن سطح هورمون ها در زنان شود.
  • بروز پوکی استخوان
  • بروز مشکلات ادراری و بی اختیاری در ادرار

در صورتی که این جراحی توسط جراح خوب انجام شود، امکان بروز مشکلات جانبی به حداقل می رسد. به همین دلیل توصیه می کنیم که اگر ساکن تهران هستید، به بهترین متخصص زنان و زایمان در تهران مراجعه کنید تا از بروز عوارض جانبی پیشگیری شود.

دلایل انجام هیسترکتومی، چیست؟

مراقبت های بعد از عمل هیسترکتومی

مراقبت های بعد از این عمل رایج در زنان از اهمیت زیادی برخوردار است. اقدامات بعد از هیسترکتومی عبارتند از:

  • بعد از این جراحی باید حداکثر 5 روز در بیمارستان بستری و تحت نظر پزشک باشید. پزشک در این مدت، علائم حیاتی شما را بررسی خواهد کرد.
  • در طول مدت بستری در بیمارستان باید قدم بزنید تا از بروز لختگی خون در پاها جلوگیری شود.
  • اگر جراحی به صورت واژینال انجام شده باشد، پانسمان در این ناحیه قرار داده می شود و بعد از چند روز جراح پانسمان ها را خارج می کند. تا 10 روز بعد از جراحی، ترشحات خونابه مشاهده خواهید کرد که طبیعی است و نگران نشوید.
  • قدم زدن بعد از مرخص شدن از بیمارستان را فراموش نکنید.
  • از بلند کردن وسایل سنگین یا کشیدن آن ها خودداری کنید.
  • تا زمانی که پزشکتان اجازه نداده، نمی توانید رابطه جنسی داشته باشید.

لازم به ذکر است که هیسترکتومی شکمی نیاز به دوران نقاهت بیشتری نسبت به هیسترکتومی واژینال دارد.

یائسگی زودرس، قابل درمان است؟

یائسگی زودرس، قابل درمان است؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که آیا یائسگی زودرس قابل درمان است؟

سوال : آیا یائسگی زودرس قابل درمان است؟

پاسخ : اگر یائسگی زودتر از 40 سالگی ایجاد شود به آن یائسگی زودرس گفته می شود. یائسگی زودرس یا نارسایی زودرس تخمدان در یک درصد از خانم های زیر 40 سال دیده می شود.

برای آگاهی بیشتر از درمان یائسگی زودرس به سراغ دکتر پوپه آ رضاییان متخصص زنان و زایمان و زیبایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر پوپه آ رضاییان یا دریافت نوبت از مطب دکتر پوپه آ رضاییان کلیک کنید.

یائسگی زودرس، قابل درمان است؟
علائم یائسگی زودرس

 از علائم یائسگی زودرس می توان به قطع شدن دائمی پریود، گرگرفتگی، تعریق شبانه، خشکی واژن، احساس درد در هنگام نزدیکی، تکرر ادرار، مشکلات جنسی و اختلال در خواب اشاره کرد. سایر علائم یائسگی زودرس شامل سردرد، افسردگی، اضطراب، خشکی پوست و کاهش تمرکز می باشد.
اولین علامت یائسگی زودرس گرگرفتگی است و در 75 درصد موارد میزان گرگرفتگی در افراد مبتلا به یائسگی زودرس شدید تر از یائسگی در سنین بالا می باشد. احتمال دارد که گرگرفتگی با احساس اضطراب و ایجاد لکه های قرمز در صورت مرتبط باشد. گرگرفتگی می تواند کیفیت زندگی خانم ها را تحت تاثیر قرار دهد.
خشکی واژن از دیگر علائم یائسگی زودرس می باشد. درافراد مبتلا به یائسگی زودرس میزان ترشحات واژینال 10 تا 20 درصد کاهش یافته، بنابراین این افراد در هنگام رابطه جنسی احساس درد دارند. سوزش ادرار حتی در صورت عدم وجود عفونت ادراری نیز از دیگر علائم یائسگی زودرس می باشد.
اختلال در خواب و تعریق شبانه هم یکی دیگر از علائم یائسگی زودرس در خانم هایی است که دچار گرگرفتگی می شوند.

تشخیص یائسگی زودرس

تشخیص یائسگی زودرس بیشتر بر مبنای آمنوره (قطع پریود)، افزایش گنادوتروپین ها، FSH، LH و بیوبسی تخمدان ها صورت می گیرد. اما با توجه به اینکه معیار خاصی جهت تشخیص یائسگی زودرس وجود ندارد، می توان از روش های زیر نیز برای تشخیص یائسگی زودرس کمک گرفت:

  • آزمایشات هورمونی : انجام آزمایشات هورمونی می تواند در تشخیص یائسگی زودرس کاربرد داشته باشد، به این صورت که؛ در صورتی که میزان هورمون FSH در فردی بیشتر از Miu/ml 30 باشد و فرد به مدت یک سال قاعده نشده باشد، احتمال یائسگی وجود دارد. اگرچه افزایش هورمون FSHبه تنهائی نمی تواند نشان دهنده یائسگی زودرس و علت یائسگی زودرس باشد. همچنین انجام آزمایش AMH (ذخیره تخمدان) می تواند در تعیین اینکه آیا فرد در حال یائسگی می باشد یا خیر کاربرد داشته باشد. جهت تشخیص یائسگی زودرس میزان هورمون استروژن (استرادیول) نیز اندازه گیری می شود زیرا در هنگام یائسگی زودرس مقدار استروژن (استرادیول) کاهش می یابد؛
  • آزمایشات ژنتیکی: بررسی کروموزوهای X و Y جهت شناسایی بیماری های ژنتیکی که می توانند از علل یائسگی زودرس باشند؛
  • بررسی غده هیپوفیز؛
  • انجام سنجش تراکم استخوان.

یائسگی زودرس، قابل درمان است؟

درمان یائسگی زودرس

آیا یائسگی زودرس درمان دارد؟ مهمترین بخش در درمان یائسگی زودرس، شناسائی عوامل ایجاد کننده آن می باشد. خوشبختانه امروزه با کمک پیشرفت دانش پزشکی امکان اصلاح دوره های قاعدگی، تخمک گذاری و بلوغ فولیکول ها وجود دارد.
جهت درمان مشکل ناباروری در یائسگی زودرس می توان ازداروهای تحریک تخمک گذاری و یا تخمک اهدایی استفاده نمود.
هورمون درمانی، روش مناسبی جهت درمان یائسگی زودرس می باشد زیرا از پوکی استخوان جلوگیری می نماید و میزان بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد.
خوشبختانه بسیاری از علائم یائسگی زودرس موقتی هستند.