برچسب: روابط زناشویی

کودکت/ در دوران بارداری، علاوه بر تغییرات جسمی مانند بزرگ شدن سینه‌ها، شکم و ورم دست‌ها و پاها، با نوسان‌های خلقی و هیجانی نیز مواجه خواهید شد. این نوسان‌ها ممکن است تاثیرات متفاوتی بر کیفیت رابطه با همسرتان داشته باشد. احتمالا در این دوران، احساسات متناقضی را تجربه خواهید کرد. گاهی احساس صمیمیت و نزدیکی زیادی نسبت به همسرتان پیدا می‌کنید و گاهی تصور می‌کنید اصلا او را نمی‌شناسید.

می‌توانید به کمک روش‌های مؤثری هیجان‌های متضاد را شناسایی و کنترل کنید که در نهایت به حفظ رابطه و استحکام پیوند بین خودتان منجر می‌شود. در ادامه، با تاثیرات بارداری بر روابط عاطفی بیشتر آشنا می‌شوید.

تاثیرات بارداری بر روابط عاطفی بین همسران
 

وابستگی و نگرانی بیش از حد
هورمون‌های بارداری تاثیرات زیادی بر هیجان‌های مادران خواهد گذاشت و باعث برانگیختگی احساس ترس و نگرانی در آن‌ها خواهد شد. بسیاری از خانم‌ها در دوران بارداری ترس رها شدن از سوی همسر را تجربه کرده‌اند. حتی مستقل‌ترین زنان هم ممکن است در این دوران احساس ‌کنند همسرشان آن‌ها را ترک می‌کند یا او را در سانحه‌ای از دست می‌دهند. این احساس ترس باعث می‌شود آن‌ها مدام همسرانشان را کنترل کنند تا از سلامتی آن‌ها مطمئن شوند. حتی ممکن است از آن‌ها تقاضا‌هایی غیر‌منطقی مانند استفاده از کلاه ایمنی در ماشین داشته باشند.
اکنون زمان خوبی است تا هیجان‌های خود را با شریک زندگی‌تان در میان بگذارید. اجازه دهید او از احساس شما مطلع شود.

نبود درک متقابل
زنان، از زمانی که از بارادری‌شان آگاهی پیدا می‌کنند، احساس مادر شدن می‌کنند و این احساس با تغییرات بدنی تشدید می‌شود.  این در حالی است که مردان هیچ تغییری را احساس نمی‌کنند و هرگز احساس مادر باردار را متوجه نمی‌شوند. به همین دلیل، نمی‌توانند وضعیت و عواطف آن‌ها را در این دوره درک کنند. در واقع، مردان، تا زمانی که برای اولین بار نوزاد را در آغوش نگیرند و این لحظه شادی‌آور و هیجان‌انگیز را تجربه نکنند، قادر به درک احساس مادران نیستند. این نبود درک به این معنی نیست که آن‌ها از پدر شدن خوشحال یا هیجان‌زده نیستند، بلکه فقط مانند مادران در دوران بارداری احساسی مشابه ندارند.

احساس نادیده شدن در مردان
تمام تغییرات جسمی، هیجانی و حتی تبریک‌ها و جشن‌ها در دوران بارداری برای مادران اتفاق می‌افتد. بنابراین، ممکن است مردان فکر کنند خارج از این رویداد مهم قرار گرفته‌اند. از طرفی، مرد نمی‌تواند در رشد جنین درون شکم مادر نقشی داشته باشد و از طرف دیگر، خودش را از مادر یا از شرایط جدید جدا احساس می‌کند. بهتر است به او کمک کنید پیوند عاطفی و احساسی با جنین برقرار کند. از همسرتان بخواهید با کودک صحبت کند و از آهنگ‌های مورد علاقه و هیجانش برای او بگوید. زمان‌هایی را فقط به همسرتان اختصاص دهید. شام مورد علاقه او را بپزید و فیلم مورد علاقه او را با هم ببینید.

افزایش عشق و صمیمیت
تغییرات و عادت کردن به شرایط جدید جسمی و صحبت درباره آن با همسر می‌تواند برای هر دو نفر جذاب باشد. درباره موجودی که در حال شکل گرفتن و زندگی کردن در وجودتان است، با همسرتان صحبت کنید. درباره حرکاتش، احساسی که هنگام حرکات او دارید و حتی دردهایتان با همسرتان به گفتگو بنشینید، این کار باعث ایجاد احساس صمیمیت و پیوند عمیق‌تری بین شما می‌شود.

کاهش میل جنسی
 
تغییرات بدن در سه ماهه اول بارداری نظیر حالت تهوع و خستگی باعث می‌شود دیگر انرژی سابق را نداشته باشید و تمایل بیشتری به خواب و استراحت پیدا کنید. همان‌طور که تقویم بارداری را علامت می‌زنید و سپری شدن هفته‌ها و بزرگ شدن جنین را در شکمتان احساس می‌کنید، سعی کنید به زندگی سابق و برقراری رابطه با همسرتان فکر کنید، شاید در ابتدا کار دشواری به نظر برسد، اما بهتر است این اتفاق بیفتد. حفظ ارتباط جسمی با همسرتان و گفتگو با او، درباره احساس و عواطفی که در این دوره دارید، به حفظ ارتباط بین شما کمک می‌کند. ممکن است در ابتدا تمایلی به این کار نداشته باشید، اما برقراری رابطه جسمی باعث نزدیک‌تر شدن شما به هم می‌شود.
تاثیرات بارداری بر روابط عاطفی با همسرتان را جدی بگیرید. 

بیا نی نی/ یکی از باور‌های غلط که سبب تخریب رابطه و ازدواج و چه بسا منجر به طلاق و جدایی می‌شود این است که شغل شوهر مهمتر از شغل زن است.

یک روز یکی از مراجعینم (خانمی پزشک) مقاله‌اش درکنگره‌ای بین المللی پذیرفته شده بود و ماه‌ها روی آن مقاله کار کرده بود، این کنگره در تهران بود. همان روز شوهر او برای انجام کاری باید به ماموریت می‌رفت. آن خانم هم، چون دو فرزند داشت در این کنگره شرکت نکرد. چه چیزی این تصمیم را توجیه می‌کند؟ چرا کار شوهرش مهم‌تر از این فرصت ارزشمند برای او بود؟

چرا شوهرش به خاطر این کنفرانس از این سفر کاری صرف‌نظر نکرده تا همسرش بتواند در این کنگره شرکت کند؟ اگر که پرستار موقت برای نگهداری بچه برای یک روز می‌گرفتند چه اتفاقی می‌افتاد؟
من متوجه شدم که اصلاً این خانم دکتر به این موضوعات فکر نکرده بود، برای او امری مسلم بود که هر کجا تناقضی بین شغل او و شوهرش به وجود آمد بلافاصله شغل شوهرش مهمتر است و اولویت دارد. یک بار که با همدیگر برای مشاوره نزد من آمده بودند من از شوهرش در این باره پرسیدم و شوهرش پاسخ داد تمام هزینه‌ها به عهده من است و همسر من برای سرگرمی کار می‌کند ما که به درآمد او کاری نداریم.

اما این پاسخ قانع کننده‌ای نبود

خانم‌های زیادی را دیدم که به خاطر ازدواج و یا تولد فرزند، شغلشان را رها کردند و با وجود اینکه سال‌ها از رها کردن شغل گذاشته بود، اما دائما من می‌گفتند من قبل از ازدواج یا قبل از بچه دار شدن این و یا آن کاره بودم. در بعضی از روابط، شوهران می‌خواهند از همسر خود بهره برداری کنند و نمی‌خواهند او به حق و حقوق خود آشنا شود، آن‌ها نمی‌خواهند هوشیاری و آگاهی او بالا برود، زیرا در آن صورت زندگی آن‌ها از هم می‌پاشد.

آن‌ها معتقد هستند که زن اگر که درآمد پیدا بکند و یا بفهمد در چه جایگاهی هست و یا اگر پیشرفت شغلی بکند مرا رها می‌کند. گاهی اوقات بسیاری از زنان هم بدون اینکه متوجه باشند تحت استثمار قرار می‌گیرند، اما تجربه من نشان داده است که حتی بعد از گذشت ده‌ها سال یا این زن‌ها آگاه می‌شوند و یا به خاطر احساس نارضایتی و افسردگی که دارند یک ازدواج ناشاد و ناکام در پیش خواهیم داشت.

 بعضی از مردان هم به این دلیل به شغل خود بیشتر اهمیت می‌دهند که معتقد هستند، کار کردن برای پول درآوردن است و، چون من درآمد بیشتری دارم پس کار من مهمتر است.
در حالی‌که کار کردن صرفا برای درآمد نیست بلکه به ما احساس هویت و ارزشمندی هم می‌دهد، وقتی که ما کار می‌کنیم احساس می‌کنیم که فایده‌ای داریم و تاب آوری زندگی ما بیشتر می‌شود بنابراین شغل همسر هویت او را تشکیل می‌دهد و به او احساس رضایت و ارزشمندی می‌دهد، و طبیعتا کسی که احساس هویت نمی‌کند، نارضایتی بسیار زیادی خواهد داشت حتما در زندگی زناشویی نقش ایفا می‌کند.

از نظر روانشناسی سلامتی هر کس در نیاز او به مشغول بودن در کار‌های ارزشمند و خوشایند است. اگر که خانم‌ها مطیع باشند و استقلال نداشته باشند پیشرفت نمی‌کنند. این حق هر زنی هست که سنت‌ها را بشکند.

زنان شاغل یا خانه دار

مرد‌ها نباید به همسرانشان بگویند ارزش شما و ارزشمندی شما در کار‌های خانه و بچه داری و ازدواج است، بلکه زنان هم مانند مردان می‌توانند در بیرون از خانه و در شغل خود احساس ارزشمندی کنند.

تحقیقات روانشناسی دقیق نشان داده است که هم مردان و هم زنان توانایی تربیت و توجه به کودکان را دارند و این در انحصار زنان نیست ولازم نیست بگوئیم زنان شاغل یا خانه دار. آن‌ها می‌توانند مراقب و کمک حال یکدیگر باشند و هویت خود را هم حفظ کنند.

 
به عقیده ما، بسیاری از زنان می‌توانند هم کار و هم خانواده را بدون این که در یکی از آن‌ها کم‌کاری کرده باشند نگه دارند. علت اینکه بعضی از زنان نمی‌توانند این کار را بکنند این نیست که، چون جنس آن‌ها زن هستند نمی‌توانند، بلکه آن‌ها شرطی شده اند.

تاریخ و جامعه پسران را مستقل و فردگرا بار می‌آورد و دختران را از نظر احساسی وابسته به دیگران. مرد بودن به معنای قدرت تلقی می‌شود و زن بودن به معنای عشق و مهربانی.

زنی که کار می‌کند می‌تواند یاد بگیرد که استقلال مردانه را به عشق و مهربانی درهم بیامیزد. زنان باید درک بکنند که اهمیت ندادن به شغلشان به خاطر شوهر یا ازدواج باعث تولید ناراحتی در آن‌ها می‌شود که این به سود رابطه نیست.

خوشبختانه این باور رو به افول است، اما هنوز تسلط مرد به چشم می‌آید شاید او در سال‌های آینده این تفکر ضعیف‌تر و ضعیف‌تر شود. بنابراین اگر شما هم به این باور معتقد باشید، بذر نارضایتی را در روابط خود کاشته‌اید و چه‌بسیا زمینه‌ی طلاق را فراهم کرده‌اید.

مواردی که گفته شد طبق تحقیقات گسترده بر روی زنان زیادی صورت گرفته که یا برای طلاق اقدام کردند و یا برای مشاوره گرفتن مراجعه کرده‌اند. پس دلایل ذکر شده فقط یکی از دلایل نارضایتی زنان از زندگی مشترک است. ما در سری مطالب روانشناسی سعی داریم دلایل طلاق را بررسی کنیم، تا بتوانیم با آگاه ساختن زنان و مردان از خواسته‌های یکدیگر میزان مشکلات زندگی مشترک را کاهش دهیم. این مسائل صرفا مختص به زنانی‌ست که علاقه دارند شاغل باشند. چه‌بسا زنانی هم هستند که علاقه‌ای به شاغل بودن ندارند، اما زندگی مشترک بسیار خوبی دارند و در رابطه احساس رضایت می‌کنند.

بیا نی نی/ لحظات عاشقانه یک زن و شوهر ایرانی را در تصویر می بینید.
دوست داشتن و محبت کردن به همسر نیازی به تدارکات و صرف هزینه های زیاد ندارد…پس غرور، تنبلی و خودخواهی را کنار گذاشته و در این روزهای سخت کرونا و معیشتی با ابراز علاقه های کوچک و ساده همسرتان را به زندگی دلخوش کنید و در کنار هم خوشبخت و شاد بمانید.

خراسان/ «فابینگ» یکی از عوارض استفاده از تلفن‌همراه است که روابط اجتماعی، شخصی و حتی زن‌و‌شوهری افراد را تهدید می‌کند.
«دارم با تو صحبت می‌کنم، حواست به من هست؟»، او حتی بعد از شنیدن این جمله هم حاضر نمی‌شود سرش را از روی گوشی‌اش برگرداند و می‌گوید: «حواسم هست، بگو دیگه!» احتمالا شما هم این روزها با چنین افرادی مواجه شده‌اید، حالا آن فرد می‌تواند همکارتان باشد، رئیس‌تان، همسرتان، دوست‌تان یا … . در این بین، شما هم وقتی از سرکار خسته به منزل بر می‌گردید و سر میز یا سفره شام، مدام سرتان در تلفن همراه‌ است و با کلمات مبهم به همسر یا فرزندتان پاسخ می‌دهید، گرفتار اختلال فابینگ شده‌اید. «اِما سپپلو» روان شناس دانشگاه‌های استنفورد و ییل و نویسنده کتاب «مسیر خوشبختی» در همین باره می‌گوید: «یکی از پژوهش‌های اخیر ما نشان داد که بیش از 17 درصد افراد حداقل چهار بار در روز در حضور دیگران و هنگام صحبت با آن‌ها دزدکی تلفن‌شان را چک می‌کنند. تقریباً 32 درصد افراد نیز دو تا سه بار در روز فابینگ می‌کنند.» اما این اختلال چیست، چه عوارضی دارد و راه‌های جلوگیری از فابینگ شدن چیست؟

  فابینگ یعنی‌چه؟
فابینگ به عملی گفته می‌شود که افراد در محیط‌های اجتماعی و خانوادگی به جای توجه به دیگران به تلفن خود نگاه می‌کنند. این اختلال که یکی از عوارض استفاده بیش از حد از دنیای مجازی است، کلیت و کیفیت زندگی انسان‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.  به گفته متخصصان سلامت روان، فرد مبتلا به این بیماری آن‌قدر غرق در تلفن‌همراه خود می‌شود که  اطرافیان خود را از یاد می برد و به جای این‌که نگاه و توجه او ، معطوف به اعضای خانواده، دوستان و اطرافیان باشد و لحظاتی را در حضور واقعی با دیگران به سر ببرد، صرفا به قاب چند اینچی موبایل و اتفاقات درون آن خلاصه می‌شود و روزی می‌رسد که دیگر هیچ‌فردی را در کنار خود نمی‌بیند و اگر کسی هم دور و برش باشد، آن‌ها هم به او بی‌توجه خواهند بود. 
 آیا شما هم یک فابینگی هستید؟
فردی که همزمان در حال مکالمه با دو نفر است، یکی با تلفن و دیگری با مخاطب رو به روی خود که به احتمال زیاد هم هیچ یک از این دو مکالمه را با موفقیت انجام نمی‌دهد و هر دو را ناقص به پایان می‌رساند، به اختلال فابینگ مبتلا شده است. همچنین فردی که در موقعیت‌های اجتماعی با تلفن‌همراه خود مشغول می‌شود، مثلا هنگام صرف وعده غذایی، گوشی را کنار بشقاب خود قرار می‌دهد یا در جمع دوستان و خانواده، مدام وسوسه می‌شود تا گوشی‌اش را چک کند، او هم به فابینگ مبتلا شده است.   فردی هم که بدون چک کردن تلفن اش نمی‌تواند صبحانه، ناهار یا شام را به پایان برساند، یک فابینگی است و این عامل، نشانه‌ای از دلهره و ترس از دست دادن پیام یا پستی در شبکه‌های اجتماعی می باشد. از موارد مطرح شده نتیجه می‌گیریم که مهم‌ترین نشانه مبتلایان به این بیماری نگاه‌های پیاپی، دزدکی و بی‌حدواندازه به تلفن‌همراه در هنگام تعامل و ارتباط با دیگران است.
 با عوارض فابینگ آشنا شوید
به عنوان اولین عارضه ممکن است دیگران هم با شما مقابله به مثل کنند که البته این کار به ضرر خودشان هم تمام می‌شود و آن‌ها نیز با ابتلا به این عارضه خود را از لذت حضور و همنشینی با دیگران محروم می‌کنند و شاید هم به علت بی‌توجهی‌تان به آن‌ها ارتباط عاطفی و کلامی خود را با شما کم کنند و شما را در فهرست سیاه خود قرار دهند. همچنین فابینگ در بلندمدت باعث آسیب به عواطف فردی، اجتماعی، خانوادگی و زناشویی می‌شود، به طوری‌که ارتباطات انسانی در برخی موارد رنگ قهر و خشونت به خود می‌گیرد. در ضمن، پدران و مادرانی که این راه را در پیش می‌گیرند، به جای آن‌که ساعاتی را در منزل به گفت‌وگو، همنشینی و دورهمی با فرزندان اختصاص دهند، این شیوه را به فرزندان شان هم منتقل می‌کنند و فرزندان با الگوبرداری نامناسب از آن‌ها به این کار عادت و زندگی شبانه‌روزی خود را صرف گشت و گذار در دنیای مجازی می کنند.

 3 راه برای جلوگیری از ابتلا به فابینگ:
 غذای‌تان را بدون تلفن بخورید!
غذای تان را بدون این‌که تلفن‌همراه کنارتان باشد یا به آن دست بزنید، میل کنید یا  تلفن‌تان را در حالت «دور از دسترس»، «پرواز» و «سکوت» قرار دهید. با تنظیم گوشی‌تان روی این حالت‌ها، هنگام معاشرت، استراحت و غذاخوردن پیامی دریافت نمی‌کنید یا متوجه پیام نمی‌شوید. اگر هم پیام و تماسی دریافت کردید، محترمانه به مخاطب‌تان بگویید بعد از صرف ناهار و شام و در یک زمان مناسب‌تر پاسخ گوی او هستید.
تلفن را از دسترس خود دور کنید
بعضی از ساعات روز، فاصله فیزیکی‌تان را با این وسیله بیشتر کنید مثلا آن را در اتاق و کشوی میز و جیب‌تان قرار دهید یا این‌که در زمان ارتباط با دیگران، هر وقت آن را چک کردید، دوباره حتما همان‌جا بگذارید و برگردید، این رفت و برگشت‌ها و طی کردن مدام این راه باعث می‌شود به مرور خسته شوید و از مراجعه دوباره به گوشی‌تان صرف نظر کنید.
 خود را به چالش بکشید
در برخی موارد، تلفن خود را هنگام دریافت پیام و تماس دیگران، جواب ندهید و بعد از پایان همنشینی و مصاحبت با دیگران و لذت بردن از حضور در جمع خانواده، به مخاطب پیام و تماس‌تان بگویید که در آن لحظه امکان پاسخ گویی نبود یا طبق قراری با آن‌ها زمان خاصی را برای تبادل پیام در نظر بگیرید.
 نکته پایانی
یادمان باشد اگرچه تلفن‌های هوشمند می‌توانند کارهای بسیاری را برای ما انجام دهند اما یک کار را نه تنها نمی‌توانند انجام دهند بلکه ممکن است بر آن تاثیر منفی بگذارند و آن حفظ روابط ما با افرادی است که دوست‌شان داریم.
برای نوشتن این مطلب از سایت بیا نی نی کمک گرفته شده است

نویسنده : صادق جهانی| خبرنگار

اطلاعات/ خیلی وقت‌ها در رابطه زوج‌ها می‌بینیم که هر چه عمر زندگی مشترک بیشتر می‌شود و زوج‌ها بیشتر با هم احساس راحتی و محرم راز بودن می‌کنند، پرده ملاحظه و ادب هم از کلامشان بیشتر برداشته می‌شود و صراحت و تندی جای لطافت و ادب را می‌گیرد. انتقادهای تند جایگزین درخواست‌های عاشقانه می‌شود و چشم باز می‌کنند، می‌بینند رابطه شان به یک چرخه معیوب توهین و تحقیر و سرزنش تبدیل شده است. برای ترمیم رابطه تان، انتقاد و قضاوت را بس کنید. به یاد داشته باشید که هیچ‌کس نمی‌تواند ازدواجی را نجات بدهد اگر طرفین بیشتر از تحسین‌ شدن مورد انتقاد قرار بگیرند.
انتقادهای مدام و پی در پی به همسرتان این حس را می‌دهد که او به اندازه کافی برای شما خوب نیست. این حس بعد از مدت کوتاهی سرد شدن رابطه را به دنبال دارد. قبل از هر چیز سعی کنید همسرتان را بشناسید و بعد از آن تفاوت‌های قابل قبول همدیگر را بپذیرید و هر جا نیازی به انتقاد بود آن را با کلامی نرم و اثرگذار بیان کنید.‏

خراسان/ آقایان لطفا به جای قضاوت، تندخویی و تیکه پراکنی، مشاهده رفتاری خود را از آنچه آزارتان می هد با همسرتان در میان بگذارید: