عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری در کودکان به عنوان یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی در دستگاه ادراری شناخته می‌شه. این نوع عفونت در سیستم ادراری کودکان، شامل کلیه‌ها، مثانه، لوله ادراری و سایر بخش‌های مرتبط است.

عفونت ادراری معمولاً ناشی از ورود و تکثیر باکتری‌ها در دستگاه ادراریه. عامل اصلی عفونت ادراری در بیشتر موارد، باکتری اشریشیا کولی (Escherichia coli) بوده که در مجرای ادراری وارد می‌شه و عفونت رو ایجاد می‌کنه. این باکتری نسبت به محیط اسیدی دستگاه ادراری حساسه و با ورود به این منطقه، تکثیر و عفونت رو ایجاد می‌کنه.

این مطلب رو هم مطالعه کنین: عفونت ادراری در کودکان و دلایل آن.

علت‌ عفونت ادراری در بچه‌ها

عفونت ادراری در کودکان معمولاً به علت وجود باکتری‌ها در ناحیه ادراری به وجود می‌آد. این باکتری‌ها معمولاً از راه ادرار به دستگاه ادراری وارد و در آنجا به عفونت منجر می‌شن. عوامل زیر می‌تونن علل عفونت ادراری در کودکان باشن:

1. عدم رعایت بهداشت: عدم رعایت بهداشت شخصی در ناحیه تناسلی می‌تونه باعث ورود باکتری‌ها به دستگاه ادراری بشه. کودکان باید آموزش داده بِشَن که هنگام استحمام و پاکسازی ناحیه تناسلی بهداشت شخصی رو رعایت کنن.
2. عوامل محیطی: استفاده از حمام‌های عمومی یا توالت‌های آلوده می‌تونه باعث ورود باکتری‌ها به ناحیه ادراری بشه. در محیط‌های عمومی، رعایت بهداشت و استفاده از مواد ضد عفونی کننده نیز حائز اهمیته.
3.  تخلیه ناقص ادرار: وقتی کودک به طور کامل ادرار خود رو خالی نکنه، باکتری‌ها می‌تونن در دستگاه ادراری باقی مونده و عفونت رو تشکیل بِدَن. این می‌تونه به علت عوامل مختلفی از جمله نقص در دستگاه ادراری باشه.
4. ضعف سیستم ایمنی: کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارن، بیشتر در معرض عفونت‌های ادراری قرار می‌گیرن. این شامل کودکانیه که به تازگی بیماری خاصی رو تجربه کردن یا دارای بیماری‌های مزمنی مانند دیابت یا بیماری‌های ایمنی هستن.

ممکنه هر کودک به علت ترکیبی از عوامل فوق یا عوامل دیگر به عفونت ادراری مبتلا بشه. در صورت بروز هرگونه علامت یا عفونت مشکوک در کودکان، مراجعه به پزشک برای تشخیص و درمان مناسب الزامیه.

علائم عفونت ادراری کودکان.

علائم عفونت ادراری کودکان

عفونت ادراری در کودکان ممکنه با علائم و نشانه‌های زیر همراه باشه:

1. تغییرات در رفتار ادراری: ممکنه کودک ادرار بیشتر یا کمتر از معمول داشته باشه. همچنین، در برخی موارد، ممکنه کودک به صورت دفع‌های کوچک و مکرر ادرار کنه.
2. سوزش و درد: ممکنه کودک در زمان ادرار کردن، احساس سوزش و درد داشته باشه. معمولاً این درد در منطقه پایین شکم یا در ناحیه ادراری احساس می‌شه.
3. تغییر در رنگ ادرار: ممکنه ادرار رنگ تیره‌تر یا حتی خونریزی داشته باشه. این تغییرات می‌تونن نشانه وجود عفونت باکتریایی در دستگاه ادراری باشن.
4. بوی نامطبوع ادرار: ممکنه عفونت ادراری باعث بوی نامطبوع و ناخوشایندی در ادرار بشه.
5. تب: در بعضی موارد، عفونت ادراری می‌تونه با تب همراه باشه.
6. خستگی و ضعف: در بعضی موارد، ممکنه کودک با عفونت ادراری، خستگی و ضعف عمومی رو تجربه کنه. این می‌تونه به دلیل تأثیر عفونت بر سیستم بدنی و ایجاد تنش و ناراحتی باشه.

در صورتی که کودک شما علائمی مشابه عفونت ادراری نشون می‌ده، توصیه می‌شه به پزشک مراجعه کرده و تشخیص و درمان مناسب رو دریافت کنین. پزشک با بررسی علائم، انجام آزمایشات لازم و بررسی تاریخچه پزشکی کودک، داروهای مناسب رو تجویز می‌کنه.

درمان عفونت ادراری کودک.

روش‌های درمان عفونت ادراری فرزند

درمان عفونت ادراری در کودکان معمولاً شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و تغییرات در رژیم غذایی و آب ‌نوشیدن می‌شه. در ادامه، روش‌های درمان عفونت ادراری کودک رو توضیح می‌دیم:

1. آنتی‌بیوتیک‌ها: پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک مناسب رو برای درمان عفونت ادراری کودک تجویز می‌کنه. نوع آنتی‌بیوتیک و مدت مصرف آن بستگی به سن کودک، نوع و شدت عفونت داره. مهمه که آنتی‌بیوتیک رو به طور کامل و به موقع مصرف کنین.
2. آب ‌نوشیدن فراوان: مصرف آب و مایعات بیشتر به کودک کمک می‌کنه تا ادرار بیشتری داشته باشه و باکتری‌ها رو از دستگاه ادراری خارج کنه. میوه‌ها و سبزیجات آب‌دار نیز می‌تونن مفید باشن. مطمئن بشین که کودک به میزان کافی آب می‌نوشه.
3. تخلیه کامل ادرار: تشویق کودک به تخلیه کامل ادرار، راهی برای جلوگیری از باقی‌ماندن باکتری‌ها در دستگاه ادراریه. کودک باید به طور منظم و مکرر مثانه خود رو تخلیه کنه.
4. بهداشت شخصی: آموزش به کودک در مورد بهداشت شخصی مناسب، از جمله پاکسازی صحیح ناحیه تناسلی و استفاده از توالت بهداشتی، می‌تونه به کاهش خطر عفونت ادراری کمک کنه.
5. کاهش درد: در صورتی که کودک دچار درد و سوزشه، می‌تونین از تسکین دهنده‌ها موضعی استفاده کنین. اما قبل از استفاده، بهتره با پزشک مشورت کنین.

در صورت بروز علائم عفونت ادراری کودک، به پزشک مراجعه کنین. پزشک با توجه به شدت و نوع عفونت، سن کودک و سایر عوامل، راهنمایی درمانی مناسب رو ارائه میده.

منبع:
medicalpark.com.tr

نوزادان و کودکانی که در هنگام دستشویی گریه و بی‌قراری می‌کنند بسیار مشکوک به عفونت مجاری ادراری هستند. به همین دلیل پدر و مادران باید به عادت‌های دفع ادرار فرزند‌شان دقت کنند تا اگر بیشتر شده بود فورا او را به پزشک ببرند. بنابر‌این ما از دکتر وحیده صباغی، پزشک عمومی، خواستیم تا درباره تشخیص و درمان این بیماری برای‌مان توضیح دهد.
 

عفونت ادراری در کودکان چطور تشخیص داده می‌شود؟

اعضای خانواده باید درباره عفونت ادراری در بچه‌های زیر 2 سال خیلی دقت کنند. همه عفونت‌های ادراری درمان دارویی دارند و به کودکان مبتلا به این عفونت باید آنتی‌بیوتیک داده شود. زمانی که پزشک با مشاهده علائم بیماری کودک، به عفونت مجاری ادراری در کودک مشکوک می‌شود و با آزمایش ادرار آن را تأیید می‌کند، در دوره‌ای برای او آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند که معمولا این دوره 7 تا 10 روزه است. یک هفته بعد از پایان یافتن این دوره،‌ادرار کودک باید دوباره آزمایش شود.
آزمایش ادرار باید در بچه‌ها به ویژه در پسران خیلی جدی گرفته شود چون این بیماری در بین پسر ‌بچه‌ها زیاد شایع نیست و باید علت و دلیل ایجاد بیماری پیدا شود. تکرار مجدد آزمایش به این دلیل انجام می‌گیرد که بررسی کنند میکروب ضعیف شده یا از بین رفته است. همچنین بعد از پایان دوره درمان یک هفته وقفه می‌اندازند و به بچه دارو نمی‌دهند تا آزمایش ادرار بعدی را از او بگیرند و مشاهده کنند که عفونت ادراری از بین رفته است یا نه. چون ماندن عفونت ادراری ممکن است باعث پیشرفت تدریجی عفونت ادراری از مثانه به کلیه شود و کلیه را به عوارض زیادی دچار ‌کند.

آزمایش ادرار برای بررسی بهبود عفونت ادراری در کودکان

ممکن است باکتری به‌طور کامل از بین نرفته باشد و با توجه به سیستم ایمنی ضعیف بچه‌ها دوباره رشد کند و منجر به عود بیماری شود اما با انجام آزمایش ادرار، پزشکان می‌توانند از هر گونه عود دوباره باکتری جلوگیری کنند. همچنین وقتی پسر بچه‌ای به‌طور مرتب دچار عفونت ادراری می‌شود،‌ بسیار مشکوک به عفونت است چون پسر‌ها بسیار کمتر از دختر‌ها به این بیماری مبتلا می‌شوند. بنابر‌این پزشکان باید علت آن را پیگیری و بررسی کنند. زیرا ممکن است بیماری کودک به شن‌ریزی کلیه، تنگی پیش آبراه و ریفلاکس یا برگشت ادرار از مثانه به کلیه مربوط باشد.
 

علائم عفونت ادراری در کودکان

یکی از علائم پیلو نفریت یا عفونت ادراری استفراغ است. اگر یک کودک زیر 2 سال دچار تب بالا شود و بد‌حال باشد به‌طوری که تحمل خوردن خوراکی نداشته باشد باید در بیمارستان بستری شود و آنتی‌بیوتیک‌ها را به صورت وریدی به او بدهند.

پیشگیری از عفونت ادراری در کودکان

عفونت مجاری ادراری راه پیشگیری خاصی ندارد. به همین دلیل تنها کاری که والدین می‌توانند انجام دهند،‌این است که در زمان آموزش دستشویی رفتن و شستشو به بچه‌ها، به آنها یاد بدهند که هیچ‌گاه دست‌شان را از ناحیه مقعد به طرف ناحیه مجرای ادراری نکشند. مادران هم نباید نوزادان یا شیر‌خواران‌شان را به این شکل بشویند چون باکتری‌های ناحیه روده‌ای در دهانه مجاری ادراری جمع شده و وارد آن می‌شوند.
در صورتی که عفونت مجاری ادراری به موقع تشخیص داده نشود و یا نادیده گرفته شود باعث آسیب به بافت کلیه می‌شود. بنابر‌این مادر‌ها باید حتما به علائم ادراری کودک حساس باشند.

هر تغییری عفونت ادراری نیست

هر تغییر رنگی عفونت نیست. مادران نباید هر بوی ادرار را عفونت تلقی کنند بلکه اگر مشاهده کردند رنگ ادرار فرزند‌شان تیره شده حتما به مقدار آب مصرفی او و تعداد دستشویی رفتنش توجه کنند. اما اگر تغییر رنگ ادرار کودک به اندازه‌ای است که به قرمزی می‌زند، تکرر ادرار پیدا کرده یا سوزش دارد، باید حتما آزمایش ادرار بدهد. گرما به‌طور مستقیم باعث ایجاد این بیماری نمی‌شود اما مصرف مایعات به پیشگیری از این بیماری خیلی کمک می‌کند چون باعث می‌شود کلیه دفع داشته باشد. اما زمانی که ادرار زیاد در مثانه بماند، هم احتمال سنگ‌های مثانه‌ای را بالا می‌برد و هم عفونت ادراری.