برچسب: زباله

در این مقاله قرار است محصولاتی را با هم مرور کنیم که اساسا قبولِ وجود داشتن آن‌ها سخت است و تصور اینکه این محصولات برای چه مصرف کننده‌ای تولید شده از آن هم سخت‌تر است.

جای خواب سگ برای انسان

---

جامدادی ژولیوس سزار و بازسازی لحظه قتل

---

اِیربادهای سفارشی برای سکته دادن دوستان

---

پازل شفاف با درجه سختی خیلی خیلی خیلی سخت

---

یک وسیله خیلی اختصاصی

این وسیله مخصوص سنگ‌ریزه ریختن روی ریل قطار است اما نه قطار واقعی. درواقع کسانی که به ساختن و نگهداری مدل و ماکت ساختمان‌ها و خیابان‌ها علاقه دارند، با این وسیله مشکل سنگ‌ریزه‌های ریل قطار را حل می‌کنند.

---

انگشتری که شطرنج هم هست

---

گیاهِ خانگی‌تان به یک بازوی رباتیک مجهز به شمشیر احتیاج ندارد؟

همان‌گونه که از تیتر مشخص است این محصول یک بازوی رباتیک است که از قضا یک قمه هم در دست دارد. بعد از وصل شدن این بازو به گیاه، درواقع گیاهِ بی‌آزار شما نقش مغز و فرمانده این ربات را بازی می‌کند و گیاه شما مسئول حرکاتِ این ربات است.

---

برای آن‌هایی که در حمام هوسِ خوانندگی می‌کنند

---

آیا گلدانِ شما مرتبا برای پیاده‌روی بهانه‌گیری می‌کند؟

---

انگشتر انگشتی

---

یک محصول خیلی اختصاصی دیگر

داستان از این قرار است که ظاهرا گوریل‌ها از اینکه مستقیم به چشم‌هایشان نگاه کنید خوششان نمی‌آید و این کار را به چالش کشیده شدنِ قدرت‌شان و دعوت به مبارزه تفسیر می‌کنند. به همین دلیل بازدید کننده‌های شجاعی که دوست دارند وارد محل زندگی این پستانداران قدرتمند شوند مجبور هستند از این عینک‌ها استفاده کنند.

---

ماسکی برای تماشای غذا خوردن مرغ مگس‌خوار

---

به نظر شما چه اتفاقاتی باعث ساخت و نصب چنین تابلویی شده است؟

ترجمه:”لطفا دیوار را لیس نزنید”

---

میزعسلی به شکل انبوهی اسکناس

---

دمپایی‌های کوچولو برای چسباندن روی دمپایی بزرگ

---

اسپریِ بدنِ اکس با رایحه کتانی و بیسکوییت

---

کیف‌های فوق لوکسِ بالِنسیاگا به شکل کیسه زباله

بالنسیاگا این محصول عجیب و غریب را با عنوان “گران‌ترین کیسه زباله دنیا” با قیمت ناقابلِ 1790 دلار به فروش می‌رساند.

مشتریانی که تا پیش از رسیدن نوبت شان در مورد سفارش خود تصمیم نمی گیرند، با این کار، هم صندوقدار را اذیت می کنند و هم نفرات بعدی صف را معطل خود می کنند.

۲- بدون خرید غذا از دستشویی رستوران استفاده می کنید

اگر از یک رستوران فست فود همیشه صرفاً برای رفتن به دستشویی استفاده می کنید، این کار به دور از ادب است.
اینکه یک موقعیت اورژانسی پیش آمده باشد یک چیز است و اینکه همیشه صرفاً برای استفاده از دستشویی به یک رستوران بروید و مشتریان رستوران را هم برای استفاده از دستشویی معطل خود کنید، چیز دیگری است.

اگر رستورانی را برای استفاده از دستشویی آن در نظر گرفتید، خوب است که گاهی از آن خرید هم بکنید.

۳- مقدار زیادی چاشنی و کارد و چنگال می گیرید

هیچ ایرادی ندارد که برای سفارش خود مقدار بیشتری سس یا کارد و چنگال بخواهید، اما وقتی مقدار آن خیلی زیاد باشد واضح است که قرار نیست از آن برای صرف غذایتان استفاده کنید و قصد دارید آن را برای استفاده ی شخصی پیش خود نگه دارید.

چاشنی ها و کارد و چنگال های رستوران برای استفاده از یک وعده غذا هستند. اما بعضی مشتریان از رستوران با خود چندین بسته سس، نمک و فلفل و مقدار زیادی دستمال کاغذی و کارد و چنگال به خانه می برند.

۴- به کودک خود اجازه می دهید سفارشش را خودش بدهد و بقیه ی صف را معطل می کنید

شاید اینکه به کودک خود اجازه دهید خودش سفارشش را به صندوقدار دهد روش خوبی برای مستقل بار آوردن او به نظر برسد اما اگر کودک تان خجالتی یا دو دل و سردرگم باشد، نباید نفرات بعدی صف را معطل نگه دارید و باید خودتان فوراً به جای او سفارش دهید.

اگر در ساعت شلوغی به یک رستوران فست فود رفتید، بهتر است از قبل به کودک تان کمک کنید که در مورد غذایی که می خواهد تصمیم بگیرد و تنها در صورتی اجازه دهید خودش سفارشش را به صندوقدار بگوید که صف نباشد.

۵- سفارش تان را خیلی ویژه می کنید و سرعت آماده سازی غذا را کم می کنید

شاید دوست داشته باشید به دلخواه خود تغییراتی در سفارش تان دهید، اما دادن یک سفارش خیلی ویژه با درخواست های زیاد کار درستی نیست.

رستوران های فست فود از مشتریانی که درخواست های خاصی درمورد غذای خود دارند دل خوشی ندارند. از آنجایی که در این رستوران ها صندوقدارها معمولاً هنگام گرفتن سفارش از گزینه های موجود در سیستم ثبت سفارش رستوران استفاده می کنند، بسیاری از این درخواست های ویژه قابل انجام نیستند.

درخواست های ساده، مثل بیشتر کردن یخ نوشیدنی یا نگذاشتن کاهو در ساندویچ معمولاً مشکل ساز نیستند. اما درخواست هایی مثل اضافه کردن یک چاشنی به خصوص به غذا یا پخت غذا به شیوه ای خاص می تواند کارکنان رستوران را درمانده کند.

۶- بعد از اتمام غذا میزتان را تمیز نکرده ترک می کنید

درست است که رستوران های فست فود غیر رسمی ترین گزینه برای صرف غذا در بیرون خانه هستند اما این بدان معنی است که می توانیم آداب غذا خوردنی که در خانه داریم را کنار بگذاریم.

تمیز نکردن میز خود بعد از پایان غذا و رها کردن بخش های دور ریختنی سفارش خود مثل باقیمانده ی غذا یا کارد و چنگال ها برای کارکنان رستوران بسیار آزاردهنده است.

درست است که از مشتریان انتظار نمی رود میز خود را به طور کامل تمیز کنند، اما مؤدبانه این است که بخش های دور ریختنی سفارش خود را در سطل زباله بریزند و وقت بیشتری برای نظافت میز و زمین برای کارکنان رستوران باقی بگذارند.

۷- رفتار مؤدبانه ای با کارکنان ندارید یا صبور نیستید

یکی از بدترین کارهایی که می توانید در رستوران فست فود انجام دهید این است که صبور نباشید و رفتار محترمانه ای با کارکنان رستوران نداشته باشید. چون آن ها احتمالاً دلیل تأخیر در آماده سازی سفارش تان نیستند و این رفتار کمکی به سریع تر آماده شدن سفارش نمی کند. به علاوه، اینکه آن ها برای ارائه ی خدمات به شما در آنجا حضور دارند به این معنی نیست که می توانید هر رفتاری با آن ها داشته باشید.

 هم‌اکنون زمین تنها سیاره‌ای است که زندگی در آن امکان دارد. اگرچه دانشمندان و محققان در پی یافتن مکانی جدید برای زندگی و انتقال انسان‌ها و حیوانات و نباتات به کره‌ای دیگر هستند، اگر این سبک زندگی سرشار از مصرف زباله‌های تجزیه‌ناپذیر ادامه پیدا کند، دیری نمی‌پاید که امکان زندگی در زمین از بین می‌رود و نوادگان ما مجبور به ترک این سیاره می‌شوند.

سبک زندگی با پسماند کمتر مسئله‌ای است که نمی‌توان انتظار داشت تنها با حکم دولت‌ها و حکومت‌ها و در مدتی کوتاه فراگیر شود. اما می‌توان با یافتن راه‌هایی زباله‌های خانگی را سر و سامان دهیم و مصرف پلاستیک را به حداقل برسانیم و پسماند غیرقابل تجزیه کمتری تولید کنیم.

ظروف شوینده

ظروف شوینده‌ها تعداد زیادی از زباله‌های پلاستیکی ما را تشکیل می‌دهند. می‌توانیم به جای تهیه بطری‌های کوچک از بطری‌های بزرگ و چندلیتری استفاده کنیم. ضمن اینکه اخیرا بعضی از ایستگاه‌های تفکیک زباله و حامی محیط‌زیست، مخزن‌های بزرگ شوینده دارند که می‌توانیم ظرف ببرید و آنها را پر کنیم. به این صورت از هر ظرف شوینده بارها می‌توانیم استفاده کنیم.

در مورد خرید دیگر مواد هم می‌توانیم به جای محصولات بسته‌بندی از محصولات فله استفاده کنیم. مثلا به جای اینکه شکر، قند، برنج، حبوبات و… را به‌صورت بسته‌بندی تهیه کنیم، می‌توانیم ظروف پلاستیکی، شیشه‌ای یا فلزی در دار با خودمان داشته باشیم و این مواد را به‌صورت فله تهیه کنیم. حتی می‌توان ظرف‌هایی برای خرید شیرینی کنار گذاشت تا از مصرف جعبه‌های کاغذی و مقوایی شیرینی کاسته شود.

سلولوزی‌های پرمصرف

محصولات سلولوزی (پوشک، دستمال کاغذی و…) از دیگر موادی هستند که بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرند و در بسیاری موارد قابلیت بازیافت و تجزیه در طبیعت را ندارند. بسیاری از مادران دوستدار  محیط‌زیست تصمیم گرفتند از پارچه‌های مناسب به‌جای پوشک استفاده کنند تا هم فرزندانشان پوست سالم‌تری داشته باشند، هم به اقتصاد خانواده کمک کنند و هم زباله کمتری تولید کنند. استفاده از دستمال‌های پارچه‌ای مناسب به جای دستمال کاغذی و حوله‌های یکبار مصرف و دستمال مرطوب یکی از راه‌های خوب برای کاهش تولید زباله‌های سلولوزی است. 

یکبار مصرف‌های تمام نشدنی

سال‌هاست ظروف یکبار مصرف پلاستیکی یکی از عناصر اصلی مغازه‌های اغذیه و خوراکی‌فروشی و بسیاری از مهمانی‌ها و پیک‌نیک‌های ما تبدیل شده‌اند. بد نیست در مصرف این محصولات پلاستیکی که سال‌های سال در زمین باقی می‌مانند و به آن آسیب می‌زنند تجدید نظر کنیم. دوستی داشتیم که هر وقت می‌خواست بستنی یا آبمیوه و یا غذاهایی که در ظروف یکبار مصرف سرو می‌شوند بخرد، با خود ظرف (کاسه، لیوان، بشقاب و قاشق) می‌برد تا مواد غذایی را در ظروف خودشان بخورند. مدتی قبل هم وقتی تولد فرزندش را در پارک گرفته بودند از مهمانان تقاضا کرد تا هر شخص برای خود و اعضای خانواده‌اش پیش‌دستی، چنگال و لیوان بیاورد تا از ظروف یکبار مصرف استفاده نکنند.

امان از شیرابه

شیرابه مایعی است که از داخل زباله عبور و به بیرون زائدات جامد نشت می‌کند و شامل مواد قابل حل، معلق یا ذرات مخلوطی از اجزای همان زباله است. براساس آمار منتشر شده از سوی سازمان مدیریت پسماند، بیشترین نوع پسماندی که منجر به تولید شیرابه‌ها می‌شود، پسماند به‌جامانده از زباله‌های خانگی است.

در هر یک میلی‌گرم شیرابه، ۱۰۰میلیون باکتری است که می‌توانند عامل ۱۱۸نوع بیماری حاد شوند. یک لیوان شیرابه زباله می‌تواند حداقل ۲۰۰لیتر آب زیرزمینی را آلوده کند. کاهش شیرابه‌های تولیدی توسط شهروندان و خشک‌سازی زباله‌ها و سپس دفع‌آنها، به‌تدریج باعث کاهش روند تولید شیرابه‌ها می‌شود. کاهش تولید شیرابه جز با یاری مردم و شهروندان عملی نمی‌شود. پس هر کدام از ما می‌توانیم این امر مهم را از خانه خودمان شروع کنیم. نخستین و مهم‌ترین گام، جدا کردن پسماندتر و خشک است.

گام مهم‌ دیگر خشک کردن زباله‌های‌تر تا جای ممکن است. به این ترتیب هم شیرابه کمتری ایجاد می‌شود و هم حجم زباله‌ها کمتر می‌شود. خوب است موقع خرید مواد غذایی فقط به اندازه مصرف چند روز خرید کنیم و آن مواد را درست نگهداری کنیم تا فاسد نشوند. می‌توانیم پسماند میوه‌ها را قبل از انتقال به سطل زباله در ظرفی خشک کنیم و پسماند دیگر زباله‌ها را در سینک ظرفشویی به‌صورت کامل آبگیری کنیم.

پاکت‌ها و بطری‌های حاوی مایعات را قبل از اینکه به سطل زباله بیندازیم کامل خالی کنیم تا خشک باشند. حتی اگر دسترسی به حیاط، بالکن یا پشت‌بام (جایی که در معرض هوای آزاد باشد) داشته باشیم می‌توانیم زباله‌های‌تر مثل تفاله قهوه و چای، پوست میوه‌ها، پسماند غذاها و… را در ظرفی پس از آبگیری نگهداریم و کمپوست (خاک مناسب گیاهان) تولید کنیم. 

کیسه‌های نامهربان

کیسه‌های پلاستیکی از آسیب‌زاترین و پرمصرف‌ترین مواد مصرفی این‌روزهای ماست. تصور کنید برای هر خرید کیسه‌ای دریافت می‌کنیم و با هر خرید چقدر از عمر سالم زمین می‌کاهیم. بعضی ایده‌ها برای پایین آوردن مصرف کیسه‌های پلاستیکی بسیار جالب هستند.

مثلا چند وقت پیش خانمی را دیدم که برای خرید گوشت و مرغ ظرف دربسته با خود آورده بود تا خریدهایش را در کیسه نگذارد. همان خانم مقدار زیادی کیسه پلاستیکی تمیز و تا شده همراه داشت و به مغازه‌داران می‌داد تا به جای استفاده از کیسه‌های نو از آنها استفاده کنند. خودش هم یک زنبیل پارچه‌ای همراه داشت که خریدهایش را در آن می‌گذاشت تا دیگر کیسه جدید نگیرد. می‌گفت همیشه چند کیسه پارچه‌ای در کیفم دارم تا اگر لازم شد خرید کنم دیگر کیسه پلاستیکی از مغازه‌داران نگیرم.