انتصاب یک زن به ریاست اتحادیه عرب برای نخستین بار

​وزیر خارجه لیبی به عنوان نخستین رئیس زن اتحادیه عرب منصوب شد.
«نجلا المنقوش»، وزیر خارجه لیبی در دولت «عبدالحمید الدبیبه» ریاست نشست وزرای خارجه عرب را که قرار است امروز -سه‌شنبه- در مقر این اتحادیه در قاهره برگزار شود، به عهده گرفته است.
به نقل از قاهره ۲۴، این برای نخستین‌بار است که یک زن رئیس اتحادیه عرب می‌شود. 
منقوش با انتشار پیامی در توئیتر نوشت: «افتخار می‌کنم که ‌به‌عنوان نخستین زن رهبری نشست عرب در سرزمین مصر را به عهده می‌گیرم». 
وی در ادامه افزود: «امیدوار هستم که این یک اتفاق نیک برای بازگشت لیبی به نقش طبیعی خود در کانون خانواده عرب باشد». 

زن ایرانی تبار، نامزد اصلی ریاست «DGB» آلمان

یاسمین فهیمی، سیاستمدار ایرانی تبار حزب سوسیال دموکرات قرار است رئیس کنفدراسیون اتحادیه کارگری آلمان (DGB) شود.

به نقل از دویچه وله، یاسمین فهیمی، زمانی دبیرکل حزب سوسیال موکرات آلمان بود. از او به عنوان نامزد اصلی ریاست اتحادیه کارگری آلمان یاد می‌شود.

دوره فعالیت راینر هوفمان، رئیس کنونی این اتحادیه قرار است در ماه مه سال جاری به پایان برسد.

زن ایرانی، نامزد ریاست بزرگترین اتحادیه آلمان

اتحادیه کارگری آلمان (DGB) بزرگ‌ترین و قوی‌ترین اتحادیه کارگری این کشور به شمار می‌آید؛ اتحادیه‌ای که هدایت آن را راینر هوفمان برعهده داشت.

هوفمان قرار است در ماه مه سال جاری به علت بازنشستگی هدایت این اتحادیه قدرتمند را به جانشین خود واگذار کند.

از یاسمین فهیمی به عنوان نامزد اصلی احراز این پست یاد می‌شود. فهیمی سیاستمدار عضو حزب سوسیال دموکرات است.

خبر نامزدی فهیمی برای مقام ریاست اتحادیه کارگری آلمان از سوی هیات مدیره این اتحادیه رسانه‌ای شده است. از سوی دیگر، الکه هاناک، معاون هوفمان نیز قرار است کاندید شود. روزنامه “زوددویچه” به نقل از هوفمان نوشته است این اتحادیه مایل است در دوره بعدی هدایت خود را برعهده یک زن بگذارد و رو به جوان‌گرایی بیاورد.

یاسمین فهیمی در سال ۲۰۱۴ به مقام دبیرکلی حزب سوسیال دموکرات انتخاب شد. او که ۵۴ سال سن دارد، از سال ۲۰۱۷ به عنوان نماینده حزب سوسیال دموکرات به پارلمان آلمان راه یافت.

فهیمی که دانش‌آموخته رشته شیمی است، پیش از این نیز در سندیکاهای کارگری مختلف و از جمله در سندیکای شیمی و انرژی نیز فعالیت داشته است. او فرزند مادری آلمانی و پدری ایرانی است و در هانوفر آلمان به دنیا آمده است.

زن در تراز انقلاب اسلامی با الگوی زهرایی

یک پژوهشگر حوزه زنان گفت:زن در تراز انقلاب اسلامی در عین فرزندپروری و همسرداری از تمامی جنبه های اجتماعی بهره مند است و زندگی حضرت زهرا را که بی نقص است الگوی راه خود قرار می دهد.

فرشته روح افزا، پژوهشگر حوزه زنان و خانواده در خصوص تعریف صحیح زن در تراز انقلاب اسلامی گفت: مقام معظم رهبری سخنانی در خصوص زن در تراز انقلاب اسلامی با این مضمون دارند که زن مورد نظر اسلام نه زن شرقی است که احساس می‌کند تنها برای گذراندن روزگار به این دنیا آمده است و نه زن غربی است که ابزار جنسی اجتماع باشد.

وی افزود: زنی مورد نظر اسلام است که بتواند شاخصه‌های مختلف را در عین اینکه فرزندپروری و همسرداری را انجام دهد از جنبه‌های علمی، حضور اجتماعی به شکل صحیح، بینش و بصیرت، قدرت تربیت، شجاعت را داشته باشد؛ اینها لغاتی است که مقام معظم رهبری نیز نسبت به خصوصیت زنان به آنها تاکید دارند.

زنی مورد نظر اسلام است که بتواند شاخصه‌های مختلف را در عین اینکه فرزندپروری و همسرداری را انجام دهد از جنبه‌های علمی، حضور اجتماعی به شکل صحیح، بینش و بصیرت، قدرت تربیت، شجاعت را داشته باشد این پژوهشگر حوزه زنان اظهار کرد: زنان ما باید نسبت به قدرتی که خداوند به آنها برای پرورش فرزندان، همسرداری و نگه داشتن سکان خانواده داده است آگاه باشند و باید این توانمندی وجود داشته باشد که به تمامی این وظایف رسیدگی کنند در حقیقت باید یک الگویی از زندگی حضرت زهرا (س) در زندگی زنان در تراز انقلاب اسلامی وجود داشته باشد.

روح افزا تصریح کرد: حضرت فاطمه زهرا از یک مرد نامحرم کوره خود را می‌پوشاند و روایت داریم از ایشان که «خوش به حال زنی که مرد نامحرمی را ندیده است و مرد نامحرمی هم او را ندیده است» این به این معنی نیست که حضرت زهرا حضور اجتماعی نداشته‌اند چراکه ایشان در اواخر عمرشان حضور بسیار پررنگی در اجتماع برای بحث دفاع از ولایت داشته‌اند.

وی بیان کرد: حضرت فاطمه خودشان خطبه خواندند؛ یعنی در جایی حضور داشته‌اند که هم مرد نامحرم حضور داشته است و هم صدای ایشان را شنیده‌اند و با ظهور و بروز همه جانبه در اجتماع بودند بنابراین تعریف زن در تراز انقلاب اسلامی به این شکل نیست که زنان در اجتماع حضور پیدا نکنند.

روح افزا گفت: منظور جلوگیری از نگاه جنسیتی به زنان است، یعنی زنان در رفتار، راه رفتن، نوع لباس پوشیدن، رعایت حجاب و نگاه کردن باید به شکلی رفتار کنند که جنسیت آنها نمایان نشود و توجه به آن جلب نشود در مقابل هم زنان به عنوان یک زن به مردان جامعه نگاه جنسیتی نداشته باشند.

زن در تراز انقلاب اسلامی با الگوی زهرایی

این پژوهشگر حوزه زنان اظهار کرد: آن زنی زن در تراز انقلاب است که بتواند فرزند خوبی تربیت کند و باید آن جایی که لازم است برای خانواده وقت بگذارد؛ تعریف درست در این خصوص را مقام معظم رهبری داده‌اند اما متأسفانه مانند تمامی موارد جامعه که به دنبال راه درست نمی‌رویم این مسئله هم نادیده گرفته شده است البته پژوهشگران این حوزه نیز این مسئله را به خوبی تبیین نکرده‌اند.

وی با اشاره به اینکه زن تراز انقلاب اسلامی باید علم اندوزی داشته باشد عنوان کرد: نمی‌توان در جهل و تاریکی زن در تراز انقلاب اسلامی شد بنابراین زن در تراز انقلاب اسلامی باید علم اندوزی داشته باشد البته جامعه نیز باید برای زنان شرایط و راه را هموار کنند، باید برای زنی که مادر و همسر است و در حال تدریس نیز هست یک برنامه و اولویت دیگری قائل شد و باید امکانات مضاعفی ترتیب داد.

نمی‌توان در جهل و تاریکی زن در تراز انقلاب اسلامی شد بنابراین زن در تراز انقلاب اسلامی باید علم اندوزی داشته باشد البته جامعه نیز باید برای زنان شرایط و راه را هموار کنند وی در پاسخ به این سوال که منظور از فراهم کردن شرایط و امکانات برای زنان چیست خاطرنشان کرد: ما باید شرایط بروز و ظهور یک زن تراز انقلاب اسلامی را ایجاد کنیم برای مثال زنانی که همسر دارند و در حال اشتغال بیرون از منزل هستند نباید ساعت کاری یکسانی با مردان داشته باشند.

روح افزا گفت: مسئله مهم دیگر این است که باید توجه نمود که امور زنان به دست خودشان باشد یعنی پزشک زنان، پرستار، دندان، معلم، و غیره برای بانوان ما باید زنان باشند اما چرا نمی‌توانیم این فضا را برای حضور زنان فراهم کنیم در حالی که زنان بسیار تحصیل کرده‌ای را داریم پس ایجاد فضا برای حضور زنان وظیفه ماست.

این پژوهشگر حوزه زنان اظهار کرد: اگر زن در تراز انقلاب اسلامی بخواهد به فرزندش اهمیت دهد باید در جامعه با مردان تفاوت فاحشی داشته باشد و باید زمینه بروز و ظهور و امکانات حضور اجتماعی برای او فراهم باشد.

وی تصریح کرد: از نظر اسلام زن انسان ساز است و برای اینکه ما بتوانیم به این مهم دست پیدا کنیم باید امکانات جامعه را فراهم کنیم، در حال حاضر زنان بسیار تحصیل کرده‌ای داریم که اولویت شأن رسیدگی به فرزندان است و باید از این بحث که نمی‌توانیم از حضرت زهرا الگو بگیریم کناره گیری کنیم چراکه در قرآن ذکر شده است که حضرت زهرا و زینب (سلام الله علیها) اسوه حسنه هستند و ما می‌توانیم به اندازه لازم از آنها بهره برداری کنیم.

زن در تراز انقلاب اسلامی با الگوی زهرایی

روح افزا بیان کرد: الگوی یک زن در تراز انقلاب اسلامی برای ارتباط در خانواده و محور شدن آن حدیث کساء است که در انتهای آن نیز حضرت فاطمه را بنیان زندگی قرار داده است و به تفکیک نشان داده شده که ایشان چطور با فرزندان و همسر خود ارتباط برقرار می‌کند؛ ما باید زندگی بزرگان و ائمه را در سطح زندگی خود بیاوریم؛ برای مثال به گفتمان حضرت زهرا در حدیث کساء توجه کنید که در خطاب دادن فرزندان با چه لحنی این کار را انجام می‌دهند.

باید در وهله اول الگوی زندگی حضرت زهرا که بی نقص است تاج سر قرار گیرد و هرکس به اندازه توان خود از نگین‌های این تاج بهره ببرد و دوم اینکه باید واقعاً مسئولان زمینه سازی این کار را برای زنان انجام دهند وی در پاسخ به این سوال که زنان ما چگونه باید مسیر زندگی و فعالیت‌های اجتماعی خود را به حضرت زهرا نزدیک کنند افزود: باید در وهله اول الگوی زندگی حضرت زهرا که بی نقص است تاج سر قرار گیرد و هرکس به اندازه توان خود از نگین‌های این تاج بهره ببرد و دوم اینکه باید واقعاً مسئولان زمینه سازی این کار را برای زنان انجام دهند چراکه اگر بخواهیم با این روش‌های موجود زن در تراز انقلاب اسلامی داشته باشیم شعار است و نمی‌توانیم به این مهم دست پیدا کنیم.

این پژوهشگر حوزه زنان و خانواده در آخر گفت: ما باید این زمینه را فراهم کنیم و از طرف دیگر امکانات و آگاهی بخشی لازم را به زنان انجام دهیم، در حال حاضر بسیاری از افراد هستند که امکانات فرزندآوری را دارند اما بچه دار نمی‌شوند تنها به این دلیل که شخصیت اجتماعی خود را از دست می‌دهند در حالی که باید برای زنان تعریف کنیم که شخصیت اجتماعی از کجا می‌آید و چطور شکل می‌گیرد.

وی تصریح کرد: ما الگوهای بسیار خوبی را در جامعه داریم که هم فعالیت اجتماعی دارند و هم اولویت شأن تربیت فرزندان و رسیدگی به زندگی شخصی است متأسفانه رسانه‌های ما زندگی این زنان را الگو نمی‌کنند در حالی که باید روی این الگوها بحث و برنامه ریزی کنیم تا به الگوی زهرایی دست پیدا کنیم.

زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

بیا نی نی/ بعضی می‌گویند فرهنگ زایمان طبیعی سال‌هاست که ازکشور ما رخت بر بسته! درحالی که در خارج از مرز‌ها اکثریت به امید زایمان طبیعی به اتاق زایمان می‌روند و فقط درصد کمی مجبور به انجام سزارین می‌شوند. حالا سال‌هاست ثابت شده عوارض زایمان طبیعی برای مادر و نوزاد کمتر از سزارین است و دوره نقاهت آن هم بسیار آسان‌تر و کوتاه‌تر است. اما چرا خانم‌ها و حتی پزشکان در ایران اکثرا سزارین را ترجیح می‌دهند؟

چرا سزارین رواج پیدا کرد

در سال‌های اخیر در مقطعی تعداد متخصصان زنان و زایمان به دلیل مهاجرت به خارج و … به میزان قابل توجهی کاهش یافت. انجام زایمان طبیعی احتیاج به حضور و آمادگی شبانه روزی متخصصان زنان و زایمان داشت بنابراین با کمبود تعداد متخصصان نسبت انجام زایمان طبیعی برای همه در آن دوره خیلی امکان پذیر نبود. از طرف دیگر تمام روش‌های زایمان بی درد که این روز‌ها در دنیا رایج شده است متاسفانه در اکثر مراکز ایران اجرا نمی‌شود یا به طور ناقص اجرا می‌شود.

درد زایمان یکی از درد‌های بسیار شدید پزشکی است و برای کاهش آن امروزه در دنیا از روش‌هایی، چون یوگا، لاماز، طریقه تنفس صحیح، بیهوشی با گاز، طب سوزنی، زایمان در آب و زایمان اپیدورال یا بی‌حسی از کمر استفاده می‌شود که متاسفانه بیشتر این روش‌ها به صورت محدود در بیمارستان‌های اندکی در تهران انجام می‌شوند یا آنقدر تعداد بیماران زیاد است که بیمارستان‌ها واقعا امکان انجام این همه زایمان با اپیدورال یا با روش‌های دیگر را ندارند. درحالی که سزارین فقط در عرض نیم ساعت انجام می‌شود و بیماران هم فکر می‌کنند پزشکان با عمل سزارین از بیماران‌شان راضی‌تر هستند.

چرا همه از سزارین سر صبح راضی هستند!

وقتی یک سزارین سر صبح و نیم ساعته انجام می‌شود همه راضی‌تر هستند و خستگی کمتر خواهد بود و بیماردرد کمتری دارد. امروزه هم بیماران تحمل دردشان کم است و حوصله ندارند و هم برای متخصصان زنان و زایمان انجام یک سزارین تمیز و بدون مشکل سر صبح خیلی راحت‌تر است تا یک زایمان طبیعی ساعت ۲ نیمه شب که چند بار هم ممکن است طی آن ضربان قلب جنین بیفتد و دلهره و اضطراب به پزشک و بیمار منتقل شود. این‌ها همه باعث می‌شوند بیماران و پزشکان به طرف سزارین کشیده شوند، اما در خارج از کشور کسی نمی‌پرسد من باید زایمان طبیعی کنم یا سزارین؟ همه برای زایمان طبیعی به اتاق زایمان می‌روند و بعد بر حسب موقعیت شان پزشک تصمیم‌گیری می‌کند.

زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

باید با خانم‌های باردار کلنجار برویم!

در خارج از کشور هم حدودا ۱۵ تا ۲۰ درصد زایمان‌ها به سزارین ختم می‌شود. در این صورت بیمار دلخور نمی‌شود که چرا من را سزارین کردید! زیرا همه می‌دانند که تشخیص این موضوع با پزشک است. برای مثال اگر قد بیمار خیلی کوتاه باشد اسکن و معاینه لگن می‌شود و اگر مشکل دیگری داشته باشد و نتواند زایمان طبیعی کند به او تذکر داده می‌شود. در غیر این صورت وارد اتاق زایمان می‌شود و پروسه زمان پیشرفت می‌کند. اگر پیشرفت زایمان خوب باشد، قلب جنین افت نداشته باشد و هیچ مشکل اضافه دیگری مانند فشار خون و بیماری قلبی مطرح نباشد ۸۰ درصد از بیماران به راحتی زایمان طبیعی را انجام می‌دهند.

از طرفی استفاده از وسایلی، چون فورسپس و وکیوم به خصوص در زایمان‌های اپیدورال بسیار شایع‌تر است و، چون در فرهنگ بیمار جاافتاده، خیلی راحت‌تر قبول می‌کند که پزشک از این وسایل استفاده کند. اما در ایران باید برای گذاشتن فورسپس و وکیوم با بیمار کلنجار برویم چراکه خیلی‌ها آن را قبول نمی‌کنند. درصورتی که وکیوم‌ها پلاستیکی و خیلی نرم هستند و اگر به موقع گذاشته شوند هیچ‌گونه آسیبی به نوزاد نمی‌رسانند و فاز سخت آخر زایمان را که بیمار گاهی اوقات خسته می‌شود و نمی‌تواند زور بزند و همکاری کند را کوتاه می‌کند و در عین‌حال باعث می‌شود اکسیژن بیشتری به بچه برسد. همه این موارد فرهنگ سازی می‌خواهد و به این زودی‌ها در ایران جا نخواهد افتاد.

افتادگی مثانه در سزارین هم رخ می‌دهد

مشکل افتادگی مثانه یا کف لگن در زایمان طبیعی نسبت به سزارین کمی بیشتر است، زیرا فشار فیزیکی که سر نوزاد با ۱۰ سانتی متر قطر به عضلات و اعصاب لگن وارد می‌کند مسلما بیشتر است. با این حال برای این مسئله هم راهکار‌هایی وجود دارد از جمله اینکه برشی که در قسمت پایین می‌دهیم را درست مثل روز اول ترمیم می‌کنیم. علاوه براین با انجام ورزش‌های مخصوص بعد از زایمان از جمله «کگل» برای ۶ تا ۸ هفته و مراجعه به فیزیوتراپ و انجام بیوفیدبک تراپی و استفاده از وسیله مخصوص برای تحریک عضلات کف لگن می‌توان این عضلات را به حالت اولیه برگرداند.

زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

البته این مسئله فقط در همان ۶ تا ۸ جلسه تمام نمی‌شود و فرد باید تا آخر عمر این ورزش‌ها را انجام دهد. حتی در سزارین نیز این افتادگی‌ها ایجاد می‌شود. بیماران زیادی هستند که بعد از دو یا سه بار سزارین دچار افتادگی لگن و بی اختیاری ادرار می‌شوند، زیرا هورمون‌هایی که در بارداری ترشح می‌شوند تمام عضلات بدن را شل می‌کنند و این شل شدن هر دفعه تکرار می‌شود و منجر به افتادگی می‌شود. اما خب مسلما در سزارین، چون آسیب موضعی کمتر است افتادگی کمتر خواهد بود.

نگران مشکل ارتباط بعد از زایمان نباشید

در زایمان طبیعی و سزارین برشی که روی شکم و ناحیه تناسلی داده می‌شود طوری بخیه زده می‌شود که دقیقا به‌حالت اولیه‌اش برگردد. بیشتر از همه شلی عضلات ناحیه تناسلی مطرح است که ممکن است بعد‌ها در رابطه زناشویی زوج مشکل به‌وجود بیاورد که این مسئله نیز با انجام ورزش‌های کگل تا ۹۵ درصد برطرف می‌شود. با این حال در ایران، چون بعد از زایمان خانم‌ها مشغول بچه داری، کار و … می‌شوند فراموش می‌کنند به خودشان برسند و این مشکلات در ایران خیلی بیشتر دیده می‌شود.

زایمان طبیعی بعد از سزارین

اگر مشکل تنگی لگن مطرح نباشد و علت دیگری برای سزارین مثل افت صدای قلب جنین وجود داشته باشد فرد می‌تواند بعد از سزارین، زایمان بعدی را طبیعی انجام دهد. اما در زایمان دوم باید وسایل خاصی برای کنترل پیشرفت زایمان در دسترس باشد تا فشار داخل رحم و صدای قلب جنین اندازه گیری شود و پالس اکسی متری روی گونه جنین قرار داده شود. متاسفانه این ۳ وسیله در ایران وجود ندارد، اما با کنترل صدای قلب و حضور یک متخصص در اتاق زایمان و با قبول مقداری ریسک می‌توان این کار را انجام داد.

سزارین باعث نازایی می‌شود؟

در تکرار سزارین محدودیتی وجود ندارد، اما هرچه تعداد سزارین‌ها بالاتر می‌رود خطر نیز بیشتر می‌شود. معمولا بعد از سه یا چهاربار سزارین شکم به قدری چسبندگی پیدا می‌کند که برگشتن به آناتومی طبیعی مثانه و رحم بسیار مشکل می‌شود و قسمتی که برش داده شده آنقدر نازک می‌شود که احتمال پارگی رحم قبل از زایمان به‌وجود می‌آید. متاسفانه حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد از افرادی که سزارین داشته اند برای بار دوم که می‌خواهند بچه‌دار شوند موفق نمی‌شوند و وقتی از لوله‌های رحم شان عکسبرداری می‌شود اکثرا چسبندگی دارند. درواقع هرگونه دستکاری و عمل جراحی که روی شکم انجام می‌شود از آپاندیس گرفته تا کیست تخمدان و سزارین مقدار کمی چسبندگی ایجاد می‌کند و این چسبندگی می‌تواند لوله‌های رحمی را ببندد و منجر به نازایی شود.

زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

زایمان طبیعی بهتر است، چون …

عوارض زایمان طبیعی یک سوم سزارین و دوره نقاهتش خیلی کمتر است و در آن از ماده بیهوشی استفاده نمی‌شود. نوزادی که با زایمان طبیعی به دنیا می‌آید ریه‌هایش خالی است و احتمال بیماری مشکل تنفسی گذرای نوزادی برایش کمتر است. این نوزادان وقتی به دنیا می‌آیند خیلی هوشیارتر هستند و کمتر به اکسیژن نیاز پیدا می‌کنند و زیردستگاه‌هود (و دستگاه مراقبت ویژه) نمی‌مانند. این مزایا حدود ۲۰ سال است که اثبات شده، اما متاسفانه در ایران این فرهنگ هنوز جا نیفتاده است. درد زایمان طبیعی بعد از زایمان کمتر است، اما قبل زایمان بیشتر است که اگر هم از روش‌های بدون درد استفاده شود دیگر بیمار دردی حس نخواهد کرد. علاوه براین برش آن کوچک‌تر و در حد ۵ سانتی‌متر است و فقط ۳ تا ۴ لایه شکم باز می‌شود، اما در سزارین حدودا ۷ لایه از شکم باز می‌شود.

نامزدی زنان در انتخابات سیزدهم

نامزدی زنان در انتخابات سیزدهم

شهربانو/ 12 دوره از انتخابات یکی از مهم‌ترین مناصب سیاسی در ایران می‌گذرد و تاکنون هیچ زنی نتوانسته است به عرصه این رقابت پا گذارد. اکنون در آستانه سیزدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری، سخن از نامزدی زنان و پذیرش حضور آنان به‌ عنوان رئیس‌جمهور آینده ایران به میان‌ آمده است. اگرچه از همین‌حالا بدگمانی‌ها و واکنش‌های مثبت و منفی زیادی به امکان‌پذیری حضور زنان شکل گرفته، واقعیت این است که تفسیر سیاسی‌حقوقی از واژه «رجل» که در متن قانون اساسی آمده است، آن‌ هم به‌ گونه‌ای که به نفع جامعه زنان باشد، کار ساده‌ای نیست. البته نباید از نظر دور داشت که اقدام درخور تأمل و تحسین‌برانگیز خبرگان قانون اساسی در استفاده از لفظ دوپهلوی «رجل» به‌ جای لفظ آشکار «مرد» در این بند از قانون اساسی، راه را برای تفسیرهای امروز شورای نگهبان و نهادهای ناظر بر انتخابات هموار کرده است. با صرف‌ نظر از تفسیرهای سیاسی و حقوقی و موانع قانونی که در این راه روبه‌روی زنان وجود دارد، باید به دشواری‌های دیگری نیز اشاره کرد که بحث ریاست‌جمهوری زنان را به طنز تلخ این روزها بدل کرده است. مهم‌ترین موانع و در عین‌ حال نادیدنی‌تر از همه آن‌ها موانع ذهنی هستند که در پس اندیشه نخبگان سیاسی جامعه قرار دارند. فارغ از جنسیت، نخبگان سیاسی هنوز زنان را برای پذیرفتن سنگین‌ترین مسئولیت سیاسی‌اجرایی کشور آماده نمی‌دانند. چنین تفکری، حضور زنان را در مناصب مدیریتی و اجرایی سطح بالا برنمی‌تابد. در نتیجه، سبب‌ساز ارائه توجیهاتی می‌شود که متعاقب آن سخن از نبود وجود زنان شایسته و مناسب برای این منصب می‌شود. هم‌چنین نداشتن سابقه اجرایی کافی بهانه‌ای برای رد امکان پذیرفتن رئیس جمهور زن می‌شود. اگرچه زدودن چنین موانع ذهنی کاری به‌غایت دشوار و زمان‌بر است، به لطف قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی که نهادها و ساختارهای سیاسی را به‌ گونه‌ای طرح‌ریزی کرده است که منصب ریاست‌جمهوری جزئی از کل منسجم و پیچیده قلمداد و مسئولیت‌های آن میان زیرمجموعه‌های فراوانی سرشکن شده است، نمی‌توان چنین توجیهاتی را پذیرفتنی دانست. این موانع ذهنی که از طریق فرهنگ و تاریخ سیاسی طولانی‌مدت حمایت و بازتولید می‌شود، سد محکمی در برابر زنانی است که تاکنون کوشیده‌اند و می‌کوشند تفسیر زنانه‌محوری از قانون اساسی ارائه کنند. اصلاح چنین اندیشه‌هایی ناممکن نیست اما اراده‌ای می‌خواهد که می‌تواند از طریق حضور عینی یک زن در بالاترین منصب اجرایی تسهیل شود. یکی دیگر از موانع پیش‌ روی زنان تصور نادرستی است که از دوگانه حق/ امتیاز برمی‌خیزد. طرز تفکر غالب در میان نخبگان سیاسی و به تبع آن جامعه چنین است که پذیرفتن زنان در مناصب مدیریتی و اجرایی امتیازی است که برای کاهش شکاف‌های جنسیتی به زنان اعطا شده است. از چنین نظرگاهی می‌توان دایره این امتیازدهی را گسترده‌تر کرد و حضور زنان را به‌عنوان نامزد احتمالی منصب ریاست‌ جمهوری در نظر گرفت. چنین گشاده‌دستی‌های نظری که در حق زنان می‌شود بیشتر ناظر بر این است که پاسخ‌گوی بخشی از مطالبات جامعه زنان باشد و بتواند تعداد بیشتری از مردم را برای مشارکت در انتخابات تشویق کند. نکته‌ای که این دسته از نخبگان آن را فراموش کرده‌اند این است که حضور زنان و مشارکت سیاسی آن‌ها چه در جایگاه انتخاب‌کننده چه به عنوان انتخاب‌شونده امتیاز و لطف نیست، بلکه حقی است که به موجب قوانین الهی و بشری به همه انسان‌ها واگذار شده است. در واقع، این یک حق است که به‌ موجب قانون اساسی به همه شهروندان ایرانی داده شده است تا بتوانند برای یکی از مهم‌ترین مناصب انتخابی در کشور، خود را در معرض انتخاب مردم قرار دهند. در نهایت، این مردم هستند که باید درباره اینکه چه کسی بهتر است اداره امور اجرایی کشور را عهده‌دار شود تصمیم بگیرند. در هر صورت، تصمیم جمعی مردم متأثر از شرایط فضای انتخاباتی است و داوری درباره این تصمیم هنوز زود است. به نظر می‌رسد اگرچه هم‌اکنون فضای مناسب‌تری برای حضور و نقش‌آفرینی زنان در مقایسه با ادوار قبلی انتخابات وجود دارد، رفع موانع ذهنی و عینی ریشه‌دار و فرهنگی فرصت بیشتری می‌طلبد تا شاهد نشستن یک زن بر صندلی ریاست‌جمهوری باشیم.
دکتر محدثه جزایی – دبیر انجمن علوم سیاسی شعبه خراسان