۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

بسیاری از باورهایی که امروزه درباره ی مسائل مختلف داریم از گذشته به یادگار مانده اند اما قدمت آن ها لزوماً دلیلی بر درست بودن شان نیست. دانشمندان هر روز کشف های تازه ای می کنند که نادرستی بسیاری از این باورهای رایج را به اثبات می رساند، از جمله باورهایی که در رابطه با بدن زنان وجود دارد. در ادامه با تعدادی از این باورهای نادرست آشنا خواهیم شد.

۱- پریود خانم ها با یکدیگر هماهنگ می شود

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

بر اساس این باور، وقتی گروهی از خانم ها دور هم جمع می شوند – چه در یک خانه و چه در یک محیط کاری – پریود آن ها با یکدیگر هماهنگ می شود. دانشمندان از سال ۱۹۷۱ به بررسی این فرضیه پرداختند و در نهایت به این نتیجه رسیدند که این موضوع چیزی جز یک تصادف نیست.

تحقیقات متعددی در اینباره صورت گرفته که هیچ یک نتوانسته هماهنگ شدن پریود خانم ها با یکدیگر را به اثبات رساند. دلیل احتمالی این باور می تواند این باشد که چرخه ی قاعدگی اغلب خانم ها ۲۸ روزه است.

۲- نوارهای بهداشتی و تامپون ها استریل هستند

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

نوارهای بهداشتی و تامپون استریل نیستند و در صورت عدم نگهداری درست، باکتری ها می توانند درون آن ها تکثیر شوند. برای مثال، پنبه می تواند قارچ بگذارد.

این محصولات حتی اگر ظاهری عادی داشته باشند هم بهتر است که بعد از گذشت تاریخ انقضایشان از آن ها استفاده نکنید. متوسط عمر مفید آن ها ۵ سال است.

۳- خرید نوار بهداشتی کار خجالت آوری است

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

بعضی زنان هنگام خرید نوار بهداشتی در ملأعام احساس خجالت می کنند. با این حال، باید به خاطر داشته باشید که قاعدگی یکی از فرآیندهای طبیعی بدن است و خرید نوار بهداشتی به همان اندازه ی خرید دستمال توالت، امری عادی است.

۴- کاپ های قاعدگی برای همه مناسب اند

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

کاپ های قاعدگی به عنوان محصولی سازگار با محیط زیست و بهداشتی و جایگزینی ارزان برای نوار بهداشتی و تامپون شناخته می شود. با این حال، بعضی زنان به دلیل آناتومی بدن شان نمی توانند از کاپ قاعدگی استفاده کنند. این امر استفاده از کاپ را به امری اذیت کننده بدل می سازد. به علاوه، کاپ قاعدگی در افرادی که به سیلیکون حساسیت دارند، می تواند باعث واکنش آلرژیک شود. به همین دلیل، نوار بهداشتی و تامپون برای این دست افراد گزینه ی بهتری هستند.

۵- تامپون برای سلامتی مضر است

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

داستان های ترسناک زیادی درباره ی خطرات استفاده از تامپون وجود دارد که همگی غلط نیستند. درست است که استفاده از تامپون می تواند منجر به سندرم شوک سمی شود، اما این اتفاق بسیار نادر است و زمانی رخ می دهد که باکتری های به خصوصی وارد بدن شوند.

اگر از تامپون طبق دستورالعمل روی بسته بندی آن استفاده کنید، احتمال ابتلا به سندرم شوک سمی به میزان زیادی کاهش می یابد، یعنی باید دست کم هر ۸ ساعت یک بار تامپون خود را عوض و اصول بهداشتی را نیز رعایت کنید.

۶- هر چه قدرت جذب نوار بهداشتی بیشتر باشد، دیرتر می توانید آن را عوض کنید

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

بر روی بسته بندی نوارهای بهداشتی معمولاً تصویری از چند قطره برای نشان دادن قدرت جذب خون در نوارها وجود دارد. هر چه تعداد قطره ها بیشتر باشد، یعنی قدرت جذب نوار بهداشتی هم بیشتر است و نوارهایی که قدرت جذب بالایی دارند برای خونریزی زیاد هستند.

اما فارغ از قدرت جذب نوار بهداشتی، شما باید دست کم هر ۴ تا ۸ ساعت یک بار نوار بهداشتی خود را عوض کنید. در صورت گرم بودن هوا یا در زمان انجام فعالیت های بدنی ممکن است لازم باشد زودتر از این نیز نوار بهداشتی خود را عوض کنید.

۷- از نوار بهداشتی های روزانه هر روز می توان استفاده کرد

۷ باور رایج اما غلط درباره بهداشت شخصی خانم‌ها

نوار بهداشتی های روزانه برای خشک و تمیز نگه داشتن لباس زیر طراحی شده اند. اما نباید هر روز استفاده شوند.

بهتر است از آن ها در موقعیت های خاص استفاده کنید، مثلاً در روزهای آخر پریود که خونریزی به حداقل می رسد یا در سفرهای طولانی. از استفاده از نوار بهداشتی های معطر به کلی خودداری کنید چون می توانند تعادل pH ناحیه ی تناسلی تان را برهم بزنند.

بازسازی چهره زنی که ۸۰۰ سال قبل زندگی می‌کرد

محققان با استفاده از بقایای استخوان‌های زنی که در دوران قرون وسطا در نروژ زندگی می‌کرد، توانستند مدلی واقعی از او را بسازند. مدلی ۳‌بعدی و در اندازه واقعی از زنی با لبخندی بزرگ روی چهره و عصایی در دست، کاملاً شبیه به یک پیرزنِ امروزی است که در محله‌اش در حالِ قدم زدن است. این زن واقعاً ۸۰۰ سال قبل در نروژ زندگی می‌کرده است و این مدل نیز بر اساسِ بقایای استخوان‌های او بازسازی و در اندازه واقعی تبدیل به مجسمه شده است.

اِلِن گراو، باستان‌شناسی که با موزه دانشگاهِ علوم و تکنولوژی نروژ همکاری می‌کند، اکتبر امسال این مدل با اندازه واقعی ـ به اسمِ تورا ـ را از طریق فیس‌بوک به دنیا معرفی کرد. تندیس تورا در موزه این دانشگاه در معرض نمایش عمومی قرار گرفته است. اسمِ تورا نیز از طریق رأی‌گیری عمومی برای او انتخاب شده است.

بازسازی چهره زنی که ۸۰۰ سال قبل زندگی می‌کرد

تورا در اواخر دهه ۱۲۰۰ متولد شد و در شهرِ تروندهایم، شهری در مرکز نروژ، زندگی می‌کرد. برطبق اطلاعات موزه، در آن زمان شهر در حال بزرگ‌تر شدن بود و جمعیتِ آن را صنعتگران و تجار تشکیل می‌دادند. با‌ اینکه اطلاعاتِ مکتوبی درباره تورا وجود ندارد، باستان‌شناسان داستانِ زندگی این زن قرون وسطایی را با استفاده از سرنخ‌هایی که از بقایای جسد و محلِ نبش قبر او به دست آوردند، سرهم کردند.

گراو می‌گوید: «ما می‌دانیم که او در حیاطِ کلیسایی دفن شده بوده که در نزدیکی خیابانِ تجار قرار داشته است. این می‌تواند نشان دهد که او در خانواده‌ای تاجر زندگی می‌کرده است.»

باستان‌شناسان حدس می‌زنند افرادی که در این کلیسا دفن شده‌اند تقریباً وضعِ مالی خوبی داشته‌اند. گراو توضیح می‌دهد: «ازآنجایی که تورا تقریباً تا ۶۵ سالگی عمر کرده و این طولِ عمر برای زمان او طولانی محسوب می‌شده است، ما باور داریم که در عصرِ خود از زندگیِ نسبتا خوبی برخوردار بوده است.»

بازسازی چهره زنی که ۸۰۰ سال قبل زندگی می‌کرد

انحرافِ ستون فقرات در استخوان‌های تورا، گراو و تیم تحقیقاتی را به این نتیجه رساند که او احتمالاً با پشتی قوزکرده راه می‌رفته است. او هم‌چنین دندان‌های پایینی‌اش را مدت‌ها قبل از مرگ از دست داده بوده است. به نظرِ باستان‌شناسان انحرافِ ستون فقرات تورا و بی‌دندانیِ فکِ پایینی او «نشانه‌هایی هستند از اینکه او سخت کار می‌کرده و مدتِ زیادی بار زیادی را به ستونِ فقراتش تحمیل کرده است.»

گراو برای آنکه بتواند چهره تورا را تا حدِ ممکن به واقعیت نزدیک کند از یک طراحِ چهره سینمایی، به نامِ توماس فولدبرگ، در صنایع فیلم‌سازیِ دانمارک کمک گرفت. فولدبرگ به جای آنکه برطبقِ روالِ معمول از اشعه ایکس یا سی‌تی‌اسکن برای بازسازی چهره استفاده کند، روی استخوان‌های تورا کار کرد تا مدلی سه‌بعدی از چهره‌ای که احتمالاً این زنِ قرون‌وسطایی داشته است، تهیه کند.

گراو می‌گوید: «فولدبرگ برای درست کردنِ پوستِ تورا از سیلیکون استفاده کرده و حتی لکه‌های کبدیِ و سایر نقاطِ روی چهره او را با دست نقاشی کرده است.» گراو ادامه می‌دهد: «هر یک تار موی ابروها، مژه‌ها و مو‌های صورت با دست وصل شده‌اند و این واقعاً یک اثرِ هنریِ ارزشمند است.»

تیم تحقیقاتی برای تهیه لباس‌های تورا از یک استاد نساجی در اداره باستان‌شناسیِ دانشگاه اوسلو کمک گرفته است. ماریان وِدِلِر یافته‌های باستان‌شناسی منطقه را که به زمانِ تاریخِ سکونت تورا مربوط می‌شد بررسی کرد و سپس از دوزندگانِ ملی برای تهیه لباس تورا کمک گرفت.

گراو می‌گوید: «نیل گائِسل، طراحِ لباس باتجربه‌ای که لباس‌های وایکینگ و قرون وسطایی را تهیه می‌کند، لباس تورا ا با استفاده از تکنیک‌های خیاطی دوران قرون وسطا تهیه کرد. او نخ را با دست ریسید، پارچه را با دست بافت و آن را با استفاده از روناس رنگ کرد. بعد از آنکه کار بازسازی پیکر تورا تمام شد، او لباسی را اندازه تن او با دست دوخت. او هم‌چنین برای تورا کفش درست کرد. کفش‌های زیادی از آن زمان در شهر باقی مانده، بنابراین در تهیه آن مشکلی نداشتیم.»

گراو درباره چهره دوستانه تورا می‌گوید: «برای‌مان مهم بود که تورا به مخاطب حسِ یک دیدارِ گرم و صمیمی را بدهد تا ارتباطِ بهتری با مردمان قرون وسطا برقرار شود. اغلب مردم فکر می‌کنند که دوران قرون وسطا دورانی تاریک و سنگین بود، اما درواقع آن زمان هم خوشی و شادی وجود داشت، مردم عاشق همدیگر بودند و حتی عمر‌های طولانی داشتند.»

«تورا زندگی سختی داشت، اما قطعاً روز‌های خوش هم داشته است. امیدوارم مردم از این طریق بیاموزند که آن‌ها هم قیافه‌ها و بدن‌هایی شبیه به ما داشتند، احساساتی مانندِ ما داشتند و آدم‌هایی شبیه به ما بودند.»