برچسب: فریبا الماسی

بارداری، دورانی است که در آن شرایط جسمی زنان تغییر می‌کند، تمایلات جنسی هم به همین شکل است، شاید به همین دلیل برخی از زنان به سمت خودارضایی در بارداری و ارضا شدن با دست در بارداری می‌روند. این مقاله، به موضوع خودارضایی در بارداری می‌پردازد.

• در این مقاله می‌خوانید:
• ارضا شدن با دست در بارداری
• آیا ارضا شدن بدون دخول برای جنین ضرر دارد؟
• آیا خود ارضایی در بارداری مزایایی دارد؟
• آیا خود ارضایی در بارداری عوارضی به همراه دارد؟
• خطرات ارضا شدن با دست در بارداری چیست؟
• چه زمانی از خودارضایی در دوران بارداری خودداری کنیم؟
• کیا تو بارداری ارضا میشدن؟
• آیا همه انواع فعالیت‌های جنسی در دوران بارداری بی‌خطر هستند؟
• رابطه جنسی بعد از سقط جنین
• ارضا شدن بدون دخول بعد از سقط جنین
• پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ارضا شدن با دست در بارداری
• خلاصه

ارضا شدن با دست در بارداری
اکثر پزشکان موافق هستند که خودارضایی در دوران بارداری بی‌خطر است و شاید فوایدی برای سلامتی مانند کاهش استرس و افزایش جریان خون داشته باشد.
برای برخی از زنان باردار، تهوع صبحگاهی، حالت تهوع و خستگی هر گونه علاقه به فعالیت جنسی، از جمله خودارضایی را از بین می‌برد. برخی دیگر متوجه افزایش میل جنسی می‌شوند که این اتفاق به دلیل افزایش سطح پروژسترون و استروژن رخ می‌دهد.
اغلب زنان به این موضوع فکر می‌کنند که آیا خودارضایی در دوران بارداری بی‌خطر است یا خطراتی به همراه دارد. خبر خوب این است که در بیشتر موارد، کاملا ایمن است.
در این مقاله به چند سئوال رایج در مورد خودارضایی در دوران بارداری پاسخ می‌دهیم.

آیا ارضا شدن بدون دخول برای جنین ضرر دارد؟
در اکثر بارداری‌های کم‌خطر، خودارضایی یک راه ایمن برای کاهش استرس و مدیریت افزایش میل جنسی است. اما زنان باید همیشه توصیه‌های پزشک خود را رعایت کنند.

برخی از پزشکان بر این باورند که نوزادان ممکن است با انقباضات ریتمیک رحمی که در طول ارگاسم اتفاق می‌افتد، آرام شوند.

خودارضایی به جنین آسیبی نمی‌رساند و جنین نمی‌فهمد چه اتفاقی رخ می‌دهد. این مورد درباره داشتن سکس در بارداری هم صدق می‌کند. در واقع، برخی از پزشکان بر این باورند که نوزادان ممکن است با انقباضات ریتمیک رحمی که در طول ارگاسم اتفاق می‌افتد، آرام شوند.

آیا خود ارضایی در بارداری مزایایی دارد؟
بر اساس نتایج پزشکی، برخی از مزایای خودارضایی در دوران بارداری عبارتند از:

• کاهش سطح استرس
• بهبود خواب
• کاهش ناراحتی و درد مربوط به بارداری
• افزایش ترشح اندورفین

آیا خود ارضایی در بارداری عوارضی به همراه دارد؟
در اواخر بارداری، زنان ممکن است پس از ارگاسم متوجه افزایش انقباضات «براکستون هیکس» شوند. این انقباضات، اگر چه گاهی ناراحت‌کننده هستند، اما جای نگرانی ندارند.
برخی از زنان هم پس از ارگاسم، دچار گرفتگی‌هایی مشابه گرفتگی پریود می‌شوند. این گرفتگی‌ها طبیعی هستند و ممکن است شبیه انقباضات «براکستون هیکس» باشند.

زمانی که احتمال زایمان زودرس هست، خودارضایی، سکس یا حتی ارگاسم می‌تواند باعث زایمان شود.

خطرات ارضا شدن با دست در بارداری چیست؟
هیچ خطری برای خودارضایی برای زنی که حاملگی کم‌خطری دارد و دچار هیچ عارضه یا مسائل پزشکی نیست، وجود ندارد.
با این حال، زمانی که احتمال زایمان زودرس هست، خودارضایی، سکس یا حتی ارگاسم می‌تواند باعث زایمان شود. در این موارد، پزشک ممکن است برای کاهش احتمال زایمان زودرس، اجتناب از مقاربت یا ارگاسم را توصیه کند.
خودارضایی می‌تواند باعث پارگی‌های کوچک در اندام تناسلی داخلی یا خارجی شود، به‌ویژه اگر خانمی ناخن‌هایی بلند داشته باشد. خراش‌های پوست می‌تواند باکتری‌ها را وارد بدن کند و باعث عفونت شود که در دوران بارداری می‌تواند خطرات جدی‌تری به همراه داشته باشد.
برای کاهش این خطر، ناخن‌هایتان را کوتاه نگه دارید و مطمئن شوید که دست‌هایتان تمیز است.

چه زمانی از خودارضایی در دوران بارداری خودداری کنیم؟
هنگامی که زنان عوارض خاصی را تجربه می‌کنند، پزشکان ممکن است توصیه کنند از ارگاسم و فعالیت جنسی و حتی خودارضایی در دوران بارداری اجتناب کنند. این محدودیت ممکن است موقتی باشد یا در کل بارداری اعمال شود.
شرایط و عوارضی که ممکن است برخی از فعالیت‌های جنسی را خطرناک کند، عبارتند از:

• جفت سرراهی (که در آن جفت دهانه رحم را می‌پوشاند)
• ضعیف شدن دهانه رحم
• پارگی زودرس غشاها
• سابقه زایمان زودرس
• خونریزی واژینال
• عفونت‌های رحمی
• محدودیت‌های رشد داخل رحمی

کیا تو بارداری ارضا میشدن؟
همان‌طور که اشاره کردیم اگر مشکلات پزشکی خاص نداشته باشید، ارضا شدن در بارداری هیچ مشکلی به همراه ندارد. بسیار مهم است که از پزشک در مورد خطرات خاص سئوال بپرسید. پزشک ممکن است توصیه کند که به طور کامل از ارگاسم خودداری کنید یا برای مثال فقط از دخول واژینال خودداری کند.
ارگاسم باعث انقباض ماهیچه‌های رحم می‌شود. در برخی شرایط، این اتفاق می‌تواند باعث زایمان زودرس، یا سایر عوارض جدی شود.
اگر پزشک ارگاسم را برایتان ممنوع کرده است، از خودارضایی و سایر فعالیت‌های جنسی خودداری کنید.
در صورت پاره شدن کیسه آب، یا خونریزی واژینال از خودارضایی و سایر فعالیت‌های جنسی خودداری و به پزشک مراجعه کنید.

آیا همه انواع فعالیت‌های جنسی در دوران بارداری بی‌خطر هستند؟
همه انواع فعالیت‌های جنسی یکسان نیستند. اگر احساس ناراحتی نمی‌کنید، یا عوارضی مانند زایمان زودرس یا مشکلات جفت ندارید، داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری اشکالی ندارد.
مهم‌ترین نکته این است که شما احساس راحتی کنید، به بدن خود گوش دهید و اگر تمایل به فعالیت جنسی مشترک دارید، در مورد ترجیحات خود با شریک زندگی‌تان حرف بزنید.

رابطه جنسی بعد از سقط جنین
معمولا بلافاصله پس از سقط جنین، می‌توانید رابطه جنسی داشته باشید، اما برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که صبر کنید تا خونریزی واژینال متوقف شود، چون این کار خطر عفونت را کاهش می‌دهد. پزشکان توصیه می‌کنند تا یک هفته پس از سقط جنین برای داشتن سکس صبر کنید.
اگر نمی‌خواهید باردار شوید از روش‌های پیشگیری از بارداری استفاده کنید، چون ممکن است بلافاصله پس از سقط جنین باردار شوید.

ارضا شدن بدون دخول بعد از سقط جنین
برخی از زنان ممکن است در صورت ارضا شدن بدون دخول پس از سقط جنین، ارگاسم شدیدتری را تجربه کنند. این اتفاق تا حدی به این دلیل است که رحم به انقباضاتی که ارگاسم ایجاد می‌کند حساس‌تر است.
برخی از پزشکان حتی معتقدند که انقباض ماهیچه‌ها به دفع بقایای سقط کمک می‌کند. این موضوع در مورد خودارضایی خارجی صدق می‌کند، چون بر اساس گفته برخی از پزشکان بهتر است تا مدتی رابطه جنسی واژینال نداشته باشید تا خطر عفونت کاهش یابد.

پرسش و پاسخ مخاطب بیا نی نی درباره ارضا شدن با دست در بارداری
سئوال مخاطب بیا نی نی: 21 ساله هستم. هفته 18 بارداری‌ام. فرزند اولمه. من قبل از بارداری از راه دخول ارضا نمی‌شدم. الانم همین طورم و این موضوع خیلی از لحاظ روحی روم فشار میاره. آیا خودارضایی مشکلی ایجاد می‌کنه؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی؛ متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دفعات زیاد ارگاسم چه در اثر تماس جنسی و چه در اثر خودارضایی باشد، می‌تواند باعث زایمان زودرس شود. اگر دفعات آن زیاد نباشد مشکلی برای بارداری ایجاد نمی‌کند، اما بهتر است از راه‌های نرمال تماس جنسی و ارضا شدن استفاده کنید.

خلاصه
تمایلات جنسی برخی از زن‌ها در بارداری افزایش می‌یابد، برای این گروه از زنان، خودارضایی یک راه برای تخلیه انرژی جنسی در دوران بارداری است. زمانی که بارداری سالم و کم‌خطر باشد، خودارضایی بی‌خطر است.
پزشکان ممکن است به زنان مبتلا به شرایط خاص پزشکی توصیه کنند که از برخی یا تمام فعالیت‌های جنسی خودداری کنند. هر شخصی که نگران خطرات ناشی از رابطه جنسی یا داشتن ارگاسم است باید با پزشک مشورت کند.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

لقاح داخل رحمی یا ای یو ای، نوعی لقاح مصنوعی و روشی برای درمان ناباروری است. در این مقاله، با اقدامات قبل و بعد از ای یو ای آشنا می‌شوید.
در این روش، اسپرم‌هایی که شسته و غلیظ شده‌اند دقیقا در زمانی که تخمدان شما یک یا چند تخمک را برای لقاح آزاد می‌کند، در رحم شما قرار می‌گیرد.
نتیجه مورد انتظار تلقیح داخل رحمی این است که اسپرم به داخل لوله فالوپ شنا و تخمک را بارور کند تا حاملگی ایجاد شود. بسته به دلایل ناباروری، ای یو ای می‌تواند با چرخه طبیعی شما یا با داروهای باروری هماهنگ شود.

چرا ای یو ای؟
توانایی یک زوج برای باردار شدن به عوامل مختلفی بستگی دارد. لقاح داخل رحمی اغلب در زوج‌هایی استفاده می‌شود که دارای موارد زیر هستند:

1- اسپرم اهداکننده
برای زنانی که برای باردار شدن نیاز به استفاده از اسپرم اهداکننده دارند، ای یو ای بیشتر برای بارداری استفاده می‌شود. نمونه‌های اسپرم اهداکننده منجمد از آزمایشگاه‌ها گرفته و قبل از عمل ذوب می‌شوند.

2- ناباروری بدون دلیل
ای یو ای اغلب به عنوان اولین درمان برای ناباروری غیرقابل توضیح همراه با داروهای تحریک‌کننده تخمک‌گذاری انجام می‌شود.

3- ناباروری مرتبط با اندومتریوز
برای ناباروری مرتبط با اندومتریوز،اغلب اولین رویکرد درمانی، استفاده از داروها برای به دست آوردن تخمک با کیفیت خوب همراه با انجام ای یو ای است.

4- ناباروری خفیف با عامل مردانه ناباروری
در تجزیه و تحلیل مایع منی شوهر، ممکن است با غلظت اسپرم کمتر از حد متوسط، حرکت ضعیف اسپرم یا ناهنجاری‌هایی در اندازه و شکل اسپرم (مورفولوژی) مواجه شوید.
ای یو ای می‌تواند بر برخی از این مشکلات غلبه کند.

5- ناباروری حاصل از مشکلات دهانه رحم
دهانه رحم در انتهای پایین رحم، بین واژن و رحم قرار گرفته است. مخاط تولید شده توسط دهانه رحم در حوالی زمان تخمک‌گذاری محیطی ایده‌آل برای اسپرم برای حرکت از واژن به لوله‌های فالوپ فراهم می‌کند.
اما اگر مخاط دهانه رحم بیش از حد غلیظ باشد، ممکن است مانع از حرکت اسپرم شود. خود دهانه رحم هم ممکن است از رسیدن اسپرم به تخمک جلوگیری کند.

6- ناباروری عامل تخمک‌گذاری
این روش همچنین برای زنانی که ناباروری ناشی از مشکلات تخمک‌گذاری، از جمله عدم تخمک‌گذاری یا کاهش تعداد تخمک دارند، انجام می‌شود.

7- آلرژی به منی
آلرژی به پروتئین‌های موجود در مایع منی به ندرت می‌تواند باعث ناباروری شود. در این شرایط، انزال به داخل واژن باعث قرمزی، سوزش و تورم در محل تماس مایع منی با پوست می‌شود.
کاندوم می‌تواند از شما در برابر علائم محافظت کند، اما از بارداری هم جلوگیری می‌کند. اگر حساسیت شما شدید باشد، آی یو آی موثر است، چون بسیاری از پروتئین‌های موجود در مایع منی قبل از قرار دادن اسپرم برداشته می‌شوند.

خطرات
تلقیح داخل رحمی، یک روش نسبتا ساده و ایمن است و خطر عوارض جدی، کم است. خطرات عبارتند از:

1- عفونت
خطر کمی برای ایجاد عفونت در نتیجه این روش وجود دارد.

2- لکه‌بینی
گاهی اوقات فرآیند قرار دادن کاتتر در رحم باعث خونریزی کمی از واژن می‌شود که معمولا تاثیری بر شانس بارداری ندارد.

3- حاملگی چند قلو
خود IUI با افزایش خطر بارداری چند قلو (دوقلو، سه قلو یا بیشتر) مرتبط نیست. اما، زمانی که با داروهای تحریک‌کننده تخمک‌گذاری هماهنگ شود، خطر بارداری چند قلو به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد.
بارداری چند قلو خطرات بیشتری نسبت به بارداری معمولی دارد که زایمان زودرس و وزن کم نوزاد هنگام تولد، از جمله این خطرات است.

خود IUI با افزایش خطر بارداری چند قلو (دوقلو، سه قلو یا بیشتر) مرتبط نیست. اما، زمانی که با داروهای تحریک‌کننده تخمک‌گذاری هماهنگ شود، خطر بارداری چند قلو به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد.

چطور آماده شوید؟
تلقیح داخل رحمی شامل هماهنگی دقیق قبل از عمل واقعی است:

تهیه نمونه مایع منی
شوهر شما نمونه مایع منی را در مطب دکتر ارائه می‌دهد. به این دلیل که عناصر غیر اسپرم در مایع منی می‌توانند واکنش‌هایی را در بدن زن ایجاد کنند که در لقاح اختلال ایجاد می‌کند، نمونه به گونه‌ای شسته می‌شود که اسپرم بسیار فعال و طبیعی را از اسپرم با کیفیت پایین‌تر و سایر عناصر جدا می‌کند.
احتمال بارداری با استفاده از یک نمونه کوچک و بسیار غلیظ از اسپرم سالم افزایش می‌یابد.

نظارت بر تخمک‌گذاری
به این دلیل که زمان آی یو آی بسیار مهم است، نظارت بر علائم تخمک‌گذاری بسیار مهم است. برای انجام این کار، می‌توانید از کیت پیش‌بینی تخمک‌گذاری ادرار در خانه استفاده کنید.
یا پزشک با سونوگرافی ترانس‌واژینال، تخمدان‌ها و رشد تخمک را رصد می‌کند. همچنین ممکن است به شما گنادوتروپین جفتی انسانی (HCG) یا داروهایی داده شود تا در زمان مناسب تخمک‌گذاری کنید.

تعیین زمان‌بندی بهینه
اغلب ای یو ای یک یا دو روز پس از تشخیص تخمک‌گذاری انجام می‌شود. پزشک مراقبت‌های دیگر را برای زمان‌بندی عمل شما و آنچه باید انتظار داشته باشید مشخص می‌کند.

چه انتظاری باید داشته باشید؟
ویزیت برای لقاح داخل رحمی حدود 15 تا 20دقیقه طول می‌کشد و معمولا در مطب یا کلینیک پزشک انجام می‌شود.
عمل ای یو ای فقط یک یا دو دقیقه طول می‌کشد و نیازی به دارو یا مسکن ندارد. پزشک یا یک پرستار آموزش‌دیده، این روش را انجام می‌دهد.

در طول روش
در حالی که روی تخت دراز کشیده‌اید، پزشک یک اسپکولوم را در واژن قرار می‌دهد.

ویزیت برای لقاح داخل رحمی حدود 15 تا 20دقیقه طول می‌کشد و معمولا در مطب یا کلینیک پزشک انجام می‌شود. عمل ای یو ای فقط یک یا دو دقیقه طول می‌کشد و نیازی به دارو یا مسکن ندارد.

پزشک، نمونه‌ای از اسپرم سالم را به انتهای یک لوله بلند، نازک و انعطاف‌پذیر (کاتتر) متصل می کند.
کاتتر را وارد واژن می‌کند.
نمونه اسپرم را از طریق لوله به داخل رحم فشار می‌دهد.
کاتتر و به دنبال آن اسپکولوم را خارج می‌کند.

بعد از عمل
پس از تلقیح، برای مدت کوتاهی باید به پشت دراز بکشید. پس از پایان عمل، می‌توانید لباس بپوشید و به فعالیت‌های معمول روزانه خود بپردازید. ممکن است برای یک یا دو روز بعد از عمل، مقداری لکه‌بینی خفیف داشته باشید.

پرسش و پاسخ درباره اقدامات قبل و بعد از ای یو ای
سئوال مخاطب بیا نی نی: ما در ماه آینده عمل آی یو آی داریم. هر دو کاملا سالم هستیم و دو ساله ناباروری با علت ناشناخته داریم. می‌خواستم بدانم در قبل و بعد از آی یو آی زن و مرد چه تغذیه‌هایی بخورند که عمل با موفقیت بیشتری همراه باشد؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
اقدام خاصی لازم نیست انجام دهید. شما می‌توانید همان شب آی یو آی تماس جنسی داشته باشید. نیازی به مراقبت خاصی ندارید. در صورت عقب افتادن قاعدگی خود جهت انجام آزمایش بتا به پزشک خود مراجعه کنید. پانزده درصد زوجینی که در عرض یک سال تماس جنسی دارند و جلوگیری نمی‌کنند حامله نخواهند شد. وقتی تمام علل نازایی بررسی شود و راهی پیدا نشود نازایی اطلاق می‌شود. همچنین پنج درصد زوجین نازا مبتلا به نازایی ناشناخته هستند. یعنی تا حالا علم راهی برای باروری آن‌ها پیدا نکرده است.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

هنگامی که برای اولین بار باردار می‌شوید، حتما درباره علائم مرتبط با بارداری چیزهایی شنیده‌اید که شامل بیماری صبحگاهی، افزایش وزن، تورم و حتی سوزش سر دل است. اما آنچه انتظارش را ندارید، خارش شکم است. خارش زیر شکم نشانه چیست؟
اگر پرس و جو کنید، بسیاری از خانم‌های حامله می‌توانند به شما بگویند که خارش شکم در دوران بارداری بسیار شایع‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کنید.

خارش زیر شکم نشانه چیست؟ علل شایع
علل شایع خارش زیر شکم در بارداری عبارتند از:

1- کشش پوست
بسیار شگفت‌انگیز است که پوست شکم شما تا زمانی که بارداری‌تان به پایان می‌رسد، کشش پیدا می‌کند.
در حقیقت، ممکن است متوجه یک سری از خط‌های قرمز یا صورتی در سراسر شکمتان بشوید که با توجه به رشد رحم، گسترش می‌یابند. علائم کشش روی سینه‌ها، ران‌ها و باسن در دوران بارداری رایج هستند.
کشش زیاد می‌تواند باعث شود پوست شکم شما نازک شود که ممکن است باعث خارش یا حتی تحریک و دردناک شدن پوست شود.

2- پوست خشک
پوست خشک هم یک علت شایع خارش شکم در بارداری است که البته ممکن است در هر نقطه از بدن رخ بدهد.
بسیاری از خانم‌های باردار، پوست خشک را تجربه می‌کنند که ناشی از تغییرات هورمونی بارداری است و باعث می‌شود پوست، رطوبت و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد.

بسیاری از خانم‌های باردار، پوست خشک را تجربه می‌کنند که ناشی از تغییرات هورمونی بارداری است و باعث می‌شود پوست، رطوبت و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد.

شما همچنین ممکن است پوسته‌پوسته شدن پوست را هم تجربه کنید.

علل کمتر شایع خارش زیر شکم در دوران بارداری
سایر شرایط پزشکی هم می‌تواند باعث خارش شکم شود.

3- پلاک بارداری (PUPPP)
پلاک‌های بارداری (PUPPP) اغلب به نام بثورات بارداری یا اریتم بارداری هم نامیده می‌شوند که لکه‌های قرمز کوچک هستند که در ماه‌های بارداری بر روی پوست شما رشد می‌کنند. این لکه‌ها می‌توانند به شدت خارش داشته باشند. پلاک‌ها همچنین ممکن است بر روی ران‌ها و باسن شما هم ظاهر شوند.
این مشکل معمولا پس از بارداری حل می‌شود.

4- اختلال خودایمنی
اختلال اتوایمیون یا اختلال خودایمنی مرتبط با حاملگی بسیار نادر است و در حدود 1 در هر 40هزار تا 50هزار حاملگی رخ می‌دهد. این اختلال باعث ایجاد بثورات بسیار خارش شکم و لگن شما می‌شود.
اختلال اتوایمیون می‌تواند در هر زمان در دوران بارداری آغاز شود، اما در سه ماهه دوم یا سوم بیشتر احتمال دارد. 

5- کلستاز بارداری
کلستاز بارداری معمولا با خارش شدید بر روی دست‌ها و پاها شروع می‌شود، اما خارش ممکن است به سایر قسمت‌های بدن، از جمله شکم گسترش یابد.
کلستاز حاملگی پس از تولد نوزاد برطرف می‌شود.

چگونه می‌توانید خارش زیر شکم را کاهش دهید؟
چند راه حل وجود دارد که می‌توانید آن‌ها امتحان کنید:

آنتی‌هیستامین خوراکی ممکن است فقط به طور موقت کاهش زیر شکم را کاهش دهد، اما درباره مصرف آنتی‌هیستامین حتما با پزشک مشورت کنید.

1- استفاده از مرطوب‌کننده
یک لایه ضخیم از مرطوب‌کننده به کل شکم خود بمالید تا خشکی پوستتان برطرف شود. بهترین زمان برای این کار پس از حمام یا دوش گرفتن است.

2- حمام جو دوسر
می‌توانید از حمام جو دوسر به عنوان یک استراتژی برای درمان اگزما استفاده کنید که ممکن است به خارش ناشی از بارداری کمک کند.
بلغور جو دوسر را به آب اضافه کنید، سپس اجازه دهید به مدت 10 تا 15 دقیقه خیس شود. آن را روی شکم خود بمالید.

3- کورتیکواستروئیدهای موضعی
هیدروکورتیزون ممکن است کمی خارش شکم را کاهش دهد، اما قبل از استفاده از کرم استروئید موضعی حتما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

هیدروکورتیزون ممکن است کمی خارش شکم را کاهش دهد، اما قبل از استفاده از کرم استروئید موضعی حتما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

4- استفاده از آنتی‌هیستامین
آنتی‌هیستامین خوراکی ممکن است فقط به طور موقت کاهش زیر شکم را کاهش دهد، اما درباره مصرف آنتی‌هیستامین هم حتما با پزشک مشورت کنید.

چه زمانی باید از پزشک کمک بخواهید؟
اولین چیزی که باید بدانید این است که خارش شکم در دوران بارداری خطرناک نیست و احتمالا موقت است.
با این حال، بهترین کار این است که در مورد آن با پزشک خود مشورت کنید. پزشک می‌تواند علائم دیگری را که دارید، بررسی و شرایط جدی‌تر مانند کلستاز بارداری را شناسایی و درمان کند.

پرسش و پاسخ درباره خارش زیر شکم
سوال مخاطب بیا نی نی: 31سال دارم. فرزند اولم هست. هشت ساله که ازدواج کردم. هفته سی و چهار هستم. زیر شکمم عرق‌سوز کرده. اول فکر می‌کردم ترک هستش ولی حالت عرق‌سوزه و خیلی خارش داره. چه کار کنم؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
اگر ضایعات پوستی شما فقط در زیر شکم است و چاق نیز هستید به طوری که چربی‌های شکم شما روی هم می‌افتد مشکوک به ضایعات پوستی هستید و به احتمال زیاد علت این ضایعات پوستی، عرق‌سوز شدن پوست شماست.
سعی کنید هر روز یک یا دو بار دوش بگیرید و کرم زینک‌اکساید به محل ضایعات پوستی خود بمالید. اگر پس از یک یا دو روز با رعایت نکاتی که گفته شد علائم پوستی شما خوب نشد برای معاینه و درمان به پزشک مراجعه کنید.

اگر درباره مشکلات شایع بارداری سئوال دیگری دارید، از پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی کمک بگیرید.

شاید شما هم عفونت ادراری دارید و در عین حال به نوزادتان شیر می‌دهید. با این حساب برای شما هم این سئوال به وجود می‌آید که آیا می‌توانید برای درمان عفونت ادراری در شیردهی، دارو و آنتی‌بیوتیک مصرف کنید، یا نه.
در بیشتر موارد، مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها برای خانم‌های شیرده و نوزادان بی‌خطر هستند.

عفونت ادراری در شیردهی و مصرف آنتی‌بویتیک
آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توضیح می‌دهد: «آنتی‌بیوتیک‌ها یکی از رایج‌ترین داروهایی هستند که برای مادران تجویز می‌شوند و همه آن‌ها تا حدودی به شیر منتقل می‌شوند».

اکثر داروهایی که در جریان خون شما وجود دارند به شیر مادر هم منتقل می‌شوند. با این حال، مقدار دارو در شیر شما معمولا کمتر از مقدار موجود در خون شما است و اکثر داروها برای اکثر نوزادان خطر واقعی ندارند.

آکادمی اطفال آمریکا همچنین می‌گوید: «به طور کلی، اگر آنتی‌بیوتیک به‌طور مستقیم برای نوزاد نارس یا نوزاد تجویز شود، مصرف آن برای مادر در دوران شیردهی بی‌خطر است».
بنابراین این برای شما و کودک شیرده شما چه معنایی دارد؟
اول، مهم است که به خاطر داشته باشید که داروها به طور کلی در هنگام شیردهی چگونه عمل می‌کنند.
اکثر داروهایی که در جریان خون شما وجود دارند به شیر مادر هم منتقل می‌شوند. با این حال، مقدار دارو در شیر شما معمولا کمتر از مقدار موجود در خون شما است و اکثر داروها برای اکثر نوزادان خطر واقعی ندارند.
با این حال، هر دارویی که مصرف می‌کنید از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها باید با متخصص اطفال هماهنگ شود.

علاوه بر خود دارو، عوامل دیگری هم وجود دارد که باید در نظر داشته باشید، از جمله اینکه کودک شما چند ساله است. قرار گرفتن در معرض آنتی‌بیوتیک‌ها برای نوزادان نارس و نوزادان تازه متولد شده در مقایسه با نوزادان بزرگ‌تر و کودکان نوپا، خطر بیشتری دارد.
اگر کودک شما می‌تواند آنتی‌بیوتیک مصرف کند، مصرف آن در دوران شیردهی بی‌خطر است.
اگر باید آنتی‌بیوتیکی مصرف کنید که برای کودک شما بی‌خطر نیست، باید بدانید که مصرف دارو چقدر برای شما مهم است.
آیا جایگزین‌های مطمئنی برای آن وجود دارد؟ چه مدت باید از دارو استفاده کنید؟

کدام آنتی‌بیوتیک‌ها بی‌خطر هستند؟
پاسخ این سئوال اغلب به سن، وزن و سلامت کلی کودک بستگی دارد و همیشه باید درباره آن با پزشک متخصص مشورت کنید.
به طور کلی این آنتی‌بیوتیک‌ها برای زنان شیرده ایمن در نظر گرفته می‌شوند:

• پنی‌سیلین‌ها، از جمله آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین
• سفالوسپورین‌ها مانند سفالکسین
• فلوکونازول (Diflucan) که آنتی‌بیوتیک نیست، بلکه یک ضد میکروب رایج است که برای درمان عفونت‌های قارچی استفاده می‌شود.

اگر در نظر دارید آنتی‌بیوتیک‌هایی بجز این‌ها مصرف کنید، بهترین راه حل این است که با متخصص اطفال مشورت کنید. این احتمال وجود دارد که آنتی‌بیوتیک بی‌خطر باشد، یا جایگزینی ایمن برای آن پیشنهاد شود.

در صورت تجویز آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت ادراری در شیردهی، چه چیزی را باید با پزشک در میان بگذارید؟
اگر آنتی‌بیوتیک برای شما تجویز شده است، ابتدا با متخصص اطفال مشورت کنید. سئوال‌هایی که لازم است بپرسید، عبارتند از:

• آیا این دارو برای کودک من بی‌خطر است؟
• آیا عوارض جانبی آن کودک را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟
• آیا باید به کودکم پروبیوتیک بدهم؟
• اگر به شما گفته شد که آنتی‌بیوتیک‌ها برای کودک شما بی‌خطر نیستند، نگران نباشید چون معمولا جایگزین‌هایی وجود دارد.
• از پزشک خود بپرسید که آیا آنتی‌بیوتیک‌های جایگزین و مناسب برای شیردهی وجود دارد یا نه.
  بپرسید آیا دوز کمتر آنتی‌بیوتیک می‌تواند موثر باشد یا نه.
• بپرسید چه مدت به مصرف دارو نیاز دارید و اثر دارو چه مدت در بدن شما باقی می‌ماند.
• اگر نگران هستید که پزشک اطفال یا پزشک خودتان نگرانی‌های شما را جدی نمی‌گیرد، می‌توانید از یک پزشک دیگر هم نظرخواهی کنید.

اگر مجبور شوید دارویی مصرف کنید که برای شیردهی بی‌خطر نیست، چه؟

اگر در حین مصرف آنتی‌بیوتیک نمی‌توانید به نوزاد شیر بدهید، مطمئن شوید که شیر خود را به صورت منظم پمپاژ و تخلیه می‌کنید. این کار کمک می‌کند تا شیر خود را حفظ کنید.

اگر در نهایت به دارویی نیاز دارید که برای کودک شما خطرناک است، سعی کنید زیاد نگران نباشید.
گاهی اوقات مصرف آنتی‌بیوتیکی که برای شیردهی منع مصرف دارد، برای سلامتی شما مهم است و در این صورت نباید احساس گناه کنید.
کودک شما بیش از هر چیز دیگری به یک مادر سالم نیاز دارد، پس کاری را که باید انجام دهید تا سالم بمانید.
اگر در حین مصرف آنتی‌بیوتیک نمی‌توانید به نوزاد شیر بدهید، مطمئن شوید که شیر خود را به صورت منظم پمپاژ و تخلیه می‌کنید. این کار کمک می‌کند تا شیر خود را حفظ کنید.
در این مدت مطمئن شوید که کودک با روش‌های جایگزین تغذیه می‌شود تا زمانی که بدن شما از آنتی‌بیوتیک پاک شد، بتوانید شیردهی را از سر بگیرید.

مصرف آنتی بیوتیک در بارداری
آنتی‌بیوتیک‌ها معمولا در دوران بارداری تجویز می‌شوند. با این حال، نوع خاصی از دارو باید با دقت انتخاب شود.
مصرف برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها در دوران بارداری مناسب است، در حالی که برخی دیگر مناسب نیستند.
ایمنی به عوامل مختلفی از جمله نوع آنتی‌بیوتیک، زمان مصرف آن در بارداری، مدت‌زمان مصرف، میزان مصرف و اثرات احتمالی آن بر بارداری بستگی دارد.

در ادامه، نمونه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌هایی را که به طور کلی در دوران بارداری ایمن در نظر گرفته می‌شوند برایتان بیان می‌کنیم:

• پنی‌سیلین‌ها، از جمله آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین
  

  تتراسایکلین‌ها می توانند بر رشد استخوان تاثیر بگذارند و باعث تغییر رنگ دندان‌های کودک در حال رشد شوند.

• سفالوسپورین‌ها، از جمله سفاکلر و سفالکسین
• کلیندامایسین
• اعتقاد بر این است که برخی دیگر از آنتی‌بیوتیک‌ها در دوران بارداری خطراتی به همراه دارند. مثلا تتراسایکلین‌ها می توانند بر رشد استخوان تاثیر بگذارند و باعث تغییر رنگ دندان‌های کودک در حال رشد شوند.
• مصرف تتراسایکلین‌ها بعد از هفته پنجم بارداری توصیه نمی‌شود. سولفونامیدها ممکن است خطر کمی برای بیماری‌های قلبی، شکاف کام یا لب و زردی داشته باشند. معمولا در سه ماهه اول بارداری و نزدیک به زمان زایمان، از مصرف سولفونامیدها اجتناب می‌شود.
• اگر آنتی‌بیوتیک بهترین راه برای درمان بیماری شما است، پزشک بی‌خطرترین آنتی‌بیوتیک و بی‌خطرترین دوز را تجویز می‌کند.

پرسش و پاسخ درباره درمان عفونت ادراری
سئوال مخاطب بیا نی نی: من شش عدد قرص سیپروفلوکساسین 500 به علت عفونت ادراری مصرف کردم و آخرین قرص را دیروز ساعت دوازده ظهر خوردم. تا چند ساعت بعدش می‌تونم اقدام به بارداری داشته باشم؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دوست گرامی، شما از فردا می‌توانید برای بارداری اقدام کنید، چون سطح خونی سیپروفلوکساسین در شما به صفر خواهد رسید. البته باید توجه داشته باشید سیپروفلوکساسین در بارداری و شیردهی نباید تجویز و استفاده شود.

اگر در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک در دوران بارداری سئوال یا نگرانی دارید، آن را با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

سقط جنین یعنی از دست دادن نوزاد قبل از هفته بیستم بارداری. در این مقاله درباره علت اصلی سقط خود به خودی جنین، پیشگیری و درمان آن با شما صحبت می‌کنیم.
بیش از 50 درصد از حاملگی‌ها با سقط جنین به پایان می‌رسد. بیش از 80 درصد سقط‌ها در 3 ماه اول بارداری اتفاق می‌افتد.
سقط جنین بعد از 20 هفته کمتر رایج است. وقتی اگر این اتفاق رخ بدهد، پزشکان به آن سقط جنین دیرهنگام می‌گویند.

علائم سقط جنین
علائم سقط جنین عبارتند از:

• خونریزی که از سبک به شدید تبدیل می‌شود
• گرفتگی شدید
• شکم‌درد
• ضعف
• کمردرد شدید
• تب
• کاهش وزن
• خلط سفید صورتی
• انقباضات
• بافتی که شبیه لخته‌های خون از واژن شما خارج می‌شود

اگر این علائم را دارید، فورا با پزشک خود تماس بگیرید.

علت اصلی سقط خود به خودی جنین و عوامل خطر
بیشتر سقط‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که نوزاد متولد نشده دارای مشکلات ژنتیکی کشنده باشد. معمولا این مشکلات مربوط به مادر نیست.
مشکلات دیگری که می‌تواند خطر سقط جنین را افزایش دهد، عبارتند از:

• عفونت
• شرایط پزشکی در مادر مانند دیابت، یا بیماری تیروئید
• مشکلات هورمونی
• واکنش‌های سیستم ایمنی بدن
• مشکلات جسمی در مادر
• ناهنجاری‌های رحمی
• سیگار کشیدن
• نوشیدن الکل
• استفاده از مواد مخدر
• قرار گرفتن در معرض اشعه یا مواد سمی

اگر یک زن شرایط زیر را داشته باشد، احتمال سقط جنین بیشتر است:

• سن بالای 35 سال
• بیماری‌های خاصی مانند دیابت یا مشکلات تیروئید
• سقط جنین بیشتر از سه بار
• نارسایی دهانه رحم

گاهی اوقات سقط جنین زمانی اتفاق می‌افتد که مادر دارای ضعف دهانه رحم است. پزشکان این مشکل را نارسایی دهانه رحم می‌نامند و به این معناست که دهانه رحم نمی‌تواند بارداری را نگه دارد.
این نوع سقط جنین معمولا در سه ماهه دوم اتفاق می‌افتد.
معمولا علائمی قبل از سقط جنین ناشی از نارسایی دهانه رحم وجود دارد. ممکن است فشار ناگهانی را احساس کنید، کیسه آب شما پاره شود و بافت نوزاد و جفت بدون درد زیاد از بدن شما خارج شود.
پزشکان معمولا در حاملگی بعدی، در حدود هفته 12 بارداری، دهانه رحم را با بخیه می‌دوزند.
بخیه، دهانه رحم شما را بسته نگه می‌دارد تا زمانی که پزشک آن را در زمان زایمان بردارد.

انواع سقط خود به خودی جنین
انواع مختلفی از سقط جنین وجود دارد، اما در احساس شما تغییری ایجاد نمی‌کند. شما با از دست دادن جنینتان غم را تجربه خواهید کرد.

1- تهدید به سقط جنین
این وضعیت یعنی شما خونریزی دارید و خطر سقط جنین وجود دارد، اما دهانه رحم شما باز نشده است. بارداری شما به احتمال زیاد بدون هیچ مشکلی ادامه خواهد داشت.

2- سقط جنین اجتناب‌ناپذیر
خونریزی و گرفتگی دارید و دهانه رحم شما متسع شده است. احتمال سقط هست.

3- سقط ناقص
برخی از بافت‌های نوزاد یا جفت از بدن شما خارج می‌شود، اما برخی دیگر در رحم شما باقی می‌مانند.

سقط مکرر در سه ماهه اول بارداری، سه یا چند بارداری متوالی رخ می‌دهد. این نوع سقط جنین فقط حدود 1 درصد از زوج‌هایی را که قصد بچه‌دار شدن دارند، درگیر می‌کند.

4- سقط کامل
تمام بافت‌های بارداری از بدن شما خارج می‌شود، این نوع سقط معمولا قبل از هفته دوازدهم بارداری اتفاق می‌افتد.

5- سقط جنین از دست‌رفته
جنین می‌میرد یا این‌که هرگز تشکیل نشده است، اما بافت‌ها در رحم شما باقی می‌مانند.

6- سقط مکرر
این وضعیت یعنی سقط مکرر در سه ماهه اول بارداری، سه یا چند بارداری متوالی رخ می‌دهد. این نوع سقط جنین فقط حدود 1 درصد از زوج‌هایی را که قصد بچه‌دار شدن دارند، درگیر می‌کند.

تشخیص سقط جنین خود به خودی
برای بررسی اینکه آیا سقط جنین داشته‌اید یا نه، پزشک اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

1- معاینه لگن
در این وضعیت، پزشک بررسی می‌کند که آیا دهانه رحم شما شروع به گشاد شدن کرده است، یا خیر.

2- آزمایش سونوگرافی
در این آزمایش از امواج صوتی برای بررسی ضربان قلب نوزاد استفاده می‌شود. اگر نتایج مشخص نباشد، ممکن است لازم باشد یک هفته دیگر آزمایش دیگری انجام دهید.

3- آزمایش خون
پزشک از آزمایش خون برای جستجوی هورمون‌های بارداری در خون شما و مقایسه آن با سطوح قبلی استفاده می‌کند. اگر خونریزی زیادی داشته‌اید، ممکن است شما را برای کم‌خونی مورد آزمایش قرار دهند.

اگر بافتی از بدن شما خارج شده، پزشک ممکن است آن را به آزمایشگاه بفرستد تا سقط جنین شما تایید شود.

4- آزمایشات بافت
اگر بافتی از بدن شما خارج شده، پزشک ممکن است آن را به آزمایشگاه بفرستد تا سقط جنین شما تایید شود.

5- آزمایش‌های کروموزومی
اگر شما دو یا چند سقط داشته‌اید، پزشک آزمایش‌های کروموزومی انجام می‌دهد تا ببیند آیا ژن‌های شما یا همسرتان علت این اتفاق است، یا نه.

درمان‌های سقط جنین خود به خودی
حداقل 85 درصد از زنانی که سقط می‌کنند، بارداری و زایمان طبیعی دارند. سقط جنین لزوما به این معنا نیست که شما مشکل باروری دارید.
از طرف دیگر ، حدود 1 تا 2 درصد از زنان ممکن است سقط مکرر (سه یا بیشتر) داشته باشند. برخی از محققان معتقدند که این مشکل، مربوط به پاسخ خودایمنی بدن است.
اگر سقط جنین کامل و رحم شما خالی باشد، احتمالا نیازی به درمان بیشتر نخواهید داشت.

• کورتاژ یا دارو
  گاهی همه بافت‌ها بیرون نمی‌آیند. اگر این اتفاق بیفتد، پزشک ممکن است کورتاژ (D&C) انجام دهد. در این روش، بافت باقی‌مانده به آرامی برداشته می‌شود. همچنین می‌توانید داروهایی مصرف کنید که باعث شود هر بافتی که در رحم شما باقی مانده، از بدن شما خارج شود. اگر می‌خواهید از جراحی اجتناب کنید، ممکن است این گزینه، مناسب شما باشد.
• القای زایمان
  اگر در اواخر بارداری قرار دارید و جنین در رحم مرده، پزشک از روش القای زایمان استفاده می‌کند.
  وقتی خونریزی متوقف شد، باید بتوانید به فعالیت‌های عادی خود بازگردید.
• تجویز روگام
  اگر گروه خونی شما Rh منفی است، پزشک ممکن است برای شما روگام تجویز کند. روگام، از ایجاد آنتی‌بادی‌هایی که می‌توانند به بارداری‌های آینده آسیب برسانند، جلوگیری می‌کند.

تشخیص علت سقط مکرر جنین
اگر بیش از دو سقط متوالی (سقط مکرر) داشته‌اید، ممکن است آزمایش خون، آزمایش ژنتیک یا دارو دریافت کنید.
برای تشخیص این مشکل، پزشک ممکن است از این آزمایش‌ها استفاده کند:

• سونوگرافی لگن
  هیستروسالپنگوگرام، اشعه ایکس از رحم و لوله‌های فالوپ
• هیستروسکوپی
  اگر دو بار سقط جنین پشت سر هم داشته‌اید، از یک روش جلوگیری از بارداری استفاده کنید و از پزشک در مورد علت این اتفاق، مشورت بگیرید.

علائم بعد از سقط خود به خودی جنین
خونریزی و ناراحتی خفیف، از علائم شایع پس از سقط جنین است. اگر خونریزی شدید همراه با تب، لرز یا درد دارید، فورا با پزشک تماس بگیرید. این علائم ممکن است نشانه‌های عفونت باشند.
علاوه بر اثرات جسمی، ممکن است طیف وسیعی از حس‌ها را هم تجربه کنید که از غم و اندوه تا نگرانی در مورد بارداری‌های آینده، متغیر است.
آنچه احساس می‌کنید طبیعی است، به خودتان اجازه بدهید کمی در این حال باقی بمانید.
اگر آمادگی‌اش را دارید، با افراد نزدیک به خود دراین‌باره صحبت کنید.
همچنین می‌توانید با یک مشاور حرفه‌ای در این‌باره حرف بزنید. سقط جنین به این معنا نیست که مشکل باروری دارید. از طرف دیگر، حدود 1 تا 2 درصد از زنان ممکن است سقط مکرر (سه یا بیشتر) داشته باشند.

سقط جنین به این معنا نیست که مشکل باروری دارید. از طرف دیگر، حدود 1 تا 2 درصد از زنان ممکن است سقط مکرر (سه یا بیشتر) داشته باشند.

بارداری پس از سقط خود به خودی جنین
بعد از سقط می‌توانید باردار شوید. حداقل 85 درصد از خانم‌هایی که سقط جنین را تجربه کرده‌اند، بارداری و زایمان طبیعی دارند.
سقط جنین به این معنا نیست که مشکل باروری دارید. از طرف دیگر، حدود 1 تا 2 درصد از زنان ممکن است سقط مکرر (سه یا بیشتر) داشته باشند.
اگر شما دو بار سقط جنین پشت سر هم داشته‌اید، باید تلاش برای باردار شدن را متوقف و از روش پیشگیری از بارداری استفاده کنید تا پزشک به علت اصلی سقط خود به خودی جنین پی ببرد.

بعد از سقط جنین چه زمانی باید برای باردار شدن اقدام کرد؟
زمان بارداری بعدی خود را با پزشکتان در میان بگذارید.
برخی از متخصصان می‌گویند باید مدت زمان معینی (از یک چرخه قاعدگی تا 3 ماه) صبر کنید تا دوباره بچه‌دار شوید.
برای جلوگیری از سقط جنین دیگر، پزشک ممکن است درمان با پروژسترون را به شما پیشنهاد کند.
پس از سقط جنین، صرف زمان برای بهبود جسمی و روحی بسیار مهم است. خودتان را سرزنش نکنید.

پیشگیری از سقط جنین
بیشتر سقط‌ها به دلیل مشکلی در حاملگی اتفاق می‌افتد. شما نمی‌توانید از آن‌ها جلوگیری کنید. اگر پزشک شما آزمایش انجام دهد و مشکلی پیدا کند، ممکن است گزینه‌های درمانی در دسترس باشد.
اگر بیماری دارید، درمان آن می‌تواند شانس شما را برای بارداری موفق افزایش دهد.
می‌توانید قبل از تلاش برای بچه‌دار شدن تا آنجا که می‌توانید سبک زندگی سالم داشته باشید که قدم مثبتی برای بارداری موفق است:

• به صورت منظم ورزش کنید.
• از رژیم غذایی سالم و متعادل استفاده کنید.
• وزن سالم را حفظ کنید.
• سیگار نکشید، الکل ننوشید یا داروهای غیرقانونی مصرف نکنید.
• مصرف کافئین را کاهش دهید.

پرسش مخاطب بیا نی نی درباره علت اصلی سقط خود به خودی جنین
سوال مخاطب بیا نی نی: سلام. خانمی هستم ۲۴ ساله. دو بار اقدام به بارداری کردم و متاسفانه هر دو منجر به سقط شد.
بارداری اول خود به خود بین هفته چهارم و پنجم سقط شد. البته دو عدد آمپول پروژسترون مصرف کردم. چون آزمایش بارداری دادم و منفی بود و قاعدگی هم اتفاق نیفتاده بود. به همین دلیل برای باز شدن قاعدگی دکتر دو عدد پروژسترون بهم تجویز کرد و بعد از استفاده متوجه شدم که باردارم و چند روز بعد خونریزی شروع شد و سقط انجام گرفت.

در سقط‌هایی که قبل از هفته هشتم اتفاق می‌افتد، معمولا محصولات بارداری کاملا دفع می‌شوند. اما در سقط‌هایی که قبل از هشت هفته رخ می‌دهند، ممکن است مقداری از بقایای حاملگی باقی بماند و احتیاج به کورتاژ باشد.

نمی‌دونم به آمپول مربوط می‌شد یا خیر. سقط دوم هم دو هفته پیش به دلیل بارداری پوچ بعد از ۲ سونو شکمی و ۱ سنوی واژینال و تایید مشاهده نکردن جنین در هفته هشتم و توقف حاملگی در هفته ششم توسط دارو در بیمارستان انجام شد.
بعد از سقط ۱۴*۴۱ میلی متر بقایا مونده بود که بعد از مصرف داروهای مجدد الان بعد از آخرین سونو که برای باقی‌مانده بقایا انجام دادم گفتن ۱۲ میلی‌متر در کاویته آندومتر باقی مونده که مطرح‌کننده رزیدوی محصولات حاملگی و clot هستش.
حالا من دو سوال دارم.
اول این‌که برای این ۱۲ میلی‌متر باقی‌مانده باید اقدامی انجام بدم یا خیر تا دوره بعدی قاعدگی منتظر بمونم؟
سوال بعدی این که از کی و چه طور باید پیگیر علت این دو سقط باشم؟ برام خیلی مهمه که قبل از بارداری سوم از همه چیز اطمینان کامل کسب کنم.
لازم به ذکره که کم‌کاری تیروئید هم دارم، البته توسط قرص لووتیروکسین ۰٫۱ میلی‌گرم تحت کنترل هستش. آخرین آزمایش tsh هم که حین بارداری انجام دادم، ۳٫۴ بود. با تشکر و تقدیم احترام.

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
در سقط‌هایی که قبل از هفته هشتم اتفاق می‌افتد، معمولا محصولات بارداری کاملا دفع می‌شوند. اما در سقط‌هایی که قبل از هشت هفته رخ می‌دهند، ممکن است مقداری از بقایای حاملگی باقی بماند و احتیاج به کورتاژ باشد.
جهت تصمیم‌گیری در مورد ادامه درمان خود برای اطمینان از دفع بقایا به متخصص زنان مراجعه کنید.
در صورتی که آزمایش بتا منفی باشد، شاید بتوان با درمان طبی (دارویی) به دفع بقیه محصولات حاملگی کمک کرد.
خانم هایی که دو یا سه بار و یا بیشتر سقط داشته‌اند، در زمره سقط مکرر قرار می‌گیرند. بنابراین قبل از اقدام به بارداری بعدی حتما باید از پزشکتان بخواهید بررسی‌های لازم را جهت بررسی علت سقط مکرر را برایتان انجام دهد و پس از تشخیص و درمان علت سقط مکرر اقدام به بارداری کنید.
همین فردا می‌توانید جهت بررسی علت سقط مکرر به متخصص زنان مراجعه کنید.