هنگام عصبانیت با همسرم چطور صحبت کنم؟

موفقیت در ازدواج منحصر به رضایت از همسرتان تنها در بستر خواب نیست ، بلکه رضایت واقعی به این بستگی دارد که شما و همسرتان چگونه موضوعات مهم را حل می کنید. عصبانی شدن و از دست دادن کنترل هنگام استرس بسیار آسان است ، اما سعی کنید با احترام در طول استرس برخورد کنید. در ادامه این بخش رفتار و روش صحبت کردن با همسرتان در وضعیت استرس آشنا می شوید.

خاص بودن:
توقع نداشته باشید همسرتان ذهن شما را بخواند، موضوع را با کلمات درست تعریف کنید، او را متوجه احساستان کنید.

کم گویی در زمان صحبت کردن با همسرتان در حالت استرس:
وقتی استرس دارید اگر صحبت می کنید به گفتن کلمات منفی پایان بدهید.

تمرکز در صحبت کردن با همسرتان در حالت استرس:
در مورد موضوعات فعلی صحبت کنید، گذشته را شخم نزنید، اگر به شما گوش نمی دهد او را اذیت نکنید.

اجتناب از انتقاد در صحبت کردن با همسرتان:
از عیب جویی اجتناب کنید. توضیحاتتان را رد نکنید، هدف محبت کردن در مورد مشکل است نه سرزنش کردن دیگری.

اگر همسرتان شما را انتقاد کرد:
با دقت گوش کنید، ترس و عصبانیت خود را کنترل کنید،او همسرتان است و بخش زشت را می بیند ممکن است انتقاد کند اگر شما در انتقاد کردن افراط کنید جنگ پایان نمی پذیرد.

هنگام صحبت با همسرتان، حرف یکدیگر را قطع نکنید:
وقتی او صحبت می کند صحبت او را قطع نکنید اجازه بدهید خشم خود را بیرون بریزد.

همسرتان را در حالت استرس نصیحت نکنید:
ممکن است همسرتان به شما پیشنهادی بدهد و شما شروع به نصیحت کنید، وقتی استرس دارید این کار را انجام ندهید چون اوضاع بدتر می شود.

هدف واقعی:
هدف از صحبت کردن ارتباط برقرار کردن است نه خشونت و سوء استفاده کردن. بنابر این کلمات خود را بسنجید یا آرام باشید، اینگونه سطح استرس شما پایین می آید و جهان زیباتر دیده می شود.

چرا کودک نوپای من عصبانی است؟

چرا کودک نوپای من عصبانی است؟

چرا کودک نوپای من عصبانی است؟

دلایل رایج عصبانیت در کودکان چیست؟

 فرزند شما گرسنه است:

گاهی اوقات علت عصبانیت کودک شما ممکن است به سادگی به گرسنگی ارتباط داشته باشد. در بیشتر موارد تغذیه آنها به خشم آنها پایان می‌دهد.

کودک نوپای شما خسته است:

 اگر کودک شما به دلیل خستگی عصبانی است ممکن است متوجه شوید که او کند و تحریک پذیر است یا از انجام هر گونه فعالیتی خودداری می‌کند.

 کودک شما بیش از حد تحریک می‌شود:

 اگر کودک شما بیش از حد تحریک شده باشد می‌تواند عصبانی شود. کودک شما ممکن است به دلیل نورهای زیاد یا صداهای بلند تحریک بیش از حد شود. در این صورت ممکن است چشم‌های خود را بپوشانند یا دستان خود را روی گوش خود بگذارند.

 فرزند شما توجه شما را می‌خواهد:

 یکی دیگر از دلایل رایج بسیاری از کودکان نوپا این است که آنها توجه شما را می‌خواهند. آنها ممکن است بخواهند شما کمی وقت بگذارید و آنها را بغل کنید. فقط انجام این کار می‌تواند عصبانیت آنها را آرام کند.

چه زمانی باید نگران خشم کودک نوپای خود باشم؟

عصبانیت بخش عادی و سالم رشد کودک شما است. یک مطالعه نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از کودکان در هفته احساس عصبانیت می‌کنند. این عصبانیت‌ها خفیف گزارش شده‌اند و به طور متوسط دقیقه طول می‌کشد. اگر متوجه شدید که عصبانیت های کودک شما مکرر و شدید است و کاهش آنها تقریباً غیرممکن است مسئله دیگری در بازی وجود داشته باشد. در اینجا مواردی وجود دارد که می‌تواند باعث عصبانیت کودک شما شود.

 اضطراب دارد:

ممکن است برای کودک نوپا عجیب به نظر برسد که دچار اضطراب است اما بسیاری از کودکان اضطراب را به اشکال مختلف تجربه می‌کنند. برخی از کودکان ممکن است با اختلال اضطرابی تشخیص داده شوند در حالی که برخی دیگر به دلیل استرس یا ضربه دچار اضطراب می‌شوند.

 اوتیسم:

 بسیاری از کودکان در طیف نیز با تحریک بیش از حد حسی دست و پنجه نرم می‌کنند. این زمانی رخ می‌دهد که هر یک از حواس آنها تحت فشار قرار گیرد.

 اختلالات خلقی:

عصبانیت به دلایل زیادی اتفاق می‌افتد. برای والدین مهم است که علت اصلی عصبانیت کودکان خود را بیابند. این به شما کمک می‌کند تا بهتر با آن کنار بیایید. چند دلیل رایج که باعث می‌شود عصبانیت‌ها اتفاق بی‌افتند عبارتند از: کودک غرق شده کودک خسته است. کودک گرسنه است؛ کودک یک اسباب بازی یا فعالیتی می‌خواهد که نمی‌تواند انجام دهد. کودک می‌خواهد موقعیتی را ترک کند.

چگونه با خشم کودک نوپای خود کنار بیاییم؟

اگر کودک شما فقط برای اینکه راهش را بگیرد عصبانی می‌شود نباید او را تحریک کنید. در این حالت نادیده گرفتن آنها بهترین کار است. اگر بتوانید کودک نوپای خود را منحرف کنید هنگامی که توجه او جابجا شد به عصبانیت آنها پایان می‌دهد. شما همچنین می توانید به فرزند خود کمک کنید تا از موقعیت‌هایی که باعث عصبانیت آنها می‌شود  جلوگیری کنید.

نتیجه‌گیری:

عصبانیت طبیعی است و حتی در برخی موارد نشان می‌دهد که فرزند شما در حال رشد سالم است. با این حال آنها می‌توانند برای والدین ناامید کننده باشند به ویژه هنگامی که به طور مکرر رخ می‌دهند. این مهم است که بررسی کنید چرا کودک شما دچار عصبانیت می‌شود تا بتوانید به او کمک کنید. اگرچه ممکن است دشوار باشد اما هنگامی که کودک نوپا در حال عصبانیت است آرامش خود را حفظ می‌کند. كودكان با بزرگ شدن خود از عصبانيت‌ها پيشي مي‌گيرند و احساسات و مهارت‌هاي ارتباطي خود را بهتر درك مي‌كنند.

منبع: www.verywellfamily.com

نحوه برخورد والدین با کودکان عصبانی

با کودکان عصبانی چگونه برخورد کنیم؟

بیا نی نی/ به نقل از Psychology Today، توماس جفرسون می‌گوید: “هنگام عصبانیت، قبل از این که صحبت کنید تا ده و اگر خیلی عصبانی هستید، تا صد بشمارید. “

در لحظه عصبانیت، کودکان به حضور شما احتیاج دارند تا به عنوان مرهم تسکین دهنده خشم جوشان آن‌ها عمل کنید. البته، ما همیشه انسان کاملی که بتواند به طور فوق العاده به آن‌ها کمک کند نیستیم، اما هدف این نیست.

هدف این است که پناهگاهی برای فرزندانمان باشیم، نه این که آن چه را که آن‌ها می‌گویند به خود بگیریم و یا آتش عصبانیت آن‌ها را شعله ور‌تر کنیم. انجام این کار بسیار آسان است.

اما اگر بتوانیم یاد بگیریم که چگونه خود را آرام کنیم و حضور آرامش بخشی برای فرزندانمان داشته باشیم، در این صورت آن‌ها می‌توانند خشم خود را به طور سازنده کنترل کنند.

بنابراین، در لحظه خشم، کودک عصبانی شما نیاز دارد شما کار‌های زیر را انجام دهید:

حضور فیزیکی داشته باشید

با کودکان عصبانی چگونه برخورد کنیم؟

مردم گاهی شنونده‌های ضعیفی هستند. ما می‌خواهیم دیگران ما را بشنوند، اما خودمان به آن‌ها گوش نمی‌دهیم. زمانی می‌توانیم کمک کننده باشیم که به بچه هایمان “گوش دهیم”. کافی است در کنار آن‌ها حضور داشته باشید. حتی می‌توانید به فرزندتان بگویید “من به خاطر تو این جا هستم”.

آرام باشید

با کودکان عصبانی چگونه برخورد کنیم؟

کودکان باید بدانند که همه چیز قرار است درست شود و عصبانیت از بین خواهد رفت. گاهی اوقات ما فقط باید صبور باشیم و بگذاریم زمان بگذرد. می‌توانید به آن‌ها بگویید “این هم خواهد گذشت”.

سازنده باشید

با کودکان عصبانی چگونه برخورد کنیم؟

کودکان نیاز دارند عصبانیت را از خود بیرون بریزند. برای این کار روش‌ها مختفی مانند نوشتن احساساتشان در یک دفتر، ورزش کردن، ساخت یک پروژه پیچیده لگو یا صحبت با یک دوست وجود دارد.

این روش‌ها در بهتر شدن حال کودکان موثر اند. راهنمایی فرزندان برای انتخاب سازنده یک روش مناسب در هنگام عصبانیت مهم است.

صبر پادزهر خشم است؛ بنابراین اگر پسر یا دخترتان حتی در هنگام عصبانیت بتواند کمی خویشتن داری کند و اجازه دهد حس عصبانیتش بگذرد، به زودی احساس تسکین می‌کند.

متوقف کردن عصبانیت، صبر می‌طلبد. بچه‌های کوچکی هستند که نفس‌های عمیق می‌کشند (به عنوان مثال، ۲ نفس می‌کشند و ۱ نفس بیرون می‌دهند) و با صبر و حوصله منتظر فرو نشاندن عصبانیت خود هستند.

با کودکان عصبانی چگونه برخورد کنیم؟

البته داشتن والدین یا مراقبانی که الگوی خوبی برای کنترل خشم هستند نیز به کودکان کمک می‌کند. آن‌ها نه تنها به کودکان می‌گویند که چه کاری باید انجام دهند بلکه به آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه خشم خود را کنترل کنند.

کودکانی که در خانواده‌هایی بزرگ می‌شوند که عصبانیت خود را هوشمندانه کنترل می‌کنند، راحت‌تر خشم خود را فرومی نشانند. آن‌ها با مشاهده آن چه ما انجام می‌دهیم و اغلب تقلید از آن، یاد می‌گیرند.

بعد از ازدواج عصبی شده ام!

بعد از ازدواج عصبی شده ام!

خراسان/ 28 ساله ام و 4 سال است که ازدواج کرده ام. قبل از ازدواج بسیار خنده رو، آرام و شاد بودم ولی از وقتی ازدواج کردم عصبی شدم چون همسرم و خانواده اش عصبی هستند. چه کنم؟

پاسخ
با سلام خدمت شما خواهر یا برادر گرامی. درباره عصبانیت ابتدا باید آن را به درستی تعریف کنیم. روانشناسان عصبانیت را حالتی احساسی بیان می کنند که از ناراحتی خفیف تا خشم شدید را در بر می گیرد و با تغییرات فیزیولوژیکی و جسمانی مانند افزایش ضربان قلب و فشار خون همراه است. عصبانیت می تواند به دلایل بسیاری به وجود بیاید که در افراد مختلف متفاوت است از جمله آن ها می تواند قرار گرفتن در محیط پر تنش باشد یا احساس ناکامی، خود کم بینی و عدم اعتماد به نفس یا یادگیری از افراد عصبانی و الگوبرداری از آن ها. اما به هر دلیل که این عصبانیت اتفاق افتاده باشد می توان با روش هایی که در ادامه نقل می کنیم آن را کنترل کرد و از میزان آن کاست.

در زمان عصبانیت عاقلانه عمل کنید
در هنگام عصبانیت قبل از هر اقدامی باید به خود فرصت فکر کردن درباره علت عصبانیت را بدهید که چرا شما عصبانی شده اید و علت عصبانیت شما چه چیزی است. این فرصت فکر کردن به شما اجازه می دهد که از روش های سالم برای ابراز عصبانیت خود استفاده کنید.
کینه ورزی را کنار بگذارید
یکی از دلایل عصبانیت از دیگران به خاطر اتفاقات و رویدادهایی است که در گذشته رخ داده است و با کوچک ترین جرقه ای دوباره روشن می شود و ناشی از کینه ورزی و تنفر است. یکی از بهترین اتفاقاتی که در این زمینه می تواند به کنترل عصبانیت شما کمک کند بخشش دیگران و مقصر ندانستن آن ها در اتفاقات است.
جراتمندانه رفتار کنید
در این زمینه شما باید ابتدا بتوانید حق و حقوق خود را به درستی تشخیص دهید که شامل حقوق شخصی و اجتماعی می شود و از دیگران بخواهید طوری رفتار کنند که به حقوق شما آسیب وارد نشود.
مهارت ارتباط موثر را بیاموزید
در این مهارت شما باید مشخص کنید چه رفتاری را می خواهید ترویج کنید. چه افرادی را می خواهید تحت تاثیر بگذارید از باورها و عقاید موجود مخاطبان خود اطلاع داشته باشید. درباره این که آنان از کجا ایده ها و اطلاعات خود را می گیرند، فکر کنید. روش های درست ارتباطی را بیابید، پیامی را طراحی کنید که قابل فهم، عملی، خلاصه و مثبت باشد. ایده های خود را با سایر افراد اول امتحان کنید و بعد بازخوردها و نتایج را ارزشیابی کنید. در انتها می توان توصیه کرد برای این که بتوانید دلیل درست تغییر رفتار و احساس خود را پیدا کنید و رفتار درست را انتخاب کنید حتما به یک مشاور و روانشناس مراجعه کنید.

چرا و چگونه عصبانیت خود را کنترل کنیم؟

چرا و چگونه عصبانیت خود را کنترل کنیم؟

سواد زندگی/ آیا شما تندخو و عصبانی هستید؟ آیا این عصبانیت بر زندگی و روابط شما تأثیر منفی گذاشته است؟ آیا از این عصبانیت خود عصبانی هستید و می‌خواهید آن را تغییر دهید؟ این درس به شما کمک می‌کند تا بتوانید بر عصبانیت و خشم خود را مدیریت کنید و احساساتتان را به شیوه سالم‌تری بیان کنید و روابطتان را با این توانمندی فردی توسعه دهید.

خشم چیست؟
خشم، احساسی سالم و طبیعی است که نه خوب است و نه بد و مانند هر احساس دیگری، حاوی پیامی است که به شما هشدار می‌دهد وضعیت موجود نگران‌کننده، ناعادلانه یا تهدیدآمیز است. برخلاف این باور غلط که باید خشم خود را سرکوب کنید یا اجازه ندهید که عصبانی شوید، بروز خشم مثل دفع سموم از بدن است، اما اگر عصبانیت، شما را زمین‌گیر کند و کنترلتان را از دست بدهید آنگاه روابط و حیثیتتان آسیب می‌بیند و همه‌چیز علیه شما رقم می‌خورد. بنابراین، هرچند زمانی که ظلمی به شما روا شده یا با شما بدرفتاری شده است، عصبانیت امری بسیار طبیعی است، اما اگر آن را به شیوه‌ای ابراز کنید که به خود یا دیگران آسیب برسانید آنگاه این احساس طبیعی به معضلی تبدیل می‌شود که ممکن است زندگی شما را کاملاً تغییر دهد.

عدم مدیریت خشم چه مشکلاتی پدید می‌آورد؟
اگر نتوانید عصبانیت خود را به روشی مناسب مدیریت کنید نه‌تنها روابط اجتماعی و خصوصی شما که سلامتی‌تان نیز به خطر می‌افتد. موارد زیر تنها بخش کوچکی از نتایج تحقیقاتی است که پیامدهای عدم مدیریت خشم و عصبانیت را نشان می‌دهد.
بر اساس مطالعه‌ای از دانشکده پرستاری دانشگاه واشنگتن که مشکلات ناشی از عصبانیت را در روابط زوج‌ها بررسی کرد نشان داد هرچند عصبانیت به‌طور عام با علائم افسردگی همراه است اما در میان زوج‌ها به‌طور خاص بین عصبانیت و علائم افسردگی ارتباط بیشتری وجود دارد. 
طبق مطالعه‌ای از دانشگاه ایالتی اوهایو، در افرادی که کنترل کمتری بر عصبانیت خود داشتند، جراحت و زخم زمان بیشتری برای ترمیم و بهبود لازم داشت.هم‌چنین محققان دریافتند افرادی که کنترل بیشتری روی عصبانیت خود داشتند به درمان بیماری‌ها زودتر واکنش مثبت نشان می‌دادند.
مطالعه دیگری از دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد عصبانیت در مردان را موردبررسی قرار داد و دریافت که افرادی که میزان عصبانیت بالاتری دارند نه‌تنها عملکرد ضعیف‌تر ریوی (مشکلات تنفسی) داشتند بلکه با افزایش سن، نرخ کاهش بالاتری را تجربه کردند.
تحقیقات باکودکان و نوجوانان نشان می‌دهد که مدیریت عصبانیت برای افراد جوان نیز مهم است.یافته‌ها نشان داد جوانانی که با عصبانیت به شیوه‌ای نامناسب کنار می‌آیند هم‌زمان که در معرض خطر روابط بین فردی قرار دارند، سلامتی آن‌ها نیز در معرض خطر است.
این‌ها فقط چند مورد از مطالعات بسیاری است که مشکلات جسمی و روحی ناشی از عصبانیت را نشان می‌دهد.ازآنجاکه ضعف در مدیریت عصبانیت در بسیاری از زمینه‌های زندگی مشکلات مهمی را ایجاد می‌کند، لازم است با یادگیری و استفاده از تکنیک‌های مدیریت عصبانیت و خشم در زندگی روزمره از بروز چنین مشکلاتی اجتناب کنیم.

مهم‌ترین مشکلات ناشی از عصبانیت مزمن
تندخویی و عصبانیت وقتی مدام شعله‌ور شود یا مدام از کنترلتان خارج می‌شود، می‌تواند نتایج بدی برای شما به بار بیاورد:
• عواقب جسمی: کار مداوم تحت‌فشار عصبانیت و خشم بالا، شما را مستعد بیماری‌های قلبی، دیابت، ضعف سیستم ایمنی، بی‌خوابی و فشارخون بالا می‌کند.
• عواقب ذهنی: عدم کنترل خشم و عصبانیت بخش عمده انرژی ذهنی شما را صرف خود می‌کند، بر تفکر شما سایه می‌اندازد، تمرکز ذهنی را دشوار می‌کند و اجازه نمی‌دهد تا از زندگی لذت ببرید. تندخویی و عصبانیت همیشگی همچنین منجر به افسردگی، استرس و دیگر اختلالات روانی می‌شود.
• عواقب شغلی: عصبانیت و عدم کنترل خشم در محیط کاری شما را با همکاران، مدیران یا مراجعین شما بیگانه می‌کند و احترام موردنیاز محیط کاری را در میانتان از بین می‌برد.
• عواقب خانوادگی: عدم کنترل خشم می‌تواند زخم‌هایی ماندگار در قلب کسانی که دوستشان دارید به یادگار بگذارد و به روابط زناشویی شما و همسرتان آسیب جدی وارد کند. کودکان شما شاید تا کودک‌اند از خشم شما بترسند و حساب ببرند اما دیگر به شما احترام نخواهند گذاشت و به شما اعتمادی نخواهند کرد و حرف دلشان را با شما نمی‌زنند.

برای مدیریت خشم و عصبانیت چه‌کار کنیم؟
اکثر افرادی عصبانی مزاج می‌گویند که کنترل خشم و عصبانیت از عهده آنان خارج است و هرچقدر هم که تلاش می‌کنند نمی‌توانند خود را کنترل کنند. اغلب اوقات این باور ناشی از درست نبودن شیوه مدیریت و بی‌اطلاعی از دلایل خشم است. مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که اگر تکنیک‌های کنترل خشم را بیاموزید و تمرین کنید می‌توانید تا حد مؤثری خشم و عصبانیت خود را کنترل و مدیریت کنید و از عواقب آن در امان بمانید.
برای تسلط در هنر کنترل خشم باید بیشتر تمرین کنید. هرچه بیشتر تلاش کنید، کنترل خشم آسان‌تر می‌شود و آنچه در انتها به دست می‌آورید، بسیار بیشتر از آن چیزی است که انتظار دارید. فراگیری کنترل خشم و ابراز آن باعث می‌شود بتوانید روابط بهتری بسازید، به اهدافتان دست‌یابید و زندگی را در آرامش و رضایت خاطر تجربه کنید.

دلیل اصلی خشمتان را بیابید
اغلب اوقات که ما به خاطر مسائل ناچیزی عصبانی می‌شویم دلیل اصلی عصبانیتمان را ندیده باقی می‌گذاریم. درواقع عصبانیت ما از جایی دیگر آب می‌خورد و مسائل پیش‌پاافتاده باعث بروز و فوران خشم ما می‌شوند. پس این بار که عصبانی شدید از خود بپرسید که دلیل اصلی عصبانیت شما چیست؟ این واکاوی به شما کمک می‌کند که با شناسایی آن دلیل اصلی و اقدام برای حل و مرتفع ساختن آن از بروز عصبانیت به خاطر مسائل ناچیز جلوگیری کنید.
ببینید آیا احساساتی مانند خجالت، ناامنی، آزار و آسیب‌پذیری در پس خشم شما پنهان‌شده‌اند؟ اگر در اکثر موقعیت‌ها اولین واکنشی که ابراز می‌کنید خشم است، این امکان وجود دارد که خوی عصبانی مزاج شما بر احساس اصلی شما سایه افکنده باشد. این اتفاق زمانی بیشتر رخ می‌دهد که شما در خانواده‌ای پرورش‌یافته باشید که بیان احساسات به‌شدت تقبیح شده است، در بزرگ‌سالی برای شناخت احساسات غیر از خشم زمان زیادی را باید سپری کنید.
همچنین خشم می‌تواند پوششی برای اضطراب باشد. زمانی که احساس می‌کنید مورد تهدید واقع‌شده‌اید (چه واقعی چه در تصورتان)، بدن شما با ترشح هورمون کورتیزول حالت جنگی را در شما فعال می‌کند. درنتیجه در شما حالت خشم و پرخاشگری ظهور می‌کند. برای تغییر این واکنش باید دریابید دلیل احساس ترس و اضطراب شما از چیست.
در بسیاری از ما ممکن است مشکلات خشم از آموخته‌های دوران کودکی نشئت‌گرفته باشد. مثلاً در کودکی با مشاهده دادوفریاد و دعوا و عصبانیت والدین ما نیز عصبانیت و خشم را به‌عنوان نحوه بروز احساساتمان آموخته‌ایم. آگاهی به دلایل بروز خشم می‌تواند در مدیریت و کنترل آن بسیار مفید و مؤثر باشد.

نشانه‌های هشداردهنده خشم را در خودتان بشناسید
شاید تابه‌حال توجه نکرده باشید اما همه ما قبل از خشمگین و عصبانی شدن نشانه‌هایی در خود بروز می‌دهیم که شناخت و آشنایی با آن‌ها می‌تواند ما را در مدیریت و کنترل خشم یاری دهد. شناختن نشانه‌های شخصی در لحظه‌ای که عصبانیت در شما شکل می‌گیرد، به شما امکان می‌دهد تا بتوانید قبل از اینکه خشم غیرقابل‌کنترل شود گام‌هایی برای مدیریت آن بردارید.

پس به حس خشم در بدنتان توجه کنید، به:
 احساس درد در معده
 قفل شدن دست یا فک
 احساس لرز یا تب
 تنفس سریع
 سردرد
 قدم زدن و نیاز به آن
 حواس پرتی
 تپش قلب
 لرزش شانه
مرطوب شدن کف دست
 

عرق کردن زیر بغل
با شناخت و اطلاع از این نشانه‌ها که ممکن است از 30 ثانیه تا 2 دقیقه قبل از بروز عصبانیت در بدن ما فعال شوند می‌توانیم از بروز خشم خود پیش‌آگاهی پیدا کنیم و برای کنترل آن آماده‌باشیم.

فعال کننده‌های خشمتان را بشناسید
معمولاً رویدادها یا محیط‌ها یا رفتارهایی موجب بروز خشم می‌شوند. دانستن این مطلب که چگونه این رویدادها بر شما اثر می‌گذارند می‌تواند به شما کمک کند تا محیط خود را تحت کنترل درآورده و از خشم غیرضروری بپرهیزید. به کارهای روزمره خود نگاهی بیندازید و سعی کنید تا فعالیت‌ها، زمانی در روز، مکان‌ها و موقعیت‌هایی را شناسایی کنید که عصبانیت را در شما برمی‌انگیزاند. ببینید چه چیزهایی “خون شما را به جوش” می‌آورد.
ممکن است هر وقت که مطلب یا واژه یا رفتاری را می‌بینید یا می‌شنوید بیشتر عصبانی شوید، یا شاید ترافیک در مسیر رفت‌وآمد روزانه شما را عصبی می‌کند، یا حتی نوع آرایش همسر یا بازی فرزندتان؟ وقتی فعال‌کننده‌های خشمتان را شناسایی کردید به راه‌هایی برای پرهیز از آن‌ها فکر کنید. می‌توانید موقعیت‌های متفاوتی را بررسی کنید که خون شما را به جوش نمی‌آورد.

الگوهای فکری منفی فعال‌کننده خشم را بشناسید
شاید شما تصور کنید که عوامل خارجی – مانند بی‌تفاوتی دیگران یا موقعیت‌های ناعادلانه و نومیدکننده – علت برانگیختن خشم شماست. اما مشکلات خشم بیش ازآنچه با وقایع و رویدادها در ارتباط باشد، به تعبیر و تفسیر شما از آن واقعه ارتباط دارد. برخی از الگوهای فکری منفی که خشم را برمی‌انگیزند و آتش خشم را شعله‌ور می‌کنند عبارت‌اند از:
• تعمیم دادن بیش‌ازحد: به‌عنوان‌مثال تعمیم دادن یک مورد به همیشه: “همیشه حرف مرا قطع می‌کنید”، “هیچ‌وقت مرا نمی‌بینید”، “هیچ‌وقت احساس مرا در نظر نمی‌گیرید”، “هیچ‌کس به من احترام نمی‌گذارد”، “لیاقت من هیچ‌وقت شناخته نخواهد شد” و … .
• وسواس فکری در مورد انجام کارها: وسواس فکری یعنی این‌که برای انجام هر کار حتماً باید به شیوه‌ای خاص عمل کرد، و اگر نتوانی به آن شیوه عمل کنید، عصبانی و خشمگین می‌شوید.
• ذهن‌خوانی و نتیجه‌گیری فوری: شما فکر می‌کنید می‌دانید دیگران چه فکر و احساسی راجع به شما یا مسائل دارند و بر اساس آن و قبل از آنکه حرف یا رفتار دیگران را بشنوید یا ببینید، قضاوت و نتیجه‌گیری می‌کنید. مثلاً: دیگران عمداً شما را ناراحت می‌کنند، خواسته‌هایتان را نادیده می‌گیرند، یا به شما بی‌احترامی می‌کنند.
• تمرکز (و جستجوی) بر امور منفی: در هر مسئله و رفتار و حرفی تمرکز می‌کنید و می‌گردید تا موردی برای ناراحتی پیدا کنید. در این‌گونه موارد، هر نکته مثبتی را نادیده می‌گیرید.
• سرزنش کردن: قطعاً وقتی اشتباهی رخ می‌دهد یا اتفاق بدی می‌افتد، کسی مقصر است. اما شما به‌جای اینکه مسئولیت زندگی خود را بر عهده بگیرید، یا زندگی را سرزنش کرده و می‌گویید «زندگی عادلانه نیست» یا دیگران را به خاطر مشکلاتتان مورد شماتت قرار می‌دهید.
وقتی پی بردید که این الگوی فکری است که موجب عصبانیتتان می‌شود، می‌توانید الگوی تفکرتان را درباره امور دوباره بازسازی کنید. از خودتان بپرسید: کدام شواهد و مدارک صحت این طرز فکر را تأیید می‌کنند؟ آیا دیدگاهی مثبت‌تر و واقع‌بینانه‌تر برای این موقعیت وجود ندارد؟ به دوستی که این‌گونه فکر می‌کند چه می‌توانم بگویم؟

تکنیک‌های آرام‌سازی و کنترل خشم
هنگامی‌که توانستید علائم هشداردهنده‌ای که شما را خشمگین می‌کنند، بشناسید، و نیز فعال‌کننده‌های عصبانیت خود را تشخیص دهید، می‌توانید قبل از آنکه عصبانیت از کنترلتان خارج شود برای مدیریت آن وارد عمل شوید. تکنیک‌های فراوانی وجود دارد که می‌توانید به کمک آن‌ها خونسردی خود را حفظ کرده و کنترل خشم خود را به دست بگیرید.
نفس‌های عمیق شکمی بکشید: تنفس عمیق به مقابله با تنش کمک می‌کند. نکته اصلی این است که نفس‌های عمیق شکمی داشته باشید، سعی کنید تا حد ممکن هوای تازه وارد ریه‌های خود کنید.
راه بروید: پیاده‌روی تند در اطراف ساختمان یا حتی داخل اتاق بسیار مؤثر است. فعالیت جسمی انرژی حبس شده را آزاد می‌کند و شما می‌توانید در کمال خونسردی و بافکری آزاد موقعیت را بررسی کنید.
بر حواس پنج‌گانه متمرکز شوید: تمرکز بر حواس و آنچه در لحظه می‌شنوید، می‌بینید، استشمام یا لمس می‌کنید می‌توانید موجب کاهش استرس شود تا شما خونسردی خود را به دست آورده‌اید. گوش دادن به قطعه‌ای موسیقی، نگاه کردن به عکس محبوبتان، نوشیدن لیوانی آب یا فنجانی چای یا نوازش کردن حیوان خانگی به شما در کنترل خشم کمک می‌کند.
عضلات خود را بکشید یا ماساژ دهید: عصبانیت و خشم اغلب موجب انقباض عضلانی در بدن می‌شود. برخی شانه‌ها یا گردن و برخی دست‌ها یا صورتشان به‌سختی منقبض می‌شود. این مناطق را ماساژ یا کشش دهید تا با ریلکس شدت عضلات آرامش به شما بازگردد.
بشمارید: به‌آرامی تا 10، 20 یا 50 بشمارید و با تمرکز برشمارش اجازه دهید تا بخش منطقی ذهنتان نیز با احساساتتان هم مسیر شود.