بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

 

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

 

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

نزدیک به 75 درصد از کسانی که بارداری چند قلو دارند زایمان زودرس دارند

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

  • تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

  • پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

  • دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

  • جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

  • سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

 

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در بارداری چندقلو جلوگیری کند

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

 

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

 

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

بارداری دوقلو یا چندقلویی: عوارض احتمالی

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

 

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

 

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

نزدیک به 75 درصد از کسانی که بارداری چند قلو دارند زایمان زودرس دارند

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

  • تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

  • پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

  • دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

  • جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

  • سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

 

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در بارداری چندقلو جلوگیری کند

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

 

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

 

هر آنچه که لازم است درباره پرکاری تیروئید در بارداری بدانید!

علائم پرکاری تیروئید در بارداری
پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد. مادر مبتلا به تیروئید پرکار در بارداری باید تحت نظر فوق تخصص غدد باشد. در ادامه با ما همراه باشید تا با پرکاری تیروئید در بارداری، علایم و عوارض آن بیشتر آشنا شوید.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید در بارداری چیست؟

پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) در بارداری حالتی است که غده تیروئید با فعالیت بیش از حد، هورمون تیروئید بیشتر از حالت نرمال تولید می‌کند. براساس آمار، از هر 500 نفر یک خانم دچار پرکاری تیروئید در بارداری می‌شود. بیماری خود ایمنی گریوز (Graves) در مادران باردار عامل ایجاد تیروئید پرکار است.

غده تیروئید در بارداری

فعالیت غده تیروئید در بارداری اهمیت زیادی دارد چرا که هورمون‌های این غده روی بیشتر عملکردهای بدن و تنظیم هورمون‌های جنسی تاثیر می‌گذارند. این احتمال وجود دارد که غده تیروئیدی که تا پیش از بارداری دقیق و درست کار می‌کرد بعد از باردار شدن و یا حتی زایمان دستخوش اختلال شود و بیماری‌هایی مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید ظاهر شوند. علت این اتفاق هم تغییرات هورمونی غده تیروئید در دوره بارداری است.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

در بدن فرد مبتلا به هایپرتیروئید، شاهد ترشح بیش از حد هورمون تیروئید T3 و T4 و کاهش TSH هستیم. زمانی که فعالیت تیروئید افزایش پیدا می‌کند، متابولیسم بدن هم بیشتر شده و کل بدن تحت تاثیر قرار می‌گیرد. معمولا در سنین 20 تا 40 سالگی که سن باروری خانم‌هاست بیشتر با این تغییرات مواجه هستیم. گاهی نشانه‌های بیماری پرکاری تیروئید در بارداری شبیه علایم حاملگی هستند و باهم اشتباه گرفته می‌شوند مانند:

  • خستگی و اضطراب
  • گر گرفتگی یا احساس گرمای شدید

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

علل ابتلا به هایپرتیروئیدیسم در بارداری

بیماری گریوز، شایع‌ترین علت ابتلا به پرکاری تیروئید در بارداری است که سیستم ایمنی بدن، غده تیروئید را بیگانه درنظر می‌گیرد. درنتیجه غده تیروئید بزرگ‌تر شده و هورمون‌های تیروئیدی بیشتری تولید می‌کند. حالت تهوع و استفراغ شدید یا بارداری دوقلو با افزایش هورمون βhCG در بدن مادر، باعث هایپرتیروئیدی موقت می‌شوند. این نوع پرکاری تیروئید در بارداری نیازی به درمان ندارد و معمولا در هفته 14 تا 18 برطرف می‌شود.

وجود ندول‌ها یا گره‌های تیروئیدی هم می‌تواند از علل پرکاری تیروئید در بارداری باشد که هورمون تیروئیدی زیادی ترشح می‌کنند. گاهی هایپرتیروئید صرفا به بارداری ختم نشده و بعد از زایمان هم ممکن است شاهد بیش فعالی این غده باشیم.

آمار نشان می‌دهند که نزدیک به 70 درصد خانم‌ها بعد از زایمان دچار التهاب تیروئید (تیروئیدیت) می‌شوند که به‌شکل پرکاری تیروئید بروز می‌کند. البته این التهاب در فاصله چند هفته تا چند ماه بعد زایمان برطرف می‌شود.

علایم پرکاری تیروئید در بارداری

در صورت مشاهده نشانه‌های زیر باید به دکتر غدد مراجعه کنید:

  • خستگی
  • احساس عصبی بودن
  • گر گرفتگی
  • ضربان قلب نامنظم یا افزایش یافته
  • لرزش دست‌ها
  • کاهش وزن علیرغم تغذیه مناسب
  • حالت تهوع یا استفراغ شدید
  • اختلال در خواب
  • اضطراب و زود رنجی

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری

مهمترین نکته در تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری، پیدا کردن علت هایپرتیروئید است چرا که درمان را راحت‌تر می‌کند. معمولا هایپرتیروئید از قبل از بارداری مشخص می‌شود. پزشک برای تشخیص پرکاری تیروئید بعد از معاینه، دستور آزمایش خون می‌دهد تا میزان هورمون‌های تیروئیدی TSH، T4 و T3 اندازه‌گیری شود.

در صورت درمان با ید رادیواکتیو هم بهتر است 6 ماه تا یک سال بعد برای بارداری اقدام شود.

اگر میزان هورمون TSH پایین و T4 که تیروکسین نام دارد بالا باشد، یعنی فرد مبتلا به پرکاری تیروئید است. آزمایش جذب ید رادیواکتیو هم برای تشخیص پرکاری تیروئید تجویز می‌شود. البته این آزمایش برای خانم‌های باردار و در حال شیردهی مجاز نیست.

عوارض پرکاری تیروئید در بارداری

عدم درمان پرکاری تیروئید در بارداری عوارض جدی برای مادر و جنین به‌دنبال دارد:

  • زایمان زودرس
  • سقط جنین
  • پره اکلامپسی
  • وزن کم نوزاد حین تولد
  • نارسایی احتقانی قلب

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

درمان پرکاری تیروئید در بارداری

پس از تشخیص هایپرتیروئید در دوران حاملگی، نوبت به درمان می‌رسد چرا که عدم درمان و کنترل این بیماری ممکن است به عوارض غیرقابل جبرانی تبدیل شود. علت ابتلا تاثیر مستقیمی در انتخاب شیوه درمان پرکاری تیروئید در بارداری دارد. پرکاری تیروئید خفیف نیازی به درمان ندارد و بعد از زایمان برطرف می‌شود.

برای درمان مادران مبتلا به بیماری گریوز باید از داروهای آنتی‌تیروئیدی مثل پروپیل‌تیوراسیل (PTU) استفاده شود که مانع از فعالیت زیاد غده تیروئید می‌شوند و باعث شده هورمون‌های تیروئیدی کمتر ترشح شوند. اگر مادر پیش از بارداری تحت درمان هایپرتیروئید باشد، باید متخصص غدد دوز داروها را بعد حاملگی دوباره تنظیم کند.

خانم‌های مبتلا به هایپرتیروئید بهتر است بارداری را تا کنترل کردن بیماری به تعویق بیندازند.

بیش فعالی تیروئیدی ناشی از گریوز با جلوتر رفتن بارداری تشدید می‌شود تا جایی که در 6 ماه اول بعد وضع حمل، شرایط بیمار بدتر می‌شود. احتمالا دوز داروها در دوره بارداری و بعد زایمان متغیر خواهد بود.

متی مازول یکی دیگر از داروهای آنتی تیروئیدی است که مصرف آن در اوایل بارداری احتمال نقص مادرزادی در جنین را به‌دنبال دارد. گاهی هم برای درمان لازم است که بخشی از تیروئید برداشته شود. بهترین زمان برای جراحی برداشتن بخشی از غده تیروئید سه‌ماهه دوم بارداری (4 تا 6 ماهگی) است.

درمان با ید رادیواکتیو برای پرکاری تیروئید در بارداری توصیه نمی‌شود چرا که داروی رادیواکتیو، باعث از بین رفتن غده تیروئید بیمار شده و احتمال آسیب دیدگی تیروئید جنین وجود دارد. این درمان برای خانم‌های شیرده هم مناسب نیست.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

رژیم غذایی مناسب برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان تیروئید پرکار باید غذاهای با ید کمتر یا بدون ید مصرف کنید چرا که غده تیروئید پرکار برای تولید هورمون‌های تیروئیدی به ید نیاز دارد. بنابراین، رعایت برنامه غذایی زیر به درمان پرکاری تیروئید در بارداری کمک می‌کند:

  • استفاده از نمک بدون ید
  • مصرف آجیل‌های بدون نمک
  • مصرف ویتامین و مکمل‌های بدون ید
  • کاهش مصرف سویا
  • حذف غذاهای نمک‌سود شده از رژیم غذایی
  • حذف نوشیدنی‌های کافئین‌دار
  • رژیم غذایی پرکالری
  • افزایش مصرف پروتئین نسبت به وزن بدن
  • مصرف ویتامین A و C بیشتر
  • عدم مصرف سیگار

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

سوالات متداول

آیا پرکاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

اگر بیش فعالی تیروئید در بارداری درمان نشود برای مادر و جنین خطرناک است و عوارض جبران ناپذیری به‌دنبال دارد.

چطور عوارض پرکاری تیروئید در جنین را کاهش دهیم؟

برای جلوگیری از عوارض پرکاری تیروئید در بارداری، مادر و جنین باید تحت نظر فوق تخصص غدد یا اندوکرینولوژیست باشند و از برنامه درمانی و دارویی مشخصی استفاده کنند. 

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری به چه دکتری مراجعه کنم؟

فوق تخصص غدد و متابولیسم یا متخصص داخلی.

کلام آخر

پرکاری تیروئید از بیماری‌های شایع در خانم‌ها است که در صورت بروز در دوره بارداری باید بیشتر به آن توجه نمود. معمولا علت بیشتر موارد ابتلا به تیروئید پرکار در بارداری، ابتلای مادر به بیماری گریوز است که نوعی بیماری خودایمنی افزایش بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی محسوب می‌شود.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

هایپرتیروئید در این دوره باعث اختلال در متابولیسم بدن مادر شده و علایمی شبیه علایم معمول بارداری مثل حالت تهوع، استفراغ، گرگرفتگی و خستگی دارد. در صورت مشاهده این علایم بهتر است با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. می‌توانید از متخصص زنان و زایمان، دکتر داخلی، یا متخصص غدد کلینیک بیا نی نی هم مشورت بگیرید.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین
خام گیاهخواری در بارداری مزایای بیشماری برای رشد و سلامت جنین و بدن مادر، بارداری و زایمان راحت‌تر به‌دنبال دارد. هرچند رژیم خام گیاهخواری در بارداری به‌خاطر حذف خوراکی‌های غیرگیاهی، خطر فقدان مواد مغذی مثل کمبود پروتئین، آهن، ویتامین D، ید، کلسیم، امگا 3 و ویتامین B12 را در جنین و مادر افزایش می دهد.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

خام گیاهخواری در بارداری در سال‌های اخیر به‌لطف مزایای تغذیه‌ای که به‌دنبال دارد بسیار مورد توجه عموم قرار گرفته است. رژیم خام گیاهخواری می‌تواند از بروز بیماری‌های مختلفی مثل دیابت و بیماری‌های قلبی جلوگیری کند. اضافه کردن میوه و سبزیجات بیشتر به رژیم غذایی باعث بهبود متابولیسم، افزایش انرژی و تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

خام گیاهخواری در بارداری هم موضوع بحث‌برانگیزی است که مزایای بیشماری برای رشد و سلامت جنین و بدن مادر، بارداری و زایمان راحت‌تر به‌دنبال دارد. برخی هم معتقدند که رژیم خام گیاهخواری در بارداری به‌خاطر حذف خوراکی‌های غیرگیاهی، خطر فقدان مواد مغذی مثل کمبود پروتئین، آهن، ویتامین D، ید، کلسیم، امگا 3 و ویتامین B12  را برای جنین و مادر به‌دنبال دارد.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

در ادامه با ما همراه باشید تا با رژیم غذایی خام گیاهخواری در بارداری، مزایا و معایب آن، و تاثیرش روی عادات غذایی در بلند مدت بیشتر آشنا شوید.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

خام گیاهخواری چیست؟

خام گیاهخواری نوعی تغذیه خام با ترکیبی از خام‌خواری و گیاه‌خواری است که غذاها در آن باید به‌شکل کاملا خام یا گرم شده با درمای 40 تا 48 درجه سانتیگراد مصرف شوند. جای خالی برخی مواد مغذی در این رژیم باعث شده که خام گیاهخواری در بارداری چندان مورد استقبال قرار نگیرد.

کمبود مواد لازمی مثل چربی امگا 3، آهن، کلسیم، روی، ید و ویتامین B12 در خام گیاهخواری در بارداری، سلامت مادر و جنین را به‌خطر می‌اندازد. کمبود ویتامین B12 در خام گیاهخواری در بارداری، ریسک سقط جنین، زایمان زودرس، نقص مادرزادی یا کمبود وزن نوزاد را به‌دنبال دارد.

هرچند اگر رژیم خام گیاهخواری در بارداری براساس نظر پزشک متخصص و برنامه غذایی متعادل باشد، احتمال خطر به حداقل رسیده و منافاتی بین بارداری و خام گیاهخواری وجود ندارد. رژیم مناسب خام گیاهخواری در بارداری باید 50 تا 60 درصد کربوهیدرات یا قند، 35 درصد چربی، و 10 تا 15 درصد پروتئین داشته باشد.

رژیم غذایی خام گیاهخواری انواع مختلف با محاسن و معایب خاص خود دارد. در گیاهخواری کلاسیک فرد مجاز به مصرف گوشت قرمز و سفید نیست اما محصولات لبنی مثل تخم‌مرغ، شیر، پنیر و کره مجاز هستند. در رژیم گیاهخواری مطلق فرد اجازه مصرف محصولات دریایی و حیوانی را ندارد. حتی خوردن عسل هم مجاز نیست.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

در گیاهخواری سبک جدید افراد می‌توانند گوشت ماهی یا پرنده مصرف کنند اما گوشت پستانداران مجاز نیست. زنان بارداری که خام گیاهخواری را انتخاب می‌کنند باید تحت نظر متخصص زنان باشند. می‌توانید با مراجعه به کلینیک بیا نی نی از متخصص تغذیه و متخصص زنان درباره رژیم خام گیاهخواری در بارداری مشاوره بگیرید.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

تاثیر خام گیاهخواری روی رشد جنین

مهمترین مزیت خام گیاهخواری در بارداری تاثیرش روی رشد جنین است. وجود میوه و سبزیجات خام سرشار از فیبر علاوه بر بهبود دستگاه گوارش مادر باعث کاهش میزان کلسترول و حفظ سطح قند خون در حد نرمال می‌شود. به‌علاوه اینکه مصرف میوه و سبزیجات خام به رشد جنین هم کمک می‌کند.

اگر از قبل خام گیاهخوار یا گیاهخوار نیستید، بارداری زمان مناسبی برای شروع ناگهانی خام گیاهخواری نیست. بهتر است به‌تدریج و کم‌کم خام گیاهخواری در بارداری را شروع کنید.

مهمترین ویتامین‌های مورد نیاز برای رشد سالم نوزاد عبارتند از DHA (دوکوساهگزائنوئیک اسید)، ید، کلسیم، آهن، اسید فولیک و ویتامین دی. برخی نگرانند که خام گیاهخواری در بارداری به‌خاطر کمبود مواد مغذی دریافتی، خطرناک است اما غذاهای طبیعی، خام زیادی هستند که مواد مغذی و ویتامین‌های مورد نیاز در دوره بارداری را دارند.

غذاهای خام و بارداری

مواد غذایی زیر در زمره خوراکی‌های امن برای خام گیاهخواری در بارداری محسوب می‌شوند که ویتامین‌های مورد نیاز بدن در این دوره را تامین می‌کنند:

  • جلبک دریایی یا سبزی‌های دریایی (سرشار از ید و ویتامین دی)
  • اسفناج، کلم پیچ و سایر سبزیجات برگ‌دار (سرشار از آهن و کلسیم)
  • گردو (سرشار از DHA)
  • مارچوبه (سرشار از اسید فولیک)

البته در دوران بارداری باید در مصرف برخی میوه و سبزیجات خام هم رعایت نمود. در صورتی‌که کمبود مواد غذایی مناسب در خام گیاهخواری در بارداری می‌توان از مکمل‌های ارگانیک هم کمک گرفت.

رژیم غذایی سالم و متعادل باعث افزایش انرژی، بهبود کیفیت خواب و کاهش ریسک بیماری می‌شود. اگر رژیم خام گیاهخواری در بارداری درست رعایت شود، تمام مواد مغذی مورد نیاز بدن مادر و جنین در دوره بارداری تامین خواهد شد. داشتن انرژی زیاد و خواب مناسب در بارداری تضمینی است برای رشد مناسب جنین. بنابراین می‌توان گفت که رژیم خام گیاهخواری در بارداری مفید است.

مزایای خام گیاهخواری در بارداری

خام گیاهخواری در بارداری به نفع سلامت مادر و جنین است. از مزایای خام گیاهخواری در بارداری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خام گیاهخواری سرشار از میوه و سبزیجات است که مواد مغذی مورد نیاز برای رشد جنین را تامین کرده و به‌خاطر داشتن فیبر از مشکلات گوارشی دوره بارداری جلوگیری می‌کنند.
  • غذاهای ناسالم در خام گیاهخواری جایی ندارند مثل غذاهای فرآوری شده، فست فودها و سرخ‌کردنی‌ها.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

  • خام گیاهخواری در بارداری به کنترل وزن هم کمک کرده و انرژی سالم را تامین می‌کند البته منوط به اینکه مادر رژیم خام گیاهخواری متنوع و متعادلی داشته باشد.
  • خام گیاهخواری در بارداری می‌تواند از پره اکلامپسی پیشگیری کند که عارضه افزایش فشار خون در بارداری است.
  • خام گیاهخواری در بارداری از بروز مشکلات رشدی و آسیب‌های دی‌ان‌ای (DNA) جلوگیری می‌کند.

البته بهره‌مندی از مزایای خام گیاهخواری در بارداری تنها در صورتی میسر می‌شود که رژیم متعادلی را رعایت کنید که تمام مواد مغذی مورد نیاز بدن مادر و جنین را داشته باشد. می‌توانید از متخصص تغذیه برای دریافت رژیم خام گیاهخواری در بارداری مشاوره تغذیه بگیرید.

شستشوی کامل مواد خام در خام گیاهخواری اهمیت زیادی دارد چرا که احتمال توکسوپلاسموز وجود دارد.

معایب خام گیاهخواری در بارداری

در برخی رژیم‌های خام گیاهخواری می‌توان محصولات حیوانی خام هم مصرف نمود اما مصرف مواد غذایی خام در بارداری مثل تخم‌مرغ خام، گوشت خام، سوشی با ماهی خام و شیر خام مضر است. چرا که محصولات خام حاوی باکتری لیستریا هستند که باعث مسمومیت شده و احتمال سقط جنین را افزایش می‌دهد.

یکی از معایب اصلی رژیم وگان، عدم دریافت پروتئین و اسید امگا 3 ناگافی است. کمبود اسید چرب امگا 3 در دوران بارداری خطرناک است و عوارض جبران ناپذیری به‌دنبال دارد. کمبود ماده کولین در مواد گیاهی در رژیم خام گیاهخواری در بارداری، تکامل سیستم عصبی جنین را به‌خطر می‌اندازد. معایب رژیم خام گیاهخواری در بارداری عبارتند از:

کمبود ویتامین B12

خطر دیابت حاملگی، زایمان زودرس، سقط جنین و ناهنجاری جنینی را افزایش می‌دهد.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

کمبود ویتامین D

ریسک نرمی استخوان در نوزاد را بالا می‌برد و خطر پره اکلامپسی، کمبود وزن در نوزاد، و سقط جنین را به‌دنبال دارد.

کمبود آهن

به‌خاطر حذف محصولات حیوانی، بدن در معرض کمبود آهن قرار می‌گیرد و احتمال کم‌خونی، زایمان زودرس و نوزاد نارس را دارد.

کمبود کلسیم

ساخت استخوان‌ها، قلب، اعصاب و ماهیچه جنین به کلسیم نیاز دارد. کمبود کلسیم در خام گیاهخواری در بارداری احتمال پره اکلامپسی، بیماری‌های استخوانی و شکستگی استخوان در مادر را بالا می‌برد.

کمبود ید

عدم دریافت ید کافی در رژیم غذایی گیاهخواری موجب اختلال در رشد جنین، عملکرد تیروئید و رشد ذهنی نوزاد می‌شود.

کمبود پروتئین

عدم مصرف گوشت باعث پایین آمدن میزان پروتئین دریافتی در بدن شده و رشد جنین مختل می‌شود.

کمبود روی

عدم دریافت روی کافی در حاملگی، خطر زایمان زودرس، طولانی شدن زایمان و نوزاد با کمبود وزن را به دنبال دارد.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

کلام آخر

رژیم خام گیاهخواری در بارداری نوعی برای سلامت مادر و جنین مناسب است و ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی و دیابت تیپ دو را کاهش می‌دهد، به‌علاوه اینکه باعث بهبود عملکرد سیستم گوارشی می‌شود. اما به‌خاطر فقدان کلسیم، ید، روی، پروتئین، ویتامین دی و B12 رژیم خام گیاهخواری در بارداری توصیه نمی‌شود چرا که عدم دریافت مواد مغذی مورد نیاز در این دوره خطر زایمان زودرس، ناهنجاری‌های رشدی در جنین، و سقط جنین را افزایش می‌دهد.

مزایا و معایب خام گیاهخواری در بارداری برای مادر و جنین

برای اطمینان از بی‌خطر بودن خام گیاهخواری در بارداری حتما باید با متخصص تغذیه و پزشک زنان مشورت کنید تا رژیم غذایی متعادلی داشته باشید که تمام مواد مورد نیاز در این دوره تامین شوند.

زایمان مناسب برای بارداری دوقلویی

زایمان مناسب برای بارداری دوقلویی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که چه نوع زایمانی برای بارداری دوقلویی مناسب است؟

سوال : چه نوع زایمانی برای بارداری دوقلویی مناسب است؟

پاسخ : بارداری دوقلویی گرچه بسیار هیجان انگیز است اما در برخی موارد با مشکلات و عوارضی نیز همراه می شود. یکی از مسائل رویاروی مادرانی که دو جنین در شکم خود دارند، امکان پذیر بودن و یا نبودن زایمان طبیعی دوقلوها است. گرچه امروزه بارداری دوقلویی به عنوان یک بارداری پرخطر قلمداد شده و معمولا انجام سزارین برای به دنیا آوردن جنین ها توصیه می گردد، اما در برخی موارد امکان زایمان طبیعی دوقلوها وجود دارد .

برای آگاهی بیشتر از زایمان مناسب برای بارداری دوقلویی به سراغ دکتر لاله صادقی متخصص زنان رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر لاله صادقی  یا دریافت نوبت از دکتر لاله صادقی کلیک کنید.

زایمان مناسب برای بارداری دوقلویی

 

بارداری دوقلو

اگر دوقلو باردار هستید، با پیش گرفتن سبک زندگی و عادات سالم و مراقبت‌های بارداری، می‌توانید از پس بارداری خود بر آمده و به نوزادان خود بهترین شروع ممکن را هدیه دهید. در این شرایط بسیار مهم است که تحت مراقبت و نظر پزشک باشید تا او بتواند رشد و سلامت دوقلوهای شما را تحت نظارت داشته باشد.

ممکن است تصور داشتن دوقلو شما را هیجان زده کند. ولی ممکن است نگران باشید که چطور می‌خواهید از پس بارداری و زایمان دوقلوها برآیید. اگر اطلاعات کاملی در این زمینه داشته باشید، به راحتی از پس آن بر می آیید؛ در حالی که بدون اطلاعات کامل در هر حادثه ای شگفت زده خواهید شد. در نتیجه هر چقدر درباره آنچه در پیش رو دارید بیشتر بدانید، بهتر خواهید توانست آن را مدیریت کرده و از پس آن بر آیید.

زایمان مناسب برای بارداری دوقلویی

مراقبت دوران بارداری

در صورت بارداری دو یا چندقلویی باید به معاینات بارداری بیشتر اهمیت داد. شما باید در زمان بارداری تحت نظارت باشید. بهتر است یک متخصص زنان و زایمان با تجربه و خبره را پیدا کنید.

داشتن یک سبک زندگی سالم و رژیم غذایی مناسب در دوران بارداری ضروری است. تغذیه خوبی داشته باشید، ورزش‌های سبک انجام دهید، مایعات فراوان بنوشید، در صورتی که احساس استرس می‌کنید، از دوستان و خانواده خود درخواست کمک کنید یا این موضوع را با ماما یا پزشک خود در میان گذارید.

برخی گمان می‌کنند در صورت بارداری دوقلویی، مادر نیاز به غذای بیشتری دارد. این تفکر اصلا صحیح نیست. نوع غذایی که می‌خورید اهمیت بیشتری نسبت به حجم غذا دارد. با ماما یا پزشک خود درباره بهترین رژیم غذایی در دوران بارداری صحبت کنید. در چنین مواقعی، ممکن است آن‌ها برای شما مکمل‌هایی همچون آهن تجویز کنند.

بارداری دوقلویی ؛ زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

در بیشتر موارد متخصصان زنان، برای خانم هایی که دوقلو باردارند، سزارین را توصیه می کنند، اما مطالعات اخیر نشان داده است که برای خانم های که دوقلو باردار می باشند سزارین هیچ مزیتی بر زایمان طبیعی ندارد.

در مطالعه ای، محققان 2800 مادر را که دوقلو باردار بودند و زایمان طبیعی یا سزارین انجام داده بودند را به طور تصادفی انتخاب کردند. در نتایج حاصل از بررسی بین این دو گروه هیچ تفاوتی مشاهده نشد. به طور مثال، اختلالات جدی پزشکی مانند شکستگی استخوان و یا سطح غیر طبیعی از هوشیاری در 36 نوزادی که توسط سزارین و 35  نوزادی که با زایمان طبیعی به دنیا آمده بودند، مشاهده شد. همچنین مشاهده شد که بیست و یک نوزاد در سزارین و 17  نوزاد طی زایمان طبیعی درگذشتند. 

محل قرار گرفتن دوقلو‌ها داخل رحم چگونه است؟

در صورتی که سر هر دو جنین به سمت پایین باشد که در ۴۰ درصد مواقع این حالت به وجود می آید، می توانید زایمان خود را به صورت طبیعی انجام دهید. اما در بقیه موارد حتماً زایمان باید به صورت سزارین انجام شود، یعنی اگر دو جنین در داخل رحم وضعیت مطلوبی نداشته باشند به طور مثال یکی از جنین ها سرش پایین و دیگری برعکس باشد و یا هر دو در حالت برعکس قرار گرفته باشند زایمان به روش سزارین انجام خواهد شد.

 

 

نشانه های زایمان زودرس چیست و چه خطراتی دارد؟

نشانه های زایمان زودرس چیست و چه خطراتی دارد؟

نشانه های زایمان زودرس چیست و چه خطراتی دارد؟

بیا نی نی:  زایمان زودرس، زایمانی است که معمولا بین هفته 20 تا 37 بارداری اتفاق می افتد.  در زایمان، رحم برای باز شدن سرویکس منقبض می شود که اولین مرحله تولد کودک است. در بارداری کامل این مرحله حداقل تا هفته 37 اتفاق نمی افتد. به زایمان زودرس، زایمان نارس هم گفته می شود. تولد نوزاد هر چه قدر زودتر اتفاق بیفتد، احتمال بروز مشکلات جدی برای نوزاد بیشتر خواهد بود. این مسئله به علت عدم رشد کامل بسیاری از اعضای بدن کودک، به ویژه قلب و شش ها روی می دهد.

برای نوزادانی که پیش از هفته 24 متولد می شوند، احتمال زنده ماندن بسیار کم  است و در صورت زنده ماندن معمولا دچار مشکلات مزمن مربوط به سلامت می شوند. این نوزادان ممکن است در تکلم، یادگیری و مهارت های حرکتی هم دچار اشکال شوند.
   

علل زایمان زودرس 

بارداری دو یا چندقلویی. جدا شدن پیش از موعد جفت از رحم که به این وضعیت “جدا شدن پیش از موعد جفت” گفته می شود. وجود عفونت در واژن یا رحم مادر که باعث شروع فرآیند زایمان می شود.مشکلات مربوط به رحم یا سرویکس مانند فیبروم یا شکل غیرطبیعی رحم.پاره شدن کیسه آب مادر قبل از شروع فشار زایمان.بیماری های لثه و مصرف مواد مخدر مانند کوکائین یا متامفتامین در اغلب موارد علل زایمان زودرس ناشناخته هستند. زایمان زودرس می تواند به علت مشکلات مرتبط با جنین، مادر و یا هردو آنها روی دهد. معمولا ترکیب عوامل چندگانه، باعث زایمان زودرس می شوند اما از هر 3 زایمان زودرس، علت یکی از آنها ناشناخته است.  در بعضی از مواقع  به علت مشکلات بارداری که برای مادر یا کودک خطرناک هستند، پزشک از دارو یا روش های دیگر برای انجام زایمان زودرس استفاده می کند.

نوزاد نارس

تشخیص زمان زایمان زود رس

 از نشانه های زایمان زودرس می توان به این موارد اشاره کرد: انقباضات منظم به مدت یکساعت که به معنی وجود 4 انقباض یا بیشتر در هر 20 دقیقه یا وجود 8 انقباض در ساعت است. این انقباضات حتی پس از نوشیدن یک لیوان آب و استراحت کردن هم قطع نمی شوند.نشت یا سرازیر شدن مایع از واژن که ممکن است صورتی یا مایل به قرمز باشد. به این وضعیت “پارگی غشا” گفته می شود. وقتی این وضعیت پیش از هفته 37 روی می دهد به آن پارگی نارس  زودرس غشا گفته می شود. وجود دردهای مشابه گرفتگی شکم در قاعدگی که ممکن است با اسهال همراه شود.احساس فشار در لگن خاصره یا زیر شکم.وجود درد مبهم در لگن یا زیر شکم.احساس ناخوشایند مانند احساس تب که قابل توضیح نیست و احساس خستگی مفرط و اگر روی شکمتان را فشار بدهید، احساس درد و آسیب دیدگی می کنید.
در صورت توقف انقباضات، ممکن است دچار انقباضات براکستون هیکس شده باشید که انقباضات ناخوشایند اما غیر دردناک رحم هستند. این انقباضات مانند تمرین هستند اما تشخیص تفاوت آنها معمولا کار ساده ای نیست. اگر فکر می کنید نشانه های زایمان زودرس را دارید، با پزشک یا ماما تماس بگیرید. آنها می توانند پارگی کیسه آب، عفونت و گشاد شدن سرویکس را بررسی می کنند. ممکن است برای کنترل مشکلاتی که می توانند باعث زایمان زودرس شوند، لازم باشد آزمایش خون و ادرار از شما گرفته شود.
 

زایمان زودرس و نوزاد نارس

کنترل ضربان قلب جنین و انجام سونوگرافی می توانید اطلاعاتی را در مورد وضعیت جنین در اختیار پزشک یا ماما قرار دهد. آزمایش مایع آمنیوتیک هم می تواند به بررسی وضعیت رشد شش های کودک و اینکه آیا به حدی رشد کرده اند که برای تولد کافی باشد یا نه کمک کند. ممکن است برای تست پروتئین در واژن که به آن فیبرونکتین جنینی گفته می شود، نمونه برداری انجام شود که البته این نمونه برداری بدون درد است. عدم وجود پروتئین به معنی این است که احتمالا زایمان شما زودتر از موعد نخواهد بود اما این آزمایش نمی تواند با قطعیت به شما بگوید که زایمان زودرس نخواهید داشت.

 تعیین وضعیت به دستور پزشک

اگر در وضعیت زایمان زودرس قرار داشته باشید، پزشک یا ماما باید خطرات زایمان زودرس و خطرات ادامه بارداری را مورد مقایسه قرار دهد. با توجه به موقعیت شما، پزشک یا ماما ممکن است :

زایمان را با دارو به تاخیر بیندازد. این روش ممکن است کارآمد یا ناکارآمد باشد.

برای جلوگیری از عفونت، آنتی بیوتیک تجویز کند. اگر کیسه آب زودتر از موعد پاره شده باشد، احتمال عفونت زیاد خواهد بود و باید تحت مراقبت قرار بگیرید.

برای آماده کردن شش های کودک برای تولد به شما داروهای استروئید بدهد.

سایر مشکلات پزشکی شما که ممکن است عامل زایمان زودرس باشد را درمان کند.

در صورتی که تشخیص دهد زایمان برای مادر و نوزاد بی خطرتر است، زایمان را انجام دهد.

اما زایمان زودرس همیشه به معنی تولد زودرس نیست. پزشک شما ممکن است مجبور شود زایمان زودرس را متوقف کند.

اگر زایمان زودرس نزدیک موعد زایمان یعنی بین هفته 35 تا 36 باشد، احتمالا بدون تاخیر به شما اجازه زایمان داده خواهد شد. زایمان های زودرس در این مرحله معمولا به مشکلات جدی نمی انجامد.

زمانی که امکان توقف زایمان زودرس وجود ندارد، بیشتر زنان می توانند به شکل طبیعی زایمان کنند اما اگر سلامت مادر و کودک در خطر باشد، زایمان به شیوه سزارین انجام می شود.

نوزاد نارس 

نوزادی که زودتر از موعد متولد می شود ممکن است دچار مشکلاتی مانند خونریزی مغزی یا بیماری مزمن ریوی شود. هر چه قدر نوزاد زودتر متولد شود، احتمال خطر بیشتر می شود. پزشک می تواند شما را برای بستری شدن آماده کند که به شرایط و سن بارداری شما بستگی دارد.
 

نوزاد نارس

مشکلات ناشی از زایمان زودرس 

همانطور که پیش تر اشاره شد، اعضای بدن نوزاد نارس به حد کافی رشد نکرده اند که این مسئله می تواند منجر به مشکلات مربوط به سلامتی شود :

نوزادانی که در حدود 32 هفتگی ( کمی بیشتر از 7 ماه ) متولد می شوند، احتمالا قادر به تنفس، تغذیه و تنظیم دمای بدنشان نیستند. اما معمولا بعد از این کودکان برای رشد زمان دارند و بیشتر آنها از بیمارستان مرخص می شوند.

نوزادانی که پیش از 26 هفتگی ( زیر 6 ماه ) متولد می شوند بیشتر احتمال دارد که دچار مشکلات جدی شوند. اگر نوزاد شما با جثه بسیار کوچک یا بیمار متولد شده است، ممکن است مجبور باشید برای درمان او تصمیمات سختی بگیرید.

نوزادان نارسی که به بخش مراقبت های ویژه نوزادان منتقل می شوند، تحت مراقبت های شدید برای جلوگیری از عفونت و یا تغییرات تنفسی و ضربان قلب قرار می گیرند و تا زمانی که قادر به حفظ حرارت بدنشان نشده اند، در تخت های مخصوص گرم نگهداری می‌شوند.

 

وزن جنین به چه عواملی بستگی دارد؟

وزن جنین به چه عواملی بستگی دارد؟
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که عوامل موثر بر وزن جنین چیست؟

سوال : عوامل موثر بر وزن جنین چیست؟

پاسخ : در هفته ۳۶ بارداری، وزن متوسط جنین در حدود 4/2 کیلوگرم است، یعنی چنانچه جنین در هفته های پایان حاملگی حدود ۲۰۰ گرم (یا کمی بیشتر) افزایش وزن داشته باشد، حداقل وزن او هنگام تولد حدود ۳ کیلوگرم خواهد بود.اختلال های رشد جنین به مشکلات و بیماری هایی گفته می شود که در طی 9 ماهه بارداری به علل مختلفی از جمله مشکلات مربوط به مادر، جنین، جفت و رحم ایجاد می شوند. در این اختلال نوزاد هنگام تولد دچار مشکلات مختلفی مانند کمبود وزن و کوچکی جثه می شود. خوش بختانه با انجام سونوگرافی و بررسی وزن مادر و بچه میتوان از وجود اختلال های رشد جنین آگاه گردید ولی باید در زمان حاملگی زیر نظر متخصص باشید تا در صورت احتیاج با انجام زایمان زودرس و یا استراحت مطلق از افزایش مشکلات بکاهید.

برای آگاهی بیشتر از عوامل موثر بر وزن جنین به سراغ سونوگرافی و رادیولوژی آوا رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به سونوگرافی و رادیولوژی آوا یا دریافت نوبت از سونوگرافی و رادیولوژی آوا کلیک کنید.

وزن جنین به چه عواملی بستگی دارد؟

مراحل رشد جنین

کودکانی که با تأخیر در رشد متولد شده اند در معرض خطر ابتلا به چندین عارضه هستند، از جمله :

  • سطح کم اکسیژن
  • قند خون پایین
  • افزایش تعداد گلبول قرمز
  • عدم حفظ دمای طبیعی بدن
  • نمره آپگار پائین( اندازه گیری سلامت در بدو تولد)
  • مشکلات تغذیه
  • مشکلات عصبی

عوامل مؤثر بر رشد جنین در دوره بارداری

سن مادر

سن مادر یکی از عوامل مؤثر در کیفیت رشد جنین است. به عنوان مثال چنانچه زنی پیش از سن 15 سالگی باردار شود احتمال نارس بودن و کمبود رشد جنین بسیار بالا است و بر اساس تحقیق هایی که به عمل آمده شش درصد اولین نوزادان مادران زیر 15 سال طی نخستین سال تولد می میرند. به همین جهت سن مناسب حاملگی بین بیست تا سی و پنج سالگی اعلام شده و البته در برخی منابع از بیست و یک تا بیست و هشت سالگی هم ذکر شده است.زیرا مادرانی که در سن بالاتر از 40 سالگی باردار میشوند احتمال بیشتری در داشتن بچه با اختلال کروموزومی خواهند داشت که منجر به نوعی عقب افتادگی ذهنی خواهد گردید و همینطور در مقایسه با مادران جوان، نوزادان زیر وزن عادی و یا نوزادان مرده به دنیا می آورند. البته سن امادگی جسمانی برای مادر شدن به شرایط هم اقلیمی بستگی دارد.

وزن جنین به چه عواملی بستگی دارد؟

تغذیه مادر

اگر مادری بخواهد سلامت خود را طی دوران بارداری حفظ نموده و کودک سالم به دنیا بیاورید باید تغذیه کافی داشته باشید. زیرا در صورت سوء تغذیه شدید هر دو آسیب می بینند. از جمله کلسیم غیر کافی در بدن مادر در سفت شدن استخوان های جنین اختلال ایجاد می نماید. کمبود ید در مادر باعث ضخامت غده تیروئید در جنین شده و بعدا قادر به ساختن تیروکسین نخواهد بود.

چند قلوزایی

نوزادان چند قلو در معرض خطر وزن کم قرار دارند، برای این که اغلب آنها نارس هستند.

فشار خون بالا

فشار خون بالا، معمولاً به علت گرفتگی در دیواره رگ های خونی ایجاد می شود. این گرفتگی میتواند به علت انسداد چربی ها یا هر عامل دیگری مانند ضخیم شدن قطر رگ ها باشد. فشار خون بالا و مشکلات مربوط به جریان خون در رگ ها، سبب می شود که خون رسانی به جنین هم به شکل مطلوب صورت نگیرد و در نتیجه مواد مغذی لازم برای رشد جنین، در اختیارش قرار نگیرند.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
پروتکلی به نام مدیریت فعال زایمان را می‌توان برای زنانی که برای اولین بار است زایمان می‌کنند و بارداری تک‌قلو دارند، انجام داد. این مطلب شما را با داروهای منقبض کننده رحم و همچنین القای زایمان آشنا می‌کند.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟

پروتکلی به نام مدیریت فعال زایمان را می‌توان برای زنانی که برای اولین بار است زایمان می‌کنند و بارداری تک‌قلو دارند، انجام داد. این مطلب شما را با داروهای منقبض کننده رحم و همچنین القای زایمان آشنا می‌کند.

داروهای منقبض کننده رحم کدام است؟
روش مدیریت فعال زایمان شامل استفاده از اکسی توسین با دوز بالا، با سرعت شروع 6 mU/min و افزایش آن برای هر 15 دقیقه یک‌بار است.
رایج‌ترین الگوریتم‌های اکسی‌توسین که در بیمارستان‌های ایالات متحده استفاده می‌شود، معمولا شامل افزایش دوز اکسی توسین 1-2 mU/min هر 30 تا 40 دقیقه یک‌بار است.
در هر صورت، هدف این است که در هر 15 دقیقه بیش از 7 انقباض رحم نداشته باشید. بر اساس این پروتکل با دوز بالاتر، در صورتی که زایمان طبیعی انجام نشده باشد، یا زایمان پس از 12 ساعت پس از پذیرش، صورت نگیرد، یا جنین در خطر باشد، زایمان سزارین انجام می‌شود.
«دینوپروستون» و «میزوپروستول» هم برای تحریک اتساع دهانه رحم و انقباضات رحمی استفاده می‌شوند.
استفاده از آنالوگ‌های پروستاگلاندین در شرایطی که فرد قبلا میوکتومی یا سزارین داشته، برای القای زایمان به دلیل خطر قابل توجه پارگی رحم مطلقا منع مصرف دارد.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
القای زایمان چیست؟
القای زایمان، روشی است که در آن پزشک، یا ماما از روش‌هایی برای کمک به شما برای شروع زایمان استفاده می‌کند.
در بیشتر موارد، بهتر است اجازه بدهید زایمان خود به خود اتفاق بیفتد، اما استثناهایی وجود دارد. ممکن است پزشک به دلایل پزشکی یا اگر 2 هفته یا بیشتر از موعد زایمان گذشته است تصمیم بگیرد که القای زایمان را انجام دهد.
با پزشک خود در مورد اینکه آیا القای زایمان برای شما مناسب است، یا نه، مشورت کنید.

دلایل القای زایمان
در یک شرایط عالی، شما دقیقا در آستانه 40 هفته زایمان خواهید کرد. با این حال گاهی اوقات این روند آنطور که انتظار می‌رود، پیش نمی‌رود و کودک دیرتر متولد می‌شود.
برخی از مشکلات پزشکی می‌تواند برای شما و جنینتان خطرناک باشد که عبارتند از:

  • مشکلات رشد در نوزاد
  • مایع آمنیوتیک بسیار کم در اطراف نوزاد
  • دیابت بارداری
  • فشار خون بالا
  • پره اکلامپسی
  • عفونت رحم
  • جدا شدن جفت از رحم
  • ناسازگاری Rh

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
نحوه القای زایمان
اگر کودکتان از برنامه عقب است، چند راه برای تسریع روند زایمان وجود دارد. مطمئن‌ترین و موثرترین راه مراجعه به پزشک است.
داروها یا تکنیک‌های پزشکی می‌توانند روند زایمان را سرعت ببخشند. گزینه دیگر این است که سعی کنید خودتان القای زایمان را انجام بدهید.
قبل از هر کاری، با پزشک یا ماما صحبت کنید. مطمئن شوید که روشی که در حال انجام آن هستید، بی‌خطر است و بارداری شما در زمان مناسب برای القای زایمان قرار دارد. برخی از غذاها می‌توانند باعث انقباض رحم و القای زایمان شوند.

دارو برای القای زایمان
دو نوع دارو باعث القای زایمان می شود. داروهایی به نام پروستاگلاندین‌ها دهانه رحم را نرم می‌کنند تا آن را برای زایمان آماده کنند.
شما می‌توانید این داروها را بخورید، یا آن را به عنوان شیاف در واژن قرار بدهید. «پیتوسین» رایج‌ترین دارو است که آن را از طریق سرم دریافت می‌کنید.
دهانه رحم شما باید برای زایمان آماده باشد وگرنه داروها عمل نمی‌کنند.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
روش های القای زایمان
مصرف دارو، تنها راه برای شروع زایمان شما نیست. جدا کردن غشا و شکستن مایع آمنیوتیک، دو گزینه دیگر هستند. برداشتن غشاها شامل کیسه آمنیوتیک می‌شود.
پزشک از انگشت‌های خود استفاده می‌کند تا کیسه آمنیوتیک را از دهانه رحم دور کند. برای شکستن مایع آمنیوتیک، پزشک کیسه آمنیوتیک را با یک قلاب پلاستیکی کوچک باز می‌کند. سپس کودک برای آماده شدن برای زایمان به سمت بالای دهانه رحم حرکت می‌کند.
شما می‌توانید در روزهای بعد، یا حتی چند ساعت بعد زایمان را شروع کنید. جداسازی غشاء به طور کلی ایمن در نظر گرفته می‌شود. با این حال، کارشناسان در مورد اینکه آیا این عمل ارزش انجام دادن دارد، یا نه، اختلاف نظر دارند.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
راه های طبیعی برای القای زایمان
خودتان هم می‌توانید القای زایمان را انجام بدهید، اما قبل از امتحان کردن هر یک از آن‌ها، با پزشک، یا مامای خود مشورت کنید.
یکی از ساده‌ترین و مطمئن‌ترین راه‌ها برای القای زایمان انجام پیاده‌روی است. گرانش ناشی از حرکات شما ممکن است به لغزش کودک در موقعیت مناسب کمک کند.

در صورت تمایل، رابطه جنسی داشته باشید. مایع منی، حاوی هورمون‌هایی به نام «پروستاگلاندین» است که باعث انقباض ماهیچه‌های رحم می‌شود.

اگر چه ممکن است پیاده‌روی شما را به تاریخ زایمان نزدیک نکند، اما به طور کلی برای شما خوب است.
در صورت تمایل، رابطه جنسی داشته باشید. مایع منی، حاوی هورمون‌هایی به نام «پروستاگلاندین» است که باعث انقباض ماهیچه‌های رحم می‌شود.
داشتن ارگاسم، رحم شما را تحریک می‌کند.
همچنین می‌توانید طب سوزنی را امتحان کنید. این روش ممکن است به همان اندازه که جداسازی موثر باشد.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
تمریناتی برای القای زایمان
هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد ورزش یا فعالیت بیشتر، شما را وارد زایمان فعال می‌کند، اما برای سلامتی و بارداری شما مفید است.

ورزش، خطر سزارین و دیابت بارداری را کاهش می‌دهد. ورزش کردن در دوران بارداری برای اکثر زنان بی‌خطر است.

ورزش، خطر سزارین و دیابت بارداری را کاهش می‌دهد. ورزش کردن در دوران بارداری برای اکثر زنان بی‌خطر است. با این حال، ایده خوبی است که قبل از پوشیدن کفش‌های کتانی خود برای انجام ورزش، با پزشک متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. در برخی شرایط پزشکی، شما باید در دوران بارداری به طور کامل از ورزش اجتناب کنید.

آناناس برای القای زایمان
در هسته آناناس، آنزیمی به نام «بروملین» وجود دارد که پروتئین‌ها را تجزیه می‌کند. تئوری استفاده از بروملین این است که دهانه رحم شما به طور طبیعی نرم و بالغ می‌شود تا برای زایمان آماده شود.
با این حال، هیچ مدرک علمی دال بر صحت این نظریه وجود ندارد. به‌علاوه، آناناس می‌تواند سوزش سر دل بارداری را بدتر کند.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
خطرات القای زایمان
القای زایمان، یک تصمیم ساده نیست چون می‌تواند خطرات جدی داشته باشد. این خطرات عبارتند از:

  • تولد زودرس
  • کاهش ضربان قلب در نوزاد
  • پارگی رحم
  • عفونت در مادر و نوزاد
  • خونریزی بیش از حد در مادر
  • مشکلات بند ناف
  • مشکلات ریوی در نوزاد
  • انقباضات قوی‌تر
  • مشکلات بینایی و شنوایی در نوزاد
  • رشد ضعیف ریه و مغز

القای زایمان همیشه کارساز نیست. اگر القای شما موفقیت‌آمیز نبود، ممکن است نیاز به سزارین داشته باشید.

داروهای منقبض کننده رحم، چیست؟
عوارض القای زایمان
داروها و تکنیک‌های مورد استفاده برای القای زایمان می‌توانند عوارض جانبی در شما و جنین ایجاد کنند. «پیتوسین» و سایر داروهایی که دهانه رحم شما را آماده می‌کنند، می‌توانند انقباضات شما را تشدید کنند.
انقباضات شدیدتر ممکن است برای شما دردناک‌تر باشد. این انقباضات سریع‌تر می‌تواند بر ضربان قلب کودک شما تاثیر بگذارد. اگر انقباضات شما خیلی سریع اتفاق بیفتد، ممکن است پزشک شما دارو را متوقف کند.
پارگی کیسه آمنیوتیک ممکن است باعث شود بند ناف قبل از کودک شما از واژن خارج شود که به آن «پرولاپس» می‌گویند.
فشار روی بند ناف می‌تواند باعث کاهش اکسیژن و رسیدن مواد مغذی به کودک شود. زایمان باید در حدود 6 تا 12 ساعت پس از پارگی کیسه آمنیوتیک شروع شود. زایمان نکردن در این بازه زمانی، خطر عفونت را هم برای شما، هم برای جنینتان افزایش می‌دهد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.

علت تزریق آمپول پرولوتون در بارداری چیست؟

علت تزریق آمپول پرولوتون در بارداری چیست؟

خانم‌هایی که امکان دارد زایمان زودرس داشته باشند یا قبلا سقط مکرر داشته‌اند حتما نگران وضعیت سلامت جنین‌شان هستند و هنگام سونوگرافی‌مدام از پزشک درباره وضعیت‌شان سوال می‌پرسند. اما متخصصان برای مادرانی که در این شرایط قرار دارند، آمپول پرولوتون تجویز می‌کنند. به همین دلیل از دکتر سمامی،  جراح و متخصص زنان و زایمان و دارای برد تخصصی، درباره آمپول پرولوتون پرسیدیم.
 

آمپول پرولوتون چیست؟

این آمپول، یک آمپول پروژسترونی است که پزشکان یا متخصصان در بعضی از موارد آن را برای کسانی که طول سرویکس‌شان کوتاه است، کسانی که سابقه سقط دارند، یا تهدید به زایمان زودرس هستند، تجویز می‌کنند. این آمپول در دوران بارداری برای مادران بی‌خطر است.

آمپول پرولوتون چگونه تزریق می‌شود؟

آمپول پرولوتون عوارضی ندارد و تزریق آن به صورت هفتگی انجام می‌شود. تزریق این آمپول به صورت عضلانی است که در هفته‌های چهاردهم و پانزدهم بارداری به بعد، هر هفته زیر نظر پزشک، برای مادران تزریق می‌شود.
 

چگونگی عمل آمپول پرولوتون

چون پروژسترون در بارداری در زمان زایمان ترشح می‌شود، تأثیر آمپول پرولوتون به این صورت است که انقباضات رحم را از بین می‌برد. بنابر‌این به تدریج سطح پروژسترون یا گیرنده‌های پروژسترونی کارایی خود را از دست می‌دهند و پایین می‌افتند. در نتیجه درد‌های زایمانی زیاد می‌شود. اما پروژسترون موجود در آمپول پرولوتون رحم را در حالت سکون نگه می‌دارد یعنی رحم را شل می‌کند و اجازه انقباض به او نمی‌دهد.

حساسیت به پروژسترون

گاهی بعضی از خانم‌های باردار به آمپول‌های پروژسترونی حساسیت دارند و ما به هیچ‌وجه نمی‌توانیم این آمپول را به آنان تزریق کنیم و حتی در IVF آنها هم دچار مشکل می‌شویم. چون این مادران اصلا نمی‌توانند پروژسترون تزریق و یا استفاده کنند. البته مادران باید بدانند که آمپول پرولوتون برای همه استفاده نمی‌شود و تزریق آن در شرایط خاصی انجام می‌گیرد.
 

به چه نوزادی نارس می‌گویند؟

به چه نوزادی نارس می‌گویند؟

به چه نوزادی نارس می گویند؟ مشکلات نوزاد نارس چیست؟ نوزاد نارس به چه رسیدگی هایی نیاز دارد؟

چه نوزادی نارس است؟

بارداری طبیعی حدود ۴۰ هفته طول می کشد اگر نوزاد سه هفته یا بیشتر قبل از این زمان به دنیا بیاید نوزاد نارس است. نوزاد نارس نمی تواند به راحتی شیر بخورد، تنفس کند و گرمای بدنش را حفظ کند. نوزاد نارس از بقیه نوزدان که در زمان مناسب به دنیا آمده اند خیلی کوچکتر و لاغرتر هستند. بافت چربی زیر پوست جنین در هفته های آخر دوران بارداری به وجود می‌آید، بنابراین اگر جنین زودتر به دنیا بیاید بافت چربی زیر جلد ندارد و لاغر است. رنگ پوست نوزاد نارس صورتی است، پوست نوزاد نارس نازک است و عروق موئینه پوست بیشتر دیده می شود. عضلات نوزاد نارس به خوبی رشد نکرده است به همین دلیل عضلاتش شل و سست است. اگر وزن نوزاد کمتر از1800 گرم باشد یا 5 تا 6 هفته زودتر متولد شده باشد او را دردستگاه قرار می‌دهند. زیر پوست نوزاد نارس چربی کمی وجود دارد، به همین دلیل در مقابل سرما حساس است و به سرعت حرارت بدنش پایین می‌آید. به همین دلیل نوزادان نارس را دردستگاه انکوباتور قرار می‌دهند.

نوزاد نارس و زایمان زودرس

مهمترین دلایل تولد نوزاد نارس

  • بارداری دوقلو:اگر زنی در بارداری قبلی دوقلو زایمان کرده باشد، احتمال اینکه زایمان زودرس داشته باشد خیلی زیاد است.

  • مشکلات جفت یکی از دلایل زایمان زودرس و تولد نوزاد نارس است.
  • وجود عفونت در مادر یکی دیگر از دلایل زایمان زودرس است.
  • مشکلات رحم یا گردن رحم می تواند باعث زایمان زودرس شود.
  •  مصرف مواد مخدر یا الکل در دوران بارداری می تواند منجر به زایمان زودرس و تولد نوزاد نارس شود.
  • زنانی که در سنین زیر 18 سال یا بالای 30 سال، زایمان داشته باشند، درصد این که نوزادشان نارس باشد بیشتر از دیگران است.
  • هرچه تعداد فرزندان یک مادر بیشتر باشد، احتمال این که دهانه رحمش زودتر باز شود و نوزاد زودتر از موعد به دنیا بیاید بیشتر است.
  • عامل دیگری که مادران را در معرض تولد نوزاد زودهنگام قرار می‌دهد، فعالیت‌های سنگین و نامناسب است .

زایمان زودرس و تولد نوزاد نارس چه نشانه هایی دارد؟

  • انقباضات منظم قبل از هفته سی و هفتم بارداری یعنی زایمان زودرس در حال اتفاق افتادن است. اگر نوزاد پیش از هفته سی و هفتم بارداری به دنیا بیاید نارس است.
  • افزایش ترشحات
  • تغییر نوع ترشحات، ترشحات آبکی یا خونی
  • خونریزی یا لکه بینی از واژن
  • درد شکم، گرفتگی عضلات شکم مانند پریودی یا چهار انقباض در یک ساعت
  • افزایش وزن در قسمت لگن
  • پشت درد، به خصوص به صورت منظم یا پشت دردی که قبلا تجربه نکرده اید.

نوزاد نارس

درمان‌هایی که نوزاد نارس نیاز دارد

  • نوزادان نارس با توجه به تشخیص پزشک در nicu نگهداری می شوند تا از لحاظ عفونت و تغییرات در تنفس و ضربان قلب تحت مراقبت باشند. تا وقتی که نوزاد نارس نتواند درجه حرارت بدن‌ش را حفظ کند،‌ با استفاده از تخت‌‌های مخصوصی او را گرم نگه می‌دارند.
  • این نوزادان در بیمارستان از راه لوله بینی یا تزریق داخل وریدی تغذیه می‌شوند. تغذیه از راه لوله تا زمانی که نوزاد آنقدر بالغ شود که بتواند نفس بکشد، بمکد، و ببلعد و از راه پستان یا بطری تغذیه شود، ادامه پیدا می‌کند.
  • اگر نوزادی مشکلات شدید تنفسی داشته باشد اورا دستگاه تنفس (ونتیلاتور) – که به ورود و خروج هوا به ریه‌ها کمک می‌کند- قرار می‌دهند. شیر مادر بسته به تشخیص پزشک می تواند به درمان نوزاد نارس کمک کند. شیر مادر باعث حفاظت بیشتر نوزاد در برابر عفونت می‌شود.