پای کودکان را به این بحران باز نکنید

 کودکان به‌طور باورنکردنی ادراکی هستند، آن‌ها می‌توانند استرس والدین و تغییر خلق‌وخوی آن‌ها را درک کنند. درک این نشانه‌ها بدون توضیح از طرف والدین می‌تواند منجر به سردرگمی، ناامنی، استرس، اضطراب و مشکلات فیزیولوژیکی در کودک شود. اگر شما والدینی هستید که به افراد زیادی بدهکارید یا دخل‌وخرجتان باهم همخوانی ندارد، احتمالاً فرزندتان متوجه تغییر در نحوه خرج کردن شما شده است اما اینکه آیا باید این مسئله را مستقیماً با کودکتان در میان بگذارید یا نه موضوعی است که درباره آن با دکتر زیبا ایرانی روانشناس کودک، عضو هیئت‌علمی دانشگاه و  مؤسس مرکز تخصصی روانشناسی و مشاوره خانواده ایرانی به گفت‌وگو پرداختیم. او نکات و دستورالعمل‌های کاربردی مهمی درباره این موضوع برای ما دارد.

پای کودکان را به این بحران باز نکنید

بیان مشکلات مالی باعث اضطراب کودک می‌شود

غالباً روانشناسان معتقدند که بهتر است مسائل و مشکلات مالی با کودکان در میان گذاشته نشود زیرا طرح مشکلات مالی در حدود و اختیارات کودک نیست و باعث تولید استرس و نگرانی در کودک می‌شود. همچنین ممکن است در کودک باورهای غلطی درباره پول و مسائل مربوط به آن‌ها شکل بگیرد که این مسئله در بزرگ‌سالی مشکل‌ساز خواهد شد؛ به‌طور مثال، ممکن است کودک دچار مادی‌گرایی شود و این‌گونه فکر کند که پول حلال تمام مشکلات است و وقتی کسی پول نداشته باشد مشکلات زیادی برایش ایجاد می‌شود.

واقعیت این است که مشکلات اقتصادی و مالی در تمام خانواده‌ها وجود دارد و مشکلات اقتصادی به‌نوعی جهانی شده است؛ ممکن است در یک‌شب تغییرات زیادی در قیمت‌ها ایجاد شود اما ما باید این را در نظر داشته باشیم که کودکان متوجه استرس والدین می‌شوند و این استرس به آن‌ها منتقل خواهد شد لذا بهتر است حتی در زبان بدن هم این مشکلات را خیلی ابراز نکنیم؛ مثلاً دائماً اخبار بد اقتصادی و سیاسی را در منزل و در حضور کودک بازگو نکنیم.

پای کودکان را به این بحران باز نکنید

متناسب با سن کودکتان با او صحبت کنید

بهتر است با توجه به سن کودک، با او بحث‌های مناسبی را به‌صورت صادقانه داشته باشیم. برای انجام این کار لازم نیست درباره مشکلات اقتصادی و بالا رفتن قیمت‌ها صحبت کنید بلکه می‌توانید با همدلی اعضای خانواده درباره مدیریت خرج کردن پول و غلبه بر رفع مشکلات مالی صحبت کنید. گاهی اوقات مطرح کردن مشکلات مالی و گرانی برای افراد باعث تخلیه هیجانی و سبک شدن می‌شود اما بدون آنکه متوجه باشیم با این کار به فرزندمان لطمه وارد می‌کنیم.

از ادبیات مثبت استفاده کنید

ممکن است ما دچار مشکلاتی مثل از دست دادن شغل، نحوه کاهش هزینه‌ها و تغییر محل زندگی به دلیل مشکلات مالی شویم که در این صورت باید بدانیم چگونه این مسائل را با فرزندمان در میان بگذاریم.

چنانچه شغل خود را از دست دادید بهتر است به فرزندانتان بگویید که در حال حاضر دنبال شغل جدید هستید و ممکن است پیدا کردن آن شغل کمی زمان‌بر باشد؛ همچنین اگر کسب‌وکاری دارید که رونق چندانی ندارد یا کساد شده، می‌توانید به فرزندتان بگویید که دنبال پیدا کردن راه‌هایی برای بهبود کسب‌وکارتان هستید. درهرحال نیازی به توضیح جزئیات نیست و فقط کافی است که به آن‌ها این اطمینان را بدهید که در حال رفع مشکلات هستید.

پای کودکان را به این بحران باز نکنید

برای کاهش هزینه‌ها نیز به فرزندتان بگویید که باید تفریحات را محدود کنیم، کمتر به رستوران برویم و لباس اضافه نخریم. درواقع والدین باید دقت کنند که به‌جای تأکید بر مشکلات مالی و عواقب ناخوشایند خرج‌های اضافی، به فرزندشان بگویند که این‌ها می‌تواند راه‌حل‌هایی باشند که ما موقتاً برای رفع مشکلاتمان استفاده کنیم.

اگر برای مسائل مالی مجبورید منزل یا مدرسه فرزندتان را تغییر دهید یا به شهر یا کشور دیگری مهاجرت کنید همیشه این اطمینان را به فرزندتان بدهید که تمام اعضای خانواده کنار هم هستید و تلاشتان را می‌کنید تا در محل زندگی جدید بهترین امکانات را فراهم کنید. کودکان باید بدانند که این ویژگی کنار هم بودن خانواده هیچ‌وقت تغییر نخواهد کرد.

اگر فرزند ما به سن نوجوانی رسیده تا حدودی مسائل و مشکلات مالی را درک می‌کند، ازاین‌رو بهتر است والدین هزینه اجاره منزل، خوردوخوراک و سایر موارد ضروری را با او در میان بگذارند و در محاسبات از او کمک بخواهند. این کار باعث می‌شود نوجوان واقعیت‌گرا شده و متوجه مدیریت هزینه‌های ماهانه خانواده بشود.

خط قرمزهای مالی که نباید درباره آن‌ها با کودک صحبت کرد

برخی خط قرمزها در خصوص مسائل مالی وجود دارد که بهتر است درباره آن‌ها با کودکان صحبت نشود مثل‌اینکه حقوق ماهانه والدین چقدر است، درآمد پدر بیشتر است یا مادر، پس‌انداز خانواده چقدر است، شرایط زندگی سایر خانواده‌های فامیل چطور است و… زیرا کودکان در سن زیر نوجوانی ازنظر منطقی قدرت تشخیص و تحلیل ندارند و جز اضطراب و استرس چیز دیگری برایشان دست‌آور  نخواهد داشت.

به‌طور کل این‌طور نتیجه می‌گیریم که نباید مدام در برابر کودکان از نداشته‌ها گلایه کرد. باور کنیم که کودکان نمی‌توانند مشکلات ما را تسکین دهند و اگر آن‌ها یک بسته کمتر خوراکی بخرند، مشکلات ما حل نخواهد شد. تا جایی که می‌توانیم باید تلاش کنیم باوجود مشکلات اقتصادی و مالی، نیازهای اولیه و کوچک بچه‌ها را برآورده کنیم و آن‌ها را دچار تنش نکنیم. به آن‌ها بگوییم که مقدار و مبلغ پول خیلی مهم نیست بلکه مهم نحوه خرج کردن و مدیریت آن است و هرکس باید با توجه به توان مالی خود هزینه کند.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟
هیچ نوع درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک وجود ندارد. پزشک احتمالا با بحث در مورد سابقه پزشکی شما، از جمله دوره‌های قاعدگی و تغییرات وزن شما شروع می‌کند.

هیچ نوع درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک وجود ندارد. پزشک احتمالا با بحث در مورد سابقه پزشکی شما، از جمله دوره‌های قاعدگی و تغییرات وزن شما شروع می‌کند.
درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟
تشخیص سندروم تخمدان پلی کیستیک با معاینات
معاینه فیزیکی شامل بررسی علائم رشد موهای زائد، مقاومت به انسولین و آکنه خواهد بود.
سپس پزشک ممکن است این موارد را توصیه کند:

1- معاینه لگن
پزشک به صورت چشمی و دستی اندام‌های تناسلی شما را برای وجود توده‌ها، رشد یا سایر ناهنجاری‌ها بررسی می‌کند.

2- آزمایش خون
ممکن است پزشک توصیه کند برای اندازه‌گیری سطح هورمون، خون شما مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد.
این آزمایش می‌تواند علل احتمالی ناهنجاری‌های قاعدگی، یا آندروژن اضافی را که شبیه تخمدان پلی کیستیک است، حذف کند.
ممکن است لازم باشد برای اندازه‌گیری تحمل گلوکز و سطح کلسترول و تری گلیسیرید، آزمایش خون ناشتا انجام دهید.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

3- سونوگرافی
در سونوگرافی، پزشک ظاهر تخمدان‌ها و ضخامت پوشش داخلی رحم را بررسی می‌کند.
اگر پزشک به سندرم تخمدان پلی کیستیک مشکوک باشد، ممکن است آزمایش‌های اضافی را برای شما توصیه کند. این آزمایش‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • بررسی‌های دوره‌ای فشار خون، تحمل گلوکز و سطح کلسترول و تری گلیسیرید
  • غربالگری افسردگی و اضطراب
  • غربالگری آپنه انسدادی خواب

درمان تخمدان پلی کیستیک
درمان تخمدان پلی کیستیک بر مدیریت نگرانی‌های فردی شما مانند ناباروری، هیرسوتیسم، آکنه یا چاقی متمرکز است. درمان خاص ممکن است شامل تغییر سبک زندگی یا دارو باشد.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

تغییر سبک زندگی
پزشک ممکن است توصیه کند کاهش وزن داشته باشید. این کاهش وزن از طریق یک رژیم غذایی کم‌کالری همراه با فعالیت‌های ورزشی متوسط خواهد بود.
حتی یک کاهش وزن متوسط مثلا کاهش 5درصد وزن بدن می‌تواند وضعیت شما را بهبود ببخشد. کاهش وزن همچنین ممکن است اثربخشی داروهایی را که پزشک برای تخمدان پلی کیستیک توصیه می‌کند افزایش دهد و به ناباروری کمک کند.

حتی یک کاهش وزن متوسط مثلا کاهش 5درصد وزن بدن می‌تواند وضعیت شما را بهبود ببخشد. کاهش وزن همچنین ممکن است اثربخشی داروها را افزایش دهد.

مصرف دارو
برای تنظیم چرخه قاعدگی، پزشک ممکن است پزشک موارد زیر را توصیه کند:

قرص های ضد بارداری ترکیبی
قرص‌های حاوی استروژن و پروژسترون باعث کاهش تولید آندروژن و تنظیم استروژن می‌شوند.
تنظیم هورمون‌های شما می‌تواند خطر ابتلا به سرطان آندومتر را کاهش دهد و خونریزی غیر طبیعی، رشد موهای زائد و آکنه را اصلاح کند.
به جای قرص، میتوانید از چسب پوستی یا حلقه واژن استفاده کنید که حاوی ترکیبی از استروژن و پروژسترون است.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

پروژسترون‌درمانی
مصرف پروژسترون می‌تواند دوره‌های شما را تنظیم و از سرطان آندومتر پیشگیری کند.
پروژسترون‌درمانی سطح آندروژن را بهبود نمی‌بخشد و از بارداری جلوگیری نمی‌کند.
برای کمک به تخمک‌گذاری، پزشک ممکن است این داروها را توصیه کند:

کلومیفن
این داروی خوراکی ضد استروژن باید در اولین بخش از چرخه قاعدگی شما مصرف شود.

اگر با استفاده از کلومیفن باردار نشدید، ممکن است پزشکتان اضافه کردن متفورمین را توصیه کند.

لتروزول
این درمان سرطان سینه، می‌تواند باعث تحریک تخمدان‌ها هم شود.

متفورمین
این داروی خوراکی برای دیابت نوع دو، مقاومت به انسولین را بهبود می‌بخشد و سطح انسولین را کاهش می‌دهد.
اگر با استفاده از کلومیفن باردار نشدید، ممکن است پزشکتان اضافه کردن متفورمین را توصیه کند. متفورمین همچنین می‌تواند پیشرفت دیابت نوع 2 را کاهش دهد و به کاهش وزن کمک کند.

گنادوتروپین‌ها
این داروهای هورمونی به صورت تزریقی تجویز می‌شوند.
برای کاهش رشد بیش از حد مو، پزشک ممکن است این داروها را توصیه کند:

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟
قرص‌های ضد بارداری
این قرص‌ها تولید آندروژن را کاهش می‌دهند که می‌تواند باعث رشد بیش از حد مو شود.

اسپیرونولاکتون
این دارو از اثرات آندروژن بر پوست جلوگیری می‌کند. اسپیرونولاکتون می‌تواند باعث نقایص مادرزادی شود، بنابراین حین مصرف این دارو به پیشگیری موثر از بارداری نیاز است. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، این دارو را مصرف نکنید.

افلورنیتین
این کرم می‌تواند رشد موهای صورت را در خانم‌ها کند سازد.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

الکترولیز
یک سوزن کوچک است که در هر فولیکول مو وارد می‌شود. سوزن، یک پالس جریان الکتریکی برای آسیب رساندن و در نهایت تخریب فولیکول ساطع می‌کند. ممکن است به چندین درمان نیاز داشته باشید.

شیوه زندگی و درمان‌های خانگی سندروم تخمدان پلی کیستیک
برای کمک به کاهش اثرات سندروم تخمدان پلی کیستیک، این روش‌ها را امتحان کنید:

وزن سالم را حفظ کنید
کاهش وزن می‌تواند سطح انسولین و آندروژن را کاهش دهد و ممکن است تخمک‌گذاری را بازگرداند. از پزشک خود در مورد برنامه کنترل وزن بپرسید و به طور منظم با متخصص تناسب اندام و متخصص تغذیه برای رسیدن به اهداف کاهش وزن ملاقات کنید.

اسپیرونولاکتون می‌تواند باعث نقایص مادرزادی شود، بنابراین حین مصرف این دارو به پیشگیری موثر از بارداری نیاز است. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، این دارو را مصرف نکنید.

کربوهیدرات‌ها را محدود کنید
رژیم‌های کم‌چرب و پر کربوهیدرات سطح انسولین را افزایش می‌دهد. اگر سندروم تخمدان پلی کیستیک دارید، از پزشک خود در مورد رژیم کم‌کربوهیدرات سئوال بپرسید.

فعال باشید
ورزش به کاهش سطح قند خون کمک می‌کند. اگر سندروم تخمدان پلی کیستیک دارید، افزایش فعالیت روزانه و شرکت در یک برنامه ورزشی منظم ممکن است مقاومت به انسولین را درمان یا حتی از آن جلوگیری کند.
همچنین به شما کمک می‌کند وزن خود را تحت کنترل داشته باشید و از ابتلا به دیابت جلوگیری کنید.

آماده شدن برای قرار ملاقات پزشک
ممکن است به پزشک متخصص زنان و زایمان، متخصص اختلالات هورمونی (متخصص غدد درون‌ریز) یا متخصص ناباروری ارجاع داده شوید.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

برای قرار ملاقات با پزشک، این کارها را انجام دهید

  • علائمی را که داشته‌اید و مدت آن‌ها را فهرست کنید.
  • تمام داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایی را که مصرف می‌کنید، از جمله دوز آن‌ها فهرست کنید.
  • اطلاعات کلیدی شخصی و پزشکی، از جمله سایر شرایط، تغییرات اخیر زندگی و عوامل استرس‌زا را فهرست کنید.
  • سئوالاتی را برای پرسیدن از پزشک خود آماده کنید.
  • سیکل‌های قاعدگی خود را یادداشت کنید.

سئوال‌هایی که باید از پزشک بپرسید
برخی از سئوالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید، عبارتند از:

  • چه آزمایش‌هایی را به شما پیشنهاد می‌کند؟
  • چگونه تخمدان پلی کیستیک بر توانایی باردار شدن تاثیر می‌گذارد؟
  • چه داروهایی را برای کمک به بهبود علائم یا توانایی باردار شدن باید مصرف کنم؟
  • چه تغییراتی در سبک زندگی برای کمک به بهبود علائم یا توانایی من برای باردار شدن توصیه می‌کنید؟
  • پیامدهای دراز مدت تخمدان پلی کیستیک برای سلامتی چیست؟
  • من شرایط پزشکی دیگری دارم. چگونه می‌توانم آنها را با هم مدیریت کنم؟
  • در طول ملاقات خود با پزشک، از پرسیدن سئوالات دیگری که برایتان پیش می‌آید تردید نکنید.

درمان قطعی تخمدان پلی کیستیک، عوارض جانبی دارد؟

پزشک چه سئوالاتی از شما می‌پرسد
پزشک احتمالا تعدادی سئوال از شما می‌پرسد که عبارتند از:

  • علائم و نشانه‌های شما چیست؟ هر چند وقت یک بار رخ می‌دهند؟
  • علائم شما چقدر شدید است؟
  • هر علامت از چه زمانی شروع شد؟
  • آخرین قاعدگی شما کی بوده؟
  • آیا از اولین باری که پریود شده‌اید، وزن اضافه کرده‌اید؟ چقدر و چه زمانی وزن اضافه کردید؟
  • آیا چیزی علائم شما را بهبود می‌بخشد، یا بدتر می‌کند؟
  • آیا در تلاش برای باردار شدن هستید، یا می‌خواهید باردار شوید؟
  • آیا مادر یا خواهر شما تا به حال به تخمدان پلی کیستیک مبتلا شده‌اند؟

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

دیابت بارداری چطور درمان می‌شود؟

دیابت بارداری چطور درمان می‌شود؟

دیابت بارداری چطور درمان می‌شود؟

از هر 5 زن در دنیا 2 نفر به دیابت دوران بارداری گرفتار می‌شوند. اگر حتی خودتان بارداری را تجربه نکرده باشید، حداقل یک خانم باردار دور و برتان سراغ داریدکه در دوران باردرای مدام نگران دیابت حاملگی و عواقبش بوده؛ تعجب هم ندارد! بیماری پیچیده و بی‌صدایی است که می‌تواند کیفیت زندگی مادر و کودک را برای همیشه تغییر دهد. 14 نوامبر هر سال به نام «روز جهانی دیابت» نامیده می‌شود تا در این روز توجه جهان به این بیماری مزمن، آمار مبتلایان و همچنین پیشگیری و درمان این پدیده روزافزون جلب شود. اما در این میان بسیاری از خانم‌ها نگران دیابت از نوع دیابت بارداری هستند.
در واقع دیابت بارداری نوعی از دیابت است که حدود ۲ تا ۱۰ درصد زنان باردار در طول دوره ۹ ماهه بارداری با آن دست به گریبان می‌شوند و به همین خاطر یکی از مشکلات شایع دوران بارداری به حساب می‌آید.

 

دیابت بارداری در بیشتر موارد با زایمان از بین می‌رود اما بعضی خانم‌ها که در بارداری دچار این نوع از دیابت می‌شوند

دیابت بارداری از کجا می‌آید؟

وقتی غذا می‌خوریم، دستگاه گوارش شروع به خرد کردن غذا می‌کند و آن را به ذراتی موسوم به «گلوکز» تقسیم می‌کند. با ورود گلوکز- که نوعی قند است- به خون، پانکراس شروع به تولید هورمونی به نام انسولین می‌کند تا گلوکز را به سوختی برای سلول‌های بدن تبدیل کند.
حالا اگر بدن قادر به تولید انسولین نباشد یا سلول‌ها در واکنش به انسولین مشکل داشته باشند، گلوکز در خون تلنبار می‌شود و سلول‌های بدن هم بدون سوخت می‌مانند و انرژی فرد تحلیل می‌رود.
با توجه به تغییرات هورمونی که در بدن خانم‌های باردار رخ می‌دهد، سلول‌ها انفعال بیشتری نسبت به انسولین نشان می‌دهند و همین می‌شود یک مشکل بزرگ برای بعضی خانم‌های باردار!
وقتی بدن به انسولین اضافی نیاز دارد، پانکراس بخش زیادی از آن را تولید می‌کند اما اگر این اندام نتواند در دوران بارداری انسولین مورد نیاز بدن را تولید کند، سطح گلوکز خون افزایش قابل توجهی پیدا می‌کند که نتیجه آن ابتلای زن باردار به دیابت دوران بارداری است.
البته دیابت بارداری در بیشتر موارد با زایمان از بین می‌رود اما بعضی خانم‌ها که در بارداری دچار این نوع از دیابت می‌شوند، ممکن است در بارداری‌های بعدی هم این مشکل را تجربه کرده و حتی بقیه عمرشان را با این بیماری درگیر باشند.
چگونه می‌توان ابتلای به دیابت دوران بارداری را تشخیص داد؟ تاثیرش بر روند حاملگی چیست؟ چه مشکلاتی برای جنین در پی دارد؟ 

تغذیه از دیابت پیشگیری می‌کند؟

می‌گویند تمبرهندی کلی خاصیت دارد که یکی از آنها مقابله با دیابت است؛ در واقع میوه تمبر هندی با کاهش فشار بر لوزالمعده موجب کاهش سطح گلوکز خون می‌شود. بعلاوه به کاهش وزن کمک کرده و در کنار بهبود مقاومت انسولین در افراد مبتلا به دیابت، چربی‌ها را کاهش می‌دهد.

 تمرهندی کلی خاصیت دارد که یکی از آنها مقابله با دیابت است

حتی خوراکی‌هایی مثل سویا، سیر و پیاز هم می‌توانند مانع از بروز دیابت در زنان شوند؛ چراکه همگی باعث افزایش ترشح انسولین در خون می‌شوند و گلوگزها را به سوخت مناسبی برای سلول‌های بدن تبدیل می‌کنند.
از آن طرف خوردن بعضی از غذاها می‌تواند باعث افزایش احتمال دیابت بارداری شوند؛ مثلا سیب‌زمینی که نشاسته زیادی دارد که سریع و راحت جذب بدن می‌شود و به همین خاطر غلظت گلوکز پلاسما، مقاومت به انسولین و خطر ابتلا به «دیابت نوع 2» (دیابت نوع دو) افزایش می‌یابد.
اگر نگران بخور نخورهای دوران بارداری هستید، اطلاعات خود را افزایش دهید تا نه تنها بارداری‌تان را به سلامت سپری کنید که احتمال بروز بیماری‌های مختلف از جمله دیابت را در فرزندتان کاهش دهید.

دیابت بارداری را با خواب خوب دور کنید

اخیرا چند تحقیق انجام شده که نشان می‌دهند احتمالا زمان خواب‌تان می‌تواند دیابت بارداری را از شما دور کند. این پژوهش‌ها نشان داده‌اند مادران بارداری که هر شب کمتر از ۶ ساعت می‌خوابند، در مقایسه با زنانی که خواب شبانه طولانی‌تری دارند، ۲ تا ۳ برابر بیشتر در معرض ابتلا به دیابت بارداری هستند.
این تحقیقات ثابت نکرده که کم‌خوابی باعث دیابت بارداری می‌شود اما ظاهرا کم‌خوابی می‌تواند بر بروز دیابت حاملگی تاثیرگذار باشد. هنوز علت این موضوع مشخص نیست اما پژوهشگران احتمال می‌دهند که تغییرات هورمونی در دوره بارداری با التهاب ناشی از کم‌خوابی دست به دست می‌دهد و نتیجه‌اش می‌تواند مقاومت به انسولین و بالا رفتن سطح قند خون باشد.

 

زمان خواب‌تان می‌تواند دیابت بارداری را از شما دور کند

ویتامین D مانع دیابت بارداری 

یافته‌های تازه محققان نشان می‌دهد کمبود ویتامین D به صورت سرم ۲۵ هیدروکسی ویتامین D که در سطح ۷۵ nmol/L یا کمتر باشد، می‌تواند در بروز دیابت بارداری موثر باشد. در این پژوهش ۱۰ ساله، محققان اطلاعاتی مثل مصرف منابع غذایی و مکمل‌های ویتامین D را در بیش از ۱۵ هزار زن در سن باروری بررسی کردند و اطلاعات دیگر مثل میزان بروز بیماری‌ها، سبک زندگی و عادات غذایی را در دوره‌های ۴ ساله در این افراد بررسی کردند.
نتیجه این پژوهش‌ها نشان دهنده ارتباطی قوی و معنی‌دار بین کمبود ذخیره ویتامین Dپیش از بارداری و بروز دیابت بارداری بود. ضمن اینکه پژوهشگران متوجه وجود رابطه عکس بین دریافت مکمل‌های ویتامین D قبل از بارداری و ابتلا به دیابت بارداری شدند.
در واقع زنانی که پیش از بارداری روزانه حداقل ۴۰۰ واحد ویتامین D دریافت می‌کردند، حدود ۳۰ درصد کمتر از زنانی که قبل از بارداری از مکمل‌های ویتامین D استفاده نمی‌کردند، در معرض دیابت بارداری قرار داشتند.

 

کمبود ویتامین D به صورت سرم ۲۵ هیدروکسی ویتامین D می‌تواند در بروز دیابت بارداری موثر باشد.
برای پخت شیرینی هایی برای افراد دیابتی می توانید به لینک زیر سر بزنید:
شیرینی‌های بدون شیرینی!!!

لیست کامل آزمایش های دوران بارداری

لیست کامل آزمایش های دوران بارداری

 لیست کامل آزمایش های دوران بارداری

اگر بچه سالمی می‌خواهید، باید مراقبت‌های دوره بارداری را به خوبی انجام دهید و یکی از مراقبت‌های مهم این دوران، آزمایش‌های رنگارنگ است! در دوره بارداری آزمایش‌ های زیادی باید انجام بدهید اما اولین آزمایش‌تان، همان است که به شما نشان می‌دهد واقعا باردار هستید!

آزمایش تست بارداری

برای آنکه بارداری سالمی داشته باشید، مهم است که هر چه زودتر بدانید باردارید و به زودی صاحب فرزند خواهید شد. اگر پریودهایتان منظم است و یک دوره‌تان به تاخیر افتاد، نشانه خوبی است اما نمی‌تواند کاملا دقیق باشد. اما دلیل دیگر می‌تواند به سادگی این باشد که شما فکر کنید باردارید! این اتفاق زندگی‌تان را تغییر می‌دهد و ذهن‌تان می‌تواند شما را از وقوع آن آگاه کند.
پس اگر فکر می‌کنید باردار هستید، با یک آزمایش خون شک‌تان را به یقین تبدیل کنید. می‌توانید از داروخانه‌ها هم کیت تشخیص سریع بارداری یا «بیبی چک» بگیرید اما در بهترین حالت، ۷۵ درصد دقت عمل دارند.
بعد از اولین آزمایش بارداری وقتی مطمئن شدید باردار هستید، حتی اگر حال‌تان خوب است، از متخصص زنان خود وقت بگیرید؛ چون ریسک‌فاکتورهای لازم باید بررسی شوند و کسی جز پزشک متخصص نمی‌تواند این کار را انجام دهد.

 

آزمایش خون اولیه

بعد از آزمایشهای اولیه بارداری ،اگر بارداری طبیعی داشته باشید، تا هفته ۲۸ تا ۳۲ بارداری، باید ماهی یکبار توسط متخصص زنان و زایمان ویزیت شوید. اما خانم‌هایی که در بارداری دچار دیابت یا پرفشاری خون می‌شوند، یا کسانی که سابقه زایمان پیش از ۳۷ هفته را دارند، باید دفعات بیشتری به متخصص مراجعه کنند.
در اولین آزمایش خون دوره بارداری، گروه خون، سطح آهن (برای تشخیص کم‌خونی)، سطح قند خون (برای تشخیص دیابت) و فاکتور RH مشخص می‌شود؛ که اگر RH خون شما منفی و RH خون پدر مثبت باشد، ممکن است جنین RH مثبت خون پدر را به ارث ببرد و در نتیجه، بدن شما شروع به تولید آنتی‌بادی‌هایی کند که می‌تواند به فرزند متولد نشده‌تان صدمه بزند!
البته با یک سری آزمایش از نظر ابتلا به بیماری‌های HIV، هپاتیت B و سفلیس هم بررسی خواهید شد و ایمنی بدن‌تان نسبت به سرخجه هم کنترل می‌شود.؛ چراکه ابتلا به این بیماری در دوره بارداری، به خصوص در ۳ ماهه اول می‌تواند باعث نقص‌های مادرزادی شود.

لزوم تست پاپ اسمیر

آزمایش پاپ اسمیر یکی از ضروری ترین آزمایشهای این دوران است.اگر به تازگی و کمی قبل از بارداری پاپ‌اسمیر نداده‌اید، حالا که باردار هستید، این آزمایش هم ضروری است چراکه می‌تواند سرطان دهانه رحم و بیماری‌های مقاربتی مثل کلامیدیا و سوزاک را در مراحل اولیه تشخیص دهد. ضمن اینکه یک نمونه ادرار هم برای تشخیص عفونت‌های مجاری ادراری از شما می‌گیرند.
فشار خون‌تان را هم برای کنترل پرفشاری خون می‌گیرند چراکه می‌تواند در پروسه انتقال خون به بندناف تاثیر بگذارد.
همه این آزمایش‌ها روتین هستند و برای تمام خانم‌های باردار انجام می‌شوند.

غربالگری ها

سری دیگری از آزمایش‌های دوره بارداری که در هفته‌های ۸ تا ۲۲ بارداری باید انجام شود، به «غربالگری» مشهورند. به طور کلی برنامه‌های غربالگری دوران بارداری بر تشخیص سندرم داون، ‌اختلالات رشد لوله عصبی جنین و اختلال‌های کرموزومی به نام‌های «تریزومی ۱۸» و «تریزومی ۱۳»- که کمتر شایع هستند- تمرکز دارد.
سندرم داون یکی از انواع اختلالات کرموزومی است. اختلالات کروموزومی زمانی بروز می‌کند که جنین به صورت شانسی کروموزم اضافه یا کم دریافت کند و از آنجا که کرموزوم‌ها حامل دستورالعمل‌های ژنتیکی هستند که نشان می‌دهد جنین چطور رشد کند، کم و زیاد شدن کروموزوم‌ها در نحوه رشد جنین تاثیرگذار است. گفتنی است از هر ۸۰۰ جنین، یکی مبتلا به سندرم داون است.
نقص لوله عصبی هم در زمان تشکیل ستون فقرات بروز می‌کند و حدود یک تا دو مورد از هزار نوزاد متولد شده این مشکل را دارند.

 

تریزومی ۱۸ هم یک اختلال کرموزومی شدید است که با سن پدر و مادر ارتباط دارد؛ برای همین سن بارداری همیشه در محاسبه نتایج غربالگری‌ها مهم و موثر است.
معمولا جواب غربالگری‌ها هم مثل بیشتر آزمایش‌ها، به صورت مثبت یا منفی است که نشان می‌دهد خطر خاصی جنین را تهدید می‌کند یا خیر؛ البته هیچ‌یک از آزمایش‌های غربالگری نمی‌توانند به طور قطعی مشخص کند که شما یا جنین مشکلی دارید اما با مشخص شدن میزان خطر وجود مشکل، می‌توان آزمایش‌های تشخیصی دقیق‌تری انجام داد و با توجه به نتیجه نهایی، می‌توان در مورد ادامه یا خاتمه بارداری تصمیم‌گیری کرد.
آزمایش‌های غربالگری در دوران بارداری، عموما شامل آزمایش خون، سونوگرافی (اسکن اولتراسوند) یا هر دوی آنهاست؛ در این آزمایش‌ها با اندازه‌گیری سطح آلفا فتاپروتئین، استریول و hCG (هورمون گونادوتروپین جفتی) و هورمون اینهیبین، مشخص می‌شود که جنین در معرض ناهنجاری‌هایی مثل سندرم داون یا اسپینا بیفیدا (مهره شکاف‌دار یا نقص لوله عصبی) قرار دارد یا خیر.

غربالگری سه ماهه اول

از آنجا که میزان مایع تجمع‌یافته پشت گردن جنین در سه ماهه اول بارداری با خطر ابتلا به سندرم داون در ارتباط است، در هفته ۱۱ تا ۱۴ بارداری میزان مارکرهای آلفافتوپروتئین و گنادوتروپین جفتی انسان اندازه‌گیری می‌شود تا مشخص شود جنین مبتلا به سندرم داون هست یا خیر.
البته تمام جنین‌ها، پشت گردنشان مایع دارند اما بسیاری از آنهایی که سندرم داون دارند، مقدار مایع بیشتری پشت گردن‌شان دارند. برای همین یک سونوگرافی موسوم به NT (nuchal-translucency به معنای فضای شفاف پشت گردن) انجام می‌شود تا ریسک ابتلا به سندرم داون و برخی مشکلات قلبی مادرزادی در جنین بررسی شود.
این سونوگرافی از روی پوست و بدون تزریق خاصی انجام می‌شود و عارضه خاصی هم برای جنین و مادر ندارد؛ پس بدون نگرانی انجامش دهید.
دقت عمل این سونوگرافی- به تنهایی- ۷۷ درصد است؛ یعنی تنها می‌تواند ۷۷ درصد از بچه‌های مبتلا به سندرم داون را تشخیص دهد.
ضمن اینکه گاهی ممکن است این اسکن احتمال بالایی از سندرم داون را در جنینی نشان دهد اما احتمال کلی ابتلا به سندرم داون در واقع کم باشد؛ این همان جواب مثبت کاذب است.
جواب مثبت کاذب در سونوگرافی NT حدود ۵ درصد است؛ یعنی احتمال بالای سندرم داون در جنین یک خانم از هر ۲۰ خانم، اشتباه محاسبه می‌شود.

 

البته ترکیب سونوگرافی NT با آزمایش خون، می‌تواند جواب دقیق‌تری در اختیارتان قرار دهد. در این آزمایش خون سطح هورمون بتا hCG و پروتئین PAPP-A اندازه‌گیری می‌شود؛ معمولا سطح هورمون بتا hCG در بچه‌های مبتلا به سندرم داون بالا و مقدار پروتئین PAPP-A کم است. به این ترتیب، با ترکیب آزمایش خون و سونوی NT دقت این آزمایش به ۹۰ درصد افزایش می‌یابد.
در هفته ۱۱ تا ۱۴ بارداری، یا زمانی که اندازه جنین بین ۴۵ تا ۸۴ میلی‌متر است، NT کمتر از ۵/۳ میلی‌متر استاندارد محسوب می‌شود که این عدد، به نسبت رشد جنین بیشتر می‌شود و معمولا عدد ۹/۲ برای NT این جنین‌ها طبیعی است. با این حال از هر ۱۰ جنین، میزان NT نُه تایشان بین ۵/۲ تا ۵/۳ است و سندرم داون هم نخواهند داشت.
اما با افزایش NT احتمال سندرم داون و سایر ناهنجاری‌های کروموزومی افزایش می‌یابد. برای مثال، جنینی با NT ۶ میلی‌متری، در معرض خطر بالایی از سندرم داون و دیگر ناهنجاری‌های کرموزومی . مشکلات قلبی قرار دارد و این مقدار مایع برای جنین‌ها بسیار نادر است.
البته NT نرمال به تنهایی نمی‌تواند کافی باشد و آزمایش خون و فاکتورهای دیگری از جمله سن مادر در نتیجه نهایی تست تاثیرگذار هستند.

 

غربالگری سه ماهه دوم

در غربالگری سه ماهه دوم، یک آزمایش خون بین هفته‌های ۱۴ تا ۲۲ بارداری انجام می‌شود و باز هم با اندازه‌گیری آلفا فتوپروتئین و گنادوتروپین جفتی انسان در خون مادر، احتمال بروز سندرم داون، نقص لوله عصبی و تریزومی ۱۸ را در جنین بررسی می‌کند و یکی از دقیق‌ترین تست‌هایی است که انجام می‌شود.
در واقع میزان تشخیص آلفافتوپروتئین در غربالگری سه ماهه دوم، با دقت بیش از ۹۵ درصد، سندرم داون بیش از ۸۰ درصد و تریزومی ۱۸ با دقت ۷۰ درصد انجام می شود.
البته دقت نتیجه این آزمایش، وابسته به سن بارداری است. اگر سن بارداری جنین به طور دقیق مشخص نشده باشد ممکن است نتایج به صورت کاذب بالا و پایین شود. ضمن اینکه تشخیص این نارهنجاری‌های کروموزومی در بارداری‌های چند قلویی سخت‌تر است.
ضمن اینکه وجود احتمال خطر به این معنا نیست که حتما سندرمی در جنین وجود دارد اما در صورت وجود احتمال خطر پزشک یا متخصص ژنتیک درباره انجام تست‌های تکمیلی بیشتر با شما صحبت خواهد کرد.
غربالگری سه ماهه دوم به تمام زنان زیر ۳۵ سال توصیه می‌شود؛ اما اگر بالای ۳۵ سال سن دارید، جنین‌تان بیشتر از جنین مادران جوانتر در معرض ناهنجاری‌های کروموزومی قرار دارد. بنابراین باید آزمایش آمنیوسنتز یا آزمایش CVS (نمونه‌برداری از پرزهای جفتی جنین) یا حتی سونوگرافی برایتان انجام شود که در ادامه بیشتر در موردش صحبت می‌کنیم.

چه کسانی باید غربالگری شوند؟

با اینکه لازم نیست همه خانم‌های باردار، آزمایش غربالگری انجام دهند و این بستگی به خود شما دارد که بخواهید این کار را انجام دهید یا نه، از آنجا که برخی از آزمون‌های غربالگری می‌تواند برخی بیماری‌های عفونی مادر و غربالگری چشم برای وجود دیابت بارداری را تشخیص دهد، نتایج این آزمایش‌ها باعث می‌شود بیماری‌ها زودتر شناسایی و درمان شوند.
بنابراین اگر دودل هستید که این آزمایش‌ها را انجام بدهید، حتما با پزشک‌تان مشورت کنید. ضمن اینکه لزوم انجام غربالگری سه ماهه دوم بارداری، بسته به نظر پزشک‌تان است؛ چراکه ممکن است برای بررسی نهایی و کلی، نیازمند انجام غربالگری یکپارچه باشد که برای این غربالگری، مادر باید هر دو غربالگری سه ماهه اول و دوم را انجام داده باشد. ضمن اینکه اگر سن‌تان بالای ۳۴ سال باشد، انجام این آزمایش‌ها ضرورت بیشتری پیدا می‌کنند.

آزمایش تیروئید

آزمایش تیروئید قبل از بارداری یکی از آزمایش‌های مهمی است که هر وقت قصد باردار شدن دارید، باید انجامش دهید؛ چون در دوره بارداری، جنین ید مورد نیازش را از بدن مادر می‌گیرد، بارداری باعث کاهش ید در بدن مادران می‌شود. بنابراین بهتر است قبل از بارداری از نظر عملکرد غده تیروئید بررسی شوید. 
از آنجا که تکامل سیستم عصبی جنین توسط هورمون‌های بدن مادر انجام می‌شود، بنابراین مادر باردار باید از نظر غده تیروئید وضعیت مناسبی داشته باشد. کم کاری تیروئید زمانی ایجاد می‌شود که غده تیروئید نتواند به اندازه نیاز بدن، هورمون تولید کند و باعث بروز بیماری کم‌کاری مادرزادی تیروئید و اختلال در رشد مغز و دستگاه عصبی جنین می‌شود. اما در صورت مصرف دارو و تنظیم دوز مناسب، همه این عوارض قابل پیشگیری هستند.
یادتان باشد آزمایش تیروئید حتما باید در دوره بارداری هم انجام شود چراکه در این دوران هم ممکن است مادر دچار کم‌کاری تیروئید شود. اگر می‌خواهید درباره تیروئید قبل از بارداری بدانید این مطلب را بخوانید.

 

آزمایش‌های خاص

قبلا هم گفتیم که سن مادر در بروز ناهنجاری‌های کروموزومی در جنین بسیار تاثیرگذار است. بنابراین بسته به نتیجه آزمایش خون در غربالگری‌ها، سن مادر (۳۵ به بالا) یا سابقه خانوادگی مادر، پزشک مشخص می‌کند که به چه آزمایش‌های دیگری نیاز دارد. مثلا ممکن است آزمایش CVS (نمونه‌برداری از پرزهای جفتی جنین) یا آمنیوسنتز انجام دهند که هر دویشان می‌توانند با دقت بیشتری، احتمال وجود سندرم داون و دیگر ناهنجاری‌ها را تشخیص دهند.
CVS معمولا بین هفته ۱۰ تا ۱۲ بارداری انجام می‌شود؛ ممکن است این آزمایش با وارد کردن یک لوله نازک به رحم، به صورت واژینال، انجام شود و از بافت «پرزهای کوریون» که جفت را می‌سازند، نمونه برداری کنند. اما این کار را با وارد کردن سوزن به دیواره شکم و گرفتن یک نمونه از بافت هم انجام می‌دهند..
در تست آمنیوسنتز هم که بین هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ بارداری انجام می‌شود، سوزنی از دیواره شکم وارد رحم شده، مقداری از مایع آمنیوتیک را خارج می‌کند. هر دوی این روش‌ها همراه با احتمال ضعیفی از سقط جنین همراه هستند.

دوباره قند!

بین هفته‌های ۲۴ تا ۲۸ بارداری، دوباره وضعیت دیابت مادر یا قند بارداری بررسی می‌شود چراکه بعضی‌ها دچار دیابت بارداری می‌شوند که البته معمولا بعد از زایمان رفع می‌شود. همچنین بیمارانی که RH خون‌شان منفی است، از نظر وجود آنتی‌بادی‌های RH بررسی می‌شوند که ممکن است این کار با چند تزریق درمان شود.

بیماری‌ های عفونی

یکی دیگر از آزمایشهای دوران بارداری آزمایش سفلیس و سوزاک است.در پایان بارداری، یعنی بین هفته‌های ۳۲ تا ۳۶، ممکن است دوباره از نظر ابتلا به سفلیس یا سوزاک و البته استرپتوکوکی‌های گروه B (GBS) بررسی شوید که نوعی باکتری است و می‌تواند باعث مننژیت یا عفونت خونی در نوزادان شود؛ اگر جواب آزمایش GBS مثبت باشد، در طول زایمان به شما آنتی‌بیوتیک می‌دهند تا خطر انتقال باکتری به نوزاد کاهش یابد.

آزمایش های خاص تر!

همه این آزمایش‌هایی که گفته شد، با توجه به سابقه نژادی یا فامیلی انجام می‌شود و همگی آزمایش‌های روتین هستند. اما برخی جمعیت‌ها، در معرض ابتلا به بیماری‌های خاصی قرار دارند که بررسی‌های دوره بارداری، می‌تواند احتمال بروز آن بیماری را در جنین کاهش دهد؛ بنابراین خانم‌های باردار، با توجه به نژادشان، ممکن است تحت آزمایش‌های دیگری هم قرار بگیرند.
همچنین اگر سابقه ابتلا به بیماری‌هایی مثل «دیستروفی عضلاتی»، هموفیلی، فیبروز کیستیک را در خانواده‌تان دارید، ممکن است نیازمند مشاوره ژنتیک باشید. مشاوران ژنتیک نمی‌توانند شما یا نوزاد متولد نشده‌تان را درمان کنند اما درباره ریسک فاکتورهایی با شما صحبت می‌کند که ممکن است بارداری شما را تحت تاثیر قرار دهد و شما را آگاه می‌کند.
زمانی که پیش از تولد نوزاد آگاه می‌شوید- حتی زمانی که متوجه می‌شوید شما و همسرتان هردو ناقل یک بیماری خاص هستید- فرصت کافی دارید تا از لحاظ احساسی برای روبه‌رو شدن با شرایط ناشی از آن بیماری آماده شوید، می‌توانید متخصص آن بیماری را پیدا کنید و خلاصه اینکه وقتی برای شرایطی خاص آماده باشید، احساس می‌کنید کنترل امور را در دست دارید و همین موضوع آرام‌تان خواهد کرد.
هرچند تا آزمایش که مجبور شدید در طول بارداری دهید، مهم نیست؛ فقط آرامش خود را حفظ کنید. یادتان باشد بسیاری از جنین‌ها سالم هستند و با مراقبت‌های مادر از خود و جنین، سالم به دنیا می‌آیند.

 

آزمایش دیابت بارداری چیست و چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش دیابت بارداری چیست و چگونه انجام می‌شود؟
آزمایش دیابت بارداری چیست؟ آزمایش دیابت بارداری آزمایشی است که معمولا در هفته بیست و چهارم بارداری برای تشخیص دیابت بارداری انجام می‌شود.

بیا نی نی | مادر و کودک – دیابت بارداری بیماریی است که حدود 4 درصد از زنان در دوران بارداری خود به آن دچار می‌شوند. این بیماری معمولا بعد از هفته بیست و چهارم بارداری تشخیص داده می‌شود و علائم آن شامل دفع قند از ادرار و افزایش قند خون می‌باشد. با توجه به اینکه دیابت بارداری می‌تواند خطراتی برای جنین و مادر به همراه داشته باشد، پیشگیری و کنترل این بیماری در دوران بارداری امری ضروری است.

آزمایش دیابت بارداری

همانند بسیاری از بیماری‌ها تشخیص قطعی این بیماری از طریق آزمایش صورت می‌پذیرد؛ بدین صورت که برای تمام زنان باردار در هفته 24 تا 28 بارداری این آزمایش از طرف پزشک درخواست می‌شود. اما اگر شما خصوصیاتی همانند موارد زیر را داشته باشید ممکن است پزشک شما انجام آزمایش دیابت بارداری را لازم نداند:

  • بارداری در سن کمتر از 25 سال
  • عدم سابقه دیابت به صورت خانوادگی
  • فقدان سابقه بالا بودن قند خون
  • وزن متناسب
  • عدم سابقه به دنیا آوردن کودک بزرگ و…

اما این آزمایش چگونه انجام می‌شود؟ برای غربالگری دیابت بارداری، قند خون در دو مرحله اندزاه‌گیری می‌شود: قند خون ناشتا و قند خون پس از دو ساعت از صرف غذا که این غذا باید حاوی 50 گرم گلوکز باشد. (این غذا معمولا شربتی است که شیرین است و طعم بدی ندارد) مطابق نظر برخی از آزمایشگاه‌ها قند خون 135 گرم در هر دسی‌لیتر مرزی است و در برخی دیگر از آزمایشگاه‌ها 140 میلی‌گرم در هر دسی لیتر را معیار ابتلا به دیابت می‌دانند.

آزمایش دیابت بارداری چیست و چگونه انجام می‌شود؟

روش دیگر برای تشخیص این بیماری استفاده از تست تحمل گلوکز خوراکی (OGTT= oral glucose tolerance test) است. این روش رایج‌ترین راه برای تشخیص دیابت بارداری است. در این آزمایش بعد از مصرف مقداری مواد غذایی که حاوی 100 گرم گلوکز باشد، قند خون برای سه مرحله اندازه‌گیری می‌شود. نتایج این آزمایش بر حسب زمان شامل موارد زیر می‌باشد:

اگر در دو بار نمونه گیری، قند خون نمونه بیشتر یا مساوی اعداد جدول فوق باشد، دیابت بارداری تشخیص داده می‌شود. برای مطالعه کامل در خصوص دیابت بارداری کلیک نمائید.

چند نکته در خصوص انجام آزمایش دیابت بارداری

میزان نرمال قند خون اعلام شده توسط آزمایشگاه‌های مختلف متفاوت است.

زمان و لزوم انجام سایر آزمایشات مورد نیاز برای شما توسط پزشک شما تعیین می‌شود (همانند سنجش میزان کتون موجود در خون و یا ادرار)

لزوم استفاده از دستگاه کنترل قند خون و زمان‌های کنترل توسط پزشک شما تعیین می‌شود. اگر شما طبق دستور پزشک معالجتان نیاز به کنترل قند خونتان با دستگاه گلوکومتر دارید حتما پس از هر بار چک قند خونتان آن را در دفترچه مخصوصتان ثبت کنید و در زمان ویزیت پزشک همراه خود داشته باشید.

با توجه به اینکه دیابت بارداری معمولا پس از زایمان از بین می‌رود شما می‌توانید 12-6 هفته پس از زایمان برای اندازه‌گیری میزان قند خون خود اقدام کنید.

خانم‌هایی که سابقه ابتلا به دیابت بارداری را دارند باید به خاطر داشته باشند احتمال بروز دیابت در حاملگی بعدی‌شان و همینطور احتمال ابتلای آنها به دیابت نوع دو زیاد می‌باشد.

منبع: تبیان – بنیاد بین المللی کنترل و پیشگیری دیابت

دیابت بارداری چیست؟ – علت، علائم، عوارض و راه های درمان

خطرات دیابت بارداری - عوارض دیابت بارداری
دیابت بارداری از انواع بیماری‌هایی است که در 4 درصد زنانی که باردار می‌شوند رخ می‌دهد. از نشانه‌های ظهور دیابت بارداری می‌توان به تاری دید، افزایش اشتها و احساس خستگی اشاره کرد. دیابت بارداری در صورت عدم رسیدگی و درمان با عوارضی همچون نقص مادرزادی نوزاد، سقط جنین، مسمویت بارداری و … همراه است.

در ابتدا به طور خلاصه به بیماری دیابت اشاره خواهیم کرد تا با علت بروز آن آشنا شوید. پس از صرف غذا و در طی عمل هضم، کربوهیدارت‌ها در دستگاه گوارش به گلوکز تبدیل می‌شوند. در ادامه گلوکز وارد جریان خون شده و توسط هورمون انسولین که توسط لوزالمعده ترشح می‌شود به داخل سلول‌های بدن منتقل می‌شود تا در آنجا بسوزد و انرژی تولید شود.

حال اگر فردی به بیماری دیابت مبتلا باشد، انسولین به مقدار کافی ترشح نمی‌شود و یا اینکه سلول‌ها نمی‌توانند از انسولین استفاده کنند و گلوکز وارد سلول‌ها نمی‌شود، در نتیجه میزان گلوکز (قند) خون بالا می‌رود و به اصطلاح فرد دچار بیماری دیابت می‌شود.

 

دیابت بارداری چیست؟

اگر افزایش قند خون شما برای اولین بار در بارداری اتفاق بیفتد، شما دچار دیابت بارداری شده‌اید. این بیماری تقریبا در 4 درصد از بارداری‌ها اتفاق می‌افتد و علت دقیق آن مشخص نیست. با این وجود برخی از سرنخ‌ها در تشخیص زودرس این بیماری موثر واقع می‌شود.

این بیماری در حقیقت عدم تحمل گلوکز است (عدم تحمل گلوکز (IGT) عارضه‌ی پیش‌دیابتی است که با مقاومت به انسولین و افزایش خطر بیماری‌های قلبی – عروقی همراه است.) که می‌تواند به بروز مشکلات کاملاً جدی در مادر و جنین منجر شود. این بیماری معمولا بین هفته بیست و چهارم بارداری تا هفته بیست و هشتم بارداری ظاهر می‌شود که همزمان با آن هورمون لاکتوژن جفتی توسط جفت ترشح شده و باعث ایجاد کاهش حساسیت به انسولین در مادر می‌شود.

(نکته: هورمون لاکتوژن جفتی (HPL) هورمونی است که توسط جفت تولید می‌شود و بر روی متابولیسم گلوکز و پروتئین تاثیر دارد.)


بیشتر بدانید:
 آزمایش دیابت بارداری چیست و چگونه انجام می‌شود؟

علت دیابت بارداری چیست؟

تقریباً در اکثر زنان درجاتی از اختلال عدم تحمل گلوکز به دلیل تغییرات هورمونی که در طی بارداری بوجود می‌آید، ایجاد می‌شود. بدین معنا که مقدار قند خون در زنان باردار افزایش می‌یابد، ولی نه به اندازه‌ای که بتوان آن را بیماری دیابت در نظر گرفت.

در دوران بارداری افزایش یک سری از هورمون‌های ترشح شده از جفت، به انتقال مواد غذایی از مادر به جنین و در نتیجه به پیشرفت رشد جنین کمک می‌کنند. اما قسمت دیگری از هورمون‌هایی که توسط جفت ترشح می‌شوند، از طریق ممانعت از عملکرد انسولین مانع از افت قند خون مادر می‌شوند. لذا در طی بارداری، این هورمون‌ها زمینه اختلال عدم تحمل گلوکز (یا همان افزایش قند خون) را فراهم می‌کنند.

از طرف دیگر بدن شما برای جلوگیری از افزایش قند خون مجبور خواهد بود انسولین بیشتری ترشح کند تا قند به درون سلول‌ها منتقل شود و برای تولید انرژی در اختیار سلول‌های بدن قرار گیرد. این وظیفه را لوزالمعده بر عهده دارد. سلول‌های موجود در لوزالمعده مادران، اغلب توانایی تولید انسولین بیشتر (در حدود ۳ برابر حد طبیعی) را برای غلبه بر اثر هورمون‌های بارداری افزایش دهنده قند خون دارند. اگر چنانچه لوزالمعده نتواند انسولین را به میزان کافی ترشح کند، میزان قند خون افزایش می‌یابد و در نهایت منجر به دیابت بارداری می‌شود.

از طرف دیگر عواملی همچون اضافه وزن قبل از بارداری، وجود قند در ادرار، اختلال تحمل گلوکز، سابقه ارثی دیابت، سابقه زایمان کودک با وزن بیش از 4 کیلوگرم در گذشته، سابقه مرده زایی، وجود مایع آمنیوتیک بیش از حد در کیسه آمنیوتیک و سابقه ابتلا به دیابت در بارداری خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.

 

علائم دیابت بارداری چیست؟

اگر هر یک از نشانه‌های زیر را در خود مشاهده کردید برای بررسی به پزشک مراجعه نمائید. چرا که علائم دیابت بارداری شبیه سایر نشانه‌های مرتبط با بارداری است و تشخیص آن بسیار سخت است.

  • افزایش اشتها: با وجود آنکه ولع به خوردن از علائم این بیماری است ولی علی‌رغم آن زن باردار ممکن است دچار کاهش وزن شود.
  • تشنگی زیاد: زن باردار مبتلا به دیابت در بارداری دچار تشنگی زیاد می‌شود؛ زیرا بدن برای رقیق کردن گلوکز بالا در خون، آب و مایعات بیشتری طلب می‌کند.
  • تاری دید: بدن برای رقیق کردن خون، مایعات را از بافت‌ها به سمت خون بیرون می‌کشد؛ در این میان آب عدسی چشم نیز می‌تواند تحت تاثیر این بیمرای خارج شود که در نهایت این عمل تمرکز بینایی را تحت تأثیر قرار داده و باعث تاری دید می‌شود.
  • احساس خستگی: به دلیل اینکه در اثر این بیماری بدن نمی‌تواند به طور مناسب از قند خون (گلوکز) به عنوان سوخت برای تولید انرژی استفاده کند انرژی بدن کم شده و باعث احساس خستگی می‌شود.
  • تکرر ادرار: مصرف زیاد مایعات در اثر تشنگی زیاد باعث دفع بیش از حد ادرار می‌شود.
  • بروز عفونت در بدن: بیماری دیابت باعث کاهش توانایی بدن در مقابله با عفونت‌ها می‌شود و باعث بروز عفونت‌هایی همچون عفونت مثانه، عفونت واژن (بخصوص عفونت قارچی در بارداری) و سایر عفونت‌های دیگر می‌شود.

 

عوارض دیابت بارداری چیست؟

این بیماری می‌تواند بر روی رشد جنین اثر منفی داشته باشد در ادامه به سایر این عوارض اشاره خواهیم کرد:

  • بروز نقص‌های مادرزادی
  • سقط جنین
  • رشد بیش از حد کودک
  • افزایش مایع آمنیوتیک
  • مسمومیت بارداری
  • خطر ابتلا به فشارخون بالا

 

خطرات دیابت بارداری - عوارض دیابت بارداری

راه های کنترل و درمان دیابت بارداری

اگر شما به این بیماری مبتلا شده‌اید برای کنترل و درمان توصیه‌های زیر را به احتمال زیاد دریافت خواهید کرد:

کنترل و بررسی منظم سطح خون در طول روز: در مراحل اولیه به بیمار توصیه می‌‌شود که در طی روز ۴ بار قند خون را با دستگاه‌های اندازه‌گیری قند خون کنترل نماید: این چهار بار شامل زمان‌های قبل از صبحانه و ۲ ساعت پس از هر وعده غذایی می‌باشد. در برخی مواقع ممکن است کنترل قند خون قبل از همه وعده‌های غذایی نیز لازم گردد. البته بعد از طی مرحله حاد، نیاز به این میزان اندازه گیری نخواهد بود.

بررسی وجود کتون در ادرار: وجود کتون در ادرار نشانه آن است که بدن نمی‌تواند قند را برای منبع انرژی بشکند؛ درنتیجه دیابت کنترل نشده است.

انتخاب رژیم غذایی مناسب در بارداری: یکی از راهکارهای مطمئن برای کنترل قند خون در طول روز، نظم غذایی مناسب است. بر همین اساس پزشک شما از شما می‌خواهد که دریافت کالری از مصرف خوراکی‌ها را در چند نوبت منظم در طول روز توزیع کنید. پزشک معالج از بیمار می‌خواهد که مصرف غذای روزانه خود را یادداشت کند. همچنین یادداشت نمودن مصرف قند و شکر خانگی، به پرهیز از مصرف بی رویه قندهای ساده کمک خواهد کرد. در نظر داشته باشید که یک رژیم مناسب برای دیابت بارداری شامل مصرف غذاهای سالم و پرهیز از مصرف غذاهای چرب، پرنمک و یا حاوی شکر است.

رژیم غذایی دیابت بارداری

نکته: گنجاندن اقلام فیبردار در رژیم غذایی دیابت بارداری مفید است و توصیه می‌شود به جای منابع کربوهیدرات ساده، از انواع غلات سبوس دار استفاده شود.


بیشتر بدانید:‌
 رابطه ورزش و دیابت چیست؟

داشتن فعالیت ورزشی: داشتن پیاده‌روی منظم در کنترل سطح قند خون بسیار مفید است. اما در نظر داشته باشید که لازم است برای جلوگیری از بروز عوارض مرتبط با فعالیت بدنی، حتماً با پزشک خود مشورت نمایید.

مصرف انسولین در بارداری: انسولین تنها داروی دیابتی است که مصرف آن در طی بارداری در صورت عدم کنترل قند خون به بیمار توصیه می‌گردد.

 

گروه سلامت بیا نی نی

دیابت را بهتر بشناسیم

دیابت را بهتر بشناسیم

دیابت را بهتر بشناسیم

دیابت یکی از بیماری‌های رایج در سراسر دنیاست. اهمیت پیشگیری از این بیماری باعث شد تا به سراغ شیوا فرجی، کارشناس ارشد تغذیه برویم و از او بخواهیم درباره این بیماری اطلاعات بیشتری به ما بدهد.

دیابت چیست؟

فرجی ابتدا به شناخت درست از بیماری دیابت اشاره می‌کند و آن را اینطور توضیح می‌دهد:  بدن ما برای تولید انرژی خود نیاز به سوخت دارد که این سوخت را از مواد غذایی به دست می‌آورد. تمام سوخت و ساز و فرآیند متابولیسم بدن، مواد غذایی را به قند گلوکز تبدیل و در جریان خون به مصرف سلولی می‌رساند.
اگر قند به هر علتی وارد سلول نشود قند خون افزایش می‌یابد. علت این موضوع نیز به شرایط انسولین در خون برمی‌گردد. یعنی یا مقدار انسولین در خون کم است یا عملکردش ضعیف است. هرمون انسولین نیز از غذه پانکراس ترشح می‌شود که قند را داخل سلول می‌فرستد.

چند نوع دیابت داریم؟

این کارشناس ارشد تغذیه در ادامه به تشریح انواع دیابت می‌پردازد و می‌گوید: دو نوع دیابت در دنیا وجود دارد که با نام دیابت نوع یک و دیابت نوع دو شناخته می‌شوند.

دیابت نوع یک:

در این نوع از دیابت غده پانکراس انسولین را تولید نمی‌کند یا خیلی کم تولید می‌کند که باعث می‌شود کارکرد لازم را در بدن نداشته باشد. این نوع از دیابت بیشتر از دوران کودکی یا نوجوانی در افراد بروز پیدا می‌کنند. در واقع این نوع از دیابت نوعی از بیماری خودایمنی است وعامل وراثت نیز در این نوع از دیابت موثر است.
 

دیابت نوع یک نوع از دیابت نوعی از بیماری خودایمنی است وعامل وراثت نیز در این نوع از دیابت موثر است.

دیابت نوع دو:

این نوع از دیابت را در کودکی یا نوجوانی در بدن فرد نمی‌بینیم. بلکه بیماری دیابت نوع دو در افراد با میانگین بالای 40 سال دیده می‌شود. در کشور ما اما میانگین سن بروز این بیماری به 35 سال کاهش یافته است که آمار بسیار نگران کننده‌ای است. در دیابت نوع دو انسولین در بدن تولید می‌شود اما کافی نیست یا به میزانی است که بدن نسبت به آن مقاوم شده است.

علت بروز دیابت نوع دو به رژیم غذایی و نحوه زندگی امروز ما برمی‌گردد. تغذیه نادرست، استفاده از فست‌فودها، غذاهای چرب و ناسالم، نبود سبزیجات تازه و میوه‌ها در رژیم غذایی، کم تحرکی و عدم ورزش روزانه و… یک الگوی نامناسب از زندگی را تشکیل می‌دهد که به تدریج به شیوه زندگی برخی از ما تبدیل می‌شود و این شیوه نادرست در نهایت منجر به بروز بیماری‌هایی مانند دیابت می‌شود.
 

چرا دیابت خطرناک است؟ 

شیوا فرجی، کارشناس ارشد تغذیه، درباره عوارضی که دیابت در بدن ایجاد می‌کند، تاکید می‌کند: در هر دو نوع دیابت یک وجه اشتراک وجود دارد و آن این است که میزان قند در جریان خون افزایش پیدا می‌کند.
چون قندی که برای سوخت سلولی از مواد غذایی به دست آمده، نمی‌تواند به مصرف سلولی برسد و در جریان خون باقی می‌ماند که باعث می‌شود میزان قند خون را در آزمایش قندخون فرد بالاتر از حد طبیعی نشان دهد.
به این وضعیت هایپرگلاسمی گفته می‌شود که اگر استمرار پیدا کند و سال‌ها ادامه داشته باشد عوارض جدی برای بدن به همراه دارد.

دیابت اعضای مختلف بدن را درگیر می‌کند. بالارفتن قند خون برای بدن خطرناک است و کلیه‌ها، شبکه چشم، عروق پا و… را درگیر می‌کند. به همین علت در بیماران دیابتی عوارضی مانند از دست دادن چشم، از کار افتادن کلیه‌ها یا حتی قطع پا را مشاهده می‌کنیم.

در دیابت قند خون بالا می‌رود یا پایین؟

در دیابت قند خون بالا می‌رود یا پایین؟

در دیابت قند خون بالا می‌رود یا پایین؟

نی‌نی سایت: در مطلب قبلی با عنوان «دیابت را بهتر بشناسیم» درباره تعریف این بیماری و انواع آن صحبت کردیم. در این مطلب از کارشناس‌ارشد تغذیه، شیوا فرجی، درخواست می‌کنیم که ما را با علائم، عوارض و پیشگیری از دیابت بیشتر آشنا کند.

او می‌گوید: بیماران دیابتی اصولا با تزریق انسولین شناخته می‌شوند. البته افرادی که دچار دیابت نوع یک هستند باید حتما انسولین تزریق کنند اما در نوع دو اگر ورزش و رژیم غذایی را رعایت کنند نیاز به تزریق انسولین پیدا نمی‌کنند. البته در بعضی افراد دیده می‌شود که به خاطر عدم رعایت رژیم غذایی و نداشتن تحرک مناسب 5 سال یا حتی 10 سال است که تحت درمان دارویی هستند اما بهبود پیدا نمی‌کنند.

علائم دیابت چیست؟

فرجی درباره علائم دیگر این بیماری توضیح می‌دهد: در دیابت نوع یک، اگر پرهیز غذایی نداشته باشند، ورزش نکنند، انسولین خون تنظیم نشود یا مثلا تحت فشار و استرس و اضطراب یا بیماری دیگری علاوه بر دیابت باشند که موجب به هم ریختن انسولین شود اصطلاحا دچار پرنوشی و در پی آن تکرر ادرار می‌شوند. یعنی نوعی عطش که باعث می‌شود آب زیادی بنوشند و باز هم تشنه باشند و به دلیل نوشیدن آب زیاد دچار تکرر ادارار شوند.

 

بیماران دیابتی اصولا با تزریق انسولین شناخته می‌شوند

از دیگر علائم این دیگر این بیماری کاهش ناگهانی وزن با وجود اشتهای زیاد و پرخوری است. با وجد اینکه فرد گرسنه است و غذای زیادی مصرف می‌کند اما اشتهای زیادی هم دارد و جالب اینکه لاغر هم می‌شود.

از طرفی فرد مبتلا به دیابت نوع یک خستگی مزمن و همیشگی دارد که همراه با ضعف و بی حالی است چون سیستم ایمنی بدن پایین است و درگیری بدن با عفونت‌ها، باکتری‌ها و ویروس‌ها نیز بیشتر است. به همین دلیل هم عفونت‌های پوستی و ادراری در این افراد بیشتر دیده می‌شود.

گفتیم که در بیماری دیابت، قند موجود در جریان خون که برای سوخت سلولی در نظر گرفته شده است نمی‌تواند وارد سلول شود و به مصرف سلول برسد. بنابراین سلول گرسنه می‌ماند و انرژی لازم ندارد. دلیل لاغر شدن افراد مبتلا به این نوع از دیابت نیز همین است. وقتی این قند نتواند جذب سلول شود در جریان خون باقی می‌ماند. اما این قند اضافی باید از بدن دفع شود و به همین علت نیاز به نوشیدن آب بیشتر در فرد ایجاد می‌شود.

به همین علت این افراد پر ادراری و پرنوشی می‌گیرند. برای تشخیص دیابت از ادرار فرد نمونه می‌گیرند و اگر میزان قند خون در ادرار بیش از حد معمول باشد نشان دهنده بیماری دیابت است.

 

پایین رفتن قند خون هم خطرناک است؟

شیوا فرجی، کارشناس‌ارشد تغذیه در ادامه می‌گوید: در بیمار دیابتی نوع یک علاوه بر اینکه بالا رفتن قند خون باید کنترل شود، باید مراقب افت قند خون نیز بود. به این حالت در اصطلاح پزشکی هیپوگلاسمی گفته می‌شود. این اتفاق در صورتی می‌افتد که بیمار دیابتی انسولین اضافی تزریق کند یا در زمان و دوز انسولین تجویزی پزشک دست ببرد یا غذای کم یا در زمان نامناسب با تزریق انسولین بخورد.

اگر میزان قند خون بیمار دیابتی به کمتر از 70 میلی گرم برسد دچار هیپوگلاسمی (افت قند) می‌شود در این حالت آدرنالین در بدن ترشح می‌شود و حالت بیمار پرتنش و عصبی می‌شود. سردرد، عرق کردن، سوزن سوزن شدن اعضای بدن، بی حسی لب‌ها، حالت تهوع و… از علائم دیگر افت قند هستند.

افت قند نیز مانند بالارفتن قند خطرناک است و حتی در مواردی خطر و عوارض آن بیشتر است. اگر بیمار دیابتی متوجه افت قند نشود ممکن است به صورت ناگهانی دچار تشنج شود یا به کمای دیابتی دچار شود که این کما می‌تواند به سلول‌های مغز او آسیب برساند و آنها را از بین ببرد.
ادامه دارد….

آنچه والدین باید درباره دیابت کودکان بدانند!

آنچه والدین باید درباره دیابت کودکان بدانند!
دیابت کودکان دارای نوع ۱ و نوع ۲ می‌باشد که هر دوی آن در جهان در حال افزایش است. والدین باید درباره نحوه برخورد با آن، درمان، الگوی تغذیه‌ای کودک و میزان و روش تزریق انسولین به طور کامل اطلاع داشته باشند. در این مقاله انواع دیابت کودکان، روش‌های درمانی آن و آنچه والدین باید در این باره بدانند توضیح داده شده است.

آنچه والدین باید درباره دیابت کودکان بدانند!

در سال ۲۰۱۷ انجمن بین المللی سلامت گزارش کرد ۲۰۸۰۰۰ کودک و نوجوان زیر ۲۰ سال در امریکا به دیابت نوع ۱ و نوع ۲ مبتلا هستند. همچنین هر ساله دیابت نوع یک، ۱/۸ درصد و دیابت نوع دو، ۴/۸ درصد افزایش می‌یابد. در سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به تعداد ۱۷۹۰۰ نفر زیر ۲۰ سال به دیابت نوع یک و به تعداد ۵۳۰۰ نفر ۱۰ تا ۱۹ ساله به دیابت نوع دو مبتلا شدند.

هر ساله ۱۷ کودک از ۱۰۰ هزار کودک در حال ابتلا به دیابت هستند که علت اصلی آن چاقی و رژیم‌های ناصحیح تغذیه‌ای است. تقریباً ۹۰% از کودکان و نوجوانانی که از دیابت رنج می‌برند به دیابت نوع ۱ دچار هستند که البته این آمار در مناطق مختلف دنیا متفاوت است. 

همانطور که در جهان، دیابت مخصوصاً دیابت کودکان در حال افزایش است این نگرانی نیز وجود دارد که دیابت در کودکان و نوجوانان در اوایل زندگی، فرد را با چالش‌های زیادی روبرو کند. همچنین باید بدانیم که تشخیص علائم و نشانه‌های دیابت در بهبود سریع‌تر و درمان زودتر آن بسیار کمک کننده است. 

آنچه والدین باید درباره دیابت کودکان بدانند!

برخی از حقایق درباره دیابت کودکان

  1. هم دیابت نوع یک و هم دیابت نوع دو در میان مردم در حال افزایش است.
  2. مشکلات استفاده از انسولین همچنان وجود دارد.
  3. علائم دیابت نوع یک در کودکان فقط پس از چند هفته ظهور می‌کند ولی علائم دیابت نوع دو مدت بیشتری طول می‌کشد تا ظاهر شود. 
  4. عوارض دیابت کنترل نشده نوع دو، بیماری‌های کلیوی و چشمی است.

انواع دیابت کودکان

دیابت نوع یک و دو متفاوت است ولی در درمان هر دو باید از انسولین استفاده شود.

دیابت نوع یک چیست؟

دیابت نوع ۱ را قبلاً دیابت نوجوانی نیز می‌نامیدند. این نوع دیابت زمانی رخ می‌دهد که پانکراس توانایی تولید انسولین را نداشته باشد؛ بنابراین از آنجایی که انسولین وجود ندارد قند نمی‌تواند از طریق خون به سلول‌ها برسد و سطح قند خون بالا می‌رود تا زمانی که تحت درمان قرار گیرد. درمان شامل استفاده دائمی از انسولین و کنترل دائمی قند خون با یک رژیم غذایی مناسب و ورزش منظم است.

دیابت نوع دو چیست؟

دیابت نوع ۲ در کودکان و نوجوانان کمتر رایج است و این زمانی رخ می‌دهد که انسولین به خوبی در بدن کار نمی‌کند و این منجر به کاهش تولید انسولین شده در نتیجه گلوگز در جریان خون انباشته می‌شود. درمان دیابت نوع دو با تغییر در رژیم غذایی، افزایش تمرینات ورزشی و داشتن وزن متعادل است اما گاهی داروهایی نیز تجویز می‌شود.

چگونه دیابت در کودکان ایجاد می‌شود؟

علل واقعی دیابت در کودکان و بزرگسالان هنوز شناخته نشده است، به طور کلی دیابت از وراثت، رژیم غذایی نامناسب و یا نداشتن ورزش نیز ایجاد می‌شود. هیج یک از اعضای خانواده بسیاری از کودکان دیابتی از نوع یک، دیابت ندارند، بنابراین علت دقیق آن هنوز ناشناخته مانده است. دیابت نوع دو در میان کودکان با سن کم ناشی از رژیم غذایی ناصحیح و یا شیوه زندگی بدون ورزش است.

کودکان دیابتی معمولاً چه علائمی دارند؟

مانند بزرگسالان، تعدادی از علائم دیابت در کودکان وجود دارد که می‌تواند هشداردهنده باشد:

  • تشنگی
  • خستگی
  • کاهش وزن
  • تکرر ادرار

در میان کودکان ممکن است علائمی مانند معده درد، سر درد و مشکلات رفتاری نیز مشاهده شود. بنابراین دردهای شکمی تکراری در کودکان و سابقه یک بیماری بدون دلیل باید هنگام درمان به عنوان نشانه‌های احتمالی دیابت در نظر گرفته شود.

چگونه دیابت کودکان درمان می‌شود؟

پس از تشخیص دیابت کودکان، کودک به نزد یک پزشک متخصص فرستاده می‌شود. اکثر کودکان مبتلا به دیابت ابتدا در بیمارستان بستری می‌شوند.

از آنجا که دیابت نوع یک بدین معنی است که سلول‌های پانکراس به خوبی کار نکرده و یا نمی‌توانند انسولین تولید کنند، تنها روش درمان این دیابت؛ انسولین است. در این موارد یک تیم مراقبتی یک رژیم مناسب از انسولین در زمان‌های خاص را برای کودک تجویز می‌کند.

آنچه والدین باید درباره دیابت کودکان بدانند!

انسولین سریع الاثر برای طول روز و انسولین با تاثیرگذاری طولانی‌تر (متوسط‌الاثر یا طولانی اثر) برای مصرف شبانه تجویز می‌شوند. همچنین در میان کودکان پمپ‌های انسولین نیز رایج هستند.

گاهی اوقات پس از تشخیص دیابت کودکان، دوزهای کمی از انسولین برای کودک تجویز می‌شود ولی با افزایش سن کودک و بزرگ‌تر شدن او، این دوزها افزایش می‌یابد. مدیریت کنترل قند خون یکی از ضروریات در کودکان دیابتی است.

درمان دیابت نوع دو در کودکان به شرایط و میزان پیشرفت دیابت در کودک بستگی دارد. در مراحل اولیه ممکن است با تغییر سبک زندگی و داشتن تمرینات ورزشی، دیابت درمان شود.

پدر و مادر کودک مبتلا به دیابت چه باید بکنند؟

پدر و مادر باید سطح گلوکز خون کودک را چک کنند و از بالا و پایین بودن آن آگاه باشند. والیدن باید در نظر داشته باشند که کودکان مبتلا به دیابت محدودیت‌های غذایی دارند و نباید از فعالیت و تغذیه آن‌ها غافل شوند.

در ابتدای بیماری و در مراحل بعدی ممکن است دیابت یک فشار جدی برای کودک باشد بنابراین والدین باید همیشه و در همه حال، پشتیبان کودک خود باشند.

در ابتدا ممکن است مدیریت و درمان کودک، برای والدین کاری سخت و پیچیده باشد. درک اینکه این بیماری چطور یک کودک را تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد برای والدین ضروری است. برخی از مورادی که والدین باید در مورد آن بدانند عبارتند از:

  1. ممکن است شما مجبور باشید تزریق انسولین را انجام دهید؛ بنابراین باید از نحوه تزریق انسولین آگاهی داشته باشید. حتی اگر لازم نباشد که شما تزریق را انجام دهید باید روش آن را یاد بگیرید. دو محل اصلی برای تزریق انسولین وجود دارد بالای شکم و در ران‌ها.
  2. شما باید با علائم کاهش گلوکز و افزایش آن در سطح خون آشنا باشید. همچنین باید بدانید که در صورتی که در این شرایط قرار گرفتید، چه کنید.
  3. سطح قند خون کودک خود را کنترل کنید و از تیم مراقبتی دیابت کودکان بخواهید که این را به شما آموزش دهند که چگونه این کار را انجام دهید.
  4. در مورد کودکان بزرگتر از تیم مراقبتی بخواهید که تزریق انسولین را به خودشان آموزش دهند تا یاد بگیرند خودشان انسولین را تزریق کنند.
  5. برای اطرافیان آشکار کنید که کودک شما مبتلا به دیابت است و در شرایطی که دیابت کودک پایین آمد، و شما در دسترس نبودید چه کاری کنند.

آنچه والدین باید درباره دیابت کودکان بدانند!

کودکان مبتلا به دیابت چه غذاهایی بخورند؟

دیابتی‌ها باید دقیقاً همان غذای افراد معمولی را بخورند؛ این یک باور قدیمی است که می‌گویند دیابتی‌ها غذای بدون شکر و بدون قند بخورند؛ البته که رژیم تغذیه‌ای افراد دیابتی مهم است و یک متخصص تغذیه در این مورد می‌تواند یک برنامه دقیق و یک رژیم غذایی خوب برای کودک شما تجویز کند. توصیه می‌شود در رژیم غذایی کودک از کربوهیدرات‌های پیچیده و فیبر‌ها غافل نشوید.  

ممکن است رژیم غذایی فرد دیابتی در برنامه غذایی روزانه خانواده او تاثیر بگذارد. بدانید که اتفاقا این نوع رژیم غذایی، یک رژیم صحیح و سالم است و چه اشکالی دارد که همه اعضا خانواده این رژیم غذایی سالم را دنبال کنند. 

موادغذایی که برای تغذیه کودک تعیین می‌شود به سن و جثه کودک بستگی دارد و اغلب توسط متخصص تغذیه و یا والدین مشخص می‌گردد. بهتر است در مورد غذا‌های شیرین با احتیاط عمل کنید، ولی لازم نیست که کاملاً این نوع غذا‌ها را حذف کنید.  

چرا ورزش برای کودکان مبتلا به دیابت توصیه می‌شود؟

ورزش دومین فاکتور مهم در کنترل دیابت نوع ۲ است. توصیه می‌شود که کودکان مبتلا به دیابت هر روز ورزش کنند، ولی والدین باید آگاه باشند که فعالیت بدنی، سطح قند خون را پایین می‌آورد. ورزش کردن به مرور زمان نیاز کودک به انسولین را کمتر می‌کند، ولی زمانی که کودک تمرینات فیزیکی انجام می‌دهد، بهتر است یک غذای شیرین در دسترس آن‌ها قرار داشته باشد. فعالیت فیزیکی همچنین، بر میزان غذا خوردن کودک، نیز تاثیر می‌گذارد.  
 
نکته آخر
 
مهم است که والدین از علائم احتمالی دیابت به خوبی آگاهی داشته باشند تا بتوان آن را زود تشخیص داده و درمان کرد. نشان داده شده است که با تشخیص زودهنگام، هر دو گروه کودکان مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ تا حد زیادی بهبود پیدا کرده‌اند.  

برگرفته از: diabetes.co.uk و medicalnewstoday

علائم دیابت در کودکان چیست؟

علایم دیابت در کودکان - دیابت نوع یک - دیابت نوع دو
دیابت در کودکان از نوع یک است و معمولا با بروز علائمی مشخص می‌گردد. از مهم‌ترین علائم دیابت در کودکان می‌توان به پر ادراری کودک اشاره کرد.

اگر کودکتان با کاهش وزن مواجه شده است و یا به صورت مکرر دفع ادرار دارد و زود به زود تشنه می‌شود باید کمی نسبت به این حالات او توجه نشان داده و به بیماری دیابت در او مشکوک شوید. بسیاری از کودکان حتی قبل از تولد هم این بیماری را به همراه دارند که در صورت عدم درمان به موقع می‌تواند برای کودک خطرآفرین شود. در این مقاله نشانه‌های برجسته وجود دیابت در کودکان را ذکر خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

علایم دیابت در کودکان - دیابت نوع یک - دیابت نوع دو

دیابت نوع یک بیشتر بین نوجوانان و کودکان شایع است؛ البته امروزه به علت شیوه نادرست تغذیه و زندگی ماشینی بسیاری از کودکان و نوجوانان به دیابت نوع دو هم مبتلا می‌شوند. دیابت نوع یک که بیشتر جنبه ژنتیکی دارد با محیط نامناسب در کودکان به وجود می‌آید به‌ این صورت که سلول‌هایی که مسئول تولید انسولین هستند یا نمی‌توانند انسولین تولید کنند یا آنقدر این تولید کم است که بدن را با کمبود این هورمون مواجه می‌کنند.

اگرچه دیابت نوع یک همان دیابت در کودکان شناخته می‌شود اما این دیابت ممكن است فرد 80 ساله را هم مبتلا كند، به همین دلیل دیگر دیابت كودكی نامگذاری نمی‌شود، اما شیوع بیشتر این نوع دیابت همچنان در سنین زیر 30 سال، كودكان 6 تا 7 ساله و نوجوانانی كه در مرحله بلوغ قرار دارند، است.


بیشتر بدانید: درمان خانگی دیابت (درمان دیابت با داروهای گیاهی)


چرا کودکان دچار دیابت می‌شوند؟

دیابت نوع دو به علت تغذیه نامناسب، چاقی، فعالیت كم، استرس و كم‌خوابی، مصرف دخانیات، چربی بالا و خلاصه هرآنچه برای زندگی سالم مضر است و در زندگی مكانیكی نهادینه شده است به وجود می‌آید، اما در دیابت نوع دو نمی‌توان بسیاری از علائم بالا را به كودكان نسبت داد زیرا كودكان عموما سیگار نمی‌كشند، درگیر استرس هم نیستند و در كل مستعد بسیاری از عوامل بالا نیستند. در صورتیکه در دیابت نوع یک، خود بیمار در ایجاد بیماری دخیل نیست و بیشتر جنبه ژنتیكی دارد كه با عواملی خارجی دست به دست هم می‌دهند و ترشح هورمون انسولین را دچار مشكل می‌كنند.

 

پر ادراری از مهم‌ترین نشانه‌هاست

والدین باید نسبت به علائم دیابت در کودکان هوشیار باشند و به‌ موقع دنبال درمان مناسب بروند، پر ادراری یكی از علائم دیابت است؛ مثلا كودكی كه قبلا شب‌ها تا صبح راحت می‌خوابید، حالا هر دو ساعت از خواب بیدار می‌شود و به دستشویی می‌رود و در روز هم احتمالا پر ادرار است، اما ممكن است این دستشویی رفتن‌های پی در پی از دید مادران پنهان بماند. به دنبال این پر ادراری بالطبع نیاز به آب و تشنگی هم افزایش پیدا می‌كند. در همین مرحله حتما به پزشک مراجعه كنید و این علائم را به سردی کردن فرزندتان نسبت ندهید. با خوددرمانی فرزندتان را به نبات داغ نبندید؛ با این كار ممكن است او را حتی در خطر مرگ قرار دهید. علاوه بر پر ادراری علائم زیر هم هشدار دهنده هستند:

  • خوابیدن بیش از حد معمول
  • احساس ضعف و بی حالی دائمی کودک
  • شکایت کودک از سردرد و معده درد
  • عدم علاقه به بازی‌های بیرون از خانه و فعالیت‌های معمول
  • عصبانیت سریع
  • آشفته حال بودن کودک

– توجه داشته باشید که یکی از علائم گمراه کننده شب ادراری است. خیس کردن رختخواب در سنین پایین ممکن است علامت هشدار دهنده‌ای برای والدین محسوب نشود. اما باید این مسئله را جدی گرفت، به خصوص اگر قبلا زیاد این عمل از کودک سر نمی‌زده ولی در چند ماه اخیر مکررا شب ادراری داشته باشد. این حالت می‌تواند علامت دیابت باشد زیرا این کودکان آنقدر آشفته هستند که رویا را از واقعیت تشخیص نداده و در حالت خواب رختخواب خود را خیس می‌کنند.

– از دست رفتن اشتها یا گرسنگی دائمی نیز از علایم دیابت در کودکان است. هر دو این علایم از طرف والدین نادیده گرفته می‌شود زیرا والدین عدم توجه به غذا را به بازیگوشی بچه مرتبط می‌دانند و خوردن زیاد را مرتبط با سن رشد کودک در نظر می‌گیرند.

– یکی از علائم خطرناک دیابت در کودکان از خواب بیدار نشدن است. این موضوع می‌تواند مرتبط با افت شدید قند خون باشد در این حالت لازم است مقداری ماده شیرین نظیر آب پرتقال یا یک قاشق پر شکر به کودک خوراند.

– کودکان مبتلا به دیابت نوع یک معمولاً غذای زیادی می‌خورند ، اما کاهش وزن دارند. کاهش وزن بدون علت مشخص به خاطر عدم توانایی بدن در جذب انرژی از غذاهایی است که مصرف می‌شود. این موضوع سبب می‌گردد چربی‌هایی که در سلول‌ها ذخیره بوده‌اند مصرف شده و وزن بدن علیرغم خوردن غذا کاهش می‌یابد.

 
 علائم دیابت در کودکان - دیابت کودکان - درمان دیابت نوع یک

در دیابت کودکان؛ مادرها و پدرها نقش مهمی ایفا می‌کنند. به‌ طور حتم کودک ۷ یا ۸ ساله توانایی تشخیص و درمان ندارد و این والدین هستند که باید با مراقبت به او آگاهی لازم را بدهند. به کودک راجع به زمان تزریق‌ و بیماری‌اش دروغ نگویید. مراقب باشید در این زمان بحرانی درست عمل کنید؛ از کاه کوه نسازید و استرس‌های خود را به کودکتان منتقل نکنید. سعی کنید او را در کارهای درمانی‌اش دخیل کنید؛ از کارهای جزئی مثل آوردن دستگاه گرفته تا آموزش نحوه کنترل قند خون. خلاصه سعی کنید تمام دانسته‌هایتان راجع به بیماری را در اختیار کودکتان قرار دهید.